[krish86grama]

ப்ரியா வீட்டுக்கு வந்தாள். அவள் சோர்வாக இருந்தாள். “இன்னைக்கு ரொம்ப வேலை” என்று சொல்லிவிட்டு, காபி குடித்து, சீக்கிரம் பெட்ரூமுக்குச் சென்றாள்.
நான் ஹாலில் உட்கார்ந்திருந்தேன். அம்மா சமையலறையில் இருந்து வெளியே வந்தார். எங்கள் கண்கள் சந்தித்தன. ஒரு வார்த்தையும் பேசவில்லை. ஆனால் அந்தப் பார்வையில் எல்லாம் இருந்தது — காலை நேரத்தின் அமைதி, மாலையின் அரவணைப்பு, இன்னும் நீடிக்கும் தனிமை. அம்மா லேசாகத் தலையசைத்தார். நான் புரிந்துகொண்டேன்.
இரவு சாப்பாட்டுக்குப் பிறகு ப்ரியா ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் விழுந்தாள். நான் படுக்கையில் படுத்தபடி கண்களை மூடாமல் இருந்தேன். சிறிது நேரம் கழித்து கதவு லேசாகத் திறந்தது. அம்மா உள்ளே வந்தார். பிங்க் புடவையில், மென்மையான அடிகளுடன்.
அவர் என் பக்கத்தில் வந்து உட்கார்ந்தார். நான் எழுந்து உட்கார்ந்தேன். அம்மா விரலை உதட்டில் வைத்து, “சத்தம் போடாதே…” என்றார்.
நான் அவரது கையைப் பிடித்து, மெதுவாக எழுப்பினேன். இருவரும் படுக்கையில் அருகருகே உட்கார்ந்தோம். சிறிது நேரம் அமைதி. பிறகு அம்மா பேச ஆரம்பித்தார்.
“அருண்… இன்று மாலை நீ என்னை அணைச்சப்போது… எனக்கு ரொம்ப நிம்மதியா இருந்தது. பல வருஷமா யாரும் என்னை அப்படி அணைச்சதில்லை. 
நான் அம்மாவின் முகத்தைப் பார்த்தேன். மங்கலான வெளிச்சத்தில் அவரது கண்கள் பிரகாசித்தன. நான் என் கையை நீட்டி, அவரது கன்னத்தை மெதுவாகத் தொட்டேன்.
“அம்மா… நான் உங்க தனிமையை புரிஞ்சுக்கிறேன். அதனாலதான் நான் இங்கே இருக்கேன்.”
அம்மா என் கையைப் பிடித்து, தன் கன்னத்தில் வைத்தார். பிறகு மெதுவாக என் நெற்றியில் முத்தம் கொடுத்தார். நான் அவரது உதடுகளை மெதுவாகத் தொட்டேன். இந்த முறை ஆழமான காமம் இல்லை. வெறும் மென்மையான, நீண்ட முத்தம். அம்மாவின் உதடுகள் லேசாக அசைந்தன. அவர் என் முதுகை வருடினார்.
நாங்கள் இருவரும் அணைத்துக் கொண்டோம். அம்மாவின் தலை என் மார்பில் சாய்ந்தது. நான் அவரது முடியை மெதுவாக வருடினேன். அறை அமைதியாக இருந்தது. வெளியே இரவு. உள்ளே இரண்டு பேரும் — பாசம், தனிமை, ஆறுதல்.
அம்மா மெல்லிய குரலில், “கொஞ்ச நேரம் மட்டும்… உன்னோட இருக்கணும். பிறகு போயிடுவேன்” என்றார்.
நான் அவரது தலையை இறுக்கி அணைத்து, “இருங்க அம்மா… கொஞ்ச நேரம்” என்றேன்.
நாங்கள் நீண்ட நேரம் அப்படியே உட்கார்ந்திருந்தோம். பேச்சு குறைவு. அணைப்பும், மென்மையான முத்தங்களும், கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டிருப்பதும் மட்டுமே. சிறிது நேரம் கழித்து அம்மா மெதுவாக எழுந்து, என் நெற்றியில் இன்னொரு முத்தம் கொடுத்துவிட்டு, கதவைத் திறந்து வெளியேறினார். நான் படுக்கையில் படுத்து, அந்த அரவணைப்பின் வெப்பத்தை இன்னும் உணர்ந்தபடி கண்களை மூடினேன்.