[Sandy2009]

கதிர் அவளோட மார்புல அப்படியே சோர்ந்து சரிஞ்சு கிடந்த ரஞ்சிதத்தின் முகத்தைத் தன் முரட்டு விரல்களால் மெதுவாக நிமிர்த்தினான். அவளது நெற்றியில் அரும்பியிருந்த வியர்வையையும், கண்ணோரமிருந்த அந்த ஈரத்தையும் அம்புட்டுப் பாசமாத் துடைச்சுவிட்டான்.

அவளுக்குள் இன்னும் அந்தப் போதையும் தவிப்பும் குறையாமல் இருப்பதை உணர்ந்தவன், தன் முகத்தை அவளது காதோரமாகக் கொண்டு போய், தன் விறைத்த உறுப்பை இன்னமும் அவளது பிளவோடு உரசியபடியே, கம்பீரமும் நக்கலும் கலந்த கேட்கத் தொடங்கினான்

கதிர்: "என்ன சித்தி... இப்போ சொல்லுடி என் தங்கம். இந்த நாலு செவுத்துக்குள்ள மகன் கொடுத்த இந்த முரட்டுச் சுகம் எப்படி இருந்தது? இப்போ நீயே மனசாரச் சொல்லு... நான் சிறப்பானவனா இல்லை உன் புருஷன் என் சித்தப்பா சிறப்பானவரா? இம்புட்டு வருஷமா அவன்கூட வாழ்ந்திருக்கியே, என்னைக்காவது இந்த அளவுக்கு உன்னை வெறித்தனமா அனுபவிச்சு, உடம்பெல்லாம் காட்டுத்தீயா பத்திக்கிற மாதிரி உச்சத்துக்கே கூட்டிட்டுப் போயிருக்கானா அவன்? அவனோட அந்தச் செத்த ஆட்டத்துக்கும், இந்த மகனோட முரட்டுப் பாய்ச்சலுக்கும் அம்புட்டு வித்தியாசம் இருக்குதுல்லடி கண்ணு? இனிமே இந்த உடம்பும் இந்தச் சுகமும் எனக்கு மட்டும்தான் சொந்தம், என்ன சொல்றே?" என்று அம்புட்டு அப்பட்டமாக ஒப்பிட்டு (Compare) அவளை மடக்கிப் பேசினான்.



கதிர் அப்படித் தன் புருஷனோடு ஒப்பிட்டு, அவளது அந்தரங்க உணர்வுகளைக் கொச்சையாகக் கேலி பேசி மடக்கிய அந்த நொடி, ரஞ்சிதத்தின் மனதுக்குள் திடீரென்று ஒரு பெரும் அதிர்ச்சியும் ஆத்திரமும் தலைக்கேறியது. காமப் போதையில் மயங்கிக் கிடந்த அவளது புத்தி, அவனது இந்த அப்பட்டமான ஒப்பிடுதலைக் கேட்டதும் டப்புனு நிஜ உலகத்திற்குத் திரும்பியது.

தன் குடும்பப் பெருமையும், இத்தனை வருடத் திருமண வாழ்க்கையின் நம்பிக்கையும், ஒரு இளவட்டப் பையனின் நக்கல் பேச்சுக்கு முன்னால் அசிங்கப்பட்டு நிற்பதை அவளால் தாங்கவே முடியவில்லை. அவளுக்குள் இருந்த எஞ்சிய மானமும், புருஷன் மீதான பாசமும் அவளைத் தட்டி எழுப்பியது.
அவள் தன் முகம் முழுக்கக் கோபமும் நடுக்கமும் வர, தன் முழு பலத்தையும் திரட்டிக் கதிரின் மார்பில் கையை வச்சு ஓங்கித் தள்ளிவிட்டாள். அவனிடமிருந்து சட்டென்று விலகி நின்று, தரையில் தண்ணீரில் நனைந்து கிடந்த தன் புடவையையும் ரவிக்கையையும் பதற்றத்தோடு எடுத்துத் தன் உடம்பின் மேல் சுருட்டி மூடிக்கொண்டாள். அவளது கண்கள் கோபத்திலும் அவமானத்திலும் சிவந்து போக, கதிரை உற்றுப் பார்த்து காரமாகக் கத்தினாள்

"டேய்! என்ன வார்த்தை பேசிட்டீடா அறிவு கெட்டவனே? நீயெல்லாம் என் புருஷன் கிட்ட வர முடியாதுடா
அவரோட காலு தூசிக்குக் கூட நீ ஈடாக மாட்டே, புரியுதா? ஏதோ ஒரு பலவீனத்துல, பயத்துல நீ என்னை வலுக்கட்டாயமாக அனுபவிச்சதை வச்சுக்கிட்டு, அம்புட்டுப் பெரிய ஆம்பளை மாதிரி உன்னையே என் புருஷனோட ஒப்பிட்டுப் பேசுறியா? ஏதோ ஒரு ஆசையில, இந்த நாலு செவுத்துக்குள்ள பைப் ஒழுகுன பதற்றத்துல தப்பு நடந்து போச்சு. அத வச்சுக்கிட்டு நீ ரொம்பத் துள்ளாதேடா! முதலில் இங்கிருந்து வெளியே போடா! என் கண்ணு முன்னாடி நிக்காதே, வெளில போ!" என்று அழுதுகிட்டே அவனைக் கையை நீட்டி விறுவிறுவென்று விரட்டினாள்.

கதிர் அவளது இந்தத் திடீர் மாற்றத்தையும், தன் புருஷனை விட்டுக் கொடுக்காமல் தன்னை விரட்டுவதையும் பார்த்ததும் ஒரு நிமிஷம் ஸ்தம்பித்துப் போனான். அவளது இந்த ஆக்ரோஷமான கோபம் அவனுக்குள் இருந்த காம வெறியை லேசாகக் குறைத்து, நிலைமையின் தீவிரத்தைப் புரிய வைத்தது.