30-10-2026, 01:26 AM
" உனக்கு வெட்கமா இல்லையா ? இது தப்பு இல்லையா ? நீ எனக்கு அண்ணனா இல்ல மாமாவா ?
ஜீவிதா அதே பெட்ரூம் நிலைக்கதவை கட்டிக்கொண்டு சோகமாகவும் கொஞ்சம் வெட்கம் கலந்தும் காலில் கோலம் போட்டுக் கொண்டு பிரபுவிடம் கேட்டாள்.
இந்த திடீர் கேள்வியால் பிரபுவுக்கு enna சொல்வதென்று தெரியவில்லை. ஆனால் ஜீவிதாவின் மனநிலையை புரிந்துகொண்டான். இரவில் ஆடிய ஆட்டத்தினால் தன் முகத்தில் முழிக்க வெட்கப்பட்டுகொண்டு இவ்வாறு கேட்கிறாள். அவளை சமநிலைக்கு கொண்டுவர எண்ணினான்.
" அங்க இருந்து என்னமோ பேசுற எனக்கு காதுல கேக்கல. கிடக்க வந்து பேசு " என்று அருகில் அழைத்தான். இப்பொழுது அந்த சின்ன ஷார்ட்ஸ் மற்றும் ஸ்லிப் அணிந்து முகம் மட்டும் கழுவி முகத்துக்கு ஓரமாக உள்ள முடிகள் எல்லாம் ஈரமாகி அவனருகில் வந்தாள் ஜீவிதா.
" ம்ம்ம். சொல்லுண்ணா "
" கிட்டக்க வாயேன் " என்று அவளை இழுத்து தன் மடிமீது அமரச் செய்தான் பைசல்.
" சரி. ஒவ்வொண்ணா கேளு இப்போ " கீழே தூங்கிய சேவல் மீண்டும் விழித்துகொண்டது.
" எனக்கு மறந்துருச்சு. "
" நான் சொல்றேன் ஒவ்வொண்ணா."
" என்ன சொல்லு ?"
" உனக்கு வெட்கமா இல்லையா ? "
" ஐயோ. அண்ணா. எனக்கு உன் முகத்துல முழுக்கவே வெட்கமா இருக்கு. ஒரு மாதிரி கூச்சமா இருக்கு. என்ன பேசுறதுன்னு தெரியல. அவன் முகத்துல எப்புடி முழிக்கிறதுன்னு தெரியல. கூச்சமா இருக்கு. உனக்கும் அப்படி இருக்கான்னு கேட்டேன் "
" ஹ்ம்ம். நீ யாரு டா எனக்கு ? என்னோட ஆச தங்கச்சி. உன்னை சந்தோஷமா வச்சுக்கிட்டா எனக்கு எதுக்கு டா கூச்சம். உனக்காக நான் என்ன வேணாலும் செய்வேன் டா தங்கம். " என்று ஜீவிதாவை மடியில் அமர்ந்த வாக்கில் அப்படியே கட்டி அவள் காதுக்கும் கன்னத்துக்கும் இடையே முத்தச்சத்தம் அவள் இதயம் வரை கேட்கும்படி முத்தமிட்டான். ஜீவிதாவுக்கு இது புதுவித போதையாக இருந்தது. இந்த மாதிரி ஒரு சத்தம் அவள் கேட்டதில்லை. முத்தமென்றால் ஒத்தி எடுப்பார்கள். இது சத்தமெல்லாம் வருகிறது அல்லவா ?
" ஹான். அண்ணா."
" அடுத்த கேள்வி." மீண்டும் கட்டி அணைத்தான் பிரபு.
" இது தப்பு இல்லையா அண்ணா ? "
இப்பொழுது கழுத்துக்கு நகர்ந்தான். காலையில் முகம் கழுவிய தண்ணீரும் வியர்வையும் ஒருசேர அழுக்கு வாடையுடன் ஒழுகி இருந்தது. தன் முகத்தை அந்த ஈரத்தில் கழுவினான்.
" இல்ல டா கண்ணு "
" அண்ணா...." சிணுங்கினாள்.
" அண்ணாவோட அழுக்கு வேட்டிய கட்டிபிடிச்சுட்டு படிக்கிறது தப்பில்லைன்னா. இதுவும் தப்பில்ல."
ஜீவிதா அதிர்ந்தாள்.
" அண்ணா. அது வந்து...."
" புடிச்சிருக்குல்ல இந்த அண்ணாவ? "
" இந்த உலகத்துல எல்லாத்தையும் விட "
" அப்போ எதுவும் தப்பில்ல. அடுத்து ? "
" நீ.... நீ எனக்கு அண்ணனா மாமாவா ? "
" ஏன் அப்படி கேக்குற ? "
" இல்ல. பொதுவா டச்சிங் டச்சிங் கிச்சிங் கிச்சிங் எல்லாம் மாமாவோட தான பண்ணுவாங்க. அண்ணாவோட பண்ண மாட்டாங்கள்ல. நீ எனக்கு அண்ணா தான டா. ஆனா மாமா செய்யுற வேலை எல்லாம் செய்ரியே. அதான் கேட்டேன்."
" உன் மனசுல இருக்காத நீயே சொல்றியா இல்ல நா சொல்லட்டுமா ? " ஜீவிதாவின் கண்களை ஊடுருவி பார்த்து கேட்டான் பிரபு.
" நான் பாதி சொல்றேன். என் மனசுல என்ன இருக்குன்னு உனக்கு தெரிஞ்சா மீதி பாதியை நீ சொல்லு. "
" ஹ்ம்ம் சரி சொல்றேன். "
" எனக்கு ஏன்டா பைசலை பார்த்தோம்னு இருக்கு அண்ணா அந்த நேரம். "
" ஹ்ம்ம். ஏன்டா பைசலை பார்த்து அவனை லவ் பண்ணோம். ஏன்டா இவனை பார்த்து அண்ணான்னு சொன்னோம் ? அதான ? "
" அண்ணா..... ஆச்சரியத்தில் கண்ணை விரித்தாள்.
" என்ன அண்ணான்னு சொல்லலன்னா லவ் பண்ணியிருப்ப தான ? "
" ஏய் ச்சீ அதெல்லாம் இல்ல...." இழுத்தாள்.
" வேற என்ன....."
எதுவும் பேச விடாமல் பிரபுவின் இதழோடு தன் இதழைப் பதித்தாள் ஜீவிதா. ஆழமாக இல்லை. இருவரும் சும்மா எச்சியை மட்டும் பரிமாறிக்கொண்டனர்.
இருவரும் பல்லு விளக்காத ஊத்தவாய் எச்சிலை சுவைத்து கொண்டனர். முதலில் தன் வாயை விளக்கினால் ஜீவிதா.
" நீ என் கூட பொறந்து இருந்தா கூட...." மீண்டும் ஒட்டிக்கொண்டாள்.
அதாவது அவளுடன் பிறந்த அண்ணனாக பிரபு இருந்தால் கூட இவனுடன் இப்படி குலாவுவாள் என்று சொல்கிறாள்.
பிரபு தன் வலது கையை ஜீவிதாவின் பின்னங்கழுத்துக்கு கொண்டு சென்று அங்கு உள்ள பூனை முடிகளை அலசிக்கொண்டு இருந்தான்.
பிறகு அவள் கீழ் உதட்டுக்கு வந்து சப்பிக்கொண்டு இருந்தான். நாக்கால் ஜீவிதாவின் கீழ் பல் வரிசையை பல்லு விளக்கி விட்டு கொண்டிருந்தான். ஜீவிதா வாயை திறந்து ' ஆஆஆஆஆஆ ' வென்று வெட்கமில்லாமல் முனங்கிக்கொண்டு இருந்தாள். பிறகு அவள் தன்னை விடுவித்து கொண்டாள்.
" அண்ணா. இது மாதிரி மட்டும் போதும். வேற எதுவும் பண்ண வேண்டாம்."
" ஏன்டா செல்..."
" பிளீஸ் டா. என்கிட்ட எதும் கேட்காத. என் செல்ல அண்ணால! "
" சரி நான் எதுவும் கேட்கல. போதுமா " என்று அவள் வாயை நக்கி அழுத்தமாக முத்தம் கொடுத்தான்.
ஜீவிதா அதே பெட்ரூம் நிலைக்கதவை கட்டிக்கொண்டு சோகமாகவும் கொஞ்சம் வெட்கம் கலந்தும் காலில் கோலம் போட்டுக் கொண்டு பிரபுவிடம் கேட்டாள்.
இந்த திடீர் கேள்வியால் பிரபுவுக்கு enna சொல்வதென்று தெரியவில்லை. ஆனால் ஜீவிதாவின் மனநிலையை புரிந்துகொண்டான். இரவில் ஆடிய ஆட்டத்தினால் தன் முகத்தில் முழிக்க வெட்கப்பட்டுகொண்டு இவ்வாறு கேட்கிறாள். அவளை சமநிலைக்கு கொண்டுவர எண்ணினான்.
" அங்க இருந்து என்னமோ பேசுற எனக்கு காதுல கேக்கல. கிடக்க வந்து பேசு " என்று அருகில் அழைத்தான். இப்பொழுது அந்த சின்ன ஷார்ட்ஸ் மற்றும் ஸ்லிப் அணிந்து முகம் மட்டும் கழுவி முகத்துக்கு ஓரமாக உள்ள முடிகள் எல்லாம் ஈரமாகி அவனருகில் வந்தாள் ஜீவிதா.
" ம்ம்ம். சொல்லுண்ணா "
" கிட்டக்க வாயேன் " என்று அவளை இழுத்து தன் மடிமீது அமரச் செய்தான் பைசல்.
" சரி. ஒவ்வொண்ணா கேளு இப்போ " கீழே தூங்கிய சேவல் மீண்டும் விழித்துகொண்டது.
" எனக்கு மறந்துருச்சு. "
" நான் சொல்றேன் ஒவ்வொண்ணா."
" என்ன சொல்லு ?"
" உனக்கு வெட்கமா இல்லையா ? "
" ஐயோ. அண்ணா. எனக்கு உன் முகத்துல முழுக்கவே வெட்கமா இருக்கு. ஒரு மாதிரி கூச்சமா இருக்கு. என்ன பேசுறதுன்னு தெரியல. அவன் முகத்துல எப்புடி முழிக்கிறதுன்னு தெரியல. கூச்சமா இருக்கு. உனக்கும் அப்படி இருக்கான்னு கேட்டேன் "
" ஹ்ம்ம். நீ யாரு டா எனக்கு ? என்னோட ஆச தங்கச்சி. உன்னை சந்தோஷமா வச்சுக்கிட்டா எனக்கு எதுக்கு டா கூச்சம். உனக்காக நான் என்ன வேணாலும் செய்வேன் டா தங்கம். " என்று ஜீவிதாவை மடியில் அமர்ந்த வாக்கில் அப்படியே கட்டி அவள் காதுக்கும் கன்னத்துக்கும் இடையே முத்தச்சத்தம் அவள் இதயம் வரை கேட்கும்படி முத்தமிட்டான். ஜீவிதாவுக்கு இது புதுவித போதையாக இருந்தது. இந்த மாதிரி ஒரு சத்தம் அவள் கேட்டதில்லை. முத்தமென்றால் ஒத்தி எடுப்பார்கள். இது சத்தமெல்லாம் வருகிறது அல்லவா ?
" ஹான். அண்ணா."
" அடுத்த கேள்வி." மீண்டும் கட்டி அணைத்தான் பிரபு.
" இது தப்பு இல்லையா அண்ணா ? "
இப்பொழுது கழுத்துக்கு நகர்ந்தான். காலையில் முகம் கழுவிய தண்ணீரும் வியர்வையும் ஒருசேர அழுக்கு வாடையுடன் ஒழுகி இருந்தது. தன் முகத்தை அந்த ஈரத்தில் கழுவினான்.
" இல்ல டா கண்ணு "
" அண்ணா...." சிணுங்கினாள்.
" அண்ணாவோட அழுக்கு வேட்டிய கட்டிபிடிச்சுட்டு படிக்கிறது தப்பில்லைன்னா. இதுவும் தப்பில்ல."
ஜீவிதா அதிர்ந்தாள்.
" அண்ணா. அது வந்து...."
" புடிச்சிருக்குல்ல இந்த அண்ணாவ? "
" இந்த உலகத்துல எல்லாத்தையும் விட "
" அப்போ எதுவும் தப்பில்ல. அடுத்து ? "
" நீ.... நீ எனக்கு அண்ணனா மாமாவா ? "
" ஏன் அப்படி கேக்குற ? "
" இல்ல. பொதுவா டச்சிங் டச்சிங் கிச்சிங் கிச்சிங் எல்லாம் மாமாவோட தான பண்ணுவாங்க. அண்ணாவோட பண்ண மாட்டாங்கள்ல. நீ எனக்கு அண்ணா தான டா. ஆனா மாமா செய்யுற வேலை எல்லாம் செய்ரியே. அதான் கேட்டேன்."
" உன் மனசுல இருக்காத நீயே சொல்றியா இல்ல நா சொல்லட்டுமா ? " ஜீவிதாவின் கண்களை ஊடுருவி பார்த்து கேட்டான் பிரபு.
" நான் பாதி சொல்றேன். என் மனசுல என்ன இருக்குன்னு உனக்கு தெரிஞ்சா மீதி பாதியை நீ சொல்லு. "
" ஹ்ம்ம் சரி சொல்றேன். "
" எனக்கு ஏன்டா பைசலை பார்த்தோம்னு இருக்கு அண்ணா அந்த நேரம். "
" ஹ்ம்ம். ஏன்டா பைசலை பார்த்து அவனை லவ் பண்ணோம். ஏன்டா இவனை பார்த்து அண்ணான்னு சொன்னோம் ? அதான ? "
" அண்ணா..... ஆச்சரியத்தில் கண்ணை விரித்தாள்.
" என்ன அண்ணான்னு சொல்லலன்னா லவ் பண்ணியிருப்ப தான ? "
" ஏய் ச்சீ அதெல்லாம் இல்ல...." இழுத்தாள்.
" வேற என்ன....."
எதுவும் பேச விடாமல் பிரபுவின் இதழோடு தன் இதழைப் பதித்தாள் ஜீவிதா. ஆழமாக இல்லை. இருவரும் சும்மா எச்சியை மட்டும் பரிமாறிக்கொண்டனர்.
இருவரும் பல்லு விளக்காத ஊத்தவாய் எச்சிலை சுவைத்து கொண்டனர். முதலில் தன் வாயை விளக்கினால் ஜீவிதா.
" நீ என் கூட பொறந்து இருந்தா கூட...." மீண்டும் ஒட்டிக்கொண்டாள்.
அதாவது அவளுடன் பிறந்த அண்ணனாக பிரபு இருந்தால் கூட இவனுடன் இப்படி குலாவுவாள் என்று சொல்கிறாள்.
பிரபு தன் வலது கையை ஜீவிதாவின் பின்னங்கழுத்துக்கு கொண்டு சென்று அங்கு உள்ள பூனை முடிகளை அலசிக்கொண்டு இருந்தான்.
பிறகு அவள் கீழ் உதட்டுக்கு வந்து சப்பிக்கொண்டு இருந்தான். நாக்கால் ஜீவிதாவின் கீழ் பல் வரிசையை பல்லு விளக்கி விட்டு கொண்டிருந்தான். ஜீவிதா வாயை திறந்து ' ஆஆஆஆஆஆ ' வென்று வெட்கமில்லாமல் முனங்கிக்கொண்டு இருந்தாள். பிறகு அவள் தன்னை விடுவித்து கொண்டாள்.
" அண்ணா. இது மாதிரி மட்டும் போதும். வேற எதுவும் பண்ண வேண்டாம்."
" ஏன்டா செல்..."
" பிளீஸ் டா. என்கிட்ட எதும் கேட்காத. என் செல்ல அண்ணால! "
" சரி நான் எதுவும் கேட்கல. போதுமா " என்று அவள் வாயை நக்கி அழுத்தமாக முத்தம் கொடுத்தான்.

![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)