[iravoviyan]

01

---

மருத்துவமனையின் ஐசிசியூ (ICCU) அறையிலிருந்த அந்த ஆக்சிஜன் மெஷினின் சீரான பீப் சத்தம் மட்டுமே அங்கு நிலவிய அமைதியைக் கலைத்துக் கொண்டிருந்தது. கட்டிலில் பலவீனமாகக் கிடந்த என் தந்தை, தன் வாழ்நாளின் கடைசிச் சில நிமிடங்களை எண்ணிக் கொண்டிருந்தார்.

அவர் ஒரு புகழ்பெற்ற யூராலஜிஸ்ட்டாக (Urologist) ஊருக்கே வைத்தியம் பார்த்தவர், இன்று தன் சொந்த மனநோய்க்குப் பலியாகிப் படுக்கையில் வீழ்ந்து கிடந்தார்.

அவர் மெல்லக் கண் திறந்து என் கையைப் பற்றினார். அவரது கை நடுக்கமும், கண்களில் தெரிந்த குற்ற உணர்ச்சியும் ஏதோ ஒரு பெரிய உண்மையை உடைக்கப் போவதை உணர்த்தின.

"வியன்..." அவரிடமிருந்து உடைந்த குரல் வந்தது. "நான் செத்துப் போறதுக்கு முன்னாடி உன்கிட்ட ஒரு உண்மை சொல்லணும்டா..."

நான் அமைதியாக அவர் முகத்தைப் பார்த்தேன்.

"உங்க அம்மா... நம்மள விட்டுட்டு ஓடிப்போனதுக்கு அப்புறம் நான் மனுஷனாவே வாழலடா. அவளோட கள்ளத்தொடர்பை சந்தேகப்பட்டு நான் ரகசியமா ரெகார்ட் பண்ணுன அந்த ஒரு ஆடியோ... அது என் வாழ்க்கையையே முடிச்சிருச்சு.

'என் புருஷனை விட உங்களுக்குத்தான் பெருசு'னு அவ அந்த ஆளுகிட்ட பேசினதை கேட்ட அந்த நிமிஷம்... ஒரு ஆணாகவே என்னை அழிச்சிருச்சுடா. கடுமையான தாழ்வு மனப்பான்மையில துடிச்சேன்..."

அவரது குரல் தழுதழுத்தது. என் கையை மேலும் இறுகப் பற்றினார்.

"உனக்குச் சின்ன வயசுல சுண்ணியில வளைவு (penile curvature) அதிகமா இருந்தப்போ, அதைச் சரி பண்ண சர்ஜரி தேவைப்பட்டுச்சு. ஆனா, அந்த நேரத்துல என் மனசுல இருந்த பயமும் வக்ரமும் என்னை ஆட்கொண்டுருச்சு. 'நார்மல் சைஸா இருக்கிற என் பையனோட சுண்ணியால, நாளைக்கு அவன் வாழ்க்கையிலயும் பொண்ணுங்களால இப்படி ஒரு பிரச்சனை வந்துருமோ'னு என் ஆழ்மனசு பயந்துச்சு. அதான்... அந்த வளைவைச் சரி பண்ற ஆபரேஷனோட சேர்த்து, உனக்கே தெரியாம உன் சுண்ணியை நார்மலைவிட ரொம்பப் பெருசாவும், சுற்றளவு (girth) அதிகமாவும் இருக்குற மாதிரி ஆபரேஷனையும் நானே பண்ணிட்டேன்டா..."

நான் உறைந்து போய் நின்றேன். என் உடம்பில் இரத்தம் உறைவது போல இருந்தது.

இத்தனை வருடங்களாக எனக்குள் இருந்த ஒரு குழப்பத்திற்கு இப்போது விடை கிடைத்தது. பள்ளியிலும் கல்லூரியிலும் ஜிம்மிலும் சில சமயம் உடை மாற்றும் போது என் நண்பர்கள் சிலர் கிண்டலடிப்பதுண்டு.

"பொண்ணுங்களே பிடிக்காத, கல்யாணமே வேணாம்னு சுத்துற உனக்கு எதுக்குடா இவ்ளோ பெருசுன்னு?" என்று அவர்கள் ஆச்சரியமாகவும் கேலியாகவும் கேட்ட அந்த வார்த்தைகள் அப்போது எனக்குள் எரிச்சலை மட்டுமே தந்தன.

ஆனால், அதன் பின்னணியில் என் அப்பாவின் இந்த விகாரமான கைவரிசை இருந்தது என்பதை நினைக்கும்போது என் நரம்புகள் புடைத்தன.

அவர் நிறுத்தவில்லை, "அதுக்கப்புறமும்... அதுக்கான மாத்திரை, மருந்துகளை எல்லாம் உன்கிட்ட வைட்டமின் மாத்திரைனு சொல்லி இத்தனை வருஷமா கொடுத்துட்டே இருந்தேன்..."

என் தலையில் இடி விழுந்தது போல் இருந்தது. என் சொந்தத் தந்தையே, தன் மனநோயின் காரணமாக என் உடலை இப்படி ஒரு பரிசோதனைக் களமாக மாற்றியிருக்கிறாரா?

அவர் மூச்சு வாங்கினார். "இப்போ உனக்கு அந்த உறுப்புல ஏதும் பிரச்சனை வந்தாலோ இல்ல அசௌகரியம் இருந்தாலோ, என் நண்பர் ஒருத்தர் இருக்காரு, அவரைக் போய் உடனே பாரு... அவருக்கும் இதெல்லாம் தெரியும்."
கடைசி மூச்சுக்குத் தள்ளாடியபடி, என்னை நோக்கிக் கதறினார்.

"இவ்ளோ நாளா 'சிகப்பு ரோஜாக்கள்' மாதிரி பொண்ணுங்களை வெறுக்க வச்சு உன்னை வளர்த்ததுக்குக் காரணமும் அந்த தாழ்வு மனப்பான்மைதான்டா...

ஆனா, இன்னொரு முக்கியமான உண்மையைச் சொல்றேன் கேட்டுக்கோ... உங்க அம்மா காம ஆசையில ஓடிப்போகலடா. நான் வேலையே கதினு இருந்து அவளைச் சரியா கவனிக்காததாலதான் ஓடிப்போயிட்டா... நீ... நீ தயவுசெஞ்சு ஒரு சைக்காலஜிஸ்ட்ட போய் பாருடா..."

அடுத்த சில நொடிகளில் அவரது கை தளர்ந்தது. மெஷினின் நீளமான பீப் சத்தம் அவர் உயிர்பிரிந்ததை உறுதி செய்தது.

அவர் மறைந்துவிட்டார். ஆனால், என் மனதில் ஆயிரக்கணக்கான கேள்விகளை அனலாக மூட்டிவிட்டுச் சென்றிருந்தார்.

அப்பா இறந்த சில நாட்களுக்குப் பிறகு, அவர் பற்றி எனக்குத் தெரியவந்த உண்மைகளைத் தாங்க முடியாமல் குழம்பித் தவித்த நான், ஒரு வழியாக என் அம்மாவைத் தேடிப் பேசிவிட்டேன். அவளிடம் பேசிய பிறர்தான் தெரிந்தது, அப்பாவின் அரவணைப்புக்காக ஏங்கித் தவிர்த்திருக்கிறாள். இன்னொரு நபருடன் ஃபோனில் தொடர்பில் இருந்திருக்கிறாள். அந்த ஆள் சுண்ணி புகைப்படம் அனுப்பியது, அம்மா என் கணவனை விட அது பெரியது என சொன்னது எல்லாமே உண்மைதான். ஆனால் சந்தேகம் வலுத்த என் அப்பா அவளை துரத்திவிட்டார். தன் பணம் மற்றும் ஆள் பலத்தை பயன்படுத்தி என்னையும் அம்மாவிடமிருந்து பிரித்து விட்டார். ஒரு ஆணின் ஸ்பரிசம் தேடி தன்னிடம் நன்றாக பேசிய நபரிடம் கொஞ்சம் அத்து மீறி பேசியது தவிர்த்து அவள் எந்த தவறும் செய்யவில்லை!

அப்பா என் மீது திணித்த அந்த வெறுப்புணர்வும், சந்தேகப் புத்தியும் என்னை எவ்வளவு தூரம் ஏமாற்றியிருக்கிறது என்ற உண்மை உறைத்தது.

அவளிடம் பேசிய பிறகு என் போன் நம்பரைக் கொடுத்துவிட்டு வந்தேன்.

ஆனால், பொண்ணுங்கனாலே மோசமானவங்கன்னு என் மனசுல வெறுப்பை விதைச்சு, என்னை வளர்த்த அந்த மனிதன்... எதுக்காக என் சுண்ணி சைஸையும் தடியையும் இப்படி இயல்பு மீறிப் பெருசாக்கினான்? தன் தாழ்வு மனப்பான்மையை என் உடலில் தீர்த்துக்கொண்டானா? அல்லது இதன் பின்னணியில் நான் அறியாத வேறு ஏதேனும் விசித்திரமான உண்மை ஒளிந்திருக்கிறதா?

அப்பாவின் இறுதிச் சடங்குகள் முடிந்த கையோடு, அவர் சொன்ன அந்தப் பெரிய உண்மையின் முடிச்சுகளின் அழுத்தங்களை மனதில் சுமந்தபடி என் வாழ்வின் காயங்களுக்கு மருந்திடவும் என் பயணத்தைத் தொடங்கினேன்.

நான் வியன். கேம்பஸ் இண்டர்வியூவில் தேர்வாகி அழைப்புக்காக காத்திருக்கும் வசதி படைத்த, பெண்களை வெறுக்கும் ஒரு இளைஞன்...