[jakash]

திடீரென ஜோதிகா சுதாரித்தாள்.  

ரவியின் விரல் இன்னும் அவள் மேல் இருப்பதை உணர்ந்ததும் அவள் உடல் இறுகியது. ஒன்றுமே பேசாமல் அவனைத் தள்ளிவிட்டு, வேகமாக மாடிப்படிகளில் இறங்கி ஓடினாள். நைட் ட்ரெஸை இழுத்தபடி தன் அறைக்குள் சென்று கதவை மூடிக்கொண்டாள்.

மேலே ரவி அப்படியே நின்றுகொண்டிருந்தான்.  

தன் விரலைப் பார்த்தான். அதில் இன்னும் அவள் உஷ்ணமும், ஈரமும் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தன. மெல்ல அந்த விரலை மூக்கருகே கொண்டு சென்று ஆழமாக மோந்தான்.  

ஜோதிகாவின் புண்டை வாசனை அவன் மூக்கை நிரப்பியது. கண்களை மூடிக்கொண்டு, மீண்டும் மீண்டும் அந்த வாசனையை இழுத்தான். உடல் இறுகியது. மனம் வெறித்தனமாகச் சுழன்றது.

---

கீழே ஜோதிகா படுக்கையில் படுத்திருந்தாள்.  

உறக்கம் சற்றும் வரவில்லை. உடல் இன்னும் நடுங்கிக்கொண்டிருந்தது. அவள் கண்களை மூடினால் மூடியபடியே அன்றைக்கு நடந்தவை எல்லாம் ஒவ்வொன்றாக ஓடின.

வந்த முதல் நாள்லேயே…  

இடுப்பு…  
தொப்புள்…  
முலை…  
உதடு…  
இப்போது புண்டை வரைக்கும்…

அவன் கைகள், விரல்கள், உதடுகள் அவள் உடலின் கிட்டத்தட்ட எல்லாப் பகுதிகளையும் தொட்டிருந்தன.  

வருத்தம் வந்தது.  

“என்ன இது…  
நான் எப்படி அனுமதிச்சுட்டேன்…  
ஏன் தள்ளிவிடலை…”

ஆனால் அதே நேரத்தில், அவளை அறியாமல், ஒருவித வெக்கம் கலந்த சந்தோஷம் உள்ளே பரவியது.  

அவன் விரல் தொப்புளுக்குள் நுழைந்த உணர்வு…  
முலையில் உதடு உரசிய மென்மை…  
இப்போது புண்டையில் விரல் தடவிய உஷ்ணம்…

அந்தக் காட்சிகளை நினைக்கும்போது ரவியின் நினைப்பு அவளை என்னவோ செய்தது. தன்னை அறியாமல் மனதில் செல்லமாக முணுமுணுத்தாள்.

“பொறுக்கி…”

சொல்லிவிட்டுத் தானே பயந்துகொண்டாள்.

“அய்யே… என்ன இது!  
அவனை நினைக்கிறது மனசு…  
நான் என்ன ஆயிட்டேன்…”

தன்னைத்தானே திட்டிக்கொண்டாள். ஆனால் நினைவுகள் போகவில்லை.  

இரவு முழுவதும் அவள் கலவையான உணர்வுகளில் சிக்கியிருந்தாள்.  
வருத்தம்… வெட்கம்… எரிச்சல்… மற்றும் ஏதோ ஒரு வித்தியாசமான இனிமை…

ஒரு வழியாக விடிகாலை நேரத்தில் தூக்கம் வந்தது. ஆனால் அந்தத் தூக்கத்திலும் ரவியின் விரல்கள் அவளைத் தொட்டுக்கொண்டே இருந்தன.