[gvsubu1995]

- 07
అలవాటు ప్రకారం ఇద్దరు స్నేహితులు ప్లాన్ చేసుకొని బయటకు వెళ్లి, ఇంట్లో ఒంటరితనం కల్పించి, స్నేహితుడి ఇంట్లో అతని అమ్మతో ఆట ఆడడానికి వెళ్లారు.
కిరణ్ ఇంట్లో : సుమతి & రాహుల్
ఆ రోజు… వంటగదిలో సుమతి మధ్యాహ్న భోజనం తయారు చేస్తూ ఉంది. రాహుల్ మెల్లగా వెనకాల నుంచి వచ్చి, ఆమె నడుము చుట్టి నిలబడ్డాడు.
“ఏమిటి సుమతి, ఈరోజు ఏం వంట స్పెషల్?” అని ఆమె మెడ దగ్గర ముద్దు పెట్టుతూ రాహుల్ అడిగాడు. సుమతి తన భుజం వాల్చి అతని కౌగిలిలో ఒదిగింది.
“ఈరోజు కారం ఎక్కువగా ఉండే చేప కూర రా… నీకు నచ్చుతుందని చూసి చూసి చేస్తున్నా,” అన్నది సుమతి.
“చేప కూర కారంగా ఉన్నా లేకపోయినా, దాన్ని చేస్తున్న నీ ఈ శరీరమే నాకు ఎక్కువ కారంగా ఉంది.” అని చెప్పి, ఆమె కోసి ఉంచిన గుండ్రని చేప ముక్కను చూపించి,
“ఈ చేప ముక్క చూడు… దీన్ని చూస్తుంటే నీ యోని చూస్తున్నట్టే ఉంది…” అని రాహుల్ ఉద్రేకంగా మాట్లాడి ఆమె ఆశను రేకెత్తించాడు.
“పో రా చిలిపి వాడా… ఎప్పుడూ నీకు ఇదే ఆలోచన,” అని సుమతి సిగ్గుతో నవ్వినా, రాహుల్ వేళ్లు ఆమె చీర మడతలు తొలగించి నడుము నిమురుతుంటే ఆమె శరీరం వేడెక్కింది.
సుమతి సిగ్గుతో అతన్ని ప్రేమగా తోసి,
“రేయ్… వంట పని ఉంది రా, తొలగి పో… చేప కూర కాస్తోంది,” అని సిణుగింది.
“కూర కాస్తుందో లేదో… నా మొడ్డ కాస్తోంది దీ,” అని చెప్పుతూ రాహుల్ ఆమె రొమ్ము తొలగించి, మెడ, భుజం భాగాల్లో తన పెదవులతో ముద్దులు పెట్టాడు. అతని ఈ అనుకోని తాకిడికి సుమతి చేతిలోని గరిటె కింద పడిపోయింది.
“రాహుల్… నువ్వు ఇలా చేస్తే ఎలా వండాలి?… ఉండు రా… వంట పని ముగిస్తా…” అని ప్రేమగా వేడుకుంది సుమతి.
“నువ్వు వంట పని చూడు… నేను నా పని చూస్తా…” అని చెప్పి రాహుల్, సుమతి చీర కొసవు లోపలికి చేయి పెట్టి యోనిని తడుమసాగాడు.
“రాహుల్… వంటగదిలోనేనా?” అని ఆమె సంకోచంతో అడిగినా, ఆమె శరీరం అతని కౌగిలికి పూర్తిగా సహకరించింది.
“చోటు ఏదైనా ఏమిటి దీ… మనం అనుభవించే సుఖమే ముఖ్యం,” అని చెప్పి, రాహుల్ ఆమెను వంటగది టేబుల్ మీదే కూర్చోబెట్టి, పావడను నడుము పైకి ఎత్తేసి, తన మొడ్డను ఆమె యోనిలోకి దించాడు.
రాహుల్ వంట టేబుల్ మీద కూర్చుని ఉన్న సుమతి యోనిలో నిలబడి మొడ్డను నెట్టుతుండగా, ఆమె ఒక చేతితో కూర కలుపుతూ, మరో చేతితో రాహుల్ తల పట్టుకొని అతని జుట్టు పీకుతూ సుఖం పొందుతూ ఉంది.
అలవాటుగా కూర కాసే శబ్దం, కుక్కర్ విజిల్ శబ్దం వినిపించే వంటగదిలో, ఆ రోజు నడుములు కొట్టుకునే ‘తట్… తట్…’ శబ్దం, పరిపక్వ అందం గల ఆమె మూలుగులు వినిపించి ఉద్రేకాన్ని పెంచాయి.
చెమటలు కారుతున్న సంభోగంలో, వంట టేబుల్ మీద కూర్చుని సుఖంలో రాహుల్ భుజం మీద వాలి ఊపిరి తీసుకుంటున్న సుమతి చెవిలో మెత్తగా ముద్దు పెట్టి,
“సుమతి… నిన్ను నేను సరిగ్గా పెళ్లి చేసుకోవాలని కోరుకుంటున్నా. మనం ఇద్దరం ఇక భర్త భార్యలుగా జీవిద్దాం,” అని నేరుగా తన కోరిక పెట్టాడు.
సుమతి షాక్‌తో లేచి అతని కళ్లను భయంతో చూసింది.
“ఏమిటి రా మాట్లాడుతున్నావ్ రాహుల్? నీకు బుద్ధి ఉందా? ఏదో ఉల్లసిస్తున్నావ్…” అని అతను సుఖంలో ఏదో పలుకుతున్నాడని అనుకుంది. కానీ అతని కళ్లలో కనిపించిన గట్టిదనం అది ఏదో గాలి మాటలు కాదని చెప్పింది.
“నిజంగానే చెప్తున్నా… మనం పెళ్లి చేసుకుందాం సుమతి…” అని రాహుల్ చెప్పినప్పుడు, అతని మాటల బలాన్ని ఆమె గ్రహించింది.
“ఏయ్… ఇవన్నీ వద్దు… నీ వయసులో నాకు కొడుకు ఉన్నాడు… ఇప్పుడు వెళ్లి పెళ్లి అని… ఈ ఊరు, ప్రపంచం మన గురించి ఏమనుకుంటాయి? పునర్వివాహం అనేది సాధ్యమే కాదు.” అని భయంతో నిరాకరించింది.
రాహుల్ మెత్తగా నవ్వి,
“సుమతి, ఊరు ప్రపంచం అన్నీ మాట్లాడతాయి అంతే… వాళ్లు ఎవరూ నీకు సహాయానికి రారు… వాళ్లను చూసి ఎందుకు భయపడుతున్నావ్…” అని తర్వాతి అడుగు వేశాడు.
“సరే రాహుల్… ఊరు ప్రపంచం అనేది కూడా వదిలేస్తా… ఇంట్లో ఉన్న నా కొడుకు కిరణ్ దీన్ని వింటే ఏమనుకుంటాడు? అయ్యో ఆలోచిస్తేనే మనసు వణుకుతోంది… వద్దు… ఇప్పుడు జరుగుతున్న ఈ రహస్య సుఖమే చాలు… మనం ఇలాగే ఉండిపోదాం… అది చాలు…” అని మళ్లీ కలవరపడింది.
“నీ కొడుకు ఏమనుకుంటాడా… నిజానికి నువ్వు పునర్వివాహం చేసుకోవాలనేది కిరణ్ కోరికే…” అని రాహుల్ చెప్పినప్పుడు, సుమతి కళ్లు షాక్‌తో గడ్డకట్టిపోయాయి.
రాహుల్ ఆమె భుజాలు పట్టుకొని,
“తాగుబోతు భర్త వల్ల నువ్వు పడిన కష్టం, నీ ఒంటరితనం అతను చూసి పెరిగాడు. నీకు ఒక మంచి జీవితం, రక్షణ ఉన్న తోడు కావాలని అతనే నన్ను నీతో కలిపాడు. మొదటి నుంచి నేను నిన్ను దగ్గరకు వచ్చినది, నీతో కలిసినది అన్నీ కిరణ్ అంగీకారంతోనే, అతని ప్లాన్‌తోనే జరిగాయి,” అని రాహుల్ నిజాన్ని నేరుగా చెప్పేశాడు.
తన కొడుకు నిజమైన ప్రేమను, తన ఒంటరితనం తీయడానికి అతను తీసుకున్న ఈ అతి తీవ్రమైన నిర్ణయాన్ని ఆలోచించిన సుమతి మనసు మెల్లగా కరిగింది.
ఇప్పటివరకు తాత్కాలిక రహస్య సంబంధం అని భయపడిన విషయం, ఇక జీవితాంతం నిత్యమైన రక్షణగా, హక్కుగా మారబోతోందని గ్రహించినప్పుడు ఆమె మనసు కరిగిపోయింది. రాహుల్ ఛాతీలో వాలి, తన కృతజ్ఞతను, అంగీకారాన్ని భావోద్వేగంతో వ్యక్తం చేసింది.
రాహుల్ ఇంట్లో : కీర్తన & కిరణ్
మొదట్లో నిశ్శబ్దంగా, శాంతంగా ఉన్న కీర్తన, కిరణ్ నిరంతర శ్రద్ధ, ప్రేమ మాటలతో తన సంకోచాలను పూర్తిగా మరిచిపోయింది.
అలవాటు ప్రకారం కీర్తన తన టైలరింగ్ మెషీన్ దగ్గర కూర్చుని బట్టలు కుడుతూ ఉన్నప్పుడు, కిరణ్ ఆమె దగ్గరకు వచ్చి వాలి నిలబడ్డాడు.
“ఏమిటి కీర్తన ఆంటీ… ఈరోజు ఏం డిజైన్?” అని కిరణ్ అడిగాడు.
కీర్తన తలెత్తి అతన్ని చూసి నవ్వి,
“ఒక బ్లౌజ్‌కు నెమలి ఈక ఎంబ్రాయిడరీ డిజైన్ పెడుతున్నా రా కిరణ్,” అన్నది.
కిరణ్ ఆమె భుజం మీద చేయి పెట్టి, మెల్లగా ఆమె రొమ్ము భాగం వైపు వేళ్లు జారుస్తూ,
“మెషీన్‌లో నువ్వు పెట్టే డిజైన్ అడగలేదు, ఈరోజు మనం ఏ డిజైన్‌లో సంభోగం చేయాలని అడిగాను,” అని చిలిపిగా ఆమె చెవిలో గుసగుసలాడాడు.
కీర్తన తన కుట్టు పనిని అలాగే ఆపేసి,
“ఛీ… నీకు మాటల్లో మాత్రం తక్కువ లేదు రా… ఊరికే మాట్లాడి మాట్లాడి నన్ను మయపెడుతున్నావ్,” అని సిగ్గుతో చెప్పుతూ లేచి,
“నీకు ఏ ఏ డిజైన్‌లో చేయాలో అలా చేసుకో…” అని అతనికి తనను పూర్తిగా అప్పగించింది.
“మ్మ్మ్… అయితే ఈరోజు బ్యాక్-షాట్ కొడతా…” అని చెప్పి ఆమెను తిప్పి, చేతులు టైలరింగ్ మెషీన్ టేబుల్ మీద ఊతం పెట్టమని చెప్పి, వెనకాల నుంచి ఆమె చీరను నడుము పైకి ఎత్తాడు.
పండిన పిర్రలు ఉన్న కీర్తన పిర్రలు మెరిసాయి.
“ఇంకా కొంచెం ఎత్తుగా ఎత్తి చూపించు…” అని కిరణ్ ఆమె లావైన నడుము పట్టుకొని చాకచక్యంగా ఎత్తి, తన మొడ్డను వెనకాల నుంచి ఆమె యోనిలోకి దించాడు.
“కీర్తన ఆంటీ… మీ పిర్రలు సెమ్మ స్ట్రాంగ్…” అని కిరణ్ లావైన నడుము గట్టిగా పట్టుకొని వెనకాల నుంచి పటపటా కీర్తన యోనిలోకి మొడ్డను నెట్టి కొట్టాడు. పరిపక్వ పిర్రల అందం గల ఆమె ‘ఆవ్… ఆహ్… అమ్మో…’ అని దెబ్బలు భరించలేక, టైలరింగ్ మెషీన్ టేబుల్‌ను గట్టిగా పట్టుకొని సహకరించింది.
టైలరింగ్ శబ్దం వినిపించే ఆ గదిలో, ఇప్పుడు తడతడమని పిర్రల్లో మొడ్డ కొట్టే శబ్దం, మూలుగులు నిండాయి.
గట్టిగా కొట్టి ఒప్పించి వీర్యం విడిచి, టైలరింగ్ మెషీన్ మీద ఆమె వాలగా, ఆమె వీపు మీద వాలాడు కిరణ్.
“కీర్తన ఆంటీ… మనం ఇకనుంచి ఈ ఒంటరితనంలో దాక్కుని ఉండాల్సిన అవసరం లేదు. మిమ్మల్ని నేను పెళ్లి చేసుకొని, నా భార్యగా సరిగ్గా ఇంటికి తీసుకెళ్లాలని కోరుకుంటున్నా,” అని కీర్తన వీపు మీద వాలి ఉన్న కిరణ్ వెనకాల నుంచి చెవిలో గుసగుసలాడాడు.
దాన్ని విన్న కీర్తన షాక్ అయి,
“కిరణ్… ఏమిటి రా… ఆశ ఎక్కువైపోయిందా… భర్త భార్యలా స్టైల్‌లో షాట్ కొట్టాలని అడుగుతున్నావా…?” అని ఆమె కూడా ఉద్రేకంలో గుసగుసలాడింది.
“కాదు నిజంగానే చెప్తున్నా… నిన్ను పెళ్లి చేసుకోవాలని కోరుకుంటున్నా… Will you marry me??” అని మళ్లీ గట్టిగా చెప్పాడు కిరణ్. అతని గట్టి గొంతు విని, అతని కింద పడి ఉన్న కీర్తన సడన్‌గా తిరిగి చూసింది.
“ఎ… ఏమన్నావ్ కిరణ్??” అని మళ్లీ అతను చెప్పింది నిజమేనా అని నమ్మలేక అడిగింది. “మ్మ్మ్మ్…” అని గట్టి చూపుతో కిరణ్ ఆమె కళ్లను చూడగా, షాక్ అయింది కీర్తన.
“సొంత కొడుకు ఉన్నప్పుడు నేను మరో పెళ్లి చేసుకుంటే ఈ సమాజం నన్ను సుమ్మనివ్వదు? ఇవన్నీ సెట్ కావు… వద్దు,” అని గట్టిగా చెప్పింది.
“ఎందుకు… ఊరు ప్రపంచంలో ఎవరూ పునర్వివాహం చేసుకోరా??…” అని సామాజిక అడ్డంకిని పగలగొట్టాడు కిరణ్.
“నా కొడుకు రాహుల్ నీ ప్రాణ స్నేహితుడు. అతని ముఖం మీద నేను ఎలా రా చూడగలను?” అని మనస్తత్వ గోడ ఎత్తింది కీర్తన.
కిరణ్ నిదానంగా,
“ఆంటీ, మీరు రాహుల్‌ని గురించి భయపడాల్సిన అవసరం లేదు. ఎందుకంటే, మీకు మరో జీవితం ఏర్పడాలనే ఈ ప్లాన్ అతనిదే. తన అమ్మ జీవితాంతం వితంతువుగా, ఒంటరితనంలో కష్టపడకూడదని అనుకున్నాడు. అతని వల్ల కాని ఒక రక్షణ, సంతోషాన్ని తన స్నేహితుడైన నా ద్వారా మీకు ఇవ్వాలని కోరుకున్నాడు. నేను మిమ్మల్ని కలవడానికి వచ్చినది, మీ కష్టంలో భుజం ఇచ్చినది అన్నీ రాహుల్ చెప్పినే జరిగాయి. అతనికి మన విషయంలో పూర్తి అంగీకారం ఉంది,” అని రహస్యాన్ని బయటపెట్టాడు.
కీర్తన షాక్‌తో గడ్డకట్టిపోయింది. తన సొంత కొడుకు తన జీవితంలో ఇలాంటి నిర్ణయం తీసుకోవడానికి కారణమైనాడని ఆమె నమ్మలేకపోయింది.
కొడుకు లోతైన ప్రేమను, తన భవిష్యత్తు పట్ల అతను చూపిన శ్రద్ధను అర్థం చేసుకున్న కీర్తన కళ్లు తడిసాయి. ఇప్పటివరకు భయంతోనూ, అపరాధ భావంతోనూ అనుభవించిన ఈ ప్రేమ, ఇక జీవితాంతం దొరికే నిత్యమైన సొంతంగా మారబోతోందనే ఆలోచన ఆమెలో చాలా పెద్ద నిశ్చింతను, సంతోషాన్ని ఇచ్చింది. కిరణ్ చేతులు గట్టిగా పట్టుకొని తన అంగీకారాన్ని తెలియజేసింది.
కొడుకుల నిర్ధారణ
పునర్వివాహానికి అమ్మలు అంగీకరించిన తర్వాత, తదుపరి దశగా కొడుకులు తమ అమ్మను కలిసి వాళ్ల నోటితోనే పునర్వివాహానికి అంగీకారం అని చెప్పించి ఆనందించే ఆసక్తికరమైన దృశ్యాన్ని ఏర్పాటు చేశారు.
మొదట కిరణ్ తన అమ్మ సుమతితో,
“అమ్మా… రాహుల్ నీతో మాట్లాడాడా? అతని కోరిక చెప్పాడా? నీకు నిజంగానే ఇందులో పూర్తి అంగీకారం ఉందా అమ్మా?” అని మద్దతుగా అడిగాడు.
సుమతి కరిగిపోతూ,
“రేయ్ కిరణ్… నా ఒంటరితనం అర్థం చేసుకొని నువ్వు తీసుకున్న ఈ నిర్ణయం నాకు మొదట షాక్‌గా ఉన్నా, ఇప్పుడు ఆలోచించి చూస్తే మనసుకు చాలా నిండుగా ఉంది రా. నాకు అంగీకారమే,” అని ధృవీకరించింది.
అవతల, రాహుల్ కూడా తన అమ్మ కీర్తన దగ్గరకు వెళ్లి,
“అమ్మా, కిరణ్ నీతో మాట్లాడినది గురించి ఏమనుకుంటున్నావ్? అతనితో జీవించడానికి నీకు అంగీకారం ఉందా?” అని ఆతురతగా అడిగాడు.
కీర్తన సిగ్గుతో తల వాల్చి,
“రాహుల్… నువ్వు అమ్మ కష్టం అర్థం చేసుకున్న కొడుకువని నిరూపించుకున్నావ్ రా… కిరణ్ కౌగిలిలో నాకు పూర్తి అంగీకారం,” అని ఆనంద కన్నీళ్లతో నవ్వింది.
“సరే… అయితే మాపిళ్ల ఇంటి వాళ్లను రమ్మని పెళ్లి మాట్లాడి ముగించేద్దామా…??” అని రాహుల్ చిలిపిగా అడగగా,
“ఛీ… పో రా…” అని 40ఏళ్ల కీర్తన, 20 ఏళ్ల వధువు సిగ్గుతో ముఖం చేతులతో కప్పుకుంది.