Incest மோகமுள் : அப்பாவின் ரகசியமும்... உடன் பிறவா சகோதரிகளும்...

[AvanAvalAvarkal]

04

---

அத்தை

வினயின் தாத்தாவினுடைய தம்பியின்  ஒரே மகள். அப்பாவை சிறு வயதில் இழந்தவள். வினயின் தாத்தா அவளுக்கும் அப்பா போல இருந்து அனைத்தையும் செய்தார். உள்ளூர் மாப்பிள்ளை. கல்யாணத்திற்கு பிறகு, தன் அம்மா வீட்டிலேயே இருந்து விட்டாள்.

அக்னி பிறந்த 30 நாளில் பிறந்த வினய் தாயை இழந்தவிட, அவனுக்கு அதிகமாக தாய்ப்பால் கொடுத்து தன்னுடைய இன்னொரு குழந்தை போல பார்த்துக் கொண்டவள்.

அக்னி, வினய் என இரண்டு குழந்தைகளை பார்த்துக் கொண்டவளுக்கு இரண்டு வருடங்கள் கழித்து இரட்டையர்கள் பிறந்தார்கள்.

அத்தையின் கணவர் (மாமா) இறந்த பிறகு, இளம் வயதிலேயே மூன்று பெண் குழந்தைகளுடன் நின்ற அவளது வாழ்க்கைப் போராட்டம் சாதாரணமானது அல்ல. எங்களைச் சுற்றியுள்ள உறவினர்கள் மத்தியில் அவளுக்கு ஒரு நல்ல தாயாக, பாசமான அத்தையாகத்தான் என் மனம் எப்போதும் மரியாதை கொடுத்துப் பார்த்திருக்கிறது.

வினய் மீது அவள் காட்டும் அக்கறையும், தன் பிள்ளைகளைப் போல அவனை அரவணைக்கும் குணம் எப்போதுமே நெகிழ்ச்சியடையச் செய்யும்.

எந்த விதமான பணக் கஷ்டம் வந்தாலும், யாரையும் அணுக மாட்டாள். வினயின் பாட்டி கொடுக்கும் தகவலின் அடிப்படையில், வினயின் அப்பா வற்புறுத்தியே உதவிகளை செய்துள்ளார். அந்த அளவுக்கு பிறரிடம் உதவிகள் கேட்பதை தவிர்ப்பாள்..

குடும்பத்துக்காகவே உழைக்கும் அவளது அந்த நற்குணமும், கனிவான முகமும், அன்பும் எல்லோரையும் ஈர்க்கக்கூடியது.

அத்தையை ஒரு தாயாகப் பார்த்தாலும், ஒரு இருபது வயது இளைஞனின் ரத்தம் எப்போதும் அப்படிப் புனிதமான சிந்தனையோடு மட்டும் நின்றுவிடுவதில்லையே!

ஜாக்கெட்டுக்குள்ளும் அடங்காமல் பொங்கி வழியும் பெருத்த மார்பகங்களும், பூரிப்பான இடுப்பு வளைவுகளும், நடக்கும் போது மிடுக்காக அசையும் அந்த வனப்பான பின்னழகும், ஒரு இளைஞனின் கண்களைத் திசைதிருப்பும் சக்தி கொண்டவை.

அவளது உடல்வாகும் வனப்பும் ஒரு மில்ஃப் (MILF) பெண் தரும் அத்தனை கவர்ச்சியையும் கொண்டிருந்தது. நடுத்தர வயதைக் கடந்தாலும், இன்னும் ததும்பும் இளமையுடன் இருக்கும் அவளது உடல் அமைப்பு பல இரவுகளில் வினயின் கற்பனையை பலமுறை தூண்டியிருக்கிறது. தன் மாமா அத்தையை ரொம்ப அனுபவிக்கவில்லை என்ற எண்ணத்தை அவனுக்கு கொடுக்கும்..

சுருக்கமாக சொன்னால், தன் அத்தையை பார்க்கும் நேரங்களில், இயற்கையின் ஈர்ப்பு விதியை வினயின் உடல் மீறத் தவறியதே இல்லை.


அத்தை, எப்போதாவது வினயை பாசமாக அணைத்து முதுகைத் தடவும்போதோ அல்லது கன்னத்தில் முத்தமிடும்போதோ, அவளது உடலின் மென்மையும், அந்தப் பெண்பால் வாசனையும் நரம்புகளில் மின்னலாய்ப் பாய்ந்து, அவனது அடிவயிற்றில் ஒருவித சூட்டைக் கிளப்பும்.

---

மருத்துவமனையிலிருந்து வினயின் வீட்டுக்கு செல்லும் வழியில், அத்தையின் மனமோ முற்றிலும் வேறுபட்ட ஒரு உலகத்தில் தத்தளித்துக் கொண்டிருந்தது.

அண்ணனின் உடல்நிலையைத் தாண்டி, தன் மகள்கள் குறித்து சுய நலமாக சிந்திக்கும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டாள்.

அரசுக் கல்லூரி கிடைக்காமல் போனால்?

அண்ணன் உதவியில்லாமல் மகள்கள் இருவரையும் படிக்க வைக்க முடியுமா?

சொத்துக்களை விற்றால், அக்னிக்கு எப்படி கல்யாணம் முடிப்பது?

இரட்டையர்கள் படிப்புக்காக அனைத்தையும் விற்று, டாக்டராக ஆக்கினாலும், வரதட்சனை இல்லாமல் இந்த உலகத்தில் எத்தனை பேர் கல்யாணம் செய்வார்கள்? என தன் ஆசைகளையும், உடலின் தேவைகளையும் ஒரு பெட்டியின் அடி ஆழத்தில் பூட்டி வைத்துவிட்டு வெறும் 'தாய்' என்ற முகமூடியோடு மகள்களுக்காக மட்டுமே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் அந்த தாயின் மனம் பரிதவித்தது.

வாழ்க்கையின் வசந்த காலம் தொடங்கும் முன்பே கணவனை இழந்தவள். மூன்று பெண் குழந்தைகள், சமூகத்தின் கேலிப் பேச்சுகள், சொந்தக்காரர்களின் இரக்கப் பார்வைகள்—இவற்றுக்கு நடுவில் பல வருடங்களாக எந்த ஒரு ஆணின் ஸ்பரிசமும் இல்லாத அவளது உடல், இரவுகளில் தனிமையில் அனலில் தவிக்கும். ஒரு ஆணின் அரவணைப்புக்காகவும், ஆண்மையின் தொடுகைக்காகவும் ஏங்கும் அந்த ரகசியத் தாகம் அவளை அரித்துத் தின்னும். ஆனாலும், குடும்ப மானம், குழந்தைகளின் எதிர்காலம் என்ற எல்லைக்கோடுகள் அவளை எப்போதும் ஒரு விலங்கு போலப் பிணைத்து வைத்திருக்கும்.

தன் மகள்கள் விருப்பப்படி அவர்களை டாக்டராக படிக்க வைக்க முடியாவிட்டால்,
"தன் சொந்த ஆசைகளையெல்லாம் அடக்கி, ஒரு பத்தினியாக, உத்தமியாக வாழ்ந்து என்ன பயன்?

இந்த கட்டுப்பாடுகளுக்கும் தியாகங்களுக்கும் என்ன அர்த்தம் இருக்கிறது?" என்ற கசப்பான கேள்வி அவள் மனதிற்குள் எழுந்து அவளை மேலும் உலுக்கியது.

---

இரட்டையர்கள் இருவரும், வினயின் பாட்டிக்கு உதவி செய்த தருணங்கள் தவிர்த்து ஒவ்வொரு வினாடியையும் வினயுடனே செலவிட்டார்கள்.

அட்டையை போல வினயை இரட்டையர்கள் ஒட்டிக் கொள்வது வழக்கமாக நடக்கும் விஷயம் என்பதால் யாருக்கும் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

“ரெண்டு பேரையும் கட்டிக்க முடியாது; ஆனா வேணும்னா என்ஜாய் பண்ணிக்கங்க, எனக்குப் பிரச்சனையில்லை” என்ற அந்த வாசகம் என் காதுகளில் ரீங்காரமிட்டது.

அப்பா ஐ.சி.யு-வில் போராடிக்கொண்டிருக்கிறார் என்ற நிதர்சனம் ஒருபுறம் மனதை வாட்டினாலும், மறுபுறம் தன் அருகில் உட்கார்ந்திருந்த இரட்டையர்களின் உடல் வெப்பமும், அவர்களின் மூச்சுக்காற்றும் அந்தச் சூழலின் தீவிரத்தை வேறு ஒரு திசைக்கு மாற்றிவிட்டன.

ஆனால் சொந்தங்கள் தங்களை சூழ்ந்திருக்க வினய்யால் என்ன செய்ய இயலும்.?

ஒவ்வொரு நபராக தூங்க ஆரம்பிக்க, இரவு 11 மணியளவில் வினய்க்கும் கண்கள் சொருகின. அந்த வினாடியில் முழித்திருந்த அனைவருக்கும் குட் நைட் சொல்லிவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பினான்.

அந்த வினாடியில் தன் தங்கைகளை பார்த்த அக்னிக்கு சிரிப்பு வந்தது. ஏனென்றால், குறைந்தபட்சம் வினய் கைகளைப் பிடித்தபடி ஆறுதல் சொல்லும் எண்ணம் இருந்திருக்கலாம் என்றே நினைத்தாள்.

வினய், ஒரு நிமிஷம்டா. வெயிட் பண்ணு  என அக்னி எழுந்தாள்.

இரட்டையர்கள் இருவருக்கும் வயிறு பற்றிக் கொண்டு வருவது போன்ற எண்ணம்.

நான் டாய்லெட் போய்ட்டு வர்றேன். அதுக்கு பிறகு கதவ லாக் பண்ணிக்க என வினய் காதில் சொன்ன அக்னி, "நீங்களும் வாங்கடி" என தங்கைகளையும் அழைத்தான்.

வினய் அறைக்கு செல்ல எதிர்பார்த்து காத்திருந்த இரட்டையர்கள் இருவருக்கும் பயங்கர சந்தோஷம். ஆனால், வினய் ஹாலிலேயே இருக்க, ஒவ்வொரு அடியும் இருவருக்கும் வலித்தது.

அக்னி தன் தங்கைகளை அழைத்துக்கொண்டு தன் அறைக்குள் நுழைந்த அந்த வினாடி, வினய்க்கு ஒருபுறம் ஏமாற்றமாகவும், மறுபுறம் ஒருவித நிம்மதியாகவும் இருந்தது. இரட்டையர்களின் அந்தத் தீவிரமான ஈர்ப்பும், அக்னியின் கண்டிப்பான எச்சரிக்கையும் அவனது மூளையில் மாறி மாறி மோதிக் கொண்டிருந்தன.

இந்த ரூம் போனா என்னடி என தன் குரலை எழுப்பினாள் அத்தை.

பரவாயில்லை அத்தை என ஷோபாவில் உட்கார்ந்தான் வினய்.

அவனது தலையைத் தடவி, "எதையும் யோசிக்காத! நல்லா தூங்கு. அப்பாவுக்கு ஒண்ணும் ஆகாது" என்று ஆறுதல் சொன்ன அத்தையின் கண்கள் கலங்கியிருந்தன.

ஒண்ணு உன்கிட்ட கேட்கவா வினய்?

சொல்லுங்க அத்தை.

அப்பாவுக்கு இப்படி இருக்குறதால, அக்னிய உனக்கு கல்யாணம் பண்ணி வைக்க சொல்லி ஃபேமிலில நிறைய பிரஷர். உனக்கு என்ன தோணுதுப்பா?

என்ன அத்தை சொல்றீங்க என்பதைப் போல வினய் சிரித்தான்.

ரெண்டு பேரையும் (வினய் / அக்னி) என் புள்ளை மாதிரியே வளர்த்தேன். எனக்கு அதுல உடன்பாடு இல்லை. ஆனா, உங்களுக்கு ஓகேன்னா எனக்கும் ஓகே என்றாள்.

அக்னி என்ன சொல்றா அத்தை..

அத்தை சிரித்தாள்.

படு கேவலமாக அக்னி எதையும் சொல்லியிருப்பாள் என்பதை வினய் புரிந்து கொண்டான்.

சரிப்பா.. போய் தூங்கு. டோர் லாக் பண்ணிக்க. இல்லைன்னா சின்னது ரெண்டும் தூங்காம வந்து பேசிட்டே இருக்கும்.

சரி அத்தை என சொன்ன வினய் தன் அறைக்கு சென்றான். ஹாலில் இருந்தால், கல்யாணம் குறித்து தொடர்ந்து ஏதேனும் கேள்விகள் வரலாம் என நினைத்தே அங்கிருந்து நகர்ந்தான்.

கட்டிலில் அக்னி மற்றும் தென்றல் இருவரும் உட்கார்ந்திருந்தார்கள்.

எங்க வீட்டு ஹாலை விட, உங்க ரூம் பெருசு அண்ணா என்றாள் தென்றல்.

நிழல் டாய்லெட்டை விட்டு வெளியே வந்த பிறகு அக்கா தங்கை மூவரும் அவனை கிண்டல் செய்தார்கள். அக்னிதான் அவனை பெரும்பாலும் கலாய்த்தாள். இரட்டையர்கள் சிரித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

ஐந்து நிமிடங்கள் கழித்து அக்னி டாய்லெட் செல்ல, இரட்டையர்கள் இருவரும் வினய்யை கட்டிபிடித்தார்கள். ஆளுக்கு ஒரு கையைப் பிடித்தபடி அக்னி வெளியே வரும் வரையில் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

வெளியில் வந்த அக்னி மூவரையும் ஏற இறங்கப் பார்த்தாள்.

மூணு பேர் முளியும் சரியில்லை. என்ன திருட்டு வேலை பார்த்தீங்க என போட்டு வாங்க முயற்சி செய்தாள்.

தென்றல் முகம் வாடுதை கவனித்த அக்னி, சற்று பலமாக சிரித்தாள்.

டேய், நீ தரையில படுத்துக்க. நாங்க மூணு பேரும் பெட்ல படுத்துக்குறோம் என்றாள்.

வினய் வாசற் கதவைப் பார்த்தான்..

நான் இங்க இருக்கும் போது, யாரும் உள்ள வரமாட்டாங்க என வினய் தலையில் தட்டிவிட்டு வாசற் கதவை நோக்கி நடக்க, பை அண்ணா என இரட்டையர்களும் தங்கள் அக்காவை பின் தொடர்ந்து சென்றார்கள்.