Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

-----------------
Part 310:
-----------------

நான் அவர் முகத்தையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

"அ... அவ்வளவு தானா பவி?"

அவரு குரல், ஒரு சந்தேகத்தோட வந்துச்சு.

"நீ... நீ அந்த மெசேஜைப் பாத்ததும்... கிளம்பி வந்துட்டியா?"

"அவன் உன்னைய அப்படியே விட்டுட்டானா?"

அவரு என்னைய கூர்மையா, என் ஒவ்வொரு ரியாக்‌ஷனையும் நோட் பண்ற மாதிரிப் பாத்தாரு.

'ஐயோ...'

என் மனசுக்குள்ள ஒரு அலாரம் அடிச்சுது.

'கார்த்திக் ஏதோ நான் மறைக்கிறேன்னு ஃபீல் பண்றாரு.'

'அவரோட மூளை இப்போ வேலை செய்ய ஆரம்பிச்சுருக்கு.'

'நான் ஏதாது சொல்லணும்.'

நான் என் முகத்துல எந்த பதற்றமும் இல்லாம, கேஷுவலாத் தலையாட்டுனேன்.

"ஆமா கார்த்திக்..."

"நான் அந்த மெசேஜைப் பாத்ததும், உடனே எந்திரிச்சு வந்துட்டேன்."

நான் அப்படிச் சொன்னதும்...

கார்த்திக் முகம் இன்னும் கொஞ்சம் சுருங்குச்சு.

"பவி... உண்மையைச் சொல்லு."

"அந்த மெசேஜ் வந்ததுக்கு அப்புறம்... எக்ஸாக்ட்டா என்ன நடந்துச்சு?"

"நீ வீட்டுக்கு வந்தேங்குறது எனக்குப் புரியுது..."

"ஆனா... நீ எந்திரிக்கும்போது, அவன் ஒண்ணுமே சொல்லலயா?"

"அவன் உன்னைய அப்படியே விட்டுட்டானா?"

"அவன் பண்ணுனதுலாம் கேட்டப்போ... எனக்கு என்னமோ உடனே போக விட்ருக்க மாட்டானு தோணுது."

"அவன் எதுமே சொல்லலையா"

அவரு என்னை விடாம, ஸ்ட்ரிக்ட்டா, ஆனா அதே சமயம் ஒரு தவிப்போட கேட்டாரு.

நான் என் மூளையை ஸ்பீடா ஓட விட்டேன்.

'பவி... யோசி...'

'உண்மையில... உனக்கு அந்த மெசேஜ் வந்தப்போ...'

'நீ அவன கட்டிப்பிடிச்சு படுத்துட்டு இருந்த.''

'அந்த மெசேஜ் வந்ததுக்கு அப்புறமும்... அவன் உன்ன விடல.'

'இன்னும் ஒரு பத்து நிமிஷம்னு... அவன் உன்ன மைண்ட்வாஸ் பண்ணுனான்ல, அடுத்த தடவ குண்டில பண்றதுக்கு.'

'அதுக்கப்புறம் தான் நீ டிரஸ்ஸையே போட்ட.'

'ஆனா இப்போ... இங்க கார்த்திக்கிட்ட... மெசேஜ் வந்ததும் நான் பிரேக் பண்ணிட்டு வந்துட்டேன்னுசொல்லிட்டேன்.'

'அந்த பத்து - பதினைஞ்சு நிமிஷ கேப்பை... நான் இப்போ எப்படியாவது ஃபில் பண்ணி ஆகணும்.'

நான் உடனே என் பிளானை ரெடி பண்ணேன்.

நான் ஒரு கவலையானபொண்ணு மாதிரி என் முகத்தை மாத்திக்கிட்டேன்.

நான் என் பார்வையை அவர் கண்ணுல இருந்து விலக்கி, கீழ பாத்துக்கிட்டேன்.

"நான்..."

நான் வார்த்தைகளைத் திக்கித் திக்கி பேச ஆரம்பிச்சேன்.

"நான் சொல்றேன் கார்த்திக்."

"நான் ஏன் உடனே இதைச் சொல்லி முடிக்கணும்னு நெனச்சேன்னா..."

நான் பெருமூச்சு விட்டேன்.

"ஏன்னா... அங்க நடந்தது எல்லாமே தப்புனு எனக்குத் தோணுச்சு கார்த்திக்."

"எனக்கு... எனக்கு குற்ற உணர்ச்சியா இருந்துச்சு."

"அதான், நான் அதைச் சீக்கிரமா முடிச்சுட்டு, அந்த டாப்பிக்கை க்ளோஸ் பண்ணலாம்னு நெனச்சேன் கார்த்திக்."

நான் ஒரு நல்ல பொண்டாட்டி மாதிரி, என் தப்பை நினைச்சு நான் எவ்ளோ கஷ்டப்படுறேன்னு அவருக்குக் காட்டுனேன்.

நான் அப்படிச் சொன்னதும்...

கார்த்திக்கோட முகம் ரிலாக்ஸ் ஆச்சு.

அவரோட சந்தேகம் கம்ப்ளீட்டா மறைஞ்சு, அந்த இடத்துல ஒரு நிம்மதி வந்து உக்காந்துக்கிச்சு.

'என் பொண்டாட்டி வேற ஏதோ மறைக்கல... அவ குற்ற உணர்ச்சியில தான் அப்படி அவசரமா முடிக்கப் பாத்துருக்கா.'

அவரு மனசு இப்போ சமாதானம் ஆகிடுச்சு.

அவரு முன்னாடி வந்து, என்னோட தோளை சாஃப்ட்டாப் பிடிச்சாரு.

"பவி... இட்ஸ் நாட் எ ப்ராப்ளம் பவி."

அவரு குரல் கனிவா வந்துச்சு.

"நீ எதைப் பத்தியும் கவலைப்படாத... சொல்லு பவி."

"நீ எங்கிட்ட எதையும் மறைக்கத் தேவையில்லை."

"நான் உன்னைய ஜட்ஜ் பண்ண மாட்டேன் பவி... ஐ பிராமிஸ்."

"யூ ஆர் மை வைஃப்..."

"நீ என்ன தப்பு பண்ணிருந்தாலும், நான் உன்னைய ஏத்துக்குவேன்... சொல்லு."

அவரு என்னைய அன்பா, ஆனா உள்ளுக்குள்ள வெறியோட கேட்டாரு.

'நான் உன்னை ஜட்ஜ் பண்ண மாட்டேன்... நீ என் பொண்டாட்டி...'

நான் அவர் சொன்ன வார்த்தைகளை மனசுக்குள்ள நினைச்சு சத்தமாச் சிரிச்சேன்.

'சரி... உங்களுக்கு அவ்ளோ ஆசைனா, நான் சொல்றேன்.'

நான் மெதுவா... அவருக்கு இன்னும் க்ளோஸா, நெருக்கமா நகர்ந்து போனேன்.

என் கையை மறுபடியும் முன்னாடி கொண்டு போனேன்.

அவரோட சுண்ணியை...

மறுபடியும் என் கையால சாஃப்ட்டா, ஆனா பிரஷரோட பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

நான் அப்படிப் பிடிச்ச செகண்ட்!

கார்த்திக் உடம்பு ஜர்க் ஆச்சு.

அவரு மூச்சுக்காத்து சத்தமா 'ஸ்ஸ்ஸ்'னு வந்துச்சு.

நான் என் கையால... அவரோட சுண்ணியை...

மேல இருந்து கீழ வரைக்கும்... ஸ்லோவா... ஒரு ரிதத்துல ஆட்ட ஆரம்பிச்சேன்.

நான் ஆட்டிக்கிட்டே, என் கண்களை நேரா அவர் கண்களுக்குள்ள லாக் பண்ணேன்.

"அந்த மெசேஜ்..."

"உங்களோட அந்த 'ஓகே'ங்குற மெசேஜ்... என் போன் ஸ்கிரீன்ல பாப்-அப் ஆன அந்த எக்ஸாக்ட் செகண்ட்..."

"நான்..."

"நான் என்ன பண்ணிக்கிட்டு இருக்கேங்குற ரியலைசேஷன்... எனக்குள்ள வந்துருச்சு கார்த்திக்!"

நான் பிரேக்கிங் பாயிண்ட்டை கொண்டு வந்தேன்.

"நான் கம்ப்ளீட்டா... முத்தத்தை பிரேக் பண்ணேன் கார்த்திக்."

நான் ஆக்‌ஷனை கிளியரா விவரிக்க ஆரம்பிச்சேன்.

"என்னோட முகத்தை..."

"அவரோட முகத்துல இருந்து... அவரோட சூடான உதடுகள்ல இருந்து..."

"போர்ஸா... அப்படியே பின்னாடி இழுத்தேன் கார்த்திக்."

"எங்க ரெண்டு பேரோட வாயும் பிரியும்போதுகூட..."

"எங்க ரெண்டு பேரோட எச்சிலும், ஒரு நூல் மாதிரி நீண்டு... அப்புறம் 'சப்'னு கட் ஆச்சு கார்த்திக்."

நான் ஈரமான சத்தத்தை, வேணும்னே சொன்னேன்.

"நான் அப்படி என் முகத்தைப் பின்னாடி இழுத்த அந்த எக்ஸாக்ட் நிமிஷம்..."

நான் ஒரு பெரிய பாஸ் விட்டேன்.

"அவரும்..."

"அவரும் நிறுத்திட்டாரு கார்த்திக்."

நான் பிரகாஷோட ரியாக்‌ஷனைச் சொல்லப் போறேன்.

"அவர் என்னையப் பிடிச்சு நிறுத்த ட்ரை பண்ணல."

"அவர் தன் கைகளை..."

"என் உடம்புல இருந்து... உடனே விலக்கிக்கிட்டாரு கார்த்திக்."

நான் வார்த்தைகளை ஸ்லோவா, ஒவ்வொரு இன்ச்-ஆ வெளிய சொன்னேன்.

"அவரோட கை... அவ்ளோ நேரமா என்னோட குண்டியைப் பலமாப் பிசைஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சுல?"

"அந்த கையை... அவர் என் குண்டியில இருந்து எடுத்தாரு."

"அப்புறம்..."

"அப்புறம்... அவரோட இன்னொரு கை..."

"என் புஸ்ஸிக்குள்ள... இருந்துச்சுல கார்த்திக்?"

நான் அந்த வார்த்தையைச் சொன்ன எக்ஸாக்ட் செகண்ட்!

கார்த்திக் தொண்டையில இருந்து முனகல் வெளிய வந்துச்சு!

'ஆஆஆஹ்ஹ்... ம்ம்ம்...'

அவரு முகம் அப்படியே ஷாக்லயும், வெறியிலயும் வெளிறிப் போச்சு.

அவரு முன்னாடி வந்து, என்னைய அவ்ளோ தவிப்போட பாத்தாரு.

"பு... அதுக்குள்ளயா?"

"உள்ள... உன்னோட புஸ்ஸிக்குள்ள... அவன் விரல் இருந்துச்சா பவி?"

அவரு என்னையப் பாத்து, அந்த வார்த்தைகளை உச்சரிக்கக் கூட அவ்ளோ திணறுனாரு.

'தன் பொண்டாட்டி வாயில அவன் நாக்கு... அதே நேரத்துல, அவ புண்டைக்குள்ள அவனோட விரல்!'

இந்த விசுவல்... கார்த்திக்கை அப்படியே பைத்தியமாக்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என் பார்வையை அவர் கண்ணுல இருந்து கொஞ்சம் கூட விலக்காம...

ரொம்ப மெதுவா, இன்னசென்ட்டாத் தலையாட்டுனேன்.

"ஆமா கார்த்திக்..."

நான் கேஷுவலா சொன்னேன்.

"நான் உங்களுக்கு முன்னாடியே சொன்னேன்ல கார்த்திக்?"

"நாங்க முத்தம் குடுக்க ஆரம்பிக்கும்போது... அவர் கை அங்க ரப் பண்ணிக்கிட்டு இருந்துச்சுனு நான் சொன்னேன்ல?"

நான் அத அவருக்கு ஞாபகப்படுத்துனேன்.

"நாங்க அக்ரஸிவ்வா, முத்தம் குடுத்துக்கிட்டு இருந்த ஃபைனல் மொமெண்ட்ல..."

"அந்த மெசேஜ் வர்றதுக்கு ஜஸ்ட் கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி..."

"அவரோட விரல்கள்..."

"என் ஈரமான இடத்துல..."

"அப்படியே... மெதுவா... உள்ள நுழைஞ்சுருச்சு கார்த்திக்!"

நான் அத பச்சையா, கிளியராச் சொன்னேன்.

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டதும், தன் ரெண்டு கண்களையும் இறுக்கமா மூடிக்கிட்டாரு.

அவரோட சுண்ணி... என் கைக்குள்ள இப்போ ஏதோ வெடிக்கப் போற மாதிரி, வயலன்ட்டாத் துடிச்சுது.

நான் ஆட்டுற ஸ்பீடை... இப்போ இன்னும் கொஞ்சம் இன்க்ரீஸ் பண்ணேன்.

"அந்த மெசேஜ் வந்ததும்..."

"நான் முத்தத்தை பிரேக் பண்ணிப் பின்னாடி வந்தப்போ..."

"அவரோட விரல்கள்..."

"என் புஸ்ஸில இருந்து..."

"அப்படியே மெதுவா... வழுக்கிக்கிட்டு வெளிய வந்துச்சு கார்த்திக்."

நான் அந்த ஃபீலிங்கை தத்ரூபமாச் சொன்னேன்.

கார்த்திக்... எந்த வார்த்தையும் பேசாம, அப்சார்ப் ஆகிப் போயிருந்தாரு.

"நான்... நான் அவர் மேல இருந்து உடனே விலகிட்டேன் கார்த்திக்."

நான் என் கதையைத் தொடர்ந்தேன்.

"நான் அவசரமா... அவரோட வார்ம்-ஆன நெஞ்சுல இருந்து..."

"பக்கத்துல... சில்லுன்ங்கிற சிமெண்ட் தரைல..."

"அப்படியே ரோல் ஆகி, உருண்டு கீழ விழுந்தேன் கார்த்திக்."

நான் அந்த மூவ்மென்ட்டை விவரிச்சேன்.

"நான் கம்ப்ளீட்டா அம்மணமா இருந்தேன்ல?"

"அவர் உடம்புல இருந்து விலகி, தரைல பட்டதும்..."

"அந்தக் குளிர்... என் ஸ்கின் மேல பட்டு, என்னைய அப்படியே வெடவெடனு நடுங்க வெச்சுது கார்த்திக்."

"நான் அந்தத் தரைல உக்காந்து..."

"என் ரெண்டு கால்களையும் மடக்கி, என் நெஞ்சோடு சேர்த்துக்கிட்டேன்."

"என் ரெண்டு கைகளாலயும்..."

"எந்த ஒரு துணியும் இல்லாம, எக்ஸ்போஸ் ஆகி இருந்த என் மார்பகங்களை..."

"இறுக்கமா மறைச்சுப் பிடிச்சுக்கிட்டேன் கார்த்திக்."

நான் என்னோட விக்டிம் இமேஜை, இன்னசென்ட்டா அவர் கண்ணுக்கு முன்னாடி வரைஞ்சேன்.

"நான்... நான் தலைகுனிஞ்சு உக்காந்துருந்தேன் கார்த்திக்."

"எனக்கு... எனக்கு கில்டி ஃபீலிங்கா இருந்துச்சு."

"அவர் பண்ணது ஜஸ்ட் ஒரு மெடிக்கல் செக்-அப், ஒரு ஹெல்ப் தான்..."

"ஆனா... அதுக்குள்ள நான் எப்படி இவ்ளோ தூரம் என் கண்ட்ரோலை இழந்தேன்னு..."

"எனக்கு என் மேலேயே கோபமும், அசிங்கமும் வந்துச்சு கார்த்திக்."

நான் ஒரு நல்ல பொண்டாட்டி மாதிரி... எந்த அளவுக்குக் குற்ற உணர்ச்சியில தவிச்சேன்ங்குறத அவ்ளோ பெர்ஃபெக்ட்டா ஆக்ட் பண்ணேன்.

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டு, கஷ்டப்பட்டுத் தன் கண்களைத் திறந்தாரு.

அவரு என்னைய ஆசையோட பாத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

"அ... அப்புறம்?"

அவரு குரல் இப்போ ஒரு மாதிரி தவிப்பா, அடுத்தது என்ன நடந்துச்சுனு தெரிஞ்சுக்கத் துடிக்குற மாதிரி வந்துச்சு.

"நீ அப்படி விலகி உக்காந்ததும்..."

"அவன்... அவன் என்ன சொன்னான் பவி?"

"அவன் என்ன ரியாக்ட் பண்ணான்?"

அவரு பிரகாஷோட ரியாக்‌‌ஷனைக் கேக்க அவ்ளோ ஆர்வமா இருந்தாரு.

நான் என் பார்வையை நேரா அவர் கண்களுக்குள்ள லாக் பண்ணேன்.

"நான் அப்படி விலகி உக்காந்ததும்..."

"அவரும் மூச்சு வாங்கிக்கிட்டு இருந்தாரு கார்த்திக்."

"அவரோட நெஞ்சு, ஏதோ நூறு கிலோமீட்டர் ஓடி வந்த மாதிரி, வேகமா ஏறி இறங்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு."

"ஆனா..."

நான் ஒரு பெரிய பாஸ் விட்டேன்.

"ஆனா கார்த்திக்... நான் கொஞ்சமும் எதிர்பார்க்காத ஒரு விஷயம் நடந்துச்சு."

கார்த்திக் புருவம் சுருங்குச்சு. "என்ன... என்ன நடந்துச்சு?"

"அவர்... அப்படியே மெதுவா தரைல இருந்து எந்திரிச்சாரு கார்த்திக்."

நான் வார்த்தைகளை நிதானமா, ஒவ்வொரு இன்ச்-ஆ வெளிய தள்ளுனேன்.

"அவரோட முகம் முழுக்க... வியர்வை..."

"அதைவிட முக்கியமா... அவரோட முகத்துல... அவரோட வாயிலயும் தாடையிலயும்..."

"எங்க ரெண்டு பேரோட எச்சில்..."

"அப்படியே ஈரமா... வழிஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு கார்த்திக்."

நான் அந்த இமேஜை அவர் கண்ணுக்கு முன்னாடி கொண்டு வந்தேன்.

நான் அப்படிச் சொன்னதும், கார்த்திக் தன் தொண்டைக்குழியில எச்சிலை அவ்ளோ சத்தமா முழுங்குனாரு.

"நான்... நான் கம்ப்ளீட்டா அம்மணமா இருந்தேன்ல?"

"என் ரெண்டு கைகளாலயும் என் மார்பகங்களை இறுக்கமா மறைச்சுப் பிடிச்சுக்கிட்டு..."

"அந்தச் சில்லுன்ங்கிற தரைல... உக்காந்துருந்தேன்."

"ஆனா கார்த்திக்..."

"அவர் எந்திரிச்சு உக்காந்து... என்னைய ஒரு தடவ பாத்தாரு."

"அவர் கண்கள்ல எந்த குற்ற உணர்ச்சியும் இல்ல."

"அவர் என்னையப் பாத்து ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசல கார்த்திக்."

நான் என் குரல்ல ஒரு பெரிய ஷாக்கைக் கொண்டு வந்தேன்.

"அவர் என்னையப் பாத்துட்டு... மெதுவாத் தன் தலையைத் திருப்பி..."

"அந்த ரூம்க்குள்ள... தரைல ஏதோ தேடுனாரு கார்த்திக்."

"நான் அவர் என்ன தேடுறாருனு புரியாம முழிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்."

கார்த்திக் மூச்சை அடக்கிக்கிட்டு, நான் சொல்லப் போறதைக் கேட்டுக்கிட்டு இருந்தாரு.

அவரோட சுண்ணியை நான் என் உள்ளங்கையால லேசா, ஆட்டிக்கிட்டே இருந்தேன்.

"அவரோட கண்கள்..."

"அந்த ரூமோட ஒரு ஓரத்துல... தரைல சுருண்டு கிடந்த..."

"என்னோட டீ-ஷர்ட் மேல போச்சு கார்த்திக்."

நான் டிரஸ்ஸை மென்ஷன் பண்ணதும், கார்த்திக் முகம் சுருங்குச்சு.

"டீ-ஷர்ட்டா?" அவரு அதிர்ச்சியோட கேட்டாரு.

"ஆமா கார்த்திக்..."

"அவர்அப்படியே சாஞ்சு..."

"தரைல கிடந்த என் டீ-ஷர்ட்டை... எடுத்தாரு கார்த்திக்."

நான் ஒவ்வொரு மூவ்மென்ட்டையும் ஸ்லோவா விவரிச்சேன்.

"நான் பாத்துக்கிட்டே இருந்தேன்..."

"'என் டிரஸ்ஸை எடுத்து... அவர் எங்கிட்ட குடுக்க வர்றாரு?'னு தான் கார்த்திக் நான் நெனச்சேன்."

"அவர் அதை எடுத்துக்கிட்டு... நேரா... எக்ஸாக்ட்டா என் முன்னாடி வந்து நின்னாரு."

"நான் அவர் முகத்தையே பாத்தேன்."

"அவர்... அவர் என்ன பண்ணாரு தெரியுமா கார்த்திக்?"

நான் பெருமூச்சு விட்டேன்.

"அவர் அந்த டீ-ஷர்ட்டை எங்கிட்ட குடுக்கல கார்த்திக்."

"பதிலா..."

"அவர் அந்த துணியை..."

"அப்படியே விரிச்சு..."

"நேரா... தன் வியர்வையும் எச்சிலும் வழிஞ்சுகிட்டு இருந்த முகத்துல..."

"அழுத்தி வெச்சாருங்க கார்த்திக்!"

நான் அப்படிச் சொன்ன எக்ஸாக்ட் செகண்ட்!

கார்த்திக் உடம்பு ஜர்க் ஆச்சு

"என்னது?"

"அவன்... உன்னோட துணியை வெச்சு... தன் மூஞ்சியத் துடைச்சானா?"

தன் பொண்டாட்டியோட துணியை... தன் முகத்துல இருக்குற எச்சிலைத் துடைக்க யூஸ் பண்றான்!

அந்த அத்தாரிட்டி...

கார்த்திக்கோட ஈகோவை தரமட்டமாக்குச்சு... ஆனா அவரோட வெறியை நூறு மடங்கு அதிகமாக்குச்சு.

நான் என் பார்வையை அவர் கண்ணுல இருந்து விலக்காம, என் கதையைத் தொடர்ந்தேன்.

"ஆமா கார்த்திக்..."

"அவர் அவ்ளோ கேஷுவலா..."

"ஏதோ தன் சொந்த டவலை எடுத்துத் துடைக்கிற மாதிரி..."

"என்னோட டீ-ஷர்ட்டை வெச்சு... தன் தாடையில இருந்த எச்சிலையும்..."

"தன் முகத்துல இருந்த ஈரத்தையும்..."

"ரிலாக்ஸ்டா... என் கண்ணுக்கு முன்னாடியே துடைச்சுக்கிட்டு இருந்தாரு கார்த்திக்!"

நான் என்னவெல்லாம் கார்த்திக்க உசுப்பேத்த முடியுமோ அதையெல்லாம் வெச்சு கதை விட்டுட்டு இருந்தேன்.

"எனக்கு... எனக்கு அப்படியே தூக்கி வாரிப்போட்டுருச்சு கார்த்திக்."

"நான் ஷாக் ஆகிட்டேன்."

"என் துணியை... என் டீ-ஷர்ட்டை... வெச்சு"

"அவர் தன் முகம், கழுத்து எல்லாத்தையும் நிதானமாத் துடைச்சாரு கார்த்திக்."

நான் ஒரு சின்ன பாஸ் விட்டேன்.

"அவர் துடைச்சு முடிச்சதும்..."

"எச்சில் பட்ட... கசங்கிப் டீ-ஷர்ட்டை..."

"எந்த ஒரு தயக்கமும் இல்லாம..."

"அப்படியே... என் பக்கத்துல..."

"தூக்கிப் போட்டாரு கார்த்திக்!"

"அந்தத் துணி... என் பக்கத்துல விழுந்ததும்..."

"அதுல இருந்து..."

"அவரோட வியர்வை ஸ்மெல்..."

"நேரா என் மூக்குல அடிச்சுது கார்த்திக்."

"என் டிரஸ்ஸே... இப்போ அவரோட வாசனையில... அவரோட எச்சில்ல நனைஞ்சு கிடந்துச்சு."

"எனக்கு என்ன பண்றதுன்னே தெரியல கார்த்திக்."

நான் இந்த முழு பொய்யையும்... எந்த ஒரு கூச்சமும் இல்லாம...

அவன் என்ன ஓத்ததை மறைக்கிறதுக்காகவும், அவரோட ஆசைய உசுப்பேத்துறதுக்காகவும் தத்ரூபமா உருவாக்கிச் சொன்னேன்.

கார்த்திக்... என்னையப் பாக்குற பார்வையில வெறியும், ஒரு மாதிரி அடிமைத்தனமும் இருந்துச்சு.

"நான் நெனச்சேன்... அவர் ஏதோ சொல்லுவாருனு."

"ஆனா கார்த்திக்..."

"அடுத்த செகண்ட்..."

"அவர் நார்மலா ஆகிட்டாரு கார்த்திக்!"

நான் அந்த ஷாக்கை உள்ள கொண்டு வந்தேன்.

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டதும், அவர் முகம் ஒரு மாதிரி கன்பியூஸ் ஆகிடுச்சு.

"நார்மலா... ஆகிட்டானா?"

"அவர் முகத்துல எந்த ஒரு குற்ற உணர்ச்சியோ, எந்த ஒரு தப்பான ரியாக்‌ஷனோ இல்ல."

"அவர் ஒரு மாதிரி, நார்மலா என்னைப் பாத்தாரு."

"அவர் என் கண்ணைப் பாத்து, அவ்ளோ அமைதியாச் சொன்னாரு கார்த்திக்..."

"'இப்போ எல்லாம் பெர்ஃபெக்ட்டா செட்டில் ஆகிடுச்சு.'"

"'அந்த ஹீட் ட்ரான்ஸ்ஃபர்... வொர்க் ஆகிடுச்சு மேடம்'னு..."

"அவர் எந்த ஒரு தயக்கமும் இல்லாம சொன்னாருங்க கார்த்திக்!"

நான் அந்த 'ஹீட் ட்ரான்ஸ்ஃபர்' லாஜிக்கை, மறுபடியும் அவர் மூளைக்குள்ள ஏத்துனேன்.

'தன் பொண்டாட்டிக்கு லிப்-லாக் குடுத்து, அவ புண்டைக்குள்ள விரலை விட்டு ஆட்டிட்டு...'

'அதை ஒரு மெடிக்கல் ட்ரீட்மென்ட் மாதிரி கூலா சொல்றானா?'

இந்த நிஜம், கார்த்திக்கோட மூளையைச் சுக்குநூறா உடைச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

ஆனா... நான் அவரை யோசிக்கவே விடக் கூடாது.

நான் என் கதையை ஸ்பீடாத் தொடர்ந்தேன்.

"அவர் அதோட நிப்பாட்டல கார்த்திக்..."

"அவர் தொடர்ந்து ஒரு பெரிய ரிப்போர்ட் மாதிரி எங்கிட்ட எக்ஸ்பிளைன் பண்ணாரு."

"'மேடம்... நான் உங்க ஃப்ரண்ட் பெல்விக் போன்ஸ்... உங்களோட இடுப்பு எலும்புகள்...'"

"'அப்புறம் உங்க செஸ்ட் ... உங்களோட மார்புப் பகுதி...'"

"'இது எல்லாத்தையும் நான் கம்ப்ளீட்டாச் செக் பண்ணிட்டேன்.'"

"'உங்களுக்கு உள்ளுக்குள்ள எந்த ஸ்ப்ரெயினும் இல்ல, அப்புறம் வர சான்ஸே இல்லை.'"

"'உங்களுக்கு எந்த இஸ்யூஸும் இல்லை... நீங்க கம்ப்ளீட்டா சேஃப் மேடம்'னு..."

"அவர் கிளியரா, எனக்குச் சர்ட்டிஃபிகேட் குடுத்துட்டாருங்க கார்த்திக்!"

நான் அவ்ளோ சீரியஸாச் சொன்னேன்.

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டு, மெதுவாத் தன் தலையை மேலயும் கீழயும் ஆட்டுனாரு.

அவரோட மூளை... இப்போ இந்த முட்டாள்தனமான எக்ஸ்கியூஸை... முழுசா அக்செப்ட் பண்ணிக்கிச்சு.

'அப்பாடா... அவன் செக் பண்ணி முடிச்சுட்டான்... பவிக்கு எந்தப் பிரச்சனையும் இல்ல.'

'இது எல்லாமே ஒரு ஹெல்ப்க்காக தான் நடந்துருக்கு.'

அவரு தனக்குத் தானே, ஈஸியாச் சமாதானம் ஆகிக்கிட்டாரு.

நான் அவர் முகத்தையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு, மனசுக்குள்ள சிரிச்சுக்கிட்டேன்.

நான் என் கையால சுண்ணியை ஆட்டுறத... இப்போ இன்னும் வேகமா பண்ணேன்.

"அவர் அப்படி எல்லாம் முடிஞ்சுருச்சுனு சொல்லிட்டு..."

நான் என் கதையோட ஃபைனல் பார்ட்டுக்கு வரப் போறேன்.

"திடீர்னு..."

"அவரோட விரலை நீட்டி... என்னோட உடம்புல ஒரு இடத்தைக் பாயிண்ட் பண்ணாரு கார்த்திக்."

நான் அப்படிச் சொன்னதும், கார்த்திக் தலையை நிமிர்த்தி என்னைப் பாத்தாரு.

"எ... எந்த இடத்தை பவி?"

"அவர்... என்னோட முழங்கால்களைப் பாத்துக் கைகாட்டுனாரு கார்த்திக்."

நான் அந்த காயத்தை... இப்போ இந்த ஃபேப்ரிகேட்டட் ஸ்டோரியோட கனெக்ட் பண்ணப் போறேன்.

"அவர் என்னோட அடிபட்ட முழங்கால்களைப் பாத்துட்டு..."

"சீரியஸா எங்கிட்ட சொன்னாரு கார்த்திக்..."

"'மேடம்... உங்க உடம்புல பேலன்ஸ் இருக்குற ஒரே காயம்... இந்த முழங்கால்ல இருக்குற சிராய்ப்பு மட்டும்தான்.'"

"'மத்தபடி உள்ளுக்குள்ள எந்தப் பிரச்சனையும் இல்ல.'"

"'நீங்க வீட்டுக்குப் போனதும்... இந்த முழங்காலுக்கு மட்டும் ஏதாவது ஆயின்மென்ட் போட்டுக்கோங்க மேடம்'னு சொன்னாரு."

கார்த்திக் இதைக் கேட்டு, நிம்மதியாப் பெருமூச்சு விட்டாரு.

"ஆமா பவி... அவன் சொல்றது கரெக்ட் தான்."

"அந்தக் காயம் மட்டும் தான் வெளிய தெரியுது... மத்தபடி உனக்கு ஒண்ணும் இல்லையே."

அவரு ஒரு நல்ல புருஷனா, அந்த வாட்ச்மேன் சொன்னதை ஆமோதிச்சாரு.

என் உதட்டை லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டு...

அந்த ஃபைனல்... ஷாக்கிங்கான இன்பர்மேஷனை இப்போ வெளிய விடப் போறேன்.

"ஆனா கார்த்திக்..."

"அவர் அப்படிச் சொல்லிட்டு... அதுக்கப்புறம் ஒரு விஷயம் சொன்னாரு கார்த்திக்."

"அவர் எந்த கூச்சமும் இல்லாம... என் கண்ணைப் பாத்துச் சொன்னாரு..."

"'மேடம்... ஒருவேளை உங்க வீட்ல ஆயின்மென்ட் எதுவும் இல்லனா...'"

"'நீங்க வேற எதையும் தேட வேண்டாம்...'"

"'ஜஸ்ட்... உங்களோட எச்சிலை எடுத்து... அந்த காயத்து மேல... அந்தபி ஸ்கின் மேல அப்ளை பண்ணிக்கோங்க மேடம்.'"

"'எச்சில்... எந்த காயத்தையும்... சீக்கிரமா, ஃபாஸ்ட்டா ஹீல் பண்ணிடும் மேடம்'னு..."

"அவர் கூலா, எங்கிட்டச் சொன்னாருங்க கார்த்திக்!"

நான் இந்த வார்த்தைகளைச் சொல்லி முடிச்சேன்.

சொல்லிட்டு...

எந்த ஒரு எக்ஸ்பிரஷனும் இல்லாம, அமைதியா அவர் கண்ணையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு உக்காந்துருந்தேன்...