Yesterday, 02:06 PM
---------------
Part 317:
---------------
"என்னோடத விட... பெருசா இருந்துச்சா?"
இந்த வார்த்தைகள்...
அந்த நிசப்தமான ஏசிக்கு நடுவுல... அங்க ஒரு பெரிய வெடிகுண்டு மாதிரி வெடிச்சுது.
கார்த்திக்... தன் பொண்டாட்டிகிட்ட...
ஒரு ஆம்பளை எந்தக் காலத்துலயும், எந்தச் சூழ்நிலையிலயும் கேக்கக் கூடாத... கேக்கக் கூச்சப்படுற...
அல்டிமேட்டான, பரிதாபமான... பொறாமை கலந்த கேள்வியைக் கேட்டுட்டாரு.
அவரு மூஞ்சியப் பாக்கணுமே...
டெஸ்பரேட்டா.... என் பதிலை எதிர்பார்த்து என்னையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.
அந்த செகண்ட்...
எனக்குள்ள... என் மனசுக்குள்ள...
நான் விழுந்து விழுந்து, தரையில உருண்டு சிரிக்காத குறை தான்!
'ஐயோ கார்த்திக்... என்ன கேள்வி இது?'
'நீங்க என்னையே... என் கண்ணைப் பாத்து... இப்படி ஒரு கேள்வியைக் கேப்பீங்கனு நான் கனவுல கூட நினைக்கல கார்த்திக்.'
'உங்களோடத விட பெருசா இருந்துச்சானு கேக்குறீங்களா?'
'ஹா... ஹா... ஹா...'
என் மூளைக்குள்ள... ரெண்டு இமேஜும் வந்து பக்கத்துல பக்கத்துல நின்னுச்சு.
ஒரு பக்கம்...
எனக்குள்ள இப்போ இவ்ளோ நேரமா இடிச்சுக்கிட்டு இருக்கிற கார்த்திக்கோட அந்த அஞ்சு இன்ச்.
பாக்க டீசண்டா... சுத்தமா... ஒரு சாஃப்ட்டா அழகா இருக்குற அவரோட கியூட்டான சுண்ணி.
இன்னொரு பக்கம்...
அந்த ரூம்குள்ள... என்னைய ஒரு நாய் மாதிரி மண்டியிட வெச்சு...
எனக்குள்ள முரட்டுத்தனமா நுழைஞ்ச... பிரகாஷோட அந்த எட்டு இன்ச் மான்ஸ்டர்!
அது கருப்பா... முரட்டுத்தனமா...
நரம்புகள் எல்லாம் புடைச்சுக்கிட்டு... இரும்பு ராடு மாதிரி இருந்துச்சு!
கார்த்திக்கோடது எனக்குள்ள முழுசாப் போனப்போ கூட... எனக்குப் பெரிய அளவுல எந்த வலியும், திணறலும் வந்ததே இல்லை.
பிரகாஷோட தடிமன்... அது உள்ள போகப் போக... என் உசுரே போயிட்டு வர்ற மாதிரி தடிமனா... பெருசா இருந்துச்சு.
அந்த பிரம்மாண்டத்தை வெச்சுக்கிட்டுத் தான் அவன் என் புண்டையைச் சின்னாபின்னம் ஆக்குனான்.
'கார்த்திக்... உங்க ரெண்டு பேரோடதையும் கம்பேர் பண்றதே ஒரு காமெடி கார்த்திக்.'
எனக்குள்ள சிரிப்பு தான் வந்துச்சு.
ஆனா...
வெளிய... என் முகத்துல சிரிப்போட ஒரு சின்ன ரேகை கூட வந்துடக் கூடாதுனு நான் கேர்ஃபுல்லா இருந்தேன்.
என் கண்களை விரிச்சு...
ஒரு சின்னப் பொண்ணு... புரியாத ஒரு விஷயத்தைப் பாத்து குழப்பமா முழிப்பாளோ... அப்படி முழிச்சேன்.
என் புருவங்களை லேசாச் சுருக்கிக்கிட்டேன்.
"எனக்கு..."
நான் சாஃப்ட்டா... ஒரு கிசுகிசுப்பான குரல்ல என் பதிலை ஆரம்பிச்சேன்.
"எனக்குத் தெரியல கார்த்திக்."
நான் அவர் கண்ணைப் பாத்து இன்னசென்ட்டா பொய் சொன்னேன்.
கார்த்திக்... தன் மூச்சையே அடக்கிக்கிட்டு, நான் சொல்லப் போற ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் கவனமாப் கேட்டாரு.
"நிஜமாவே எனக்குத் தெரியல கார்த்திக்..."
"ஏன்னா... நான் தான் பாக்கவே இல்லையே?"
நான் மறுபடியும் 'பாக்கல'ங்குற பாயிண்ட்டை ஸ்ட்ராங்கா ரிஜிஸ்டர் பண்ணேன்.
"நான் எந்த ஒரு தப்பான எண்ணத்துலயும் அவரைப் பாக்கல கார்த்திக்."
"ஆனா..."
நான் ஒரு சின்ன பாஸ் விட்டேன்.
அந்த 'ஆனா'ங்குற வார்த்தையைக் கேட்டதும், கார்த்திக்கோட தொண்டை லேசா ஏறி இறங்குச்சு.
அவரு எச்சிலை முழுங்குனாரு.
"ஆனா... நான் எக்ஸாக்ட்டா முன்னாடி சொன்னேன்ல கார்த்திக்?"
"அது... அது என் வயித்து மேல அழுத்துனப்போ..."
நான் என் பார்வையைக் கொஞ்சம் கீழ இறக்கி, கார்த்திக்கோட நெஞ்சைப் பாத்துக்கிட்டே பேசுனேன்.
"அது எக்ஸாக்ட்டா... நான் சொன்ன டார்ச் லைட் மாதிரி தான் கார்த்திக் இருந்துச்சு."
நான் அந்த டார்ச் லைட் இமேஜை விடாமப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.
"அந்த டார்ச் லைட் எவ்ளோ பெருசா இருக்குமோ..."
"அதோட வெயிட் எவ்ளோ இருக்குமோ..."
"அது தான் கார்த்திக் எனக்கு ஃபீல் ஆச்சு."
நான் சொல்லச் சொல்ல... கார்த்திக்கோட உடம்பு நடுங்குற மாதிரி லேசா நடுங்குறதை என்னால என் கைகள்ல ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.
நான் அவர் கழுத்தைச் சுத்திப் போட்டுருந்த என் கைகளை... உருவிட்டு.
என் கையை மேல தூக்குனேன்.
என் கையை... ஒரு சின்னப் பௌல் மாதிரி காத்துல வளைச்சுக் காமிச்சேன்.
"அதோட..."
நான் என் வார்த்தைகளை கவனமா, ஷார்ப்பாத் தேர்ந்தெடுத்தேன்.
"அதோட அந்த அகலம்..."
"அந்த வித்..."
"அது... இவ்ளோ பெருசா இருந்துச்சு கார்த்திக்."
நான் காத்துல வளைச்சு வெச்சிருந்த என் கையை... கார்த்திக் முகத்துக்கு நேரா காமிச்சேன்.
"நான் நிஜமாவே சொல்றேன் கார்த்திக்..."
"ஒருவேளை... நான் அதை என் கையால பிடிச்சுருந்தா கூட..."
"என் கை..."
"அதை பிடிக்குறதுக்குப் பத்தவே பத்தாது கார்த்திக்!"
நான் இந்த வார்த்தையை அழுத்தி... சொன்னேன்.
"என்னோட ஒரு கை... அதோட சுற்றளவை... முழுசா கவர் பண்ற அளவுக்குக் கூடப் பத்தாதுனு தான் கார்த்திக் நான் நினைக்கிறேன்."
நான் சொல்லி முடிச்ச செகண்ட்...
கார்த்திக்... அப்படியே சிலையா மாறிட்டாரு!
நான், 'உன்னோடத விட அவனோடது பெருசா?'ங்குற கேள்விக்கு... டைரக்ட்டா 'ஆமா பெருசு'னு சொல்லவே இல்லை.
நான் அப்படிச் சொல்லியிருந்தா கூட அது பெரிய எஃபெக்ட்டைக் குடுத்துருக்குமான்னு தெரியல.
ஆனா...
'அந்த தடிமனை என் ஒரு கையால முழுசாப் பிடிச்சுருக்க முடியாது'னு நான் இன்டைரக்ட்டா சொன்ன விதம்...
கார்த்திக், அவர ஆண்மையை அடிச்சு நொறுக்குன மாதிரி உடைச்சுருச்சு.
ஏன்னா... கார்த்திக் சுண்ணியை... நான் என் ஒரு கையால ஈஸியா... ஃபுல்லா ரேப் பண்ணிப் பிடிச்சுடுவேன்.
அதை முழுசாப் பிடிச்சுட்டு... என் விரல்கள் ஒண்ணோட ஒண்ணு மேல இருக்குற அளவுக்குக் கூட அது மெலிசாத் தான் இருக்கும்.
இது கார்த்திக்குக்கும் நல்லாவே தெரியும்.
ஆனா இப்போ... தன் பொண்டாட்டி கைக்குள்ள அடங்காத அளவுக்குப் பிரம்மாண்டமான ஒரு தடிமன்...
தன் பொண்டாட்டியோட வயித்துல அழுத்தி இருக்குனு அவருக்குப் புரிஞ்சதும்...
அவரு அவ்வளவுதான்.
'அதாவது... உன்னோடத விட அது மூணு மடங்கு தடிமனா இருந்துச்சு கார்த்திக்!'
இது ... அவரு காதுக்குள்ள ரிங்காரமா அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அந்த ரூம்ல... பெரிய சைலன்ஸ்.
கார்த்திக் மூச்சு விடுற சத்தம் மட்டும் தான் ஹெவியா கேட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அவரு கண்கள் எந்த ஃபோகஸும் இல்லாம... ஏதோ காத்துல வெறிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அவரு முகம் கம்ப்ளீட்டா வெளிறிப் போய், ஒரு மாதிரி டெட் ஆன லுக்ல இருந்துச்சு.
அவரு உடம்புல எந்த மூவ்மென்ட்டும் இல்ல.
என் புண்டைக்குள்ள... சூடா, வெறியா இடிச்சுக்கிட்டு இருந்த அவரோட சுண்ணி...
இப்போ எந்த அசைவும் இல்லாம... ஒரு ரப்பர் டியூப் மாதிரி சைலன்ட் ஆகிடுச்சு.
அதோட விறைப்புத் தன்மை... கொஞ்சம் கொஞ்சமா குறையுறத என்னால கிளியரா ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.
'ஐயோ கார்த்திக்!'
என் மனசுக்குள்ள அலாரம் அடிச்சுது.
'என்ன கார்த்திக்... அவ்ளோ தானா உங்க கெத்து?'
'உங்களுக்குக் ஃபேண்டசி பிடிக்கும்னு நெனச்சுத் தானே நான் டீடைல்ஸ் குடுத்தேன்.'
'ஆனா நீங்க நிஜமாவே ரியாலிட்டியைக் கேட்டதும்... இப்படிச் சுருங்கிப் போயிட்டீங்களே?'
எனக்கு ஒரு பக்கம் சிரிப்பாவும் இருந்துச்சு... ஆனா இன்னொரு பக்கம் இரிட்டேஷனாவும் இருந்துச்சு.
ஏன்னா... எனக்கு இப்போ நிஜமாவே மூட்ல இருந்துச்சு.
பிரகாஷைப் பத்தி, அவனோட சுண்ணியைப் பத்தி நான் பேசப் பேச...
என் உடம்புக்குள்ள ஏதோ ஒரு புது கரண்ட் பாஸ் ஆன மாதிரி... என் புண்டை ஈரமா வழிஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
எனக்கு இப்போ ஃபீலிங் அப்படியே கண்டின்யூ ஆகணும்.
ஆனா கார்த்திக் இப்படி டெட் ஆகி ஃப்ரீஸ் ஆகி நின்னப்போ... மூட் அப்படியே டிராப் ஆகுற மாதிரி இருந்துச்சு.
'இல்ல கார்த்திக்... நீங்க இப்படித் தூங்கக் கூடாது.'
'நீங்க என்னைய ஓத்தாகணும் இப்போ.'
'உங்க மனசு உடைஞ்சு போனது போதும்... இப்போ மறுபடியும் நான் உங்களை நார்மல் ஆக்குறேன்.'
நான் என் பிளானை மாத்துனேன்.
அவரோட ஷாக்கை உடைக்க... அவரை மறுபடியும் என் கண்ட்ரோல்க்குள்ள கொண்டு வர முடிவு பண்ணேன்.
நான் என் உடம்பை லேசா வளைச்சு... என் இடுப்பை லேசா மேல தூக்குனேன்.
உள்ள சுருங்கிப் போய் இருந்த அவரோட சுண்ணியை... நான் என் புண்டைய வெச்சு ஒரு ஸ்க்யூஸ் பண்ணேன்.
"ஆஆஆஆஹ்ஹ்... ம்ம்ம்..."
நான்... செக்ஸியா... முனகினேன்.
அந்த முனகல்... அந்த ரூம்ல கிளியரா, ஒரு காந்தம் மாதிரி அவரை ஈர்த்துச்சு.
நான் என் ரெண்டு கைகளையும் மறுபடியும் அவர் கழுத்தைச் சுத்திப் போட்டு, அவர் முடிகளுக்குள்ள என் விரல்களை விட்டு லேசாக் கோதி விட்டேன்.
என் நகங்களால அவர் முதுகுல லேசாக் கீறினேன்.
அவரோட உடம்பு ஒரு ஜர்க் ஆச்சு.
அவரு தூக்கத்துல இருந்து முழிச்ச மாதிரி... என்னைப் பாத்தாரு.
நான் அவர் முகத்துக்கு க்ளோஸா போய்... அவர் உதடுகளுக்குப் பக்கத்துல என் மூச்சை விட்டேன்.
என் கண்கள்ல இப்போ எந்த ஒரு கள்ளமும் இல்லாத... அதே சமயம் தவிப்போட இருக்கிற மாதிரி ஒரு எக்ஸ்பிரஷனைக் கொண்டு வந்தேன்.
"கார்த்திக்..."
நான் ஹஸ்கியா... ஒரு கொஞ்சலான குரல்ல முணுமுணுத்தேன்.
"என்ன கார்த்திக் அமைதி ஆயிட்டீங்க?"
நான் என் இடுப்பை லேசா ரொட்டேட் பண்ணிக்கிட்டே கேட்டேன்.
"வேற..."
நான் என் உதட்டை லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டு... அவர் கண்களை நேராப் பாத்தேன்.
"வேற என்ன கார்த்திக் நான் சொல்லணும்?"
Part 317:
---------------
"என்னோடத விட... பெருசா இருந்துச்சா?"
இந்த வார்த்தைகள்...
அந்த நிசப்தமான ஏசிக்கு நடுவுல... அங்க ஒரு பெரிய வெடிகுண்டு மாதிரி வெடிச்சுது.
கார்த்திக்... தன் பொண்டாட்டிகிட்ட...
ஒரு ஆம்பளை எந்தக் காலத்துலயும், எந்தச் சூழ்நிலையிலயும் கேக்கக் கூடாத... கேக்கக் கூச்சப்படுற...
அல்டிமேட்டான, பரிதாபமான... பொறாமை கலந்த கேள்வியைக் கேட்டுட்டாரு.
அவரு மூஞ்சியப் பாக்கணுமே...
டெஸ்பரேட்டா.... என் பதிலை எதிர்பார்த்து என்னையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.
அந்த செகண்ட்...
எனக்குள்ள... என் மனசுக்குள்ள...
நான் விழுந்து விழுந்து, தரையில உருண்டு சிரிக்காத குறை தான்!
'ஐயோ கார்த்திக்... என்ன கேள்வி இது?'
'நீங்க என்னையே... என் கண்ணைப் பாத்து... இப்படி ஒரு கேள்வியைக் கேப்பீங்கனு நான் கனவுல கூட நினைக்கல கார்த்திக்.'
'உங்களோடத விட பெருசா இருந்துச்சானு கேக்குறீங்களா?'
'ஹா... ஹா... ஹா...'
என் மூளைக்குள்ள... ரெண்டு இமேஜும் வந்து பக்கத்துல பக்கத்துல நின்னுச்சு.
ஒரு பக்கம்...
எனக்குள்ள இப்போ இவ்ளோ நேரமா இடிச்சுக்கிட்டு இருக்கிற கார்த்திக்கோட அந்த அஞ்சு இன்ச்.
பாக்க டீசண்டா... சுத்தமா... ஒரு சாஃப்ட்டா அழகா இருக்குற அவரோட கியூட்டான சுண்ணி.
இன்னொரு பக்கம்...
அந்த ரூம்குள்ள... என்னைய ஒரு நாய் மாதிரி மண்டியிட வெச்சு...
எனக்குள்ள முரட்டுத்தனமா நுழைஞ்ச... பிரகாஷோட அந்த எட்டு இன்ச் மான்ஸ்டர்!
அது கருப்பா... முரட்டுத்தனமா...
நரம்புகள் எல்லாம் புடைச்சுக்கிட்டு... இரும்பு ராடு மாதிரி இருந்துச்சு!
கார்த்திக்கோடது எனக்குள்ள முழுசாப் போனப்போ கூட... எனக்குப் பெரிய அளவுல எந்த வலியும், திணறலும் வந்ததே இல்லை.
பிரகாஷோட தடிமன்... அது உள்ள போகப் போக... என் உசுரே போயிட்டு வர்ற மாதிரி தடிமனா... பெருசா இருந்துச்சு.
அந்த பிரம்மாண்டத்தை வெச்சுக்கிட்டுத் தான் அவன் என் புண்டையைச் சின்னாபின்னம் ஆக்குனான்.
'கார்த்திக்... உங்க ரெண்டு பேரோடதையும் கம்பேர் பண்றதே ஒரு காமெடி கார்த்திக்.'
எனக்குள்ள சிரிப்பு தான் வந்துச்சு.
ஆனா...
வெளிய... என் முகத்துல சிரிப்போட ஒரு சின்ன ரேகை கூட வந்துடக் கூடாதுனு நான் கேர்ஃபுல்லா இருந்தேன்.
என் கண்களை விரிச்சு...
ஒரு சின்னப் பொண்ணு... புரியாத ஒரு விஷயத்தைப் பாத்து குழப்பமா முழிப்பாளோ... அப்படி முழிச்சேன்.
என் புருவங்களை லேசாச் சுருக்கிக்கிட்டேன்.
"எனக்கு..."
நான் சாஃப்ட்டா... ஒரு கிசுகிசுப்பான குரல்ல என் பதிலை ஆரம்பிச்சேன்.
"எனக்குத் தெரியல கார்த்திக்."
நான் அவர் கண்ணைப் பாத்து இன்னசென்ட்டா பொய் சொன்னேன்.
கார்த்திக்... தன் மூச்சையே அடக்கிக்கிட்டு, நான் சொல்லப் போற ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் கவனமாப் கேட்டாரு.
"நிஜமாவே எனக்குத் தெரியல கார்த்திக்..."
"ஏன்னா... நான் தான் பாக்கவே இல்லையே?"
நான் மறுபடியும் 'பாக்கல'ங்குற பாயிண்ட்டை ஸ்ட்ராங்கா ரிஜிஸ்டர் பண்ணேன்.
"நான் எந்த ஒரு தப்பான எண்ணத்துலயும் அவரைப் பாக்கல கார்த்திக்."
"ஆனா..."
நான் ஒரு சின்ன பாஸ் விட்டேன்.
அந்த 'ஆனா'ங்குற வார்த்தையைக் கேட்டதும், கார்த்திக்கோட தொண்டை லேசா ஏறி இறங்குச்சு.
அவரு எச்சிலை முழுங்குனாரு.
"ஆனா... நான் எக்ஸாக்ட்டா முன்னாடி சொன்னேன்ல கார்த்திக்?"
"அது... அது என் வயித்து மேல அழுத்துனப்போ..."
நான் என் பார்வையைக் கொஞ்சம் கீழ இறக்கி, கார்த்திக்கோட நெஞ்சைப் பாத்துக்கிட்டே பேசுனேன்.
"அது எக்ஸாக்ட்டா... நான் சொன்ன டார்ச் லைட் மாதிரி தான் கார்த்திக் இருந்துச்சு."
நான் அந்த டார்ச் லைட் இமேஜை விடாமப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.
"அந்த டார்ச் லைட் எவ்ளோ பெருசா இருக்குமோ..."
"அதோட வெயிட் எவ்ளோ இருக்குமோ..."
"அது தான் கார்த்திக் எனக்கு ஃபீல் ஆச்சு."
நான் சொல்லச் சொல்ல... கார்த்திக்கோட உடம்பு நடுங்குற மாதிரி லேசா நடுங்குறதை என்னால என் கைகள்ல ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.
நான் அவர் கழுத்தைச் சுத்திப் போட்டுருந்த என் கைகளை... உருவிட்டு.
என் கையை மேல தூக்குனேன்.
என் கையை... ஒரு சின்னப் பௌல் மாதிரி காத்துல வளைச்சுக் காமிச்சேன்.
"அதோட..."
நான் என் வார்த்தைகளை கவனமா, ஷார்ப்பாத் தேர்ந்தெடுத்தேன்.
"அதோட அந்த அகலம்..."
"அந்த வித்..."
"அது... இவ்ளோ பெருசா இருந்துச்சு கார்த்திக்."
நான் காத்துல வளைச்சு வெச்சிருந்த என் கையை... கார்த்திக் முகத்துக்கு நேரா காமிச்சேன்.
"நான் நிஜமாவே சொல்றேன் கார்த்திக்..."
"ஒருவேளை... நான் அதை என் கையால பிடிச்சுருந்தா கூட..."
"என் கை..."
"அதை பிடிக்குறதுக்குப் பத்தவே பத்தாது கார்த்திக்!"
நான் இந்த வார்த்தையை அழுத்தி... சொன்னேன்.
"என்னோட ஒரு கை... அதோட சுற்றளவை... முழுசா கவர் பண்ற அளவுக்குக் கூடப் பத்தாதுனு தான் கார்த்திக் நான் நினைக்கிறேன்."
நான் சொல்லி முடிச்ச செகண்ட்...
கார்த்திக்... அப்படியே சிலையா மாறிட்டாரு!
நான், 'உன்னோடத விட அவனோடது பெருசா?'ங்குற கேள்விக்கு... டைரக்ட்டா 'ஆமா பெருசு'னு சொல்லவே இல்லை.
நான் அப்படிச் சொல்லியிருந்தா கூட அது பெரிய எஃபெக்ட்டைக் குடுத்துருக்குமான்னு தெரியல.
ஆனா...
'அந்த தடிமனை என் ஒரு கையால முழுசாப் பிடிச்சுருக்க முடியாது'னு நான் இன்டைரக்ட்டா சொன்ன விதம்...
கார்த்திக், அவர ஆண்மையை அடிச்சு நொறுக்குன மாதிரி உடைச்சுருச்சு.
ஏன்னா... கார்த்திக் சுண்ணியை... நான் என் ஒரு கையால ஈஸியா... ஃபுல்லா ரேப் பண்ணிப் பிடிச்சுடுவேன்.
அதை முழுசாப் பிடிச்சுட்டு... என் விரல்கள் ஒண்ணோட ஒண்ணு மேல இருக்குற அளவுக்குக் கூட அது மெலிசாத் தான் இருக்கும்.
இது கார்த்திக்குக்கும் நல்லாவே தெரியும்.
ஆனா இப்போ... தன் பொண்டாட்டி கைக்குள்ள அடங்காத அளவுக்குப் பிரம்மாண்டமான ஒரு தடிமன்...
தன் பொண்டாட்டியோட வயித்துல அழுத்தி இருக்குனு அவருக்குப் புரிஞ்சதும்...
அவரு அவ்வளவுதான்.
'அதாவது... உன்னோடத விட அது மூணு மடங்கு தடிமனா இருந்துச்சு கார்த்திக்!'
இது ... அவரு காதுக்குள்ள ரிங்காரமா அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அந்த ரூம்ல... பெரிய சைலன்ஸ்.
கார்த்திக் மூச்சு விடுற சத்தம் மட்டும் தான் ஹெவியா கேட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அவரு கண்கள் எந்த ஃபோகஸும் இல்லாம... ஏதோ காத்துல வெறிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அவரு முகம் கம்ப்ளீட்டா வெளிறிப் போய், ஒரு மாதிரி டெட் ஆன லுக்ல இருந்துச்சு.
அவரு உடம்புல எந்த மூவ்மென்ட்டும் இல்ல.
என் புண்டைக்குள்ள... சூடா, வெறியா இடிச்சுக்கிட்டு இருந்த அவரோட சுண்ணி...
இப்போ எந்த அசைவும் இல்லாம... ஒரு ரப்பர் டியூப் மாதிரி சைலன்ட் ஆகிடுச்சு.
அதோட விறைப்புத் தன்மை... கொஞ்சம் கொஞ்சமா குறையுறத என்னால கிளியரா ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.
'ஐயோ கார்த்திக்!'
என் மனசுக்குள்ள அலாரம் அடிச்சுது.
'என்ன கார்த்திக்... அவ்ளோ தானா உங்க கெத்து?'
'உங்களுக்குக் ஃபேண்டசி பிடிக்கும்னு நெனச்சுத் தானே நான் டீடைல்ஸ் குடுத்தேன்.'
'ஆனா நீங்க நிஜமாவே ரியாலிட்டியைக் கேட்டதும்... இப்படிச் சுருங்கிப் போயிட்டீங்களே?'
எனக்கு ஒரு பக்கம் சிரிப்பாவும் இருந்துச்சு... ஆனா இன்னொரு பக்கம் இரிட்டேஷனாவும் இருந்துச்சு.
ஏன்னா... எனக்கு இப்போ நிஜமாவே மூட்ல இருந்துச்சு.
பிரகாஷைப் பத்தி, அவனோட சுண்ணியைப் பத்தி நான் பேசப் பேச...
என் உடம்புக்குள்ள ஏதோ ஒரு புது கரண்ட் பாஸ் ஆன மாதிரி... என் புண்டை ஈரமா வழிஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
எனக்கு இப்போ ஃபீலிங் அப்படியே கண்டின்யூ ஆகணும்.
ஆனா கார்த்திக் இப்படி டெட் ஆகி ஃப்ரீஸ் ஆகி நின்னப்போ... மூட் அப்படியே டிராப் ஆகுற மாதிரி இருந்துச்சு.
'இல்ல கார்த்திக்... நீங்க இப்படித் தூங்கக் கூடாது.'
'நீங்க என்னைய ஓத்தாகணும் இப்போ.'
'உங்க மனசு உடைஞ்சு போனது போதும்... இப்போ மறுபடியும் நான் உங்களை நார்மல் ஆக்குறேன்.'
நான் என் பிளானை மாத்துனேன்.
அவரோட ஷாக்கை உடைக்க... அவரை மறுபடியும் என் கண்ட்ரோல்க்குள்ள கொண்டு வர முடிவு பண்ணேன்.
நான் என் உடம்பை லேசா வளைச்சு... என் இடுப்பை லேசா மேல தூக்குனேன்.
உள்ள சுருங்கிப் போய் இருந்த அவரோட சுண்ணியை... நான் என் புண்டைய வெச்சு ஒரு ஸ்க்யூஸ் பண்ணேன்.
"ஆஆஆஆஹ்ஹ்... ம்ம்ம்..."
நான்... செக்ஸியா... முனகினேன்.
அந்த முனகல்... அந்த ரூம்ல கிளியரா, ஒரு காந்தம் மாதிரி அவரை ஈர்த்துச்சு.
நான் என் ரெண்டு கைகளையும் மறுபடியும் அவர் கழுத்தைச் சுத்திப் போட்டு, அவர் முடிகளுக்குள்ள என் விரல்களை விட்டு லேசாக் கோதி விட்டேன்.
என் நகங்களால அவர் முதுகுல லேசாக் கீறினேன்.
அவரோட உடம்பு ஒரு ஜர்க் ஆச்சு.
அவரு தூக்கத்துல இருந்து முழிச்ச மாதிரி... என்னைப் பாத்தாரு.
நான் அவர் முகத்துக்கு க்ளோஸா போய்... அவர் உதடுகளுக்குப் பக்கத்துல என் மூச்சை விட்டேன்.
என் கண்கள்ல இப்போ எந்த ஒரு கள்ளமும் இல்லாத... அதே சமயம் தவிப்போட இருக்கிற மாதிரி ஒரு எக்ஸ்பிரஷனைக் கொண்டு வந்தேன்.
"கார்த்திக்..."
நான் ஹஸ்கியா... ஒரு கொஞ்சலான குரல்ல முணுமுணுத்தேன்.
"என்ன கார்த்திக் அமைதி ஆயிட்டீங்க?"
நான் என் இடுப்பை லேசா ரொட்டேட் பண்ணிக்கிட்டே கேட்டேன்.
"வேற..."
நான் என் உதட்டை லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டு... அவர் கண்களை நேராப் பாத்தேன்.
"வேற என்ன கார்த்திக் நான் சொல்லணும்?"


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)