[iHellBoy69]

ఇంకాసేపట్లో మనోజ్ వస్తాడు అనగా రోహన్, ఆదిత్య లు, నివి, సుధ లకి లాంగ్ లిప్ కిస్ ఇచ్చి ఇంట్లో నుండి బయటకు వచ్చారు. ఆదిత్య తన కార్ డ్రైవింగ్ సీట్ లో కూర్చుంటే, అతని పక్కన రోహన్ కూర్చున్నాడు. కార్ మెల్లగా రోహన్ వాళ్ళ ఇంటి వైపు కదిలింది. ఇద్దరి కళ్ళలో ఎదో సాధించాం అన్న గర్వం కనపడుతూ ఉంది.

కార్ ఇంటి ముందు ఆగగానే ఇద్దరు నవ్వుకుంటూ లోపలికి వెళ్లారు. రోహన్ తన ఫ్రిజ్ డోర్ ఓపెన్ చేసి రెండు బీర్లు తీసుకొని వచ్చి ఒకటి ఆదిత్య కి ఇచ్చాడు. ఇద్దరు చెరొక సిప్ వేసిన తర్వాత రోహన్ మాట్లాడుతూ

"ఫైనల్ గా ఇద్దరినీ సెట్ చేసాం" అన్నాడు.

"హాహా నేను కూడా ఇంత త్వరగా పనవుతుందనుకోలేదు. అది కూడా పెళ్ళైన ఇద్దరు లంజలని సెట్ చేస్తామని" అన్నాడు ఆదిత్య నవ్వుతూ

"హాహా నువ్వెంటి నేను కూడా అనుకోలేదు, పెళ్ళవటం ఓకే కానీ పిల్ల తల్లి అయిన ఆ నివి కూడా అంత త్వరగా లొంగుతుందనుకోలేదు" అన్నాడు రోహన్.

"హాహా ఫైనల్ గా మనం అనుకున్నది జరగబోతుంది" అన్నాడు ఆదిత్య.

"అంతా అనుకున్నట్టు జరిగితే చాలు. అప్పట్లో ఏం జరిగిందో గుర్తుంది కదా, ఆ విక్రమ్ గాడిని గుర్తు చేసుకుంటేనే కొంచెం దఢగా ఉంది" అన్నాడు రోహన్ మెల్లగా

"దాని గురించి ఆలోచించటం మానేసేయ్ మామ, గతం గతః, ఇప్పుడు ఏం చేయాలో దాని మీదనే ఫోకస్ చేయాలి" అన్నాడు ఆదిత్య.

"అవును వాడి గురించి గుర్తు చేసుకోవటం కూడా టైం వేస్ట్, వాడి వల్ల మనకి వచ్చిన ఇబ్బంది ఏం లేదు, అయినా వాడి పుండు మీద వాడే కారం వేసుకోడు కదా" అన్నాడు రోహన్ మెల్లగా నవ్వుతూ.

"అంతేగా మరి" అన్నాడు ఆదిత్య నవ్వుతూ "మరి నెక్స్ట్ ఏం చేద్దామనుకుంటున్నావ్?" అన్నాడు

"ప్రెసెంట్ మనం ఇద్దరం కలిసి దెంగటానికి నివి నే కరెక్ట్, నువ్వు ముద్దు పెట్టిన తర్వాత కూడా నీ గురించి చెప్తున్నప్పుడు, ఎలాంటి చిరాకు లేకుండా విన్నది, అదికాక నువ్వు, నేను, తను కలిసి కొచ్చిన్ వెళ్తున్నాం అన్నాను దానికి కూడా సరే అంది, అందుకే ముందు నివి దెంగుదాం" అన్నాడు రోహన్

"ఆ మాట చాలు రా, ఎప్పుడెప్పుడు దానిని దెంగాలా, దాని జడ పట్టుకొని సవారీ చేయాలా అని వేయి కళ్ళతో ఎదురు చూస్తున్నాను" అన్నాడు ఆదిత్య నవ్వుతూ

"హాహా చేద్దువు, అన్నీ చేద్దువు... మరి ఆ సుధ సంగతి ఏంటి, ఈజీగానే లొంగిద్దా?" అన్నాడు రోహన్

"హాహా అదా పిచ్చ ఈజీ మామ, నువ్వు నా కన్నా రిచ్ అని చెప్పు చాలు, వెంటనే దెంగు అంటూ తొడలు చాపుతుంది" అన్నాడు ఆదిత్య

"హాహా అలా అయితే ఈజీ యే లే" అన్నాడు మనసులో సుధ ని గుర్తు చేసుకుంటూ "చెప్పా కదా మన ట్రిప్ గురించి నివి కి చెప్పాను. ఈ రోజు నుండి కొచ్చిన్ వెళ్లెవరకూ దానిని ఇక ముట్టుకోను, అది కోరికలతో కసిగా ఎదురు చూసేలా చేస్తా, ఇక ఈ టైమ్ ని నువ్వు ఎలా వాడుకుంటావో నీ ఇష్టం. దానిని కుదిరినంత రెచ్చగొట్టు. ఈ నివి ని దెంగిన తర్వాత ఆ సుధ సంగతి చూద్దాం" అన్నాడు రోహన్

"హహ చీర్స్" అన్నాడు ఆదిత్య తన బీర్ బాటిల్ పైకి లేపి.

టింగ్..... అంటూ రెండు బాటిల్స్ గుద్దుకున్న సౌండ్ వచ్చింది.

********************************************

రోహన్, ఆదిత్య లు యే కాలేజీ లో చదువుకున్నారో తెలుసుకుని ఆ కాలేజీ కి వెళ్ళాడు ప్రేమ్. ఓల్డ్ బిల్డింగ్స్, చుట్టూ చెట్లతో చాలా ఆహ్లాదకరంగా ఉంది ఆ ప్లేస్. మెల్లగా లోపలికి నడుచుకుంటూ వెళ్ళాడు. ఎదురుగా ఉన్న వాచ్మెన్ దగ్గరికి వెళ్లి ఆఫీస్ రూమ్ ఎక్కడ అని అడిగాడు. దానికి అతను చేయి చూపిస్తూ చెప్పటంతో అటువైపు వెళ్ళాడు. లోపల ఒక అతను కూర్చుని ఉన్నాడు. అతని దగ్గరకి వెళ్లి

"హాయ్ సార్, నేను చిన్న ఎంక్వయిరీ కోసం ఇక్కడికి వచ్చాను" అన్నాడు ప్రేమ్.

అది వినగానే ఎదురుగా ఉన్న అతను ప్రేమ్ ని ఎగా దిగా చూసి "చెప్పండి" అన్నాడు.

"రోహన్ అని మీ కాలేజీ లో చదువుకున్నాడు కదా? అతని గురించి ఇన్ఫర్మేషన్ కావాలి, మా చెల్లిని అతనికి ఇద్దాం అనుకుంటున్నాం అందుకని" అన్నాడు ప్రేమ్.

"అవునా బ్యాచ్ ఇయర్ చెప్పండి చూస్తాను" అన్నాడు అతను.

దాంతో ప్రేమ్ తనకి తెలిసిన ఇన్ఫర్మేషన్ ప్రకారం బ్యాచ్ ఇయర్ చెప్పాడు. అది విన్న అతను పాత రికార్డ్స్ ఓపెన్ చేసి చూసాడు.

"ఈ రోహన్ ఆహ్? చాలా మంచి కుర్రోడు అండి" అన్నాడు అతను నవ్వుతూ.

"మరి రోహన్ పక్కన ఆదిత్య అని ఉండేవాడు కదా అతని సంగతి ఏంటి?" అన్నాడు ప్రేమ్

"ఆదిత్య నా, అతను రోహన్ వాళ్ళ డిపార్ట్మెంట్ కాదు, ఆదిత్య ఇంజనీరింగ్ డిపార్ట్మెంట్ కదా? అయినా కూడా రోహన్ కి అతను జూనియర్ అండి" అన్నాడు అతను ఆలోచిస్తూ

"అవునా, మరి ఇద్దరు సొంత అన్నదమ్ముల్లా ఉంటారు అని తెలిసింది. అందుకే తెలుసుకుందాం అని వచ్చాను. ఇద్దరు వేరే డిపార్ట్మెంట్స్ అయినప్పుడు అంత బాండ్ ఎలా ఉంది?" అన్నాడు ప్రేమ్ కూడా ఆలోచిస్తూ

"ఏమో అండి మరి, కాకపోతే ఇద్దరు కలిసి బాస్కెట్ బాల్ బాగా ఆడేవాళ్ళు, అక్కడ ఎమన్నా పరిచయం ఏమో, వాళ్ళు ఉన్నప్పుడు చాలా అవార్డ్స్ వచ్చాయి" అన్నాడు అతను, ఆ రికార్డు లో ఉన్న ఫోటో తీసి చూపిస్తూ.

అది బాస్కెట్ బాల్ అవార్డ్ ఫంక్షన్ లా ఉంది. రోహన్, ఆదిత్య ఇద్దరు ఒకరి మీద మరొకరు చేతులు వేసుకుని నిలబడి ఉన్నారు. వాళ్ళ పక్కనే ఒకతను సీరియస్ గా చూస్తూ ఉన్నాడు. అది చూసిన ప్రేమ్

"ఇతను ఎవరు?" అన్నాడు

"ఇతని పేరు మాధవ్ అండి, కానీ ఆ రోజు మాధవ్ కి వాళ్ళకి ఎదో గొడవ జరిగింది" అంటూ కొంచెం ముందుకు ఒంగి "ఎవరో అమ్మాయి విషయంలో, ఒకసారి బయట ఎంక్వయిరీ చేసుకోండి" అన్నాడు అతను.

దాంతో ప్రేమ్ కి కావాల్సిన ఇన్ఫర్మేషన్ వచ్చింది అనుకున్నాడు.

"దీనిని ఒక ఫోటో తీసుకోవచ్చా?" అన్నాడు.

"హా తీసుకోండి" అన్నాడు అతను

ప్రేమ్ ఆ ఫోటో ని తన ఫోన్ లో స్నాప్ తీసుకొని అక్కడ నుండి తిరిగి హోటల్ రూమ్ కి వెళ్ళిపోయాడు. అతని మైండ్ లో ఎన్నో ప్రశ్నలు పరిగెడుతూ ఉన్నాయి.

"అసలు ఇద్దరు ఒక డిపార్ట్మెంట్ కాదు, అదికాక ఆదిత్య రోహన్ కి జూనియర్. కానీ ఇద్దరి మధ్య అంత బాండింగ్ ఎలా వచ్చింది. ఇద్దరు కలిసి బిజినెస్ లు చేస్తున్నారు. ఒకళ్ళకొకళ్ళు హెల్ప్ చేసుకుంటున్నారు? అసలు ఈ మాధవ్ తో గొడవ ఏంటి? ఆ అమ్మాయి ఎవరు? అసలు ఇప్పుడు నివి విషయం లో వీళ్ళు ఏం చేయాలి అనుకుంటున్నారు?" అంటూ ఒకదాని తర్వాత మరొక ప్రశ్న అతని మైండ్ లో తిరుగుతూనే ఉంది.

వీటన్నిటికి సమాధానం తెలియాలి అంటే ముందు ఆ మాధవ్ ని పట్టుకోవాలి అనుకున్నాడు.

********************************************

నిన్న రోహన్, ఆదిత్య పోట్లకి నివి, సుధ లు అరిచిన అరుపులు ఇంకా రూముల్లో ప్రతిధ్వనిస్తున్నట్టే ఉన్నాయి. మనోజ్ త్వరగా రెడీ అయ్యి ఆఫీస్ కి వెళ్ళిపోయాడు. నివి, సుధ లు కూడా రెడీ అయ్యారు. కాకపోతే ఈ రోజు సుధ, నివి తో పాటే వెళ్లాల్సి ఉంది. ఇద్దరి అఫైర్ గురించి తెలిసిన దగ్గర నుండి ఇప్పటి వరకు ఒకరి మొహాలు ఒకరు చూసుకులేదు. మనసులో ఎదో తెలియని ఇబ్బంది ఇద్దరినీ సతమతం చేస్తుంది.

అంతలో రోహన్ వచ్చి తన కార్ హార్న్ కొట్టాడు. దాంతో ఇద్దరు మెల్లగా బయటకి వచ్చారు. నివి వెళ్లి రోహన్ పక్కన కూర్చుందాం అనుకుంది కానీ మళ్ళీ సుధ ఏమనుకుంటుందోనని వెనుక సీట్ లోనే కూర్చుంది. సుధ కుడి వైపు కూర్చుంటే, నివి ఎడమ వైపు కూర్చుంది.

రోహన్ తన కార్ ముందుకు పోనిచ్చాడు. నివి, సుధ ల గుండెలు వేగంగా కొట్టుకుంటున్నాయి. కానీ ఇద్దరి మధ్య నిశ్శబ్దం రాజ్యమేలుతుంది. అది గమనించిన రోహన్

"అసలు ఉన్నారా ఇద్దరు?" అన్నాడు మిర్రర్ లో నుండి చూస్తూ

దానికి ఇద్దరు "హా...." అని సమాధానం ఇచ్చారు.

"మరి ఎదో ఇద్దరు గొడవపడి కొట్టుకున్నట్టు బిహేవ్ చేస్తున్నారు? మన మధ్య ఇలాంటివి అసలు ఉండకూడదు. పర్సనల్ లైఫ్ వేరు, వర్క్ లైఫ్ వేరు. రెండిటిని కలిపి చూడకూడదు. ఇద్దరు ముందు ఒకరి మొహాలు మరొకరు చూసుకుని మాట్లాడండి" అన్నాడు

దాంతో నివి, సుధ ఇద్దరు మెల్లగా ఒకరి మొహం మరొకరు చూసుకున్నారు. ఇద్దరి కళ్ళలో సిగ్గు కొట్టొచ్చినట్టు కనపడుతుంది. నిదానంగా ఒకరి కళ్ళు మరొకరిని చూసుకున్నాయి. సిగ్గు, మొహమాటంతో కూడిన చిన్న నవ్వు నవ్వారు ఇద్దరు.

కార్ అలా ముందుకు పోతూనే మంది. మళ్ళీ కార్ అంతా నిశ్శబ్దం గా ఉంది. అంతలో నివి గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుని

"మనం కొచ్చిన్ వెళ్ళేది ఎప్పుడు?" అంది మెల్లగా

"ఇంకొక 3 డేస్ లో వెళ్తాం" అన్నాడు రోహన్

"అవునా, అప్పటి వరకు నేను మీ ఇంటికి వచ్చేస్తాను" అంది నివి నవ్వితూ

దాంతో అక్కడ వాతావరణం తేలిక పడింది. సుధ కూడా నవ్వి ఇద్దరినీ చూసింది.

"నాకు ఓకే కానీ, అదుగో సుధ ఉంది కదా" అన్నాడు రోహన్

"మధ్యలో నేనేం చేసాను?" అంది సుధ

"నువ్వు కాదు, మీ ఆయన. మళ్ళీ రిస్క్ ఎందుకు?" అన్నాడు రోహన్

"తెలుసు కానీ, ఎందుకో ఒంటరిగా ఉండాలి అనిపించట్లేదు" అంది నివి

"సరే నైట్ కి అందరూ పడుకున్నాక వస్తాను" అన్నాడు రోహన్

ఆ మాటతో నివి కొంచెం తేలిక పడింది.

********************************************

ఎట్టకేలకి మాధవ్ అడ్రస్ కనుక్కున్నాడు ప్రేమ్. దానిని పట్టుకొని వెతుక్కుంటూ ఎర్నాకులం వెళ్ళాడు. వాళ్ళని, వీళ్ళని అడగగా మాధవ్ ఇళ్ళు చూపించారు.
దాంతో కొంచెం టెన్షన్ తోనే వెళ్లి డోర్ కొట్టాడు. కాసేపటికి వరకు ఎలాంటి సమాధానం రాలేదు. మళ్ళీ ఇంకొకసారి కొట్టాడు. ఆ వెంటనే డోర్ ఓపెన్ చేస్తున్న సౌండ్ వచ్చింది. దాంతో ప్రేమ్ కొంచెం వెనక్కి జరిగాడు. డోర్ ఓపెన్ చేసుకుని 30 లలో ఉన్న ఒక అతను బయటకు వచ్చాడు. అతని మొహం మీద చిన్న గాటు కూడా ఉంది.

"మాధవ్?" అన్నాడు ప్రేమ్ అతన్ని చూస్తూ

"అవును, మీరెవరు?" అన్నాడు మాధవ్

"నా ప్రేమ్, మీ కాలేజీ గురించి, ముఖ్యంగా ఆ రోహన్, ఆదిత్య ల గురించి తెలుసుకోవాలని మీ దగ్గరికి వచ్చాను" అన్నాడు.

"వాళ్లేవరో నాకు తెలియదు" అంటూ మాధవ్ డోర్ క్లోజ్ చేయబోతుంటే

"ప్లీజ్ అలా అనకండి మాధవ్, నాకు తెలిసిన వాళ్ళని ఎదో ట్రబుల్ లో ఇరికిస్తున్నారు వాళ్ళు. అసలు మీ మధ్య ఏం జరిగింది, వాళ్ళు ఎలాంటి వాళ్ళు తెలుసుకోవాలని వచ్చాను" అన్నాడు ప్రేమ్

అది వినగానే మాధవ్, ప్రేమ్ ని కింద నుండి పై వరకు చూసాడు.

"ఈ రోజు నాకు ఇంపార్టెంట్ వర్క్ ఉంది, రేపు ఇదే టైమ్ కి రా" అన్నాడు.

"సరే థాంక్యూ మాధవ్" అంటూ ప్రేమ్ అక్కడ నుండి వెళ్ళిపోయాడు.

********************************************

నివి తన సంకెళ్లు తెంచుకోవటానికి రోహన్ చాలా సపోర్ట్ గా ఉన్నాడు. మొదట్లో తనకి ఎలాంటి సమయంలో అయినా అందుబాటులో ఉండేవాడు. తన కష్టాలు, ఇష్టాలు అన్నీ వినేవాడు. ఎప్పుడు సెక్స్ కోసం ఒత్తిడి పెట్టింది లేదు. అలాంటి అవకాశం వచ్చేవరకు ఎదురుచూస్తూనే ఉండేవాడు.

కానీ ఈ మధ్య రోహన్ తో శరీరకంగా కలుస్తూనే ఉంది నివి. ప్రేమ్ ఇవ్వలేని పడక సుఖం రోహన్ ఇస్తుండటంతో పూర్తిగా అతనికి అలవాటు పడిపోయింది. ప్రతీరోజు ఆ సుఖం కోసం తన ఒళ్ళు ఉవ్విళ్ళు ఊరుతుంది. ఈ రోజు నైట్ రోహన్ వస్తాను అనేసరికి నివి మనసు ఉప్పొంగింది. వేయి కళ్ళతో అతని కోసం ఎదురు చూస్తూ ఉంది.

అంతలో కబోర్డు దగ్గర చప్పుడు అయ్యేసరికి రోహన్ ఏమో అని ఆశగా చూసింది. కానీ అందులో నుండి ఆదిత్య బయటకు వచ్చేసరికి షాక్ అయింది.

"నివి నాతో రా" అన్నాడు ఆదిత్య.

నివి ముందు మొహమాటపడినా మెల్లగా లేచి అతని వెనుక అదే దారిలో వెళ్ళింది. ఆదిత్య కిందకి కాకుండా పైకి వెళ్తూ ఉన్నాడు. మొదటిసారి అదే ప్లేస్ లో రోహన్ తనని దెంగాడు, ప్రేమ్ బయట ఫోన్ మాట్లాడుతున్నప్పుడు. ఇప్పుడు అదే ప్లేస్ కి వెళ్తుంటే ఒళ్ళంతా వణుకు పుట్టింది. అదికాక ఆదిత్య ఉండేసరికి తెలియకుండానే లోపల ఎదో అయిపోతుంది. అసలు ఇలా అవటానికి కారణం నేను ఎక్కువగా సెక్స్ కి అలవాటు పడ్డానా లేక ఆదిత్య ఇచ్చిన ఆ మోరటు ముద్దా? అంటూ ఆలోచనలో పడింది నివి.

మెల్లగా ఇద్దరు పైకి చేరుకున్నారు. అప్పటికే అక్కడ సుధ కూడా నిలబడి ఉంది. చిన్న సీక్రెట్ రూమ్ లా ఉన్న ఆ ప్లేస్ లో ముగ్గురు కొంచెం దగ్గరగా నిలబడి ఉన్నారు.

నివి, సుధ ఇద్దరిలో ఇంకా కొంచెం మొహమాటం ఉంది. ఒకరి కళ్ళలోకి మరొకరు చూసుకోవాలి అంటే ఇద్దరి గుండెలు కొట్టుకుంటూ ఉన్నాయి.

"ఏంటి మీరు ఇంకా మాట్లాడుకోవట్లేదా?" అన్నాడు ఆదిత్య నవ్వుతూ

ఇద్దరు ఒక్కసారిగా ఆదిత్య మొహం చూసారు.

"సరిపోయింది. మనమందరూ ఇప్పుడు రిలేషన్ లో ఉన్నాం. ఇక్కడ ఎవరు హీరో కాదు, విలన్ కాదు. ఎవరిని జడ్జ్ కూడా చేయలేము ఎందుకంటే ఒక వీక్ పాయింట్ లో మనం కలుసుకున్నాం. సో తప్పా, ఒప్పా అన్న సంగతి పక్కన పెట్టి నార్మల్ గా ఉండండి" అన్నాడు ఆదిత్య

"సారీ నివి, నువ్వు నాకు మంచి జాబ్ ఇచ్చావ్, కానీ నేను ఇలా...." అంటూ ఆగింది సుధ

"అలా ఏం అనుకోకు సుధ, నేను కూడా నీలానే రిలేషన్ లో ఉన్నాను కదా" అంటూ నివి, ఆమె భుజం మీద చేయి వేసింది.

"గుడ్ ఇక నుండి మంచి ఫ్రెండ్స్ లా ఉండండి" అన్నాడు ఆదిత్య నవ్వుతూ

"తప్పకుండా" అంది సుధ, నివి ని, ఆదిత్య ని చూస్తూ

నివి మెల్లగా నవ్వింది.

"సరే నేను వెళ్తాను, మళ్ళీ మనోజ్ నిద్ర లేస్తే ప్రాబ్లెమ్ అవుతుంది" అంది సుధ

"సరే సుధ" అన్నాడు ఆదిత్య

"హా సుధ వెళ్ళు మళ్ళీ ఇబ్బంది వద్దు" అంది నివి

దాంతో సుధ తను వచ్చిన దారి నుండి వెళ్ళిపోయింది.

ఆ వెంటనే ఆదిత్య నివి వైపు తిరిగాడు. చిన్న రూమ్ యే కావటంతో ఇద్దరి మధ్య కొన్ని అంగుళాల దూరం మాత్రమే ఉంది.

"రోహన్ చెప్పాడు నువ్వు నా వల్ల ఇబ్బంది పడ్డావ్, పడుతున్నావ్ అని" అన్నాడు ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ

నివి కూడా మెల్లగా అతని కళ్ళల్లోకి చూసింది. ఏం చెప్పాలో కూడా అర్ధం కావట్లేదు.

"నాకు ఎవరితో ఎలా ఉండాలో తెలియదు నివి, ఎమన్నా ఇబ్బంది పెట్టుంటే సారీ" అన్నాడు మెల్లగా

"పర్లేదు ఆదిత్య వదిలేయ్" అంది నివి

"లేదు పోయిన సారి చాలా ఎక్కువ చేసాను, నిన్ను కిస్ అంటూ ఇబ్బంది పెట్టాను" అన్నాడు ఆదిత్య

"అదేం లేదు ఆదిత్య" అంది నివి

"నిజం చెప్పు నివి" అన్నాడు మెల్లగా ఆమె దగ్గరికి జరిగి

"నిజంగా అలాంటిది ఏం లేదు" అంది నివి

ఇద్దరు అలా ఒకరి కళ్ళలోకి మరొకరు చూసుకుంటూ ఉన్నారు. ఆదిత్య దగ్గరికి జరగటంతో అతని ఊపిరి తన మెడ మీద తగులుతూ ఉంటే ఏదో మత్తుగా అనిపించింది.

"ఇబ్బంది లేదా?" అన్నాడు మళ్ళీ మత్తుగా

"ఊహు...." అంది నివి మెల్లగా తల ఆడిస్తూ

"ఇబ్బంది లేకపోతే మరి ఇంకొక ముద్దు కూడా పెట్టుకోవచ్చు" అన్నాడు ఆదిత్య

ఆ మరుక్షణమే తన చేతులతో నివి రెండు చెంపలు పట్టుకొని, ఆమె పెదాలని అందుకున్నాడు. అలానే నివి ని పక్కన ఉన్న గోడకి అదిమాడు. ఆమె రెండు పెదాలని కసిగా మార్చి మార్చి చీకటం మొదలుపెట్టాడు.

అతను అలా చేస్తాడని నివి అసలు అనుకోలేదు. కానీ అతను అంత కసిగా తన పెదాలని చప్పరిస్తూ ఉంటే ఒళ్ళంతా కసి పుట్టుకుని వస్తుంది. అతన్ని నెట్టాల్సింది పోయి, తెలియకుండానే తన చేతులు అతని వీపు మీద వేసి మీదకి లాక్కుంది.

దాంతో ఆదిత్య లో ధైర్యం పెరిగిపోయింది. అందినంత పెదవిని నోట్లోకి తీసుకుని చిన్నగా కొరుకుతూ, చప్పరించటం మొదలుపెట్టాడు. ఆ ముద్దుకి నివి కూడా కరిగిపోతూ అతని కసిని అందుకోవటానికి ట్రై చేస్తూ ఉంది.

అంతలో ఆదిత్య తన నాలుకని నివి నోట్లోకి తోసాడు. నివి కూడా తన నాలుకని అతని నాలుకకి జత కలిపింది. రెండు నాలుకలు ఒకదానికొకటి పెనవేసుకుంటూ ఒకరి రసాలని మరొకరు జుర్రుకుంటూ ఉన్నారు. అలా ఇద్దరు దాదాపు ఒక పది నిముషాలు ఆగకుండా, కసిగా ఒకరి పెదాలని మరొకరు చప్పరించుకున్నారు.

కొంతసేపటికి మెల్లగా నివి పెదాలు వదిలి, ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ

"నిన్ను చూసి అతి కష్టం మీద కంట్రోల్ అవుతున్నా నివి" అంటూ ఆమె నుదిటి మీద ముద్దు పెట్టి అక్కడ నుండి వెళ్ళిపోయాడు.

నివి గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంటూ వెళ్తున్న ఆదిత్య ని అలానే చూస్తూ ఉంది. చిన్నగా చురుక్కుమంటూ ఉంటే తన పెదాలని వేలితో తాకింది నివి. అవి కందినట్టు అనిపించింది. అసలు ఎందుకు ఆదిత్య అలా చేస్తున్నా ఏం అనట్లేదు నేను అంటూ ఆలోచనతో సతమతం అయింది.

********************************************