[Shrutikrishnan]

கார் ஹைவே பைபாஸ ஒட்டி இருந்த ஒரு சந்துல திரும்புச்சு. சினேகா சொன்ன வழிய ஃபாலோ பண்ணி உள்ள போனோம். மெயின் ரோடுல இருந்த வெளிச்சம் கொஞ்ச கொஞ்சமா குறைஞ்சு, அந்த இடம் ரொம்ப இருட்டாவும், அமைதியாவும் இருந்துச்சு. சுத்தி இருந்த சில பிளாட்ஸ் எல்லாம் காலியா, கட்டப்பட்டு பாதியில நின்ன மாதிரி இருந்துச்சு. அதுல ஒரு பில்டிங் மட்டும் தனியா, வெளிய சின்னதா ஒரு மஞ்சள் லைட் எரிஞ்சிட்டு இருந்துச்சு. நான் காரை அங்க கொண்டு போய் நிப்பாட்டினேன்.

"சினேகா சொன்னது இந்த லாட்ஜ் தான் போல," நான் ஆர்த்திய பாத்து சொன்னேன். "நீங்க ரெண்டு பேரும் கார்லயே இருங்க. நான் வாட்ச்மேன்கிட்ட பேசிட்டு வர்றேன்."

அவங்களும் 'சரி'னு தலைய ஆட்டினாங்க.

நான் கார்ல இருந்து இறங்கி நடந்து போனேன். அங்க ஒரு வயசான வாட்ச்மேன் சேர்ல தூக்கக் கலக்கத்துல உக்காந்துருந்தாரு. நான் போனதும், என்னைய பாத்துட்டு அவசரமா எழுந்து வந்து, "சாரி சார், ரூம் எல்லாம் ஃபுல் ஆகிருச்சு. நீங்க ஃபேமிலியோட இருக்கீங்க போல. ஹைவேல இன்னும் கொஞ்சம் தூரம் போனா நல்ல லாட்ஜ்லாம் வரும். இங்க வேண்டாம் சார்,"னு அவர் கொஞ்சம் தயக்கத்தோட சொன்னாரு.

அவர் என்ன மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் ஒரு பார்வை பாத்தாரு. நான் என் பொண்டாட்டியோட கார்ல வந்தத பாத்துட்டு, இது ஃபேமிலி தங்குற லாட்ஜ் இல்லனு அவர் மறைமுகமா சொல்றாருனு எனக்குப் புரிஞ்சது.

"இல்லங்க, சினேகா அனுப்பிச்சாங்க... தாராவ பாக்கணும்,"னு நான் சொன்னேன்.

அந்தப் பேரை கேட்டதும் அவர் முகம் ஒரு மாதிரி மாறிச்சு. என்ன மறுபடியும் மேல இருந்து கீழ ஒரு பார்வை பாத்தாரு. ஆனா இந்த முறை அவர் பார்வைல வேற அர்த்தம் தெரிஞ்சது.

"சரி போங்க. ரெண்டாவது மாடி. ரூம் நம்பர் 22,"னு சொல்லிட்டு மறுபடியும் அவர் சேர்ல போய் உக்காந்துக்கிட்டாரு.

நான் 'சரி'னு சொல்லிட்டு திரும்பி கார்ல வந்து உக்காந்தேன். "நம்மல போலாம் சொல்லிட்டாரு. ஆனா... எனக்கு என்னவோ நீ வர்றது சரி இல்லனு தோணுது. லாட்ஜ் ரொம்ப மோசமா இருக்கு. நீ இங்கயே இரு, நானும் அஜய்யும் போய் பேசிட்டு வர்றோம்,"னு என் பொண்டாட்டிய பாத்து சொன்னேன்.

"லூசு! யாரு என்ன பண்ண போறாங்க? அதுல ஒன்னும் இல்ல. வா போலாம்,"னு ஆர்த்தி கேஷுவலா சொல்லிட்டு, கார் கதவை திறந்து கீழ இறங்குனா.

நானும் அஜய்யும் இறங்கினோம். நாங்க மூணு பேரும் லாட்ஜ்க்குள்ள நடக்க ஆரம்பிச்சோம்.

பார்க்கிங்ல அங்கங்க சில கார் நின்னுட்டு இருந்துச்சு. ஒரு கார்ல ரெண்டு ஆம்பளைங்க சாஞ்சு நின்னு தம் அடிச்சிட்டு இருந்தாங்க. நாங்க நடந்து போறத பாத்துட்டு, அவங்க பார்வை எங்க மேல, குறிப்பா ஆர்த்தி மேல விழுந்துச்சு. ஒருத்தன் தம் அடிச்சிட்டே ஆர்த்திய மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் ஒரு பார்வை பாத்துட்டு, "ஜமாய்!,"ங்குற மாதிரி என்ன பாத்து நக்கலா சிரிச்சிட்டே தலைய ஆட்டுனான்.

நான் எதுவும் பேசாம, ஆர்த்திய மறைக்கிற மாதிரி நடந்து, அவளையும் அஜய்யையும் கூட்டிட்டு ரெண்டாவது மாடிக்கு வேகமா போனேன்.

ஆர்த்தியும் அவங்கள கண்டுக்கல. அவளோட விளையாட்டு தனம் எல்லாம் என்கிட்டயும் அஜய் கிட்ட தான். மத்த ஆம்பளைங்க கிட்ட எந்த லிமிட்ல இருக்கணுமா அப்படி இருக்கும்.

மாடிக்கு வந்துட்டோம். அங்க ரூம் நம்பர் 22. நான் கதவ தட்டினேன்.

ஒரு பத்து செகண்ட் கழிச்சு, கதவு திறந்தது.

உள்ள இருந்து ஒரு பொண்ணு எட்டிப் பாத்தா. எங்கள விட சின்ன பொண்ணு தான். ஒரு 25 வயசு இருக்கும்னு நினைக்கிறேன். மாநிறம், நல்ல களை. ஒரு மெலிசான காட்டன் புடவை கட்டியிருந்தா. தலையில மல்லிப்பூ, சிம்பிளான ஹேர்ஸ்டைல். கழுத்துல ஒரு மெலிசான செயின், அதுல தாலி வெளிய தெரியுற மாதிரி இருந்துச்சு. பாக்க அவ்ளோ ஹோம்லியா இருந்தா.

அவ எங்கள மூணு பேரையும் ஒரு பார்வை உத்து பாத்தா.

"சினேகா..."னு ஆர்த்தி தாராகிட்ட சொன்னா.

"உள்ள வாங்க,"னு தாரா மெதுவா கூப்பிட்டா. அவ குரல் ரொம்ப சாஃப்ட்டா இருந்துச்சு.

நாங்க மூணு பேரும் உள்ள போனதும், தாரா கதவ சாத்துனா.

ரூம்குள்ள போனதும் எனக்கு ஒரு மாதிரி ஷாக் ஆகிருச்சு. ரூம் ஃபுல்லா கும்மிருட்டு. ஒரே ஒரு ஜீரோ வாட்ஸ் பல்ப் மட்டும் எரிஞ்சிட்டு இருந்துச்சு. சுவத்துல அங்கங்க சில கிளாமரான போஸ்டர்ஸ். முக்கியமா, டிவி ஓடிட்டு இருந்துச்சு. அதுல... ஒரு மியூட் பண்ணுன ப்ளூ பிலிம்! ரெண்டு பசங்க ஒரு பொண்ண புடிச்சு வெறித்தனமா ஒக்கிறத பச்சையா காட்டிட்டு இருந்துச்சு.

நான் அத பாத்து ஷாக் ஆகி நின்னேன். ஆர்த்தியும் அத பாத்து கண்ணு விரிய, புருவத்த உயர்த்தி என்ன திரும்பி பாத்தா. அவ முகத்துல ஒரு கள்ளத்தனமான அதிர்ச்சி.

பக்கத்துல இருந்த சின்ன டேபிள்ல அங்கங்க சில காண்டம் பாக்கெட்ஸ் பிரிச்சும் பிரிக்காமலும் கிடந்துச்சு. ரூம்குள்ள ஒரு பெரிய பெட். நல்ல நீட்டா பெட்ஷீட் போட்டு, ரெண்டு தலையணையோட இருந்துச்சு.

"உக்காருங்க,"னு அவ சொன்னா.

"இல்ல பரவால்ல,"னு நான் சொன்னேன். "சினேகா பேசுனாங்களா?"

"ம்ம்... இப்போ தான் கால் பண்ணிருந்தா. சொல்லுங்க நான் என்ன பண்ணனும்?"னு தாரா கேட்டா. அவ குரல் ரொம்ப சாஃப்டா இருந்துச்சு. அவ பாடி லாங்குவேஜும் ரொம்ப நளினமா, அமைதியா இருந்துச்சு. இந்தப் பொண்ணு இந்தத் தொழில் பண்றானு சொன்னா யாருமே நம்ப மாட்டாங்க.

"ஆக்சுவலா ஒரு குடும்ப பிரச்சனை. இவனுக்கு வைஃபா நடிக்கணும். ஒரு 10 டேஸ். இங்க இல்ல... சேலம் பக்கம் ஒரு வில்லேஜ்ல... ஓகேவா?"னு ஆர்த்தி கேட்டா.

"அது எனக்கு ஓகே. பட் ஒன்னும் பிராப்ளம் வராதுல?"னு தாரா தயங்கி கேட்டா.

"ஐயையோ அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல. நார்மல் பேமிலி மேட்டர் தான்,"னு ஆர்த்தி சொன்னா.

"என்ன ஆச்சுனு நான் தெரிஞ்சுக்கலாமா?"னு தாரா கேட்டா.

ஆர்த்தி அஜய்ய பாத்தா.

"சொல்லு,"னு அஜய் ஆர்த்திகிட்ட சொன்னான்.

"இவனுக்கு அப்பா அம்மா சின்ன வயசுலயே இறந்துட்டாங்க. தாத்தா தான் வளத்துனாரு. இவன் தாத்தாகிட்ட சொல்லாம ஓடிப் போய் ரெஜிஸ்டர் மேரேஜ் பண்ணிட்டான். அது தாத்தாக்கு தெரிய வர, ஊருக்கே வரக் கூடாதுனு திட்டிட்டாரு. அப்போ இருந்து இவன் ஊருக்கே போனது இல்ல. ஆனா இப்போ ஒரு மாசம் முன்னாடி கால் பண்ணி, 'எனக்கு ரொம்ப உடம்பு முடியல, பொண்டாட்டிய கூட்டிட்டு வா'னு சொல்லிருக்காரு."

"அப்போ பொண்டாட்டிய கூட்டிட்டு போகலாமே,"னு தாரா புரியாம கேட்டா.

"அதான் பிராப்ளம். ப்ரீத்தி... ஐ மீன்... இவன் வைஃப் நேம் ப்ரீத்தி. அவ இவன் கூட வாழப் பிடிக்காம, டிவோர்ஸ் வாங்கிட்டு போயிட்டா."

"ஓ..." தாரா ஒரு செகண்ட் யோசிச்சு, "டிவோர்ஸ் வாங்கினத தாத்தாகிட்ட சொல்ல வேண்டியது தான?"

"அது கஷ்டம்."

"ஏன்?"னு தாரா கேட்டா.

"அவன் தாத்தா... அந்த காலத்து ஆளு. இவன் அம்மாவே இவன் அப்பா கூட ஓடிப் போய் தான் லவ் மேரேஜ் பண்ணாங்க. அந்த கோவத்துல சொத்துல பாதிய அப்போவே ஆசிரமத்துக்கு எழுதி வச்சிட்டாரு. ஆனா ஒரு ஆக்சிடென்ட்ல அப்பா அம்மா போக, அப்றம் தான் அவர் கோவம் போயி இவன அவரே வளத்துனாரு. இப்போ இவனும் ஓடிப் போய் அவன் அம்மா பண்ண அதே தப்ப இவன் பண்ணிட்டான்னு கோவத்துல அவர் பேசாமயே இருந்தாரு. இவன் கல்யாணம் பண்ண பொண்ண கூட அவர் பாத்தது இல்ல. இதுல டிவோர்ஸ்ல ஆகிருச்சுனு தெரிஞ்சா... அவர் இருக்குற ஹெல்த் கண்டிஷனுக்கு எல்லாம் தப்பா போயிரும்,"னு ஆர்த்தி சொன்னா.

"ஓ... புரியுது,"னு தாரா தலைய ஆட்டுனா.

தாரா ஆர்த்திய மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் ஒரு பார்வை பாத்தா. அப்றம் அஜய்ய மேல இருந்து கீழ பாத்தா. அப்றம் என்ன மேல இருந்து கீழ பாத்தா.

"அப்போ சினேகா என்கிட்ட சொன்ன மாரி நீங்க 'ஐட்டம்' இல்ல. அவக்கிட்ட பொய் சொல்லியிருக்கீங்க. அப்டி தான?"னு ஆர்த்திகிட்ட கேட்டா.

"அது..."னு ஆர்த்தி ஃபேக்கா சிரிச்சிட்டு, "யாரும் ஹெல்ப் பண்ணல. சோ அவங்க கேட்டாங்க. நானும் ஆமானு சொல்லிட்டேன். அப்போ தான ஒரு பாண்டிங்கோட பேசுவாங்க. இல்லனா பயப்படுவாங்கனு," ஆர்த்தி சமாளிச்சா.

"உங்க புருஷனா?"னு ஆர்த்திகிட்ட என்ன பாத்து கேட்டா தாரா.

"ஆமா."

"யார் ஐடியா இது? நடிக்க பொண்ணு தேவை... அதனால ஹைவேக்கு போலாம்னு?" தாரா சிரிச்சிட்டே எங்கள பாத்து கேட்டா.

நானும் அஜய்யும் உடனே... "இதோ இவ தான்,"னு ஆர்த்திய காட்டிக் குடுத்தோம்.

"அடப்பாவிங்களா..."னு ஆர்த்தி எங்கள பாத்து சொன்னா.

தாரா சிரிச்சா. "சரி... நான் வர்றேன்,"னு தாரா சிரிச்சிட்டே சொன்னா.

"ஐயையோ... தேங்க் காட்,"னு ஆர்த்தி சொன்னா. "தேங்க்யூ சோ மச்,"னு ஆர்த்தி தாரா கைய புடிச்சு சொன்னா.

"பரவால்ல,"னு தாரா சொன்னா. "நாளைக்கு நான் எப்போ ரெடி ஆகணும்?"னு கேட்டாங்க.

"நாளைக்கு நைட் 8 மணிக்கு ட்ரெயின். சோ ஸ்டேஷன் வந்துர்றீங்களா?"னு நான் கேட்டேன்.

"வந்துர்றேன்,"னு தாரா சொன்னாங்க.

"ம்ம். 10 டேஸ்க்கு ஒரு லட்சம் ஓகேங்களா?"னு நான் கேட்டேன்.

"ஓகே,"னு தாரா சொன்னாங்க.

"அட்வான்ஸ் தந்துட்டு போகட்டுமா?" நான் கேட்டேன்.

"ஓகே..."னு தலைய ஆட்டுனாங்க.

"உங்க ஜிபே?"னு நான் கேட்டேன்.

"இல்ல... அதுல நான் யூஸ் பண்றது இல்ல. நான் பண்ற தொழிலுக்கு அது சேஃப்டி இல்ல. சோ... கேஷ் இருக்குங்களா? இருந்தா குடுங்க... இல்ல நாளைக்கு கூட வாங்கிக்கிறேன் ஒன்னும் அவசரம் இல்ல,"னு சொன்னாங்க.

ஆனா அவ்ளோ ஹெல்ப் அவங்க எங்களுக்கு பண்றாங்க. அதுவும் இல்லாம இப்போ அட்வான்ஸ் குடுத்துட்டா நாளைக்கு நாம நிம்மதியா ஸ்டேஷன்ல இருக்கலாம். இல்லனா அட்வான்ஸ் தான் தரலையே, அதனால வருவாங்களா வர மாட்டாங்களானு தோணிட்டு இருக்கும்னு நெனச்சேன்.

"இல்ல இல்ல. பரவால்ல. டிரைவ் பண்ணும் போது தான் பாத்தேன், பக்கம் ஒரு ஏடிஎம் இருக்கு. நான் கொண்டு வர்றேன்,"னு சொன்னேன்.

"நீ இரு, நான் போயிட்டு வர்றேன்,"னு அஜய் சொன்னான்.

"சரி டா,"னு நான் சொல்லிட்டு, அவன்கிட்ட என் கார் கீ குடுத்தேன்.

அவன் அத வாங்கிட்டு அவசர அவசரமா அங்க இருந்து கிளம்பிப் போனான்.

நானும் என் பொண்டாட்டியும், தாராவும் மட்டும் ரூம்ல இருந்தோம்.

"அவன் அப்டி தான். பயந்து ஓடிட்டான்,"னு ஆர்த்தி சிரிச்சா.

"எல்லாரும் உங்கள மாதிரி போல்டா இருப்பாங்களா?"னு தாரா ஆர்த்திகிட்ட கேட்டா.

"நான் என்ன தாரா போல்ட்?"னு ஆர்த்தி புரியாம கேட்டா.

"இல்ல... ஆம்பளைங்க வரவே தயங்குவாங்க. கூச்சப்படுவாங்க. ஒரு பொண்ணு நீங்க எப்படி வந்தீங்க?"னு தாரா கேட்டா.

ஆர்த்தி அதுக்கு தாராவ பாத்து, "ஏன்? நீங்களும் பொண்ணு தான... நீங்க எப்படி வந்தீங்க. அதே தான்,"னு சிரிச்சிட்டே சொன்னா.

தாரா ஆச்சரியமா ஆர்த்திய பாத்தா.

"நான் பண்ற தொழில் அப்படி... ஆனா நீங்க அப்டி இல்லல?"னு தாரா சிரிச்சிட்டே சொன்னா.

"சோ வாட்... எல்லாம் மனசு தான் மேடம். என்ன பொறுத்த வரைக்கும் நீங்க பண்ற தொழிலோ, இந்த இடமோ எதுவும் தப்பு இல்ல. அதனால இங்க வர்றதுக்கு எனக்கு எந்த தயக்கமும் இல்ல."

தாரா சிரிச்சா.

"உங்க வைஃப் செம,"னு அவ என்கிட்ட சொன்னா.

"தெரியும்," நான் சொன்னேன்.

ஆர்த்தி சும்மா இல்லாம, அந்த ரூம்ல இருந்த பெட்ல போய் ரொம்ப கேஷுவலா உக்காந்தா. உக்காந்து டிவில ஓடுற ப்ளூ பிலிம்ம பாத்தா. அதுல இன்னும் அந்த ரெண்டு பசங்க ஒரு பொண்ண புடிச்சு வெறித்தனமா ஓத்துட்டு இருந்தாங்க.

"இதுல ஓடினா தான் கஸ்டமர்க்கு பிடிக்குமா? இல்ல இதெல்லாம் உங்களுக்காக ஓடுதா... உங்க டேஸ்ட்டா?"னு ஆர்த்தி தாராகிட்ட டிவி-ய காமிச்சு கேஷுவலா கேட்டா.

எனக்கு தூக்கி வாரி போட்டுருச்சு.

"ஹேய் லூசு..."னு நான் ஆர்த்திய திட்டுனேன். "சாரி..."னு தாராவ பாத்து நான் சாரி சொன்னேன்.

"என்ன..."னு ஆர்த்தி ஷாக்கா கேட்டா.

"பரவால்ல ஒன்னும் இல்ல சார்,"னு தாரா என்ன பாத்து அமைதியா சொல்லிட்டு அப்றம் ஆர்த்திய பாத்து, "இல்ல... வர்றவங்க கொஞ்சம் பயந்தோ இல்ல ஸ்ட்ரெஸ்லையோ கஷ்டப்பட்டுட்டு இருப்பாங்க. சோ இதுல இருந்தா அவங்களுக்கு கொஞ்சம் ஹெல்ப்புல்லா இருக்கும்."

"ஓ..."னு ஆர்த்தி டிவிய பாத்துட்டே தாரா சொன்னத கேட்டா. "எங்க இருந்து இதெல்லாம் டவுன்லோட் பண்றீங்க? நான்லாம் இதுலாம் நிறைய பாத்து இருக்கேன், ஆனா இப்டி பாத்ததே இல்ல,"னு சிரிச்சிட்டே சொன்னா.

இவ அடங்க மாட்டானு நான் மனசுக்குள்ள நினைச்சிட்டு இருந்தேன்.

"என் ஹஸ்பண்ட் டவுன்லோட் பண்ணி தருவாரு. அதுல என்ன இருக்குனு கூட நான் பெருசா கண்டுக்க மாட்டேன். வாட்ஸ்ஆப்ல லிங்க் அனுப்புவாரு. அத ஓபன் பண்ணி டவுன்லோட் பண்ணிட்டு பென்டிரைவ்ல போட்டு இங்க கொண்டு வந்து போட்ருவேன். அது பாட்டுக்கு பேக்கிரவுண்ட்ல ஓடிட்டு இருக்கும்."

ஆர்த்தி ஃபேஸ் ஷாக் ஆச்சு. "வாட்..." அவ முகத்துல ஒரு பெரிய குழப்பம். அவ புருவத்த சுருக்கி, கண்ண லேசா குறுக்கி ஒரு நிமிஷம் யோசிச்சா. "சோ... அந்த தாலி சும்மா ஷோக்கு இல்ல. நீங்க ரியலாவே மேரிட். சோ..." இப்போ அவ முகத்துல ஒரு தயக்கம். "சோ... உங்க புருஷனுக்கு தெரியும்... நீங்க... இது... ஐ மீன்... இது..."னு தயங்கி ஆர்த்தி பெட்லயும் டேபிள் மேலயும் இருந்த காண்டம் பாக்கெட்ட கையால காமிச்சு சொன்னா.

அதுக்கு மேல என்னால அங்க இருக்க முடியல. நான் ஆர்த்திய பாத்து, "அமைதியாவே இருக்க மாட்டியா டி நீ?"னு கேட்டேன்.

"இதுல என்னடா இருக்கு? கியூரியாசிட்டி தான. தாரா எவ்ளோ பெரிய ஹெல்ப் நமக்கு பண்றாங்க. சோ அப்போவே ஷீ இஸ் அவர் பிரெண்ட் டா. பிரெண்ட் அவங்களோட லைஃப் பத்தி தெரிஞ்சுக்க என்ன ஆகிற போகுது? அவங்க ஒன்னும் தப்பா நினைச்சிக்க மாட்டாங்க,"னு ஆர்த்தி சொன்னா.

பையன் எனக்கே ஒரு மாதிரி இருக்கு இவ பேசுறதெல்லாம் கேட்டு. ஆனா என் பொண்டாட்டி எந்த கூச்சமும் இல்லாம இதெல்லாம் கேட்டு தெரிஞ்சுக்கிறா. நான் ஆக்வர்டா ஃபீல் பண்ணேன். ஆனா தாரா சிரிச்சிட்டே இருந்தாங்க.

"ஆமா... அவருக்கு தெரியும்,"னு தாரா சொன்னா.

என் பொண்டாட்டி பெட்ல உக்காந்துருந்தா. ஆச்சரியமா தாராவ பாத்து... "எப்படி இதெல்லாம்? ஐ மீன் சாரி. ரொம்ப லொட லொடனு பேசுறேன்னு நினைக்காதீங்க. ஜஸ்ட்... ஆச்சரியமா இருக்கு. அதான் கேட்டேன். அங்க சினேகா கூட, ஹஸ்பண்ட் இருக்காருனு சொன்னாங்க. ஆனா அவர் குடிகாரன். சோ நான் புரிஞ்சுகிட்டேன் அவங்க லைஃப் எப்டினு. ஆனா உங்க ஹஸ்பண்ட் எப்படி இதுக்கெல்லாம் ஓகே சொல்றாரு? அவரும் சினேகா ஹஸ்பண்ட் மாதிரியா? குடிச்சிட்டு வந்து தொல்லை பண்ணி உங்கள இந்த வேலைக்கு அனுப்புறாரா?"னு கேட்டா.

"ச்ச ச்ச அப்டி எல்லாம் இல்ல. என் ஹஸ்பண்ட் தண்ணியே அடிக்க மாட்டாரு. ரொம்ப சாது. நல்ல மனுஷன்."

"ஆனா?"னு ஆர்த்தி இழுத்தா.

"அவருக்கு இது பிடிக்கும். சோ பண்ணிட்டு இருக்கோம்."

எனக்கு என்னனு புரியல. நான் ஆர்த்திய குழப்பமா பாத்தேன். அவ மூஞ்சியும் குழப்பத்துல இருக்குறது தெரிஞ்சது.

"பிடிக்கும்னா?"னு ஆர்த்தி கேட்டா.

"நான்... இது மாதிரி... இப்படி பண்றது... இதெல்லாம் அவருக்கு பிடிக்கும்,"னு தாரா சொன்னா.

ஆர்த்தி திரு திருனு முழிச்சா. "ஏன், எதாவது பணக் கஷ்டமா? அதனால இப்டியா தாரா?"னு ஆர்த்தி கேட்டா.

"ஐயையோ அப்டி எல்லாம் இல்லங்க. அவர் மலேசியால ஒரு கன்ஸ்ட்ரக்‌ஷன் சைட்ல பெயிண்டிங் வேலை பாக்குறாரு. நல்லா சம்பாதிக்கிறாரு. நல்ல தங்கமான மனுஷன். காசுக்கும் சரி, காதலுக்கும் சரி... எந்தப் பிரச்சனையும் இல்ல."

"அப்போ... ஏன் இது? சாரி. தப்பா எடுத்துக்காதீங்க,"னு ஆர்த்தி கேட்டா.

தாரா சிரிச்சிட்டு... "அதான் சொன்னேனே... இது மாதிரி நான் இருக்குறது அவருக்கு பிடிக்கும். ஆரம்பத்துல உங்கள மாதிரி தான் எனக்கும் ஷாக்கா இருந்துச்சு. ஆனா கல்யாணம் ஆன அப்றமே அவரு கிளம்பி மலேசியா போயிட்டாரு. நான் இங்க... அவரு அங்க. கண்டத பாத்துட்டு நைட் கண்டது பேசி... இப்போ அதெல்லாம் இங்க வந்து நிக்குது,"னு சொன்னா.

எனக்கு மூச்சு நின்னு போச்சு. ஒரு புருஷன் தன் பொண்டாட்டிய வேற ஒருத்தன் கூட... அதுவும் காசுக்காக இல்லாம, அவனோட காமத்துக்காக எப்படி ஷேர் பண்றான்? இது என்னடா புது வக்கிரமா இருக்குனு நெனச்சு, என் பேன்ட்குள்ள சுன்னி லேசா எழுந்துச்சு. நான் திரும்பி ஆர்த்திய பாத்தேன். அந்த லாட்ஜ். அந்த ரூம். தாரா. அவ தொழில் பண்ற அதே பெட்ல. தாரா இல்ல... தாராக்கு பதிலா என் பொண்டாட்டி ஆர்த்தி இருக்கா. இது மாதிரி தொழில் நடக்குற ரூம்ல, இது மாதிரி தொழில் நடக்குற பெட்ல, இது மாதிரி தொழில் நடத்துற பொண்ணுக்கு பதிலா என் பொண்டாட்டி அந்த பெட்ல உக்காந்துருக்கத பாத்ததும், எனக்கு ஒரு மாதிரி இருந்துச்சு. அவ வேற ஷாலை ஒரு சைடா போட்டு, இன்னும் கிளீவேஜ் காட்டிட்டு இருக்கா. தலை சுத்துச்சு. ஆனா ஆர்த்தி, தாரா சொன்னதெல்லாம் கேட்டுட்டு இருந்தா.

"வாவ்,"னு ஆர்த்தி ஆச்சரியமா சொன்னா. "ஒரு டவுட்? கேக்கலாமா?"

அதுக்கு நான், "அச்சோ... மேடம்க்கு இவ்ளோ மரியாதைலாம் பேச தெரியுமா? இவ்ளோ நேரம் அவங்கள புடிச்சு உலுக்கிட்டு இருந்தா. இப்போ என்ன புதுசா பெர்மிஷன்லாம்?"

ஆர்த்தி என்ன பொய்யான கோவத்தோட முறைச்சிட்டு, "இது கொஞ்சம் பெர்சனல் தான். அதான் கேக்குறேன்,"னு ஆர்த்தி சொன்னா.

தாரா சிரிச்சிட்டே, "கேளுங்க..."னு சொன்னா.

"இல்ல... ஹஸ்பண்ட் அப்ராட்ல இருக்காரு. நீங்க தனியாவா இருக்கீங்க. இது மாதிரி தொழில் பண்றது உங்க ஃபேமிலி, இல்ல அவர் ஃபேமிலி, இல்ல பிரண்ட்ஸ் இல்லனா ரிலேட்டிவ்ஸ்... எப்படியாவது தெரிஞ்சிரும்ல? யாராவது இங்க வர்றவங்க கண்டுபிடிச்சிருவாங்கள்ல?"னு ஆர்த்தி கேட்டா.

"அதுல என் புருஷன் ரொம்ப உஷார்."

"ஏன்... எப்டி?"னு நான் கேட்டேன்.

தாரா என்ன பாத்தா. ஆர்த்தி தான் வழக்கமா ஆர்வமா கேள்வி கேட்டா. ஆனா நான் கேட்டதும் தாரா என்ன ஒரு செகண்ட் பாத்தா. லேசா சிரிச்சா. அவ என்ன நெனச்சு சிரிச்சானு எனக்கு தெரியல. புரியல.

அவ சிரிச்சிட்டு, "சொந்த ஊருல இதுல பண்ணா தான ப்ராப்ளம். அதனால தான் இங்க,"னு சொன்னா.

"அப்போ நீங்க கோவை இல்லையா?"னு ஆர்த்தி கேட்டா.

"இல்ல. வேலூர் பக்கம் ஒரு வில்லேஜ்."

"அப்போ இங்க எப்டி?"னு ஆர்த்தி கேட்டா.

"சும்மா... ஒரு ரெண்டு மூணு மாசத்துக்கு ஒரு முறை வந்து... ஒரு வாரம் தங்கிட்டு போவேன். ஊருல... எதாவது கோவில் போறேன், அங்க போறேன் இங்க போறேன்னு சொல்லிட்டு வந்துருவேன். எல்லாம் என் புருஷன் என் மாமியார்கிட்ட பேசி நான் போக ரெடி பண்ணிருவாரு.."

எனக்குத் தலை சுத்தி மயக்கமே வர்ற மாதிரி இருந்துச்சு. ஒரு புருஷன் தன் பொண்டாட்டிய வேற ஒருத்தன் கூட படுக்க இவ்ளோ பிளான் பண்ணி, அவன் அம்மா கிட்ட பொய்யான காரணத்தை சொல்லி ரெடி பண்ணி… பக்காவா எக்ஸிகியூட் வேற பண்ணியிருக்கான். சத்தியமா என்னாலலாம் இப்படிலாம்... வாவ்... நினைச்சு கூட பாக்க முடியல.

நான் திரும்பி ஆர்த்தியை பாத்தேன். என் பொண்டாட்டி நிலைமை என்ன விட கவலைக்கிடம். அவ வாயப் பொளந்துட்டு தாராவையே வெறிச்சு பாத்துட்டு இருந்தா.

அப்போ கதவு தட்டுற சத்தம் கேட்டுச்சு.

நல்ல வேல இவன் வந்து என்ன காப்பாத்திட்டான். இல்லனா என் பொண்டாட்டி இன்னும் இத பத்தி தான் நிறைய கேள்வி தாரா கிட்ட கேட்டு இருப்பானு நினைச்சேன்.

"அஜய் வந்துட்டான்னு நினைக்கிறேன்," நான் சொல்லிட்டு போய் டோர் ஓபன் பண்ணேன்.

அஜய் கையில ஒரு நியூஸ் பேப்பர் பண்டலோட உள்ள வந்தான். உள்ள வந்து கதவு சாத்திட்டு… என்ன பாத்து, "இருபத்தி அஞ்சாயிரம் இருக்கு. அட்வான்ஸ்க்கு ஓகேவா?"னு கேட்டான்.

நான் திரும்பி தாராவ பாத்தேன்.

தாரா 'சரி'னு தலைய ஆட்டி சம்மதம் சொன்னாங்க.

நான் பணத்தை வாங்கி அவங்ககிட்ட குடுத்தேன்.

"உங்க போன் நம்பர் என்கிட்ட இருக்கு. நான் கால் பண்றேன். என் நம்பர் சேவ் பண்ணிக்கோங்க,"னு சொல்லிட்டு மிஸ்டு கால் குடுத்தேன். அவங்க போன் ரிங் ஆச்சு. அது டச் ஸ்கிரீன் இருக்குற புது போன் இல்ல, ஒரு பழைய கீபேட் போன்.

"இதுவும் அவர் ஐடியாவா?" ஆர்த்தி தாராகிட்ட நக்கலா கேட்டா.

"ஆமா..."னு தாரா சிரிச்சிட்டே சொன்னாங்க.

"மச்சான் செம உஷார் தான்," ஆர்த்தி தாராவோட புருஷன பத்தி தாராகிட்டயே கிண்டல் பண்ணா. ஆனா தாரா அத கேட்டு பிரெண்ட்லியா சிரிச்சாங்க.

"என்ன?"னு அஜய் புரியாம கேட்டான்.

"அதுல ஒன்னும் இல்ல,"னு நான் சொன்னேன்.

"சரி, அப்போ மறக்காம வந்துருங்க. உங்கள தான் நம்பியிருக்கோம்,"னு நான் சொன்னேன்.

"நான் யாருனு கூட தெரியாது. என்கிட்ட இவ்ளோ பணத்த என்ன நம்பி தர்றீங்க. குடும்ப பிரச்சனைனு சொல்றீங்க. கண்டிப்பா நான் வர்றேன். கவலைப் படாதீங்க,"னு தாரா சொன்னாங்க.

"நாங்களும் யாருனு தெரியாது. எங்களுக்காக ஹெல்ப் பண்றீங்க. தேங்க்ஸ்,"னு நான் சொன்னேன்.

"சரி போலாம்,"னு அஜய்ய திரும்பிப் பாத்து சொன்னேன்.

தாரா கிட்ட 'போயிட்டு வர்றேன்'னு அஜய் தலைய ஆட்டுனான்.

நான் என் பொண்டாட்டிய பாத்தேன். அவ இன்னும் பெட்ல உக்காந்து, டிவில ஓடுற பிட்டு படத்தையே பாத்துட்டு இருந்தா.

"மேடம் வர்றீங்களா இல்ல எப்படி?"னு நான் கேட்டேன்.

ஆர்த்தி என்ன திரும்பி பாத்தா. "வர்றேன் வர்றேன், நிம்மதியா ஒரு படத்த பாக்க விடுறானா பாரு,"னு சொன்னா.

எனக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு. என்னவோ டிவில திருவிளையாடல் படம் ஓடுற மாதிரி அவ்ளோ பக்தியோட பிட்டு படத்தை பாத்துட்டு, புருஷன் என்கிட்டயே சலிச்சுக்கிட்டு பேசுறா. இவள என்ன பண்றதுனு தெரியலனு மனசுக்குள்ளயே நெனச்சுக்கிட்டேன்.

தாரா சிரிச்சிட்டு இருந்தாங்க.

"இவங்கள ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு,"னு தாரா என்கிட்ட ஆர்த்திய பத்தி சொன்னாங்க.

நான் சிரிச்சேன். அஜய், ஆர்த்தி, நான் மூணு பேரும் தாராகிட்ட தேங்க்ஸ் சொல்லிட்டு அங்க இருந்து கிளம்பினோம்.

வாட்ச்மேன் எங்க மூணு பேரையும் மேலயும் கீழயும் பாத்தான். நாங்க கண்டுக்காம கார்ல ஏறி உக்காந்து வீட்டுக்கு போனோம்.