[jakash]

அடுத்த நாள் காலை.

ஜோதிகா கண்களைத் திறந்ததும் முதலில் தோன்றிய எண்ணம் — “இன்று அவனை முழுசா avoid பண்ணனும்.”

சூர்யா எழுந்து ஜாக்கிங் போவதற்காக தயாரானான். வெளியேறும் முன் ஜோதிகாவிடம் சொன்னான்.

சூர்யா: “நான் ஜாக்கிங் போறேன். நீ போயி அவருக்கு சத்தான vegetable soup கொடுத்துடு. டாக்டர் சொன்னபடி.”

ஜோதிகா தயங்கினாள். ஆனால் சூர்யா காத்திருக்கவில்லை. வெளியேறிவிட்டான்.

அவள் மெல்ல மாடிக்கு ஏறினாள். ரவியின் அறைக் கதவு திறந்தே இருந்தது. உள்ளே பார்த்தாள்.

ரவி நல்லாக் குறட்டை விட்டு உறங்கிக்கொண்டிருந்தான். ஆள் கைலி அவிழ்ந்து கிடந்தது. அவன் சுன்னி முழுவதுமாக அவள் கண்களில் பட்டது.

ஜோதிகா: “அய்யோ… சீ!”

வேகமாகத் திரும்பி வெளியே வந்தாள். நெஞ்சு துடித்தது. சில விநாடிகள் படிகளில் நின்று மூச்சைச் சரி செய்துகொண்டாள்.

பிறகு மீண்டும் கதவுக்குச் சென்று, உள்ளே இருப்பது போல நடித்து கதவைத் தட்டினாள்.

கொஞ்ச நேரம் கழித்து உள்ளே இருந்து குரல் வந்தது.

ரவி: “யாரு…?”

கதவு திறந்தது. ரவி பாதி உறக்கத்தில், கண்களைத் தேய்த்தபடி வெளியே வந்தான். ஆள் கைலியை சற்று சரி செய்தபடி நின்றான்.

ஜோதிகா உடனே சூப் கோப்பையை நீட்டினாள்.

ஜோதிகா: “இந்தாங்க… சூப்.”

பாதி உறக்கத்தில் இருந்தாலும், ரவி அவளைப் பார்த்ததும் கண்கள் விழித்துக்கொண்டன. காலை வெளிச்சத்தில் அவள் முகம், கூந்தல், உடல்… எல்லாம் அவன் கண்களில் பட்டன. அவன் மனதில் உடனே ஆசை எழுந்தது. ஆனால் ஒன்றுமே பேசவில்லை. வெறுமனே அவளை ரசித்துக்கொண்டே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

ஜோதிகா அதைத் தாங்க முடியாமல், சூப் கோப்பையை அவன் கையில் திணித்துவிட்டு, வேகமாக மாடிப்படிகளில் இறங்கி ஓடினாள்.

ரவி அப்படியே நின்றுகொண்டு, அவள் போகும் வரை பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான். கையில் சூப் கோப்பையுடன், மெல்லச் சிரித்தான்.