[Shrutikrishnan]

நிறைய நேரம் வெயிட் பண்ணோம்.

"தாரா கால் பண்ணாங்களா?" ஆர்த்தி என்ன பாத்து கேட்டா.

நான் போனை செக் பண்ணிட்டு, "நான் கால் பண்ணேன். போன் ரீச் ஆகல. ஸ்விட்ச் ஆஃப்ல இருக்கு,"னு கொஞ்சம் பதட்டமா சொன்னேன்.

"டேய்... எதாவது காலை வாரி விட்றப் போறாங்க டா..." அஜய் நெத்திய சுருக்கிட்டு பயத்தோட சொன்னான்.

"இல்ல டா... நேத்து நைட் நல்லா தான பேசுனாங்க. ரொம்ப இன்னசென்ட் டா அந்தப் பொண்ணு. சின்ன பொண்ணுனாலும் ரொம்ப தெளிவா தான் இருக்கா," நான் அவனுக்கு ஆறுதல் சொன்னேன்.

"இல்ல... காச வாங்கிட்டு ஏமாத்திருவாளோனு பயமா இருக்கு டா,"னு அஜய் சொல்ல, அவன் குரல்ல நடுக்கம் தெரிஞ்சது.

"அப்டிலாம் இருக்காது டா... வந்துருவாங்க. இன்னும் டைம் இருக்குல," ஆர்த்தி அவனை சமாதானப்படுத்தினா.

ஆனா டைம் ஆக ஆக எங்க மூணு பேருக்குமே நெஞ்சு திக் திக்னு அடிக்க ஆரம்பிச்சது.

மணி 8 ஆகப் போகுது. ட்ரெயின் கிளம்புறதுக்காக சிக்னல் குடுத்து, இன்ஜின் ஸ்டார்ட் ஆகிடுச்சு.

தாராவுக்கு இருபது முறைக்கு மேல கால் பண்ணிட்டேன். ஒரு காலும் போகல. ஸ்விட்ச் ஆஃப். 'வர்றேன்'னு சொல்லிட்டு இப்படி கவுத்துட்டாளேனு எனக்கு ரொம்ப கஷ்டமா இருந்துச்சு. அத விட பயங்கரமான பதட்டம், இப்போ ட்ரெயின் வேற ஸ்டார்ட் ஆகிருச்சு. அஜய் கூட ஊருக்கு போக அவனுக்கு ஒரு பொண்டாட்டி இல்ல.

ஆர்த்தியும் என்ன மாதிரி கொஞ்சம் பதட்டமாகி, அவ மாட்டியிருந்த பேக்கை இறுக்கிப் பிடிச்சிட்டு, பிளாட்பார்ம் என்ட்ரன்ஸ எட்டி எட்டிப் பாத்துட்டு இருந்தா.

ஆனா அஜய்... அவன் திடீர்னு ரொம்ப காம் ஆகிட்டான். ஏதோ ஒரு தீர்க்கமான முடிவுக்கு வந்தவன் மாதிரி கீழ தரைய பாத்து யோசிச்சிட்டு இருந்தான்.

"என்ன மச்சி?"னு நான் கேட்டேன். "என்ன யோசிக்கிற?"

அவன் நிமிர்ந்து என்ன பாத்தான்.

'பாம்ம்ம்ம்!'னு ட்ரெயின் புறப்படுறதுக்கான ஹாரன் சத்தம் காதக் கிழிச்சது.

"ஒன்னும் இல்ல... நான் யோசிச்சிட்டேன்,"னு அவன் அமைதியா சொன்னான்.

"என்ன டா?"னு ஆர்த்தி பதட்டமா கேட்டா.

"இல்ல... நான் தாத்தாக்கிட்ட சொல்லிக்கிறேன். உண்மையோ... இல்ல வைஃப் வர முடியல, உடம்பு சரியில்லனு ஏதோ ஒன்னு சொல்லிக்கிறேன். பாத்துக்கலாம்,"னு சொல்லிட்டு, அவன் தோள்ல இருந்த பேக்கை சரி பண்ணிட்டு ட்ரெயின் ஏறப் போனான்.

எங்களுக்கு என்ன பண்றதுன்னே தெரியல. ஏமாற்றமும், அஜய்யோட அந்த பரிதாபமான நிலையும் எங்கள உறைஞ்சு போக வச்சது.

அஜய் எங்கள தாண்டி முன்னாடி நடந்து போயிட்டு இருந்தான். அவனுக்குப் பின்னாடி நானும் ஆர்த்தியும் நின்னுட்டு இருந்தோம்.

திடீர்னு, ஆர்த்தி டக்குனு முன்னாடி போய் அஜய்யோட கையப் புடிச்சா.

அஜய் அப்படியே நின்னு, திரும்பி எங்கள பாத்தான்.

"டேய்... நான் வரட்டுமா?"னு ஆர்த்தி அஜய் கண்ண நேரா பாத்து கேட்டா.

என் நெஞ்சு 'தட்'னு நின்னு போச்சு. எனக்கு ஒரு மாதிரி இருந்துச்சு. கோவம் இல்ல... அவள அனுப்பறதுக்கு தயக்கமும் இல்ல... ஆனா இது செட் ஆகுமா? என் பொண்டாட்டி, என் பெஸ்ட் பிரெண்டுக்கு பொண்டாட்டியா போறாளாங்குற ஒரு மனப்போராட்டம் மட்டும் தான் மண்டைக்குள்ள ஓடுச்சு.

அஜய் எங்கள பாத்துட்டு, லேசா சிரிச்சான். "லூசு... கைய விடு. அதுல ஒன்னும் இல்ல. தாத்தாவ நான் பாத்துக்கிறேன்,"னு சொல்லிட்டு அவன் கைய எடுக்கப் போனான்.

"நீ மூடு. நான் வர்றேன். அவ்ளோ தான்," ஆர்த்தி அவன் கைய விடாம, ரொம்ப பிடிவாதமா சொன்னா.

அஜய் திகைச்சுப் போய் என்ன பாத்தான். "என்ன டா இவ..."

நான் ஒரு செகண்ட் யோசிச்சேன். அஜய் தயக்கமா என்ன பாத்தான். ஆர்த்தி என்ன பாத்து, என் வாயில இருந்து வர்ற பதிலுக்காக காத்துட்டு இருந்தா.

என் மனசுக்குள்ள ஆயிரம் கேள்வி. ஆர்த்திய... என் பெஸ்ட் பிரெண்டுக்கு பொண்டாட்டியா நடிக்க அவன் கூட அனுப்புறதுல எனக்கு எந்த தயக்கமும் இல்லனாலும்... முதல்ல என் ஞாபகத்துக்கு வந்தது என் பையன் ஆதித்யா தான். காலைல எழுந்ததும் 'மம்மி எங்க'னு அவன் தான் வந்து நிப்பான். அம்மாவ விட்டுட்டு ஒரு நாள் கூட இருக்காத அவன, இந்த பத்து நாள் எப்படி சமாளிக்கிறது? அப்புறம் வீட்டுல என் அப்பா, அம்மா... கல்யாணம் ஆன பொண்ணு திடீர்னு புருஷன விட்டுட்டு பத்து நாள் வெளிய போறான்னா அவங்ககிட்ட என்ன சொல்லி சமாளிக்கிறது? மண்டைக்குள்ள ஓடுச்சு. ஆனா... 'சரி, எதாவது சொல்லி பாத்துக்கலாம்'னு மனசு சொல்லுச்சு. அஜய் இப்போ இருக்குற நிலைமைக்கு வேற வழியே இல்ல. அவனுக்காக... என் பொண்டாட்டிய... அனுப்ப முடிவு பண்ணேன்.

நான் அஜய்ய பாத்து தலையாட்டுனேன்.

"கூட்டிட்டு போ டா... 10 நாள் தான. நான் என் அப்பா அம்மா கிட்ட சொல்லிக்கிறேன்."

"டேய், எப்டி டா சொல்லுவ?"னு அஜய் தயக்கமா கேட்டான்.

நான் டக்குனு யோசிச்சேன். "எதாவது சொல்லிக்கிறேன் டா,"னு சொன்னேன்.

"நீ சொல்லு... அப்போ தான் நான் ஓகே சொல்லுவேன்,"னு அவன் பிடிவாதமா சொன்னான்.

ட்ரெயின் வேற கிளம்பத் தயாராகிட்டு இருந்துச்சு.

டக்குனு நானே யோசிச்சு, "ஒரு லோடு ப்ராப்ளம். வேலை விஷயமா சூரத் வரைக்கும் போயிருக்கானு சொல்லிறேன்,"னு சொன்னேன்.

"லூசு... இத எப்படி டா நம்புவாங்க?"னு அஜய் கேட்டான்.

"நீ ஊருக்குப் போயிட்ட. நான், ஆர்த்தி மட்டும் தான். எனக்குத் தலை வலி, உடம்பு சரியில்லனு சொல்லிறேன். அதனால ஆர்த்தி தனியா சூரத் போயிருக்காங்குற மாதிரி சமாளிச்சிருவேன் டா,"னு நான் உறுதியா சொன்னேன்.

நான் அப்படி சொன்னதும், என் பொண்டாட்டி முகத்துல அப்படி ஒரு நிம்மதி. அவ கண்ணுல ஒரு சின்ன கண்ணீர் துளி எட்டிப் பாத்துச்சு.

ஆனா அப்போ டக்குனு... "அப்போ ஆதித்யா... வேண்டாம் டா. நீயே போயிட்டு வா டா. தாத்தாவ சமாளிச்சுக்கோ. ஆதித்யா இருக்கான். அவன விட்டுட்டு எப்படி..."னு டக்குனு ஆர்த்தி பிளானை கேன்சல் பண்ண பாத்தா.

அதுக்கு நான், "லூசு, நான் தான் இருக்கேன்ல. ஆதித்யாவ நான் பாத்துக்கிறேன்,"னு சொன்னேன்.

அவ ஒரு செகண்ட் யோசிச்சா.

"ஷூரா?" ஆர்த்தி என்ன பாத்து உறுதிப்படுத்திக்க கேட்டா.

"போயிட்டு வா," நான் மெதுவா சிரிச்சிட்டே சொன்னேன்.

நான் அஜய் பக்கம் திரும்பி, "கூட்டிட்டு போ டா,"னு அவன பாத்து சொன்னேன்.

அவன் இன்னும் தயங்குனான். "டேய், அவளுக்கு ஒரு டிரஸ் கூட பேக் பண்ணல. என்ன பண்றது?"

"அதனால என்ன, நாளைக்கு கடைல வாங்கிக்கலாம்,"னு ஆர்த்தி சடார்னு சொன்னா.

ட்ரெயின் கொஞ்சம் வேகமா மூவ் ஆக ஆரம்பிச்சது.

"டைம் இல்ல... டக்குனு ஏறு,"னு நான் அவசரப்படுத்துனேன்.

அஜய் பேக்கை மாட்டிக்கிட்டு ட்ரெயின் படியில ஏறுனான்.

ஆர்த்தி டக்குனு என்கிட்ட வந்து என்னைய இறுக்கமா ஒரு ஹக் பண்ணா.

"லவ் யூ டா... கரெக்ட் டைம்க்கு சாப்பிடணும், டைம்க்கு தூங்கணும். வேலை வேலைனு சுத்திட்டு இருக்காத. பையன நல்லா பாத்துக்கோ. அவன் கூடவே இரு. அத்தை மாமாவையும் நல்லா பாத்துக்கோ டா..."னு அவ அவசர அவசரமா உரிமையோட சொன்னா.

"லூசு, பத்து நாள் தான. போயிட்டு வா,"னு நான் அவ முதுக தடவி குடுத்துட்டே சொன்னேன்.

அவ நிமிர்ந்து என்கிட்ட இருந்து விலகி, "லவ் யூ டா,"னு சொன்னா.

"லவ் யூ டி," நான் சொன்னேன்.

அவ சிரிச்சிட்டே என்ன விட்டு விலகி ஓடிப் போய் ட்ரெயின் படியில ஏறுனா.

நான் அஜய்யோட பேக்கை, ட்ரெயின்ல ஏற்கனவே ஏறி வெயிட் பண்ணிட்டு இருந்த அஜய்கிட்ட குடுத்தேன்.

அஜய் படியில நின்னுட்டு, "எனக்கு இது சரியா படல டா..."னு இன்னும் குழப்பமா சொன்னான்.

"கொன்றுவேன் போடா,"னு நான் சிரிச்சிட்டே சத்தம் போட்டேன்.

அவன் என்ன பாத்துட்டு, "பை மச்சான்,"னு சொன்னான்.

ட்ரெயின் பிளாட்பார்மை விட்டு மெதுவா நகர்ந்து, ஸ்பீட் எடுத்து மறைஞ்சது.

என் பொண்டாட்டி... என் பெஸ்ட் பிரெண்ட்... ரெண்டு பேரும் என்ன பாத்து டாட்டா காமிச்சாங்க.

அவனோட தாத்தாக்காக, என் பொண்டாட்டி அவனுக்கு பொண்டாட்டியா நடிக்க, அவனோட சொந்த ஊருக்கு கிளம்பிப் போயிட்டா. அந்த ஊர்ல, அவனுக்கு பொண்டாட்டி இவதான்னு எல்லாரும் நெனச்சிட்டு இருப்பாங்க.

நான் மட்டும் அந்த பிளாட்பார்ம்ல தனியா நின்னுட்டு இருந்தேன். சுத்தி அவ்ளோ கூட்டம் இருந்தாலும், நான் அனாதையா நிக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.