[iravoviyan]

கள்வனின் மனைவி
13
அரக்கனின் லீலைகள் - 02

---

அரக்கனுக்கு, காதலர்களை பிரிப்பது பெரிய விஷயமாக இருக்காது. அதிலும் குறிப்பாக போதை பழக்கம் கொண்ட நண்பர்கள் அந்த காதலனுடன் இருப்பது அவனுக்கு சாதகமாக இருக்கும்.

ஆனால், அப்படி பிரித்துவிடுவதால் என்ன பிரயோஜனம்? ,அவனது இலக்கு அவர்களை பிரிப்பது மட்டுமல்லவே, ஸ்வாதியைத் தன் முழுமையான இச்சைக்கு ஆளாக்குவதும் தானே!

காதலர்களை அவசரமாகப் பிரித்துவிட்டால், அவள் தன் காதலனை இழந்த சோகத்தில் இருப்பாள்; அவளது கவனம் முழுவதுமே அந்தப் பையனின் மீதே இருக்கும். அப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் அவளைத் தன் பக்கம் திருப்புவது என்பது இயலாத காரியம்.

அதே நேரத்தில், ஸ்வாதி தன் காதலனுடன் வெளியே சுற்றித் திரிந்து, அவனால் ஏமாற்றப்பட்டு, அல்லது அந்த உறவின் சிக்கல்களில் மாட்டிக்கொண்டு தவிக்கும் ஒரு பலவீனமான தருணம் வரவேண்டும். அப்போதுதான், அவளுக்குத் தானே ஒரே பாதுகாவலன் போல நடித்து, அவளது மனதை முழுமையாக உடைத்து, தன் உடலின் பிடிக்குள் கொண்டுவர முடியும் என்று கணக்கிட்டிருந்தான். அதனால் தான், அந்தத் தீய காதலனிடமிருந்து ஸ்வாதியை உடனே பிரிக்கும் நடவடிக்கைகளில் அவன் இறங்கவில்லை; மாறாக, காதலனின் ஒவ்வொரு அசைவையும் ரகசியமாகத் தன் கண்காணிப்பு வளைக்குள் வைத்திருந்தான்.

தன் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி தனது கீழிருக்கும் காவலர்கள் மற்றும் தனக்குச் சாதகமான சில உள்ளூர் ஆட்களின் உதவியுடன் அந்த காதலனின் நடவடிக்கைகளைக் கச்சிதமாகத் டிராக் செய்தான். தனக்கு கிடைத்த தகவலின் அடிப்படையில் அவன் ஒரு முடிவுக்கு வந்தான். ஸ்வாதியின் பிறந்தநாளன்று, அந்த ஜோடி தங்களின் தனிமைக்காக ஊரைவிட்டு வெளியே செல்லத் திட்டமிட்டிருக்கிறது என தாயார் சந்தேகம் கொண்டதை உறுதி செய்யும் விதமாகவே, அவனுக்கு கிடைத்த தகவல்கள் இருந்தன.

அந்த காதலன் செல்லும் இடங்கள், அவனது நண்பர்களின் வட்டாரம் என கிடைத்த தகவல்களை வைத்து அவன் இரண்டு சாத்தியக்கூறுகளை யோசித்தான்:

ஒன்று, அந்தப் பையனின் நெருங்கிய நண்பன் ஒருவனின் வீடு; அந்த நண்பன் போதை பழக்கம் கொண்டவன்.

இரண்டு, அருகிலுள்ள கேரள மாநிலத்தின் எல்லைப் பகுதிக்குச் சென்று அங்குள்ள ஒரு லாட்ஜில் தங்குவது. ஏனெனில், உள்ளூர் சட்டவிதிகளின்படி ஒரே மாவட்டத்தின் எல்லைக்குள் உள்ளூர் அடையாள அட்டையைக் காட்டி தங்குவது எளிதல்ல என்பதால், அவர்கள் நிச்சயம் கேரளப் பக்கமிருக்கும் லாட்ஜ்களைத் தேர்ந்தெடுக்க அதிக வாய்ப்பிருக்கிறது என்பதை அவன் ஊகித்தான்.

ஆனால், அவர்கள் கேரள எல்லைக்குள் சென்றுவிட்டால், அவனது காவல் நிலையத்தின் நேரடி அதிகாரம் அங்கே செல்லாது. சிக்கல் எதுவும் உருவாகாமல், தன் காக்கிச் சட்டையின் பலத்தைக் காட்டி அவர்களைத் மடக்கிப் பிடிக்க முடியாது என்பதால், அவன் உடனடியாக ஒரு  முடிவை எடுத்தான். மேலதிகாரியிடம் பேசி, விடுப்பு எடுத்தான்!

அன்று மாலை... சூரியன் மறையும் நேரம், ஸ்வாதியின் அம்மா முகத்தில் பதற்றம் சற்று அதிகமாகவே இருந்தது.

ஸ்வாதி வழக்கத்திற்கு மாறாக மிகவும் அமைதியாக இருந்தாள். அந்த அமைதி ஆபத்தானது என்பதை தாயார் உணர்ந்தாள். தன் மகளின் அறையைப் பார்த்துக் கொண்டே முணுமுணுத்தாள். தன் மகள் எப்போதுமில்லாத அளவுக்குக் ரிலாக்ஸாக, எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல் ஒருவித ரகசியப் புன்னகையுடன், கல்லூரியில் இருந்து வந்த நேரத்திலிருந்து நடந்து கொள்வதைக் கவனித்த அந்தத் தாய் உறைந்துபோனாள். மகள் தன் பிறந்தநாளில், அந்தப் பையனுடன் ஊர்சுற்றவிருக்காளோ இல்லை படுக்கையை பகிர்வும் தயாராகிவிட்டாளோ என்ற பயம் அவளது நெஞ்சைக் குத்திக் கிழித்தது.

பதறிப்போன அந்தத் தாய், அரக்கன் எண்ணிற்குத் தொடர்பு கொண்டாள். போன் ரிங் ஆனவுடன் பதற்றத்துடன் பேசத் தொடங்கினாள். மறுமுனையில் பேசிய அந்த அரக்கனோ, சற்றும் பதட்டமின்றி மிக நிதானமாக அவளது பயத்தைப் போக்க முயன்றான்.
"அம்மா... இப்போதைக்கு நீங்க போய்ப் பொண்ணுகிட்ட கத்தவோ சண்டை போடவோ செய்யாதீங்க. நான் பார்த்துக்கிறேன்" என்று அவளை சமாதானப்படுத்தினான்.

---

அன்று இரவு மணி பதினொன்றைக் கடந்திருக்கும் நேரம்... ஊரே ஆழ்ந்த நிசப்தத்தில் மூழ்கியிருந்த அந்த நள்ளிரவில், ஸ்வாதியின் தாயின் கைப்பேசிக்கு அந்த அரக்கனிடமிருந்து ஒரு அழைப்பு வந்தது. போனை எடுத்தவுடன் அவன் பேசத் தொடங்கினான்:

"அக்கா... நான் சொல்றதைக் கவனமா கேளுங்க. நான் இப்போ உங்களைச் சமாதானப்படுத்தத்தான் போன் பண்ணினேன். அவங்க நாளைக்கு எங்கெங்கு போக வாய்ப்பிருக்குன்னு டிராக் பண்ணி வச்சிருக்கேன். அந்தப் பையனோட ஃப்ரெண்ட் வீடு ஒரு பக்கம் இருக்கு; அது இல்லைன்னா, கேரளாவில் இருக்கிற சில லாட்ஜ் போக வாய்ப்பு இருக்கு. என்கிட்ட கேட்டா, அவங்க கண்டிப்பா நம்ம ஊருக்குள்ள மாட்டிக்கக் கூடாதுன்னு கேரளாதான் போவாங்கன்னு நினைக்கிறேன்."

அவன் தொடர்ந்து பேசினான்: "அதுக்காகத்தான் நான் உங்க பொண்ணோட சேஃப்டியை நினைச்சு லீவு கூடப் போட்டுட்டேன். நானே களத்துல இறங்கி அவங்களை எப்படியாவது தடுத்து நிறுத்தப் பார்க்கிறேன். நீங்க எதையோ நினைச்சு டென்ஷன் ஆகி உடம்பைக் கெடுத்துக்காதீங்க."

அவனது பேச்சில் இருந்த அந்த அக்கறையான தொனி, தன் மகளின் மானத்தைக் காப்பாற்றத் துடிக்கும் அந்தத் தாய்க்கு மிகப்பெரிய ஆறுதலாகத் தெரிந்தது. "ரொம்ப நன்றி... நீங்கதான் எங்க குடும்ப மானத்தைக் காப்பாத்தணும்" என்று அவள் உருகினாள்.

ஆனால், அந்தப் போன் கால் அத்துடன் முடியவில்லையானால், அங்கேதான் அந்த அரக்கனின் நயவஞ்சகமான நாடகத்தின் அடுத்த கட்டம் அரங்கேறியது. தன் செலவுகளுக்காகவும், அந்தத் தேடுதல்வேட்டைக்குப் பணத் தேவை இருப்பதாகவும் கூறி, அவளிடம் கணிசமான தொகையைக்  கேட்டான். பதற்றத்தில் இருந்த அந்தத் தாயும், தன் மகளைக் காப்பாற்றும் உத்வேகத்தில் உடனே பணம் தருவதாகச் சம்மதித்தாள்.

எல்லா தயாராகிவிட்ட திருப்தியிலும், தன் அறைக்குள் அமர்ந்து சரக்கடிக்கத் தொடங்கினான் அந்த அரக்கன். மது அருந்தியபடி இருந்தவனை அழைத்த தாய், காசு இப்பவே வாங்கிக்குறீங்களா என்று கேட்டாள்.

இப்ப எப்படி என்று கேட்டான்.?

காச ஒரு கவரில் வச்சு தூக்கிப் போடுறேன் என்றாள்.

சிரித்துக் கொண்டே, ஃபோனில் பேசியபடி அந்த தாய் தூக்கிப் போட்ட காசை எடுத்துக் கொண்டான். அந்த பணத்தை எண்ணிக் கொண்டே உரையாடலை வேறு ஒரு திசைக்குத் திருப்பினான்.
"என்னக்கா... இன்னும் தூங்கலையா? என் போன் கால் டிஸ்டர்ப் பண்ணிடுச்சா?" என்று தொடங்கினான்.

மறுமுனையில் சோர்வுடன் அமர்ந்திருந்த ஸ்வாதியின் தாய், பெருமூச்சு விட்டபடியே கூறினாள்: "எங்க சார் தூக்கம் வரப் போகுது? பெத்த வயிறு எரியுது. என் பொண்ணு பண்ற காரியத்துல எனக்குத் தலைசுத்துது. அவளுக்கு என்ன குறைச்சலு? எங்களை இப்படி நடுரோட்டுல நிப்பாட்டப் பாக்குறாளேன்னு நினைச்சாதான் நெஞ்சு வெடிக்குது."

அரக்கன் லேசாகச் சிரித்துக்கொண்டே சொன்னான்: "விடுங்கம்மா... இது இந்த வயசு கோளாறு. போகப் போகச் சரியாகிடும். ஆனா ஒன்னு... உங்களைப் பார்த்தா எனக்குத்தான் ரொம்ப பாவமா இருக்கு. இந்த வயசுல நீங்க படற கஷ்டம் இருக்கே... அது ரொம்பத் அதிகம்."

அவள் தன் கணவனைப் பற்றிய ஆதங்கத்தைக் கொட்டத் தொடங்கினாள். "சார்... கையில காசு, பணம் இருக்கு, பெரிய வீடு இருக்கு, நகைக் நட்டுக்குக் குறைச்சலில்லை... ஆனா பேரு கெட்டு போனா என்ன பலன்? இந்தச் சொத்தும் பணமும் இருந்து என்ன பிரயோஜனம்?"

தன் மகள் மற்றும் மானம் குறித்து பேசினாலும், அவளது அந்தத் தனிமையும் பலவீனமும் அந்த அரக்கனுக்குத் தேவையான தீனியாக மாறின. அவன் குரலை இன்னும் தாழ்த்தி, ஒருவித வசியக் காதலுடன் பேசத் தொடங்கினான்: "ரொம்ப உண்மைதான்க்கா... உங்க கணவருக்கு உங்களோட அருமை புரியலை. இவ்வளவு அழகான, இளமையா இருக்கிற மனைவியை விட்டுட்டு இன்னும் வெளிநாட்டுல.. பாருங்க... அவருக்குக் கண் குருடாயிருக்கணும்."

அந்தத் தாய் சிறிது தயங்கினாள். "என்ன சார் நீங்க... இந்த வயசுல வந்து என்னைப் போய் அழகுன்னு சொல்லிட்டு இருக்கீங்க?" என்றவள், சற்று சங்கடத்துடன் சிரித்தாள்.

ஆனால், அரக்கன் விடவில்லை. அவன் மதுவின் போதையிலும், காம வெறியிலும் மேலும் நெருங்கி வந்தான். "இல்லைம்மா... நான் நிஜத்தாதான் சொல்றேன். உங்க கூடப் பழகியிருக்கிறவங்களுக்குத்தான் தெரியும் நீங்க எவ்ளோ அழகா இருக்கீங்கன்னு. என்னைக்காவது யாராவது உங்க முகத்தைப் பார்த்துட்டு நீங்க ஒரு காலேஜ் பொண்ணுக்கு அம்மான்னு நம்புவாங்களா? சான்ஸே இல்லை! நீங்க இப்போவும் ஒரு இருபது, இருபத்து அஞ்சு வயதுப் பொண்ணு மாதிரிதான் இருக்கீங்க."

அவளது மனசுக்குள் எங்கேயோ ஒரு மூலையில் அந்தப் புகழ்ச்சி ஒருவித சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தியது. தனிப்பட்ட கவனமும் பாராட்டும் ஒரு இளம் காவலனிடமிருந்து வரும்போது, அவளால் அதை முழுமையாக மறுக்க முடியவில்லை. அவளது மூச்சுக்காற்று சற்று வேகமாக மாறியது.

அரக்கன் தொடர்ந்து அவளது உடலமைப்பைப் பற்றி வர்ணிக்கத் தொடங்கினான்: "உங்களோட அந்த தோற்றம்... அந்த முகம்... குறிப்பா உங்க கழுத்துச் சோளையும், அந்த மேனியின் பருமனும்... ஒரு ஆணுக்கு என்னதான் வேணும்? உங்ககிட்ட இருக்கிற அந்த ஈர்ப்பை எதிர்க்கக் கூடிய தைரியம் இந்த ஊருல யாருக்காவது இருக்கான்னு நான் நினைக்கல."

"சார்... என்ன பேசுறீங்க? கொஞ்சம் அடக்கிப் பேசுங்க..." என்று அவள் லேசாகக் கடிந்துகொண்டாலும், அவளது குரலில் அந்த எதிர்ப்பில் உறுதியில்லை; மாறாக, ஒருவித இணக்கமும் தயக்கமும் கலந்திருந்தன.

அந்தத் தருணத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்ட அரக்கன், போனை இன்னும் காதுக்கு அருகில் அழுத்திக் கொண்டு, தன் குரலை மிக மிருதுவாகவும், அதே சமயம் வெட்கத்தை ஏற்படுத்தும் படியும் மாற்றினான்: "நான் சொல்றதுல ஒரு துளி கூடப் பொய் இல்லை... நம்புங்க. உங்களுக்கே உங்க மேல நம்பிக்கை இல்லையா?"

அவள் திகைத்துப் போய், "என்னது?" என்றாள்.

"ஆமா... நீங்க செம அழகு!" என்றவன், சட்டென்று ஒரு விபரீதமான காரியத்தைச் செய்தான். போனைத் தன் வாயருகே கொண்டுவந்து, போனின் ஸ்பீக்கர் வழியே ஒரு சத்தமான முத்தச் சப்தத்தை எழுப்பினான்!

"ம்ச்... உங்களை நேர்ல பார்த்தா அப்படியே அணைச்சு முத்தம் கொடுக்கணும் போல இருக்கு..." என்று அவன் போதையில் உளறினான்.

அந்தக் கணத்தில், தொலைபேசியின் வழியே வந்த அந்த முத்தச் சப்தமும், ஒரு இளம் காவலன் தன் வயதுக்கு மீறி, ஒரு தாயிடம் காட்டும் அந்தத் துணிச்சலான பாலியல் சீண்டலும் அந்தப் பெண்ணை ஒரு நிமிடம் உறைந்துபோகச் செய்தன. தான் ஒரு தாயாக, தன் மகளின் மானத்தைக் காப்பாற்ற உதவி கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஒரு இடத்தில், இந்தத் தம்பி தனக்குத் தப்பான முறையில் தூண்டில் போடுகிறானே என்ற பயம் சட்டென்று அவளுக்குள் மின்னலாய் வெட்டியது.

அதிர்ச்சியடைந்த அந்தத் தாய், ஒரு வார்த்தைகூடப் பேசாமல், பதற்றத்துடன் உடனே போனின் இணைப்பைத் துண்டித்துவிட்டாள்!

தன் கையில் இருந்த கைப்பேசியை நடுங்கும் கரங்களுடன் பார்த்தாள். "ஐயோ... தம்பி இவ்வளவு தூரம் பேசிட்டாரே... நாம நினைச்சது தப்பாப் போச்சே..." என்று அவள் மனம் படபடத்தது.

தொலைபேசித் துண்டிக்கப்பட்ட அந்த விநாடி, தன் படுக்கையில் அமர்ந்திருந்த அந்த அரக்கனின் முகத்தில் ஒரு நொடி திகைப்பு ஏற்பட்டது. பிறகு அது குரூரமானதொரு புன்னகையாக மாறியது.

"ச்ச... ரொம்ப அவசரப்பட்டுட்டோமோ? இவளப்போய் ரொம்ப சீக்கிரமா ஓப்பனா பேசி டென்ஷன் பண்ணிட்டோமோ?" என்று தனக்குத்தானே முணுமுணுத்தான்... .