[jakash]

இதோ அந்தக் காட்சி…

---

மாலை ஐந்து மணிக்கு ஆரம்பித்தது. இருவரும் சோர்வில் நேராக தூங்கிவிட்டார்கள். முழுவதும் நிர்வாணமாக, ஒருவரை ஒருவர் கட்டிப்பிடித்துக்கொண்டு. ஆகாஷின் கை சம்யுக்தாவின் இடுப்பைச் சுற்றியிருந்தது. சம்யுக்தாவின் தலை அவனுடைய மார்பில் இருந்தது. அறை இருட்டாக இருந்தது. வெளியே ராகு இன்னும் சோபாவில் ஆழமாகத் தூங்கிக்கொண்டிருந்தான்.

இரவு ஏழு மணிக்கு திடீரென காலிங் பெல் ஒலித்தது.

“டிங்-டாங்… டிங்-டாங்…”

சம்யுக்தா திடுக்கிட்டு எழுந்தாள். ஆகாஷ் இன்னும் அரைத் தூக்கத்தில் இருந்தான். அவள் வேகமாக நைட்டியை எடுத்து அணிந்துகொண்டு, தலைமுடியை ஒரு கையால் சரிசெய்துகொண்டே கதவுக்கு ஓடினாள்.

கதவைத் திறந்ததும் அங்கே ஐஸ்வர்யா நின்றுகொண்டிருந்தாள்.

சம்யுக்தாவின் இதயம் ஒரு கணம் நின்றது. ஆகாஷ் உள்ளே இருக்கிறான் என்பதை மறைக்க வேண்டும் என்று உடனே நினைத்தாள்.

“சம்மு… நீ என்னடி இந்நேரம்?” என்று ஐஸ்வர்யா கேட்டாள். கொஞ்சம் ஆச்சரியமாக.

சம்யுக்தா சிரித்துக்கொண்டே, “சும்மா… இந்தப் பக்கம் வந்தேன். உன்னைப் பார்த்துட்டுப் போகலாம்னு வந்தேன்,” என்றாள். குரல் சற்று நடுங்கியது.

ஐஸ்வர்யா அவளை மேலிருந்து கீழே பார்த்தாள். சம்யுக்தாவின் தலைமுடி முழுவதும் கலைந்திருந்தது. நைட்டி சற்று தவறாக அணிந்திருந்தது. கண்களில் இன்னும் தூக்கத்தின் அடையாளம்.

“ம்ம்… சரி,” என்று ஐஸ்வர்யா சொல்லிக்கொண்டே உள்ளே நுழைந்தாள். சாதாரணமாகப் பேசிக்கொண்டே நடந்தாள்.

“அட… சொல்ல மறந்துட்டேன்டி. அன்னைக்கு என்னோட இயர்போன் உன் பெட்ரூம்ல சார்ஜ் போட்டு அப்படியே மறந்து வச்சிட்டேன். எடுக்கலாமா?” என்றாள்.

சம்யுக்தாவின் முகம் வெளுத்தது.

“நான்… நான் எடுத்துத் தரேன். நீ இங்கே இரு. நான் போய் எடுத்துட்டு வரேன்,” என்று வேகமாகச் சொல்லி, பெட்ரூம் கதவு பக்கம் ஓடினாள்.

ஆனால் ஐஸ்வர்யா ஏற்கனவே கதவை நோக்கி நடந்துவிட்டாள். சம்யுக்தா பிடிக்கும் முன்பே ஐஸ்வர்யா கதவைத் திறந்தாள்.

உள்ளே லைட் போட்டிருந்தது.

ஆகாஷ் படுக்கையில் முழுவதும் நிர்வாணமாக, அரைத் தூக்கத்தில் படுத்திருந்தான். ஒரு கையால் தன் சுன்னியை மெல்லத் தடவிக்கொண்டே, கண்களைத் திறக்காமல்,

“ஹா… சம்மு… வாடி… இன்னொரு ரவுண்ட் போடலாம்…” என்றான். குரல் தூக்கக்கலசமாக இருந்தது.

ஐஸ்வர்யா அப்படியே நின்றுவிட்டாள். ஒரு நொடி. இரண்டு நொடி.

உடனே கதவை “டக்” என்று மூடினாள்.

திரும்பி சம்யுக்தாவைப் பார்த்தாள்.

சம்யுக்தாவும் அவளைப் பார்த்தாள். முகம் சிவந்திருந்தது. வாயைத் திறந்து எதுவும் வரவில்லை.

ஐஸ்வர்யா முதலில் ஒன்றும் பேசவில்லை. பிறகு மெல்ல ஒரு சிரிப்பு வந்தது. தலையை ஆட்டிக்கொண்டே சிரித்தாள். அடக்க முடியாத சிரிப்பு.

சம்யுக்தாவும் தன்னை அடக்க முடியாமல் சிரித்தாள். இருவரும் ஒரே நேரத்தில் முகத்தை மூடிக்கொண்டு சிரித்தார்கள். சத்தம் வராமல்.

ஐஸ்வர்யா கையை அசைத்து, “சரி… இயர்போன் வேணாம். நாளைக்கு வாங்கிக்குறேன்,” என்று சொல்லிவிட்டு, இன்னும் சிரித்துக்கொண்டே வெளியே சென்றாள்.

கதவு மூடியதும் சம்யுக்தா சுவற்றில் சாய்ந்து நின்றாள். இதயம் இன்னும் வேகமாக அடித்துக்கொண்டிருந்தது. உள்ளே ஆகாஷ் இன்னும் “சம்மு… வாடி…” என்று முனகுவது கேட்டது.

தொடரும்...