[KumseeTeddy]

மூன்று மணி பஸ்சுக்கு இரண்டரை மணிக்கு எழுந்தான் பைசல். ஆயிஷா இழுத்து போர்த்தி போர்வைக்குள் சுருண்டு தூங்கிக்கொண்டு இருந்தாள். பைசல் மெல்ல எழுந்து டிராவல் பேக்கில் கொஞ்சம் துணிகளையும் தேவையான சில டாக்குமெண்டுகளையும் வைத்துகொண்டு சத்தமில்லாமல் வெளியே கிளம்பினான். கதவை சாத்திவிட்டு கீழே இறங்கினான்.

எல்லாம் தைரியம் தான். பிறந்தது முதலே வாழ்ந்துவரும் தெரு. ஆள் அரவம் அதிகம் இல்லாத பகுதி. அதனால் பயம் என்று பெரிதாக ஒன்றும் இல்லை. இருக்கும் நாலைந்து வீடுகளில் உள்ள நபர்களும் நன்கு பழக்கம். அதனால் எந்த பயமும் இல்லாமல் இருக்கலாம். இதற்கு முன்பும் இந்த மாதிரி ஆயிஷாவை தனியாக விட்டு சென்றிருக்கிறான். ஆனால் அது பெரும்பாலும் பகல் பொழுதில் தான். அதுவும் ஒரே நாளில் விடியற்காலை சென்று லேட் நைட்டில் வந்துவிடுவான். இப்பொழுது தான் மிக நீண்ட இடைவேளை.

இரண்டாம் மாடியில் இருந்து முதல் மாடி பால்கனிக்கு பையுடன் வந்தான். வந்து தன் மொபைலில் பிரபுவுக்கு கால் செய்தான். கடைசி ரிங்கில் கால் அட்டண்ட செய்யப்பட்டது.

" ஹான் சொல்லு ப்பா"

" ஹலோ. சாரி நண்பா. நல்லா தூங்கிட்டு இருந்திருப்பீங்க. நான் கொஞ்சம் ஊருக்கு போறேன். என்னைய கொஞ்சம் ட்ராப் பண்ண முடியுமா ? " மாமா என்று இப்பொழுதே நேரடியாக அழைக்க கூச்சபட்டு நண்பா என்று அழைக்கிறான். மலை ஏறினாலும் மச்சான் துணை வேண்டும் என்று சொல்வார்களே. பஸ் ஏற வேண்டாமா !!!! அதனால் தான்.

" என்ன ப்பா இந்த நேரத்துக்கு கிளம்புற? எப்போ பஸ்சு ? " கொட்டாவி விட்டுக்கொண்டே.

" மூணு மணிக்கு தான். "

" அடப்பாவி. சரி இரு வர்றேன். " என்று எழுந்து உட்கார்ந்தான்.

அருகில் படுத்து கிடக்கும் காம தேவதையை பார்த்தான். வாய் திறந்து ஜொள்ளு ஊத்திக்கொண்டு தலையணை ஒன்றை கவட்டைக்கு நடுவே அண்டக்கொடுத்து ஒருக்களித்து படுத்து இருந்தாள் ஜீவிதா. கீழே ஷார்ட்ஸ் எதுவும் அணியவில்லை. மேலே உள்ள ஸ்லிப் மட்டுமே. அது குண்டியை கவர் செய்யாமல் காற்றோட்டமாக விட்டிருந்தது.

அழகை ரசிக்க ஊத்து பார்த்தான் பிரபு. சுன்னி தூக்கியது. அந்த ஜீரோ வாட்ஸ் வெளிச்சத்தில் ஏதோ ஒன்று அவன் கண்ணில் பட்டது. தூக்கிய சுன்னி இன்னும் தூக்கியது. வேறொன்றும் இல்லை. அது அவன் அணிந்திருந்த வேட்டி தான். கையடிக்கும் போது அணிந்திருந்த வேட்டியை அவள் தலையணைக்கு சுற்றி அதை கவட்டைக்குள் திணித்து உறங்குகிறாள்.

பிரபுவுக்கு சிரிப்பு தான் வந்தது. இந்த சின்னக்கூதியை என்ன தான் செய்வது. இவ்வளவு சேட்டை செய்கிறாளே என்று.

பிரபுவும் சத்தமில்லாமல் ட்ராக் பேண்ட் மற்றும் டீ ஷர்ட் அணிந்து வெளியே வந்தான். பைசல் தன் புல்லட்டை வெளியே எடுத்து வைத்து அதில் அமர்ந்து போனை நோண்டிக்கொண்டு இருந்தான்.

பிரபு வெளியே வந்து கேட்டை சாத்திவிட்டு பைசல் பின்னே அமர்ந்தான்.

" நண்பா. சொல்றேன்னு தப்பா நினைக்க வேண்டாம். நாம கொஞ்ச தூரம் வண்டியை தள்ளிட்டு போயி அந்த பக்கம் போனதும் ஸ்டார்ட் பண்ணுவோம். ரெண்டு பெத்துல யாரு முழிச்சாலும் சங்கடம். "

பிரபுவுக்கு சரியென்று பட்டது.

" சரி ப்பா. ஆனா உன் அக்கா கிட்ட சொல்லலையா அப்போ? "

" சொன்னேன். ஆனா அவ நல்லா தூங்குறா. அவளை விட உங்க தங்கச்சிக்கு தான் ரொம்ப சவுண்டு கேட்கும். பாவம் அவுங்க எந்திரிச்சுருவாங்க. "

இருவரும் தள்ளிக்கொண்டே பேசிக்கொண்டு வந்தனர்

" ம்ம்ம். என் தங்கச்சி மேல இந்த ரெண்டே முக்கா மணிக்கு கூட இவ்வளவு அக்கறை. சரி சரி. நடத்து. "

" நண்பா. அது இல்ல. நான் என்ன சொல்ல வரேன்னா.... "

" நீ வா ப்பா. நீ தான் வரணும். "

ஏதோ ஒன்று பொறி தட்டியது பைசலுக்கு.

" எங்க ப்பா பஸ் வரும் உனக்கு. இங்க பஸ் ஸ்டாப் லே நின்னா போதும். பஸ் வந்துரும். நீங்க அங்க இருந்து தான இறங்கி வந்திருப்பீங்க ? "

" அட ஆமா. அது இங்க இருந்து ஒரு அஞ்சு ஆறு கிலோமீட்டர் வருமே ப்பா "

" ஆமா. சரி இப்போ ஏறுங்க " கொஞ்ச தூரம் அதாவது தெருவை தாண்டிய பிறகு வண்டியை எடுத்தான் பைசல்.

கோவையின் அந்த தனிமையான இனிமையான பகுதியில் அவர்களுடைய புல்லட் காற்றை கிழித்துக்கொண்டு சிட்டாக பறந்து சென்றது.

" இப்போ போறியே என்ன காரியம் பைசல் "

" அப்பா பிசினஸ்ல ஒரு சின்ன பிரச்சனை. அதுக்காக எங்களோட பிசினஸ் சம்பந்தமான பத்திரங்களை கேட்டிருக்காங்க. அப்பா ஊர்ல இருக்கனால என்னைய கொண்டு போக சொன்னாங்க. "

" அப்படியா. சரிப்பா. என்ன பிசினஸ்னு கேட்க மாட்டேன். ஏனா இந்த நட்ட நடு ராத்திரியில எனக்கு எதுவும் புரியாது. "

" ஹாஹா. நான் உங்களுக்கு வந்து பொறுமையா சொல்றேன் எல்லா விவரமும். உங்களுக்கும் தெரியனும்ல!!!! "

" அதுசரி. ஆமா உங்க அம்மாவும் ஏன்பா வெளிநாடுக்கு போனாங்க. உங்களை ஏன் இங்கே இருந்து பாத்துக்கல ? "

" நீங்க எங்களுக்கு இவ்வளவு நெருக்கம் ஆனனால ஆயிஷா கிட்ட கூட சொல்லாத ஒரு உண்மைய சொல்றேன். உங்க பிரெண்ட் இருக்காரே.... அவரு நல்லவர் தானா ? "


மன்னிக்கவும் நண்பர்களே. நேற்று தூக்க கலக்கத்தில் இந்த பதிவை போடாமல் அடுத்த பதிவை ஓட்டுவிட்டேன். இதை படித்து விட்டு நேற்று தந்த முதல் அப்டேட்டை வாசிக்கவும்.
சிரமத்துக்கு மன்னிக்கவும்.
நன்றி