25-10-2026, 07:00 PM
அத்தியாயம் 28 – வலிக்கும் ஏற்புக்கும் இடையில்
கிளினிக் அமைதியாக இருந்தது.
உடலுறவின் கனமான வாசனை இன்னும் காற்றில் தொங்கிக்கொண்டிருந்தது. ஆனால் முந்தைய மணி நேரத்தின் அவசரமான தீவிரம் மறைந்துவிட்டது. மூலையில் ஒரு சிறிய இரவு விளக்கு மட்டும் எரிந்து, பரிசோதனை மேஜையின் மீது மென்மையான நிழல்களை வீசியது. பிரியா சுத்தமான வெள்ளைச் சீட்டின் கீழ் முதுகுப்படுத்தியபடி படுத்திருந்தாள்.
அவளது உடல் வலியுடனும் கனமாகவும் இருந்தது. சங்கர் அவளுக்கு அருகில் ஒரு நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்தான். இன்னும் நிர்வாணமாக. அவனது தோள்கள் தொங்கியிருந்தன. டாக்டர் ரமேஷ் மடுப்பருகில் நின்று மெதுவாகக் கைகளைக் கழுவிக்கொண்டிருந்தார். அவர்களுக்கு இடம் கொடுத்தபடி.
நீண்ட நேரம் யாரும் பேசவில்லை.
பிரியா கூரையைப் பார்த்தபடி இருந்தாள். அவளது இடுப்பைச் சற்று நகர்த்தினாலும் கீழ்ப்பகுதியில் மந்தமான வலி ஊடுருவியது. அவளது மகனின் தடிமனான சுன்னி அவளுக்குள் நுழைந்த நினைவு இன்னும் தெளிவாக இருந்தது — எரியும் துடி துடிக்கும் சுன்னி, முழுமையாக உள்ளே புதைந்த தருணம், அவன் அவளது மார்பில் முகம் புதைத்து நடுங்கி அழுதபடி ஆழத்தில் வெளியேற்றிய விதம். இன்னும் அவளிடமிருந்து வெதுவெதுப்பான ஈரம் மெதுவாக வழிவதை உணர முடிந்தது.
பிரியாவின் எண்ணங்கள்:
நான் என் சொந்த மகனை உள்ளே ஏற்றுக்கொண்டேன். முழுவதுமாக. ஆழமாக. அவன் என் கருப்பைக்குள் விந்துவிட்டபோது அவனை அணைத்துக்கொண்டேன். பதினேழு வருட வெறுமைக்குப் பிறகு… இப்படித்தான் முடிகிறது.
இது அவனது சிகிச்சைக்காக மட்டும்தான் என்று நான் சொல்லிக்கொண்டேன். ஆனால் அவன் உள்ளே இருந்தபோது, கண்ணீர் நிறைந்த கண்களால் என்னைப் பார்த்தபோது… வேறு ஏதோ இருந்தது. அதற்குப் பெயர் சொல்ல முடியவில்லை. சொல்லவும் பயமாக இருக்கிறது.
சங்கரின் குரல் அமைதியை உடைத்தது. குறைந்த, கரகரப்பான குரல்.
“அம்மா… இன்னும் ரொம்ப வலிக்குதா?”
பிரியா அவனை நோக்கித் திரும்பினாள். அவனது முகம் வெளிறி, கண்கள் சிவந்து, குற்ற உணர்ச்சியும் வேறு ஏதோ மென்மையான உணர்வும் கலந்திருந்தது.
“வலிக்குது,” என்று அவள் அமைதியாக ஒப்புக்கொண்டாள். “ஆனா தாங்கிக்கொள்ள முடிகிறது. வா இங்கே.”
அவள் சற்று நகர்ந்து கைகளை விரித்தாள். சங்கர் ஒரு நொடி தயங்கினான். பிறகு மேஜையின் ஓரத்திற்கு வந்தான். குனிந்தான். பிரியா அவனைத் தன் அணைப்பில் இழுத்தாள்.
அவனது நிர்வாண மார்பு அவளது மார்பகங்களை மூடிய சீட்டின் மீது அழுத்தியது. அவள் அவனை இறுக்கமாக அணைத்தாள். ஒரு கை அவனது முடியை வருடியபடி — சிறுவனாக இருந்தபோது செய்ததுபோல.
அவர்கள் நீண்ட நேரம் அப்படியே இருந்தார்கள்.
கிளினிக் அமைதியாக இருந்தது.
உடலுறவின் கனமான வாசனை இன்னும் காற்றில் தொங்கிக்கொண்டிருந்தது. ஆனால் முந்தைய மணி நேரத்தின் அவசரமான தீவிரம் மறைந்துவிட்டது. மூலையில் ஒரு சிறிய இரவு விளக்கு மட்டும் எரிந்து, பரிசோதனை மேஜையின் மீது மென்மையான நிழல்களை வீசியது. பிரியா சுத்தமான வெள்ளைச் சீட்டின் கீழ் முதுகுப்படுத்தியபடி படுத்திருந்தாள்.
அவளது உடல் வலியுடனும் கனமாகவும் இருந்தது. சங்கர் அவளுக்கு அருகில் ஒரு நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்தான். இன்னும் நிர்வாணமாக. அவனது தோள்கள் தொங்கியிருந்தன. டாக்டர் ரமேஷ் மடுப்பருகில் நின்று மெதுவாகக் கைகளைக் கழுவிக்கொண்டிருந்தார். அவர்களுக்கு இடம் கொடுத்தபடி.
நீண்ட நேரம் யாரும் பேசவில்லை.
பிரியா கூரையைப் பார்த்தபடி இருந்தாள். அவளது இடுப்பைச் சற்று நகர்த்தினாலும் கீழ்ப்பகுதியில் மந்தமான வலி ஊடுருவியது. அவளது மகனின் தடிமனான சுன்னி அவளுக்குள் நுழைந்த நினைவு இன்னும் தெளிவாக இருந்தது — எரியும் துடி துடிக்கும் சுன்னி, முழுமையாக உள்ளே புதைந்த தருணம், அவன் அவளது மார்பில் முகம் புதைத்து நடுங்கி அழுதபடி ஆழத்தில் வெளியேற்றிய விதம். இன்னும் அவளிடமிருந்து வெதுவெதுப்பான ஈரம் மெதுவாக வழிவதை உணர முடிந்தது.
பிரியாவின் எண்ணங்கள்:
நான் என் சொந்த மகனை உள்ளே ஏற்றுக்கொண்டேன். முழுவதுமாக. ஆழமாக. அவன் என் கருப்பைக்குள் விந்துவிட்டபோது அவனை அணைத்துக்கொண்டேன். பதினேழு வருட வெறுமைக்குப் பிறகு… இப்படித்தான் முடிகிறது.
இது அவனது சிகிச்சைக்காக மட்டும்தான் என்று நான் சொல்லிக்கொண்டேன். ஆனால் அவன் உள்ளே இருந்தபோது, கண்ணீர் நிறைந்த கண்களால் என்னைப் பார்த்தபோது… வேறு ஏதோ இருந்தது. அதற்குப் பெயர் சொல்ல முடியவில்லை. சொல்லவும் பயமாக இருக்கிறது.
சங்கரின் குரல் அமைதியை உடைத்தது. குறைந்த, கரகரப்பான குரல்.
“அம்மா… இன்னும் ரொம்ப வலிக்குதா?”
பிரியா அவனை நோக்கித் திரும்பினாள். அவனது முகம் வெளிறி, கண்கள் சிவந்து, குற்ற உணர்ச்சியும் வேறு ஏதோ மென்மையான உணர்வும் கலந்திருந்தது.
“வலிக்குது,” என்று அவள் அமைதியாக ஒப்புக்கொண்டாள். “ஆனா தாங்கிக்கொள்ள முடிகிறது. வா இங்கே.”
அவள் சற்று நகர்ந்து கைகளை விரித்தாள். சங்கர் ஒரு நொடி தயங்கினான். பிறகு மேஜையின் ஓரத்திற்கு வந்தான். குனிந்தான். பிரியா அவனைத் தன் அணைப்பில் இழுத்தாள்.
அவனது நிர்வாண மார்பு அவளது மார்பகங்களை மூடிய சீட்டின் மீது அழுத்தியது. அவள் அவனை இறுக்கமாக அணைத்தாள். ஒரு கை அவனது முடியை வருடியபடி — சிறுவனாக இருந்தபோது செய்ததுபோல.
அவர்கள் நீண்ட நேரம் அப்படியே இருந்தார்கள்.

![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)