[Shajith]

யாழினிராம் அவர்களுக்கும், இந்தக் கதையைத் தொடர்ந்து வாசித்துக் கொண்டிருக்கும் வாசகர்களுக்கும் என்னுடைய சில கருத்துகளைப் பதிவு செய்ய விரும்புகிறேன்.

முதலில், கதாசிரியர் அவர்களே, நீங்கள் கதையின் ஆரம்பத்திலேயே இந்தக் கதையை எதற்காக எழுதுகிறீர்கள் என்பதைத் தெளிவாகக் குறிப்பிட்டிருந்தீர்கள். பெண்களின் உணர்வுகள், அவர்களுடைய மனநிலைகள், ஆசைகள், எதிர்பார்ப்புகள், உறவுகளுக்குள் ஏற்படும் உளவியல் மாற்றங்கள் ஆகியவற்றைப் பெண்களின் பார்வையில் சொல்ல வேண்டும் என்பதுதான் உங்கள் எழுத்தின் நோக்கமாக இருந்தது. கதையை Slow Build முறையில் நகர்த்துவதாகவும் குறிப்பிட்டிருந்தீர்கள்.

அந்த முன்னுரையைப் படித்த பிறகுதான் நான் கதையை வாசிக்கத் தொடங்கினேன். எனவே கதையின் ஆரம்ப நோக்கம் என்னவென்பது எனக்குத் தெரியும். மேலும், இது ஒரு கற்பனைக் கதை என்பதையும் நான் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்கிறேன். இதை எங்கும் உண்மைச் சம்பவம் என்று நான் கூறியதில்லை. கற்பனை என்பது எழுத்தாளருக்கு எல்லையற்ற சுதந்திரத்தைக் கொடுக்கலாம். ஆனால் அந்தக் கற்பனைக்குள்ளும் கதாபாத்திரங்களின் இயல்பு, மனநிலை, சம்பவங்களின் தொடர்ச்சி, கதையின் நோக்கம் ஆகியவற்றை வாசகர்கள் மதிப்பீடு செய்யக்கூடாது என்று எந்த விதியும் இல்லை.

ஆனால், ஒரு குறிப்பிட்ட கட்டத்திற்குப் பிறகு கதை வேறு திசையில் பயணிக்கத் தொடங்கியதை என்னால் உணர முடிந்தது. குறிப்பாக ராஜ் போன்ற கதாபாத்திரங்களின் வருகைக்குப் பிறகு கதையின் இயல்பான ஓட்டம் மாறுகிறது என்றும், கதையின் நகர்வு மந்தமாகிறது என்றும் நான் ஆரம்பத்திலேயே பலமுறை குறிப்பிட்டிருக்கிறேன். அது வெறுமனே குறை சொல்ல வேண்டும் என்பதற்காக எழுதப்பட்ட கருத்து அல்ல. ஆரம்பத்தில் உருவாக்கப்பட்ட பவித்ராவுக்கும் பின்னர் எழுதப்பட்ட பவித்ராவுக்கும் இடையில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தைச் சுட்டிக்காட்டவே அப்படிக் குறிப்பிட்டேன்.

அப்போது என்னுடைய கருத்துகளுக்கு மற்ற வாசகர்களிடமிருந்து கிடைத்த பதில்கள் என்னவென்று நினைத்துப் பாருங்கள்.

நான் கார்த்திக்கின் ரசிகன் என்றும், கதாசிரியரைத் தேவையில்லாமல் தூண்டுகிறேன் என்றும், என்னுடைய கருத்துகள் வாந்தி என்றும், நான் ஒரு 'Spam Maker' என்றும் பல்வேறு விதமான விமர்சனங்களும் தனிப்பட்ட தாக்குதல்களும் முன்வைக்கப்பட்டன.

ஒரு கதையைப் படித்துவிட்டு அதன் நிறை, குறைகளைப் பற்றி விவாதிப்பதற்குக்கூட இவ்வளவு எதிர்ப்புகள் வர வேண்டுமா?

ஒருவர் ஒரு கதையைப் பாராட்டினால் மட்டும்தான் அவர் உண்மையான வாசகரா? கதையில் ஏற்படும் மாற்றங்களைச் சுட்டிக்காட்டினால் அவர் கதாசிரியரின் எதிரியாகிவிடுவாரா?

இங்கே இன்னொரு விஷயத்தையும் வெளிப்படையாகச் சொல்ல விரும்புகிறேன்.

சில வாசகர்களின் கருத்துகளைப் பார்க்கும்போது, 'கதை படிச்சோமா, கை அடிச்சோமா, நம்ம வேலையைப் பார்த்தோமா?' என்ற மனநிலையில்தான் அவர்கள் கதையை அணுகுகிறார்களோ என்ற கேள்வி எழுகிறது. அது அவரவர் தனிப்பட்ட விருப்பம். அதில் எனக்கு எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை. ஆனால் இந்த இணையதளத்திற்கு வருகிற ஒவ்வொரு வாசகரும் ஒரே நோக்கத்துடன்தான் வருகிறார்கள் என்று எப்படி முடிவு செய்கிறீர்கள்?

இது காமக்கதைதான், கற்பனைக் கதைதான். அதை நான் மறுக்கவில்லை. ஆனால் காமக்கதை என்றாலே அதில் காமத்தைத் தவிர வேறு எதையும் வாசிக்கவோ, விவாதிக்கவோ கூடாது என்று அர்த்தமா?

ஒரு பாடலைக் கேட்பவர்கள் அனைவரும் அதன் இசையை மட்டும்தான் ரசிக்கிறார்களா? சிலர் அதன் வரிகளை ரசிக்கிறார்கள்; சிலர் அதன் பின்னணியில் இருக்கும் உணர்வுகளை ரசிக்கிறார்கள். ஒரு திரைப்படத்தைப் பார்ப்பவர்களும் அப்படித்தான். சிலர் பொழுதுபோக்கிற்காகப் பார்க்கிறார்கள்; சிலர் கதைக்காகப் பார்க்கிறார்கள்; சிலர் கதாபாத்திரங்களின் உளவியலை ஆராய்கிறார்கள். அதேபோல ஒரு கதையை அணுகுவதிலும் பல்வேறு பார்வைகள் இருக்கலாம் அல்லவா?

எல்லா வாசகர்களும் ஒரே மாதிரியாக ரசிக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது எப்படி நியாயமாகும்?

கதை படித்துவிட்டு அடுத்த காட்சிக்காகக் காத்திருப்பது ஒரு வகையான வாசிப்பு அனுபவம். ஆனால் கதையின் உள்ளடக்கத்தை உள்வாங்கி, கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையைப் புரிந்துகொண்டு, எழுத்தாளரின் கற்பனை உலகத்திற்குள் நம்மையும் பயணிக்கச் செய்து, அதில் எழும் கேள்விகளையும் முரண்பாடுகளையும் விவாதிப்பது இன்னொரு வகையான வாசிப்பு அனுபவம்.

இரண்டாவது வகையான வாசிப்புக்கு இடமில்லையா என்பதுதான் என்னுடைய கேள்வி.

நான் இதற்கு முன்பும் பலமுறை குறிப்பிட்டிருக்கிறேன். கதை படித்தோமா, கை அடித்தோமா என்ற நோக்கத்திலேயே வாசிக்க விரும்புபவர்கள் அதற்கேற்ற திரைப்படங்களையும், காமக்கதைப் புத்தகங்களையும் வாசிக்கலாம். அதில் யாருக்கும் எந்தத் தடையும் இல்லை. நானே பல திரைப்படங்களையும், நாவல்களையும், காமக்கதை நூல்களையும் எடுத்துக்காட்டாகக் குறிப்பிட்டிருக்கிறேன். ஆனால் அதனால் எல்லா வாசகர்களும் அதே நோக்கத்துடன்தான் ஒரு கதையை வாசிக்கிறார்கள் என்று நினைத்துவிடக் கூடாது.

ஒரு உணவகத்திற்குச் செல்பவர்கள் அனைவரும் பசியைத் தீர்த்துக்கொள்வதற்காக மட்டும்தான் செல்கிறார்களா? சிலர் உணவின் சுவைக்காகச் செல்கிறார்கள்; சிலர் அதன் தயாரிப்பு முறைக்காகச் செல்கிறார்கள். அதேபோல ஒரு படைப்பின் மதிப்பு அதன் வெளிப்படையான உள்ளடக்கத்தில் மட்டும் முடிந்துவிடுவதில்லை.

ஒரு படைப்பை வாசிப்பது என்பது வெறும் பொழுதுபோக்கு மட்டுமல்ல; சில நேரங்களில் அது நம்முடைய சிந்தனையை விரிவுபடுத்தவும், மனிதர்களின் மனநிலைகளைப் புரிந்துகொள்ளவும் உதவும்.

'வாசிப்பது என்பது பக்கங்களைக் கடப்பதல்ல; அந்தப் பக்கங்களுக்குள் இருக்கும் சிந்தனைகளைக் கடந்து செல்வது.'

நான் என்னுடைய கருத்துகளைப் பதிவு செய்தபோது வெறுமனே கதை மெதுவாகச் செல்கிறது என்று மட்டும் சொல்லவில்லை. பல நாவல்கள், சிறுகதைகள், காமக்கதை நூல்கள், திரைப்படங்கள் போன்றவற்றிலிருந்து எடுத்துக்காட்டுகளைக் குறிப்பிட்டு, கதையின் போக்கு எங்கே மாறுகிறது, கதாபாத்திரங்களின் இயல்பில் என்ன மாற்றம் ஏற்படுகிறது, சம்பவங்கள் எவ்வாறு ஒன்றோடொன்று தொடர்புபடுகின்றன என்பதையெல்லாம் விளக்க முயன்றிருக்கிறேன்.

கதாசிரியர் அவர்களே, நீங்களே பலமுறை வாசகர்களிடம் ஆக்கப்பூர்வமான கருத்துகளைக் கேட்டிருக்கிறீர்கள். எந்தக் கதாபாத்திரம் பிடித்திருக்கிறது, எந்தச் சம்பவம் பிடிக்கவில்லை, எந்த இடத்தில் கதை உங்களைப் பாதித்தது, எந்த இடத்தில் கதையின் நகர்வு சரியாக இல்லை, கதாபாத்திரங்களின் முடிவுகளை எப்படிப் பார்க்கிறீர்கள் என்று பல கேள்விகளைக் கேட்டிருக்கிறீர்கள்.

ஆனால் இன்றுவரை நான் கவனித்தவரையில், அந்தக் கேள்விகளுக்குப் பொருத்தமான, ஆழமான விவாதங்கள் அதிகமாக உருவாகவில்லை. பெரும்பாலான கருத்துகள் அடுத்ததாக என்ன சம்பவம் நடக்க வேண்டும், யாருடன் யாரைச் சேர்க்க வேண்டும், எங்கே மாற்ற வேண்டும் என்பதிலேயே சுற்றிக்கொண்டிருக்கின்றன.

இது என்னுடைய தனிப்பட்ட கவனிப்பு. எல்லா வாசகர்களையும் ஒரே அளவுகோலில் மதிப்பிடுகிறேன் என்று எடுத்துக்கொள்ள வேண்டாம். ஆனால் ஒரு கதையைப் பற்றி ஆழமாக விவாதிக்க விரும்பும் வாசகர்களுக்கும் இந்தத் தளத்தில் இடம் இருக்க வேண்டும் என்பதுதான் என்னுடைய எதிர்பார்ப்பு.

இன்னொரு விஷயம் என்னுடைய வாசிப்பு அனுபவத்தில் தொடர்ந்து உறுத்தியிருக்கிறது.

கதையின் உளவியல் மாற்றங்கள், கதாபாத்திரங்களின் முடிவுகள், சம்பவங்களின் பொருள் ஆகியவற்றை அடிப்படையாக வைத்து நான் சில கேள்விகளைக் கேட்டபோது, அவற்றுக்கு யாழினிராம் அவர்களிடமிருந்து எதிர்பார்த்த தெளிவான பதில்கள் கிடைக்கவில்லை. ஆனால் கதாபாத்திரங்களைப் பற்றிய ஆபாசமான விமர்சனங்கள் அல்லது வேறு விதமான கருத்துகள் வரும்போது பதில்கள் கிடைப்பதைப் பார்த்திருக்கிறேன்.

இது ஏன் என்ற கேள்வி எனக்குள் எழுந்தது.

ஒரு கதாசிரியரிடம் வாசகன் கேட்கக்கூடிய மிக முக்கியமான கேள்வி, அந்தக் கதையின் உள்ளடக்கத்தைப் பற்றிய கேள்விதான். ஒரு கதாபாத்திரம் ஏன் அப்படி நடந்துகொண்டது? அந்தச் சம்பவத்தின் பின்னால் இருக்கும் உளவியல் என்ன? ஆரம்பத்தில் உருவாக்கிய குணாதிசயத்திலிருந்து அந்தக் கதாபாத்திரம் ஏன் விலகியது? இத்தகைய கேள்விகளுக்குப் பதிலளிப்பதுதானே ஒரு ஆரோக்கியமான இலக்கிய விவாதமாக இருக்க முடியும்?

என்னுடைய விமர்சனங்களை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயம் உங்களுக்கு இல்லை. ஆனால் அவற்றைப் பற்றிய கேள்விகளுக்கு ஒரு விளக்கம் அளிப்பது வாசகனுக்கும் எழுத்தாளருக்கும் இடையிலான ஆரோக்கியமான உரையாடலாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.

இதுபோன்ற அனுபவங்களும், தொடர்ந்து வந்த தனிப்பட்ட தாக்குதல்களும் சேர்ந்து, அந்தக் கதையில் கருத்துப் பதிவு செய்வதையே நான் நிறுத்துவதற்குக் காரணமாக அமைந்தன. நான் முன்பு எழுதியிருந்த என்னுடைய கமெண்ட்டுகளையும் நீக்கிவிட்டேன்.

என்னைப் பொறுத்தவரை, ஒரு படைப்பைப் பற்றிய விவாதம் என்பது படைப்பைச் சுற்றியே இருக்க வேண்டும்; படைப்பைப் பற்றிப் பேசுபவரின் தனிப்பட்ட அடையாளத்தைச் சுற்றி அல்ல.

'கருத்தை எதிர்க்கலாம்; கருத்துச் சொன்னவரின் உரிமையை அவமதிக்கக் கூடாது.'

ஒருவர் விமர்சனம் செய்கிறார் என்றால் அவர் எதிரி என்று அர்த்தமில்லை. ஒரு மருத்துவர் நோயைக் கண்டறிந்து சொல்வது நோயாளியை அவமதிப்பதற்காக அல்ல; அதேபோல ஒரு வாசகன் கதையின் குறைகளைச் சுட்டிக்காட்டுவது எழுத்தாளரைத் தாழ்த்துவதற்காக அல்ல.

இப்போது நீங்கள் வெளியிட்டுள்ள கருத்தைப் படித்தேன். Part 107-க்குப் பிறகு கதையின் திசை உங்களுக்கே பிடிக்கவில்லை என்றும், பவித்ராவை நீங்கள் கொண்டு செல்லும் விதம் உங்களுக்கே திருப்தியளிக்கவில்லை என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளீர்கள்.

உண்மையைச் சொல்லப்போனால், நான் ஆரம்பத்திலிருந்தே சுட்டிக்காட்டி வந்த மாற்றத்தை இப்போது நீங்களே உணர்ந்திருப்பது எனக்கு ஆச்சரியமாக இல்லை.

ஏனென்றால் நான் அப்போதே அதைத்தான் சொல்லிக் கொண்டிருந்தேன்.

ஆரம்பத்தில் இருந்த பவித்ராவின் மனப்போராட்டங்கள், தயக்கங்கள், உணர்வுகள், முடிவுகளுக்குப் பின்னால் இருந்த காரணங்கள் ஆகியவற்றைத் தொடர்ந்து ஆராய்ந்து எழுதுவீர்கள் என்று எதிர்பார்த்தேன். ஆனால் ஒரு கட்டத்தில் கதாபாத்திரத்தின் உளவியல் வளர்ச்சியைவிடச் சம்பவங்களுக்கும் திருப்பங்களுக்கும் அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படுவதாக எனக்குத் தோன்றியது.

ஒரு கதாபாத்திரம் தவறு செய்வது பிரச்சினையல்ல. அந்தத் தவறுக்குப் பின்னால் இருக்கும் மனநிலையையும், அதன் விளைவுகளையும், அவளுடைய உள்ளார்ந்த போராட்டங்களையும் எழுத்தாளர் நம்பும்படியாகச் சித்தரிக்கிறாரா என்பதுதான் முக்கியம்.

ஒரு கதாபாத்திரம் மாறலாம்; ஆனால் அந்த மாற்றத்திற்குப் பின்னால் ஒரு காரணம் இருக்க வேண்டும். இல்லையென்றால் அது கதாபாத்திரத்தின் வளர்ச்சியாக இல்லாமல், கதையின் தேவைக்காக அதன் இயல்பை மாற்றியமைப்பதாகிவிடும்.

'விதைத்தது ஒன்று; விளைந்தது வேறொன்று என்றால், இடையில் என்ன நடந்தது என்று கேட்பது தவறல்ல.'

சமீபத்தில் கூட, நீங்கள் உங்களுடைய விருப்பத்தின் அடிப்படையில் கதையை எழுதுகிறீர்களா அல்லது வாசகர்களின் தொடர்ச்சியான கோரிக்கைகளுக்கு ஏற்பக் கதையை நகர்த்துகிறீர்களா என்ற சந்தேகத்தை நேரடியாகவே பதிவு செய்திருந்தேன். அதற்கும் எனக்கு எதிர்பார்த்த தெளிவான விளக்கம் கிடைக்கவில்லை.

ஒரு எழுத்தாளர் வாசகர்களின் கருத்துகளைக் கேட்பதில் தவறில்லை. ஆனால் வாசகர்களின் விருப்பம் மட்டுமே கதையின் திசையைத் தீர்மானிக்கத் தொடங்கினால், எழுத்தாளரின் ஆரம்பக் கற்பனை எங்கே போகும்?

வாசகர்களின் கருத்துகளைக் கேட்பது வேறு; வாசகர்களின் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப கதையின் அடிப்படைத் தன்மையையே மாற்றுவது வேறு.

'காற்று எந்தப் பக்கம் வீசுகிறதோ அந்தப் பக்கம் திரும்பும் மரமாக இல்லாமல், தன்னுடைய வேர்களை மறக்காத மரமாக ஒரு படைப்பு இருக்க வேண்டும்.'

இப்போது நீங்கள் மூன்று முடிவுகளைப் பற்றி யோசிப்பதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளீர்கள். கதையை நிறுத்தலாம், Part 107-லிருந்து மறுபடியும் எழுதலாம் அல்லது புதிய கதையைத் தொடங்கலாம் என்று கூறியுள்ளீர்கள்.

என்னுடைய கருத்து என்னவென்றால், நீங்கள் எந்த முடிவை எடுத்தாலும் அது முழுக்க முழுக்க உங்களுடைய உரிமை. கதையை நிறுத்தினாலும் எனக்கு எந்த மாற்றுக் கருத்தும் இல்லை. புதிய கதையைத் தொடங்கினாலும் வரவேற்கிறேன். Part 107-லிருந்து மறுபடியும் எழுதினாலும் அதுவும் நல்ல முடிவாக இருக்கலாம்.

ஏனென்றால் ஒரு எழுத்தாளருக்கு அவருடைய படைப்பின் மீது ஆர்வமும் திருப்தியும் இருக்க வேண்டும். விருப்பமில்லாமல் எழுதப்படும் கதையைத் தொடர்ந்து எழுத வேண்டிய கட்டாயம் யாருக்கும் இல்லை.

ஒரு பழமொழி சொல்வார்கள்: 'குற்றம் பார்க்கின் சுற்றம் இல்லை.' அதேபோல் ஒரு படைப்பின் குறைகளைச் சுட்டிக்காட்டுபவர்களையே எதிரிகளாகப் பார்க்கத் தொடங்கினால், அந்தப் படைப்பின் உண்மையான பலவீனங்களை உணர்ந்து திருத்திக்கொள்ளும் வாய்ப்பும் இல்லாமல் போய்விடும்.

என்னுடைய விமர்சனங்களை 'Spam Maker', 'கார்த்திக்கின் ரசிகன்' போன்ற பெயர்களுக்குள் அடைத்துவிடுவது மிகவும் எளிது. ஆனால் அந்த விமர்சனங்களுக்குள் நான் முன்வைத்த கேள்விகளுக்குப் பதிலளிப்பதுதான் உண்மையான விவாதமாக இருக்கும்.

'கண்ணாடி முகத்தைக் காட்டும்; முகத்தில் இருக்கும் குறையை கண்ணாடி உருவாக்குவதில்லை.'

எனவே என்னுடைய கருத்துகளால் யாருடைய மனமும் புண்பட்டிருந்தால், அது என்னுடைய நோக்கம் அல்ல என்பதைத் தெளிவுபடுத்த விரும்புகிறேன். அதே நேரத்தில், விமர்சனங்களை விமர்சனங்களாகவே எதிர்கொள்ளும் மனப்பக்குவமும் வாசகர்களிடமும் எழுத்தாளர்களிடமும் இருக்க வேண்டும்.

நான் ஒரு கதையைப் படிக்கும்போது அதை விருப்பத்துடன்தான் படிக்கிறேன். கஷ்டப்பட்டு வாசிக்க வேண்டிய அவசியம் யாருக்கும் இல்லை. ஒரு படைப்பு நம்மை ஈர்க்க வேண்டும்; சிந்திக்க வைக்க வேண்டும்; சில நேரங்களில் நம்முடைய எண்ணங்களையே கேள்விக்குள்ளாக்க வேண்டும். அதற்காகத்தான் வாசிப்பு.

ஒரு படைப்பை ரசிப்பது மட்டுமே வாசிப்பின் நோக்கம் என்றால், விமர்சனம் என்ற ஒன்று இலக்கிய உலகில் தேவையற்றதாகிவிடும்.

எனவே, யாழினிராம் அவர்களே, நீங்கள் எந்த முடிவை எடுத்தாலும் மனநிறைவுடன் எடுங்கள். உங்கள் எழுத்து, உங்கள் கற்பனை, உங்கள் கதை. அதில் எனக்கு எந்த ஆட்சேபனையும் இல்லை.

ஆனால் ஒரு வாசகனாக நான் ஆரம்பத்திலேயே எழுப்பிய கேள்விகள் இன்று உங்கள் சொந்தக் கருத்துகளிலும் எதிரொலிப்பதைப் பார்க்கும்போது, அந்தக் கேள்விகள் முற்றிலும் ஆதாரமற்றவை அல்ல என்பதை மட்டும் சொல்ல விரும்புகிறேன்.

இனிமேல் யாருடைய கருத்தையும் மாற்றுவதற்காகவோ, என்னுடைய வாசிப்பு அனுபவத்தை நிரூபிப்பதற்காகவோ நான் எழுத விரும்பவில்லை. ஒரு படைப்பைப் பாராட்டவும் விமர்சிக்கவும் வாசகருக்கு சமமான உரிமை இருக்கிறது என்பதை மட்டும் நினைவுபடுத்த விரும்புகிறேன்.

ஒரு படைப்பின் வெற்றி அதற்குக் கிடைக்கும் பாராட்டுகளால் மட்டுமல்ல; அதன் குறைகளைப் பற்றிப் பேசும் அளவுக்கு அது வாசகர்களிடம் சிந்தனையைத் தூண்டியிருக்கிறதா என்பதாலும் தீர்மானிக்கப்படுகிறது.

இறுதியாக, கதாசிரியருக்கும், இந்தக் கதையை வாசிக்கும் அனைவருக்கும் என்னுடைய தீபாவளி நல்வாழ்த்துகள்.

இனிய தீபாவளி நல்வாழ்த்துகள்! ❤️