[Rajkrish22]

"யார் இது?" என்று அவள் யோசித்துக்கொண்டே இருந்தாள்.

அவள் கண்கள் மூடிக்கொண்டன. ஆனால், அந்த இரவில் ஒரு புதிய மர்மம் பிறந்தது.

அடுத்த நாள் கல்லூரியில், மித்ரா தன் officeroom-ல் உட்கார்ந்திருந்தாள். மதியம் 2 மணி. கதவு தட்டப்பட்டது.

"வாங்க" என்றாள்.

கதவு திறந்து, வெற்றி உள்ளே வந்தான்.

"வா வெற்றி. சிட் டவுன்" என்று மித்ரா சொன்னாள்.

வெற்றி உட்கார்ந்தான். அவன் அணிந்திருந்த வெள்ளை சட்டை சுத்தமாக இருந்தது. அவன் முகத்தில் ஒரு தீர்க்கமான பார்வை.

"மேடம், அந்த assignment-ல, நான் இப்படி ஒரு point எழுதியிருக்கேன். 'The heroine's freedom is not just physical, but also psychological. She breaks the chains of societal expectations to find her own identity.' இது சரியா இருக்கா?" என்று கேட்டான்.

மித்ரா அவன் கேள்வியை கேட்டு, ஒரு புன்னகையுடன், "ரொம்ப நல்லா இருக்கு. ஆனா, நீ இன்னும் deeper-ஆ போகலாம். உதாரணமாக, அவள் தன் உடலை பற்றிய உணர்வு, அவள் சுயமரியாதை, இந்த சமூகம் அவளை எப்படி பார்க்கிறது, அதற்கு எதிராக அவள் எப்படி நிற்கிறாள் – இதையெல்லாம் சேர்த்து எழுதுடா" என்றாள்.

வெற்றி தலையாட்டி, "சரி மேடம். இன்னும் ஒரு விஷயம்... நீங்க சொன்னீங்களே, 'female gaze' பத்தி. அதை பத்தி எனக்கு கொஞ்சம் confusion" என்றான்.

மித்ரா அவனுக்கு விளக்க ஆரம்பித்தாள். அவள் பேசும்போது, அவள் கண்கள் அவனை பார்த்தன. அவன் கண்கள் அவளை பார்த்தன. அந்த பார்வையில் ஏதோ ஒரு விசித்திரமான இணைப்பு ஏற்பட்டது. இருவரும் ஒரு நொடி அப்படியே உறைந்தனர்.

"மேடம்...?" வெற்றி மெதுவாக குரல் கொடுத்தான்.

"ம்... சொல்லு வெற்றி" என்று மித்ரா சுதாரித்துக்கொண்டாள்.

"இல்லை... நீங்க சொன்னீங்க, அந்த book-ல page 42-ல இருக்கிற quote பத்தி. அதை கொஞ்சம் explain பண்ண முடியுமா?" என்று வெற்றி கேட்டான்.

"ம்... அந்த quote-ல, 'ஒரு பெண்ணின் உடல் அவள் சொந்தம். அதை அவள் மட்டுமே decide செய்ய முடியும்.' இது மிக முக்கியமான கருத்து. இந்த சமூகத்தில் பெண்களின் உடலை பற்றி ஆண்கள் தான் முடிவு செய்கிறார்கள். ஆனால், இந்த novel-ல, heroine அதை மறுத்து, தன் சொந்த முடிவுகளை எடுக்கிறாள்" என்று மித்ரா விளக்கினாள்.

வெற்றி அதை கேட்டு, "அப்படின்னா, இந்த சமூகம் இன்னும் பெண்களை சுதந்திரமாக பார்க்கலைன்னு சொல்றீங்களா?" என்று கேட்டான்.

"ஆமாம், நிச்சயமாக. இன்றும் கூட, ஒரு பெண் தன் உடலை பற்றி பேசினால், அது தவறாக பார்க்கப்படுகிறது. அவள் தன் ஆசைகளை வெளிப்படுத்தினால், அவள் 'கெட்டவள்' என்று முத்திரை குத்தப்படுகிறாள். இது தான் நம் சமூகத்தின் வேதனையான உண்மை" என்று மித்ரா சொன்னாள்.

அவள் பேசும்போது, அவள் குரலில் ஒரு உணர்ச்சி தொற்றியது. அவள் தன் சொந்த வாழ்க்கையில் இருந்த கட்டுப்பாடுகளை பற்றி யோசித்தாள்.

வெற்றி அவளை உற்று பார்த்தான். "மேடம், நீங்க சொல்றது ரொம்ப அர்த்தமுள்ளதா இருக்கு. இந்த novel பத்தி இத்தனை ஆழமா நீங்க யோசிச்சிருக்கீங்க" என்றான்.

"புத்தகங்கள் நம் வாழ்க்கையை பிரதிபலிக்கின்றன. சில சமயம், நாம் படிக்கும் கதைகளில் நம்மை நாமே கண்டுபிடிக்கிறோம்" என்று மித்ரா சொன்னாள்.

அந்த உரையாடல் மேலும் நீண்டது. இருவரும் பல விஷயங்களை பற்றி பேசினர். கடைசியில், வெற்றி எழுந்தான்.

"மேடம், உங்களோட நேரம் கொடுத்ததுக்கு நன்றி. எனக்கு இன்னும் சில doubts இருக்கு மீண்டும் வரட்டுமா?" என்று கேட்டான்.

"நிச்சயமாக. எப்போ வேணாலும் வா" என்று மித்ரா சொன்னாள்.

வெற்றி வெளியே சென்றான். மித்ரா அவன் போனதை பார்த்தபடி இருந்தாள். அவன் சென்ற திசையில், அவள் பார்வை சில நொடிகள் நின்றது.

"என்னமோ... அதவனும் இவனை மாதிரி தான் இருந்தான்" என்று அவள் தனக்குள் சொல்லிக்கொண்டாள்.

அன்று மாலை, மித்ரா வீட்டிற்கு திரும்பியபோது, அவள் மனதில் ஒரு புதிய சிந்தனை ஓடிக்கொண்டிருந்தது. அவள் ஃபோனை எடுத்து, அந்த அந்நிய மெசேஜை பார்த்தாள். block செய்த பிறகும், அந்த மெசேஜ் அவள் மனதில் நின்றது.

"என்னை இவ்வளவு ஃபாலோ பண்றது யார்?" என்று அவள் யோசித்தாள்.

அவள் கல்லூரியில் நடந்த சம்பவங்களை மனதில் ஓட்டினாள். அப்போது, சந்திரமோகன் அவளை பார்த்த விதம், வர்ஷினியின் பதில், வெற்றியின் பார்வை – எல்லாம் கலந்து குழப்பமாக இருந்தது.

அவள் வீட்டில் நுழைந்தபோது, அதவன் சோபாவில் உட்கார்ந்து ஃபோனில் பேசிக்கொண்டிருந்தான். அவன் குரல் தாழ்வாக இருந்தது.

"ம்... சரி... நான் பார்க்கிறேன். உன்னை நாளைக்கு சந்திக்கிறேன்" என்று அவன் சொன்னான்.

மித்ரா கதவை திறந்த சத்தம் கேட்டதும், அவன் சட்டென்று போனை வைத்தான்.

"வந்துட்டியா? இன்னிக்கு சீக்கிரம் வந்துட்ட" என்று அவன் சொன்னான்.

"ம்... கிளாஸ் முடிஞ்சதும் நேரா வந்துட்டேன். யார்கூட பேசிட்டிருந்த?" என்று மித்ரா கேட்டாள்.

"ஓ... ஒரு பழைய நண்பன். காலேஜ்ல சேர்ந்து படிச்சவன். இப்போ வெளிநாட்டுல இருக்கான். அவன் திடீர்னு கால் பண்ணினான்" என்று அதவன் சொன்னான்.

மித்ரா அதை நம்பினாளா? அவள் முகத்தில் சந்தேகம் தெரிந்தது. ஆனால், அவள் எதுவும் சொல்லவில்லை.

இரவு உணவின் போது, அதவன் வழக்கத்தை விட அமைதியாக இருந்தான். மித்ரா அவனை கவனித்தாள். அவன் மனதில் ஏதோ இருக்கிறது என்று அவளுக்கு தோன்றியது. ஆனால், அவள் அதை கேட்கவில்லை.

அன்று இரவு, படுக்கையில், அதவன் அவளை நோக்கி திரும்பி, "மித்ரா, நான் ஒரு விஷயம் சொல்லணும்" என்றான்.

"சொல்லுங்க" என்றாள்.

"இந்த வாரம் ஒரு conference-க்காக பெங்களூரு போகணும். இரண்டு நாள். அதுக்கு நான் ready ஆகணும்" என்றான்.

"எப்போ?" என்று மித்ரா கேட்டாள்.

"நாளை மறுநாள்" என்றான்.



"சரி. போயிட்டு வாங்க" என்று மித்ரா சொன்னாள்.

அவள் குரலில் அலட்சியம் இருந்தது. அதவன் அவளை பார்த்து, "நீ என்கூட வர்றியா? அங்கே உன் தங்கை ரித்திக்கா இருக்கா. அவளை பார்க்கலாம்" என்று கேட்டான்.

"ரித்திக்கவையா? அவ இப்போ வேலை பார்த்துட்டு இருக்கா. நான் போனா அவளுக்கு time இல்லாமல் போயிடும். நீங்க போங்க" என்று மித்ரா சொன்னாள்.

அதவன் சற்று நேரம் அவளை பார்த்துவிட்டு, "சரி, உன் விருப்பம்" என்று திரும்பி படுத்துக்கொண்டான்.

மித்ரா வெளிச்சத்தை அணைத்தாள். இருட்டில், அவள் கண்கள் திறந்தே இருந்தன. அவள் மனதில் ஒரு சந்தேகம் எழுந்தது.

"பெங்களூருவா? இவ்வளவு திடீர்னு ஏன் போகணும்?" என்று யோசித்து கொண்டே தூங்கி போனால்

அடுத்த நாள் காலை. மித்ரா கல்லூரிக்கு சென்றாள். வர்ஷினியை சந்தித்து, "வர்ஷினி, அதவன் நாளைக்கு பெங்களூரு போறேன் சொல்றான். conference-க்கு. உனக்கு என்ன தோணுது?" என்று கேட்டாள்.

வர்ஷினி சிரித்து, "நீ ஏன் இவ்வளவு சந்தேகப்படுற? அவர் நல்லவர். Conference-க்கு போறதுல என்ன தப்பு? நீயும் கூட போயிருக்கலாம்" என்றாள்.

"எனக்கு ஒண்ணும் தோணலை. சும்மா தான்" என்று மித்ரா சொன்னாள்.

"நான் சொன்னேனே, உன் confidence-ஐ வளர்த்துக்க. அப்போ தான் இந்த மாதிரி சந்தேகங்கள் எல்லாம் வராது" என்று வர்ஷினி சொன்னாள்.

"சரி, சரி. உனக்கு தான் எல்லாம் தெரியும்" என்று மித்ரா கிண்டலாக சொன்னாள்.

அப்போது, கல்லூரி வளாகத்தில், வெற்றியும் அஸ்வினும் நடந்து சென்றுகொண்டிருந்தனர். அஸ்வின் வெற்றியிடம், "டேய், நேத்து மேடம் office-ல இருந்து வந்தியே, என்ன பேசுனீங்க?" என்று கேட்டான்.

"Assignment பத்தி தான். அவங்க ரொம்ப நல்லா explain பண்ணாங்க" என்று வெற்றி சொன்னான்.

"ஓ ஓ... அவங்க அழகா இருக்காங்க இல்லையா? அவங்க குனியும்போது, அந்த நெக்லைன் வழியா எதுனா தெரிஞ்ச எனக்கும் சொல்லுடா நீதான் இப்போ அவங்க கூட ரொம்ப டைம் ஸ்பெண்ட் பண்ற, எதுனா சான்ஸ் கிடைச்ச சொல்லுடா பிளீஸ். அந்த மேடம் ஒரு real beauty டா. ஆனா நமக்கு கிடைக்குமா டீச்சராச்சே" என்று அஸ்வின் சொன்னான்.

வெற்றி அவன் பேச்சை கேட்டதும், அவன் மனதில் மித்ராவின் உருவம் மீண்டும் வந்தது. அவள் புடவைக்குள் இருக்கும் மார்பகங்கள், அவள் இடுப்பு, அவள் புட்டம் – எல்லாம் அவன் கற்பனையில் ஓடியது. அவன் ஒரு நொடி அமைதியாக இருந்துவிட்டு, "டேய், நீ என்னென்னமோ சொல்ற இதெல்லாம் சரியில்லை" என்றான்.

"ஏன் டா? நான் உண்மையை சொன்னா தப்பா? நீயும் அவங்களை பார்த்து ரசிக்கலாம். அதுல என்ன தவறு?" என்று அஸ்வின் சிரித்தான்.

வெற்றி எதுவும் சொல்லவில்லை. ஆனால், அவன் மனதில் மித்ராவின் உருவம் நின்றது. அவள் பேசும்போது அவள் கண்களில் இருந்த ஒளி, அவள் குரலில் இருந்த அன்பு, அவள் உடல் வளைவுகள் – எல்லாம் அவனை ஏதோ செய்தது.

அவன் தலையை அசைத்து, அந்த எண்ணத்தை விரட்ட முயன்றான்.

அன்று மாலை, மித்ரா வீட்டில் தனியாக இருந்தாள். அதவன் conference-க்கு தயாராகும் படி, வெளியே ஏதோ ஷாப்பிங் சென்றிருந்தான். அவள் ஃபோனை எடுத்து, ரிதிகாவுக்கு அழைத்தாள்.

"மித்ராக்கா! என்ன டி, இவ்வளவு நாள் கழிச்சு கூப்பிடுற?" என்று ரிதிகா குரல் கேட்டது.

"ம்... என்னமோ உன்கூட பேசணும்னு தோணுச்சு. என்ன செய்ற? வேலை எப்படி போகுது?" என்று மித்ரா கேட்டாள்.

"எல்லாம் நல்லா இருக்கு. உனக்கு என்னாச்சு ரொம்ப டல்லா பேசுற ...குரல்லயே தெரியுது" என்று ரிதிகா சொன்னாள்.

"ஒண்ணுமில்லை டி. சும்மா தான்" என்று மித்ரா சொன்னாள்.

"மித்ரா, எனக்கு உன்னை நல்லா தெரியும். உனக்கு ஏதோ பிரச்சனை. என்கிட்ட சொல்லலாம். நான் உன் சிஸ்டர்" என்று ரிதிகா அன்பாக சொன்னாள்.

மித்ரா ஒரு நொடி அமைதியாக இருந்தாள். பிறகு, "ரிதிகா, எனக்கும் அதவனுக்கும் இடையே ஏதோ சரியில்லைன்னு தோணுது" என்றாள்.

"என்ன சொல்ற? நீங்க நல்லா தானே இருப்பீங்க" என்று ரிதிகா கேட்டாள்.

"அதான்... முன்பெல்லாம் அப்படி இருந்தோம். இப்போ... அவர் என்னை பார்க்கிற விதம், என்கூட பேசுற விதம், எல்லாம் மாறிடுச்சு." என்று மித்ரா சொன்னாள்.

"மித்ரா, நீ தப்பா நினைக்கிற. மாமா உன்னை ரொம்ப லவ் பண்றார். நான் பார்த்திருக்கேன். நீங்க ரெண்டு பேரும் எவ்வளவு க்ளோஸா இருப்பீங்கன்னு. ஒருவேளை உனக்கு சில பிரச்சனைகள் இருந்தா, நீ அவருடன் பேசு. மனசை திறந்து பேசு" என்று ரிதிகா சொன்னாள்.

"ம்... பார்க்கலாம்" என்று மித்ரா சொல்லிவிட்டு, போனை வைத்தாள்.

அவள் மனதில் குழப்பம் அதிகமானது.

இரவு, அதவன் வீடு திரும்பினான். அவன் கையில் ஒரு பையுடன் வந்தான்.

"என்ன வாங்கினீங்க?" என்று மித்ரா கேட்டாள்.

"உனக்கு ஒரு கிஃப்ட்" என்று அவன் சொல்லி, பையிலிருந்து ஒரு அழகான பட்டு புடவையை எடுத்தான். அது கடும் நீல நிறத்தில், வெள்ளி ஜரிகை வேலைப்பாடுடன் இருந்தது.

மித்ரா அதை பார்த்ததும், ஆச்சரியத்துடன், "இது... எனக்கா?" என்றாள்.

"ம்... உனக்கு பிடிக்கும்னு நினைச்சு வாங்கினேன்." என்று அவன் சொன்னான்.

மித்ராவுக்கு ஒரு கணம் மனதில் சந்தோசம் பரவியது. அவள் புடவையை வாங்கி, தன் மார்போடு அணைத்துக்கொண்டாள்.

"Thanks" என்று மெதுவாக சொன்னாள்.

அதவன் அவளை அருகில் இழுத்து, அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான்.

"நான் எதற்காக போறேன்னு உனக்கு தெரியுமா? நம் எதிர்காலத்திற்காக. இந்த conference-ல ஒரு நல்ல opportunity கிடைச்சா, நம்ம வாழ்க்கை இன்னும் நல்லா இருக்கும்" என்றான்.

மித்ரா அவன் மார்பில் சாய்ந்து, அவன் கைகளின் அரவணைப்பை உணர்ந்தாள்.

அந்த இரவில், அவர்களுக்குள் மீண்டும் ஒரு நெருக்கம் ஏற்பட்டது. மெதுவாக, அவன் அவள் உதடுகளை முத்தமிட ஆரம்பித்தான். அவள் பதிலுக்கு அவனை அணைத்துக்கொண்டாள். இருவரும் படுக்கையில் சரிந்தனர்.

இந்த முறை, மித்ரா முன்பை விட சற்று அதிகமாக ஈடுபட்டாள். அவள் அவன் சட்டையை கழற்றினாள். அவன் மார்பில் முத்தமிட்டாள். அவன் பெருமூச்சு விட்டான்.

"மித்ரா... இன்னிக்கு உனக்கு என்ன ஆச்சு?" என்று அவன் கிசுகிசுத்தான்.

"ஒண்ணும் இல்லை. உங்களுக்கு நான் பண்றது புடிச்சு இருக்கா" என்று அவள் கேட்டு சிரித்தாள்.

அவன் அவள் புடவையை மெதுவாக அவிழ்த்தான். அவள் உள் ஆடை வெளியே வந்தது. அவன் அவள் முதுகை வருடி, பின்புறம் இருந்த கொக்கியை கழற்றினான். அவள் மார்பகங்கள் வெளியே வந்தன. அவை நிறைவாக, திடமாக, அவள் வயதுக்கு ஏற்றாற்போல் அழகாக இருந்தன. அவற்றின் நுனியில் இளஞ்சிவப்பு மொட்டுகள் தெரிந்தன.

"அழகா இருக்க" என்று அவன் சொல்லிவிட்டு, அவள் மார்பகங்களை முத்தமிட ஆரம்பித்தான். அவன் நாக்கு அவள் மொலையின் நுனி காம்பை சுற்றி சுற்றி வந்தது. மித்ரா தலையை பின்னால் சாய்த்து, "ஆஹ்... ஆதவாஆ..." என்று முணுமுணுத்தாள்.

அவன் அவள் முலைகளை உறிஞ்சி, நக்கி, மெதுவாக கடித்தான். அவள் உடல் சிலிர்த்தது. அவள் கை அவன் தலைமுடியை பற்றிக்கொண்டது.

"இன்னும்... ஏங்க... இன்னும் வேணும்" என்று அவள் கெஞ்சினாள்.

அவன் அவள் மார்பகங்களை இரண்டு கைகளாலும் பிடித்து, மெதுவாக பிசைந்தான். அவன் கட்டைவிரல் அவள் மொட்டுகளை தடவியது. அவள் இடுப்பு தானாக அசைந்தது.

"உன் மொலையை பத்தி நான் ரொம்ப நாளா யோசிக்கலை. இப்போ பார்க்கும்போது, என்னமோ அதிசயமா இருக்கு" என்று அவன் சொல்லிவிட்டு, அவள் மார்பகங்களுக்கு இடையே தன் முகத்தை புதைத்தான்.

மித்ரா அவன் தலைமுடியை பிடித்து, அவனை இன்னும் நெருக்கமாக அழுத்தினாள்.

பின்னர், அவன் அவள் பாவாடையை கழற்றினான். அவள் கூதி முழுவதுமாக வெளிப்பட்டது. அங்கே ஈரப்பதம் துளிர்த்திருந்தது. அவன் அங்கே தன் விரலை வைத்து, மெதுவாக தடவ ஆரம்பித்தான். அவள் கூதியின் மேல் உதடுகளை பிரித்து, உள்ளே இருக்கும் மொட்டை விரலால் வட்டமிட்டான்.

"நீங்க ரொம்ப நேரம் எடுக்கிறீங்க" என்று மித்ரா பொறுமையின்றி சொன்னாள்.

"பரவாயில்லை, இன்னிக்கு நான் உன்னை full-ஆ அனுபவிக்கணும்" என்று அவன் சொல்லிவிட்டு, அவள் கூதியின் மேல் தன் நாக்கை வைத்தான்.

மித்ரா "ஆaahhhhhh...!" என்று சத்தமிட்டாள். அவள் இடுப்பு மேலே எழும்பியது. அவன் அவள் கூதியை நக்கி, உறிஞ்சி எடுத்தான், உள்ளே நாக்கை செலுத்தினான். அவன் நாக்கு அவள் கூதியின் ஒவ்வொரு மடிப்பையும் நக்கி, மொட்டை உறிஞ்சி, உள்ளே ஆழமாக சென்றது. அவள் உடல் நடுங்கியது.

"டேய்... ஆதவா... இப்படியே... இன்னும்..இன்னும் பண்ணுடா நல்லா சுகமா இருக்குடாஆஆஆஆஆ." என்று அவள் பிதற்றினாள்.

அவன் அவள் கூதியில் நாக்கை விட்டு, மேலும் கீழுமாக அசைத்தான். அவள் கை படுக்கையை பற்றிக்கொண்டது. அவள் மூச்சு வேகமானது.

"போதும்... உள்ளே விடுங்க" என்று அவள் கெஞ்சினாள்.

அவன் மேலே வந்து, தன் விறைத்த சுன்னியை அவள் கூதியின் நுழைவாயிலில் வைத்து, மெதுவாக உள்ளே தள்ளினான். இருவரும் ஒரே சத்தத்தில் பெருமூச்சு விட்டனர்.

"ஆஹ்... மித்ரா... எவ்வளவு சூடா இருக்க" என்று அவன் முணுமுணுத்தான்.

அவள் கால்களை அவன் இடுப்பில் சுற்றி, அவனை இன்னும் ஆழமாக உள்ளே இழுத்தாள்.

"அதவன்... இன்னும் வேகமா...வேகமாஆஆஆ" என்று அவள் கெஞ்சினாள்.

அவன் வேகத்தை அதிகரித்தான். அவள் கூதி அவன் சுன்னியை இறுக்கமாக பற்றிக்கொண்டது. அவன் உள்ளும் வெளியுமாக அசைந்தபோது, அவள் கூதியின் ஈரம் சத்தம் எழுப்பியது.

"அப்படிதான்... அதவன்... அப்படியே... ஜோரா குத்துடா... சூப்பரா இருக்குடா... குத்துடா... வேகமா குத்துடா..." என்று மித்ரா பிதற்றிக்கொண்டே, தன் சூத்தை தூக்கி தூக்கி எதிர் குத்து குத்த ஆரம்பித்தாள். "எனக்கு கஞ்சியே வந்து விடும் போல இருக்கு..." என்று அவள் முணுமுணுத்தாள்.

அவள் அப்படி சொன்னதும், அதவனுக்கு ஆத்திரம் வந்தது. அவன் அவள் கால்களை தோளில் போட்டுக்கொண்டு, இன்னும் வேகமாக, இன்னும் ஆழமாக குத்த ஆரம்பித்தான். அவள் கூதியில் இருந்து சத்தம் வந்தது. அவள் கண்கள் மூடி, வாய் திறந்து, "ஆஹ்... ஆஹ்... அதவன்..." என்று கத்தினாள்.

"வருது... வருது..." என்று அவள் சொன்னதும், அவன் அவள் உள்ளே இன்னும் வேகமாக அசைந்தான். அவள் உடல் இறுகி, அவள் கூதி அவன் சுன்னியை இறுக்கமாக பற்றிக்கொண்டது. அவள் உச்சத்தை அடைந்ததும், அவள் உடல் நடுங்கியது. அவள் கூதியிலிருந்து சூடான நீர் வெளியேறியது.

அதவன் அதை உணர்ந்து, "மித்ரா... எனக்கும் வருதுடிடிடி..." என்று முணுமுணுத்து, அவள் உள்ளே விந்தை பொழிந்தான்.

இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் அணைத்துக்கொண்டு, சில நிமிடங்கள் அமைதியாக இருந்தனர். பின்னர், அதவன் அவள் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு, "இன்னிக்கு ரொம்ப நல்லா இருந்தது" என்றான்.

மித்ரா புன்னகைத்தாள். ஆனால், அவள் மனதில் இன்னும் அந்த வெற்றிடம் இருந்தது. அந்த உறவு அவளுக்கு முழுமையான திருப்தியை அளிக்கவில்லை. அவள் உடல் சிலிர்த்தது, ஆனால் அவள் மனது திருப்தியடையவில்லை.

அவள் அதவனின் மார்பில் தலையை சாய்த்து, "என்னை உங்களுக்கு இன்னும் பிடிக்குதா?" என்று மெதுவாக கேட்டாள்.

அதவன் அவளை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்து, "என்ன கேள்வி இது? நீ என் உயிர். உன்னை விட எனக்கு வேற யாரும் இல்லை" என்றான்.

அவள் எதுவும் சொல்லாமல், அவன் மார்பில் கண்களை மூடினாள்.

மறுநாள் காலை, அதவன் பெங்களூரு பயணம் புறப்பட்டான். மித்ரா அவனை வழியனுப்பி வைத்தாள்.

"பத்திரமா போயிட்டு வாங்க. எனக்கு message பண்ணுங்க" என்றாள்.

"ம்... கண்டிப்பா. நீ உன்னை பார்த்துக்க. சரியா?" என்று அவன் சொல்லிவிட்டு, காரில் ஏறினான்.

கார் நகர்ந்ததும், மித்ரா பால்கனியில் நின்று, அவன் போன திசையையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.

அவள் ஃபோனில் ஒரு மெசேஜ் வந்தது. அது மீண்டும் அதே அந்நிய நம்பரிலிருந்து.

"அவன் போய்விட்டான். இப்போ நீ தனியாக இருக்கிறாய். நான் உன்னை பார்க்க வரலாமா?"

மித்ராவின் இதயம் படபடத்தது. அவள் திரும்பி, வீட்டின் காலி தன்மையை பார்த்தாள்.

யார் இந்த மனிதன்? அவன் ஏன் இப்படி தொடர்ந்து மெசேஜ் செய்கிறான்?

அவள் கையில் ஃபோனை இறுக்கமாக பிடித்துக்கொண்டு, "நீ யாரு? சொல்லு!" என்று பதில் அனுப்பினாள்.

சில நொடிகளில் பதில் வந்தது:

"நான் உன்னை நெருங்கிப் பார்க்கும் ஒருவன். உன் அழகு என்னை மயக்குகிறது. பயப்படாதே. நான் உனக்கு தீங்கு செய்ய மாட்டேன். விரைவில் சந்திப்போம்."

மித்ரா அந்த மெசேஜை படித்ததும், அவள் உடலில் ஒரு நடுக்கம் ஏற்பட்டது. அவள் ஃபோனை கீழே போட்டாள்.

அப்போது, அவள் வீட்டு கதவு தட்டப்பட்டது.

"யார்?" என்று அவள் பயந்து கேட்டாள்.

"மேடம், நான் தான் வெற்றி. உங்களுக்கு ஒரு urgent விஷயத்துல உங்க help வேணும்" என்று குரல் கேட்டது.

மித்ரா கதவை திறந்தாள். வெற்றி வெளியில் நின்றிருந்தான். அவன் முகத்தில் ஒரு பதட்டம்.

"என்ன விஷயம்? இவ்வளவு காலையில?" என்று மித்ரா கேட்டாள்.

"மேடம், உங்களோட ஒரு மாணவன் மாயமாகிவிட்டான். நேற்று இரவில் இருந்து அவனை காணவில்லை. நீங்க ஏதாவது பார்த்தீங்களா?" என்று வெற்றி கேட்டான்.

மித்ராவுக்கு அதிர்ச்சி. "என்ன? யார் அது?" என்றாள்.

"அவன் பெயர் சஞ்சய். நேற்று இரவு கல்லூரியில் இருந்து வீட்டிற்கு சென்றவன், வீட்டை அடையவில்லை. அவன் அம்மா கல்லூரிக்கு போன் பண்ணி கேட்டாங்க" என்று வெற்றி சொன்னான்.

மித்ராவின் முகம் வெளிறியது. இது என்ன நடக்குது? ஒரு மாணவன் மாயமாகி, அதே நேரத்தில் தனக்கு அந்த மர்ம மெசேஜ்...

அவள் வெற்றியைப் பார்த்து, "உள்ளே வாடா. நான் உனக்கு சில விஷயங்கள் சொல்லணும்" என்றாள்.

வெற்றி உள்ளே நுழைந்தான். மித்ரா கதவை மூடினாள். அந்த கதவு மூடப்படும்போது, ஒரு புதிய மர்மமும், பயமும், எதிர்பார்ப்பும் அவள் வாழ்க்கையில் நுழைந்தது.

அவள் ஃபோனை எடுத்து, அந்த அந்நிய மெசேஜை வெற்றியிடம் காட்டினாள்.

"இந்த மெசேஜ் இன்று காலையில் வந்தது. இது யார்னு உனக்கு ஏதாவது தெரியுமா?" என்று கேட்டாள்.

வெற்றி அதை படித்தான். அவன் முகத்தில் ஒரு விசித்திரமான பாவம் தெரிந்தது.

"மேடம்... இந்த நம்பர்... எனக்கு ஏதோ தெரிஞ்ச நம்பர் மாறி இருக்கு" என்று அவன் மெதுவாக சொன்னான்.

"என்ன? உனக்கு தெரியுமா? யார் இது?" என்று மித்ரா பதட்டத்துடன் கேட்டாள்.

வெற்றி தயங்கினான். பிறகு, "இந்த நம்பர்... சஞ்சயின் நம்பர் போல இருக்கு. ஆனா நான் உறுதியாக சொல்ல முடியாது" என்றான்.

மித்ராவுக்கு அதிர்ச்சி. "சஞ்சயா? மாயமான அந்த மாணவனா?" என்றாள்.

"ம்... அவன் தான்" என்று வெற்றி சொன்னான்.

இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தனர். அந்த காலை நேரத்தில், ஒரு புதிய புதிர் அவர்களை சூழ்ந்தது.

சஞ்சய் எங்கே? அவன் மித்ராவுக்கு மெசேஜ் செய்தது ஏன்? அவன் மாயமானது இதனுடன் தொடர்புடையதா?

இந்த கேள்விகளுக்கு பதில் யாரிடமும் இல்லை.

(தொடரும்...)