[venkujkc1984]

సాయంత్రం 4 గంటలు 

వల్లీ బాల్కనీలో నిలబడి సముద్రం వైపు చూస్తోంది. ఆమె మనసులో ఇప్పటికే ఒక నిర్ణయం ఉంది. కానీ ఆమె రవిని మరోసారి పరీక్షించాలనుకుంటోంది. అతను నిజంగా మారతాడా, లేదా కేవలం కోరిక కోసం మాట్లాడుతున్నాడా అని తెలుసుకోవాలని ఉంది.

అప్పుడే రవి గది నుంచి బయటకు వచ్చాడు. బాల్కనీ వైపు నడిచాడు.
“అత్తా…” అని మెల్లగా పిలిచాడు.
వల్లీ సముద్రం వైపే చూస్తూ ఉంది.

రవి ఆమె వెనుక నిలబడి, కాస్త దగ్గరగా వచ్చాడు.
“మధ్యాహ్నం నువ్వు నన్ను తోసేశావు. నాకు అర్థమైంది. కానీ నేను నిన్ను మర్చిపోలేకపోతున్నాను. ఒక్కసారి మాత్రమే… ఆఖరిసారి అత్తా. నేను ప్రామిస్ చేస్తున్నాను. ఈ రోజు తర్వాత నిన్ను మళ్ళీ ఇలా అడగను. బాగా చదువుకుంటాను. మంచి ఉద్యోగం సంపాదిస్తాను. నీకు మావయ్యకు గౌరవంగా ఉండేలా నేను తయారవుతాను.”

వల్లీ ఒక్కసారిగా తిరిగి అతన్ని చూసింది. కళ్ళలో కోపం, అలసట కనిపించాయి.
“రవి… ఇంకా ఎంత చెప్పాలి?”

రవి ఆమె చేతులు పట్టుకుని, మోకాళ్ల మీద కూర్చున్నాడు. ఆమె చేతులను తన బుగ్గలకు హత్తుకుని, కళ్ళలో నీళ్లు తిరుగుతుండగా మాట్లాడసాగాడు.
“అత్తా… నేను ప్రామిస్ చేస్తున్నాను. ఇది ఆఖరిసారి. ఆ తర్వాత నిన్ను ఇబ్బంది పెట్టను. నేను మారతాను. అంతవరకూ నీకు కనబడను. కానీ ఈ రోజు… ఒక్కసారి… దయచేసి నన్ను అనుమతించు.”

వల్లీ చేతులు తీసుకోవాలని ప్రయత్నించింది.
“వద్దు రవి. లేచి పో. ఇది తప్పు.”

రవి ఆమె చేతులు విడవలేదు. నుదుటిని ఆమె చేతుల మీద పెట్టుకుని, మళ్లీ మళ్లీ వేడుకున్నాడు.
“ప్లీజ్ అత్తా… నా ఆఖరి కోరిక. నిన్ను చూసుకుంటూ, నీ స్పర్శను అనుభవిస్తూ… ఒక్కసారి మాత్రమే. నువ్వు చెప్పినట్టు ఉంటాను. దయచేసి… నన్ను కాదనకు. ఒక్కసారి… ఆఖరిసారి. నేను ప్రామిస్ చేస్తున్నాను.”

రవి ఆమె చేతులు విడవలేదు. నుదుటిని ఆమె చేతుల మీద పెట్టుకుని, మళ్లీ మళ్లీ వేడుకున్నాడు. వల్లీ చాలా సేపు నిశ్శబ్దంగా ఉంది. కన్నీళ్లు ఆమె చెక్కిళ్ల మీద కారుతున్నాయి. ఆమె లోపల ఒక పోరాటం జరుగుతోంది. ఇంతకు ముందు గదిలో తీసుకున్న నిర్ణయం ఇప్పుడు ఆమెను ఒత్తిడి చేస్తోంది.

వల్లీ కాసేపు అతనిని చూస్తూ నిలబడింది. ఆమె లోపల ఇప్పటికే ఒప్పుకుంది. కానీ ఆమె ఇంకా అతనిని పరీక్షించాలనుకుంటోంది. ఆమె నెమ్మదిగా అన్నది
“సరే… ఇప్పుడు… నేను స్నానం చేయాలి. ఆ తర్వాత… చూద్దాం.”

“చూద్దాం అంటే…?” రవి గొంతు కాస్త వణికింది. అతని కళ్ళు ఆమె ముఖం మీద నిలిచాయి. “అత్తా, ప్లీజ్ క్లియర్ గా చెప్పు.”
వల్లీ పెదవుల మీద ఒక చిన్న, అలసిన నవ్వు కనిపించింది. ఆమె తల కాస్త పక్కకు తిప్పుకుంది. “రవీ… నువ్వు చాలా మొండివాడివి. నేను రెడీ అయ్యాక… మాట్లాడుకుందాం.”

ఆ మాటల్లో స్పష్టత లేదు. కానీ తిరస్కారం కూడా లేదు. రవికి అది చాలు అనిపించింది. అతని శ్వాస కాస్త బరువైంది. అతని గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. ఆమె పూర్తిగా తిరస్కరించలేదు. “మాట్లాడుకుందాం” అనే మాటలో ఏదో అవకాశం ఉంది అని అతనికి అనిపించింది.
అతను మెల్లగా ముందుకు వంగి, ఆమె చెవి దగ్గర,

“అత్తా… నేను కూడా స్నానం చేస్తా. కలిసి స్నానం చేద్దామా అత్తా. కలిసి... అంతే. ప్లీజ్.”

వల్లీ కాసేపు మౌనంగా ఉంది. చివరకు ఆమె నిట్టూర్పు విడిచి, కాస్త లొంగింది.
“సరే… కానీ ఒక షరతు. ఇది కేవలం స్నానం మాత్రమే.”

రవి తల ఊపాడు. అతని ముఖంలో ఒక రకమైన ఆనందం మెరిసింది. అతనికి ఇప్పుడు తెలుసు… ఆమె పూర్తిగా తిరస్కరించలేదు. బాత్‌రూమ్‌లో కూడా… ఆమె అతనిని పూర్తిగా ఆపదు అని. అతను ఆమెను బాత్‌రూమ్ వైపు తీసుకెళ్లాడు. అతని లోపల ఒక రకమైన ఉత్సాహం రగులుతోంది. ఆమె “చూద్దాం” అనే మాటలు అతని చెవుల్లో ఇంకా మారుమోగుతున్నాయి.

బాత్‌రూమ్‌లో షవర్ ఆన్ చేశాడు. వెచ్చని నీరు జల్లులా పడుతోంది. వల్లీ చీర కట్టుకుని నిలబడి ఉంది. చీర కాస్త తడవడం మొదలైంది. ఆమె చేతులు కాస్త వణుకుతున్నాయి. లోపల ఆమెకు తెలుసు ఇది ఆఖరి ఆప్షన్‌గా మాత్రమే అంగీకరించింది అని.
రవి ఆమె దగ్గరకు వచ్చాడు. అతను సబ్బు తీసుకుని, మెల్లగా ఆమె భుజాల మీద రాయడం మొదలుపెట్టాడు. వేళ్లు ఆమె మెత్తని చర్మం మీద జారుతున్నాయి. నీరు, సబ్బు నురగలు ఆమె మెడ వంపు మీద పడుతున్నాయి. అతని పెదవులు ఆమె చెక్కిలి మీద, మెడ మీద ముద్దులు పెట్టుకుంటున్నాయి. “అత్తా… నువ్వు ఎంత అందంగా ఉన్నావో… నీ మెడ వంపు, నీ భుజాలు… అన్నీ నన్ను పిచ్చెక్కిస్తున్నాయి. ఒక్కసారి మాత్రమే. ఆఖరిసారి. నేను మారతాను. నువ్వు చెప్పినట్టు చదువుతాను. ప్లీజ్…” అని మెల్లగా అన్నాడు. వల్లీ శరీరం కాస్త వణికింది. ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు.

రవి నెమ్మదిగా ఆమె చీర పైటను విప్పడం మొదలుపెట్టాడు. అతని వేళ్లు పైట అంచు మీద నెమ్మదిగా జారుతున్నాయి. “నీ చీర… ఎంత అందంగా ఉందో. కానీ ఇప్పుడు… నీ శరీరం మీద నీరు పడాలి,” అని మెల్లగా అన్నాడు. వల్లీ అడ్డుకోవాలని ప్రయత్నించింది. ఆమె చేతులు అతని చేతులను పట్టుకున్నాయి. కానీ బలం లేదు. రవి పైటను నెమ్మదిగా విప్పి, ఆమె భుజం నుంచి జార్చాడు. చీర కాస్త వదులుగా అయింది. అతను మళ్లీ మెల్లగా చీరను విప్పడం కొనసాగించాడు. “అత్తా… నువ్వు ఎంత అందంగా ఉన్నావో… నీ శరీరం… అన్నీ నన్ను పిచ్చెక్కిస్తున్నాయి,” అని ఆమె చెవి దగ్గర గుసగుసలాడాడు. వల్లీ శరీరం కాస్త వణికింది. ఆమె ఊపిరి బిగబెట్టింది.
రవి నెమ్మదిగా చీరను పూర్తిగా విప్పి, ఆమె నుంచి వేరుచేసేశాడు. చీర నేల మీద పడింది. ఇప్పుడు ఆమె జాకెట్టు, లంగాతోనే నిలబడి ఉంది. తడిసిన లంగా ఆమె తొడలకు అంటుకుంది. నాభి కాస్త బయటపడింది. లంగా అంచు కాస్త కిందకు జరిగింది. రవి కాసేపు ఆమెను చూసి ఆగిపోయాడు. అతని కళ్ళు ఆమె నాభి మీద, తొడల మీద తిరిగాయి. ఆమె శరీరం నీటిలో మెరుస్తోంది. అతని గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది.

అతను ముందుకు వచ్చి, ఆమె నడుము చుట్టూ చేయి వేశాడు. “అత్తా… ఇప్పుడు నువ్వు ఇంకా అందంగా ఉన్నావు,” అని మెల్లగా అన్నాడు. వల్లీ తల కాస్త క్రిందికి వంచుకుంది. ఆమె చెక్కిళ్లు ఎర్రబడి ఉన్నాయి. ఆమె చేతులు అతని ఛాతీ మీద పెట్టి, కాస్త తోయాలని ప్రయత్నించింది. కానీ బలం లేదు. రవి ఆమెను ఇంకా దగ్గరకు లాగాడు. అతని పెదవులు ఆమె మెడ మీద, భుజం మీద ముద్దులు పెట్టుకుంటున్నాయి. ఆమె శరీరం మెల్లగా అతని వైపు వాలింది. లంగా తడిసి, ఆమె తొడల ఆకారం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. నాభి పూర్తిగా బయటపడి, నీటితో మెరుస్తోంది. రవి ఆమె నాభి దగ్గర వేళ్లు తిప్పాడు. వల్లీ ఊపిరి బరువెక్కింది. ఆమె లోపల ఒక తీవ్రమైన అలజడి మొదలైంది.

రవి ఇప్పుడు హ్యాండ్ షవర్ తీసుకుని, నెమ్మదిగా ఆమె మెడ మీద, భుజాల మీద నీళ్లు పోయడం మొదలుపెట్టాడు. షవర్ నుంచి వచ్చే జల్లు ఒక విధమైన రాపిడి కలిగిస్తోంది. ఆపై నెమ్మదిగా కిందకు జార్చాడు. నీరు ఆమె బ్లౌజ్ మీద పడుతోంది. బ్లౌజ్ తడిసి, ఆమె వక్షోజాల ఆకారం స్పష్టంగా కనిపించడం మొదలైంది. రవి షవర్‌ను ఆమె వక్షోజాల మీద నెమ్మదిగా తిప్పాడు. వెచ్చని నీళ్ల జల్లు ఆమె ముచ్చికల చుట్టూ పడుతోంది. వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది. ఆమె ఊపిరి బిగబట్టింది. ఆమె ముచికలు మెల్లిగా ఆ తడిసిన జాకెట్టులోంచి  మొనలు తేలాయి. ఒక చిన్న మూలుగు ఆమె నోటి నుంచి జారిపడింది.

“అత్తా… తడిసిన నీ ఎద పొంగులు … ఎంత అందంగా ఉన్నాయో. నీరు పడుతుంటే… ఎంతగా మెరుస్తున్నాయో, రా రమ్మని కవ్విస్తున్నాయి, అందుకొమ్మని రెచ్చగొడుతున్నాయి” అని రవి మెల్లగా అన్నాడు. అతను షవర్‌ను ఇంకా కాస్త కిందకు జార్చాడు. నీరు ఆమె నాభి మీద పడుతోంది. పెట్టికోట్ కాస్త కిందకు జరిగింది. నాభి పూర్తిగా బయటపడింది. రవి షవర్‌ను ఆమె నాభి చుట్టూ నెమ్మదిగా తిప్పాడు. వెచ్చని నీరు ఆమె నాభి మీద పడుతోంది. వల్లీ తొడలు కాస్త బిగుసుకున్నాయి. ఆమె చేతులు అతని చేతులను పట్టుకున్నాయి. కానీ తోయలేదు.

రవి షవర్‌ను ఇంకా కాస్త కిందకు తీసుకెళ్లాడు. నీరు ఆమె లంగా మీద, నాభి కింద పొట్టి కడుపు మీదా పడుతోంది. లంగా తడిసి, ఆమె తొడలు, వాటి మధ్య త్రికోణాకారం స్పష్టంగా కనిపించడం మొదలైంది. వల్లీ శరీరం మరింత వణికింది. ఆమె ఊపిరి బరువెక్కింది. ఆమె లోపల ఒక వేడి తరంగం ప్రవహించింది. రవి ఆమె చెవి దగ్గర, “అత్తా నీ బొడ్డు… ఎంత లోతుగా ఉందో. నీరు పడుతుంటే… నువ్వు ఎంతగా వణుకుతున్నావో,” అని గుసగుసలాడాడు. వల్లీ కళ్ళు మూసుకుంది. కానీ ఆమె శరీరం మాత్రం అతని చేతులకు, మాటలకూ, నీటికి లొంగిపోతోంది.

“నువ్వు నాకు సబ్బు రాయవా అత్తా,” అని అతను మెల్లగా అన్నాడు.
వల్లీ కాసేపు సంకోచించింది. ఆమె చేతులు వణుకుతున్నాయి. చివరకు సబ్బు తీసుకుని, అతని ఛాతీ మీద రాయడం మొదలుపెట్టింది. రవి అండర్‌వేర్ తీసేశాడు. అతని మగతనం నిటారుగా, గట్టిగా, బలంగా నిలబడి ఉంది. నీటిలో మెరుస్తూ, కాస్త కదులుతోంది. వల్లీ కళ్ళు కాస్త పెద్దవయ్యాయి. ఆమె చూడకుండా తల తిప్పుకుంది. ఆమె లోపల ఒక జ్ఞాపకం మెల్లగా లేచింది. నిన్న రాత్రి… ఇదే ఆమె అంతఃపురం లోపలికి ప్రవేశించింది. ఓపికగా, బలంగా, నెమ్మదిగా లోపలికి వెళ్లి… ఆమెను ఒక లోతైన సుఖంలో ముంచేసింది. ఆమె అంతరంగంలో ఒక బలమైన ముద్రను వేసింది. కానీ ఆమె ఇప్పుడు నియంత్రణలో ఉంచుకుంది.

రవి ఆమె చేతిని పట్టుకుని, మెల్లగా తన మగతనం మీద ఉంచాడు. “అత్తా… ప్లీజ్… కాస్త సబ్బు పట్టించవా.” వల్లీ కళ్ళు మూసుకుంది. ఆమె వేళ్లు వణుకుతూ, సబ్బుతో నెమ్మదిగా రాయడం మొదలుపెట్టాయి. మొదట తేలికగా. ఆ తర్వాత కాస్త గట్టిగా. ఆమె చేయి అతని బలాన్ని, వేడిని, నిటారు దనాన్ని అనుభవిస్తోంది. ఆమె లోపల ఆ జ్ఞాపకం మళ్లీ మెదులుతోంది. కానీ ఆమె ఇప్పుడు నెమ్మదిగా, నియంత్రణతో రాస్తోంది. కాస్త ఆగి, మళ్లీ రాస్తోంది. రవిని టీజ్ చేస్తున్నట్టు. రవి ఊపిరి బరువెక్కింది.

వల్లీ నెమ్మదిగా మోకాళ్ల మీద కూర్చుంది. నీరు ఆమె జుట్టు మీద, భుజాల మీద పడుతోంది. ఆమె కళ్ళు అతని మగతనం మీద నిలిచాయి. దాని బలం, వాటం, వేడి… అన్నీ ఆమెను కాస్త మైకంలోకి తీసుకెళ్లాయి. నిన్న రాత్రి ఇదే ఎంత ఓపికగా, ఎంత బలంగా లోపలికి వెళ్లి… ఆమెను ఎంత సుఖపరిచిందో. ఆమె వేళ్లు సబ్బుతో నెమ్మదిగా పైకి, కిందకు కదలడం మొదలుపెట్టాయి. మొదట నెమ్మదిగా. ఆ తర్వాత కాస్త వేగంగా. ఆమె చేయి అతని బలాన్ని పూర్తిగా అనుభవిస్తోంది. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని, లోతైన ఊపిరి పీల్చుకుంది. ఆమె ఒక ట్రాన్స్‌లోకి జారుతోంది.

రవి గొంతు వణుకుతోంది. “అత్తా… ప్లీజ్… ఒక్కసారి. ఆఖరిసారి. ఈ రాత్రి తర్వాత నేను మారతాను. నువ్వు చెప్పినట్టు చదువుతాను. ప్లీజ్ అత్తా… నాకు అవకాశం ఇవ్వు.” అని మెల్లగా అన్నాడు. వల్లీ ఏమీ మాట్లాడలేదు. ఆమె చేయి ఇంకా పైకి, కిందకు కదులుతోంది. ఆమె కళ్ళు సగం మూసుకుని ఉన్నాయి. ఆమె శరీరం కాస్త ముందుకు వాలింది. ఆమె ఆమె చేయి మాత్రం ఆగడం లేదు.

అతను మెల్లగా అన్నాడు. “ఒక్కసారి… ఆఖరిసారి అత్తా. ఈ రాత్రి తర్వాత నేను మారతాను.” వల్లీ మరింత గట్టిగా పట్టుకుంది. ఆమె లోపల ఒక వేడి తరంగం ప్రవహిస్తోంది. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని, లోతైన ఊపిరి పీల్చుకుంది. ఆమె ఇంకా పూర్తిగా లొంగిపోలేదు. కానీ ఆమె చేయి మాత్రం అతని బలాన్ని, వేడిని పూర్తిగా అనుభవిస్తోంది. 

వల్లీ పెదవులు కాస్త వణుకుతున్నాయి. ఆమె కళ్ళు అతని మగతనం మీద నిలిచాయి. దాని బలం, పొడవు, మందం… అన్నీ ఆమెను కాస్త మైకంలోకి తీసుకెళ్లాయి. ఆమె నెమ్మదిగా ముందుకు వాలింది. ఆమె పెదవులు కాస్త తెరుచుకున్నాయి. ఆమె శరీరం ఒక ట్రాన్స్‌లోకి జారుతోంది. ఆమె వేళ్లు ఇంకా పైకి, కిందకు కదులుతున్నాయి. ఆమె ముఖం మరింత దగ్గరగా వస్తోంది. ఆమె పెదవులు అతని మగతనం వైపు నెమ్మదిగా కదులుతున్నాయి.

రవి ఊపిరి బిగబట్టాడు. అతని కళ్ళు ఆమె పెదవుల మీద నిలిచాయి. ఆమె ఇప్పుడు నోరు తెరిచి, లోపలికి తీసుకోబోతోందని అతనికి అనిపించింది. అతని గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. అతని చేతులు ఆమె తల మీద గట్టిగా పట్టుకున్నాయి. అతను ఆ క్షణం కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు.

వల్లీ పెదవులు ఇంకా కాస్త దగ్గరగా వచ్చాయి. ఆమె నోరు కాస్త తెరుచుకుంది. ఆమె వేడి శ్వాస అతని మగతనం మీద పడింది. రవి కళ్ళు మూసుకున్నాడు. ఆమె ఇప్పుడు లోపలికి తీసుకోబోతోంది. అతని శరీరం ఒక్కసారిగా బిగుసుకుంది.
అప్పుడు వల్లీ ఒక్కసారిగా తేరుకుంది. ఆమె కళ్ళు తెరిచింది. ఆమె పెదవులు మూసుకున్నాయి. ఆమె చేయి ఆగిపోయింది. ఆమె నెమ్మదిగా లేచి నిలబడింది. ఆమె తల కాస్త కిందికి వంచుకుంది. 

రవి ముందుకు వచ్చి, ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు. అతని మగతనం ఆమె లంగా మీదుగా అనింది. వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది. ఆమె నోటి నుంచి ఒక చిన్న మూలుగు జారిపడింది. రవి ఆమె మెడ మీద, చెక్కిలి మీద ముద్దులు పెట్టుకుంటున్నాడు. అతని చేతులు ఆమె వీపు మీద గట్టిగా పట్టుకున్నాయి.

“అత్తా… నువ్వు ఎంత అందంగా ఉన్నావో… నీ శరీరం… నీ స్పర్శ… అన్నీ నన్ను పిచ్చెక్కిస్తున్నాయి,” అని అతను మెల్లగా అన్నాడు. అతని పెదవులు ఆమె మెడ మీద మళ్లీ ముద్దులు పెట్టుకుంటున్నాయి. “ఒక్కసారి… ఆఖరిసారి అత్తా. ఈ రాత్రి తర్వాత నేను మారతాను.”
రవి ఆమె జాకెట్టు హుక్స్ మెల్లగా విప్పడం మొదలుపెట్టాడు. ఒక్కొక్క హుక్కు ఊడుతున్నప్పుడు ఆమె శ్వాస పెరిగింది. అతని పెదవులు 

ఆమె మెడ మీద, భుజం మీద ముద్దులిస్తూ జారుతున్నాయి. “నీ సళ్ళు… ఎంత అందంగా ఉంటాయో… నేను వాటిని చూడాలని ఉంది అత్తా,” అని గుసగుసలాడాడు. వల్లీ అడ్డుకోవాలని ప్రయత్నించింది. ఆమె చేతులు అతని చేతులను పట్టుకున్నాయి. కానీ బలం లేదు. జాకెట్ నెమ్మదిగా జారిపోయింది. ఆమె వక్షోజాలు పూర్తిగా బయటపడ్డాయి. నీటిలో మెరుస్తూ, గుండ్రంగా, దృఢంగా ఉన్నాయి. ముచికలు మొనతేలి అతడిని రెచ్చగొడుతున్నాయి. రవి కాసేపు వాటి అందాన్ని తదేకంగా చూస్తూ ఉండిపోయాడు. 

అతని గొంతు కాస్త వణికింది. అతను మెల్లగా అన్నాడు.
“అత్తా… అబ్బా… నీ సళ్ళు… ఎంత గుండ్రంగా, ఎంత దృఢంగా ఉన్నాయో. నీటిలో మెరుస్తూ… ఎంత అందంగా ఉన్నాయో. ముచ్చికలు ఎంతగా నిక్కబొడుచుకున్నాయో… నన్ను పిచ్చెక్కిస్తున్నాయి. ఇవి… అమృత కలశాలు. ఎంత మెత్తగా, ఎంత బరువుగా ఉన్నాయో… నాకు వాటిని పట్టుకోవాలని ఉంది అత్తా.”

వల్లీ తల కాస్త క్రిందికి వంచుకుంది. ఆమె చెక్కిళ్లు మరింత ఎర్రబడ్డాయి. రవి ముందుకు వంగి, ఆమె వక్షోజాల మీద పెదవులు పెట్టాడు. ముద్దులు పెట్టుకుంటూ, నాలుకతో తాకుతున్నాడు. అతని చేతులు ఆమె వక్షోజాలను పట్టుకుని, నెమ్మదిగా నొక్కడం మొదలుపెట్టాయి. “అత్తా… ఎంత దృఢంగా ఉన్నాయో… ఎంత గుండ్రంగా ఉన్నాయో… నేను వాటిని వదలలేను,” అని గుసగుసలాడాడు. వల్లీ మూలుగులు అదుపు తప్పి బయటపడ్డాయి. ఆమె చేతులు అతని తలను పట్టుకున్నాయి.

ఆ తర్వాత సబ్బు తీసుకుని, ఆమె వక్షోజాల మీద రాయడం మొదలుపెట్టాడు. వేళ్లు ఆమె ముచ్చికల చుట్టూ తిరుగుతున్నాయి. “అత్తా… నీ సళ్ళు… అమృత కలశాలు. ఎంత మెత్తగా, ఎంత దృఢంగా ఉన్నాయో… ఒక్కసారి… ఆఖరిసారి ఒప్పుకో అత్తా ప్లీజ్,” అని మెల్లగా అన్నాడు. వల్లీ మూలుగులు అదుపు తప్పి బయటపడ్డాయి. ఆమె చేతులు అతని తలను పట్టుకున్నాయి. ఆమె శరీరం మైకంలోకి జారుతోంది.

కాసేపు ఇలాగే సాగింది. అతను నెమ్మదిగా మోకాళ్ల మీద కూర్చున్నాడు. అతని ముఖం ఆమె నాభి దగ్గరకు వచ్చింది. అతను సోపు తీసుకుని, ఆమె నాభి మీద నెమ్మదిగా రాయడం మొదలుపెట్టాడు. వేళ్లు ఆమె లోతైన నాభి చుట్టూ తిరుగుతున్నాయి. అతని పెదవులు ఆమె నాభి మీద పడ్డాయి. ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. నాలుకతో లోపలికి తాకాడు.

“అత్తా… నీ నాభి… ఎంత లోతుగా ఉందో. ఎంత అందంగా ఉందో… ఒక్క సరి ఒప్పుకో అత్తా ప్లీజ్ ప్లీజ్” అని మెల్లగా అన్నాడు. వల్లీ శరీరం వణికింది. ఆమె చేతులు అతని తలను పట్టుకున్నాయి. రవి సోపును ఆమె నాభి చుట్టూ మరింత గాఢంగా రాస్తున్నాడు. అతని పెదవులు మళ్లీ మళ్లీ ఆమె నాభి మీద పడుతున్నాయి. అతను నెమ్మదిగా ఆమె లంగా అంచును పట్టుకున్నాడు. కిందకు జార్చాలని ప్రయత్నించాడు.

వల్లీ ఒక్కసారిగా తేరుకుంది. ఆమె చేతులు అతని చేతులను తోశాయి. ఆమె టవల్ తీసుకుని తనను కప్పుకుంది. ఆమె మాట్లాడకుండా బాత్‌రూమ్ నుంచి బయటకు వచ్చి, తన గదిలోకి వెళ్లిపోయింది. రవి మోకాళ్ల మీదనే నిలబడి ఉన్నాడు. 

రవి ఆమె వెనుక చూస్తూ ఉన్నాడు. అతని శరీరం ఇంకా వేడెక్కి ఉంది. అతని మగతనం ఇంకా నిటారుగా ఉంది. ఆమె స్పర్శ, ఆమె తన మగసిరిని పట్టుకోవడం, ఆమె మూలుగులు అతని మనసులో మిగిలిపోయాయి. ఆమె గది తలుపు మూసుకున్న తర్వాత కూడా, రవి లోపల ఒక ఆశ మిగిలి ఉంది. ఇంకా ఆమెను ఒప్పించే అవకాశం ఉందేమోనని. ఆమె ఇంకా పూర్తిగా తిరస్కరించలేదు. 

వల్లీ తన గదిలోకి వెళ్లి తలుపు మూసుకుంది. ఆమె లోపల ఇప్పటికే ఒప్పుకుంది. 
అతను టవల్ తీసుకుని తనను తుడుచుకుని, బయటకు వచ్చాడు. హాలులో నిలబడి, వల్లీ గది తలుపు వైపు చూశాడు. కాసేపు ఆలోచించాడు. ఆపై మెల్లగా తలుపు దగ్గరకు వెళ్లి, మెల్లగా తట్టాడు.

“అత్తా…”
లోపల నుంచి శబ్దం వినిపించలేదు. రవి మళ్లీ తట్టాడు.

“అత్తా… ఒక్క నిమిషం మాట్లాడాలి.”
కాసేపు తర్వాత తలుపు తెరుచుకుంది. వల్లీ టవల్‌తో కప్పుకుని నిలబడి ఉంది. ఆమె జుట్టు తడిసి ఉంది. ఆమె కళ్ళల్లో ఇంకా ఏదో అలసట కనిపిస్తోంది. రవి ఆమెను చూడగానే అతని గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది.

“అత్తా… నేను ప్రామిస్ చేస్తున్నాను. ఈ రాత్రి… ఒక్కసారి. ఆఖరిసారి. ఆ తర్వాత నేను నిన్ను ఇలా నిన్ను ఇబ్బంది పెట్టాను. బాగా చదువుతాను. మంచి ఉద్యోగం సంపాదిస్తాను. నువ్వు చెప్పినట్టు మారతాను. కానీ ఈ రాత్రి… ఒక్కసారి. దయచేసి.”
వల్లీ కాసేపు అతనిని చూస్తూ నిలబడింది. ఆమె లోపల ఇప్పటికే ఒప్పుకుంది. కానీ ఆమె ఇంకా కాస్త టీజ్ చేయాలనుకుంటోంది. ఆమె మెల్లగా తల ఊపింది.

“రవీ… నేను ఇప్పటికే చెప్పాను కదా. ఇది కేవలం స్నానం మాత్రమే అని.”

రవి ముందుకు ఒక అడుగు వేశాడు. అతని గొంతు కాస్త వణుకుతోంది, కానీ అతనిలో ఒక రకమైన నిశ్చయం కనిపిస్తోంది.
“అత్తా… ఒక్కసారి… ఆఖరిసారి. నేను నిన్ను బలవంతం చేయను. నువ్వు చెప్పినట్టే ఉంటాను. కానీ… దయచేసి ఒక్కసారి చెప్పు.”

వల్లీ కాసేపు మౌనంగా ఉంది. ఆమె కళ్ళు కాస్త క్రిందికి వాలాయి. ఆమె టవల్‌ను కాస్త గట్టిగా పట్టుకుంది.
రవి మెల్లగా “అత్తా. నేను కేవలం అడుగుతున్నాను. ఒక్కసారి. ఆఖరిసారి. నువ్వు ఒప్పుకుంటే… నేను నిజంగా మారతాను. నా చదువు, నా భవిష్యత్తు… అన్నీ నీ చేతిలో ఉన్నాయి.”

వల్లీ నిట్టూర్పు విడిచింది. ఆమె కాసేపు అతని కళ్ళలోకి చూసింది. ఆమె లోపల ఇప్పటికే ఒప్పుకుంది. కానీ ఆమె ఇంకా కాస్త ఆలస్యం చేయాలనుకుంటోంది. ఆమె అతని ముందు నిలబడి, మెల్లగా అన్నది—

“రవి… నేను ఇలా ఒప్పుకోకూడదు.  
ఇది నా తప్పు అవుతుంది.  
కానీ… నీ చదువు, నీ భవిష్యత్తు… అవి నాకు ముఖ్యం.”  

ఆమె గొంతు వణుకుతోంది. 
“నువ్వు చెప్పిన మాట నమ్మి…  
ఈ ఒక్కసారి…

కానీ విను…  
ఇది నిజంగా ఆఖరిసారి.  
ఆ తర్వాత నువ్వు నన్ను ఇలా చూడకూడదు.  
బాగా చదువుకో. మంచి ఉద్యోగం సంపాదించు.  
నీ జీవితాన్ని సరిదిద్దుకో.  
అప్పటివరకు… నాతో ఇలా మాట్లాడకు.  
అర్థమైందా?”

రవి ఆ మాటలు వినగానే క్షణం ఆగిపోయాడు. అతని లోపలి మొత్తం భారాన్ని ఒక్కసారిగా తొలగించేసినట్టు అనిపించింది. అతని కళ్ళలో నీళ్లు మరింతగా తిరిగాయి. గొంతు పెగలడం లేదు. అతను మెల్లగా ముందుకు వచ్చి, వల్లీ చేతులు పట్టుకున్నాడు.

“అత్తా…” అని అతను గుసగుసలాడాడు. గొంతు వణుకుతోంది. “నువ్వు… నిజంగానే…?”

వల్లీ తల ఊపింది. మాట్లాడలేదు.

రవి ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు. ఆమెను హత్తుకుని, నుదుటిని ఆమె భుజం మీద పెట్టుకున్నాడు. అతని శరీరం కాస్త వణుకుతోంది — ఉపశమనంతో, ఆనందంతో.

“థాంక్స్ అత్తా…” అని అతను మెల్లగా అన్నాడు. “నేను నిజం చెబుతున్నాను. ఈసారి ఆఖరిసారి. నేను మారతాను. నువ్వు చెప్పినట్టు ఉంటాను. నీ మాట నేను మర్చిపోను.”

అతను కాసేపు అలాగే ఆమెను బిగించి పట్టుకుని ఉన్నాడు. ఆపై మెల్లగా ఆమె ముఖాన్ని రెండు చేతులతో పట్టుకుని చూశాడు. అతని కళ్ళలో ఇప్పుడు కోరికతో పాటు ఒక విపరీతమైన సంతోషం కనిపిస్తోంది. మనసులో కోరిక నెరవేరబోతోందనే ఆనందం అతని ముఖమంతా వ్యాపించింది.

అతను ఆమె నుదుటి మీద ముద్దు పెట్టాడు. ఆపై కళ్ళ మీద. చాలా మెల్లగా, గౌరవంగా.
“నేను నిన్ను బాధపెట్టను అత్తా…” అని మళ్లీ అన్నాడు. “దీనిని నేను జీవితాంతం గుర్తుంచుకుంటాను.”

అతని ముఖంలోని ఆనందం, ఉపశమనం, కృతజ్ఞత — అన్నీ కలిసి ఒక తీవ్రమైన భావోద్వేగంగా మారిపోయాయి. 

“సరే…”

అతను ముందుకు వచ్చి, ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు. ఆమె టవల్‌తో కప్పుకుని ఉన్నా, అతని చేతులు ఆమె వీపు మీద గట్టిగా పట్టుకున్నాయి. ఆమె కూడా కాస్త లొంగిపోయి, అతని భుజం మీద తల పెట్టింది. వల్లీ కళ్ళు మూసుకుంది. ఆమె లోపల ఒక రకమైన ప్రశాంతత, ఒక రకమైన వేడి కలిసి ఉన్నాయి. రవి ఆమెను కాసేపు కౌగిలించుకుని ఉన్నాడు. అతని గుండె ఇంకా వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. ఒక్కసారి… ఆఖరిసారి అనే ఆలోచన అతని మనసులో మెల్లగా రగులుతోంది. అతనికి ఇప్పుడు ఓపిక పట్టడం కష్టంగా ఉంది. కానీ అతను ఆమెను వదలలేదు. ఆమె సువాసన, ఆమె శరీరం యొక్క వెచ్చదనం అతన్ని మరింత ఆకర్షిస్తోంది.

వల్లీ మెల్లగా అతని నుంచి విడిపడింది. ఆమె కళ్ళల్లో ఒక చిన్న నవ్వు మెరిసింది.
“పద… తయారై డిన్నర్‌ చేద్దాం. తర్వాత...”

రవి తల ఊపాడు. అతని ముఖంలో ఒక రకమైన ఆనందం కనిపిస్తోంది. అతనికి ఇప్పుడు తెలుసు… డిన్నర్ తర్వాత ఆమె అతనికి ఇస్తుందని. ఆఖరిసారి అని. ఆమె గదిలోకి వెళ్లి తలుపు మూసుకుంది. రవి అక్కడే నిలబడి ఉన్నాడు. అతని మనసు ఇప్పుడు డిన్నర్ తర్వాత ఏం జరుగుతుందో ఆలోచిస్తోంది. అతనికి ఓపిక పట్టడం కష్టంగా ఉంది. కానీ అతనికి తెలుసు… ఈసారి ఆమె నిజంగా ఒప్పుకుందని.

రవి డిన్నర్‌ను రూమ్‌కే ఆర్డర్ చేశాడు. ఇద్దరూ హాలులో కూర్చుని నెమ్మదిగా తిన్నారు. వల్లీ ఎక్కువగా మాట్లాడలేదు. ఆమె కళ్ళు కాస్త క్రిందికి వాలి ఉన్నాయి. రవి అప్పుడప్పుడు ఆమె వైపు చూస్తూ ఉన్నాడు. డిన్నర్ అయ్యాక వల్లీ లేచి, మెల్లగా అన్నది.

“రవీ… నాకు రాత్రి నిద్ర సరిగా లేదు. కాస్త రెస్ట్ కావాలి. ఒక గంట. ఆ తర్వాత… నేను రెడీ అవుతాను.”

రవి తల ఊపాడు. అతని ముఖంలో ఒక రకమైన ఆనందం మెరిసింది. “సరే అత్తా. నువ్వు రెస్ట్ తీసుకో.”
వల్లీ తన గదిలోకి వెళ్లి తలుపు మూసుకుంది. 

రవి కాసేపు హాలులో నిలబడి ఉన్నాడు. అతని మనసులో ఒక ఆలోచన మెరిసింది. ఆమె ఒక గంట రెస్ట్ తీసుకుంటుంది. ఈ సమయం… గదిని కాస్త అలంకరించవచ్చు. పూలు, క్యాండిల్స్… ఆమె లోపలికి వచ్చినప్పుడు గది కాస్త ప్రత్యేకంగా ఉంటే… ఆమెకు గుర్తుంటుంది. అతను తన గదిలోకి వెళ్లి, ఫోన్ తీసుకుని కాస్త ఫ్లవర్స్, క్యాండిల్స్ ఆర్డర్ చేశాడు. అతని చేతులు కాస్త వణికాయి. 

కాసేపు తర్వాత అవి వచ్చాయి. అతను గదిని నెమ్మదిగా అలంకరించడం మొదలుపెట్టాడు. బెడ్‌పై మల్లెపూలు, కాస్త గులాబీలు చల్లాడు. మల్లెపూల పరిమళం గది అంతటా నిండిపోయింది. క్యాండిల్స్‌ను గది మూలల్లో, టేబుల్ మీద పెట్టాడు. లైట్లు డిమ్ చేశాడు. అతను కాసేపు అక్కడే నిలబడి చూశాడు. అతని మనసు మరొకసారి… ఆఖరిసారి… ఆమెతో… అనే ఆలోచనతో నిండి ఉంది. ఆ రాత్రిని గుర్తుండేలా చేయాలని అతని మనసు ఉంది. అతను పూలతో అలంకరించిన బెడ్ చూస్తూ  కాసేపు అక్కడే నిలబడి ఉన్నాడు. అతను ఆ రాత్రి… ఆమెను… ఎలా అనుభవించాలో అని ఆలోచిస్తూ నిలబడి ఉన్నాడు.

తర్వాత ఫ్రెష్ అప్ అయ్యి, ఒక గంట తర్వాత రవి వల్లీ గది దగ్గరకు వెళ్లి, మెల్లగా తలుపు తట్టాడు.
“అత్తా… ఒక గంట అయింది. రెడీ అయ్యావా?”

లోపల నుంచి కాసేపు తర్వాత వల్లీ స్వరం వినిపించింది. “సరే… నేను కాసేపట్లో  వస్తాను.”
రవి తల ఊపాడు. అతను తన గదిలోకి వెళ్లి, ఎదురుచూస్తూ నిలబడ్డాడు. గదిలో మల్లెపూల పరిమళం, మెల్లని క్యాండిల్ కాంతి అతని చుట్టూ ఉన్నాయి. అతని గుండె ఇంకా వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. అతను బెడ్ అంచున కూర్చుని ఎదురుచూస్తున్నాడు. అతని కళ్ళు తలుపు వైపే ఉన్నాయి.

రాత్రి 9 గంటలు 
కాసేపు తర్వాత వల్లీ గది తలుపు తెరుచుకుంది. ఆమె రవి పుట్టినరోజు గిఫ్ట్‌గా ఇచ్చిన ఆ మెరూన్ చీర కట్టుకుంది. జుట్టు వదులుగా వదిలేసింది. జడలో మల్లెపూల దండ మెరుస్తోంది. మెల్లగా నడుస్తూ రవి గది వైపు వచ్చింది. ఆమె అడుగులు కాస్త భారంగా, కాస్త ఆత్రుతగా ఉన్నాయి. ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. ఆమె గది తలుపు దగ్గరకు వచ్చి, లోపలికి అడుగు పెట్టింది.
గదిలో పూల పరిమళం, మెల్లని కాంతి ఆమెను పూర్తిగా కప్పేశాయి. బెడ్‌పై చల్లిన మల్లెపూలు, కాస్త గులాబీలు, గది మూలల్లో వెలిగే క్యాండిల్స్… అన్నీ ఆమె కళ్ళకు కనిపించాయి. వల్లీ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయింది. ఆమె కళ్ళు కాస్త పెద్దవయ్యాయి. ఆమె గుండె మరింత వేగంగా కొట్టుకుంది. ఆమె అర్థం చేసుకుంది. రవి ఈ గదిని ఎందుకు ఇలా అలంకరించాడో. ఆ మెరూన్ చీరలో ఆమె నిలబడి ఉండటం, గదిలోని మల్లెపూలు, క్యాండిల్స్… అన్నీ కలిసి ఆమెను మరింత కదిలించాయి. ఆమె అడుగులు ఇంకా ముందుకు వెళ్లలేదు. ఆమె కాసేపు అక్కడే నిలబడి ఉంది.

రవి ఆమె వైపు చూసి నవ్వాడు. ఆ మెరూన్ చీరలో ఆమెను చూడగానే అతని గుండె మరింత వేగంగా కొట్టుకుంది. “రా అత్తా… లోపలికి రా.”
వల్లీ నెమ్మదిగా లోపలికి అడుగు పెట్టింది. ఆమె అడుగులు భారంగా ఉన్నాయి. ఆమె కళ్ళు గది అంతటా తిరుగుతున్నాయి. మల్లెపూలు, రోజ్‌లు, క్యాండిల్స్, మెల్లని కాంతి… అన్నీ ఆమెకు అర్థమయ్యాయి. ఆమె గుండె బయటకు రావాలన్నట్టు కొట్టుకుంటోంది. ఆమె రవి వైపు చూసింది. ఆమె కళ్ళల్లో ఏదో మెరిసింది. ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు. వల్లీ తల దించుకుని, నెమ్మదిగా తలుపు మూసింది. కానీ ఆమె అర్థం చేసుకుంది. ఈ రాత్రి… ఆఖరిసారి అని. ఆ మార్పులు ఆమెకు ఒక విషయం స్పష్టం చేశాయి — ఈ రాత్రి నిజంగా వేరేలా ఉండబోతోంది.

వల్లీ తలుపు మూసి, కాసేపు అలాగే నిలబడింది. ఆమె గుండె బరువుగా కొట్టుకుంటోంది. మనసులో ఎన్నో మాటలు తిరుగుతున్నాయి.
*నేను ఇలా ఒప్పుకోకూడదు…*  
*ఇది తప్పు…*  
*కానీ…*
రవి మధ్యాహ్నం చూపించిన నిస్సహాయత, రాత్రి మోకాళ్ల మీద కూర్చుని బ్రతిమాలిన తీరు, కళ్ళల్లోని నీళ్లు — అన్నీ ఆమె కళ్ళ ముందు కదులుతున్నాయి. అతను చెప్పిన మాటలు మళ్లీ మళ్లీ వినిపిస్తున్నాయి.
“నేను మారతాను అత్తా…  
బాగా చదువుతాను…  
మంచి జాబ్ సంపాదిస్తాను…  
ఈసారి ఆఖరిసారి…”
వల్లీ కళ్ళు మూసుకుంది.  
అతని చదువు. అతని భవిష్యత్తు. అతని జీవితం.  
నిన్నటి రాత్రి, మధ్యాహ్నం జరిగినవి అతన్ని ఇంకా లోతుగా ఈ దారిలోకి నెట్టేస్తే… అతను పూర్తిగా పాడైపోతాడేమో. ఒక్కసారి ఇవ్వడం ద్వారా, బహుశా అతను నిజంగా మారిపోతాడేమో. అతని మాట నమ్మి, ఈ ఒక్క రాత్రి ఇస్తే… బహుశా అతను మళ్లీ చదువు మీదకు, జీవితం మీదకు తిరిగి వస్తాడేమో.

ఆమెకు తెలుసు ఇది సమర్థన కాదు. ఇది బలహీనతే. కానీ ఆ బలహీనతలో ఒక బాధ్యత, ఒక కోరిక కలిసి ఉన్నాయి.

వల్లీ నెమ్మదిగా అతని వైపు నడిచింది.