[Shajith]

அன்புள்ள மண்டோதரி அவர்களுக்கு! ❤️
வணக்கம் நண்பரே!
நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு உங்களுடைய புதிய கதையைப் பார்க்கும்போது உண்மையிலேயே மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது. ஏற்கெனவே உங்களுடைய கதைகளைப் படித்திருக்கிறேன். ஆனால் இடையில் நீண்ட நாட்களாக உங்களுடைய புதிய பதிவுகளையும் பார்க்க முடியவில்லை; உங்களிடமிருந்தும் புதிய கதைகள் வரவில்லை. இப்போது மீண்டும் உங்களை ஒரு புதிய கதையுடன் பார்க்கும்போது பழைய நினைவுகள் எல்லாம் வருகின்றன. மீண்டும் எழுத வந்திருப்பதற்கு முதலில் என்னுடைய மனமார்ந்த வாழ்த்துகள்! ❤️
உண்மையைச் சொல்ல வேண்டுமென்றால், முன்புபோல் இப்போது என்னால் அடிக்கடி இந்தத் தளத்திற்கு வர முடிவதில்லை. நான் மருத்துவதுரையில் இருப்பதால், என்னுடைய பணிகளுக்கே அதிக நேரம் ஒதுக்க வேண்டியிருக்கிறது. அதனால் முன்பு படித்துவந்த சில எழுத்தாளர்களின் கதைகளைக்கூடத் தொடர்ந்து கவனிக்க முடியாமல் போய்விடுகிறது. உங்களுடைய கதைகளையும் தொடர்ந்து படிக்க முடியாமல் போனதற்கு அதுவும் ஒரு காரணம். இருந்தாலும், உங்களைப் போன்ற முன்பே அறிமுகமான எழுத்தாளர்கள் மீண்டும் புதிய கதைகளுடன் வரும்போது அதைப் பார்க்கும் மகிழ்ச்சி தனிதான்!
“பழைய குருடி கதவைத் திறடி” என்பதுபோல, பழைய அறிமுகங்களும் பழைய நினைவுகளும் மீண்டும் புதுப்பிக்கப்படும்போது கிடைக்கும் மகிழ்ச்சியே தனி! நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு உங்களுடைய புதிய கதையைப் பார்க்கும்போது எனக்கும் அந்த உணர்வுதான் ஏற்படுகிறது.
“என் அம்மாவை காணம் !” — தலைப்பைப் பார்த்ததுமே கதைக்குள் என்ன மர்மம் இருக்கப் போகிறது என்ற கேள்வி எழுகிறது. ஆரம்பத்திலேயே சந்துரு பதற்றத்துடன் காவல் நிலையத்திற்குள் நுழைந்து, தனது அம்மாவைக் காணவில்லை என்று புகார் கொடுக்கும் காட்சி கதைக்கு ஒரு சுவாரசியமான தொடக்கத்தைக் கொடுக்கிறது.
அதிலும், இன்ஸ்பெக்டர் ரஞ்சித் கிஷோருக்கும் சந்துருவுக்கும் இடையிலான உரையாடல்கள் நகைச்சுவை கலந்த பாணியில் அமைந்திருக்கின்றன. சந்துரு சொல்ல வரும் விஷயத்தைச் சுற்றி இன்ஸ்பெக்டர் கேள்விகளைக் கேட்டுக்கொண்டே போகும்போது, வாசகருக்கு ஒருபுறம் சிரிப்பும் மறுபுறம் அடுத்து என்ன நடக்கப்போகிறது என்ற ஆர்வமும் ஏற்படுகிறது.
“சிரிப்புக்குப் பின்னால் சிந்தனை இருக்கும்போதுதான் ஒரு படைப்பு மனதில் நிற்கிறது” என்று சொல்லலாம். நகைச்சுவை என்பது வாசகனைச் சிரிக்க வைப்பதோடு முடிந்துவிடாமல், கதையின் மர்மத்தை நோக்கியும் அவனை அழைத்துச் சென்றால் அதன் சுவை இன்னும் அதிகமாகும். அந்த வகையில், இந்தத் தொடக்கத்தில் நீங்கள் உருவாக்கியிருக்கும் நகைச்சுவையும் மர்மமும் தொடர்ந்து எப்படிப் பயணிக்கின்றன என்பதைப் பார்க்க ஆர்வமாக இருக்கிறது.
குறிப்பாக, கதையின் தலைப்பிலேயே அம்மாவைக் காணவில்லை என்று சொல்லிவிட்டு, அந்த அம்மா கதையில் நேரடியாக ஒரு காட்சியில்கூட வராமல் கதையை நகர்த்த வேண்டும் என்ற உங்களுடைய சவால் வித்தியாசமான முயற்சி. ஒரு கதாபாத்திரத்தை நேரடியாகக் காட்டாமல், மற்றவர்கள் பேசும் உரையாடல்கள் மூலமாகவே அந்தக் கதாபாத்திரத்தை வாசகர்களின் கற்பனையில் உருவாக்குவது எளிதான விஷயம் அல்ல. அந்த முயற்சியை நீங்கள் எந்த அளவுக்கு வெற்றிகரமாகக் கையாளப் போகிறீர்கள் என்பதைத் தெரிந்துகொள்ள ஆர்வமாக இருக்கிறது.
இதற்கு ஓர் எளிய எடுத்துக்காட்டு சொல்லலாம்: ஒரு மனிதரை நேரில் சந்திக்காமலேயே, அவரைப் பற்றி மற்றவர்கள் கூறும் வார்த்தைகளைக் கேட்டு அவரைப் பற்றிய ஒரு பிம்பத்தை நம்மால் உருவாக்க முடியும். ஆனால் அந்தப் பிம்பம் உண்மையான மனிதருடன் ஒத்துப்போகுமா என்பது அவர் நேரில் வரும்போதுதான் தெரியும். அதுபோல, அம்மா நேரடியாகக் காட்சிக்கு வராமலேயே அவரைப் பற்றிய ஆர்வத்தை வாசகர்களிடம் உருவாக்குவது இந்தக் கதையின் தனித்துவமான சவாலாக இருக்கலாம்.
“சொல்லப் போனால் கதை பெரியதல்ல; சொல்லும் விதம்தான் பெரியது” என்பதுபோல, ஒரு கதையின் வலிமை அதில் எத்தனை கதாபாத்திரங்கள் வருகின்றன என்பதில் மட்டுமல்ல; அவர்கள் இல்லாத இடத்தில்கூட அவர்களை வாசகர்கள் உணரும்படி எழுதுவதிலும் இருக்கிறது.
அதே நேரத்தில், இது இப்போதுதான் தொடங்கியிருக்கும் கதை என்பதால், அடுத்தடுத்த பகுதிகளில்தான் கதையின் உண்மையான போக்கும் வலிமையும் தெரியவரும். ஆரம்பத்தில் எழுப்பியிருக்கும் மர்மத்தைத் தொடர்ந்து தக்கவைத்து, கதாபாத்திரங்களின் பின்னணியையும் சம்பவங்களுக்கான காரணங்களையும் படிப்படியாக வெளிப்படுத்தினால் வாசகர்களின் ஆர்வம் இன்னும் அதிகரிக்கும்.
ஒரு சிறிய விஷயத்தையும் அன்புடன் சொல்ல விரும்புகிறேன். கதையின் தலைப்பைத் தொடர்ந்து, இது முதல் பகுதி, முதல் அத்தியாயம் அல்லது எபிசோடு என்பதைக் குறிப்பிடும் வகையில் ஒரு சிறிய அடையாளத்தைக் கொடுத்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும். இப்போது கதை நேரடியாகத் தொடங்குகிறது; பின்னர் தொடரும் என்று மட்டும் வருகிறது. இதுவும் தவறு என்று சொல்லவில்லை. ஆனால் ஒவ்வொரு பதிவுக்கும் ஒரு சிறிய பகுதி எண் அல்லது அத்தியாயத் தலைப்பு கொடுத்தால், தொடர்ந்து படிக்கும் வாசகர்களுக்கு கதையின் பயணத்தைப் பின்தொடர்வது எளிதாக இருக்கும். குறிப்பாக, கதை நீளமாக வளரும்போது இது பயனுள்ளதாக இருக்கும்.
இதற்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டு, ஒரு புத்தகத்தை வாசிக்கும்போது அதன் அத்தியாயங்களுக்குத் தனித்தனியான தலைப்புகளோ எண்களோ இருந்தால், நாம் எங்கே தொடங்கினோம், எவ்வளவு தூரம் வந்திருக்கிறோம், அடுத்து எதைப் படிக்க வேண்டும் என்பதை எளிதாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும். அதேபோல, இணையத்தில் தொடராக வெளியாகும் கதைகளிலும் இந்தச் சிறிய ஒழுங்கு வாசகர்களுக்குப் பெரிதும் உதவும்.
“சிறு துளி பெரு வெள்ளம்” என்பதுபோல, ஒரு சிறிய நடைமுறை மாற்றம்கூடத் தொடர்ந்து வரும் வாசகர்களுக்கு நல்ல அனுபவத்தை உருவாக்கலாம். எனவே, இதை ஒரு குறையாகச் சுட்டிக்காட்டுவதைவிட, கதையின் பயணத்தை இன்னும் அழகாக்கக்கூடிய ஓர் ஆலோசனையாகவே எடுத்துக்கொள்வீர்கள் என்று நம்புகிறேன்.
“முதல் கோணல் முற்றிலும் கோணல்” என்பதுபோல, ஒரு கதையின் தொடக்கத்திலேயே அதன் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானித்துவிட முடியாது. சில கதைகள் முதல் பகுதியிலேயே வாசகர்களைக் கவர்ந்துவிடும்; சில கதைகள் மெதுவாக வளர்ந்து, பின்னர் தங்களுடைய உண்மையான சுவையைக் காட்டும். உங்களுடைய இந்தப் புதிய கதை எந்தப் பாதையில் பயணிக்கப் போகிறது என்பதைப் பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்.
ஒரு விதையை விதைத்தவுடன் அது எவ்வளவு உயரமான மரமாக வளரும் என்பதை நம்மால் உடனே சொல்ல முடியாது. அதற்குத் தேவையான காலமும் பராமரிப்பும் கிடைக்கும்போதுதான் அதன் வளர்ச்சி தெரியவரும். அதுபோல, ஒரு கதையின் முதல் பகுதி என்பது அதன் பயணத்தின் தொடக்கம்தான். கதாபாத்திரங்களும் சம்பவங்களும் மெல்ல மெல்ல வளரும்போதுதான் அதன் முழுமையான அழகு வெளிப்படும்.
மீண்டும் உங்களுடைய எழுத்தைப் பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைத்திருப்பதில் மகிழ்ச்சி. முன்பு எழுதிய கதைகளின் மூலம் வாசகர்களுக்கு அறிமுகமான நீங்கள், இப்போது புதிய முயற்சியுடன் திரும்பியிருக்கிறீர்கள். எழுதுவதற்கான ஆர்வம் தொடர வேண்டும்; கதையின் போக்கில் உங்கள் கற்பனையும் எழுத்துத் திறனும் இன்னும் சிறப்பாக வெளிப்பட வேண்டும் என்பதே என் விருப்பம்.
“எறும்பு ஊரக் கல்லும் தேயும்” என்பதுபோல, தொடர்ச்சியான முயற்சிதான் ஒரு எழுத்தாளரின் திறனை மேலும் மெருகேற்றும். ஒவ்வொரு கதையும் ஓர் அனுபவம்; ஒவ்வொரு புதிய முயற்சியும் ஒரு புதிய வாய்ப்பு. இந்தக் கதையும் உங்களுக்கு ஒரு நல்ல எழுத்துப் பயணமாக அமையட்டும்.
இது ஆரம்பம் மட்டுமே. இனிவரும் பகுதிகளில் கதையின் மர்மம் எப்படி விரிகிறது, கதாபாத்திரங்கள் எப்படிப் பயணிக்கின்றன, நீங்கள் முன்வைத்த சவாலை எந்த விதத்தில் நிறைவேற்றுகிறீர்கள் என்பதைப் பார்க்க ஆவலாக இருக்கிறேன்.
மீண்டும் எழுத வந்திருக்கும் உங்களுக்கு என் மனமார்ந்த வாழ்த்துகள், மண்டோதரி அவர்களே! ❤️
உங்கள் எழுத்துப் பயணம் தொடர்ந்து சிறக்கட்டும். வாசகர்களின் எதிர்பார்ப்புகளுக்கு ஏற்றவாறு மட்டுமல்லாமல், உங்களுடைய தனித்துவமான கற்பனைக்கும் எழுத்து நடைக்கும் ஏற்றவாறு இந்தக் கதை வளரட்டும். புதிய கதையுடன் மீண்டும் வந்திருப்பதற்காக வாழ்த்துகள்!
நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு மீண்டும் உங்கள் எழுத்தைப் பார்க்கிறேன்; இந்த முறை உங்கள் கதை எங்கே கொண்டு செல்கிறது என்று தொடர்ந்து பார்க்கும் ஆர்வத்துடன் காத்திருக்கிறேன்! ❤️