Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

---------------
Part 304:
---------------

"அவரு முழுசா... கம்ப்ளீட்டா ஒரு வேற ஒரு ஆளா மாறிட்டாரு!."

இந்த உண்மையை நான் மனசுக்குள்ள ரியலைஸ் பண்ண அந்த நிமிஷம்...

எனக்குள்ள ஒரு பவர் வந்த மாதிரி ஃபீல் ஆச்சு.

நான் அவர் முகத்தையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

நான் சொன்ன ஹானஸ்ட்டான கன்ஃபெஷன்... 'எனக்கு அது ரொம்பப் பிடிச்சுருந்துச்சு'ங்குற வார்த்தை...

கார்த்திக்குள்ள ஒரு ஷாக் வேவ் மாதிரி அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவரோட வாய் திறந்துருந்துச்சு, ஆனா வார்த்தைகள் எதுவும் வரல.

அவரோட சுண்ணி, விறைச்சுப் போய், என் தொடையில பலமா இடிச்சுக்கிட்டு நின்னதை நான் ஃபீல் பண்ணேன்.

நான் இந்த அமைதியை உடைக்க முடிவு பண்ணேன்.

நான் இன்னும் அவரை உத்து பாத்தேன்.

"அந்தப் பத்து நிமிஷத்துக்கு அப்புறம்..."

நான் என் குரலை இயல்பா, கதையைத் தொடர்ற மாதிரி மாத்திக்கிட்டேன்.

நான் அந்த 'பத்து நிமிஷம்'ங்குற வார்த்தையை கேஷுவலாச் சொன்னதும்...

கார்த்திக் அப்படியே யோசிக்க ஆரம்பிச்சாரு.

'பத்து நிமிஷமா?'

'ஒரு வாட்ச்மேன்... தன் பொண்டாட்டியோட மார்பகங்களை...'

'பத்து நிமிஷம் விடாமச் சக் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தானா?'

இந்த நெனப்பு கார்த்திக்கை விறைக்க வெச்சுது.

அவரு கண்கள் பிதுங்கி, தவிப்போட என்னைப் பாத்தாரு.

"ப... பத்து நிமிஷமா?"

அவரு குரல் கடைசியா வெளிய வந்துச்சு.

"பத்து நிமிஷம்... அவன் அதைதபண்ணானா பவி?"

அவரு அந்த டைம் ஃப்ரேமை நம்ப முடியாமத் தவிச்சாரு.

"நீ... நீ சொன்ன மாதிரி..."

அவரு வார்த்தைகளை முழுசாச் சொல்லக் கூடக் கஷ்டப்பட்டாரு.

"உன்னோட ரெண்டு பூப்ஸ்-ஐயும்... அவன் மாத்தி மாத்தி..."

"ஒண்ண சக் பண்ணி... இன்னொன்ன கையால பிசைஞ்சு..."

"அப்படி... அப்படி மாத்தி மாத்திப் பிளே பண்ணானா?"

அவரு என்னைய டெஸ்பரேட்டா, கியூரியாசிட்டியோட கேட்டாரு.

நான் உடனே எந்தப் பதிலும் சொல்லல.

நான் என் பார்வையை அவர் கண்ணுல இருந்து லேசா விலக்கிக்கிட்டேன்.

கீழ என் மடியைப் பாத்துக்கிட்டேன்.

என் முகத்துல... பெரிய கூச்சத்தைக் கொண்டு வந்தேன்.

என் கீழ் உதட்டைப் பற்களால லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

ஒரு சின்னப் பொண்ணு வெட்கப்படுற மாதிரி...

நான் ரொம்ப மெதுவா... என் தலையை மேலயும் கீழயும் ஆட்டுனேன்.

எந்த வார்த்தையும் இல்லாம, ஒரு ஷையான நாட் மூலமா ஆமான்னு சொன்னேன்.

நான் அப்படி வெட்கப்பட்டதப் பாத்ததும்...

கார்த்திக் நெஞ்சு ஏறி இறங்குச்சு.

தன் பொண்டாட்டி... வேற ஒருத்தன் குடுத்த சுகத்தை நெனச்சு, தன் முன்னாடியே வெட்கப்படுறா!

இது அவரோட விறைப்பை இன்னும் இரும்பாட்டமாக்குச்சு.

"உனக்கு... உனக்கு எப்பிடிப் பவி தெரியும்?"

அவரு குரல்ல சந்தேகம், தவிப்பு இருந்துச்சு.

"அவன் பத்து நிமிஷம் தான் பண்ணான்னு உனக்கு எப்பிடித் தெரியும்?"

"நீ... ந .. அந்த சிச்சுவேஷன்ல... நீ எப்பிடி டைம் நோட் பண்ண?"

அவரு குழப்பமா ஆனா லாஜிக்கா ஒரு கேள்வியைக் கேட்டாரு.

நான் என் கண்களை லேசா மேல தூக்கி, அவர் முகத்தைப் பாத்தேன்.

நான் கேஷுவலா... ஒரு மாதிரி கிறக்கமாப் பதில் சொன்னேன்.

"எனக்கு... எனக்கு எக்ஸாக்ட்டாத் தெரியல கார்த்திக்."

நான் என் தோள்பட்டையை லேசா உலுக்கிக்கிட்டேன்.

"அந்த ரூம்க்குள்ள... அந்தத் தரைல..."

"அவர் அப்படி என்னையப் பிசைஞ்சு, சக் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தப்போ..."

"நான் நிஜமாவே டைம்-ஐ கம்ப்ளீட்டா லாஸ்ட் பண்ணிட்டேன் கார்த்திக்."

"எனக்கு இந்த உலகத்துல என்ன நடக்குதுன்னே தெரியல."

"அது ஒரு பத்து நிமிஷமா இருக்கலாம்..."

"இல்ல... அதைவிடக் கம்மியா இருக்கலாம்..."

"இல்லனா..."

நான் பெருமூச்சு விட்டேன்.

"இல்லனா... அதைவிட ரொம்ப அதிகமா கூட இருக்கலாம் கார்த்திக்."

நான் அந்த 'அதிகமா இருக்கலாம்'ங்குற வார்த்தையை அழுத்திச் சொன்னேன்.

கார்த்திக் மூச்சை அடக்கிக்கிட்டு என்னைப் பாத்தாரு.

"எனக்குத் தெரிஞ்சதெல்லாம் ஒண்ணு தான் கார்த்திக்..."

"அவர் ரொம்ப நேரம்... அவ்ளோ நேரம் என்னைய விடாம அப்படி பண்ணுனாரு."

"நான் அவ்ளோ நேரம் அந்தச் சுகத்துல மிதந்துக்கிட்டு இருந்தேன்."

"அது மட்டும் தான் கார்த்திக் எனக்குத் தெரியும்."

நான் ஹானஸ்ட்டா, என் நிலைமையை அவர் மூஞ்சில அடிச்ச மாதிரிச் சொன்னேன்.

"அவர்... ஃபைனலா நிப்பாட்டுனாருங்க கார்த்திக்."

நான் அப்படிச் சொன்னதும், கார்த்திக் அந்த ஷாக்ல இருந்து முழிச்சு, நிஜ உலகத்துக்கு வந்தாரு.

அவரு மூச்சை 'ஹூப்'னு உள்ள இழுத்தாரு.

"நி... நிப்பாட்டிட்டானா?"

அவரு குரல், ஒரு மாதிரி ஏமாற்றமும் நிம்மதியும் கலந்த மாதிரி வந்துச்சு.

"ஆமா கார்த்திக்..."

"அவர் என்னோட மார்பகங்கள்ல இருந்து தன் முகத்தை கஷ்டப்பட்டு விலக்கிக்கிட்டாரு."

நான் தத்ரூபமா விவரிச்சேன்.

"அவர் முகம் விலகும்போது... என ஸ்கின் மேல... அவர் எச்சிலோட ஈரம்... சில்லுனு பட்டுச்சு கார்த்திக்."

நான் சொல்லச் சொல்ல, கார்த்திக் தன் பற்களை லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டாரு.

"அவர் தன் கையாலேயே, தன் வாயை அவ்ளோ வேகமாத் துடைச்சுக்கிட்டாரு."

"அவரோட மூச்சுக்காத்து... ஏதோ பத்து கிலோமீட்டர் ஓடி வந்த மாதிரி, சத்தமா, 'ஹூப்... ஹூப்...'னு வந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு கார்த்திக்."

"அவர் முகம் முழுக்க அவ்ளோ வியர்வை."

நான் பிரகாஷோட எக்ஸாஸ்ட் ஆன நிலைமையை அவர் கண்ணுக்கு முன்னாடி கொண்டு வந்தேன்.

"அவர் என்னைப் பாத்து, அவ்ளோ மூச்சு வாங்குற குரல்ல சொன்னாரு கார்த்திக்..."

"'மேடம்... இந்த ஹெல்ப் பண்றது... ஹெவியான பிஸிக்கல் வொர்க் மேடம்...'"

"அப்படின்னு அவர் சொல்லிக்கிட்டே..."

"அப்படியே அந்த சிமெண்ட் தரைல... எனக்குப் பக்கத்துலயே... தொபக்கடீர்னு ஃபிளாட்டாப் படுத்துட்டாருங்க கார்த்திக்!"

நான் வாட்ச்மேன் அப்படியே கொலாப்ஸ் ஆகிப் படுத்ததை கேஷுவலாச் சொன்னேன்.

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டதும், பெருமூச்சு விட்டாரு.

அவரு முகம் இப்போ லேசா ரிலாக்ஸ் ஆச்சு.

"ஆஃப் கோர்ஸ்..."

கார்த்திக் உறுதியா, என்னைய நம்ப வைக்கிற மாதிரி முணுமுணுத்தாரு.

"அவன் கண்டிப்பா டயர்ட் ஆகித் தான் பவி இருப்பான்."

"அவன் உனக்கு எவ்ளோ பெரிய... எவ்ளோ இன்டென்ஸான பிஸிக்கல் ட்ரீட்மென்ட் குடுத்துருக்கான்!"

அவரு இப்போ பிரகாஷோட செயலுக்கு, அங்கீகாரத்தையே குடுக்க ஆரம்பிச்சுட்டாரு!

"உன் மேல பிரஷர் குடுத்து... உன்னோட அந்த இடத்துல எல்லாம் அவ்ளோ நேரம் ஓரல் செக் பண்ணி..."

"தொடர்ந்து ஒரு முப்பது-நாப்பது நிமிஷத்துக்கு மேல... உனக்காக அவன் அவ்ளோ மெனக்கெட்டுருக்கான்."

"அவன் கண்டிப்பா கம்ப்ளீட்டா எக்ஸாஸ்ட் ஆகித் தான் இருப்பான் பவி."

கார்த்திக் சீரியஸா, ஒரு வாட்ச்மேன் தன் பொண்டாட்டிய நக்கி, பிசைஞ்சு, விரல் போட்டதை...

ஒரு 'ஹார்ட் வொர்க்'னு சொல்லி அவனுக்காகப் பரிதாபப்பட்டாரு!

நான் மனசுக்குள்ள விழுந்து விழுந்து சிரிச்சேன்.

'உங்களோட இந்த லாஜிக் இருக்கே... அதுக்கு ஆஸ்கார் அவார்டே குடுக்கலாம்.'

'உங்க மைண்ட், உங்களை எவ்ளோ பெரிய முட்டாளா ஆக்கிருக்குனு பாருங்க.'

ஆனா நான் வெளிய இன்னசென்ட்டா, அவர் சொல்றதை ஏத்துக்கிற மாதிரி மெதுவாத் தலையாட்டுனேன்.

"ஆமா கார்த்திக்..."

"நீங்க சொல்றது கரெக்ட் தான்."

"அவர் பாக்கவே டயர்டா... பாவம் மாதிரி இருந்தாரு."

நான் பிரகாஷ் மேல எனக்கு இருந்த 'பரிதாபத்தை' அவருக்குக் காட்டுனேன்.

"அவர் அப்படித் தரைல படுத்து, சத்தமா மூச்சு வாங்குறதைப் பாத்ததும்..."

"நான் மெதுவா என் தலையைத் திருப்பி, அவரைப் பாத்தேன் கார்த்திக்."

"பாத்துட்டு, அக்கறையாக் கேட்டேன்..."

"'நீங்க நல்லா இருக்கீங்களா பிரகாஷ்? உங்களுக்கு ஒண்ணும் இல்லையே?'"

"'என்னோட உடம்பு இப்போ ஓகேவா? ட்ரீட்மென்ட் எல்லாம் முடிஞ்சுதா?'னு நான் இன்னசென்ட்டாக் கேட்டேன் கார்த்திக்."

நான் என்னைய ஒரு கள்ளங்கபடமில்லாத பேஷண்ட் மாதிரி ப்ரொஜெக்ட் பண்ணேன்.

நான் ஒரு சின்ன பாஸ் விட்டேன்.

கார்த்திக் இப்போ பெட்ல எனக்கு இன்னும் கொஞ்சம் க்ளோஸா லீன் ஆகி வந்தாரு.

அவரோட மூச்சுக்காத்து என் உதட்டுல பட்டுச்சு.

"அ... அவன் என்ன சொன்னான் பவி?"

அவரு அவ்ளோ தவிப்போட கேட்டாரு.

"நான் அப்படிப் பரிதாபமாக் கேட்டதும்..."

அவர்... மெதுவா... தன்னோட தலையை லேசாத் திருப்பி...

என் முகத்தைப் பாத்தாரு கார்த்திக்.

அவர் என் முகத்தைப் பாத்து, அழகா ஒரு ஸ்மைல் பண்ணாரு கார்த்திக்..

அவர் சிரிச்சுக்கிட்டே... மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே எங்கிட்ட சொன்னாரு...

"யூ ஆர் குட் மேடம்..."

"இப்போ உங்க உடம்பு பூரா நான் கம்ப்ளீட்டா செக் பண்ணிட்டேன்... ஒரு இடத்தை தவிர..."

"உங்களுக்கு நிஜமாவே ஒரு ப்ரோப்ளேமும் இல்ல."

"நீங்க கவலைப்படத் தேவையில்லை..."

அப்படின்னு அவர் சொன்னாருங்க கார்த்திக்.

ஆனா... அவர் அப்படிச் சொன்னதைக் கேட்டதும்...

எனக்குள்ள ஷாக் கார்த்திக்.

நான் என் கண்களை லேசாச் சுருக்கிக்கிட்டு...

அவரை குழப்பமாப் பாத்தேன்.

"என்ன... என்ன பிரகாஷ் சொல்றீங்க?"

"எனக்கு ஒரு ப்ராப்ளமுமே இல்லையா?"

"அப்படின்னா... அப்படின்னா நீங்க என்ன மீன் பண்றீங்க பிரகாஷ்?"னு நான் கன்பியூஸ்டாக் கேட்டேன் கார்த்திக்.

நான் அப்படிப் கேட்டதும்...

அவர் ரொம்ப கேஷுவலா, அவ்ளோ கூலா ஒரு பதில் சொன்னாருங்க கார்த்திக்.

"ஆமா மேடம்... அதத் தான் நான் சொல்றேன்."

"நான் உங்க உடம்புல... உங்களுக்கு முன்னாடியும் சரி... பின்னாடியும் சரி..."

"உங்க நெஞ்சுப் பகுதி, உங்க வயிறு, உங்க லோயர் பாடினு..."

"எல்லா இடத்துலயும் நான் டீப்பாச் செக் பண்ணேன்ல?"

"ஆனா... உண்மையச் சொல்லணும்னா..."

"உங்களுக்கு அந்த எந்த இடத்துலயும்... எந்த ப்ராப்ளமும் இல்ல மேடம்."

"நீங்க விழுந்தப்போ, அந்த இடங்கள்ல எந்த ஒரு இம்பாக்ட்டும் ஆகல."

"அங்க ப்ராப்ளம் இல்லவே இல்ல மேடம்."

"நான் ஜஸ்ட் நீங்க விழுந்த விதத்தை வெச்சு... அப்படி ஆகியிருக்குமோனு ஒரு கெஸ் தான் பண்ணேன்."

"அதை கன்ஃபார்ம் பண்ணிக்கத் தான்..."

"நான் உங்களை இவ்ளோ நேரம் இப்படி செக் பண்ணேன் மேடம்..."

அப்படின்னு... அவர் சாதாரணமாக் கூலா சொல்லிட்டாருங்க கார்த்திக்!

நான் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்ன அந்த செகண்ட்!

கார்த்திக்... மூளைக்குள்ள... ஒரு பயங்கரமான புயல் அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

'எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லையா?'

'ஜஸ்ட் ஒரு கெஸ் தானா?'

'கிராஸ் செக் பண்றதுக்காகத் தான் அவன் அவ்ளோ நேரம் என் பொண்டாட்டிய அம்மணமாக்கி நக்குனானா?'

இந்த உண்மையை... அவரால கொஞ்சம் கூட அக்செப்ட் பண்ணிக்க முடியல.

அவரோட முகம் ஷாக்லயும், கோபத்துலயும, ஏமாற்றத்துலயும் அப்படியே வெளிறிப் போச்சு.

"ப... பவி..."

அவரு வார்த்தைகளை ஃபார்ம் பண்ண அவ்ளோ கஷ்டப்பட்டாரு.

"என்ன... என்ன பவி சொல்ற நீ?"

"அவன்... அவன் ஜஸ்ட் கெஸ் பண்ணேன்னு சொன்னானா?"

"உனக்கு அங்க எந்தப் ப்ராப்ளமுமே இல்லையானு கன்ஃபார்ம் பண்ணிக்கத் தான்..."

"அவன் இதெல்லாம் பண்ணானா?"

அவரு தவிப்போட, என்னைய கேட்டாரு.

"அப்படி எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லாதப்போ..."

"எதுக்கு பவி அவன் இவ்ளோ நேரம் உன்னைய அப்படிச் செக் பண்ணான்?"

"ஜஸ்ட் ஒரு கெஸ்ஸுக்காக... ஒருத்தன் இப்படி எல்லாமே பண்ணுவானா பவி?"

அவரு டெஸ்பரேட்டா... கேட்டாரு.

'ஏன் அவன் அப்படிப் பண்ணான்?'னு அவருக்கு நல்லாவே தெரியும்.

ஒரு ஆம்பளையா, அவனோட இன்டென்ஷன் என்னனு கார்த்திக்குக்குப் புரியும்.

ஆனா... தன் பொண்டாட்டி வாயாலயே, அதுக்கான ஒரு பொய்யான ஜஸ்டிஃபிகேஷனைக் கேட்டு...

தன்னையே தான் ஏமாத்திக்க அவரோட மனசு அவ்ளோ தவிச்சுது!

நான் அவர் முகத்தையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

நான் ஒரு செகண்ட் கூட என் பார்வையை அவர் கண்ணுல இருந்து விலக்கல.

நான் மனசுக்குள்ள சத்தமா சிரிச்சுக்கிட்டேன்.

நான் என் முகத்தை அவ்ளோ சீரியஸா மாத்திக்கிட்டேன்.

என் கண்களை விரிச்சு, ஆவேசமாத் தலையாட்டுனேன்.

"ஆமா கார்த்திக்... ஆமா!"

"நான் உடனே இதே கேள்வியைத் தான் கார்த்திக் அவர்கிட்டயும் கேட்டேன்!"

நான் என் புருஷன் பக்கம் நிக்குற ஒரு நல்ல பொண்டாட்டி மாதிரி ஆக்ட் பண்ணேன்.

"எனக்கும் இதைக் கேட்டதும் அவ்ளோ கோபம் வந்துருச்சு."

"நான் அவரைப் பாத்து சத்தமாக் கேட்டேன்..."

"'எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லனு தெரிஞ்சும்... அப்புறம் எதுக்கு பிரகாஷ் இவ்ளோ நேரம் என்னைய இப்படிச் செக் பண்ணீங்க?'"

"'நான் இவ்ளோ நேரம் அவ்ளோ கஷ்டப்பட்டேனே... அதுக்கெல்லாம் என்ன அர்த்தம்?'னு நான் அவ்ளோ ஆவேசமாக் கேட்டேன் கார்த்திக்."

நான் என் ரெசிஸ்டன்ஸை மறுபடியும் அவர் கண்ணுக்குக் கொண்டு வந்தேன்.

கார்த்திக் என்னையப் பாத்தாரு.

"அ... அப்புறம்... அவன் என்ன சொன்னான் பவி?"

அவரு தவிப்போட கேட்டாரு.

"ஆனா கார்த்திக்..."

"நான் அப்படி கோபப்பட்டதும்..."

"அவர் முகத்துல கொஞ்சம் கூடப் பதற்றமே இல்ல."

"அவர் கூலா... ஆனா சீரியஸான டோன்ல எங்கிட்ட எக்ஸ்பிளைன் பண்ணாரு கார்த்திக்."

நானா கார்த்திக்-க டீஸ் பண்ண ஒரு கத ரெடி பண்ணேன்.

"அவர் என் கண்ணைப் பாத்துச் சொன்னாரு..."

"'மேடம்... நீங்க கீழ விழுந்தது ஒரு சாதாரண இம்பாக்ட் இல்ல...'"

"'அது ஒரு ஃபார்வர்ட் இம்பாக்ட்...'"

"'இந்த மாதிரி விழுகையில... சில சமயம் அப்போதைக்கு நமக்கு வலி தெரியாது.'"

"'நமக்கு எல்லாம் நார்மலா இருக்குற மாதிரித் தான் தோணும்...'"

"'ஆனா... உள்ளுக்குள்ள எல்லாம் டேமேஜ் ஆகி, சைலண்ட்டா லாக் ஆகியிருக்கும்.'"

"'அது ஒரு சின்ன கெஸ்ஸா இருந்தாலும்...'"

"'நான் அதை அப்படியே சாதாரணமாக் கடந்து போக முடியாது மேடம்.'"

"'எனக்கு ஒரு பர்சன்ட் டவுட் இருந்தாலும், நான் அதை முழுசாச் செக் பண்ணியே ஆகணும்.'"

"'அப்படி நான் செக் பண்ணாம, உங்களை அப்படியே எந்திரிச்சு நடக்க விட்டிருந்தா...'"

"'கண்டிப்பா... ஃபியூச்சர்ல உங்களுக்குப் பெரிய ப்ராப்ளம் வந்திருக்கும்.'"

"'நான் அவ்ளோ டீப்பா... அவ்ளோ கஷ்டப்பட்டு உங்களை க்ராஸ் செக் பண்ணதால தான்...'"

"'இப்போ உங்களுக்கு எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லனு என்னால அவ்ளோ உறுதியாச் சொல்ல முடியுது மேடம்'னு..."

"ஆனா, இன்னும் எனக்கு கொஞ்சம் டவுட் இருக்கு, நீங்க என்ன அல்லோவ் பண்ணலனு சொன்னாரு"

"அது, நான் அவரை என் ஆஸ்-ஹோல் ல விரல் விட விடலல, அதைத்தான் சொல்லிருக்காரு"

"சோ. அவர் அவ்ளோ ப்ரொபஷனலா... எனக்காகத் தான் இதெல்லாம் பண்ணாருங்குற மாதிரிச் சொன்னாருங்க கார்த்திக்!"

நான் சும்மா இந்த 'ப்ரிவென்ஷன் இஸ் பெட்டர் தென் கியூர்' லாஜிக்கை...

அவருக்குள்ள ஏத்துனேன்.

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டதும், அவர் முகம் ஒரு மாதிரி சுருங்குச்சு.

அவரு லாஜிக்கல் மூளை ஒரு செகண்ட் யோசிச்சுது.

'ஒரு வாட்ச்மேன்... ஒரு பர்சன்ட் டவுட்டுக்காக... என் பொண்டாட்டிய அம்மணமாக்கிப் பத்து நிமிஷம் நக்குவானா?'

ஆனா... அவரோட பேட் மூளை...

இந்த எக்ஸ்கியூஸை ஆசையா, பசியோட அக்செப்ட் பண்ணிக்கிச்சு.

ஏன்னா, தன் பொண்டாட்டிய வேற ஒருத்தன் அனுபவிச்சதை அவர் ரசிக்கணும்னா...

இந்த மாதிரி முட்டாள்தனமான ரீசன் அவருக்குத் தேவைப்பட்டுச்சு.

"அவர்... அவர் சொன்ன அந்த எக்ஸ்கியூஸ்..."

நான் என் குரல்ல இன்னசென்ஸைக் கொண்டு வந்தேன்.

"அது கேக்குறதுக்கு... எனக்கு லாஜிக்காத் தான் கார்த்திக் பட்டுச்சு."

"அவர் நிஜமாவே என்னோட சேஃப்டிக்காகத் தான் இவ்ளோ தூரம் போயிருக்காருனு எனக்குத் தோணுச்சு."

நான் ஒத்துக்கிட்டேன்.

"அவர் எங்கிட்ட உறுதியா, கடைசியாச் சொன்னாரு கார்த்திக்..."

"'உங்க முழங்கால்ல இருக்குற... அந்தச் சின்னச் சின்னச் சிராய்ப்புகளைத் தவிர...'"

"'வேற எந்த ஒரு ப்ராப்ளமும், ஸ்ப்ரெயினும் உங்க உடம்புல இல்லவே இல்ல மேடம்.'"

"'யூ ஆர் பெர்ஃபெக்ட்லி ஃபைன்'னு அவர் அவ்ளோ கிளியரா எனக்குக் கன்ஃபார்ம் பண்ணாருங்க கார்த்திக்."

நான் இந்த வார்த்தைகளைச் சொல்லிட்டு...

ஒரு பாஸ் விட்டேன்.

கார்த்திக் இப்போ எதையோ ப்ராசஸ் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தாரு.

அவர் வாயைத் திறந்து, பிரகாஷ் பண்ணது தப்பு, அவன் அட்வான்ட்டேஜ் எடுத்தான் அப்படி, இப்படினு, அதோட லாஜிக்கை பிரேக் பண்ணி ஏதோ கேள்வி கேக்க வந்தாரு.

ஆனா... அவர் பேசுறதுக்கு முன்னாடியே...

அவரோட எண்ணத்தை முழுசா அழிக்க நான் முந்திக்கிட்டேன் கார்த்திக்!

நான் என் முகத்தை எமோஷனலா மாத்திக்கிட்டேன்.

"பாத்தீங்களா கார்த்திக்..."

நான் என் குரல்ல ஒரு ஆச்சரியத்தையும், ஒரு குற்ற உணர்ச்சியையும் ஒண்ணாச் சேர்த்துக் கேட்டேன்.

"நீங்க இப்போ... ஜஸ்ட் ஒரு நிமிஷம் யோசிச்சுப் பாருங்களேன்..."

நான் அவரை ஒரு எமோஷனல் டிராப்க்குள்ள தள்ளுனேன்.

"அந்தப் பிரகாஷ்... நிஜமாவே எவ்ளோ நல்ல மனுஷன் கார்த்திக்!"

"அவர் ஜஸ்ட் நம்ம அபார்ட்மெண்ட் வாட்ச்மேன் தான்..."

"ஆனா..."

நான் ஒவ்வொரு வார்த்தையா, அவர குத்துற மாதிரி அழுத்திச் சொன்னேன்.

"நான் கீழ விழுந்தப்போ... என்னோட முழங்கால்ல பட்ட அந்தச் சின்னச் சிராய்ப்புக்காக..."

"அவர் என் மேல எவ்ளோ அக்கறை எடுத்துக்கிட்டாரு பாத்தீங்களா கார்த்திக்?"

"என் உடம்புல வேற எங்கயாவது அடிபட்டுருக்குமோ..."

"எனக்கு உள்ளுக்குள்ள வேற ஏதாவது நரம்பு டேமேஜ் ஆகியிருக்குமோனு..."

"அவர் எவ்ளோ ஃபீல் பண்ணி, எனக்காகப் பயந்துருக்காரு!"

நான் பிரகாஷை ஒரு ஹீரோ ரேஞ்சுக்கு எலிவேட் பண்ணேன்.

"அது ஒரு சின்ன டவுட்டா இருந்தா கூட..."

"அதை அப்படியே சாதாரணமாக் கடந்து போகாம..."

"என்னை எப்படியாவது காப்பாத்தணும், எனக்கு எந்த வலியும் வரக் கூடாதுனு..."

"அவர் எனக்காக... எவ்ளோ பெரிய ட்ரீட்மென்ட்டைப் பண்ணிருக்காரு கார்த்திக்!"

"அந்தத் ட்ரீட்மென்ட் பண்ணி, அவர் கம்ப்ளீட்டா எக்ஸாஸ்ட் ஆகுற அளவுக்கு..."

"தன்னோட உடம்பையே வருத்திக்கிட்டு, அவ்ளோ நேரம் எனக்காகக் கஷ்டப்பட்டுருக்காரு!"

நான் அவன் பண்ணதுலம், ஒரு 'தியாகம்' மாதிரி சொன்னேன்.

"நீங்க முதலிலேயே சொன்னிங்கல கார்த்திக்?"

நான் அவரோட பழைய வார்த்தைகளை எடுத்து, அவருக்குச் செக் வெச்சேன்.

"அவர் எனக்கு ஒரு குட் பிரெண்ட் தான்..."

"அவரை நீங்க தப்பா நெனைக்க மாட்டீங்க..."

"அவர் என்ன பண்ணாலும், அது ஒரு நல்ல இன்டென்ஷன்ல தான்னு நீங்க புரிஞ்சுக்குவீங்கனு..."

"நீங்க தானே கார்த்திக் எங்கிட்ட பிராமிஸ் பண்ணீங்க?"

நான் நியாயமா, ஒரு இன்னசென்ட்டான பொண்டாட்டியா அவர் கண்ணைப் பாத்துக் கேட்டேன்.

"இப்போ பாருங்க கார்த்திக்..."

"அவர் நிஜமாவே... எந்த ஒரு கெட்ட எண்ணமும் இல்லாம..."

"என்னோட சேஃப்டிக்காகத் தான் இவ்ளோ நேரம் என்னைய டெஸ்ட் பண்ணி, எனக்காகப் பெரிய ஹெல்ப் பண்ணிருக்காரு."

"அவர் ஒரு பெர்ஃபெக்ட்டான, ட்ரூ ஃப்ரெண்டா நடந்துக்கிட்டாரு கார்த்திக்!"

நான் கார்த்திக்கோட குற்ற உணர்ச்சியை அவ்ளோ அழகா ட்ரிகர் பண்ணேன்.

நான் ஒரு விக்டிம் மாதிரி நடிச்சுக்கிட்டே...

என் உடம்பை வெறித்தனமா அனுபவிச்சவனை... ஒரு ஹீரோவா... ஒரு நல்ல நண்பனா மாத்துனேன்.

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டதும்...

அவரு அப்படியே சிலையாய் ஃப்ரீஸ் ஆகிட்டாரு.

அவரு மைண்ட் இப்போ முழுசா, கம்ப்ளீட்டா ஆஃப் ஆகிடுச்சு.

தன் பொண்டாட்டி இன்னசென்ட்டா, ஒரு வாட்ச்மேனை 'நல்லவன்'னு சொல்றதைக் கேட்டு...

அவளோட லாஜிக்கை உடைக்க முடியாம, அவரோட ஈகோ செத்துப் போச்சு.

அதே நேரத்துல...

அவளோட உடம்பை அவன் அனுபவிச்சிருக்கானேங்குற கியூரியாசிட்டி...

அவரை ஒரு நரகத்துக்குள்ள தள்ளிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவரு மூச்சுக்காத்து இப்போ நார்மலுக்கு வர ஆரம்பிச்சுது.

'ஆமா... அவன் நல்ல இன்டென்ஷன்ல தான் இதெல்லாம் பண்ணிருக்கான்.'

'அவன் கெஸ் பண்ணிச் செக் பண்ணாலும்... அது பவியோட சேஃப்டிக்காகத் தான்.'

இந்த ஒரு பைத்தியக்காரத்தனமான முடிவுக்கு, அவரோட மைண்ட் ஆட்டோமேட்டிக்கா வந்துருச்சு.

நான் அவர் முகத்தையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

நான் இப்படிச் சொல்லி முடிச்சதும்...

கார்த்திக்கோட உடம்புல இருந்த டென்ஷன் மொத்தமும் குறைய ஆரம்பிச்சுது.

அவரு தன் கண்களைப் பாதி மூடிக்கிட்டு...

ஒரு பெருமூச்சை வெளிய விட்டாரு.

'அப்பாடா... ஒரு வழியா அந்த வாட்ச்மேனோட செக்-அப் முடிஞ்சுருச்சு.'

'பவிக்கு எந்தப் பிரச்சனையும் இல்ல... எல்லாம் பெர்ஃபெக்ட் ஆயிடுச்சு.'

அவரோட மூளை இப்போ ஒரு நிம்மதியில மிதக்க ஆரம்பிச்சுது.

நான் அவர் முகத்துல வந்த ரிலீஃப்-ஐ... கூர்மையா வாட்ச் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தேன்.

'நீங்க நிம்மதியா இருக்கீங்களா கார்த்திக்?'

'இந்த நிம்மதியை... சுக்குநூறா உடைக்குறது தான் கார்த்திக் என்னோட அடுத்த வேலை.'

என் முகத்துல சந்தோஷத்தைக் கொண்டு வந்தேன்.

"அவர் அப்படிச் சொன்னதைக் கேட்டதும்..."

"எனக்கு... எனக்கு அவ்ளோ ஹேப்பியா இருந்துச்சு கார்த்திக்! "

நான் என் குரல்ல ஒரு பெரிய நிம்மதியைக் கொண்டு வந்தேன்.

"நான் மனசுக்குள்ள பெருமூச்சு விட்டேன்."

"நான் நெனச்சேன்... அப்பாடா, எல்லாம் கம்ப்ளீட்டா முடிஞ்சுருச்சு."

நான் என்னோட பிளானை விவரிக்க ஆரம்பிச்சேன்.

"நான் உடனே... ஒரு செகண்ட் கூட வெயிட் பண்ணாம..."

"அந்தத் தரைல இருந்து, எந்திரிச்சு உக்கார ட்ரை பண்ணேன் கார்த்திக்."

கார்த்திக் உடனே வேகவேகமாத் தலையாட்டுனாரு.

"ம்ம் பவி... கரெக்ட்..."

அவரு சப்போர்ட்டிவ்வா முணுமுணுத்தாரு.

"எல்லாம் முடிஞ்சதுக்கு அப்புறம் அங்க எதுக்கு இருக்கணும்?"

"நீ எந்திரிச்சு உன் டிரஸ்ஸைப் போட்டுட்டு உடனே கிளம்ப வேண்டியது தான?"

அவரு ஒரு நல்ல, ப்ரொடெக்டிவ் ஆன புருஷனா எனக்கு அட்வைஸ் பண்ணாரு.

நான் அவர் கண்ணையே பாத்துக்கிட்டு, என் உதட்டைப் பற்களால லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"நான் அதுக்குத் தான் கார்த்திக் ட்ரை பண்ணேன்..."

"நான் எந்திரிச்சு உக்காந்து... தூக்கி வீசப்பட்டிருந்த என்னோட அந்த டீ-ஷர்ட்டை (t-shirt) எடுத்துப் போட்டுக்கிட்டு..."

"என் ட்ராக் பேண்ட்டையும் (track pants) மாட்டிக்கிட்டு..."

"அங்க இருந்து ஓடி... நேரா நம்ம வீட்டுக்கு வந்துரலாம்னு தான் கார்த்திக் நான் ஆசைப்பட்டேன்."

நான் என் நிலைமையை சொன்னேன்.

"ஆனா..."

"ஆனா கார்த்திக்..."

நான் அந்த வார்த்தையைச் சொன்ன எக்ஸாக்ட் செகண்ட்...

கார்த்திக்கோட முகம் மறுபடியும் ஃப்ரீஸ் ஆச்சு.

அவரு மூச்சுக்காத்து லேசாத் தடைபட்டுச்சு.

"நான் எந்திரிச்சு உக்காரலாம்னு... என் உடம்பை லேசா மூவ் பண்ண அந்த நிமிஷம்..."

நான் ஒவ்வொரு வார்த்தையா, சஸ்பென்ஸை உருவாக்குற மாதிரி வெளிய தள்ளுனேன்.

"அவர்..."

"அவர் தன் கையை நீட்டி..."

"என்னோட கையை... பிடிச்சு இழுத்துட்டாருங்க கார்த்திக்!"

நான் அப்படிச் சொன்ன செகண்ட்!

கார்த்திக் உடம்பு ஒரு பெரிய கரண்ட் அடிச்ச மாதிரி தூக்கிப் போட்டுச்சு.

"கையைப் பிடிச்சு இழுத்தானா...?"

அவரு குரல், அதிர்ச்சியில வந்துச்சு.

"ஏன்? எதுக்கு இழுத்தான்?"

நான் என் முகத்துல பேனிக் ஆன எக்ஸ்பிரஷனைக் கொண்டு வந்தேன்.

"அவர் என் கையை இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டு, சீரியஸாச் சொன்னாரு கார்த்திக்..."

"'வெயிட் மேடம்...'"

"'நீங்க இப்போ எந்திரிச்சு உக்காரக் கூடாது..'"

"'நீங்க இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துக்கு எந்த அசைவும் இல்லாம இருக்கணும்.'"

"'அடுத்த ஒரு பத்து நிமிஷத்துக்கு... உங்களுக்கு ரெஸ்ட் தேவை மேடம்'னு அவர் அதாரிட்டேட்டிவ்வா ஆர்டர் போட்டாருங்க கார்த்திக்!".

கார்த்திக் கண்கள் விரிஞ்சுது.

"நான் பேனிக் ஆகிட்டேன் கார்த்திக்..."

"நான் அவரைப் பாத்து கத்துனேன்..."

"'நோ பிரகாஷ்! எனக்கு இப்போ எந்தப் பிரச்சனையும் இல்ல.'"

"'ஐ ஆம் கம்ப்ளீட்லி ஃபைன் நௌ... லெட் மீ கோ'னு நான் கெஞ்சுனேன் கார்த்திக்."

நான் என் ரெசிஸ்டன்ஸை மறுபடியும் சொன்னேன்.

"நான் அவ்ளோ கெஞ்சியும்..."

"அவர் என்னையப் போக விடல கார்த்திக்."

"அவர் மறுபடியும் தன்னோட அத்தாரிட்டியை என் மேல யூஸ் பண்ணாரு."

நான் இன்னொரு கதையை டீவீக் பண்ணி சொல்ல போறேன்.

"அவர் என் கண்ணைப் பாத்து சீரியஸா சொன்னாரு கார்த்திக்..."

"'மேடம்... வெளியில இருந்து பாக்குறப்போ உங்க உடம்பு ஓவர்-ஆல் ஃபைன்-ஆ தான் இருக்கு.'"

"'உங்களுக்கு இப்போதைக்கு எந்த ஸ்ப்ரெயினும் இல்ல... பெயினும் இல்ல.'"

"'ஆனா...'"

நான் பாஸ் விட்டேன்.

"'ஆனா... நான் அவ்ளோ நேரம் குடுத்த ட்ரீட்மென்ட்னால... உங்க ஸ்பைன்ல இருக்குற நரம்புகள் எல்லாம் இப்போ ரிலாக்ஸ் ஆகி, லூஸா இருக்கு மேடம்.'"

"'நீங்க இப்போ உடனே எந்திரிச்சு நடக்க ட்ரை பண்ணீங்கன்னா...'"

"'அந்த மசில்ஸ் எல்லாம் ஸ்னாப் ஆகி, ஒரு வேல ஸ்ப்ரெயின் வந்துரும்.'"

"'நீங்க வெயிட் பண்ணித் தான் ஆகணும்...'னு அவர் அவ்ளோ உறுதியாச் சொன்னாருங்க கார்த்திக்!"

"இப்போ அவரு என்ன படுக்கவும் விடல, நான் அப்படியே எந்திரிக்குற மாதிரியே இருந்தேன்"

நான் புது கதையை ஆரம்பிச்சேன்.

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டதும், அவர் புருவம் கோபத்துலயும் குழப்பத்துலயும் சுருங்குச்சு.

"அப்படிச் சொன்னானா?"

அவரு குரல், ஒரு மாதிரிச் சந்தேகத்தோட வந்துச்சு.

"சரி, பத்து நிமிஷம் ரெஸ்ட் எடுக்கணும்னா... உன்னை அப்படியே தரைல படுக்க விட்டிருக்கலாமே?"

"அவன் ஏன் உன்னைத் தடுத்தான்?"

அவரு அவ்ளோ ஷார்ப்பா, ஒரு கரெக்ட்டான கேள்வியைக் கேட்டாரு.

கார்த்திக்... இருங்க சொல்றேன்'னு மனசுக்குள்ள சிரிச்சுக்கிட்டேன்.

நான் இன்னசென்ட்டாத் தலையாட்டுனேன்.

"நான் அதத் தான் கார்த்திக் நெனச்சேன்..."

"நானும் அவரை அதத் தான் கேட்டேன்."

"ஆனா... அவர் எங்கிட்ட என்ன சொன்னாரு தெரியுமா கார்த்திக்?"

நான் என் குரலை மறுபடியும் ஒரு சீரியஸான டோனுக்கு மாத்திக்கிட்டேன்.

"'மேடம்... இந்தச் சிமெண்ட் தரை ரொம்ப ஸ்ட்ரைட்டா, ஹார்டா இருக்கு.'"

"'உங்களோட ஸ்பைன் இப்போ ரிலாக்ஸ்டா இருக்கு... அதுக்கு இந்த ஹார்டான சர்பேஸ் இப்போ செட் ஆகாது.'"

"'உங்க ரிலாக்ஸ் ஆன நரம்புகளுக்கு... இப்போ ரெஸ்ட் எடுக்க, ஒரு வார்ம்-ஆன, அன்-ஈவனான சர்பேஸ் தான் மேடம் தேவை.'"

"'இல்லனா... இந்த காத்துல, சில்லுன்ங்கிற தரைல... அந்த நரம்புகள் எல்லாம் மறுபடியும் ஃப்ரீஸ் ஆகி லாக் ஆனாலும் ஆயிடும்'னு அவர் சொன்னாருங்க கார்த்திக்!"

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டதும், அவர் முகம் அப்படியே கன்பியூஸ் ஆகிடுச்சு.

"அன்-ஈவனா?"

அவரு குரல்ல குழப்பமும், புரியாத ஒரு தவிப்பும் இருந்துச்சு.

"அன்-ஈவன்னா... அவன் எதை மீன் பண்ணான் பவி?"

அவரு டெஸ்பரேட்டா என்னைய கேட்டாரு.

நான் என் உதட்டைப் பற்களால லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் கண்களை அகலமா விரிச்சு, அந்தப் பயத்தை அவருக்குக் காமிச்சேன்.

"எனக்கு... எனக்குத் தெரியல கார்த்திக்..."

நான் வார்த்தைகளை திக்கித் திக்கி, கஷ்டப்பட்டு வெளிய தள்ளுனேன்.

"அவர் என்ன மீன் பண்றாருனு... நான் வாயைத் திறந்து அவர்கிட்ட கேக்குறதுக்குள்ள..."

"நான் ஏதோ ஒண்ணு சொல்லி, அவரைத் தடுக்குறதுக்கு முன்னாடியே..."

கார்த்திக் மூச்சை அடக்கிக்கிட்டு, உசுரைக் கையில பிடிச்சுக்கிட்டுக் காத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

"அவர்..."

"அவர் எந்திரிச்சு..."

"தன் ரெண்டு கைகளாலயும்..."

"என்னோட இடுப்பை..."

"பலமா, ஒரு க்ரிப்போட பிடிச்சாருங்க கார்த்திக்!"

நான் அந்த ஆக்‌ஷனை போர்ஸா விவரிச்சேன்.

கார்த்திக் மூச்சை 'ஹூப்'னு உள்ள இழுத்து அடக்கிக்கிட்டாரு.

"அவர் அப்படி என் இடுப்பைப் பிடிச்சதும்..."

"ஒரே ஒரு ஸ்விஃப்ட் மோஷன்ல..."

"எந்த தயக்கமும் இல்லாம... வெறித்தனமா..."

"என்னோட முழு உடம்பையும்... சில்லுன்ங்கிற தரைல இருந்து..."

"அப்படியே... காத்துல... மேல தூக்குனாரு கார்த்திக்!"

நான் அப்படிச் சொன்ன செகண்ட்!

கார்த்திக்கோட முகம் ஷாக்லயும், வெறியிலயும் வெளிறிப் போச்சு.

"அவர்... அவர் என்னைய எதுவும் பண்ண விடல கார்த்திக்."

"நான் முழுசா அம்மணமா இருந்தேன்..."

"அவர் என்னைய காத்துல தூக்கி..."

"அப்படியே..."

"முழுசா அவரோட உடம்புக்கு மேல இழுத்தாரு கார்த்திக்..."

நான் ஒவ்வொரு வார்த்தையா, ஸ்லோவா... சொன்னேன்.

"அவர் கீழ மல்லாக்கப் படுத்துக்கிட்டு..."

"என்னைய... என் உடம்பை..."

"டைரக்டா... அவரோட உடம்புக்கு மேல... குப்புறப் படுக்க வெச்சாருங்க கார்த்திக்!"

நான் இந்த வார்த்தைகளைச் சொல்லி முடிச்ச செகண்ட்!

பெட்ரூம்ல ஒரு மயான அமைதி!

கார்த்திக்... வாய்... அப்படியே மெதுவாப் பொளந்து, அகலமாத் திறந்துருச்சு.

தன் பொண்டாட்டி... எந்த சின்ன நூலிழையும் இல்லாம, முழுசா அம்மணமா...

ஒரு வாட்ச்மேனோட உடம்புக்கு மேல... அவனோட மார்பு மேல... முழுசாப் படுத்துக்கிடக்கா!

இந்த இமேஜினேஷன்... கார்த்திக்க முழுசா ஒரு நரகத்துக்குள்ள தள்ளிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் அவரை அப்படியே விடப் போறது இல்ல.

நான் அந்த பிஸிக்கல் காண்டாக்ட்டை... இன்னும் முழுசா விவரிக்கப் போறேன்.

"கார்த்திக்..."

"நான் அப்படி அவர் மேல விழுந்தப்போ..."

"எந்த ஒரு சின்ன கேப்பும் இல்ல கார்த்திக்."

நான் என் மூச்சை வேகமா உள்ளிழுத்து விட்டேன்.

"என்னோட ரெண்டு மார்பகங்களும்... எந்த ஒரு துணியும் இல்லாம..."

"அவரோட நெஞ்சு மேல... அவ்ளோ அழுத்தமாப் பதிஞ்சு, நசுங்கிப் போச்சு கார்த்திக்."

"என்னோட வயிறு..."

"அவரோட சூடான வயிற்றுப் பகுதி மேல... அப்படியே ஃபிளாட்டா உரசிக் கிடந்துச்சு."

நான் ஒவ்வொரு பாடி பார்ட்டாச் சொன்னேன்.

"அதே மாதிரி..."

"என்னோட ரெண்டு நேக்கட்டான தொடைகளும்..."

"அவரோட தொடைகள் மேல... நெருக்கமா, டைட்டாப் பின்னிக்கிச்சு கார்த்திக்."

நான் ஒரு பாஸ் விட்டேன்.

"என்னோட மொத்த உடம்பும்... என்னோட ஸ்கின்... எவ்ரிதிங்..."

"முழுசா... கம்ப்ளீட்டா..."

"அவரோட அந்த உடம்பு மேல... டைரக்டா... ஃபிளாட்டா... அப்படியே பிரஸ் ஆகிக்கிடந்துச்சு கார்த்திக்!"

நான் இத, எந்த கூச்சமும் இல்லாம, பச்சையா அவர் மூஞ்சில அடிச்ச மாதிரிச் சொன்னேன்!

நான் அப்படிச் சொன்ன செகண்ட்...

கார்த்திக்கிட்ட இருந்து முனகல் வெளிய வந்துச்சு!

'ஆஹ்... ஆஹ்...'

அவரோட சுண்ணி துடிச்சுக்கிட்டு நின்னது, இதை கேட்டு!