[onlyFantasia]

Hii Admin, New Story, Above is the Cover Page. Title இழந்த தாயின் நிழல் - அம்மா இல்லாத வீட்டில்... கடமை ஆரம்பமானது...
Tag-Incest

இழந்த தாயின் நிழல்
அம்மா இல்லாத வீட்டில்... கடமை ஆரம்பமானது...
(மதுரை அருகே உள்ள ஒரு சிறிய கிராமத்தில் நடக்கும் கதை)

1. அம்மாவின் இடைவெளி
சா.பல்லவி 18 வயதில் கிராமத்தை விட்டு சென்னைக்குப் புறப்பட்டாள். ஒரு பழைய கல்லூரியில் படித்து, BSc நர்சிங் முடித்து, நல்ல மார்க்குடன் தனியார் மருத்துவமனையில் ஸ்டாப் நர்ஸ் வேலை கிடைத்தது. நான்கு வருடங்களாக இரவு ஷிப்ட் வேலை, ஒவ்வொரு மாதமும் வீட்டுக்கு பணம் அனுப்புவது, ஞாயிற்றுக்கிழமை அம்மாவுக்கு போன் செய்து, வயல், கோயில் விசேஷம் பேசுவது, இதுதான் அவள் வாழ்க்கை. ஆனால் அந்த ஒரு போன் கால் எல்லாவற்றையும் மாற்றிவிட்டது. ஒரு லாரி விபத்தில் அம்மா அப்பொழுதே இறந்துவிட்டாள்; அப்பா உயிர் பிழைத்தாலும் கால் இரண்டும் போய்விட்டன. இரண்டு மாத விடுப்பு எடுத்து, அவள் உடனே கிராமத்துக்கு திரும்பினாள்.

இரவு பேருந்தில் இருந்து இறங்கியது போது வானம் இளஞ்சிவப்பு நிறமாக இருந்தது. பழைய ஓடு வீடு அப்படியே, இடிந்த சுவர், முன் மண்டபத்தில், மரம், மஞ்சள் இலைகளை உதிர்த்து கொண்டிருந்தது. வாசல் கேட் சத்தமாக கிரீச்சிட்டது; யாரும் வரவேற்க வரவில்லை. பெரிய அறை இப்போது அப்பாவின் உலகமாக மாறியிருந்தது, மரக் கட்டில், பக்கவாட்டில் இரும்பு கட்டில், மெல்லிய மெத்தை, சிறிய மேசையில் மாத்திரைகள், ஸ்டீல் டம்ளரில் தண்ணீர். அப்பா தலை தூக்கி படுத்திருந்தார், முகம் ஒல்லியாகி, தலைமுடி அதிகம் சாம்பலாகி, ஆனால் கண்களில் இன்னும் அந்த பழைய அதிகாரம் இருந்தது. அவள் பையை வைத்து, அலமாரியில் இருந்து பழைய பஞ்சு சேலையை எடுத்து மாற்றிக்கொண்டு, கெரோசின் அடுப்பில் தண்ணீர் சூடாக்கி, பிசியோதெரபிஸ்ட் சொன்னபடி மாலை வேலை ஆரம்பித்தாள், சூடான துணியால் உடலை துடைப்பது, கைகால் மெதுவாக அசைப்பது, படுக்கைப் புண்கள் வராமல் பார்ப்பது.

அப்பா முதலில் அதிகம் பேசவில்லை, சின்ன நன்றி, தலையசைப்பு மட்டுமே. தொடை மசாஜ் செய்யும்போது அவர் முணுமுணுக்க ஆரம்பித்தார், இடுப்புக்கு கீழே எரியும் வலி தினமும் வருது, மாத்திரை ஒண்ணும் பண்ணல, டாக்டர்கள் பெரிய பெரிய வார்த்தை பேசுறாங்க ஆனா வலியை புரிஞ்சுக்க மாட்டாங்கன்னு. பிறகு அம்மாவைப் பற்றி சொன்னார், அவள் எப்படி இரவு முழுக்க உட்கார்ந்து கையைப் பிடிச்சு விடுவாள், எல்லாத்தையும் புலம்பாம பார்த்துக்குவான்னு. சாய்க்கு வயிற்றில் பழைய குற்ற உணர்வு மீண்டும் குத்தியது. அவள் ஊரை விட்டு சென்னைக்கு போனதை நினைத்து.

அப்போதுதான் அப்பாவின் கைகள் திடீரென நகர்ந்தன, படுக்கையில் இருந்து எதிர்பார்க்காத வலிமையுடன் அவள் கையின் மணிக்கட்டை பிடித்து, வேட்டி துணிக்கு கீழே இழுத்தார். அவள் உள்ளங்கை நேரடியாக, அவரது விறைத்த சூடான உறுப்பில் பட்டது. அவர் அவள் விரல்களை மெதுவாக மேலும் கீழும் அசைக்க ஆரம்பித்தார், மூச்சு கனக்க ஆரம்பித்தது.

“அப்பா… இது தப்பு… விடுங்க ப்ளீஸ்…” அவள் மெல்லிய குரலில் கெஞ்சினாள், கையை இழுக்க முயன்றாள்.

அவரது பிடி இறுகியது, கோபமில்லை, ஆனால் அவசரமும் கெஞ்சலும் கலந்தது.
“கண்ணா… அம்மா இல்லாம… எனக்கு யாரு இருக்கா? நீதான் மிஞ்சியிருக்கே… ஒரு தடவைதான்… வலி கொல்லுது…”

அவள் ஒரு தடவை, இரண்டு தடவை, அவளது கைகளை கொண்டு தன் அப்பாவுக்கு சுன்னியை உருவி விட்டால், இதயம் படபடக்க, ஆனால் அவர் மேல் உடல் வலிமை அவளை அசைக்க விடவில்லை. அசைவு தொடர்ந்தது, தன்னுடைய பொண்ணு இறுக்கி பிடிச்சு குலுக்க குலுக்க, நல்லா விறைப்பு ஆனா, தகப்பனின் ஆண் குறி, இறுதியில் சுட சுட, கெட்டியான விந்து பீச்சலை, அவள் விரல்களில் தெரித்தது. அப்புறம் தான் அவர் பெரு மூச்சி விட்ட படி, தன் மகள் சாய் பல்லவியின், கைகளை விட்டார்.

சாய் ஒரு நொடி உறைந்து நின்றாள், பிறகு பின்புற குளியலறைக்கு ஓடினாள். திறந்த சாக்கடையில் இரண்டு தடவை குமட்டி எடுத்தாள், சாம்பலும் குளிர்ந்த தண்ணீரும் கொண்டு கையை தோல் உரசும் அளவுக்கு தேய்த்தாள். அண்ணாந்து பார்த்த பொது, ஒரு சிறிய உடைந்த கண்ணாடி, அவளது முகத்தை, அவளே ஒரு நிமிடம் உற்று பார்த்தாள். சிறிய பிளவு கண்ணாடியில் தலை தூக்கி பார்த்தபோது, அவள் கண்கள் திரும்ப அவளை பார்த்தன.

முதலில் அதிர்ச்சியில் விரிந்து, பின்னர் மெதுவாக மங்கலாகி, அவளின் உள்ளே ஏதோ ஒரு விளக்கு அமைதியாக, யாரும் காணாதிருக்க அணைந்து கொண்டிருந்தது போல...

தொடருமா? உங்கள் கையில்...