Adultery அரசியல்வாதியின் பிடியில் ஒரு பேரழகி

[Sivamurugan 85]

தேவிகா — முதல் பாகம்

காட்சி 1 — காலை நேரம், தேவிகா வீடு

காலை மணி ஏழு. தேவிகா சமையலறையில் காலை உணவைத் தயாரித்துக் கொண்டிருந்தாள். கண்ணன் குளித்து முடித்துவிட்டு வேலைக்குக் கிளம்பத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தான். அவர்களுடைய குழந்தை ஹாலில் விளையாடிக்கொண்டிருந்தது.

கண்ணன்: தேவிகா, என்னம்மா இன்னும் சமையலறையிலேயே இருக்க? நேரம் ஏழு மணி ஆகுது. நாம குழந்தையை அம்மா வீட்டில் விட்டுட்டு அவரவர் வேலைக்குப் போகணும். நீயும் சீக்கிரம் ரெடி ஆகு. இன்னைக்கு எனக்கு காலையிலேயே கொஞ்சம் வேலை இருக்கு. உனக்கும் ஆபீஸ்ல வேலை இருக்குன்னு நேத்தே சொன்னியே. அதனால நாம லேட் பண்ணாம கிளம்பிடலாம். குழந்தைக்குத் தேவையான பொருட்களெல்லாம் எடுத்து வச்சிட்டியா? எதையாவது மறந்துட்டா மறுபடியும் வீட்டுக்கு வர வேண்டியிருக்கும்.

தேவிகா: எல்லாம் எடுத்து வச்சிட்டேன் கண்ணன். குழந்தைக்குத் தேவையான துணி, பால் பாட்டில், விளையாடுற பொம்மை எல்லாத்தையும் பேக்ல போட்டு வச்சிட்டேன். நான் சாப்பாடு மட்டும் எடுத்து வைக்கிறேன். நீ போய் வண்டியை எடு. இன்னைக்கு எங்க ஆபீஸ்ல அடுத்த வாரம் நடக்கப்போற அரசு விழாவைப் பத்தி பேசுவாங்கன்னு நினைக்கிறேன். அமைச்சர் ராமசந்திரன் வரப்போறாராம். அதனால மேலதிகாரிகள் எல்லாரும் வேலைகளைச் சீக்கிரம் முடிக்கச் சொல்லுவாங்க. நான் லேட்டா போனா தேவையில்லாம கேள்வி கேட்பாங்க.

கண்ணன்: சரி, நீ உன்னுடைய வேலையைப் பார்த்துக்கோ. ஆனா ஆபீஸ்ல வேலை அதிகமா இருக்குன்னு சாப்பிடாம இருக்காதே. நீ ஒரு விஷயத்தை எடுத்துக்கிட்டா அதை முடிக்கிற வரைக்கும் வேற எதையும் கவனிக்க மாட்டேங்கிற. அதனாலதான் சொல்றேன். வேலை முக்கியம்தான், ஆனால் உடம்பும் முக்கியம். உனக்கு ஏதாவது பிரச்சினைன்னா என்கிட்ட சொல்லு. எதுவாக இருந்தாலும் நாம ரெண்டு பேரும் பேசித் தீர்த்துக்கலாம். எல்லாத்தையும் நீயே மனசுக்குள்ள வச்சுக்கிட்டு கவலைப்பட வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

தேவிகா: எனக்குத் தெரியும் கண்ணன். நீ என்மேல எவ்வளவு அக்கறையா இருக்கேன்னு எனக்குத் தெரியாதா? நான் ஏதாவது சின்ன விஷயம் சொன்னால்கூட அதை பெருசா எடுத்துக்கிட்டு எனக்கு என்ன உதவி செய்யலாம்னு யோசிப்பே. அதனாலதான் ஆபீஸ்ல நடக்கிற விஷயங்களைக்கூட உன்கிட்ட சொல்லுவேன். சரி, நீ இப்போ கிளம்பத் தயாராகு. நான் குழந்தையைத் தூக்கிக்கிட்டு வந்துடுறேன். அம்மா வீட்டுக்குப் போயிட்டு அங்கிருந்து நேரா ஆபீஸுக்குப் போயிடலாம்.

கண்ணன்: அதுசரி, இன்னொரு விஷயம் தேவிகா. இன்னைக்கு ஆபீஸ்ல ஏதாவது முக்கியமான மீட்டிங் இருந்தாலும் பதற்றப்படாதே. உன்னுடைய வேலையை நீ ஒழுங்கா செய்வது எனக்குத் தெரியும். யாராவது தேவையில்லாம அழுத்தம் கொடுத்தாலும் நிதானமா பேசு. எல்லோரிடமும் மரியாதையா நடந்துக்கிறது நல்ல விஷயம்தான். ஆனா அதுக்காக உனக்குப் பிடிக்காத விஷயத்துக்கெல்லாம் சரின்னு சொல்ல வேண்டிய அவசியம் இல்லை. உன்னுடைய மனசுக்கு எது சரின்னு படுதோ அதன்படி நடந்துக்கோ.

தேவிகா: சரி சார், உங்களுடைய அறிவுரை எல்லாம் கேட்டாச்சு! இப்போ கிளம்பலாமா? தினமும் காலையில என்னை வேலைக்குப் போக விடுறதுக்கு முன்னாடி ஒரு கூட்டமே நடத்திடுறீங்க. ஆனாலும் நீ சொல்றது சரிதான். நான் என்னுடைய வேலையைச் சரியா பார்த்துக்குவேன். நீயும் வண்டியை மெதுவா ஓட்டிக்கிட்டுப் போ. ரோட்ல அவசரப்படாதே. மாலையில் சீக்கிரம் வந்துட்டா குழந்தையைக் கூட்டிட்டு வெளியே எங்காவது போகலாம்.

கண்ணன்: அதுதான் எனக்கும் ஆசை. சரி, வா போகலாம். நம்ம குழந்தை அம்மா வீட்டுக்குப் போற சந்தோஷத்துல இப்பவே ரெடியா இருக்கா பாரு! இந்தக் குட்டிக்கு பாட்டி வீடுதான் ரொம்பப் பிடிச்ச இடம் போல இருக்கு.

தேவிகா சிரித்துக்கொண்டே குழந்தையைத் தூக்கினாள். இருவரும் வீட்டைப் பூட்டிவிட்டு வண்டியில் கிளம்பினார்கள்.

தேவிகாவின் அம்மா, அப்பா வீடு

தேவிகாவும் கண்ணனும் குழந்தையுடன் வீட்டுக்கு வந்ததும், தேவிகாவின் அம்மா வாசலுக்கு வந்தாள். குழந்தை பாட்டியைப் பார்த்ததும் கையை நீட்டியது.

தேவிகாவின் அம்மா: என்னம்மா தேவிகா, இன்னைக்கு கொஞ்சம் சீக்கிரமாவே வந்துட்டீங்க போல இருக்கே! வா, குழந்தையை என்னிடம் கொடு. காலையில சாப்பிட்டாளா? வீட்டில் ஒழுங்கா சாப்பிட்டாளா, இல்ல வழக்கம்போல விளையாடிட்டே இருந்தாளா? நீ வேலைக்குப் போற நேரத்துல அவளைப் பத்திக் கவலைப்படாதே. நான் பார்த்துக்கிறேன். உனக்கு வேலை முடிஞ்சதும் வந்து கூட்டிட்டுப் போனா போதும். குழந்தைக்கு என்னென்ன வேணுமோ அதையெல்லாம் சொல்லிட்டுப் போ. நாங்க இருக்கிற வரைக்கும் நீ எதுக்கும் கவலைப்பட வேண்டாம்.

தேவிகா: அம்மா, காலையில சாப்பாடு கொடுத்துட்டேன். இப்போ அவளுக்குப் பசிக்காது. மதியம் பன்னிரண்டு மணிக்கு ஏதாவது சாப்பிடக் கொடுங்க. அவளுக்குப் பிடிச்ச உணவை நீங்க கொடுத்தா சாப்பிடுவா. இந்தப் பையில அவளுடைய துணியும் பால் பாட்டிலும் இருக்கு. தூக்கம் வந்தா கொஞ்ச நேரம் தூங்க வச்சிடுங்க. இன்னைக்கு எங்க ஆபீஸ்ல வேலை கொஞ்சம் அதிகமா இருக்கும்னு நினைக்கிறேன். அதனால மாலையில் வர கொஞ்சம் லேட் ஆனாலும் ஆகலாம். நான் கிளம்புறதுக்கு முன்னாடி உங்களுக்குப் போன் பண்ணி சொல்லிடுறேன்.

தேவிகாவின் அப்பா: தேவிகா, நீ வேலை பாக்குறதை நினைச்சு எங்களுக்குச் சந்தோஷம்தான். உனக்கு உதவி செய்ய எங்களால் முடிஞ்சதை நாங்க செய்வோம். குழந்தையைப் பத்தி யோசிச்சு நீ வேலையில் கவனத்தை இழக்க வேண்டாம். நாங்க அவளைப் பார்த்துக்கிறோம். ஆனா ஒரு விஷயம் மட்டும் நினைவில் வச்சுக்கோ. வேலை எவ்வளவு முக்கியமோ அதே அளவுக்கு உன்னுடைய நிம்மதியும் முக்கியம். ஆபீஸ்ல ஏதாவது பிரச்சினை வந்தா அதை வீட்டுக்கு வந்து எங்களிடம் சொல்லலாம். உன்னால் சமாளிக்க முடியாத விஷயத்தை நீ மட்டும் தனியா சமாளிக்கணும்னு நினைக்காதே.

தேவிகா: சரிப்பா, நீங்க எதுக்கும் கவலைப்படாதீங்க. எனக்கு ஆபீஸ்ல இதுவரைக்கும் எந்தப் பெரிய பிரச்சினையும் கிடையாது. எல்லோரும் நல்லபடியாகத்தான் பேசுவாங்க. நான் என்னுடைய வேலையை ஒழுங்கா செய்வேன். நீங்க குழந்தையைப் பார்த்துக்கிறீங்கன்னு நினைக்கும்போதே எனக்கு நிம்மதியா இருக்கு. அம்மா, அவள் ஏதாவது அடம்பிடிச்சா கோபப்படாதீங்க. இன்னும் சின்னக் குழந்தைதானே! அவளுக்கு எது நல்லதுன்னு மெதுவா சொல்லிக் கொடுங்க. மாலையில் நான் வந்ததும் உங்களுக்கு உதவி செய்றேன்.

கண்ணன்: மாமா, மாமி, ரொம்ப நன்றி. நாங்க ரெண்டு பேரும் வேலைக்குப் போறதால குழந்தையை யாரிடம் விடுறதுன்னு கவலைப்பட்டோம். நீங்க இருக்கிறதால அந்தக் கவலை இல்லாமல் போயிடுச்சு. தேவிகாவுக்கு ஆபீஸ்ல வேலை அதிகமா இருந்தாலும் குழந்தையைப் பத்தி யோசிச்சுக்கிட்டே இருப்பா. அதனால நீங்க அவளைப் பார்த்துக்கிறீங்கன்னு சொல்லி நான்தான் அவளுக்குத் தைரியம் சொல்லணும். மாலையில் என்னால சீக்கிரம் வர முடிஞ்சா நானே வந்து கூட்டிட்டுப் போறேன். இல்லன்னா தேவிகா வந்துடுவா.

தேவிகாவின் அம்மா: கண்ணா, நீ எதுக்காக நன்றி சொல்ற? இது எங்களுடைய பேரக்குழந்தை. அவளைப் பார்த்துக்கிறது எங்களுக்கு சந்தோஷம்தான். நீங்க ரெண்டு பேரும் நல்லபடியாக இருக்கணும். தேவிகா சின்ன வயசிலிருந்தே எந்த வேலையைக் கொடுத்தாலும் பொறுப்பா செய்வா. இப்பவும் அப்படித்தான் இருக்கா. ஆனா சில நேரம் தனக்கு என்ன கஷ்டம் இருந்தாலும் வெளியே சொல்ல மாட்டா. நீ அவளிடம் அடிக்கடி பேசிக்கிட்டிரு. மனசுல ஏதாவது இருந்தா உன்னிடம் சொல்லுற அளவுக்கு அவளுக்கு நம்பிக்கை இருக்கணும். சரி, நீங்களும் கிளம்புங்க. நேரம் ஆகுது.

தேவிகா: சரி அம்மா, நாங்க கிளம்புறோம். குழந்தை, பாட்டி தாத்தாவிடம் நல்லா இரு. அம்மா மாலையில் வந்துடுவேன். அழக்கூடாது, சரியா? நான் போயிட்டு வர்றேன். நீ சாப்பிட்டு விளையாடு. அம்மா வந்ததும் உன்னைக் கூட்டிட்டுப் போறேன்.

குழந்தையை முத்தமிட்டுவிட்டு தேவிகா கண்ணனுடன் கிளம்பினாள்.

கண்ணன்: தேவிகா, உனக்கு இன்னைக்கு வேலை அதிகம்னு சொன்னியே. நான் உன்னை ஆபீஸ்ல இறக்கிவிட்டுட்டுப் போறேன். மாலையில் நேரம் கிடைச்சா போன் பண்ணு. உன்னுடைய வேலை முடிஞ்சதும் சொல்லு. என்னால வர முடியும்னா வந்து உன்னை அழைச்சிட்டுப் போறேன்.

தேவிகா: சரி கண்ணன். நீ உன்னுடைய வேலையைப் பார்த்துக்கோ. நான் வேலை முடிஞ்சதும் போன் பண்றேன். இன்னைக்கு என்ன நடக்குதுன்னு தெரியல. அரசு விழாவுக்கான வேலைகள் ஆரம்பிச்சுட்டா எல்லோரும் கொஞ்சம் பரபரப்பா இருப்பாங்க. சரி, நான் வந்துட்டேன். நீ கவனமா போயிட்டு வா.

கண்ணன் தேவிகாவை அலுவலகத்தில் இறக்கிவிட்டுவிட்டு தன்னுடைய வேலைக்குக் கிளம்பினான்.

வருவாய்த் துறை அலுவலகம்

காலை ஒன்பது மணி. தேவிகா அலுவலகத்திற்குள் நுழைந்தாள். அவளுடைய தோழி பார்கவி ஏற்கெனவே வந்து தன்னுடைய மேசையில் உட்கார்ந்திருந்தாள். தேவிகாவைப் பார்த்ததும் சிரித்துக்கொண்டே பேச ஆரம்பித்தாள்.

பார்கவி: என்ன தேவிகா, இன்னைக்கு கொஞ்சம் லேட்டா வர்ற மாதிரி இருக்கு? தினமும் நேரத்துக்கு வந்துடுவியே! என்ன, வீட்டில் வேலை அதிகமா? குழந்தையை அம்மா வீட்டில் விட்டுட்டு வந்தியா? சரி, அதெல்லாம் இருக்கட்டும். உனக்கு ஒரு முக்கியமான விஷயம் தெரியுமா? அடுத்த வாரம் நம்ம மாவட்டத்தில் நடக்கப்போற அரசு விழாவுக்கு அமைச்சர் ராமசந்திரன் வரப்போறாராம். அதுக்கான ஏற்பாடுகள் எல்லாம் நம்ம அலுவலகம் மூலமாவும் நடக்கப்போகுது. அதனால நம்ம மேலதிகாரிகள் இன்னைக்கு ஒரு மீட்டிங் வைக்கப் போறதாகச் சொல்றாங்க.

தேவிகா: ஆமாம் பார்கவி, வீட்டிலிருந்து வரும்போதே இதைத்தான் நினைச்சுக்கிட்டு வந்தேன். அமைச்சர் வர்றார்னா ஏற்பாடுகள் கொஞ்சம் பெருசாதான் இருக்கும். நம்மளுக்கும் ஏதாவது வேலை கொடுப்பாங்க. நாம நம்ம வேலையைச் சரியா செய்தா போதும். ஆனா நீ ஏதோ முக்கியமான விஷயம் தெரியும்னு சொன்னியே, அது என்ன? அமைச்சர் வர்றதுதானே எல்லோருக்கும் தெரியும். அதுல வேற என்ன விஷயம் இருக்கு? உன் முகத்தைப் பார்த்தா ஏதோ ரகசியம் சொல்லப்போற மாதிரி இருக்கே!

பார்கவி: தேவிகா, நான் சொல்றதை நீ சாதாரணமா எடுத்துக்காதே. இந்த ராமசந்திரன் அமைச்சர் வெளியில பார்க்கிறதுக்கு நல்லவராகத்தான் இருப்பார். கூட்டங்களில் பேசும்போது மக்களுக்காக உயிரையே கொடுக்கிற மாதிரி பேசுவார். பெண்களுக்கு மரியாதை கொடுக்கணும், பெண்களைப் பாதுகாக்கணும்னு பெரிய பெரிய வார்த்தைகளெல்லாம் பேசுவார். ஆனா அவரைப் பத்தி எனக்குத் தெரிஞ்ச சில விஷயங்கள் நல்லா இல்லை. குறிப்பா பெண்கள் விஷயத்தில் அவர் நடந்துக்கிற விதத்தைப் பத்தி சிலர் மோசமா பேசுறாங்க. அவருக்கு அதிகாரமும் பணமும் இருக்கிறதால யாரும் வெளிப்படையா எதுவும் சொல்லப் பயப்படுறாங்க. அதனால அவரைச் சந்திக்கும்போது கொஞ்சம் கவனமா இரு.

தேவிகா: என்ன பார்கவி, நீ சொல்றதைப் பார்த்தா அவர் ஏதோ பெரிய குற்றவாளி மாதிரி பேசுற! ஒருத்தரைப் பத்தி யாரோ சொன்னாங்கன்னு மட்டும் வச்சு நாம முடிவு செய்யக்கூடாது. அவர் ஒரு அமைச்சர். தினமும் எத்தனையோ பேர் அவரைச் சந்திக்கிறாங்க. அரசு விழாக்களுக்கு வர்றார், மக்களிடம் பேசுறார். நம்ம மாதிரி அரசு ஊழியர்களும் அவருடன் வேலை தொடர்பாகப் பேச வேண்டியிருக்கும். அப்படியிருக்கும்போது அவர் பெண்கள் விஷயத்தில் மோசமானவர்னு எப்படி நம்புறது? யாராவது பொறாமையில் கூட இப்படிப் பேசலாம் இல்லையா?

பார்கவி: நீ சொல்றது சரிதான் தேவிகா. ஆதாரம் இல்லாம யாரையும் குற்றம் சொல்லக்கூடாது. ஆனா நான் உன்கிட்ட இதைச் சொல்றதுக்கு ஒரு காரணம் இருக்கு. எல்லா விஷயங்களையும் நேரில் பார்த்துத்தான் நம்பணும்னு நினைக்கக்கூடாது. சில நேரம் நமக்குத் தெரியாத விஷயங்கள் நிறைய நடந்திருக்கும். அதிகாரத்தில் இருக்கிறவங்க மேல யாராவது புகார் கொடுத்தாலும் அந்தப் புகார் வெளியே வராமல் போகலாம். அதனாலதான் சொல்றேன், அவரிடம் பேசும்போது உன்னுடைய வேலையைப் பத்தி மட்டும் பேசு. தனியா எங்கேயாவது அழைத்தால் உடனே போயிடாதே. அலுவலகத்தில் இருக்கிற மற்றவர்களுக்கும் தகவல் சொல்லிவிட்டு போ. இதெல்லாம் உன்னுடைய பாதுகாப்புக்காகத்தான் சொல்றேன்.

தேவிகா: சரி பார்கவி, நீ என் தோழி என்பதால என்மேல அக்கறை வச்சுச் சொல்றேன்னு புரியுது. அதுக்கு நன்றி. ஆனா நான் யாரைப் பார்த்தாலும் சந்தேகப்பட்டுக்கிட்டே இருக்க முடியாது. என்னுடைய வேலையை நான் நேர்மையா செய்வேன். யாராவது தவறா நடந்துக்கிட்டா அப்போ அதைப் பத்திப் பேசலாம். அதுக்கு முன்னாடியே ஒருத்தரைத் தப்பானவர்னு நினைக்க எனக்கு விருப்பமில்லை. மேலும், ஒரு அமைச்சர் அரசு விழாவுக்கு வர்றார்னா அது நம்ம அலுவலகத்துக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வேலை. நாம அதைச் சரியா முடிக்கணும். அவ்வளவுதான் என்னுடைய எண்ணம்.

பார்கவி: சரி தேவிகா, நீ சொல்றது புரியுது. நான் உன்னைப் பயமுறுத்தணும்னு சொல்லல. நீ அழகா இருக்கிறதால எல்லோரும் உன்னை நல்ல விதமாத்தான் பார்ப்பாங்கன்னு நினைக்காதே. சில பேர் மற்றவர்களுடைய அழகையும் நல்ல குணத்தையும் தங்களுக்குச் சாதகமா பயன்படுத்திக்க நினைப்பாங்க. அதனாலதான் சொல்றேன். நீ எப்பவும் நிதானமா இரு. யாராவது உன்னிடம் தேவையில்லாம நெருங்கிப் பழக முயற்சி செய்தால் உடனே கவனிச்சுக்கோ. சரி, இப்போ இதைப் பத்தி பேசினது போதும். நம்ம மேலதிகாரி வந்துட்டா வேலை ஆரம்பிச்சிடும்.

அந்த நேரத்தில் அலுவலக உதவியாளர் உள்ளே வந்து, எல்லா ஊழியர்களும் கூட்ட அறைக்கு வரும்படி மேலதிகாரி அழைப்பதாகச் சொன்னார்.

 மேலதிகாரியின் மீட்டிங் அறை

அலுவலக ஊழியர்கள் அனைவரும் கூட்ட அறையில் உட்கார்ந்திருந்தார்கள். மேலதிகாரி கோப்புகளை மேசையில் வைத்துவிட்டு பேச ஆரம்பித்தார்.

மேலதிகாரி: எல்லாருக்கும் வணக்கம். அடுத்த வாரம் நம்ம மாவட்டத்தில் அரசு விழா நடைபெற இருக்கிறது. அந்த விழாவில் அமைச்சர் ராமசந்திரன் கலந்துகொள்ள இருக்கிறார். அதனால் நம்ம வருவாய்த் துறையிலிருந்து சில முக்கியமான ஆவணங்களையும் அறிக்கைகளையும் தயார் செய்ய வேண்டியிருக்கிறது. ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தனியாகப் பொறுப்புகள் கொடுக்கப்படும். யாரும் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வேலையை அலட்சியமாக எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது. விழாவுக்கு முன்னாடி எல்லா கோப்புகளும் சரிபார்க்கப்பட்டு தயாராக இருக்க வேண்டும். ஏதாவது சந்தேகம் இருந்தால் இப்போதே கேளுங்கள்.

தேவிகா: சார், அரசு விழாவுக்குத் தேவையான ஆவணங்கள் தொடர்பாக எங்களுக்குத் தனியாகப் பொறுப்புகள் கொடுக்கப்படுமா? அப்படிக் கொடுத்தால் எந்தெந்த கோப்புகளை முதலில் சரிபார்க்க வேண்டும் என்பதைத் தெரிந்துகொள்ளலாம். சில கோப்புகளில் பழைய ஆவணங்களும் புதிய ஆவணங்களும் ஒன்றாக இருக்கும். அதனால் எதையும் தவறவிடாமல் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டியிருக்கும். நாங்கள் எங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வேலையைச் சரியான நேரத்தில் முடித்துவிடுகிறோம். தேவையான விவரங்களை முன்கூட்டியே கொடுத்தால் எங்களுக்கு இன்னும் வசதியாக இருக்கும்.

மேலதிகாரி: நல்லது தேவிகா. உனக்கு நில ஆவணங்கள் தொடர்பான சில கோப்புகளைச் சரிபார்க்கும் பொறுப்பு கொடுக்கப்படும். குறிப்பாக அரசு விழாவில் அறிவிக்கப்படவுள்ள சில திட்டங்கள் தொடர்பான நில விவரங்களையும் ஆவணங்களையும் சரிபார்க்க வேண்டும். அந்தக் கோப்புகளில் ஏதாவது முரண்பாடு இருந்தால் அதைத் தனியாகக் குறித்துவிட்டு என்னிடம் சமர்ப்பிக்க வேண்டும். யாருடைய அழுத்தத்திற்காகவும் ஆவணங்களில் மாற்றம் செய்யக்கூடாது. அரசு அலுவலகத்தில் நாம் வேலை பார்க்கிறோம் என்பதால் விதிமுறைகளின்படிதான் எல்லா வேலைகளையும் செய்ய வேண்டும். இது எல்லோருக்கும் பொருந்தும்.

பார்கவி: சார், இந்த விழாவுக்காக வெளியிலிருந்து அதிகாரிகள் யாராவது வருவார்களா? அமைச்சர் அலுவலகத்திலிருந்து நேரடியாகக் கோப்புகளைப் பற்றிக் கேட்பார்களா? அப்படி இருந்தால் நம்ம அலுவலகத்தில் யாரைத் தொடர்புகொள்ள வேண்டும் என்று முன்கூட்டியே சொல்லிவிட்டால் நன்றாக இருக்கும். ஏனென்றால் விழா நேரத்தில் ஒரே நேரத்தில் பல பேர் பல விஷயங்களைக் கேட்பார்கள். அப்போ குழப்பம் ஏற்படாமல் இருக்க நமக்கு ஒரு தெளிவான வழிமுறை இருந்தால் நல்லது.

மேலதிகாரி: நல்ல கேள்வி பார்கவி. அமைச்சர் அலுவலகத்திலிருந்து சிலர் தொடர்புகொள்ளலாம். ஆனால் எந்தக் கோப்பாக இருந்தாலும் முதலில் என்னிடம் தெரிவிக்க வேண்டும். நேரடியாக யாராவது வந்து ஆவணங்களைக் கேட்டால், சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரியின் அனுமதி இல்லாமல் கோப்புகளை ஒப்படைக்க வேண்டாம். நம்முடைய வேலைகளில் வெளிப்படைத்தன்மை இருக்க வேண்டும். குறிப்பாக நில ஆவணங்கள் தொடர்பான விஷயங்களில் மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண்டும். ஏனென்றால் ஒரு சிறிய தவறுகூட பின்னால் பெரிய பிரச்சினையை ஏற்படுத்தலாம்.

தேவிகா: சரி சார். எங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பொறுப்பை நாங்கள் சரியாகச் செய்வோம். ஆவணங்களில் ஏதாவது சந்தேகம் இருந்தால் அதை மறைக்காமல் உங்களிடம் தெரிவிக்கிறோம். அரசு விழாவுக்கான ஏற்பாடுகள் என்பதால் எல்லோரும் கூடுதல் கவனத்துடன் வேலை செய்வோம். எனக்கு எந்தக் கோப்புகள் கொடுக்கப்படுகிறதோ அவற்றை ஒவ்வொன்றாகச் சரிபார்த்து, தேவையான விவரங்களைத் தனியாகக் குறிப்பெடுத்து உங்களிடம் சமர்ப்பிக்கிறேன்.

மேலதிகாரி: சரி. இன்னொரு முக்கியமான விஷயம். அமைச்சர் ராமசந்திரன் அவர்களுடைய அலுவலகத்திலிருந்து நாளை சில விவரங்கள் கேட்கப்படலாம். அதற்காக எல்லோரும் தயாராக இருங்கள். விழா ஏற்பாடுகள் தொடர்பான அதிகாரப்பூர்வமான தகவல்களை மட்டுமே பகிர வேண்டும். யாராவது தனிப்பட்ட முறையில் ஏதாவது கேட்டாலும் அலுவலக விதிமுறைகளின்படி நடந்துகொள்ளுங்கள். நம்முடைய பணியில் நேர்மையும் பொறுப்பும் முக்கியம். சரி, இன்றைய கூட்டம் முடிந்தது. எல்லோரும் அவரவர் வேலையைத் தொடங்கலாம்.

கூட்டம் முடிந்ததும் ஊழியர்கள் தங்களுடைய மேசைகளுக்குச் சென்றார்கள். தேவிகா தனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கோப்புகளை எடுத்துக்கொண்டு உட்கார்ந்தாள்.

காட்சி 5 — தேவிகா, பார்கவி மீண்டும் பேசுகிறார்கள்

பார்கவி: தேவிகா, மீட்டிங்கில் சார் சொன்னதை எல்லாம் கேட்டியா? நில ஆவணங்கள் தொடர்பான கோப்புகள் உனக்குக் கொடுக்கப்படப் போகுதுன்னு சொன்னார். அதனாலதான் நான் இன்னும் கொஞ்சம் கவனமா இருக்கச் சொல்றேன். அமைச்சர் அலுவலகத்திலிருந்து யாராவது நேரடியாக உன்னைத் தொடர்புகொண்டால் உடனே மேலதிகாரியிடம் சொல்லிடு. உன்னுடைய வேலை நேர்மையாக இருக்கிறது என்பதற்காக எல்லோரும் உனக்கு ஆதரவாக இருப்பாங்கன்னு நினைக்காதே. சில நேரம் நம்முடைய நேர்மைதான் மற்றவர்களுக்குப் பிரச்சினையாகத் தோன்றும்.

தேவிகா: பார்கவி, நீ இவ்வளவு கவலைப்படுற அளவுக்கு நான் எதுவும் நினைக்கல. எனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கோப்புகளை நான் சரிபார்க்கிறேன். அதில் ஏதாவது தவறு இருந்தால் மேலதிகாரியிடம் சொல்லுவேன். அதுதான் என்னுடைய வேலை. அமைச்சர் யாராக இருந்தாலும் அரசு விதிமுறைகளைப் பின்பற்றித்தான் வேலை செய்ய வேண்டும். அவர் நல்லவரா கெட்டவரா என்பதைப் பற்றிய விவாதத்தில் எனக்கு ஆர்வம் இல்லை. நான் அவரை நேரில் சந்தித்ததுகூட கிடையாது. அதனால மற்றவர்கள் சொல்றதை மட்டும் வச்சு அவரைப் பத்தி ஒரு முடிவுக்கு வர விரும்பல.

பார்கவி: சரி, உன்னுடைய எண்ணத்தை நான் மதிக்கிறேன். ஆனா எதுவாக இருந்தாலும் எச்சரிக்கையா இரு. உனக்கு ஏதாவது சங்கடம் ஏற்பட்டால் என்னிடம் சொல்லத் தயங்காதே. நாம ரெண்டு பேரும் தோழிகள். வேலை சம்பந்தமான விஷயமாக இருந்தாலும் சரி, தனிப்பட்ட பிரச்சினையாக இருந்தாலும் சரி, உனக்கு உதவி தேவைப்பட்டால் என்னால் முடிந்ததைச் செய்வேன். சரி, இப்போ வேலை செய்யலாம். இல்லன்னா நம்ம மேலதிகாரி மறுபடியும் வந்து கேள்வி கேட்க ஆரம்பிச்சிடுவார்.

தேவிகா: சரி பார்கவி. நீ எனக்காக இவ்வளவு யோசிக்கிறதுக்கு நன்றி. எதுவாக இருந்தாலும் நான் உன்னிடம் சொல்லாமல் இருக்க மாட்டேன். இப்போ இந்தக் கோப்புகளைச் சரிபார்க்க ஆரம்பிக்கிறேன். அடுத்த வார விழாவுக்கான வேலைகளை முடிச்சுட்டா நமக்கும் நிம்மதியா இருக்கும். சரி, நீயும் உன்னுடைய வேலையைப் பாரு.

தேவிகா கோப்புகளைத் திறந்து ஒவ்வொன்றாகச் சரிபார்க்க ஆரம்பித்தாள். அப்போது ஒரு நில ஆவணத்தில் சில விவரங்கள் மற்ற ஆவணங்களுடன் பொருந்தாமல் இருப்பதை அவள் கவனித்தாள். அதைத் தனியாகக் குறிப்பெடுத்துவிட்டு தொடர்ந்து வேலையைச் செய்தாள்.

அவளுடைய மேசையில் இருந்த தொலைபேசி திடீரென்று ஒலித்தது.

அலுவலக உதவியாளர்: தேவிகா மேடம், உங்களை மேலதிகாரி அவருடைய அறைக்கு வரச் சொல்றார். அமைச்சர் அலுவலகத்திலிருந்து ஒரு முக்கியமான தகவல் வந்திருக்காம். அதைப் பத்தி உங்களிடம் பேச வேண்டும்னு சொன்னார்.

தேவிகா: சரிங்க, நான் கோப்புகளை எடுத்துக்கிட்டு வர்றேன். அமைச்சர் அலுவலகத்திலிருந்து என்ன தகவல் வந்திருக்குன்னு தெரியல. ஒருவேளை அரசு விழாவுக்கான ஆவணங்கள் தொடர்பாக ஏதாவது கேட்டிருப்பாங்க. சரி, நான் மேலதிகாரியைப் பார்த்துட்டு வர்றேன்.

தேவிகா கோப்புகளை எடுத்துக்கொண்டு மேலதிகாரியின் அறையை நோக்கிச் சென்றாள்.

அவளுக்குத் தெரியாது, அந்த ஒரு சந்திப்புதான் அவளுடைய வாழ்க்கையில் எதிர்பாராத பிரச்சினைகளுக்குத் தொடக்கமாக அமையப்போகிறது என்று.

 தொடரும்...
My telegram id Msivamuruganm