எனக்குத் தூக்கம் வரவில்லை. படுக்கையில் புரண்டு பார்த்தும் கண் மூடவில்லை. ப்ரியா பக்கத்தில் ஆழ்ந்து தூங்கிக்கொண்டிருந்தாள். ஆனால் என் மனசு அம்மாவின் அறையை நோக்கிச் சென்றது. அம்மாவின் உடல் வெப்பம், அந்த மெல்லிய வாசனை… குறிப்பாக அவரது கொழுத்த குண்டியின் நினைவு மட்டும் என்னைப் படுக்க விடவில்லை. அந்த வாசனை மூக்கில் தொற்றிக்கொண்டது போல் இருந்தது. கண்களை மூடினாலும் அந்தக் காட்சி மட்டும் மறையவில்லை.
என்னால் இனி படுக்க முடியாது என்று தோன்றியது. மெதுவாக எழுந்தேன். கதவைத் திறந்து, சத்தம் போடாமல் ஹால் வழியாக அம்மாவின் அறைக்குச் சென்றேன். கதவு திறந்தே கிடந்தது. உள்ளே மங்கலான வெளிச்சம். அம்மா படுக்கையில் படுத்தபடி இருந்தார். நான் உள்ளே நுழைந்தேன்.
அம்மா என்னைப் பார்த்ததும் திடுக்கிட்டு எழுந்தார். எந்த வார்த்தையும் பேசவில்லை. அவர் வேகமாக என் கையைப் பிடித்து, என்னை வெளியே இழுத்துச் சென்றார். நேராக சமையலறைக்கு. கதவை மூடினார். உள்ளே இருவரும் நின்றோம். யாரும் பேசவில்லை. கண்களால் மட்டும் பேசினோம்.
அம்மாவின் கண்களில் ஒரு புன்னகை இருந்தது. வெட்கமும், ஆசையும், ஏதோ ஒரு தைரியமும் கலந்த புன்னகை. அவர் என்னை ஒரு கணம் பார்த்துவிட்டு, திரும்பி டாய்லெட் பக்கம் நடந்தார். நான் அவரைப் பின்தொடர்ந்தேன்.
டாய்லெட்டுக்குள் அம்மா வாஷ் பேசினைப் பிடித்துக்கொண்டு, கொஞ்சம் குனிந்து நின்றார். புடவை இடுப்புக்கு மேலே சற்று உயர்ந்திருந்தது. அந்த நிலையில் அவரது பின்புறம் முழுவதும் தெரிந்தது. நான் அவர் பின்னால் சென்று, மண்டியிட்டு உட்கார்ந்தேன்.
அம்மாவின் குண்டி என் முன் இருந்தது. பெரிதாக, தடித்ததாக, மென்மையான கொழுப்புடன். இரண்டு பக்கங்களிலும் உள்ள சதை மேடுகள் வட்டமாக, முழுமையாகத் தெரிந்தன. நான் மெதுவாக இரண்டு கைகளாலும் அந்தக் குண்டியைப் பிடித்தேன். அழுத்தினேன். மிருதுவாக அழுந்தியது. அம்மா லேசாக நடுங்கினார். ஆனால் விலகவில்லை.
நான் முகத்தை அந்தக் குண்டியில் வைத்தேன். மோந்தேன். அந்த வாசனை… அம்மாவின் உடல் வாசனை + லேசான வியர்வை + பவுடர் மணம் கலந்த ஒரு பழுத்த வாசனை. அது என்னை மீண்டும் சூடாக்கியது. நான் நாக்கை நீட்டி, குண்டி பிளவை மெதுவாக நக்கினேன். மேல் பகுதியில் இருந்து கீழே வரை. அம்மாவின் உடல் இறுகியது. அவர் வாஷ் பேசினை இன்னும் இறுக்கமாகப் பிடித்தார்.
“அருண்…” என்று அவர் மெல்லிய குரலில் முணுமுணுத்தார். ஆனால் தடுக்கவில்லை.
நான் குண்டியை இரு கைகளாலும் பிரித்து, பிளவை இன்னும் திறந்து, நாக்கால் ஆழமாக நக்கினேன். ஓட்டையைச் சுற்றி நக்கினேன். அந்த இடம் சூடாகவும், மிருதுவாகவும் இருந்தது. அம்மாவின் சுவாசம் வேகமாகியது. அவர் தலையைக் குனிந்தபடி நின்றார். நான் தொடர்ந்து நக்கினேன். விரல்களால் குண்டியை அழுத்தி, கசக்கி, அனுபவித்தேன்.
சிறிது நேரம் கழித்து நான் எழுந்து நின்றேன். அம்மாவைத் திருப்பினேன். அவரது முகம் சிவந்திருந்தது. கண்கள் கலங்கியிருந்தன. நான் அவரது உதடுகளை மெதுவாகப் பற்றினேன். இந்த முறை முத்தம் மென்மையாகவும், நீண்டதாகவும் இருந்தது. அம்மாவும் லேசாகப் பதிலளித்தார். அவரது கைகள் என் முதுகைத் தொட்டன.
நாங்கள் இருவரும் அணைத்துக் கொண்டோம். அம்மாவின் உடல் வெப்பம் என்னைச் சூழ்ந்தது. நான் அவரது காதில்,
“அம்மா… உங்க வாசனை… உங்க உடல்… என்னைத் தூங்க விடல. அதனாலதான் வந்தேன்” என்றேன்.
அம்மா என் மார்பில் முகத்தை வைத்து, “நான் தூங்குனாலும் உன்னை நினைச்சுக்கிட்டே தான் இருந்தேன்” என்றார்.
நாங்கள் சிறிது நேரம் அப்படியே நின்றோம். பிறகு அம்மா மெதுவாக விலகி, “போ… ப்ரியா எழுந்திடுவா. நாளை பார்க்கலாம்” என்றார்.
நான் அம்மாவின் நெற்றியில் முத்தம் கொடுத்துவிட்டு, மெதுவாக வெளியேறினேன். ஹால் வழியாக என் அறைக்கு வந்து படுத்தேன். ஆனால் அம்மாவின் வாசனையும், அந்தக் குண்டியின் மென்மையும் இன்னும் என் மனதில் இருந்தன.
அந்த இரவு மீண்டும் தூக்கம் வரவில்லை. ஆனால் எனக்குள் ஒரு அமைதி இருந்தது. அம்மாவும் என்னை நினைத்திருந்தார் என்பது தெரிந்ததும், அந்தத் தனிமை கொஞ்சம் குறைந்தது.
என்னால் இனி படுக்க முடியாது என்று தோன்றியது. மெதுவாக எழுந்தேன். கதவைத் திறந்து, சத்தம் போடாமல் ஹால் வழியாக அம்மாவின் அறைக்குச் சென்றேன். கதவு திறந்தே கிடந்தது. உள்ளே மங்கலான வெளிச்சம். அம்மா படுக்கையில் படுத்தபடி இருந்தார். நான் உள்ளே நுழைந்தேன்.
அம்மா என்னைப் பார்த்ததும் திடுக்கிட்டு எழுந்தார். எந்த வார்த்தையும் பேசவில்லை. அவர் வேகமாக என் கையைப் பிடித்து, என்னை வெளியே இழுத்துச் சென்றார். நேராக சமையலறைக்கு. கதவை மூடினார். உள்ளே இருவரும் நின்றோம். யாரும் பேசவில்லை. கண்களால் மட்டும் பேசினோம்.
அம்மாவின் கண்களில் ஒரு புன்னகை இருந்தது. வெட்கமும், ஆசையும், ஏதோ ஒரு தைரியமும் கலந்த புன்னகை. அவர் என்னை ஒரு கணம் பார்த்துவிட்டு, திரும்பி டாய்லெட் பக்கம் நடந்தார். நான் அவரைப் பின்தொடர்ந்தேன்.
டாய்லெட்டுக்குள் அம்மா வாஷ் பேசினைப் பிடித்துக்கொண்டு, கொஞ்சம் குனிந்து நின்றார். புடவை இடுப்புக்கு மேலே சற்று உயர்ந்திருந்தது. அந்த நிலையில் அவரது பின்புறம் முழுவதும் தெரிந்தது. நான் அவர் பின்னால் சென்று, மண்டியிட்டு உட்கார்ந்தேன்.
அம்மாவின் குண்டி என் முன் இருந்தது. பெரிதாக, தடித்ததாக, மென்மையான கொழுப்புடன். இரண்டு பக்கங்களிலும் உள்ள சதை மேடுகள் வட்டமாக, முழுமையாகத் தெரிந்தன. நான் மெதுவாக இரண்டு கைகளாலும் அந்தக் குண்டியைப் பிடித்தேன். அழுத்தினேன். மிருதுவாக அழுந்தியது. அம்மா லேசாக நடுங்கினார். ஆனால் விலகவில்லை.
நான் முகத்தை அந்தக் குண்டியில் வைத்தேன். மோந்தேன். அந்த வாசனை… அம்மாவின் உடல் வாசனை + லேசான வியர்வை + பவுடர் மணம் கலந்த ஒரு பழுத்த வாசனை. அது என்னை மீண்டும் சூடாக்கியது. நான் நாக்கை நீட்டி, குண்டி பிளவை மெதுவாக நக்கினேன். மேல் பகுதியில் இருந்து கீழே வரை. அம்மாவின் உடல் இறுகியது. அவர் வாஷ் பேசினை இன்னும் இறுக்கமாகப் பிடித்தார்.
“அருண்…” என்று அவர் மெல்லிய குரலில் முணுமுணுத்தார். ஆனால் தடுக்கவில்லை.
நான் குண்டியை இரு கைகளாலும் பிரித்து, பிளவை இன்னும் திறந்து, நாக்கால் ஆழமாக நக்கினேன். ஓட்டையைச் சுற்றி நக்கினேன். அந்த இடம் சூடாகவும், மிருதுவாகவும் இருந்தது. அம்மாவின் சுவாசம் வேகமாகியது. அவர் தலையைக் குனிந்தபடி நின்றார். நான் தொடர்ந்து நக்கினேன். விரல்களால் குண்டியை அழுத்தி, கசக்கி, அனுபவித்தேன்.
சிறிது நேரம் கழித்து நான் எழுந்து நின்றேன். அம்மாவைத் திருப்பினேன். அவரது முகம் சிவந்திருந்தது. கண்கள் கலங்கியிருந்தன. நான் அவரது உதடுகளை மெதுவாகப் பற்றினேன். இந்த முறை முத்தம் மென்மையாகவும், நீண்டதாகவும் இருந்தது. அம்மாவும் லேசாகப் பதிலளித்தார். அவரது கைகள் என் முதுகைத் தொட்டன.
நாங்கள் இருவரும் அணைத்துக் கொண்டோம். அம்மாவின் உடல் வெப்பம் என்னைச் சூழ்ந்தது. நான் அவரது காதில்,
“அம்மா… உங்க வாசனை… உங்க உடல்… என்னைத் தூங்க விடல. அதனாலதான் வந்தேன்” என்றேன்.
அம்மா என் மார்பில் முகத்தை வைத்து, “நான் தூங்குனாலும் உன்னை நினைச்சுக்கிட்டே தான் இருந்தேன்” என்றார்.
நாங்கள் சிறிது நேரம் அப்படியே நின்றோம். பிறகு அம்மா மெதுவாக விலகி, “போ… ப்ரியா எழுந்திடுவா. நாளை பார்க்கலாம்” என்றார்.
நான் அம்மாவின் நெற்றியில் முத்தம் கொடுத்துவிட்டு, மெதுவாக வெளியேறினேன். ஹால் வழியாக என் அறைக்கு வந்து படுத்தேன். ஆனால் அம்மாவின் வாசனையும், அந்தக் குண்டியின் மென்மையும் இன்னும் என் மனதில் இருந்தன.
அந்த இரவு மீண்டும் தூக்கம் வரவில்லை. ஆனால் எனக்குள் ஒரு அமைதி இருந்தது. அம்மாவும் என்னை நினைத்திருந்தார் என்பது தெரிந்ததும், அந்தத் தனிமை கொஞ்சம் குறைந்தது.

![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)