Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

----------------
Part 312:
----------------

கார்த்திக்கை, கம்ப்ளீட்டா... முழுசா... அடிமை ஆக்கிடுச்சு!...

நான் அவர் முகத்தையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு, அமைதியா இருந்தேன்.

எங்க பெட்ரூம்ல இப்போ கொஞ்சம் அமைதி மறுபடியும்.

ஏசியோட சின்ன ஹம்மிங் சவுண்டைத் தவிர, வேற எந்தச் சத்தமும் அங்க இல்ல.

ஆனா... கார்த்திக்கோட மூச்சுக்காத்து மட்டும்... சத்தமா... சூடா என் முகத்துல அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவரு... தன் ரெண்டு கண்களையும் இறுக்கமா மூடிக்கிட்டு...

அப்படியே கல்லு மாதிரி கிடந்தாரு.

அவருக்குள்ள இப்போ என்ன ஓடிக்கிட்டு இருக்குனு எனக்கு அவ்ளோ கிளியராத் தெரிஞ்சுது.

நான் இப்போ சொன்ன அந்த ஃபைனல் கட்ச்...

'தன் பொண்டாட்டி... எவன் துணிய கழட்டி எறிஞ்சானோ,...'

'அவன் கைகளாலயே... தன் உடம்புல டிரஸ்ஸை மாட்டிக்கிட்டா!'

இந்த இமேஜ்... கார்த்திக்க, அவரோட அந்தப் புருஷன்ங்குற அத்தாரிட்டியை...

அப்படியே உடைச்சு... தரைல போட்டு மிதிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

ஆனா... அதே இமேஜ் தான்... அவரோட ஆண்மையை, அவரோட ஆசையை வக்கிரமா உசுப்பேத்திக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவரோட சுண்ணி...

இப்போ எந்த ஒரு டச்-உம் இல்லாம, என் கண்ணுக்கு முன்னாடியே...

ஒரு இரும்பு ராடு மாதிரி... துடிச்சுக்கிட்டு நின்னது!

அவரு உடம்புல இருந்த ஒவ்வொரு நரம்பும், அந்த ஒரு மணி நேர விஷயங்களை எல்லாம் ரீவைண்ட் பண்ணிப் பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் அவர் முகத்தையே ரசிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

‘கார்த்திக்... உங்க நிலைமையைப் பாக்க எனக்கே ஒரு மாதிரி இருக்கு.'

'ஒரு பக்கம் உங்க பொண்டாட்டிய அவன் செக் பண்ணி, குண்டி ஓட்டையில விரல் விடப் பாத்தானேங்குற தவிப்பு...'

'இன்னொரு பக்கம், அவன் எவ்ளோ கூலா என் உடம்பைத் தடவி எனக்கு டிரஸ் பண்ணி விட்டான்ங்குற அந்த ஷாக்...'

இந்த ரெண்டுக்கும் நடுவுல, நீங்க வேற ஒரு ஆளா மாறித் தவிச்சுக்கிட்டு இருக்கீங்க!

ஆனா... நான் இந்த கேமை இதோட நிப்பாட்டப் போறது இல்ல.

இந்தக் கதையை நான் ஒரு பெர்ஃபெக்ட்டான எண்ட்-ல முடிக்கணும்.

அதுவும்... பிரகாஷை, ஒரு 'ஹீரோ' ஆக்கி, ஒரு 'நல்லவன்' ஆக்கி முடிக்கணும்!

அப்போதான் கார்த்திக்கோட மனசு, இந்த மொத்த விஷயத்தையும் கொஞ்சமாவது நம்பும்.

அப்படி நம்புனாத் தான்... ஒருவேளை வேற என்ன ப்ரோப்லம் வநதாலும், அவரோட மூளை ஈஸியா அக்செப்ட் பண்ணிக்கிடும்.

அதுக்கு எவ்ளோ பொய் சொல்லணுமோ சொல்லலாம்னு முடிவு பண்ணுனேன்.

நான் என் கையை மெதுவா நீட்டினேன்.

அவரோட சுண்ணியை...

என் கையால சாஃப்ட்டா... பிடிச்சேன்.

நான் அப்படிப் பிடிச்ச செகண்ட்!

கார்த்திக் உடம்பு ஒரு சின்ன ஜர்க் ஆச்சு.

அவரு மெதுவாத் தன் கண்களைத் திறந்தாரு.

அவரு கண்கள் சிவப்பா மாறி, என்னையே பசியோட பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என் கையால... அவரோட சுண்ணியை மேல இருந்து கீழ வரைக்கும்...

அவ்ளோ ஸ்லோவா... ஒரு ரிதத்துல ஆட்ட ஆரம்பிச்சேன்.

நான் ஆட்டிக்கிட்டே... என் முகத்தை இன்னசென்ட்டா, ஒரு அக்கறையான பொண்டாட்டி மாதிரி மாத்திக்கிட்டேன்.

"கார்த்திக்..."

நான் சாஃப்ட்டா, முணுமுணுத்தேன்.

"நீங்க... நீங்க தயவுசெஞ்சு அவரைத் தப்பா நெனச்சுக்காதீங்க கார்த்திக்."

நான் பிரகாஷுக்காக வக்காலத்து வாங்குற மாதிரி பேச ஆரம்பிச்சேன்.

நான் அப்படிச் சொன்னதும், கார்த்திக் புருவம் லேசாச் சுருங்குச்சு.

"நான் டிரஸ் பண்ணதுக்கு அப்புறம்..."

"அவர்... அவர் எங்கிட்ட டீசண்டா, நல்ல விதமா நடந்துக்கிட்டாரு கார்த்திக்."

நான் பிரகாஷோட இமேஜை பில்ட் பண்ணேன்.

"நான் அவரோட மூஞ்சியக் கூடப் பாக்காம, இப்டிலாம் ஆயிடுச்சேன்னு, குற்ற உணர்ச்சியில தலைகுனிஞ்சு நின்னுக்கிட்டு இருந்தேன்."

"ஆனா அவர்..."

"அவர் எந்த தப்பான பார்வையோ, தப்பான எண்ணமோ இல்லாம..."

"எங்கிட்ட சீரியஸா எக்ஸ்பிளைன் பண்ணாரு கார்த்திக்."

நான் ஒரு ஆழமான பெருமூச்சு விட்டேன்.

"அவர் என் கண்ணைப் பாத்துச் சொன்னாரு..."

"'மேடம்... இன்னைக்கு நான் பண்ண இந்த பிஸிக்கல் செக்-அப்ஸ் எல்லாம்...'"

"'ஒருவேளை, நீங்க பாக்குறதுக்கு வேணா உங்களுக்கு ரொம்பத் தப்பாத் தெரியலாம்... ரொம்ப மோசமாத் தெரியலாம்.'"

"'ஆனா... இது உங்களோட உடம்புக்கு ரொம்ப ரொம்ப முக்கியம் மேடம்'னு..."

"அவர் உறுதியாச் சொன்னாருங்க கார்த்திக்!"

நான் சும்மா பில்ட்-அப் பண்ண ஆரம்பிச்சேன்.

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டதும், எந்த ரியாக்‌ஷனும் இல்லாம என்னையவே வெறிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

"அதுக்கப்புறம்... அவர் ஒரு உண்மையைச் சொன்னாரு கார்த்திக்."

நான் அந்த ஃபைனல் பொய்யை வெளிய விடப் போறேன்.

"அவர் சொன்னாரு..."

"'மேடம்... நான் ஆர்மிக்கு ட்ரை பண்ணிக்கிட்டு இருந்தேன்னு உங்ககிட்ட சொல்லிருக்கேன்ல?'"

நான் அந்தப் பழைய இன்பர்மேஷனை இப்போ கனெக்ட் பண்ணேன்.

"'அப்போ... நான் அந்த மிலிட்டரி செலக்சனுக்காக ட்ரெய்னிங் எடுக்கும்போது...'"

"'அங்க எங்களுக்கு ஒரு ஸ்பெஷலான ட்ரெய்னிங் குடுத்தாங்க மேடம்.'"

"'அது பேரு... ஸ்பெஷல் சர்வைவல் ட்ரெய்னிங்...'"

"அப்படின்னு அவர் எங்கிட்டச் சொன்னாருங்க கார்த்திக்!"

நான் 'மிலிட்டரி'ங்குற வார்த்தையை அழுத்திச் சொன்னேன்.

நான் அப்படிச் சொன்ன எக்ஸாக்ட் செகண்ட்!

கார்த்திக்கோட கண்கள்... விரிஞ்சுது!

"மி... மிலிட்டரியா?"

"ஸ்பெஷல் சர்வைவல் ட்ரெய்னிங்கா?"

அவரு என்னையப் பாத்து, வார்த்தைகளை நம்ப முடியாம ரிப்பீட் பண்ணாரு.

நான் என் பார்வையை அவர் கண்ணுக்குள்ள ஆழமா லாக் பண்ணி...

எந்த ஒரு தயக்கமும் இல்லாம, கான்ஃபிடெண்டாத் தலையாட்டுனேன்.

"ஆமா கார்த்திக்..."

"அவர் அதத் தான் சொன்னாரு."

"அவர் எங்கிட்ட எல்லாத்தையும் கிளியரா எக்ஸ்பிளைன் பண்ணாரு."

நான் அந்த லாஜிக்கை இப்போ விவரிக்க ஆரம்பிச்சேன்.

"அவர் சொன்னாரு கார்த்திக்..."

"'ஒரு உண்மையான வார்-ஜோன்ல... இல்ல ஒரு பெரிய எமர்ஜென்சில...'"

"'நமக்கு உடனே எந்த ஒரு ஃபர்ஸ்ட்-எய்ட் கிட்டும் கிடைக்காது.'"

"'கிளீனான தண்ணியோ, ஒரு டாக்டரோ உடனே வந்துர மாட்டாங்க.'"

"'அந்த மாதிரி நேரத்துல... ஒருத்தவங்களுக்கு காயம் ஆச்சுன்னா, இல்ல நெர்வஸ் ஷாக் ஆச்சுனா... அவங்க நரம்புகள் எல்லாம் உறைஞ்சு போச்சுனா...'"

"'அவங்களை உடனே காப்பாத்த... நம்மகிட்ட இருக்குற ஒரே விஷயம்...'"

"'நம்மளோட பாடி ஹீட் ... நம்மளோட எச்சில்... அப்புறம் பிஸிக்கல் பிரஷர்...'"

"'இது மூணையும் வெச்சுத் தான் ஒரு உயிரைக் காப்பாத்த முடியும்னு எங்களுக்கு ட்ரெய்னிங் குடுத்துருக்காங்க மேடம்'னு..."

"அவர் அவ்ளோ சயின்டிஃபிக்கா, அவ்ளோ சீரியஸா எங்கிட்டச் சொன்னாருங்க கார்த்திக்!"

நான் அந்த முட்டாள்தனமான, கார்த்திக்குத் தேவையான அந்த எக்ஸ்கியூஸை...

பெர்ஃபெக்ட்டா அவர் மூஞ்சில அடிச்ச மாதிரிச் சொன்னேன்.

என் மனசுக்குள்ள... நான் சத்தமா, குரூரமாச் சிரிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்.

'கார்த்திக்... உங்களோட இந்த லாஜிக் இருக்கே... அதுக்கு உலகத்துலயே பெரிய அவார்டு குடுக்கலாம்.'

'ஒரு வாட்ச்மேன்... என் புண்டையை நக்கி, என் முலையைச் சப்பிப் பிசைஞ்சு, எனக்கு லிப்-லாக் குடுத்ததை...'

'மிலிட்டரி சர்வைவல் ட்ரெய்னிங்னு நான் சொல்றேன்...'

'நீங்க அதை பசியோட, ஆசையா நம்பத் துடிக்கிறீங்களே?'

'உங்க மனசு... அந்த வாட்ச்மேன் ஒரு நல்லவன்ங்குறதை ஏத்துக்க டெஸ்பரேட்டா இருக்குனு பாருங்க!'

ஆனா வெளிய... என் முகத்துல இன்னசென்ஸ் கொஞ்சம் கூடக் குறையல.

"அவர் ஃபைனலா என்னைப் பாத்துச் சொன்னாரு கார்த்திக்..."

"'அந்த எக்ஸாக்ட் மிலிட்டரி ட்ரெய்னிங்கத் தான்... நான் இன்னைக்கு உங்க மேல யூஸ் பண்ணேன் மேடம்.'"

"'நான் பண்ணது எல்லாமே... உங்களோட நல்லதுக்காகத் தான்...'"

"'உங்களுக்குள்ள எந்த ஒரு பெர்மனன்ட் டேமேஜும் வந்துரக் கூடாதுனு... உங்களைக் காப்பாத்தத் தான் நான் இப்படி போர்ஸ் பண்ணி ட்ரீட்மென்ட் பண்ணேன் மேடம்'னு..."

"அவர் உறுதியா, எந்த குற்ற உணர்ச்சியும் இல்லாமச் சொன்னாருங்க கார்த்திக்!"

நான் பிரகாஷோட 'ஹீரோ' இமேஜை, முழுசாப் பில்ட் பண்ணி முடிச்சேன்.

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டு, விறைச்சுப் போய் உக்காந்துருந்தாரு.

அவரோட மூளை இப்போ இந்த புது இன்பர்மேஷனை ஸ்பீடாப் ப்ராசஸ் பண்ணிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

'மிலிட்டரி சர்வைவல் ட்ரெய்னிங்... பாடி ஹீட்... எச்சில்... பிரஷர்...'

'ஓஹோ... அதனால தான் அவன் வெறியா முத்தம் குடுத்து, முலையைப் பிசைஞ்சு, புண்டையை நக்குனானா?'

அவரோட கெட்ட மைண்ட்... இப்போ பெர்ஃபெக்ட்டா ஒரு கன்குளூஷனுக்கு (வந்துருச்சு.

'அப்பாடா... அவன் என் பொண்டாட்டிய எந்தத் தப்பான இன்டென்ஷன்லயும் தொடல.'

'அவன் ஒரு மிலிட்டரி காரன் மாதிரி, அவளைக் காப்பாத்தத் தான் பெரிய ட்ரீட்மென்ட்டைக் குடுத்துருக்கான்.'

இந்த நிம்மதி... கார்த்திக்க முழுசாச் சமாதானப்படுத்திடுச்சு.

நான் அவர் முகத்தையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு...

என் கையால அவரோட சுண்ணியை ஆட்டுறத, இன்னும் கொஞ்சம் அதிகம் பண்ணேன்.

"நான்..."

"நான் அவர் குடுத்த எக்ஸ்பிளனேஷனை முழுசா அமைதியாக் கேட்டுக்கிட்டு இருந்தேன் கார்த்திக்."

"எனக்கு... அவரோட அந்த நல்ல இன்டென்ஷன் அவ்ளோ கிளியராப் புரிஞ்சுடுச்சு."

"அவர் நிஜமாவே என்னைக் காப்பாத்தத் தான் இவ்ளோ தூரம் ரிஸ்க் எடுத்துருக்காருனு எனக்குத் தோணுச்சு."

நான் ஒரு நல்ல பொண்டாட்டி மாதிரி ஆக்ட் பண்ணேன்.

"அதனால..."

"நான் அவர்கிட்ட எந்த ஒரு கொஸ்டின்-ம் பண்ணல."

"நான் என் கைகூப்பி... 'தேங்க் யூ பிரகாஷ்... இதுக்கு ரொம்ப தேங்க்ஸ்'னு சொன்னேன்."

நான் அந்த ஃபைனல் கன்குளூஷனைக் குடுத்தேன்.

"அவர்கிட்ட நன்றியாச் சொல்லிட்டு..."

"நான் அந்த சர்வீஸ் ரூமை விட்டு வெளிய வந்து... நேரா நம்ம வீட்டுக்கு ஓடி வந்துட்டேன் கார்த்திக்."

நான் என் கண்களை விரிச்சு, அவர் கண்ணுக்குள்ள ஆழமாப் பாத்தேன்.

"அவ்வளவு தான் கார்த்திக்... தட்ஸ் ஆல்"

"நான் உங்களுக்கு முதல்லயே சொன்னேன்ல கார்த்திக்?"

"அவர் நிஜமாவே ஒரு ஜென்டில்மேன்... ஒரு நல்ல மனுஷன்."

"நான் எந்தத் துணியும் இல்லாம, வல்னரபிளா அவர் முன்னாடி கிடந்தேன்..."

"ஆனா அவர் என்னையக் கொஞ்சம் கூட அட்வான்டேஜ் எடுத்துக்கவே இல்ல கார்த்திக்!"

"அவர்கிட்ட எந்த ஒரு தண்ணியோ, ஃபர்ஸ்ட்-எய்ட் பாக்ஸோஇல்லாததால..."

"அவர் தன்னோட அந்த எமர்ஜென்சி ட்ரெய்னிங்கை யூஸ் பண்ணி, என்னைய அக்கறையாக் காப்பாத்திட்டாரு கார்த்திக்."

நான் இந்த வார்த்தைகளைச் சொல்லி முடிச்சேன்.

சொல்லிட்டு... எந்த எக்ஸ்பிரஷனும் இல்லாம, அமைதியா உக்காந்துருந்தேன்.

என் கை மட்டும் அவரோட சுண்ணியை...

ஸ்லோவா... மேல இருந்து கீழ வரைக்கும்... லேசா ஆட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அந்தப் பெட்ரூம்ல ஒரு மரண அமைதி.

கார்த்திக்... என்னையவே வெறிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

அவருக்குள்ள... இப்போ ஒரு பெரிய சுழல் ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் சொன்ன அந்த 'ஒன் ஹவர்'... அந்த ஒரு மணி நேர விஷயங்கள்...

'தன் பொண்டாட்டி ஒரு வாட்ச்மேன்கிட்ட அம்மணமா மாட்டி... அவன் எச்சிலாலயும், உடம்பாலயும் குடுத்த முரட்டுத்தனமான ட்ரீட்மென்ட்...'

இந்த மொத்த இன்சிடென்ட்டையும்... அவரு இப்போ கம்ப்ளீட்டாப் ப்ராசஸ் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தாரு.

அவரு மூச்சுக்காத்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாச் சீராக ஆரம்பிச்சுது.

அவரு இப்போ... கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ் ஆகுற மாதிரி தெரிஞ்சுது.

நான் அவர் முகத்தையே வாட்ச் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தேன்.

'கார்த்திக்...'

'இந்தக் கதையை நான் இதோட முடிச்சுக்கலாம்னு தான் நெனச்சேன்.'

'ஆனா... நீங்க இவ்ளோ சீக்கிரம் ரிலாக்ஸ் ஆகுறதப் பாத்தா... எனக்கு ஏதோ தப்பாப் படுது.'

'உங்க மனசுக்குள்ள இன்னும் ஏதோ ஒரு கியூரியாசிட்டி இருக்குனு எனக்குத் தோணுது.'

நான் அவரை உத்துப் பாத்துக்கிட்டே இருந்தப்போ...

கார்த்திக்... பெட்ல லேசாத் தன் உடம்பை அட்ஜஸ்ட் பண்ணி உக்காந்தாரு.

அவரு தன் பார்வையை... என் முகத்துல இருந்து லேசாத் கீழ இறக்குனாரு.

கீழ...

அவரோட சுண்ணியை... நான் அவ்ளோ டைட்டாப் பிடிச்சு ஆட்டிக்கிட்டு இருந்தேன்ல?

அந்த ஆக்‌ஷனை... அவரு உத்துப் பாத்தாரு.

நான் எவ்ளோ சாஃப்ட்டா, ஆனா எவ்ளோ ஆழமாப் பிரஸ் பண்ணி ஆட்டுறேங்குறத அவர் நோட் பண்ணாரு.

அதுக்கப்புறம்...

அவரு மெதுவாத் தன் தலையைத் தூக்கி...

மறுபடியும் என் கண்களுக்குள்ள பாத்தாரு.

அவரு இப்போ என்னைப் பாக்குற பார்வை...

அது கம்ப்ளீட்டா மாறிடுச்சு!

இவ்ளோ நேரமா அவர் கண்ணுல இருந்த அந்த ஷாக்... அந்தப் பயம்... அந்த குழப்பம்...

அது எல்லாமே மறைஞ்சு போச்சு.

இப்போ அவர் கண்ணுல... ஒரு பயங்கரமான, டார்க் ஆன.. ஒரு வக்கிரமான ஆசை இருந்துச்சு!

அவரு முகத்துல ஒரு மாதிரி... திருட்டுத்தனமான ஒரு கியூரியாசிட்டி வந்துருச்சு.

இந்த ஒரு நிமிஷத்துல... கார்த்திக் ஒரு கம்ப்ளீட்டா வேற மனுஷனா மாறிட்டாருனு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

'ஓஹோ...'

'நீங்க இதோட நிப்பாட்டப் போறது இல்லையா கார்த்திக்?'

'இன்னும் உங்களுக்கு டீடைல்ஸ் வேணுமா?'

நான் மனசுக்குள்ள அவ்ளோ சத்தமா, ரசிச்சுச் சிரிச்சுக்கிட்டேன்.

கார்த்திக்... தன் தொண்டையைக் கஷ்டப்பட்டுச் செருமுனாரு.

அவரு குரல்... இப்போ அவ்ளோ லோ-வா, ஒரு மாதிரி ஹஸ்கியா, செக்ஸியா வெளிய வந்துச்சு.

"அ... அவ்வளவு தானா பவி?"

அவரு என்னையப் பாத்து... ஒரு மாதிரி கிண்டலா, ஆனா அவ்ளோ தவிப்போட கேட்டாரு.

"தட்ஸ் ஆல்?"

"அவன் உனக்கு டிரஸ் பண்ணி விட்டான்... அதோட முடிஞ்சுதா?"

அவரு என்னையவே கூர்மையாப் பாத்தாரு.

நான் இன்னசென்ட்டாத் தலையாட்டுனேன். "ஆமா கார்த்திக்... அவ்வளவு தான்."

ஆனா... கார்த்திக் என்னைய விடல.

அவரு பெட்ல எனக்கு இன்னும் கொஞ்சம் க்ளோஸா லீன் ஆகி வந்தாரு.

அவரு மூச்சுக்காத்து என் மூஞ்சில சுடச்சுடப் பட்டுச்சு.

"நீ..."

அவரு ஒரு பெரிய பாஸ் விட்டாரு.

"நீ... வேற எதுவும் நோட்டீஸ் பண்ணலயா பவி?"

அவரு கிசுகிசுப்பா, ஒரு டேஞ்சரஸ்-ஆன கேள்வியைக் கேட்டாரு!

நான் அப்படிச் சொன்னதைக் கேட்டதும்...

நான் நிஜமாவே கொஞ்சம் கன்பியூஸ் ஆகுற மாதிரி ஆக்ட் பண்ணேன்.

என் புருவத்தை லேசாச் சுருக்கிக்கிட்டேன்.

"என்ன..."

"என்ன மீன் பண்றீங்க கார்த்திக்?"

நான் இன்னசென்ட்டா, ஒண்ணுமே புரியாத மாதிரி கேட்டேன்.

ஆனா... என்னோட மனசுக்குள்ள...

‘கார்த்திக்... உங்க மூளை இப்போ எக்ஸாக்ட்டா எந்த இடத்துக்குப் போயிக்கிட்டு இருக்குனு எனக்கு நல்லாவே தெரியும்!'

'ஒரு வாட்ச்மேனோட உடம்புல... நீங்க எதைப் பத்திக் கேக்குறீங்கனு எனக்குப் புரியுது!'னு நான் சிரிச்சுக்கிட்டேன்.

கார்த்திக்... இப்போ எந்த ஒரு கூச்சமும் இல்லாம...

அவ்ளோ டெஸ்பரேட்டா அந்த விஷயத்தைத் தெரிஞ்சுக்கத் துடிச்சாரு.

"ஐ மீன்..."

அவரு வார்த்தைகளை அளந்து வெளிய தள்ளுனாரு.

"ஏன்னா... அவன் உனக்கு இவ்ளோ விஷயங்கள் பண்ணிருக்கான் பவி."

"அவன் இவ்ளோ நேரமா... உன்னோட அந்த நேக்கட் ஆன உடம்பை..."

"தன் கைகளால பிடிச்சுருக்கான்..."

"உன்னோட குண்டியைப் பிசைஞ்சுருக்கான்..."

"உன்னோட மார்பகங்களை சக் பண்ணிருக்கான்..."

"உன் புஸ்ஸிக்குள்ள விரலை விட்டுருக்கான்..."

"அப்புறம் ஃபைனலா... உனக்கு கிஸ் பண்ணிருக்கான்..."

அவரு நடந்த எல்லாத்தையும் ஒரு லிஸ்ட் மாதிரி போட்டு...

என்னை உத்துப் பாத்துக்கிட்டே கேட்டாரு.

"இவ்ளோ பண்ணியும்..."

"நீ அவன் உடம்புல... எந்த ஒரு சேஞ்சும் நோட்டீஸ் பண்ணலயா பவி?"

அவரு என்னையப் பாத்து, அந்த வார்த்தைகளை பச்சையா, ஓப்பனா கேட்டாரு!

'தன் பொண்டாட்டிய இவ்ளோ நேரம் தடவுன ஒரு வாட்ச்மேனுக்கு... மூட் வந்துச்சா?'

'அவனுக்குப் ஃபீலிங் வந்துச்சானு' கேக்குற வக்கிரமான கியூரியாசிட்டி...

அவரு கண்கள்ல கிளியராத் தெரிஞ்சுது!

நான் அவர் முகத்தையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

என் மனசுக்குள்ள வந்த அந்த குரூரமான, திமிரான சிரிப்பை...

நான் அவ்ளோ கஷ்டப்பட்டு அடக்கிக்கிட்டேன்.

நான் என் கீழ்ப்பக்க உதட்டை, என் பற்களால லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

ஒரு சின்னப் பொண்ணு வெட்கப்படுற மாதிரி... எந்த ஒரு தப்பும் தெரியாத மாதிரி...

ரொம்ப மெதுவா... என் தலையை இடது பக்கமும் வலது பக்கமுமா ஆட்டுனேன்.

"நோ... நோ கார்த்திக்..."

நான் அவ்ளோ ஸ்மூத்தா, எந்த ஒரு நடுக்கமும் இல்லாம ஒரு பெரிய பொய்யைச் சொன்னேன்.

"நான் அப்படி எதுவும் நோட்டீஸ் பண்ணல கார்த்திக்."

"நான் நிஜமாவே அவ்ளோ பேனிக்ல இருந்தேன்."

"எனக்கு எதையும் கவனிக்க தெரியல, தோணல."

நான் என்னைய இன்னசென்ட்டா ப்ரொஜெக்ட் பண்ணேன்.

ஆனா... அதே நேரத்துல...

என் கையால... அவரோட சுண்ணியை...

இன்னும் அதிகமா... ஸ்லோவா... ஒரு ரிதத்துல ஆட்டிக்கிட்டே இருந்தேன்!

நான் அப்படி ஆட்டுனதும்...

கார்த்திக் தொண்டையில இருந்து ஒரு சத்தமான முனகல் வெளிய வந்துச்சு!

'ஆஆஆஹ்ஹ்... ம்ம்ம்...'

அவரு தன் கண்களை இறுக்கமா மூடிட்டு, மூச்சை உள்ள இழுத்தாரு.

அவரு உடம்பு ஆசைல அவ்ளோ தவிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"திங்க் பவி..."

அவரு என்னைய டெஸ்பரேட்டா அர்ஜ் பண்ணாரு.

"ஜஸ்ட் யோசிச்சுப் பாரு..."

"நீ... எந்த ஒரு துணியும் இல்லாம... கம்ப்ளீட்டா ஃபிளாட்டா..."

"அவன் உடம்பு மேல... அவனுக்கு மேல படுத்துருந்தனு சொன்னல?"

அவரு அந்தப் பொசிஷனை மறுபடியும் ஞாபகப்படுத்துனாரு.

"நம்மலாம் மனுஷங்க பவி... நம்ம உடம்பு... சில விஷயங்களுக்கு ரியாக்ட் பண்ணத் தான் செய்யும்."

"அவன் உன்னைய அவ்ளோ க்ளோஸா பிடிச்சுருந்தப்போ..."

"உனக்குத் தெரியலயா?"

"அவனோட பாட்டம் ஹாஃப்... அவனோட கீழ்ப்பகுதியில..."

"ஏதாவது... ஏதாவது சேஞ்ச் ஆச்சானு உனக்குத் தெரியலயா பவி?"

அவரு ஃபைனலா... தான் என்ன கேக்க வந்தாரோ, அதை கிளியரா, நேரா என் மூஞ்சில அடிச்ச மாதிரி கேட்டுட்டாரு!

'அந்த வாட்ச்மேனோட சுண்ணி... உன் உடம்புல உரசும்போது... அது விறைச்சுருந்துச்சானு உனக்குத் தெரியலயா?'

இந்தக் கேள்வி... கார்த்திக்கை எந்த அளவுக்கு அவரை ககோல்டா மாத்திருக்குனு எனக்குப் புரிய வெச்சுது!

நான் அவர் முகத்தையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு...

என் கண்களை அகலமா விரிச்சேன்.

ஒரு சின்னப் பொண்ணு ஷாக் ஆகுற மாதிரி... கியூட்டா, பிளேஃபுல்லா ஆக்ட் பண்ணேன்.

"கார்த்திக்!"

நான் அவர் நெஞ்சுல லேசா அடிச்சு, சாஃப்ட்டாச் செல்லமாக் கோபப்பட்டேன்.

"நீங்க... நீங்க ரொம்ப நாட்டி ஆகிட்டு வர்றீங்க கார்த்திக்!"

"என்கிட்ட போய் இப்படி எல்லாம் கேக்குறீங்க?"

நான் அவரை டீஸ் பண்ணிப் பேசுனேன்.

ஆனா கார்த்திக்... இப்போ பின்வாங்க ரெடியா இல்ல.

அவரு என்னோட செல்லமான கோபத்தை எல்லாம் கண்டுக்கல.

அவரு முன்னாடி வந்து, என் தோளை பலமாப் பிடிச்சுக்கிட்டாரு.

"ஜஸ்ட் டெல் மீ பவி..."

அவரு குரல் தவிப்போட, ஏதோ உசுரைக் கையில பிடிச்சுக்கிட்டுக் கெஞ்சுற மாதிரி வந்துச்சு.

"ப்ளீஸ் பவி... எங்கிட்ட மறைக்காத."

"நீ... நீ அதை நோட்டீஸ் பண்ணியா... இல்லயா?"

"அவனுக்கு... அவனுக்கு அப்படி ஆச்சானு மட்டும் சொல்லு பவி!"

அவர் என்னன்னுனு சொல்லாம என் வாய்ல இருந்தே வர வெக்கணும்னு கேக்கறாரு.

அவரு என்னைய டெஸ்பரேட்டா... தன் பொண்டாட்டியோட வாயில இருந்து அந்த உண்மையை தெரிஞ்சுக்கத் தவியாத் தவிச்சுக்கிட்டு இருந்தாரு!