27-10-2026, 08:26 AM
மறுநாள் காலை – வருண் வீடு**
**சுந்தரம்:** (செய்தித்தாளை மடித்துக்கொண்டு) வருண், நேத்து ராத்திரி யாரோட போன்ல அவ்ளோ நேரம் பேசிட்டு இருந்த? முகமே சரியில்ல.
**வருண்:** ஒண்ணுமில்லப்பா. ஆபீஸ் விஷயம்.
**ரூபினி:** (காபியை வைத்துக்கொண்டே) பொய் சொல்றான்பா. நேத்து ராத்திரி முழுக்க தூங்கவே இல்ல. கதவு பக்கத்துலயே உக்காந்திருந்தான்.
**வருண்:** (மனதிற்குள்) "இன்னைக்கு உன் வீட்ல ஒரு பிணம் விழும்"னு சொன்னவன் எவனா இருந்தாலும், இன்னைக்கு என்னைத் தாண்டி இந்த வீட்டுக்குள்ள வர முடியாது.
அப்போது வருணின் போன் ஒலித்தது. திரையில் "ப்ரைவேட் நம்பர்".
**மர்ம நபர் (போனில்):** என்ன வருண், வீட்ல எல்லாரும் இருக்காங்களா? கடைசியா ஒரு தடவ நல்லா பாத்துக்கோ.
**வருண்:** டேய், யார்டா நீ? என் ஜானியைக் கொன்னது நீதானா?
**மர்ம நபர்:** ஹா ஹா… உன் நண்பன் மட்டும் இல்ல. என் தம்பி ரமேஷையும் நீ கண்ணைக் குத்தி கொன்ன. பதிலுக்கு உன் குடும்பத்துல ஒவ்வொருத்தரா… இன்னைக்கு முதல் ஆள்.
போன் துண்டிக்கப்பட்டது.
**வருண்:** (அதிர்ச்சியுடன்) ரமேஷோட அண்ணன்… அவன் பேரு குமார். நம்ம ஊர்ல பெரிய ரவுடி.
---
**மருத்துவமனை – ICU**
விஜய் மெதுவாகக் கண் விழித்தான். அருகில் இருந்த நர்ஸ் டாக்டரை அழைத்தார்.
**டாக்டர்:** மிஸ்டர் விஜய், உங்களுக்கு இப்போ பேச முடியுமா? போலீஸ் காத்துட்டு இருக்காங்க.
**விஜய்:** (மூச்சிரைக்க) வருண்… வருணைக் கூப்பிடுங்க. அவன் உயிருக்கு ஆபத்து…
சில நிமிடங்களில் வருண் ஓடி வந்தான்.
**வருண்:** டேய் விஜய், நீ பிழைச்சுட்ட. சொல்லுடா, உன்னை வெட்டினது யாரு?
**விஜய்:** குமாரோட ஆளுங்க. அவங்க பேசிட்டு போகும்போது கேட்டேன். நமக்குள்ள இருக்கற ஒருத்தன் தகவல் கொடுத்திருக்கான். ஜானி எங்க இருக்கான்னு அவங்களுக்கு எப்படித் தெரிஞ்சதுன்னு யோசிச்சுப் பாரு.
**வருண்:** நமக்குள்ளயா?
**விஜய்:** ஆமா. வீட்டுக்கு உடனே போ. இன்னைக்கு அவங்க திட்டம் உன் வீடு.
---
**வருண் வீடு**
வருண் ஓடி வருவதற்குள் வீட்டின் முன் ஒரு கார் நின்றது. நான்கு பேர் இறங்கினர்.
**ரம்யா:** (ஜன்னல் வழியாகப் பார்த்து) சரஸ்வதி, யாரோ வராங்க. ஆளுங்க சரியில்ல.
**சரஸ்வதி:** அம்மா, போலீசுக்கு போன் பண்ணவா?
**ரம்யா:** பண்ணு. சீக்கிரம். ரூபினி, நீ பின்னாடி கதவு வழியா போய் மாடிக்கு போ.
**ரூபினி:** இல்லம்மா, நா இங்க தான் இருப்பேன். அண்ணா வர்ற வரைக்கும் நாம சேர்ந்து தான் இருக்கணும்.
**குமார்:** (கதவை உதைத்து உள்ளே வந்து) வணக்கம் குடும்பமே. உங்க பையன் எங்க? என் தம்பியைக் கொன்னுட்டு ஒளிஞ்சுட்டானா?
**சுந்தரம்:** யாரு நீங்க? வெளிய போங்க, இல்லன்னா போலீசைக் கூப்பிடுவேன்.
**குமார்:** (கத்தியை எடுத்துக்கொண்டு) போலீஸ் வர்றதுக்குள்ள எனக்கு வேண்டியது நடந்து முடிஞ்சிரும்.
அப்போது ரூபினி தன் கையில் இருந்த மிளகாய்த்தூள் டப்பாவை அவன் முகத்தில் வீசினாள்.
**குமார்:** ஆஆஆ! கண்ணு! கண்ணு எரியுது! புடிங்கடா அவளை!
**ரூபினி:** அப்பா, அம்மா, அக்கா, பின்னாடி போங்க!
அதே நேரத்தில் வாசலில் பைக் சத்தம். வருண் உள்ளே பாய்ந்தான்.
**வருண்:** என் குடும்பத்தைத் தொட்டா யாரையும் விட மாட்டேன் டா!
அவன் குமாரின் கையிலிருந்த கத்தியைத் தட்டிவிட்டு அவனுடன் சண்டையிட்டான். அதே நேரம் வெளியே போலீஸ் ஜீப் வந்து நின்றது.
**இன்ஸ்பெக்டர் மீனாட்சி:** எல்லாரும் கைய தூக்குங்க! யாரும் அசையக் கூடாது!
குமாரும் அவன் ஆட்களும் கைது செய்யப்பட்டனர்.
---
**போலீஸ் ஸ்டேஷன் – அன்று மாலை**
**இன்ஸ்பெக்டர் மீனாட்சி:** வருண், உங்க நண்பர் ஜானி கொலையிலயும் மந்திரி, ஓனர் கொலையிலயும் குமாருக்கு சம்பந்தம் இருக்கான்னு விசாரிக்கிறோம். ஆனா ஒண்ணு சொல்றேன், உங்க வீட்டுக்குள்ள இருந்த ஒரு தகவல் தான் குமாருக்கு உங்க நகர்வுகளைச் சொல்லிக்கிட்டிருக்கு.
**வருண்:** வீட்டுக்குள்ளயா?
**மீனாட்சி:** ஆமா. குமாருக்கு நீங்க எங்க இருக்கீங்கன்னு சொன்னது உங்க ஆபீஸ் ஆளு. நீங்க வேலை பாக்குற நண்பர் கம்பெனியில ஒருத்தன் பணத்துக்காக விற்றிருக்கான்.
**வருண்:** யாரு அவன்?
**மீனாட்சி:** இப்போ கைது பண்ணிட்டோம். இனி ஆபத்து இல்ல.
---
**மருத்துவமனை – முரளி**
மற்றொரு மருத்துவமனையில் முரளி உயிருக்குப் போராடிக்கொண்டிருந்தான். கீதா வருணுடன் அங்கு சென்றாள்.
**முரளி:** (மெல்லிய குரலில்) கீதா… மன்னிச்சுடு மா…
**கீதா:** (கண்ணீருடன்) நீங்க செஞ்ச தப்புக்கு மன்னிப்பு இல்ல. ஆனா நீங்க சட்டத்துக்கு முன்னாடி எல்லாத்தையும் சொல்லணும். அதுதான் நீங்க செய்யக்கூடிய ஒரே பரிகாரம்.
**முரளி:** சொல்றேன்… இன்ஸ்பெக்டரைக் கூப்பிடு… எல்லா ஆதாரமும் என்கிட்ட இருக்கு…
**வருண்:** (கீதாவின் தோளைப் பற்றி) கீதா, நீ தனியா இல்ல.
**கீதா:** தெரியும் அத்தான். நீ இருக்கும்போது எனக்கு எந்தப் பயமும் இல்ல.
---
**இரவு – வீடு**
**சரஸ்வதி:** டேய் வருண், இன்னைக்கு ரூபினி இல்லன்னா என்ன ஆகியிருக்கும் தெரியுமா?
**ரூபினி:** சும்மா இருக்கா. எனக்கு தைரியம் எங்கிருந்து வந்துச்சுன்னே தெரியல.
**ரம்யா:** (மகளை அணைத்து) என் செல்லம். இனி இந்த வீட்ல யாருக்கும் எதுவும் ஆகாது.
**சுந்தரம்:** நம்ம குடும்பம் இனி எல்லாத்தையும் சேர்ந்து எதிர்கொள்ளணும்.
**வருண்:** (மனதிற்குள்) ஆனா அந்த மர்ம நபர், மந்திரியையும் ஓனரையும் கொன்னது யாரு? அவர் என்னை ஏன் பாதுகாக்கிறார்?
அப்போது ஒரு குறுஞ்செய்தி வந்தது:
*"கதை இன்னும் முடியல வருண். அடுத்த அத்தியாயத்துல சந்திப்போம்."*
**தொடரும்…**
---
My telegram id Msivamuruganm
My insta id sivamurugan321985
**சுந்தரம்:** (செய்தித்தாளை மடித்துக்கொண்டு) வருண், நேத்து ராத்திரி யாரோட போன்ல அவ்ளோ நேரம் பேசிட்டு இருந்த? முகமே சரியில்ல.
**வருண்:** ஒண்ணுமில்லப்பா. ஆபீஸ் விஷயம்.
**ரூபினி:** (காபியை வைத்துக்கொண்டே) பொய் சொல்றான்பா. நேத்து ராத்திரி முழுக்க தூங்கவே இல்ல. கதவு பக்கத்துலயே உக்காந்திருந்தான்.
**வருண்:** (மனதிற்குள்) "இன்னைக்கு உன் வீட்ல ஒரு பிணம் விழும்"னு சொன்னவன் எவனா இருந்தாலும், இன்னைக்கு என்னைத் தாண்டி இந்த வீட்டுக்குள்ள வர முடியாது.
அப்போது வருணின் போன் ஒலித்தது. திரையில் "ப்ரைவேட் நம்பர்".
**மர்ம நபர் (போனில்):** என்ன வருண், வீட்ல எல்லாரும் இருக்காங்களா? கடைசியா ஒரு தடவ நல்லா பாத்துக்கோ.
**வருண்:** டேய், யார்டா நீ? என் ஜானியைக் கொன்னது நீதானா?
**மர்ம நபர்:** ஹா ஹா… உன் நண்பன் மட்டும் இல்ல. என் தம்பி ரமேஷையும் நீ கண்ணைக் குத்தி கொன்ன. பதிலுக்கு உன் குடும்பத்துல ஒவ்வொருத்தரா… இன்னைக்கு முதல் ஆள்.
போன் துண்டிக்கப்பட்டது.
**வருண்:** (அதிர்ச்சியுடன்) ரமேஷோட அண்ணன்… அவன் பேரு குமார். நம்ம ஊர்ல பெரிய ரவுடி.
---
**மருத்துவமனை – ICU**
விஜய் மெதுவாகக் கண் விழித்தான். அருகில் இருந்த நர்ஸ் டாக்டரை அழைத்தார்.
**டாக்டர்:** மிஸ்டர் விஜய், உங்களுக்கு இப்போ பேச முடியுமா? போலீஸ் காத்துட்டு இருக்காங்க.
**விஜய்:** (மூச்சிரைக்க) வருண்… வருணைக் கூப்பிடுங்க. அவன் உயிருக்கு ஆபத்து…
சில நிமிடங்களில் வருண் ஓடி வந்தான்.
**வருண்:** டேய் விஜய், நீ பிழைச்சுட்ட. சொல்லுடா, உன்னை வெட்டினது யாரு?
**விஜய்:** குமாரோட ஆளுங்க. அவங்க பேசிட்டு போகும்போது கேட்டேன். நமக்குள்ள இருக்கற ஒருத்தன் தகவல் கொடுத்திருக்கான். ஜானி எங்க இருக்கான்னு அவங்களுக்கு எப்படித் தெரிஞ்சதுன்னு யோசிச்சுப் பாரு.
**வருண்:** நமக்குள்ளயா?
**விஜய்:** ஆமா. வீட்டுக்கு உடனே போ. இன்னைக்கு அவங்க திட்டம் உன் வீடு.
---
**வருண் வீடு**
வருண் ஓடி வருவதற்குள் வீட்டின் முன் ஒரு கார் நின்றது. நான்கு பேர் இறங்கினர்.
**ரம்யா:** (ஜன்னல் வழியாகப் பார்த்து) சரஸ்வதி, யாரோ வராங்க. ஆளுங்க சரியில்ல.
**சரஸ்வதி:** அம்மா, போலீசுக்கு போன் பண்ணவா?
**ரம்யா:** பண்ணு. சீக்கிரம். ரூபினி, நீ பின்னாடி கதவு வழியா போய் மாடிக்கு போ.
**ரூபினி:** இல்லம்மா, நா இங்க தான் இருப்பேன். அண்ணா வர்ற வரைக்கும் நாம சேர்ந்து தான் இருக்கணும்.
**குமார்:** (கதவை உதைத்து உள்ளே வந்து) வணக்கம் குடும்பமே. உங்க பையன் எங்க? என் தம்பியைக் கொன்னுட்டு ஒளிஞ்சுட்டானா?
**சுந்தரம்:** யாரு நீங்க? வெளிய போங்க, இல்லன்னா போலீசைக் கூப்பிடுவேன்.
**குமார்:** (கத்தியை எடுத்துக்கொண்டு) போலீஸ் வர்றதுக்குள்ள எனக்கு வேண்டியது நடந்து முடிஞ்சிரும்.
அப்போது ரூபினி தன் கையில் இருந்த மிளகாய்த்தூள் டப்பாவை அவன் முகத்தில் வீசினாள்.
**குமார்:** ஆஆஆ! கண்ணு! கண்ணு எரியுது! புடிங்கடா அவளை!
**ரூபினி:** அப்பா, அம்மா, அக்கா, பின்னாடி போங்க!
அதே நேரத்தில் வாசலில் பைக் சத்தம். வருண் உள்ளே பாய்ந்தான்.
**வருண்:** என் குடும்பத்தைத் தொட்டா யாரையும் விட மாட்டேன் டா!
அவன் குமாரின் கையிலிருந்த கத்தியைத் தட்டிவிட்டு அவனுடன் சண்டையிட்டான். அதே நேரம் வெளியே போலீஸ் ஜீப் வந்து நின்றது.
**இன்ஸ்பெக்டர் மீனாட்சி:** எல்லாரும் கைய தூக்குங்க! யாரும் அசையக் கூடாது!
குமாரும் அவன் ஆட்களும் கைது செய்யப்பட்டனர்.
---
**போலீஸ் ஸ்டேஷன் – அன்று மாலை**
**இன்ஸ்பெக்டர் மீனாட்சி:** வருண், உங்க நண்பர் ஜானி கொலையிலயும் மந்திரி, ஓனர் கொலையிலயும் குமாருக்கு சம்பந்தம் இருக்கான்னு விசாரிக்கிறோம். ஆனா ஒண்ணு சொல்றேன், உங்க வீட்டுக்குள்ள இருந்த ஒரு தகவல் தான் குமாருக்கு உங்க நகர்வுகளைச் சொல்லிக்கிட்டிருக்கு.
**வருண்:** வீட்டுக்குள்ளயா?
**மீனாட்சி:** ஆமா. குமாருக்கு நீங்க எங்க இருக்கீங்கன்னு சொன்னது உங்க ஆபீஸ் ஆளு. நீங்க வேலை பாக்குற நண்பர் கம்பெனியில ஒருத்தன் பணத்துக்காக விற்றிருக்கான்.
**வருண்:** யாரு அவன்?
**மீனாட்சி:** இப்போ கைது பண்ணிட்டோம். இனி ஆபத்து இல்ல.
---
**மருத்துவமனை – முரளி**
மற்றொரு மருத்துவமனையில் முரளி உயிருக்குப் போராடிக்கொண்டிருந்தான். கீதா வருணுடன் அங்கு சென்றாள்.
**முரளி:** (மெல்லிய குரலில்) கீதா… மன்னிச்சுடு மா…
**கீதா:** (கண்ணீருடன்) நீங்க செஞ்ச தப்புக்கு மன்னிப்பு இல்ல. ஆனா நீங்க சட்டத்துக்கு முன்னாடி எல்லாத்தையும் சொல்லணும். அதுதான் நீங்க செய்யக்கூடிய ஒரே பரிகாரம்.
**முரளி:** சொல்றேன்… இன்ஸ்பெக்டரைக் கூப்பிடு… எல்லா ஆதாரமும் என்கிட்ட இருக்கு…
**வருண்:** (கீதாவின் தோளைப் பற்றி) கீதா, நீ தனியா இல்ல.
**கீதா:** தெரியும் அத்தான். நீ இருக்கும்போது எனக்கு எந்தப் பயமும் இல்ல.
---
**இரவு – வீடு**
**சரஸ்வதி:** டேய் வருண், இன்னைக்கு ரூபினி இல்லன்னா என்ன ஆகியிருக்கும் தெரியுமா?
**ரூபினி:** சும்மா இருக்கா. எனக்கு தைரியம் எங்கிருந்து வந்துச்சுன்னே தெரியல.
**ரம்யா:** (மகளை அணைத்து) என் செல்லம். இனி இந்த வீட்ல யாருக்கும் எதுவும் ஆகாது.
**சுந்தரம்:** நம்ம குடும்பம் இனி எல்லாத்தையும் சேர்ந்து எதிர்கொள்ளணும்.
**வருண்:** (மனதிற்குள்) ஆனா அந்த மர்ம நபர், மந்திரியையும் ஓனரையும் கொன்னது யாரு? அவர் என்னை ஏன் பாதுகாக்கிறார்?
அப்போது ஒரு குறுஞ்செய்தி வந்தது:
*"கதை இன்னும் முடியல வருண். அடுத்த அத்தியாயத்துல சந்திப்போம்."*
**தொடரும்…**
---
My telegram id Msivamuruganm
My insta id sivamurugan321985


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)