[Shajith]

Shajith matrum yaaro oruthi pondror vimarsanam endraal thani ilakanam vaithu ullanar..

ஆசிரியர் அவர்களே game40it போன்றோர் தங்கள் கதைகளை தங்கள் முடிவுகளை மனதில் வைத்து அதை இறுதியாக வாசகர்கள் விரும்பும் படியும் முடிப்பர்..

சிலர் பக்கம் பக்கம் ஆக விமர்சனம் செய்தாலும் அதில் என்ன சொல்ல வருகிறார்கள் என புரிவதில்லை..

உங்கள் பதிவுக்கு பாராட்டும் அடுத்த நகர்வு எப்படி இருக்கலாம் என்பதும் ஒவொருவர் விருப்பம்..

இவர்கள் யாருடனாவது வம்பு செய்வதும் பின் அது நீட்சி அடைவதும் இந்த கதையில் அதிகம் நடந்து உள்ளது..

ஒரு அடேலிட்ரி கதை முடிவு எப்படி வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம்.. தவறு செய்ய ஆரம்பித்து விட்டு அதில் நியாயம் தேடுவது என்ன கொள்கை..


எங்களுக்கு நீங்க தொடர்ந்து எழுதி முடியுங்கள்.. அதுவே நாங்கள் உங்களிடம் வைக்கும் ஒரே கோரிக்கை..

முதலில் ஒன்றைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். கதையின் தொடக்கத்திலேயே கதாசிரியர் யாழினி ராம், இந்தக் கதையை எந்த நோக்கத்தில், எந்தப் பாதையில் கொண்டு செல்லப்போகிறார் என்பதைத் தெளிவாகக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். அந்த அறிமுகத்தைப் படித்துவிட்டுத்தான் நான் கதையைப் படிக்கத் தொடங்கினேன்.

ஆரம்பத்தில் கதாசிரியர் குறிப்பிட்டிருந்த அந்த நோக்கத்திற்கும், பின்னர் கதை சென்றுகொண்டிருந்த பாதைக்கும் இடையில் 107-வது பாகத்திலேயே மாற்றம் இருப்பதாக நான் உணர்ந்தேன். அதைத்தான் அன்றிலிருந்து என்னுடைய கருத்துகளிலும் விமர்சனங்களிலும் தொடர்ந்து சுட்டிக்காட்டி வருகிறேன். கதையின் ஆரம்பத்தில் நீங்கள் சொன்ன நோக்கம் என்ன? பின்னர் கதை ஏன் இந்தத் திசையில் மாறியது? என்பதுதான் நான் கதாசிரியரிடம் எழுப்பிய கேள்வி.

அந்தக் கேள்விகளுக்குக் கதாசிரியர் பதில் சொல்லப் போகிறார். நான் உங்களிடம் பதில் கேட்கவில்லை. என்னுடைய விமர்சனத்துக்கு நீங்கள் விளக்கம் கொடுக்க வேண்டும் என்றும் கேட்கவில்லை. அப்படியிருக்கும்போது, தேவையில்லாமல் என்னுடைய கமெண்ட்டுக்குள் வந்து, 'உங்கள் விமர்சனத்துக்குத் தனி இலக்கணம் இருக்கிறது, நீளமாக எழுதுகிறீர்கள், புரியவில்லை' என்று சொல்வதன் அவசியம் என்ன?

உங்களுக்குப் புரியவில்லை என்றால் விட்டுவிட்டுப் போக வேண்டியதுதானே! புரியாத கமெண்ட்டுக்கு எதற்காகப் பதில் கொடுக்கிறீர்கள்? பதில் கொடுக்க வருவதற்கு முன்பு, நான் என்ன எழுதியிருக்கிறேன் என்பதை முழுமையாகப் படித்துப் புரிந்துகொள்ள வேண்டாமா?

நீங்களே அடிக்கடி 'கதை படித்தோமா, கை அடித்தோமா?' என்றும், 'இன்று நான்கு முறை கை அடித்துவிட்டேன்' என்றும் கமெண்ட் போடுகிறீர்கள். அது உங்கள் விருப்பம். உங்கள் வாசிப்பு முறை. அதில் எனக்கு எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை. ஆனால், அதுதான் எல்லோருடைய வாசிப்பு முறையாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைக்காதீர்கள்.

உங்களுக்கு அந்த வேலையில் விருப்பம் இருந்தால் தொடர்ந்து செய்யுங்கள். ஒரு நாளைக்கு நான்கு முறை, ஐந்து முறை என்று எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் செய்யுங்கள். அதைப் பற்றி நான் கேள்வி கேட்கவில்லை. ஆனால் நான் கதையின் நோக்கம், கதையின் போக்கு, கதாபாத்திரங்களின் மாற்றம் என்று கதையைப் பற்றிக் கேள்வி எழுப்பும்போது, தேவையில்லாமல் இடையில் வந்து என் விமர்சனத்தைப் பற்றிக் கருத்துச் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் உங்களுக்கு இல்லை.

என்னுடைய கேள்வி கதாசிரியருக்கு. அதற்குப் பதில் சொல்ல வேண்டியது கதாசிரியர். உங்களுக்குப் புரியவில்லை என்றால் அமைதியாகக் கடந்து செல்லுங்கள். புரியாத கருத்துக்குள் நுழைந்து விமர்சனம் செய்ய வேண்டாம். உங்கள் வாசிப்பை நீங்கள் தொடருங்கள்; என்னுடைய வாசிப்பையும் விமர்சனத்தையும் நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன்.