Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

--------------
Part 297:
--------------

"ஏதோ ஒரு பெரிய மேஜிக் பண்ணிக்கிட்டு இருந்துச்சு கார்த்திக்!"

நான் அந்த 'புண்டை'ங்குற வார்த்தையை...

எந்த ஒரு ஒளிவு மறைவும் இல்லாம, பச்சையா...

என் புருஷன் முகத்துக்கு நேரா பாத்து, கேஷுவலாச் சொல்லி முடிச்சேன்.

நான் அப்படிச் சொன்ன அந்த எக்ஸாக்ட் செகண்ட்...

அந்தப் பெட்ரூம்ல ஒரு பயங்கரமான அமைதி.

கார்த்திக்... அப்படியே சிலையாய் ஃப்ரீஸ் ஆகிட்டாரு.

அவரு மூச்சு விடுறது கூட ஒரு செகண்ட் அப்படியே கட் ஆகிடுச்சு.

அவரோட கண்கள் பிதுங்கி, விரிஞ்சு, என்னையே வெறிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் அவர் முகத்தையே ரொம்பக் கூர்மையா வாட்ச் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தேன்.

ஒரு நல்ல, டீசண்டான குடும்பத்துப் பொண்ணு...

தன் புருஷன்கிட்ட, 'வேற ஒருத்தன் என் புண்டையில மேஜிக் பண்ணான்'னு சொன்னா...

எந்தப் புருஷனா இருந்தாலும், கோபத்துல 'என்ன வார்த்தை பேசுற நீ?'னு கத்தியிருப்பான்.

ஆனா... கார்த்திக்?

அவரு முகத்துல ஒரு துளி கோபம் கூட இல்ல கார்த்திக்!

அவரு கண்கள்ல தெரிஞ்சது எல்லாம்... ஷாக்...

அதுக்குள்ள ஒளிஞ்சுருந்த வெறி!

அவரோட தொண்டைக்குழி அவ்ளோ கஷ்டப்பட்டு மேலயும் கீழயும் ஏறி இறங்குச்சு.

அவரு தன் எச்சிலைக் கூட்டி முழுங்குற சத்தம், அந்த அமைதியான ரூம்ல 'க்ளக்'னு கிளியராக் கேட்டுச்சு.

"ப... பவி..."

அவரு குரல் ஒரு மாதிரித் தொண்டை அடைச்ச மாதிரி வெளிய வந்துச்சு.

அவரு என்னமோ கேக்க வந்தாரு, ஆனா அவரால வார்த்தைகளை முழுசா ஃபார்ம் பண்ண முடியல.

நான் மனசுக்குள்ள சிரிச்சுக்கிட்டேன்.

'ஐயோ கார்த்திக்... நீங்க இப்போ எந்த உலகத்துல மிதந்துக்கிட்டு இருக்கீங்கனு எனக்கு நல்லாவே தெரியுது.'

'உங்க பொண்டாட்டியோட அந்தப் பச்சையான வார்த்தை... உங்க நரம்புகளை எப்படி அறுத்துக்கிட்டு இருக்குனு நான் பாக்குறேன்.'

ஆனா, நான் என்னோட அந்த விக்டரியை வெளிய காட்டிக்கல.

நான் என் முகத்தை அவ்ளோ குற்ற உணர்ச்சியில சுருக்கிக்கிட்டேன்.

என் கண்களை லேசாச் சிமிட்டி, என் பார்வையை அவர் கண்ணுல இருந்து விலக்கி, கீழ இறக்கிக்கிட்டேன்.

என் உடம்பையே லேசா ஒரு நடுக்கத்துக்குக் கொண்டு வந்தேன்.

"கார்த்திக்..."

நான் வார்த்தைகளை அவ்ளோ கஷ்டப்பட்டு, திக்கித் திக்கிச் சொன்னேன்.

"ஐ ஆம்... ஐ ஆம் சாரி கார்த்திக்."

"நான்... நான் அந்த வார்த்தையை யூஸ் பண்ணிருக்கக் கூடாது."

"எனக்கு... எனக்குத் தெரியும் அது, வல்கரான வார்த்தைனு."

நான் இன்னசென்ட்டா, தப்பு பண்ணிட்ட பொண்ணு மாதிரி அவர்கிட்ட மன்னிப்பு கேட்டேன்.

"நீங்க... நீங்க என்னையத் தப்பா நெனைக்கிறீங்களா கார்த்திக்?"

"நீங்க என்னைய ஒரு மோசமான பொண்ணுனு ஜட்ஜ் பண்றீங்களா?"

"நான் வேணா இதோட நிப்பாட்டிக்கவா?"

"நான் மீதி எதையும் சொல்லல கார்த்திக்... ப்ளீஸ்."

நான் தவிப்போட, கதையை நிப்பாட்டப் போற மாதிரி ஒரு பெரிய ஆக்டிங் போட்டேன்.

நான் இப்படிச் சொன்ன செகண்ட்!

கார்த்திக் உடனே பதறிப் போயிட்டாரு.

'ஐயோ... கதை பாதியில நின்னுருமே... இவ சொல்லாம போய்டுவாளே'ங்குற பயம் அவருக்குள்ள வந்துருச்சு.

அவரு தன் ரெண்டு கைகளையும் முன்னாடி கொண்டு வந்து...

என் தோள்பட்டையை இறுக்கமா, தவிப்போட பிடிச்சுக்கிட்டாரு.

"நோ... நோ பவி! நிப்பாட்டாத!"

அவரு குரல் அவ்ளோ டெஸ்பரேட்டா, ஒரு மிருகம் கத்துற மாதிரி வந்துச்சு.

"ப்ளீஸ்... நீ எதையும் நிப்பாட்டக் கூடாது."

அவரு என்னைய அவ்ளோ ஆழமா, வெறித்தனமாப் பாத்தாரு.

"நீ... நீ என்னையப் பத்தி என்ன நெனைக்கிற பவி?"

"நான் உன்னை ஜட்ஜ் பண்ணுவேனா?"

"இல்ல பவி... நீ யூஸ் பண்ண அந்த வார்த்தை..."

அவரு தன் மூச்சை அவ்ளோ கஷ்டப்பட்டு இழுத்து விட்டாரு.

"நீ... நீ அத எப்படி சொன்னாலும்..."

"எனக்கு... எனக்கு அது ரொம்பப் பிடிச்சுருக்கு பவி."

அவரு எந்த ஒரு கூச்சமும் இல்லாம, தன்னோட ஆசையை ஓப்பனா ஒத்துக்கிட்டாரு!

"நீ... நீ எப்படி வேணா பேசு பவி."

"அது... அது கேக்குறதுக்கு நல்லா இருக்கு..."

"ப்ளீஸ்... நீ கன்டினியூ பண்ணு பவி."

அவரு தன் பொண்டாட்டிகிட்ட, 'இன்னும் எப்படி வேணா பேசு'னு பரிதாபமாகக் கெஞ்சுனாரு.

நான் அவர் முகத்தையே ஒரு செகண்ட் உத்துப் பாத்தேன்.

'நீங்க முழுசா வேற ஒரு ஆள மாறிட்டீங்க கார்த்திக்.'

நான் என் உதட்டைப் பற்களால லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டு...

மெதுவா, ஒரு தயக்கத்தோட தலையாட்டுனேன்.

"ஓகே... ஓகே கார்த்திக்..."

நான் அப்படிச் சொல்லிக்கிட்டே...

அவரோட சுண்ணியை மேலயும் கீழயும் உருவி விட ஆரம்பிச்சேன்.

நான் அவருக்கு ஒரு கம்ஃபர்ட்டான ஹேண்ட்ஜாப் குடுத்துக்கிட்டே, என் கதையைத் தொடர ரெடியானேன்.

கார்த்திக் தன் கண்களைப் பாதி மூடிக்கிட்டு, அந்தச் சுகத்துல லேசா முனகுனாரு.

ஆனா... அவரோட மூளைக்குள்ள ஏதோ ஒரு பெரிய கேள்வி உறுத்திக்கிட்டே இருந்துச்சு.

அவரு கண்களைத் திறந்து என்னைப் பாத்தாரு.

அவரு முகத்துல இப்போ, ஒரு பொறாமையும், தாங்க முடியாத ஒரு கியூரியாசிட்டியும் இருந்துச்சு.

"பத்து நிமிஷம்..."

அவரு, ஒரு மாதிரி மூச்சுத் திணறலோட முணுமுணுத்தாரு.

"பத்து நிமிஷம்னு சொன்னியே பவி..."

"அவன்... அந்த வாட்ச்மேன்..."

"உனக்கு அவ்ளோ பெரிய, அவ்ளோ இன்டென்ஸான ஒரு விஷயத்தை..."

"தொடர்ந்து பத்து நிமிஷம் நான்-ஸ்டாப்பாப் பண்ணான்-னு சொன்னியே..."

அவரு வார்த்தைகளை முழுசாச் சொல்லக் கூடத் திணறுனாரு.

"பவி... ஹௌ குட் யூ?"

"அவன் அவ்ளோ நேரம் அதை பண்ணும் போது..."

"நீ... நீ எப்படி பவி அவனை அலோ பண்ண?"

அவரு குரல்ல ஏக்கம், வலி, பொறாமை... எல்லாமே கலந்து இருந்துச்சு.

'என் பொண்டாட்டிய ஒருத்தன் பத்து நிமிஷம் விடாம நக்கியிருக்கானே... இவ எப்பிடி அத சம்மதிச்சா?'

இந்தக் கேள்வி அவரை உள்ளுக்குள்ள அரிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என் கையை அவரோட சுண்ணி மேல இன்னும் கொஞ்சம் சாஃப்ட்டாத் தடவிக்கிட்டே...

நான் இன்னசென்ட்டா, ஒரு மாதிரி வல்னரபிளாப் பாத்தேன்.

"நான்... நான் அவரை 'அலோ' பண்ணல கார்த்திக்."

நான் அந்த 'அலோ'ங்குற வார்த்தையை லேசா அழுத்திச் சொன்னேன்.

"நான் என் சம்மதத்தோட... 'சரி நீங்க பண்ணுங்க'னு எந்தப் பர்மிஷனும் அவருக்குக் குடுக்கல."

"அவர்... அவர் எங்கிட்ட என்ன சொன்னாரு?"

"அது உள்ள இருக்குற வீக்கத்தைச் செக் பண்றதுக்கான ஒரு ட்ரீட்மென்ட்னு தானே கார்த்திக் சொன்னாரு?"

"நான் அந்த ஷாக்ல, அதப் பெருசாப் புரிஞ்சுக்கிற நிலைமையில இல்ல."

நான் பிரகாஷை மறுபடியும் ஒரு 'டாக்டர்' ஆக்கி, என்னைய ஒரு 'இன்னசென்ட் பேஷண்ட்' ஆக்கினேன்.

"ஆனா கார்த்திக்..."

நான் என் குரலை அவ்ளோ மெதுவா, ஒரு மாதிரி கிறக்கமா மாத்திக்கிட்டேன்.

"உண்மையச் சொல்லணும்னா..."

"அவர் வாய் என் மேல பட்டதும்... அவரோட விரல்கள் எனக்குள்ள போனதும்..."

"என் உடம்பு... என் கண்ட்ரோல மீறி ரியாக்ட் பண்ண ஆரம்பிச்சுடுச்சு கார்த்திக்."

நான் என் பயாலஜியைக் குறை சொல்ல ஆரம்பிச்சேன்.

"நான் அவரை நிப்பாட்டணும்னு என் மூளை சொல்லிக்கிட்டு இருந்துச்சு..."

"ஆனா... என்னால அவரை ஸ்டாப் பண்ண முடியல கார்த்திக்."

கார்த்திக் மூச்சை அடக்கிக்கிட்டு, "ஏன்... ஏன் பவி?"னு தவிப்போட கேட்டாரு.

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு, எந்த ஒரு கூச்சமும் இல்லாம உண்மையச் சொன்னேன்.

"ஏன்னா... அது அவ்ளோ சுகமா இருந்துச்சு கார்த்திக்."

"எனக்குக் கேக்குறதுக்கே இது எவ்ளோ தப்புனு தோணுது..."

"ஆனா... அவர் குடுத்த அந்த ட்ரீட்மென்ட்..."

"அந்த நாக்கும், அந்த விரல்களும்..."

"என் உடம்புல இருந்த அத்தனை வலியையும்... நிஜமாவே அப்படியே முழுசா உறிஞ்சி எடுத்துருச்சு கார்த்திக்."

"நான் அந்தப் பத்து நிமிஷம்... எந்த வலியும் இல்லாம, அவ்ளோ பெரிய ஒரு ரிலீஃப்ல மிதந்துக்கிட்டு இருந்தேன்."

"அதனால தான்... என்னால அவரைத் தடுக்க முடியல."

நான் என்னோட அந்தப் பத்து நிமிஷ உச்சக்கட்ட சுகத்தை, அவ்ளோ கேஷுவலா ஒரு பெயின்-கில்லர் மாதிரி ஜஸ்டிஃபை பண்ணேன்.

நான் அப்படிச் சொன்னதைக் கேட்டு...

கார்த்திக்... எந்த ஒரு மறுப்பும் சொல்லல.

அவரால என்னையக் கோபப்பட முடியல.

ஏன்னா, தன் பொண்டாட்டி வேற ஒருத்தன் குடுத்த சுகத்துல மிதந்தாங்குற நெனப்பே...

அவரோட சுண்ணியை இன்னும் இரும்பாட்டமா விறைக்க வெச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவரு சடார்னு, தன்னோட வலது கையை முன்னாடி கொண்டு வந்தாரு.

அவரோட கை... அவ்ளோ நடுக்கத்தோட...

நேரா வந்து, என்னோட வயிற்றுப் பகுதி மேல சாஃப்ட்டாப் பதிஞ்சுது.

அவரோட விரல்கள், என் ஸ்கின் மேல சூடா, ஒரு மாதிரித் தவிப்போட உரசுச்சு.

அவரு என்னோட வயித்து மேல, தன் கையை மெதுவா, சுத்திச் சுத்தி மூவ் பண்ண ஆரம்பிச்சாரு.

அவரோட கை... மெதுவா என் வயித்துல இருந்து...

இன்னும் கொஞ்சம் கீழ... என்னோட தொப்புளுக்குக் கீழ...

என்னோட அந்த புண்டைகிட்ட நெருக்கமா, மெதுவா இறங்குச்சு.

அவரு என்னைய அந்த இடத்துல தொடல, க்ளோஸ்ல அவரோட கைகள் தவிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"அ... அப்புறம்... என்ன பண்ணான் அவன்?"

அவரு குரல் இப்போ ஒரு பொறாமையும், ஆசையும் கலந்த ஒரு உச்சக்கட்ட போதையில வந்துச்சு.

"அந்த... அந்த 'ட்ரீட்மென்ட்' முடிஞ்சதும்..."

"அவன் அடுத்து என்ன பண்ணான் பவி?"

அவரு என்னையக் கசக்கிக் கேட்டாரு.

நான் அவர் சுண்ணி மேல வெச்சுருந்த என் கையை...

அஎக்ஸாக்ட்டா அவரோட சுண்ணியோட மொட்டு பகுதியில அவ்ளோ சாஃப்ட்டா என்னோட கட்டை விரலால தேய்ச்சேன்.

நான் அப்படித் தேய்ச்ச செகண்ட்...

கார்த்திக் 'ஆஹ்...'னு சத்தமா மூச்சு விட்டுட்டு, தன் இடுப்பை லேசா மேல தூக்குனாரு.

நான் ஒரு சின்னப் பெருமூச்சு விட்டுட்டு, என் கதையைத் தொடர்ந்தேன்.

"அவர்... அந்தப் பத்து நிமிஷம் முடிஞ்சதும்..."

"அவ்ளோ நேரம் எனக்குள்ள ஆழமா வேலை செஞ்சுக்கிட்டு இருந்த..."

"அவரோட அந்த ரெண்டு விரல்களையும்..."

"ரொம்ப மெதுவா... 'பப்'னு ஒரு சின்னச் சத்தத்தோட... எனக்குள்ள இருந்து முழுசா வெளிய இழுத்தாருங்க."

நான் அந்த விரல் வெளிய வர்ற ஃபீலிங்கை, அந்தச் சத்தத்தை அவ்ளோ தத்ரூபமா விவரிச்சேன்.

கார்த்திக் மூச்சை உள்ளிழுத்தாரு.

"அவர் விரல்களை வெளிய எடுத்ததும்... அவர் தன் முகத்தை என் தொடையில இருந்து மேல தூக்குனாரு கார்த்திக்."

"அவரோட... அவரோட வாய் முழுக்க... ஈரமும், எச்சிலுமா இருந்துச்சு."

நான் சொன்னேன்.

"அவர் தன் கையாலேயே... தன் வாயைத் துடைச்சுக்கிட்டாருங்க."

"துடைச்சுட்டு... என் முகத்தைப் பாத்து, மறுபடியும் ஒரு மாதிரிப் பேச ஆரம்பிச்சாரு."

"'மேடம்... நான் செக் பண்ணிட்டேன்.'"

"'இப்போ உங்க உடம்போட பிரண்ட் சைடு... அதாவது முன்பக்கம் முழுசா ரிலாக்ஸ் ஆகிடுச்சு.'"

"'உள்ள இருந்த அந்த டென்ஷன், பிரஷர் எல்லாமே இப்போ கம்ப்ளீட்டா ரிலீஸ் ஆகிடுச்சு'னு நெனைக்கிறேன்னு, அவர் ப்ரொபஷனலாச் சொன்னாருங்க கார்த்திக்."

கார்த்திக் புருவம் லேசாச் சுருங்குச்சு.

"ரிலீஸ் ஆகிடுச்சுனு சொன்னானா?"

"அப்போ... அந்த ட்ரீட்மென்ட் அதோட முடிஞ்சுதா பவி?"

அவரு குரல்ல ஒரு ஏமாற்றம் இருந்துச்சு. 'அவ்ளோ தானா?'ங்குற தவிப்பு.

நான் என் பார்வையை லேசா விலக்கி, என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"இல்ல கார்த்திக்..."

நான் மெதுவாத் தலையாட்டுனேன்.

"அவர்... அந்த ட்ரீட்மென்ட் இன்னும் முடியலனு சொன்னாரு."

கார்த்திக் அப்படியே ஷாக் ஆகி என்னைப் பாத்தாரு.

"முடியலயா? நாட் ஓவர்?"

"பின்ன... வேற என்ன பாக்கி இருந்துச்சு அவனுக்கு?"

அவரு கண்கள் இப்போ இன்னும் அகலமா விரிஞ்சுது.

நான் என் பார்வையைக் கீழ இறக்கி, அவ்ளோ கூச்சப்படுற மாதிரி நடிச்சேன்.

"அவர் சொன்னாரு கார்த்திக்..."

"'மேடம்... முன்பக்கம் இப்போ எந்தப் பிரச்சனையும் இல்ல, எல்லாம் நார்மல் ஆகிடுச்சு.'"

"'ஆனா... நீங்க தரைல விழும்போது... உங்க பேக் சைடுல தான் பெரிய இம்பாக்ட் இருந்துருக்கும்.'"

"'உங்க லோயர் பேக்... உங்க முதுகுத்தண்டோட கீழ்ப்பகுதியில...'"

"'ஏதாவது ஹிட்டன் இம்பாக்ட், அதாவது உள்ளுக்குள்ள அடிபட்டுருக்கானு நான் செக் பண்ணியே ஆகணும்.'"

"'அதைச் செக் பண்ணாம உங்களை நான் நடக்க விட்டா, அது பெரிய ரிஸ்க் ஆகிடும்'னு அவர் அவ்ளோ கேரிங்காச் சொன்னாருங்க கார்த்திக்."

நான் அந்த 'டெயில்போன்' எக்ஸ்கியூஸை... சீரியஸா, ஒரு மெடிக்கல் எமர்ஜென்சி மாதிரிச் சொன்னேன்.

கார்த்திக் இதைக் கேட்டதும்...

அவரு மூளை, 'ஆமா... கீழ விழும்போது முதுகுல தான அடிபடும்'னு ஒரு லாஜிக்கைத் தேடிப் பிடிச்சு, அந்த வாட்ச்மேனோட வலையில முழுசா விழுந்துருச்சு.

நான் இப்போ, என் கதையை இன்னும் ஒரு பெரிய உச்சக்கட்டத்துக்குக் கொண்டு போக ரெடியானேன்.

நான் என் பார்வையை நேரா கார்த்திக்கோட கண்களுக்குள்ள ஆழமா இறக்கினேன்.

"கார்த்திக்..."

நான் என் குரலை அவ்ளோ மெதுவாக்கி, ஒரு ரகசியம் சொல்ற மாதிரி முணுமுணுத்தேன்.

"நான்... நான் முதலிலேயே உங்ககிட்ட ஒண்ணு சொன்னேன்... ஞாபகம் இருக்கா?"

"அவர் என்னைய... அந்த தரைல... குப்புறப் படுக்க வெச்சாருனு நான் சொன்னேன்ல?"

நான் அந்தப் பழைய சீனை இப்போ லிங்க் பண்ணேன்.

கார்த்திக் உடனே வேகவேகமாத் தலையாட்டுனாரு.

"எஸ் பவி... எனக்கு ஞாபகம் இருக்கு."

"உன் ஸ்பைன்-ஐ, உன் முதுகெலும்பைச் செக் பண்றதுக்காக அவன் உன்னைக் குப்புறப் படுக்க வெச்சான்னு நீ சொன்ன."

அவரு அவ்ளோ கிளியரா ஞாபகம் வெச்சுருந்தாரு.

நான் மெதுவாத் தலையாட்டுனேன்.

"ஆமா கார்த்திக்..."

"எக்ஸாக்ட்டா... அதத் தான் அவர் இப்போ பண்ணாரு."

"அவர்... அவரோட ரெண்டு கைகளையும் கொண்டு வந்து..."

"என்னோட இடுப்பைப் பிடிச்சாருங்க."

"அவ்ளோ சாஃப்ட்டா... ஆனா அவ்ளோ ஃபர்மா பிடிச்சு..."

"என்னைய... அந்தச் சில்லுன்ங்கிற தரைல..."

"அப்படியே... மெதுவா உருட்டி... குப்புறப் படுக்க வெச்சாரு கார்த்திக்."

நான் அந்த ரொட்டேஷனை அவ்ளோ தத்ரூபமா விவரிச்சேன்.

"நான் ஏற்கனவே... இடுப்புக்குக் கீழ எந்தத் துணியும் இல்லாம... முழுசா நேக்கட்-ஆ தான படுத்துருந்தேன்?"

"என் பேண்ட் கீழ கிடந்துச்சு..."

"முழங்கால்ல வலி இருக்கும்னு சொல்லி, அவர் என் பேண்ட்டை கால் முட்டிக்கு கீழ போட்டாரு."

"இப்போ... நான் அந்த தரைல..."

"என் வயிறு தரைல படுற மாதிரி... கம்ப்ளீட்டா ஃபிளாட்டாப் படுத்துக்கிடந்தேன்."

நான் அந்தப் பொசிஷனை கார்த்திக் கண்ணுக்கு முன்னாடி வரைஞ்சு காட்டுனேன்.

"அந்த நைட் நேர சில்லுன்ங்கிற காத்து..."

"என் முதுகு முழுக்க... எந்த ஒரு துணியும் இல்லாம, என் ஸ்கின் மேல பட்டுச்சு கார்த்திக்."

"ஆனா..."

நான் ஒரு பெரிய பாஸ் விட்டேன்.

"நான் அப்படி ஃபிளாட்டா, குப்புறப் படுத்ததால..."

நான் என் உதட்டை லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"என்னோட பாட்டம்... என்னோட பேக்-சைடு..."

"என்னோட முழு இடுப்பும், என் குண்டியும்..."

"எந்த ஒரு மறைவும் இல்லாம..."

"முழுசா... கம்ப்ளீட்டா... அப்படியே மேல தூக்கிக்கிட்டு, அவர் கண்ணுக்கு நேரா... அவ்ளோ ஓப்பனா எக்ஸ்போஸ் ஆகிடுச்சு கார்த்திக்!"

நான் அந்த விசுவலை... ஒரு வாட்ச்மேனுக்கு முன்னாடி என் குண்டிய எக்ஸ்போஸ் பண்ணதை... பச்சையாச் சொன்னேன்.

நான் இப்படிச் சொன்ன செகண்ட்!

கார்த்திக் மூச்சை 'ஹூப்'னு உள்ள இழுத்தாரு!

அவரோட கண்கள் பிதுங்கி வெளிய வர்ற அளவுக்கு விரிஞ்சுது.

அவருக்குள்ள இப்போ ஒரு பெரிய விஷுவல் ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் அவர் சுண்ணியை லேசாப் பிசைஞ்சுக்கிட்டே தொடர்ந்தேன்.

"உங்களுக்குத் தெரியும்ல கார்த்திக்... என் உடம்பு எப்படிப்பட்டதுனு?"

நான் அவ்ளோ இன்னசென்ட்டா, ஆனா செக்ஸியா முணுமுணுத்தேன்.

"உங்களுக்குத் தெரியும்ல... என்னோட அந்தப் பேக்-சைடு... என் குண்டி..."

"அது எவ்ளோ க்யூட்டா, எவ்ளோ ரவுண்டா, அவ்ளோ எடுப்பா இருக்கும்னு உங்களுக்கு நல்லாவே தெரியும்ல கார்த்திக்?"

நான் என்னோட அந்த (36 இன்ச்) ஷேப்பை அவருக்கு ஞாபகப்படுத்துனேன்.

கார்த்திக்... தன் எச்சிலைக் கஷ்டப்பட்டு முழுங்கிக்கிட்டு, வேகவேகமா, ஸ்லோமோஷன்ல தலையாட்டுனாரு.

அவரு அந்த ஷேப்பை இப்போ முழுசா இமேஜின் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தாரு.

"நான்... நான் அந்த சில்லுன்ங்கிற தரைல..."

"இடுப்புக்குக் கீழ முழுசா நேக்கட்-ஆ..."

"என் குண்டிய தூக்கிக்கிட்டு... அப்படி உறைஞ்சு போய்ப் படுத்துக்கிடந்தேன் கார்த்திக்."

நான் அந்த எக்ஸ்போஷரை அவருக்குக் கடத்துனேன்.

"எனக்கு அசிங்கமா இருந்துச்சு கார்த்திக்."

"எனக்குத் தெரியும்... அவர் எக்ஸாக்ட்டா என் பின்னாடி தான் நிக்கிறாருனு."

"அவரோட பார்வை... என்னோட ஓப்பனான பாட்டம் மேல... என் குண்டி மேல தான் டைரக்டாப் பதிஞ்சுருக்குனு எனக்கு நல்லாவே ஃபீல் ஆச்சு கார்த்திக்."

"நான் மறுபடியும் பேனிக் ஆகிட்டேன்."

நான் என் பொய்யான பயத்தை மறுபடியும் உள்ள கொண்டு வந்தேன்.

"நான் என் தலையை மட்டும் லேசாத் திருப்பி, அவரைப் பாத்து சத்தம் போட்டேன்."

"'ஏன்... ஏன் என்னைய இப்படிப் படுக்க வெக்கிறீங்க?'"

"'என்ன பண்ணப் போறீங்க நீங்க?'னு நான் பயத்தோட, கத்துற மாதிரி கேட்டேன் கார்த்திக்."

நான் என் ரெசிஸ்டன்ஸைக் காட்டுனேன்.

கார்த்திக்... இப்போ முழுசா அந்த ரூம்க்குள்ளேயே போய்ட்டாரு.

அவரு பெட்ல இன்னும் கொஞ்சம் முன்னாடி நகர்ந்து, தன் முகத்தை என் முகத்துக்கு அவ்ளோ க்ளோஸா கொண்டு வந்தாரு.

அவரோட மூச்சுக்காத்து என் உதட்டுல பட்டுச்சு.

"அவன்... அவன் என்ன சொன்னான் பவி?"

அவரு அவ்ளோ தவிப்போட, கேட்டாரு.

"நீ அப்படிப் பயந்து கேட்டதுக்கு... அவன் என்ன பதில் சொன்னான்?"

நான் என் கண்களை லேசாச் சிமிட்டி, பிரகாஷோட அந்த 'ப்ரொபஷனலிசத்தை' நினைச்சு இன்னமும் ஆச்சரியப்படுற மாதிரி நடிச்சேன்.

"அவர்... அவர் முகத்துல எந்த ஒரு தப்பான ரியாக்‌ஷனும் இல்ல கார்த்திக்."

"அவர் அவ்ளோ காம்-ஆ, அவ்ளோ அமைதியா எங்கிட்ட சொன்னாரு..."

"'மேடம்... ப்ளீஸ் ரிலாக்ஸ்.'"

"'உங்க பிரண்ட் சைடு இப்போ கம்ப்ளீட்டா ஃபைன்... எந்தப் பிரச்சனையும் இல்ல.'"

"'ஆனா... ஒருத்தங்க பேலன்ஸ் மிஸ் ஆகிக் கீழ விழும்போது... அந்த முழு ஷாக்கும், இம்பாக்ட்டும்... நேராப் போய் அவங்களோட டெயில்போன்-ல தான் அடிக்கும்.'"

"'நான் உங்க பேக்-சைடை... உங்க முதுகுத்தண்டோட கீழ்ப்பகுதியை... கேர்ஃபுல்லா இன்ஸ்பெக்ட் பண்ணியாகணும்.'"

"'அதைச் செக் பண்ணாம... நீங்க எந்திரிச்சு நடக்க ட்ரை பண்ணா, அது பெரிய ரிஸ்க் மேடம்'னு அவர் சீரியஸாச் சொன்னாருங்க."

நான் அந்த வாட்ச்மேனை, ஒரு உலகமகா எலும்பு நிபுணர் ரேஞ்சுக்குக் கொண்டு போய்ட்டேன்.

"அவர் பேசுன விதம்..."

நான் என் குரல்ல அவ்ளோ கனிவைக் கொண்டு வந்தேன்.

"அவரோட குரல்ல... அக்கறையும், அதாரிட்டேட்டிவ்வான ஒரு டோனும் இருந்துச்சு கார்த்திக்."

"அவர் ஏதோ எனக்கு ஒரு பெரிய உதவி பண்றதுக்காகத் தான் இவ்ளோ மெனக்கெடுறாருனு எனக்கு அவ்ளோ கிளியராப் புரிஞ்சுது."

நான் பெருமூச்சு விட்டேன்.

"சோ... கார்த்திக்..."

"அதனால தான்..."

"நான் அவரைத் தடுக்கல கார்த்திக்."