[Nsme]

கதிரின் ஃப்ளாட்டிற்குத் திரும்பிய மூவரும், சோர்வாக வந்து சோபாவில் உட்கார்ந்தனர். நீச்சல் குளத்தில் நீந்தியதும், தொடர்ந்து நடந்த காம ஆட்டங்களும் அவர்களின் உடலின் சக்தியை உறிஞ்சியிருக்க, நள்ளிரவு நேரத்தில் மூவருக்குமே பசி வயிற்றைக் கிள்ளியது.

சந்தியா உள்ளே சென்று, தான் கழற்றி வைத்திருந்த தாலிச் சங்கிலி, வளையல்கள் மற்றும் கொலுசுகளை மீண்டும் அணிந்துகொண்டு வந்தாள். "எனக்கு ரொம்பப் பசிக்குது... கிச்சன்ல (Kitchen) எதாவது இருக்கான்னு பார்க்கிறேன்," என்று கூறியவள் சமையலறைக்குள் சென்றாள்.

பாத்திரங்களைத் திறந்து பார்த்தவள், மதியம் வைத்த சாதத்தில் கொஞ்சம் மீதமிருப்பதைக் கண்டாள். கூடவே அவள் மதியம் வைத்த மோர் குழம்பும், மிளகு ரசமும் கெடாமல் நல்ல நிலையில் இருந்தன.

சந்தியா தனித்தனியாகத் தட்டுகளை எடுக்காமல் ஒரே ஒரு பெரிய தட்டை மட்டும் எடுத்தாள்.

மீதமிருந்த சாதத்தில் பாதியை அந்தத் தட்டில் போட்டு, அதில் மோர் குழம்பை ஊற்றித் தன் கையாலேயே நன்றாகப் பிசைந்தாள். தட்டை எடுத்துக்கொண்டு ஹாலுக்கு வந்தவள், சோபாவில் அமர்ந்திருந்த விக்கி மற்றும் கதிரின் நடுவே அமர்ந்தாள்.

"கொஞ்சம்தான் சாதம் இருக்கு... அதனால மூணு பேரும் இதுலயே ஷேர் (Share) பண்ணிச் சாப்பிட்டுக்கலாம்," என்ற சந்தியா, மோர் குழம்புச் சாதத்தைச் சிறு உருண்டையாக உருட்டி முதலில் விக்கியின் வாயில் ஊட்டினாள். அடுத்த உருண்டையைக் கதிரின் வாயில் ஊட்டிவிட்டு, மூன்றாவது உருண்டையைத் தான் சாப்பிட்டாள்.

அந்த நள்ளிரவு அமைதியில், ஒரு தாயைப் போலவும், காதலியைப் போலவும் சந்தியா தன் கையாலேயே பிசைந்து இருவருக்கும் மாறி மாறி ஊட்டிவிட்டது, விக்கி மற்றும் கதிர் இருவரின் மனதையும் நெகிழ வைத்தது. குறிப்பாகக் கதிருக்கு, அவளது விரல்களின் ஸ்பரிசத்தோடு அந்த மோர் குழம்புச் சாதத்தை வாங்கிச் சாப்பிடுவது அமிர்தத்தை உண்பது போலிருந்தது.

மோர் குழம்புச் சாதம் காலியானதும், சந்தியா மீண்டும் சமையலறைக்குச் சென்று மீதமிருந்த மற்ற பாதி சாதத்தை அதே தட்டில் போட்டு, மிளகு ரசத்தை ஊற்றிப் பிசைந்து எடுத்து வந்தாள்.

மீண்டும் அதே போல விக்கிக்கு ஒரு வாய், கதிருக்கு ஒரு வாய், தனக்கு ஒரு வாய் எனக் கலகலப்பாகப் பேசியபடியே ஊட்டிவிட்டு மொத்தச் சாதத்தையும் காலி செய்தாள்.

சாப்பிட்டு முடித்துத் தட்டைக் கழுவி வைத்துவிட்டு, அடுப்பில் பாலைக் காய்ச்சி மூவருக்கும் ஆளுக்கு ஒரு கிளாஸ் (Glass) சூடான பால் எடுத்து வந்தாள் சந்தியா.

மூவரும் ஒன்றாக அமர்ந்து அந்தப் பாலைக் குடித்தனர். வயிறும் மனமும் ஒருசேர நிறைந்திருக்க, அந்தச் சனிக்கிழமை இரவு ஓர் இனிய, மறக்க முடியாத நிறைவை நோக்கி நகர்ந்துகொண்டிருந்தது.

சூடான பாலைக் குடித்து முடித்ததும், நள்ளிரவு தாண்டிய களைப்பும், வயிறு நிறைந்த மயக்கமும் சேர்ந்து விக்கியின் கண்களைச் சுழற்றின.

விக்கி கொட்டாவி விட்டபடியே, "எனக்குப் பயங்கரமாத் தூக்கம் வருது..." என்று கூறிக்கொண்டே ஹாலில் விரிக்கப்பட்டிருந்த அந்தப் பெரிய மெத்தையில் சென்று மல்லாக்கப் படுத்தான்.

சந்தியா உடனே உள்ளே சென்று, அவனுக்காகத் தலையணைகளையும் ஓர் இதமான போர்வையையும் (Blanket) எடுத்து வந்தாள். விக்கியின் தலைக்குக் கீழே தலையணையை வைத்துப் போர்வையைப் போர்த்திவிட்டவள், அப்படியே அவனது மார்பின் மீது மென்மையாகச் சாய்ந்து படுத்தாள்.

அவனது முகத்தைத் தன் கைகளால் ஏந்தி, அவனது உதடுகளில் ஆழமாகவும் அன்பாகவும் ஒரு முத்தத்தைப் பதித்தாள். பின் அவனது காதருகே குனிந்து, "விக்கி... ஸ்விம்மிங் பூல் ஷவர்ல (Shower) கதிர்கூடப் பாதியில விட்டதை... நான் இப்போ பெட்ரூம்ல (Bedroom) போய் கன்டினியூ (Continue) பண்ணப் போறேன்," என்றாள் ஒரு குறும்புப் புன்னகையுடன்.

நேற்று நள்ளிரவில் இவர்கள் இருவரும் ஒன்றாகப் படுத்திருந்ததைப் பார்த்து அதிர்ந்து அழுத விக்கிக்கு, இன்று மனம் முற்றிலும் மாறியிருந்தது. நாள் முழுவதும் சந்தியா தன் மீது காட்டிய அன்பும், கதிருடன் ஏற்பட்ட நட்பும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாகச் சந்தியா எதையும் மறைக்காமல் தன் மார்பில் சாய்ந்து அனுமதி கேட்கும் விதமும் அவனுக்குள் எந்த உறுத்தலையும் ஏற்படுத்தவில்லை.

விக்கி தூக்கக் கலக்கத்திலேயே லேசாகப் புன்னகைத்து, "ம்ம்ம்... சரி..." என்று தலையசைத்துவிட்டுக் கண்களை மூடிக்கொண்டான்.

சந்தியா மெதுவாக எழுந்து, சற்றுத் தள்ளித் தன்னையே பார்த்துக்கொண்டு நின்றிருந்த கதிரின் அருகே சென்றாள்.

"என்னைத் தூக்கிட்டுப் பெட்ரூம்க்குப் போங்க கதிர்..." என்று கொஞ்சும் குரலில் கூறியவள், கதிரின் கழுத்தைத் தன் இரு கைகளாலும் வளைத்துப் பிடித்துக்கொண்டு, அப்படியே எம்பி அவனது இடுப்பில் ஏறித் தன் இரு கால்களையும் அவனது இடுப்பைச் சுற்றிப் பின்னிக்கொண்டாள்.

அவள் அணிந்திருந்த அந்த மிகக் குட்டியான ஷார்ட்ஸுடன் (Short shorts), அவளது வழுவழுப்பான வெற்றுத் தொடைகள் தன் இடுப்பை இறுக்கிப் பிடித்ததும், அவளது மார்பகங்கள் தன் மார்பில் அழுந்தி உரசியதும் கதிருக்குள் மீண்டும் ஒரு மின்சாரக் கிளர்ச்சியை உண்டாக்கின.

சந்தியா அவனது கழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டு, மிக அருகில் அவனது கண்களையே காமத்தோடு உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.

கதிர் அவளது கொழுத்த குண்டிகளைத் தன் இரு கைகளாலும் அடியிலிருந்து தாங்கிப் பிடித்துக்கொண்டு அவளைத் தூக்கி நடந்தான். படுக்கையறை வாசல் அருகே சென்றதும், சந்தியாவே தன் ஒரு கையை நீட்டி ஹாலின் லைட்டை (Light) ஆஃப் செய்தாள். ஹாலில் விக்கி ஆழ்ந்த உறக்கத்திற்குச் செல்ல, கதிர் தன் இடுப்பில் தொற்றிக்கொண்டிருந்த சந்தியாவின் உதடுகளைக் கவ்வியபடியே படுக்கையறைக்குள் நுழைந்து, காலால் கதவைச் சாத்தினான்.

படுக்கையறைக்குள் நுழைந்த கதிர், தன் இடுப்பில் தொற்றிக்கொண்டிருந்த சந்தியாவை மெத்தையில் மிக மென்மையாகக் கிடத்தினான். அவள் அணிந்திருந்த அந்த டி-ஷர்ட்டையும் (T-shirt), குட்டியான ஷார்ட்ஸையும் (Shorts), உள்ளாடைகளையும் ஒவ்வொன்றாகக் களைந்து, மீண்டும் அவளைப் பிறந்த மேனியாக்கினான். தானும் தன் ஆடைகளைக் களைந்துவிட்டு அவளருகில் படுத்தான்.

நேற்றைய இரவைப் போலவே, இன்றும் அவர்களின் கூடல் எந்த அவசரமும் இன்றி, மிக மென்மையான, ரொமான்டிக்கான மிஷனரி (Romantic Missionary) நிலையில் தொடங்கியது.

கதிர் சந்தியாவின் உதடுகளிலும், கழுத்திலும், திரண்ட முலைகளிலும் தன் சூடான முத்தங்களைப் பதித்தபடியே, தன் விறைத்த சுண்ணியை அவளது ஈரமான புண்டைக்குள் அடிவரை ஆழமாகப் புதைத்து, மிக நிதானமாக இயங்கத் தொடங்கினான். அவனது ஒவ்வொரு ஆழமான அசைவிலும் காமத்தை விட ஒரு கரைகடந்த காதலும், அவளைப் பிரிய மனமில்லாத ஒரு தவிப்புமே நிறைந்திருந்தன.

சந்தியாவின் கண்களை நேராகப் பார்த்தபடியே, அவளுக்குள் நிதானமாக இயங்கிக்கொண்டிருந்த கதிர், உணர்ச்சிப் பெருக்கில், "பானு... என் வாழ்க்கையில இனிமேல் வர்ற எல்லா நைட்டும் (Night) இப்படியே போகணும் போல இருக்கு பானு..." என்றான் தழுதழுத்த குரலில்.

கதிரின் அந்த வார்த்தைகள் சந்தியாவைத் திடுக்கிட வைத்தன. அவளுக்குள் நிதர்சனம் (Reality) சுளீரென உறைத்தது.

அவள் தன் கைகளால் கதிரின் தலைமுடியை மென்மையாகக் கோதிவிட்டபடியே, "ஆனா... நான் விக்கியோட வைஃப் (Wife) கதிர்," என்றாள் மிக மெல்லிய, ஆனால் தெளிவான குரலில்.

அந்த ஒற்றை வாக்கியம், காமப் போதையிலும் காதல் மயக்கத்திலும் மிதந்துகொண்டிருந்த கதிரை நிஜ உலகிற்கு இழுத்து வந்தது. 'ஆமாம்... இவள் இன்னொருத்தனின் மனைவி!' என்ற உண்மை அவனது நெஞ்சில் பாரமாக இறங்கியது. அவனது முகம் சட்டென்று வாடுவதைக் கவனித்த சந்தியா, அவனது கன்னங்களைத் தன் கைகளால் தாங்கிப் பிடித்தாள்.

"இப்போதைக்கு எதைப் பத்தியும் யோசிக்காதீங்க கதிர்... இந்த நிமிஷத்தை, இந்த இரவை மட்டும் நாம முழுசா அனுபவிக்கலாம். வாங்க..." என்று கூறி அவனது உதடுகளைத் தன் உதடுகளால் கவ்விக்கொண்டாள்.

அந்த ஆழமான முத்தத்திலேயே தன் சோகத்தையும் பிரிவின் ஏக்கத்தையும் முழுமையாகக் கரைத்த கதிர், தன் முழுக் காதலையும் காமத்தையும் தன் இடுப்பின் பலத்தில் திரட்டினான். சந்தியாவின் இதழ்களைக் கடித்துச் சுவைத்தபடியே, தன் விறைத்த சுண்ணியை அவளது சூடான புண்டையின் அடி ஆழம் வரை முட்டி, வேகமாக இடிக்கத் தொடங்கினான். கதிரின் தொடர்ச்சியான இடிப்புகளில் சந்தியாவின் புண்டைச் சுவர்கள் சுருங்கி அவனது இரும்புத் தடியை இறுகக் கவ்விய அந்த நொடியில், அவனது கட்டுப்பாடும் உடைந்தது. "பானு..." என்று அவளது வாய்க்குள் முனகியபடியே, தன் சூடான, கெட்டியான விந்தை அவளது புண்டையின் ஆழத்தில் பீய்ச்சி அடித்து, அவளோடு இணைந்து ஒரு முழுமையான, ஆத்மார்த்தமான உச்சத்தை அடைந்தான்.

கூடல் முடிந்து இருவரும் மூச்சு வாங்கியபடி ஒருவரையொருவர் தழுவிப் படுத்திருந்தனர்.

அந்த அமைதியில், சந்தியா கதிரின் மார்பைத் தன் விரல்களால் வருடிக்கொண்டே மெல்லப் பேசத் தொடங்கினாள். அவள் தான் அடுத்த வாரம் பெங்களூரை விட்டு நிரந்தரமாகச் செல்லப்போவதை அவனிடம் நேரடியாகச் சொல்லவில்லை என்றாலும், தான் அவனது வாழ்க்கையில் நிரந்தரமில்லை என்பதை அவனுக்குப் பக்குவமாகப் புரிய வைக்க நினைத்தாள்.

"கதிர்... உங்களுக்குக் கடந்த திருமண வாழ்க்கை கசப்பா அமைஞ்சிருக்கலாம். ஆனா, உங்களுக்கு இன்னும் வாழ்க்கை ரொம்பவே மீதி இருக்கு. உங்களுக்கு இப்போ 37 வயசுதான் ஆகுது. உங்க உடம்புல இருந்த பிரச்சனையும் இப்போ முழுசா சரியாகிடுச்சு. இனிமேலும் இப்படியே தனிமையில இருக்காம, உங்க மனசுக்குப் பிடிச்ச மாதிரி ஒரு நல்ல பொண்ணைப் பார்த்துத் திரும்பக் கல்யாணம் பண்ணிக்கோங்க..." என்றாள்.

கதிர் எதுவும் பேசாமல் அவளையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

சந்தியா தொடர்ந்தாள், "அப்படிப் புதுசா கல்யாணம் பண்ணிக்க விருப்பம் இல்லைன்னா... உங்க பையனுக்காகவாவது யோசிங்க. உங்க முதல் மனைவி தன்னோட தப்பை உணர்ந்து, இப்போ மனசு மாறியிருந்தாங்கன்னா... அவங்ககூடக் கூடத் திரும்பச் சேர்ந்து வாழப் பாருங்க கதிர். உங்களுக்கான ஒரு நிரந்தரமான குடும்பம் உங்களுக்குக் கண்டிப்பா வேணும்."

சந்தியா மறைமுகமாகத் தான் அவனது வாழ்வில் ஒரு வழிப்போக்கர் மட்டுமே என்பதை உணர்த்திய விதம், கதிரின் இதயத்தை நொறுக்கியது. அவனது கண்களில் இருந்து கண்ணீர் பெருக்கெடுத்து வழிந்தது. தனக்குச் சாப விமோசனம் கொடுத்த இந்தத் தேவதை, தன் வாழ்வில் நிரந்தரமாகத் தங்கப்போவதில்லை என்ற வலி அவனுக்கு அழுகையை வரவழைத்தது.

கதிர் கலங்குவதைப் பார்த்த சந்தியாவின் மனமும் இளகியது. அவள் உடனே அவனது தலையை இழுத்துத் தன் வெற்று மார்போடு சேர்த்து இறுக்கமாக அணைத்துக்கொண்டாள். ஒரு தாயைப் போல அவனது முதுகைத் தடவிக்கொடுத்து ஆறுதல் கூறினாள்.

அவனது மனநிலையை மாற்ற நினைத்த சந்தியா, அவனது முகத்தை நிமிர்த்தித் தன் கைகளால் கண்ணீரைத் துடைத்துவிட்டாள்.

"இப்படி அழலாமா? சரி, எனக்காக ஒண்ணு பண்ணுவீங்களா?" என்று கேட்டாள் புன்னகையுடன்.

"என்ன பானு?" என்றான் கதிர் கம்மிய குரலில்.

"நாளைக்குச் சாயங்காலத்துக்குள்ள... எனக்காக நீங்க ஒரு அழகான கவிதை (Poem) எழுதித் தரணும். உங்க மனசுல என்னைப் பத்தி என்ன தோணுதோ, அதை வெச்சு ஒரு கவிதை! எழுதுவீங்களா?" என்று செல்லமாகக் கேட்டாள்.

அவளது அந்த ஆசையான கோரிக்கை கதிரின் சோகத்தைச் சற்றே மறக்கடித்தது. அவன் தன் கண்களைத் துடைத்துக்கொண்டு, ஒரு மெல்லிய புன்னகையுடன், "சரி பானு... நான் பெரிய கவிஞன்லாம் இல்ல, ஆனா உங்களுக்காகக் கண்டிப்பா ஒரு கவிதை எழுத ட்ரை (Try) பண்றேன்," என்றான்.

"குட் பாய் (Good boy)..." என்று கூறி அவனது நெற்றியில் முத்தமிட்டாள் சந்தியா.

இருவரும் தங்களுக்குள் பொங்கி வழிந்த உணர்ச்சி மிகுதியைப் பரிமாறிக்கொண்டவர்களாய், ஒருவரையொருவர் பிரிய மனமில்லாமல் இறுக்கமாகக் கட்டியணைத்துக்கொண்டு அந்த இரவின் ஆழ்ந்த உறக்கத்திற்குள் சென்றனர்.