[mandothari]

ஒரு மாலை நேரம் !

இடம் : அந்த ஊரில் உள்ள ஒரு மிக சிறிய காவல் நிலையம்

பயங்கர பதட்டத்துடன் சந்துரு வேகமாக ஸ்டேஷனுக்குள் நுழைந்தான்

சந்துரு : சார் சார் இன்ஸ்பெக்டர் இருக்காரா ? நான் ஒரு கம்பளைண்ட் குடுக்கணும்

கான்ஸ்டபில் : தம்பி தம்பி ! இரு இரு ! பதட்டப்படாதே. இந்தா முதல்ல இந்த தண்ணிய குடி.

சந்துரு அவர் கொடுத்த ஒரு டம்ளர் தண்ணீரை வாங்கி அப்படியே மடக் மடக் என்று வேகமாக குடித்தான்

இப்போது அவன் பதட்டம் கொஞ்சம் குறைந்தது

கான்ஸ்டபில் : ம்ம் இப்போ சொல்லு தம்பி ! என்ன பிரச்சனை? எதுக்கு நீ இன்ஸ்பெக்டரை பார்க்கணும் ?

சந்துரு : சார் அத நான் இன்ஸ்பெக்டர்கிட்ட தான் சொல்ல முடியும் ! ரொம்ப அவசரமா அவரை நான் பார்க்கணும்

கான்ஸ்டபில் : அப்படியா ? சரி இன்ஸ்பெக்டர் உள்ள தான் இருக்காரு ! போய் பாரு

சந்துரு வேகமாக இன்ஸ்பெக்டர் அறைக்குள் செல்கிறான்

இன்ஸ்பெக்டர் ரஞ்சித் கிஷோர் கம்பீரமாக அமர்ந்து இருந்தார்

அவர் முறுக்கிய பெரிய மீசை தயாரிப்பாளர் ஜென்ட்டில்மென் குஞ்சுமோனை நியாபக படுத்தியது

உடலும் நிறமும் பழைய நடிகர் வினுச்சக்ரவர்தியை நினைவூட்டியது

குஞ்சுமோன் + வினுச்சக்ரவர்தி கலவையில் இருந்தால் இன்ஸ்பெக்டர் ரஞ்சித் கிஷோர்

இன்ஸ்பெக்டர் ரஞ்சித் கிஷோர் : என்ன தம்பி ? என்ன விஷயமா என்னை பார்க்க வந்த ?

சந்துரு : சார் வந்து வந்து ! காணம் சார் என் என் என் அ

சந்துரு வார்த்தைகளை சொல்ல திக்கி திணறினான்

ரஞ்சித் கிஷோர் : பதட்டப்படாத தம்பி ! முதல்ல உக்காரு

உன் பேரு என்ன ? வீட்ல யாரும் பெரியவங்க இல்லையா ? உன்ன பார்த்தா படிக்கிற பையன் மாதிரி இருக்கு ! நீ ஏன் இங்கெல்லாம் வந்த ?

உங்க வீட்டு பெரியவங்க வந்திருக்கலாமே !

சந்துரு : இல்ல சார் எங்க வீட்ல பெரியவங்க யாரும் இல்ல ! நானும் என் அம்மாவும் மட்டும் தான்

ரஞ்சித் கிஷோர் : அப்படினா உன் அம்மாவை கூட்டிட்டு வந்து இருக்கலாமே ! இப்படியா நீ தனியா வர்றது ? உன் அம்மா எங்கே ?

சந்துரு : நான் கம்பளைண்ட் குடுக்கவந்ததே "என் அம்மாவை காணம்"னு தான் சார் !

இன்ஸ்பெக்டர் ரஞ்சித் கிஷோர் முகத்தில் அதிர்ச்சி !

தொடரும் 1