[mandothari]

இடம்: தனியார் படப்பிடிப்பு அரங்கம்
நேரம்: காலை 10 மணி

காட்சி 1 – சூட்டிங் ஸ்பாட்டில் மீனா

மீனா ஒரு நாற்காலியில் அமைதியாக அமர்ந்திருக்கிறாள். அவளுடைய முகத்தில் பதற்றம் தெரிகிறது. கையில் கணவரின் மருத்துவ அறிக்கை இருக்கிறது.

அப்போது இயக்குநர் வருகிறார்.

இயக்குநர்: மீனா மேடம், எல்லாம் ஓகேவா? ஏதாவது தயக்கமா?

மீனா: கொஞ்சம் பயமாக இருக்கு சார். இதுவரைக்கும் இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையை நான் சந்திச்சதில்லை.

இயக்குநர்: பதற்றப்படாதீங்க. உங்களுக்கு வசதியாகவும் சம்மதமாகவும் இருந்தால் மட்டும்தான் படப்பிடிப்பு நடக்கும்.

மீனா: சரி சார்.

காட்சி 2 – இளம் நடிகனின் அறிமுகம்

சுமார் 24 வயதுடைய இளைஞன் ஒருவன் உள்ளே வருகிறான்.

இயக்குநர்: மீனா மேடம், இவர்தான் இன்றைய படத்தில் உங்களுடன் நடிக்கப்போகும் ஹீரோ. பெயர் அருண்.

அருண்: ஹலோ மேடம்.

மீனா: ஹலோ.

அருண்: உங்களுக்கு இது முதல் அனுபவமா மேடம்?

மீனா: ஆமாம். உங்களுக்கு?

அருண்: எனக்கும் இந்த மாதிரியான படப்பிடிப்பு புதுசுதான்.

மீனா: உங்களைப் பார்த்தால் ரொம்ப சின்னப் பையன் மாதிரி தெரியுது.

அருண்: (சிரித்துக்கொண்டு) எனக்கு 24 வயசு மேடம். உங்களுக்கு?

மீனா: 32.

அருண்: அப்படியா! ஆனாலும் உங்களைப் பார்த்தால் அப்படித் தெரியவில்லை.

மீனா சிறிய புன்னகையுடன் அமைதியாகிறாள்.

காட்சி 3 – இயக்குநரின் அறிவுரை
இயக்குநர் இருவரையும் அழைக்கிறார்.

இயக்குநர்: இருவரும் ஒரு விஷயத்தைப் புரிஞ்சுக்கோங்க. இது ஒரு தொழில்முறை படப்பிடிப்பு. யாருக்கும் சங்கடம் ஏற்படக்கூடாது. முன்கூட்டியே பேசித் தீர்மானித்த காட்சிகள் மட்டுமே படமாக்கப்படும். எப்போது வேண்டுமானாலும் நிறுத்தச் சொல்லலாம்.

மீனா: சார், எனக்கு ஒரு வேண்டுகோள்.

இயக்குநர்: சொல்லுங்க.

மீனா: கேமரா முன்னாடி நான் பதற்றப்பட்டால் கொஞ்சம் நேரம் கொடுங்க.

இயக்குநர்: நிச்சயமாக. உங்களுடைய மனநிம்மதிதான் முக்கியம்.

காட்சி 4 – கேமரா முன்பாக

அசிஸ்டன்ட் டைரக்டர்: சைலன்ஸ்! கேமரா ரோலிங்!

இயக்குநர்: மீனா மேடம், ரெடியா?

மீனா கேமராவைப் பார்க்கிறாள். ஒரு நொடி கண்களை மூடுகிறாள்.

அவளுடைய மனதில் கணவரின் முகம் தோன்றுகிறது.

மீனா (மனதுக்குள்):

என்னுடைய வாழ்க்கை என்னை எங்கே கொண்டு வந்து நிறுத்தியிருக்கிறது? ஒருகாலத்தில் குடும்பத்திற்காக வாழ்ந்த நான், இன்று குடும்பத்தைக் காப்பாற்றுவதற்காக என்னையே கேள்வி கேட்க வேண்டிய நிலை...

இயக்குநர்: கட்! மீனா மேடம், கொஞ்சம் ஓய்வெடுங்க.

காட்சி 5 – உணர்ச்சிகரமான திருப்பம்
மீனா தனியாக அமர்ந்து அழுகிறாள். அருண் அருகில் வருகிறான்.

அருண்: மேடம், சாரி. நான் ஏதாவது தவறாக நடந்துகிட்டேனா?

மீனா: இல்லை தம்பி. உன்னால எந்தத் தவறும் இல்லை.

அருண்: அப்புறம் ஏன் அழறீங்க?

மீனா: சில விஷயங்களை வெளியில் சொல்ல முடியாது. சில கண்ணீருக்கு காரணம் கேட்கவும் முடியாது.

அருண் அமைதியாகிறான்.

மீனா: உனக்கு இப்போதான் வாழ்க்கை ஆரம்பிக்குது. ஆனால் என்னுடைய வாழ்க்கை எங்கேயோ தொலைஞ்சு போயிடுச்சு.

அருண்: அப்படிச் சொல்லாதீங்க மேடம். ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஒவ்வொரு போராட்டம் இருக்கும்.

மீனா கண்களைத் துடைத்துக்கொள்கிறாள்.

மீனா (கேமராவைப் பார்த்து):

என்னுடன் நடிக்க வந்த இந்த இளைஞனுக்கு இது ஒரு வேலை மட்டும்தான். ஆனால் எனக்கு இது ஒரு வாழ்க்கைப் போராட்டம்.

என்னுடைய வயதைவிட அவனுடைய வயது குறைவாக இருக்கலாம். ஆனால் நான் சுமக்கும் கவலைகளின் வயது என்னைவிட அதிகம்.

இறுதிக் காட்சி:

இயக்குநர் மீண்டும் அழைக்கிறார்.

இயக்குநர்: மீனா மேடம், அடுத்த ஷாட்டுக்குத் தயாரா?

மீனா மெதுவாக எழுந்து நிற்கிறாள்.

மீனா: ரெடி சார். ஆனால் இந்த முறை எனக்கு என்னுடைய மனசைத் தயார் செய்ய கொஞ்சம் நேரம் வேண்டும்.

கேமரா மீனாவின் முகத்தை நெருங்குகிறது.