[Sandy2009]

மதிய நேரத்து வெயில் தென்னை மர இலைகளுக்கு நடுவுல புகுந்து தரை முழுக்க புள்ளிகளா விழுந்து கெடந்துச்சு

. சுற்றிலும் தோப்பு முழுக்க நல்லா நிசப்தமா, ஆள் அரவமே இல்லாம அமைதியா இருந்துச்சு. அத்தை முன்னாடி நடந்து போகும்போது, அவங்களோட அந்த நாப்பத்தி அஞ்சு வயசுக்கே உரிய கச்சிதமான மாநிற இடுப்பின் அசைவும், புடவைக்குள்ள தெரிஞ்ச உடம்பின் எடுப்பும் கதிரோட கண்ணை அப்பிடியே கட்டிப்போட்டு இழுத்துச்சு. அவனுக்குள்ள அந்தத் தனிமையும், அத்தையோட அந்த முதிர்ந்த பேரழகும் சேர்ந்து ஒரு லேசான காம மயக்கத்தை மறுபடியும் உசுப்பி விட்டுச்சு.

ரெண்டு பேரும் தோப்போட ஒரு மூலையில இருக்குற அந்தச் சிறிய மோட்டார் ரூம் வாசலுக்கு வந்து நின்னாங்க. அத்தை இடுப்புல இருந்த சாவியை எடுத்து அந்தப் பூட்டைத் தொறக்கும்போது, அவங்களோட கைகளும் உடம்பும் கதிரோட மார்புல லேசா உரசுச்சு.

அந்த வெதுவெதுப்பான தொடுதல் பட்ட அடுத்த நொடி, கதிருக்குள்ள இருந்த வாலிபத் தவிப்பு அப்பிடியே இன்னும் ஜாஸ்தியாகி, அவனோட மூச்சுக்காத்தோட வேகம் டக்குனு மாற ஆரம்பிச்சது.



அத்தை மோட்டார் ரூம்குள்ள போயி சுவிட்சைப் போட்டு மோட்டாரை ஆன் பண்ணுனாங்க. தண்ணி பாயுற சத்தம் கேட்க ஆரம்பிச்சது. ஆனா, அந்தச் சத்தத்துக்கு நடுவுலயும் அத்தையோட முகம் அப்பிடியே வாடிப் போயி, ஏதோ ஒரு பெரிய கவலையில இருக்குறதை கதிர் கவனிச்சான்.


அவங்க அந்தப் பக்கமா திரும்பி நின்னுட்டு இருந்தப்போ, அவங்களோட முகத்துல இருந்த அந்த ஏமாற்றமும் சலிப்பும் அவங்க எவ்வளவு கஷ்டத்துல இருக்காங்கன்றதை அப்பட்டமா காட்டுச்சு. கதிர் அவங்க பக்கத்துல நெருங்கிப் போய் நின்னு, "என்ன அத்தே... மோட்டாரைப் போட்டதுக்கு அப்புறமும் முகம் அப்பிடியே வாடிப் போய்க் கெடக்குது? மாமாவை நெனச்சு இன்னமும் கவலைப்பட்டுட்டு இருக்கீங்களா?" அப்படின்னு ரொம்பப் பாசமா கேட்டான்.


அவன் அப்பிடிப் பாசமாத் தொட்டுக் கேட்டதும், அத்தை லேசாத் திடுக்கிட்டு அவன் முகத்தை ஏறிட்டுப் பார்த்தாங்க. அவங்க கண்ணுல இருந்த அந்தத் தவிப்பும் வேதனையும் அந்த மோட்டார் ரூம் தனிமையில கதிரோட மனசைப் பிசைஞ்சுச்சு.







. அத்தை மெல்லப் பெருமூச்சு விட்டுட்டுப் பேச ஆரம்பிச்சாங்க.


"நானும் உங்க மாமாவும் மூணு வருஷமா ஒரு வார்த்தை கூட நேரா பேசிக்கிறது இல்லைடா கதிரே."

"ஏன் அத்தே... என்னாச்சு?" அப்படின்னு கதிர் பதற்றமா கேட்டான்.
"பெரிய பஞ்சாயத்துடா கண்ணு. அவருக்கு இந்த ஊர்ல ரெண்டு பொண்ணுங்க கூடத் தொடர்பு இருந்திச்சு.

அது எனக்குத் தெரிய வந்ததும்கூட பெரிய சண்ட போட்டேன். பிரிந்து போயிடலாம்னு தான் நெனச்சேன்.

ஆனா, நம்ம செல்வியும் அதுக்கு விரும்பல. 'நீங்க இந்த வயசுல பிரிஞ்ச ஊருக்குள்ள எங்களுக்கும் தான அவமானம்'னு . அதனால , சேர்ந்தும் வாழ முடியாம ஒரே வீட்ல ஒண்ணா இருக்கோம்."

"என்ன அத்தே சொல்றீங்க? மாமாவா அப்பிடிப் பண்ணுனாரு?"
"ஹ்ம்ம்... அவரே தான்டா."

"உங்களை விட்டுட்டு வேற பொண்ணுங்களைத் தேடிப் போற அளவுக்கு அப்பிடி என்ன இருக்கு அவங்ககிட்ட? ?"


"அவர் கண்ணுக்கு என்னை விட அவங்க அழகா தெரிஞ்சிருக்காங்க போலடா கண்ணு."


"என்ன அத்தே சொல்றீங்க? நீங்க இன்னமும் இளமையா, அம்புட்டு லட்சணமாத் தானே இருக்கீங்க!"

"அதுதான் மனுஷ இயல்பு போலடா. கிளி மாதிரி பொண்டாட்டி வீட்ல இருந்தாலும், சில மனுஷ ஜென்மங்கள் சில குரங்குகளைத் தேடித்தான் போகும்."

"எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னே தெரியல அத்தே. ஆனா, நீங்க அவரை ஒருவாட்டி மன்னிச்சு ஏத்துக்கலாம்ல?"

"ஒரு தடவை மன்னிச்சேன்டா. ஆனாலும் அவர் மறுபடியும் அதே தப்பத்தான் செஞ்சாரு. அதனாலதான் நான் இப்படியே விட்டுட்டேன்."

கதிர் லேசாத் தயங்கிட்டு, "உங்ககிட்ட ஒண்ணு கேட்கவா அத்தே? என்னை அப்புறம் தப்பா நெனைக்கக் கூடாது," என்றான்.
"அதெல்லாம் நெனைக்க மாட்டேன்டா கண்ணு, நீ கேளு."
"அவரு மறுபடியும் அங்க போற அளவுக்கு நீங்க அவருக்கு இங்க இடம் குடுக்கலையா என்ன?"

அத்தை லேசா அசடு வழிஞ்சு, "இடம் குடுக்கலையாவா? நீ வேற... சொல்ல ஒரு மாதிரிதான் இருக்குது. ஆனாலும் சொல்றேன்... அவரு எப்பக் கூப்ட்டாலும் நான் மறுத்ததே இல்லைடா. போதும் போதும்ங்குற அளவுக்கு நான் அவருக்குச் சுகம் குடுத்திருக்கேன்.

அப்பிடி இருந்தும் கூட அவரு இப்பிடிப் பண்ணா என்னால என்ன பண்ண முடியும் சொல்லு?"

"இப்ப கூட அந்தத் தொடர்பு இருக்கா அத்தே?"
"எனக்குத் தெரியலடா. அவரு என்ன பண்ணா எனக்கென்னன்னு நான் என் பாட்டுக்கு வாழ்ந்துட்டு இருக்கேன்."

"ஹ்ம்ம்... உங்களுக்கு இன்னமும் வயசு இருக்குது அத்தே. பேசாம அவரை டைவர்ஸ் பண்ணிட்டு இன்னொருத்தரை கல்யாணம் பண்ணிக்கோங்க. நான் வேணா செல்விகிட்டயும் மத்தவங்ககிட்டயும் பேசுறேன்."

"வேண்டாம்டா கண்ணு... நம்ம உடம்பு சுகத்துக்காக..." அப்படின்னு அத்தை சொல்லி முடிக்கும்போதே அவங்க முகம் அப்பிடியே தவிப்புல வாடி நிண்ணுச்சு



அத்தை அப்படித் தன் மனபாரத்தையெல்லாம் கொட்டி முடிச்சதும், அந்த மோட்டார் ரூமோட தனிமையில அவங்க முகம் அப்பிடியே தவிப்புலயும் வேதனையிலயும் வாடி நிண்ணுச்சு.
கதிர் அவங்க பக்கத்துல இன்னும் நெருங்கி நின்னு,


அவங்களோட அந்த வாட்டமான முகத்தையே கொஞ்ச நேரம் உத்துப் பார்த்தான். வயசானாலும், அத்தையோட அந்த மாநிற முகமும், தவிப்போட அவங்க மூச்சு விடுற அழகும் அவனுக்குள்ள ஒரு புதிய சிலிர்ப்பை அப்பிடியே உண்டாக்குச்சு.


"அத்தே... நீங்க ஒன்னும் மனசக் கெடுத்துக்காதீங்க. உங்க புருஷன் குடுத்து வச்சது அவ்வளவுதான்னு நெனச்சுக்கோங்க. கிளி மாதிரி இருக்குற உங்களோட இந்த அழகையும், லட்சணத்தையும் மதிக்கத் தெரியாமப் போன அந்த மனுஷன் ஒரு முட்டாள் அத்தே

அப்படின்னு சொல்லிக்கிட்டே அவங்களோட கைகளைத் தன் கைகளால மெல்லப் பற்றிக் கொண்டான்.


அவன் அப்பிடித் தொட்டுப் பேசினதும், அத்தை பொன்னத்தாள் லேசாத் திடுக்கிட்டு அவன் முகத்தை ஏறிட்டுப் பார்த்தாங்க. அவங்க கண்ணுல இருந்த அந்தத் தனிமையின் ஏக்கம், அந்த மோட்டார் ரூமோட வெதுவெதுப்பான சூழல்ல கதிரோட மனசுக்குள்ள மறுபடியும் ஒரு பெரிய காம மயக்கத்தை அப்பிடியே உசுப்பி விட்டுச்சு.




அத்தை அப்பிடித் தன் மனபாரத்தையெல்லாம் கொட்டி முடிச்சதும், அவங்க கண்ணுல இருந்து லேசாத் தாரை தாரையாத் தண்ணி வழிய ஆரம்பிச்சது.


அந்த மோட்டார் ரூம் தனிமையில அவங்க அப்பிடியே அழுதுட்டு நிக்கிறதைப் பாத்ததும் கதிரோட மனசு அப்பிடியே உருகிப்போச்சு.

அவன் இன்னும் அவங்க பக்கத்துல நெருங்கி நின்னு, தன் விரல்களால அத்தையோட கண்ணீரை ரொம்பப் பக்குவமாத் துடைச்சு விட்டான்.


"அத்தே... நீங்க ஒன்னும் அழுதுட்டு இருக்காதீங்க. உங்களுக்கு யாருமே இல்லைன்னு என்னைக்குமே நெனைக்காதீங்க அத்தே. நான் எப்பவும் உங்களுக்குத் துணையா இருப்பேன்," அப்படின்னு சொல்லி அவங்களைச் சமாதானப்படுத்தினான்.

அப்பிடியே பாசத்துல அவங்களோட அந்த வட்ட முகத்தை ஏந்தி, அவங்களோட நெத்தியில மென்மையா ஒரு முத்தம் கொடுத்தான்.

அந்த முத்தம் அவங்க ரெண்டு பேருக்குள்ளயும் ஒரு இனம் புரியாத பேரன்பையும், புதுவிதமான ஒரு பாசப் பிணைப்பையும் அப்பிடியே உண்டாக்குச்சு.

அந்தத் தனிமையில, அவங்க ரெண்டு பேரோட மனசும் அப்பிடியே ஒன்னோடு ஒன்னு ஒட்டி, ஒரு பெரும் நிம்மதியையும் பாதுகாப்பையும் அடைஞ்ச மாதிரி அங்கே அமைதியா நின்னாங்க.




கதிர் அவங்களோட கண்ணீரைத் துடைச்சுட்டு, அப்பிடியே பாசத்தோட அவங்களோட ரெண்டு கன்னங்கள்லயும் மென்மையா முத்தங்களை இட்டான்.

அவங்களோட அந்த மாநிறக் கன்னங்களோட வெம்மையும் மென்மையும் அவனோட இதழ்கள்ல பட்ட அடுத்த நொடி, அவனுக்குள்ள இருந்த அந்தப் பாசம் மெல்ல மெல்லக் கரைஞ்சு, ஒரு புதிய காம கிறக்கமா மாறத் தொடங்குச்

அந்த மோட்டார் ரூம் தனிமையும், அவங்களோட உடம்போட நறுமணமும் அவனோட வாலிபத் தவிப்பை அப்பிடியே இன்னும் ஜாஸ்தியாக்குச்சு.

தன் உணர்வுகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியாம, அவன் மெல்ல அவங்களோட முகத்தை இன்னும் நெருக்கமா ஏந்தி, அவங்களோட அந்த நளினமான இதழ்களை அப்பிடியே தன் உதடுகளால கவ்வி ஆசையாச் சுவைக்க ஆரம்பித்தான்.
திடீர்னு கதிர் இப்பிடி பண்ணுவான்னு அத்தை பொன்னத்தாள் அணுவளவும் எதிர்பார்க்கல. அவங்களுக்குள்ள ஒரு அதிர்ச்சியும் தயக்கமும் வர, அவங்க அவனை லேசாத் தடுத்து நிறுத்த முயன்றாங்க


. ஆனா, இத்தனை வருஷத் தனிமையோட ஏக்கமும், அவனோட அந்த இளவட்ட உடம்போட நெருக்கமும் அவங்களையும் அறியாம அவங்களுக்குள்ளயும் ஒரு புதிய சிலிர்ப்பை அப்பிடியே உண்டாக்குச்சு.

அவங்களோட ஆரம்பகாலத் தவிப்பு மெல்லக் கரைஞ்சு போக, ரெண்டு பேரோட மூச்சுக்காத்தும் காம போதையும் அப்பிடியே ஒன்னா கலந்து ஸ்தம்பிச்சு நிண்ணுச்சு.


அவனோட அந்த நெருக்கமும் வெம்மையும் அத்தையோட இத்தனை வருஷத் தனிமையின் ஏக்கத்தை அப்பிடியே உசுப்பி விட்டுச்சு. அவனோட அந்த இதழ் சுவைப்புக்கு, அவங்களும் மெல்லத் தன் தயக்கத்தையெல்லாம் ஓரமா தூக்கிப் போட்டுட்டு, அப்பிடியே முழுசா ஒத்துழைப்பு குடுக்க ஆரம்பிச்சாங்க.



அந்த மோட்டார் ரூமோட தனிமையில அவங்க ரெண்டு பேரோட மூச்சுக்காத்தும் ஒன்னா கலந்திருந்தப்போ, கதிர் அவங்களோட முகத்தை இன்னும் பாசத்தோட ஏந்திக்கிட்டு, அந்த காம போதையில மெதுவா கொங்குத் தமிழ்ல பேச ஆரம்பிச்சான்.

அத்தே... நீங்க இம்புட்டு நாளா பட்ட கஷ்டமெல்லாம் போதும் அத்தே. அந்த மாமா உங்களுக்குக் குடுக்காத அந்தப் பாசத்தையும், தராத சுகத்தையும் நான் உங்களுக்குக் குடுக்கிறேன் அத்தே. இனிமே நீங்க எதுக்கும் கவலைப்படாதீங்க."

"ஏடா கதிரே... என்னடா இப்பிடிப் பேசிக்கிட்டு இருக்கே? நாம பண்றது தப்போன்னு நெஞ்சு அம்புட்டுப் படபடன்னு அடிச்சுக்குதுடா கண்ணு. யாராச்சும் பாத்துறப் போறாங்க..."

"இங்க தோப்புல நம்மளத் தவிர யாருமே இல்லை அத்தே. அந்த மனுஷன் உங்களை ஒரு பொருட்டா மதிக்காமப் போனது அவரோட தப்பு. உங்களோட இந்த அன்பும் லட்சணமும் எனக்கு அம்புட்டுப் பிடிச்சிருக்குது அத்தே. நான் எப்பவும் உங்களுக்குத் துணையா இருப்பேன்.”



அத்தையின் உடல் அந்தத் தீண்டலில் லேசாக சிலிர்த்தது. அவள் தன் கலங்கிய கண்களோடு கதிரை நிமிர்ந்து பார்த்தாள். அந்தப் பார்வையில் இருந்த ஏக்கம், அங்கிருந்த சூழலை அப்படியே மாற்றியது.

மெதுவாகத் தன் முந்தானையைக் கீழே எடுத்துப் போட்டவள், தான் கட்டியிருந்த சேலையைக் களைய ஆரம்பித்தாள். அந்த மோட்டாரில், கதிருக்கு முந்தி விரிக்க அவள் தயாரானாள். அத்தை சேலையை அவிழ்க்கும்போது, ஜாக்கெட்டுக்குள் புடைத்து நின்ற அத்தையின் மார்பழகைக் கதிர் வியப்புடன் பார்த்தான்.

அவளருகே நெருங்கி, அவளது பருத்த தோள்களைப் பற்றித் தன்பக்கம் இழுத்தான். அத்தையின் கழுத்தில் முகம் பதித்து மென்மையாக முத்தமிட்டுக் கொண்டே, ஜாக்கெட் ஊக்குகளை ஒவ்வொன்றாய்க் கழற்றினான். அத்தைக்கு ப்ரா அணியும் பழக்கம் இல்லாததால், ஜாக்கெட்டைக் கழற்றியதும் அவளது மார்பகங்கள் ஸ்ப்ரிங் போல வெளியே வந்து துள்ளின