Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

--------------
Part 311:
--------------

எந்த ஒரு எக்ஸ்பிரஷனும் இல்லாம, அமைதியா அவர் கண்ணையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு உக்காந்துருந்தேன்...

கார்த்திக்கோட சுண்ணி, என் கைக்குள்ள ஒரு இரும்பு ராடு மாதிரி விறைச்சு, துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவரு கொஞ்ச நேரம் அமைதியா, என் முகத்தையே வெறிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

அவருக்குள்ள நான் சொன்ன 'எச்சில்' ட்ரீட்மென்ட் விஷயம் ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சுனு எனக்குத் தெரியும்.

ஆனா... திடீர்னு...

அவரு கண்கள்ல இருந்த ஷாக் குறைஞ்சு, ஒரு தவிப்பு வந்துச்சு.

"அ... அவ்வளவு தானா பவி?"

அவரு குரல், ஒரு ஏமாற்றத்தோட வெளிய வந்துச்சு.

அவரு என்னையப் பாத்து, அந்த வார்த்தையை உச்சரிச்ச விதமே... எனக்கு எல்லாமே புரிய வெச்சுது.

கார்த்திக்...'

'நான் உங்களுக்கு எவ்ளோ சொல்லணுமோ சொல்லிட்டேன்... அதோட அந்த இன்சிடென்ட் முடிஞ்சுருச்சுனு நீங்க ஃபீல் பண்றீங்களா?'

'இன்னும் அவன் என்னை ஏதாவது பண்ணிருக்கக் கூடாதானு உங்க மனசு தவிக்குதா?'

நான் அவர் முகத்தையே பாத்து, என் மனசுக்குள்ள சத்தமா சிரிச்சுக்கிட்டேன்.

'உங்க பொண்டாட்டிய வேற ஒருத்தன் அம்மணமாக்கி விளையாண்டது... உங்களுக்கு பெரிய அடிக்‌ஷனா மாறிடுச்சா கார்த்திக்?'

"எல்லாம் முடிஞ்சுருச்சா?"

"அவன்... அவன் வேற எதுவும் பண்ணலயா?"

அவரு மறுபடியும் டெஸ்பரேட்டா, ஏதோ நான் இன்னும் கொஞ்சம் சொல்ல மாட்டேனானு கெஞ்சுற மாதிரி கேட்டாரு.

நான் அவர் கண்ணுல இருந்து என் பார்வையை லேசா விலக்கினேன்.

நான் என் தலையை மெதுவா... லேசா ஆட்டுனேன்.

"ஆமா கார்த்திக்..."

நான் அவ்ளோ கிசுகிசுப்பா, ஒரு சாஃப்ட்டான குரல்ல முணுமுணுத்தேன்.

"ஆல்மோஸ்ட்... எல்லாமே முடிஞ்சுருச்சு."

நான் அப்படிச் சொன்னதும், கார்த்திக் மூச்சை வெளிய விட்டாரு.

ஆனா, நான் 'ஆல்மோஸ்ட்'னு சொன்ன அந்த ஒரு வார்த்தை, அவரை முழுசா ரிலாக்ஸ் ஆக விடல.

"ஆல்மோஸ்ட்னா? வேற என்ன நடந்துச்சு?"னு கேக்குற மாதிரி அவர் கண்கள் விரிஞ்சுது.

"அவர்..."

நான் என் கதையோட அடுத்த கட்டத்தை... அந்த ஃபைனல் க்ளோஸிங்கை ஆரம்பிச்சேன்.

"அவர் அப்படிச் சொல்லிட்டு... தரைல இருந்து மெதுவா எந்திரிச்சாரு கார்த்திக்."

நான் பிரகாஷோட மூவ்மென்ட்டை விவரிச்சேன்.

"அவர் எந்திரிச்சு நின்னு... என்னைய ஒரு செகண்ட் பாத்தாரு."

"அப்புறம்..."

"அந்த இருட்டுல... அந்த ரூமோட மூலைல..."

"ட்ராக் பேன்ட் கிடந்துச்சுல?"

"அவர் நேரா நடந்து அங்க போனாரு கார்த்திக்."

நான் அவர் கண்ணைப் பாத்துச் சொன்னேன்.

"அவர் கீழ குனிஞ்சு... என்னோட அந்த அழுக்கான ட்ராக் பேன்ட்டை தன் கையில எடுத்தாரு."

"அதை எடுத்து... சும்மா எங்கிட்ட நீட்டல கார்த்திக்."

"அவர்..."

"அந்தத் துணியில பட்டிருந்த அந்தச் சிமெண்ட் தரை தூசியை எல்லாம்..."

"தன்னோட கைகளாலயே... தட்டி விட்டாரு கார்த்திக்!"

நான் அந்தச் சின்ன, கேரிங்கை (caring) அவர் கண்ணுக்கு முன்னாடி கொண்டு வந்தேன்.

கார்த்திக் இதை அமைதியாக் கேட்டுக்கிட்டு இருந்தாரு.

"என் துணியை எல்லாம் தட்டி, சுத்தம் பண்ணிட்டு..."

"அவர் மறுபடியும் என்கிட்ட நடந்து வந்து..."

"அந்தத் துணியை... என்னோட கைகள்ல சாஃப்ட்டா நீட்டுனாரு கார்த்திக்."

"அதே மாதிரி என் பக்கத்துல இருந்த டீ-ஷர்ட்கும் பண்ணி என்கிட்ட நீட்டுனாரு"

நான் சொன்னேன்.

'ஒரு வாட்ச்மேன்... தன் பொண்டாட்டியோட ட்ரெஸ்ஸை, அவ கையில குடுக்குறான்.'

'பொண்டாட்டி... அவன் முன்னாடி கம்ப்ளீட்டா எந்தத் துணியும் இல்லாம அம்மணமா உக்காந்துருக்கா.'

இந்த இமேஜ் கார்த்திக்கோட மனசுல கிளியராப் பதிஞ்சுது.

"நான்... நான் அவர் கையில இருந்து துணியை வாங்கிக்கிட்டேன் கார்த்திக்."

"நான் என் நெஞ்சை மறைச்சுக்கிட்டே, மறுபடியும் நானா எந்திரிக்க ட்ரை பண்ணேன்."

நான் என் நிலைமையை எக்ஸ்பிளைன் பண்ணேன்.

"நான் கையை ஊன்றி... என் காலை மடிச்சு... அந்தத் தரைல இருந்து மேல எந்திரிக்க எஃபர்ட் போட்டேன்."

"ஆனா கார்த்திக்..."

"என்னால... என்னால எந்திரிக்க முடியல கார்த்திக்."

நான் ஹெல்ப்லெஸ்ஸாச் சொன்னேன்.

நான் அப்படிச் சொன்ன செகண்ட்!

கார்த்திக் புருவம் சுருங்குச்சு.

அவரு முகம் குழப்பத்துல ஆழ்ந்துச்சு.

"ஏன்?"

"ஏன் பவி? என்னாச்சு?"

அவரு என்னைய அவ்ளோ ஆர்வமா, ஒரு கவலையோட கேட்டாரு.

நான் என் கீழ் உதட்டை, என் பற்களால லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"என்னோட கால்கள்... என்னோட ரெண்டு கால்களும்..."

"அவ்ளோ பலமா நடுங்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு கார்த்திக்."

நான் என் உடம்போட வீக்னஸ்ஸை ஓப்பனாச் சொன்னேன்.

"என் கால்கள்ல கொஞ்சம் கூடப் பலமே இல்லை."

"அவை கம்ப்ளீட்டா வீக் ஆகிடுச்சு."

நான் அப்படிச் சொன்னதும், கார்த்திக் என்னைய இன்னும் குழப்பமாப் பாத்தாரு.

'ஏன் அவ்ளோ வீக் ஆகணும்?'னு அவர் மூளை யோசிச்சுது.

நான் அதுக்கான ரீசனை.. கார்த்திக் நம்புற மாதிரியான ஒரு ரீசனைச் சொல்ல ஆரம்பிச்சேன்.

"அந்தக் தரைல... அந்தச் சிமெண்ட் தரைல..."

"நான் அவ்ளோ நேரமா... ஒரு நாற்பத்தஞ்சு நிமிஷத்துக்கு மேல படுத்துக் கிடந்தேன்ல கார்த்திக்?"

"அதுவும்... அவர் என் உடம்புல அவ்ளோ இன்டென்ஸ் ஆன செக்-அப்ஸ் எல்லாம் பண்ணாருல?"

"அந்தப் பிரஷர்... அந்தப் பயம்..."

"இது எல்லாமே சேர்ந்து..."

"என்னோட கால்களோட மொத்தப் பலத்தையும் உறிஞ்சிடுச்சு கார்த்திக்."

நான் கார்த்திக் நம்புற மாதிரியான ஒரு எக்ஸ்கியூஸை பெர்ஃபெக்ட்டா ரெடி பண்ணிக் குடுத்தேன்.

ஆனா...

என் மனசுக்குள்ள... நான் அவ்ளோ சத்தமா, சிரிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்.

'கார்த்திக்....'

'என் கால்கள் ஏன் நடுங்குச்சுனு உங்களுக்கு நிஜமாவே தெரியுமா?'

'அவன்... என்னைய நாய் மாதிரி மண்டியிட வெச்சு...'

'அவனோட மான்ஸ்டர் சுண்ணியால... என் புண்டையை வெறித்தனமா... பிளந்து ஓத்தான்!'

'அவனோட ஒவ்வொரு இடிக்கும்... நான் அந்தத் தரைல தேஞ்சு, புண்ணாகி, என் கால்கள் எல்லாம் அப்படியே விறைச்சுப் போச்சு!'

'அரை மணி நேரமா... ஒரு ஆம்பளை, பின்னாடி இருந்து என்னைய அடிச்சு ஓத்தா... என் கால்கள் எப்படி கார்த்திக் பலமா இருக்கும்?'

'அந்த சுகத்துல... தான் கார்த்திக்... என் கால்கள் நடுங்குச்சு!'

இந்த நிஜத்தை... நான் மனசுக்குள்ள நெனச்சுப் பாத்துக்கிட்டேன்.

ஆனா வெளிய... என் முகத்துல பெரிய இன்னசென்ஸ்.

"நான்... நான் எந்திரிக்க ட்ரை பண்ண அடுத்த செகண்ட்..."

"என்னோட முழங்கால் ரெண்டும்... அப்படியே மடங்கிடுச்சு கார்த்திக்."

நான் என் நிலைமையை அவ்ளோ பரிதாபமாச் சொன்னேன்.

"நான் பேலன்ஸ் இழந்து... மறுபடியும் அந்தத் தரைல கீழ விழப் போனேன் கார்த்திக்."

"நான் கீழ விழப் போன அந்த ஒரு செகண்ட்ல..."

நான் ஒரு பெரிய பாஸ் விட்டேன்.

"அவர்..."

"அவர் உடனே... ஒரு செகண்ட் கூட யோசிக்காம..."

"சடார்னு முன்னாடி வந்தாரு கார்த்திக்!"

நான் பிரகாஷோட ஆக்‌ஷனைச் சொன்னேன்.

"அவர் முன்னாடி வந்து..."

"தன் ரெண்டு கைகளையும் நீட்டி..."

"என்னோட இடுப்பை..."

"பலமா... ஒரு கிரிப்போட... அப்படியே கேட்ச் பண்ணிப் பிடிச்சுக்கிட்டாரு கார்த்திக்!"

"அவர் என்னைய அப்படியே தாங்கிப் பிடிச்சு..."

"மெதுவா மேல தூக்கி... என்னைய நேரா நிக்க வெச்சாரு கார்த்திக்."

"நான் நின்னாலும்... என் கால்கள் இன்னும் நடுங்கிக்கிட்டுத் தான் இருந்துச்சு."

"அதனால... அவர் என்னோட இடுப்புல இருந்த கைகளை எடுக்கவே இல்ல."

"அவர் என்னைய அப்படியே பிடிச்சு சப்போர்ட் பண்ணிக்கிட்டே..."

"என்னோட முகத்தை பாத்தாரு கார்த்திக்."

நான் பிரகாஷோட பார்வையைக் கொண்டு வந்தேன்.

"அவர் என்னையப் பாத்துட்டு... அமைதியான குரல்ல சொன்னாரு..."

"'நான் எல்லாத்தையும் செக் பண்ணிட்டேன் மேடம்... யூ ஆர் குட் .'"

"'உங்களுக்கு முன்னாடி எந்தப் பிரச்சனையும் இல்ல...'"

"'ஆனா...'"

நான் என் குரலைச் நிப்பாட்டி, ஒரு பெரிய சஸ்பென்ஸை உருவாக்குனேன்.

கார்த்திக் மூச்சை அடக்கிக்கிட்டு, "ஆனா? ஆனா என்ன பவி?"னு அவ்ளோ தவிப்பா கேட்டாரு.

நான் அவர் கண்ணுக்குள்ள நேராப் பாத்தேன்.

"ஆனா..."

"'நான் இன்னும்... உங்களோட அந்த பேக் ஸ்ப்ரெயினை... செக் பண்ணவே இல்ல மேடம்'னு..."

"அவர் மறுபடியும் சொன்னாரு கார்த்திக்!"

நான் அப்படிச் சொன்ன எக்ஸாக்ட் செகண்ட்!

கார்த்திக் முகம்... துடிச்சுது.

"அ... அவன்..."

"அவன்... மறுபடியும் அதைப் பத்திப் பேசுனானா?"

அவரு குரல்ல... அதிர்ச்சியும், எதிர்பார்ப்பும் கலந்து இருந்துச்சு.

நான் எந்த ஒரு தயக்கமும் இல்லாம, மெதுவாத் தலையாட்டுனேன்.

"ஆமா கார்த்திக்..."

"நான் சொன்னேன்ல? ?"

"இப்போ மறுபடியும் அதையே கொண்டு வந்தாரு கார்த்திக்."

"அவர் என் இடுப்பைப் பிடிச்சுக்கிட்டே சொன்னாரு..."

"'மேடம்... நீங்க உங்களோட அந்த டெயில்போன் ஹோலை...'"

"'உங்க பின்னாடி இருக்குற இடத்தை... என்னையச் செக் பண்ண விடவே இல்ல.'"

கார்த்திக் உடம்பு சடார்னு ஒரு ஜர்க் ஆச்சு.

"அவர் சொன்னாரு கார்த்திக்..."

"'அந்த இடத்துல தான்... உங்க மறைவா இருக்குற நரம்பு போகுது.'"

"'நீங்க விழுந்த அடியில... அந்த நரம்பு ஒருவேளை பாதிக்கப்பட்டுருக்கும் மேடம்.'"

"'அதை செக் பண்ணி ஆகணும்.'"

"'இல்லனா... அது பின்னாடி உங்களோட நடையையே சிவியரா அஃபெக்ட் பண்ணிடும் மேடம்'னு..."

"அவர் ஸ்ட்ரிக்ட்டா, வார்ன் பண்ணாரு கார்த்திக்!"

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டதும், தன் எச்சிலை அவ்ளோ சத்தமா முழுங்குனாரு.

அவருக்குள்ள இப்போ போர் நடந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

'ஒரு வாட்ச்மேன்... தன் பொண்டாட்டியோட குண்டி ஓட்டையைச் செக் பண்ணணும்னு அடம் பிடிக்கிறான்.'

இந்த நிஜம், அவரை அப்படியே பைத்தியமாக்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"நான்... நான் உடனே ஷாக் ஆகிட்டேன் கார்த்திக்."

நான் என் ஆக்டிங்கை மறுபடியும் ப்ளே பண்ணேன்.

"நான் ரொம்ப உறுதியா... 'நோ... நோ...'னு தலையாட்டுனேன் கார்த்திக்."

"நான் சொன்னேன்... 'வேணாம் பிரகாஷ்... எனக்குப் பின்னாடி எந்தப் பிரச்சனையும் இல்ல... அங்க எதையும் செக் பண்ணத் தேவையில்லை'னு நான் ஸ்ட்ராங்கா தடுத்தேன்."

நான் என் ரெசிஸ்டன்ஸை ஓப்பனாச் சொன்னேன்.

"ஆனா..."

நான் பெருமூச்சு விட்டேன்.

"அவர் விடல கார்த்திக்."

"அவர் அவ்ளோ இன்சிஸ்ட் பண்ணாரு... அடம் பிடிச்சாரு."

"அவர் என்னையப் பாத்துச் சொன்னாரு..."

"'இல்ல மேடம்... நம்ம கண்டிப்பா அதைச் செக் பண்ணியே ஆகணும்.'"

நான் அடுத்ததா சொல்லப் போற வார்த்தை... கார்த்திக்கோட மூளையை பிளாஸ்ட் பண்ணப் போகுதுனு எனக்குத் தெரியும்.

"அவர் அவ்ளோ சீரியஸாச் சொன்னாரு கார்த்திக்..."

"'மேடம்... இன்னைக்கு நம்மகிட்ட எந்த ஒரு ஃபர்ஸ்ட் எய்ட் திங்ஸும் கையில இல்லை...'"

"'ஆனா... அந்த இன்டெர்னல் செக்கப்புக்கு... கண்டிப்பா ஏதாவது ஒண்ணு தேவை...'"

"'அட்லீஸ்ட்... ஒரு கொஞ்சூண்டு தேங்காய் எண்ணெய் இருந்தா கூடப் போதும் மேடம்...'"

"'அந்த ஆயில் இருந்தா... என்னோட விரல்... ஸ்மூத்தா... எந்த வலியும் இல்லாம உள்ள போகும்'னு..."

"அவர் எந்த ஒரு கூச்சமும் இல்லாம, என்கிட்ட சொன்னாருங்க கார்த்திக்!"

நான் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்ன எக்ஸாக்ட் செகண்ட்!

அந்தப் பெட்ரூம்ல அமைதி!

'தேங்காய் எண்ணெய்!'

இந்த ரெண்டு வார்த்தையும்... கார்த்திக்கோட மூளைக்குள்ள ஒரு பெரிய இடி மாதிரி இறங்குச்சு.

அவரோட கண்கள் என்னையே ஒரு மாதிரி அமானுஷ்யமாப் பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவரு மூளை கம்ப்ளீட்டா ஷட் டவுன் ஆகிடுச்சு.

'ஒரு வாட்ச்மேன்...'

'தன் பொண்டாட்டியோட குண்டி ஓட்டைக்குள்ள விரலை விடப் போறான்.'

'அதுக்கு லூப்ரிகேஷனா... தேங்காய் எண்ணெயைக் கேக்குறான்!'

இந்த விஷுவல்...

இந்த ரியாலிட்டி...

கார்த்திக்கோட உலகத்தையும், அவரோட புருஷன்ங்குற அத்தாரிட்டியை அப்படியே தரமட்டமா உடைச்சுருச்சு.

அவரு தொண்டை அவ்ளோ ட்ரை ஆகிடுச்சு.

அவரு நெஞ்சு, ஏதோ ஹார்ட் அட்டாக் வந்த மாதிரி அவ்ளோ வேகமா ஏறி இறங்குச்சு.

அவரோட சுண்ணி... என் கைக்குள்ள இப்போ ஏதோ வெடிக்கப் போற மாதிரி, வயலன்ட்டாத் துடிச்சுது.

நான் அவர் முகத்தையே ரசிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

'கார்த்திக்....'

'பிரகாஷ்... அவன்... உங்க பொண்டாட்டியோட குண்டிய குறி வெச்சுட்டான்.'

'அதுவும் தேங்காய் எண்ணெய் போட்டு... ஸ்மூத்தா உள்ள போகணும்னு ப்ளான் பண்றான்.'

'இதைக் கேக்கும்போது உங்க மனசு எவ்ளோ தவிக்குதுனு எனக்குப் புரியுது.'

நான் என் கைக்குள்ள இருந்த அவரோட சுண்ணியை, இன்னும் லேசா... பிரஸ் பண்ணி ஆட்டிக்கிட்டே இருந்தேன்.

"நான்... நான் அவர் அப்படிச் சொன்னதும் கார்த்திக்..."

நான் என் கதையைத் தொடர்ந்தேன்.

"நான் பயந்துட்டேன்... எனக்கு அப்படியே தூக்கி வாரிப்போட்டுருச்சு."

"இப்போதைக்கு ஏதாது சொல்லி, சமாளிச்சா போதும்னு நெனச்சேன்."

நான் என் நிலைமையை விவரிச்சேன்.

"அந்த இருட்டுல... நான் அம்மணமா இருக்கேன்... அவர் என் இடுப்பைப் பிடிச்சுருக்காரு..."

"அவர் ஏதாவது மறுபடியும் ஃபோர்ஸ் பண்ணிடுவாரோனு எனக்கு பயம் வந்துருச்சு."

"அதனால..."

"நான் அவர்கிட்ட ஒரு பொய்யைச் சொன்னேன் கார்த்திக்."

"நான் சொன்னேன்... 'சரி பிரகாஷ்... நீங்க சொல்றது கரெக்ட் தான்...'"

"'ஆனா இப்போ இங்க எந்த எண்ணெயும் இல்ல... டைமும் ஆயிடுச்சு...'"

"'ஃபைன்... நம்ம இதைப் பத்தி நெக்ஸ்ட் டைம் பாத்துக்கலாம்... கண்டிப்பா நெக்ஸ்ட் டைம் செக் பண்ணலாம்'னு..."

"அவரை எப்படியாவது சமாதானப்படுத்தணும்னு... நான் அப்படி சொன்னேன் கார்த்திக்."

நான் ஃபியூச்சர் ப்ளானை)... இன்னசென்ட்டா அவர் கண்ணுக்கு முன்னாடி கொண்டு வந்தேன்.

'நெக்ஸ்ட் டைம் பாத்துக்கலாம்.'

நான் அப்படிச் சொன்னதும், கார்த்திக்குப் புரிஞ்சுடுச்சு... இந்த விளையாட்டு இதோட முடியல.

தன் பொண்டாட்டி... இன்னொரு நாள், அவன்கிட்ட குண்டியை காமிக்க போறாங்குற ஹிண்ட், அவர் மூளைக்குள்ள அவ்ளோ ஆழமாப் பதிஞ்சுது.

'ஆனா கார்த்திக்... இது நான் தப்பிக்கிறதுக்காகச் சொன்ன பொய் இல்ல.'

'உண்மையிலயே... அவன் ஓத்து முடிச்சு... அவன் கஞ்சியை நான் குடிச்சதுக்கு அப்புறம்...'

'அவன் எனக்கு ஃபியூச்சருக்காக செட் பண்ண குண்டியடிக்குற ப்ளான் தான் கார்த்திக் இது!'

நான் அந்த நிஜத்தை மனசுக்குள்ள நெனச்சுச் சிரிச்சுக்கிட்டேன்.

"நான் அப்படிச் சொன்னதும் கார்த்திக்..."

நான் ஃபைனல் சீனுக்கு வந்தேன்.

"அவர் என்னைய பாத்துட்டு... சரினு லேசாத் தலையாட்டுனாரு."

"அப்புறம் நான்... எங்கிட்ட இருந்த டிரஸ்ஸை... நானே போட்டுக்க ட்ரை பண்ணேன்."

நான் அந்த ஆக்டிங்கைப் ப்ளே பண்ணேன்.

"நான் என்னோட டி-ஷர்ட்டை எடுத்து, என் கைக்குள்ள மாட்டி... தலையில இழுக்க ட்ரை பண்ணேன்."

"ஆனா..."

"நான் என் கையை மேல தூக்குன அடுத்த செகண்ட்..."

"என் கால்கள் மறுபடியும் பேலன்ஸ் இழந்து... நான் முன்னாடி சாயப் போனேன் கார்த்திக்."

நான் என் ஹெல்ப்லெஸ் ஸ்டேட்டை சொன்னேன்.

"என்னால என் உடம்பை ஒரு செகண்ட் கூட நானா பேலன்ஸ் பண்ணி நிக்க முடியல."

"நான் அப்படித் தள்ளாடுனதும்..."

"அவர்... அவர் மறுபடியும் பொறுப்பெடுத்துக்கிட்டாரு கார்த்திக்."

"அவர் என்னோட கையில இருந்த டி-ஷர்ட்டை... அவரோட கையில வாங்குனாரு."

"நான் எந்த ஒரு மறுப்பும் சொல்லல... அமைதியா நின்னேன்."

"அவர்... அவரோட கைகளாலயே..."

"அந்த டி-ஷர்ட்டை... என்னோட தலையில மாட்டி..."

"என்னோட ரெண்டு கைகளையும் பிடிச்சு உள்ள விட்டு..."

"அப்படியே மெதுவா... என்னோட நெஞ்சு வழியா... கீழ வரைக்கும் இழுத்து விட்டாரு கார்த்திக்."

நான் அந்த டிரஸ்ஸிங்ப்ராசஸை... அவ்ளோ கிளியரா விவரிச்சேன்.

கார்த்திக்... தன் மூச்சை சத்தமா விட்டுக்கிட்டு, என்னையவே பாத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

"டி-ஷர்ட் போட்டு முடிச்சதும்..."

"அந்த ட்ராக் பேன்ட்... அது போடணும்ல?"

நான் ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டேன்.

"அதுக்காக... அவர் என்னையத் தன்னோட ஒரு கையால டைட்டா... என்னோட இடுப்பைப் பிடிச்சுத் தாங்கிக்கிட்டாரு."

"நான் அவர் மேல முழுசாச் சாஞ்சு நின்னேன்."

"அவரோட இன்னொரு கையால..."

"அந்த ட்ராக் பேன்ட்டைப் பிடிச்சுக்கிட்டு..."

"அவரே... கீழ குனிஞ்சு..."

"என்னோட ஒரு காலைத் தூக்கி, அதுக்குள்ள விட்டாரு."

"அப்புறம் என்னோட இன்னொரு காலைத் தூக்கி, உள்ள விட்டாரு."

நான் ஒவ்வொரு மூவ்மென்ட்டையும் சென்சுவலாச் சொன்னேன்.

"அவர் கைகள்... என்னோட கால்கள்லயும், என்னோட தொடைகள்லயும் பட்டு உரசிக்கிட்டே இருந்துச்சு."

"அவர் அந்தப் பேன்ட்டை... அப்படியே மேல இழுத்து..."

"என்னோட இடுப்பு வரைக்கும் கொண்டு வந்து..."

"எனக்கு முழுசாப் போட்டு விட்டாரு கார்த்திக்."

நான் அந்த ஃபைனல் வார்த்தைகளை... மெதுவா, அழுத்திச் சொன்னேன்.

"கார்த்திக்..."

"அவர்... அவரே தான் கார்த்திக்..."

"எனக்கு முழுசா... டிரஸ் பண்ணி விட்டாரு..."

நான் இந்த வார்த்தைகளைச் சொல்லி முடிச்சேன்.

சொல்லிட்டு... அப்படியே அமைதியா உக்காந்துருந்தேன்.

கார்த்திக்... தன் கண்களை மூடிக்கிட்டு, ஏதோ சுழலுக்குள்ள மாட்டிக்கிட்ட மாதிரி...

எவன் அவளோட ட்ரெஸ்ஸ கழட்டி எறிஞ்சானோ,

அவன் கைகளாலயே முழுசா டிரஸ் பண்ணிக்கிட்டாங்குற விஷுவல்...

கார்த்திக்க, கம்ப்ளீட்டா... முழுசா... அடிமை ஆக்கிடுச்சு!