Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

-------------
Part 288:
-------------

"இப்போ முழுசாப் பிளே ஆக ஆரம்பிச்சுடுச்சு!"

அந்தப் பெட்ரூம்ல இருந்த அமைதி, ஒரு புயலுக்கு முன்னாடி இருக்குற அமைதி மாதிரி அவ்ளோ கனமா இருந்துச்சு.

அவரு மூச்சு விடுற வேகம், முன்ன விட ரெண்டு மடங்கு அதிகமாச்சு.

அவரு தொண்டைக்குழி, ஒரு பெரிய பாறையை முழுங்குற மாதிரி கஷ்டப்பட்டு மேலயும் கீழயும் ஏறி இறங்குச்சு.

'க்ளக்...'னு அவர் தன் எச்சிலைக் கூட்டி முழுங்குன சத்தம், அந்த ரூம்ல எனக்குத் தெளிவா கேட்டுச்சு.

அவரு கண்கள் இப்போ முழுசா ஒரு போதைக்கும், அதிர்ச்சிக்கும் நடுவுல சிக்கித் தவிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"ஓகே..."

அவரு குரல் ஒரு மாதிரி நடுக்கத்தோட வந்துச்சு.

"நீ அப்படித் தரைல படுத்ததும்... அவன் என்ன பண்ணான் பவி?"

அவரு என்னைய விடாமக் கேள்வியக் கேட்டாரு.

இந்தக் கேள்வி கேக்கும்போது, அவர் மனசுக்குள்ள எந்த அளவுக்கு ஒரு விசுவல் ஓடிக்கிட்டு இருக்குனு எனக்கு நல்லாவே தெரிஞ்சுது.

நான் இப்போ சொல்லப் போற ஒவ்வொரு வார்த்தையும், அவரோட நரம்புகளைத் துண்டு துண்டா வெட்டப் போகுதுனு எனக்குப் புரியுது.

"அவர்... அவர் ரொம்பக் கீழ இருந்து ஆரம்பிச்சாரு கார்த்திக்..."

நான் வார்த்தைகளை அவ்ளோ மெதுவா, ஒரு சின்ன நடுக்கத்தோட, ஒவ்வொரு இன்ச்-ஆ இழுத்துச் சொன்னேன்.

"கீழ இருந்தா?" கார்த்திக் புருவத்தைச் சுருக்கிக்கிட்டுக் கேட்டாரு.

"ஆமா கார்த்திக்..."

"நான் தான் அந்தச் சிமெண்ட் தரைல, மல்லாக்கப் படுத்துக்கிடந்தேன்ல?"

"அவர் நேரா என் காலுக்குக் கீழ உக்காந்துகிட்டாருங்க."

நான் அந்தப் பொசிஷனை அவ்ளோ தெளிவா, அவர் கண்ணுக்குக் கொண்டு வந்தேன்.

"உக்காந்துட்டு... என் ரெண்டு வெறும் பாதங்களையும், தன் கைகளால அவ்ளோ கெட்டியாப் பிடிச்சுக்கிட்டாருங்க."

"அந்தப் பாதம், ஆங்கிள் ஜாயிண்ட்ஸ்... அங்க எல்லாம் லேசா அழுத்திப் பாத்தாரு."

"கீழ விழும்போது, பாதம் ஏதாச்சும் ட்விஸ்ட் ஆகி, ஜாயிண்ட்ஸ் டிஸ்லோகேட் ஆகிருக்கானு செக் பண்றேன்னு சொன்னாருங்க."

நான் அந்த காரணத்தை விடாமப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

"அப்புறம்... அவரோட கைகள், என் பாதத்துல இருந்து மெதுவா மேல ஏறுச்சு கார்த்திக்."

"என்னோட காஃப் மசில்ஸ்ஸை அவ்ளோ அழுத்தமாப் பிசைஞ்சு பாத்தாருங்க."

நான் அவர் எங்க தொட்டாங்குறத ஸ்பெசிஃபிக்காச் சொன்னேன்.

நான் வெளிய கார்த்திக்கிட்ட டீசண்டாச் சொல்லிக்கிட்டு இருக்கேன்...

ஆனா என் மனசுக்குள்ள?

அவன் பண்ணுதேல்லாம் தான் ஓடிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என் மனசைக் கண்ட்ரோல் பண்ணிக்கிட்டு, கார்த்திக்கைப் பாத்துப் பரிதாபமாப் பேசுனேன்.

"அப்படி என் கெண்டைக்கால்ல அழுத்தி செக் பண்ணிக்கிட்டே..."

"மெதுவா, அவர் கைகள் என்னோட முழங்காலுக்கு வந்துச்சுங்க."

"அந்தத் தோல் உரிஞ்சு இருந்த காயத்தைச் சுத்தி, லேசாப் பிரஸ் பண்ணிப் பாத்தாருங்க."

"எனக்கு சுளீர்னு வலிச்சுது கார்த்திக்."

"நான் 'ஆஹ்'னு கத்துனேன்... அவர் உடனே 'சாரி மேடம், போன் அலைன்மென்ட் ரெக்ட்டா இருக்கானு செக் பண்ணேன்'னு சொன்னாரு."

நான் அந்த வலியைப் பத்திச் சொன்னதும், கார்த்திக் லேசாத் தலையாட்டுனாரு.

அவருக்குள்ள இருந்த ஈகோ, 'ஓகே... அவன் ஹெல்ப்-புல்லா தான் பிஹேவ் பண்றான்'னு தன்னைத்தானே சமாதானப்படுத்திக்கிச்சு.

ஆனா... நான் இதோட நிறுத்தப் போறது இல்லையே.

"அப்புறம்..."

நான் ஒரு சஸ்பென்ஸை உருவாக்குற மாதிரி கேப் விட்டேன்.

"அப்புறம்... அவரோட கைகள்..."

"என் முழங்காலைத் தாண்டி... இன்னும் கொஞ்சம் மேல போச்சு கார்த்திக்."

நான் அந்த 'மேல போச்சு'ங்குற வார்த்தையை ரொம்ப அழுத்திச் சொன்னேன்.

கார்த்திக்கோட கண்கள் டக்குனு விரிஞ்சுது.

"மேலனா... எவ்ளோ மேல?" கார்த்திக் குரல்ல இப்போ ஒரு லேசான பதற்றம்.

"என் முழங்காலுக்கு மேல... நேரா என்னோட தொடைகள்ல அவரோட கை பட்டுச்சு கார்த்திக்."

நான் அப்படிச் சொன்னதும், கார்த்திக் மூச்சு விடுறது ஒரு செகண்ட் நின்னு போச்சு.

"அவரோட கைகள்... என்னோட தொடையில  பட்ட அந்த செகண்ட்..."

"எனக்குள்ள ஒரு பெரிய கரண்ட் அடிச்ச மாதிரி ஆகிடுச்சு கார்த்திக்."

"நான் பதறிப் போயிட்டேன்."

நான் என் கண்களை அவ்ளோ அகலமா விரிச்சு, என் பயத்தை அவருக்குக் காட்டுனேன்.

"ஏன் பவி? ஏன் அப்படிப் பதறுன?" கார்த்திக் கியூரியாசிட்டியோட கேட்டாரு.

நான் என் கீழ் உதட்டை லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"ஏன்னா..."

"அவர் கை என் தொடையில பட்டதும் தான்..."

"அந்த சில்லுன்ற காத்து என் தொடைக்கு நடுவுல பட்டதும் தான்..."

"நான் உள்ள இன்னர்ஸ் எதுவும் போடல... நான் முழுசா எக்ஸ்போஸ் ஆகிக் கிடக்கிறேன்ங்குற உண்மை..."

"என் மூளையில சுளீர்னு மறுபடியும் உறைச்சுது கார்த்திக்."

நான் என் நிலைமையை ஹெல்ப்லெஸ்ஸா விவரிச்சேன்.

"நான் எந்த மறைவும் இல்லாம, கால்களை நீட்டிப் படுத்துக் கிடக்கிறேன்."

"அவர் கை என் தொடையில இருக்கு."

"நான் உடனே... ஒரு செகண்ட் கூட யோசிக்காம..."

"என்னோட ரெண்டு தொடைகளையும் அவ்ளோ டைட்டா ஒண்ணாச் சேர்த்து, இடுக்கி மூடிக்கிட்டேன் கார்த்திக்."

நான் பெட்ல படுத்துருக்கும்போதே, என் ரெண்டு தொடைகளையும் ஒண்ணாச் சேர்த்து இடுக்கி, ஒரு டெமோ மாதிரிச் செஞ்சுக் காட்டுனேன்.

என்னோட இந்த ஆக்‌ஷன், கார்த்திக்கோட மூளைக்குள்ள அவ்ளோ பெரிய இம்பாக்ட்டை ஏற்படுத்துச்சு.

"அது மட்டுமில்ல கார்த்திக்..."

"என் ரெண்டு கைகளையும் இன்னும் கீழ கொண்டு போய்..."

"என்னோட பிரைவேட் பார்ட்டை... அவர் கண்ணுல பட்டுடக் கூடாதுனு..."

"அவ்ளோ இறுக்கமா, கைகளால மூடி மறைச்சுக்கிட்டேன் கார்த்திக்."

நான் என் கைகளை என் அடிவயிற்றுக்குக் கீழ வெச்சு, மறைக்கிற மாதிரி நடிச்சேன்.

"எனக்கு அவ்ளோ அழுகையா வந்துச்சுங்க..."

"இந்தக் கருமமெல்லாம் எனக்கு வேணாம்னு தோணுச்சு கார்த்திக்."

"நான் அவர்கிட்ட கெஞ்சுனேன்..."

"எனக்கு எந்தச் செக்-அப்பும் வேணாம்... நான் நல்லாத் தான் இருக்கேன்."

"ப்ளீஸ்... என்னை விடுங்க... நான் உடனே என் வீட்டுக்கு போகணும்னு சொன்னேங்க."

நான் என்னைய நல்ல பொண்ணா ப்ரொஜெக்ட் பண்ணேன்.

கார்த்திக் இதைக் கேட்டதும்... அவரோட முகத்துல ஒரு பெரிய எமோஷன்.

தன் பொண்டாட்டி, வேற ஒருத்தன் தொட்டதும் பதறிப் போய் இருகுறாங்குற நெனப்பு...

அவருக்குள்ள ஒரு பொசஸிவ்வான பொறாமையையும், அதே சமயம் ஒரு பயங்கரமான போதையையும் குடுத்துச்சு.

அவரு என் இடுப்பை இன்னும் கொஞ்சம் இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டாரு.

"அப்புறம் என்னாச்சு பவி?"

அவரு குரல், தவிப்பா வந்துச்சு.

"நீ அப்படித் தொடைகளை மூடி, கையால மறைச்சுக்கிட்டு இருந்தில?"

"அதை பாத்துட்டு... அவன் செக் பண்றதை நிறுத்திட்டானா?"

"உன்னை விட்டுட்டானா?"

அவரு அந்த வாட்ச்மேன் என்னைய விட்டுருக்கணும்னு நெனச்சுக் கேட்டாரு.

ஆனா... அவரோட கண்கள்ல, 'அவன் விட்டுருக்கக் கூடாது'ங்குற ஒரு ஆசை இருக்கிறதை நான் ரொம்பத் தெளிவாப் பாத்தேன்.

நான் மெதுவாத் தலையை இடது பக்கமும் வலது பக்கமும் ஆட்டி, 'இல்ல'னு சொன்னேன்.

என் கண்ணுல இருந்து கரெக்ட்டா ஒரு சொட்டுக் கண்ணீர் வழியுற மாதிரி நடிச்சேன்.

"இல்ல கார்த்திக்..."

நான் அவ்ளோ சோகமா, உடைந்த குரல்ல சொன்னேன்.

"அவர் நிப்பாட்டல."

"அவரோட நோக்கம் என்னவோ எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணனும்ங்குறது தான்..."

"ஆனா அவர் பண்ண விதம்... முரட்டுத்தனமா, போர்ஸ்-ஆ இருந்துச்சு கார்த்திக்."

"நான் அப்படித் தொடைகளை இறுக்கிப் பிடிச்சுக்கிட்டு, கையால மறைச்சுக்கிட்டு இருந்தப்போ..."

"அவர் அவ்ளோ சீரியஸா என் முகத்தைப் பாத்தாருங்க."

"பாத்துட்டு... 'மேடம், நீங்க இப்படி உங்க தொடை சதையை அவ்ளோ டைட்டா இறுக்கி வெச்சிருந்தா...'"

"'என்னால உள்ள எலும்புல ஹேர்லைன் ஃபிராக்சர் இருக்கானு பிரஸ் பண்ணிப் பாக்க முடியாது.'"

"'நீங்க உங்க மசில்ஸை ரிலாக்ஸ் பண்ணி, முதல்ல உங்க தொடைகளை விரிக்கணும்'னு சொன்னாருங்க."

நான் அந்த டயலாக்கை அவ்ளோ எதார்த்தமாச் சொன்னேன்.

நான் 'தொடைகளை விரிக்கணும்'னு சொன்ன செகண்ட்... கார்த்திக் மூச்சு காத்து அப்படியே தொண்டைக்குள்ள மாட்டிக்குச்சு.

'ஹாஸ்ப்'னு (Gasp) ஒரு சத்தம் அவர் வாயில இருந்து வந்துச்சு.

நான் எதையும் கண்டுகாத மாதிரி என் கதையைத் தொடர்ந்தேன்.

"நான் உடனே 'நோ'னு கத்துனேன் கார்த்திக்."

"ப்ளீஸ்... எனக்கு அவ்ளோ அன்கம்ஃபர்ட்டபிளா இருக்கு..."

"நான் டிரஸ் இல்லாம இருக்கேன்... என்னால தொடைகளை விரிக்க முடியாதுனு கெஞ்சுனேன் கார்த்திக்."

நான் என் நிலைமையை அவ்ளோ பரிதாபமா ஆக்கினேன்.

"ஆனா அவர் கேக்கல..."

"இது ஒரு கிரிட்டிக்கலான எமர்ஜென்சி மேடம்... நீங்க கூச்சப்பட்டுக்கிட்டு இருந்தா, நடக்க கூட முடியாதுனு சொல்லி மிரட்டுனாருங்க."

"அவர்... அவர் என்னோட பெர்மிஷனுக்கு வெயிட் பண்ணவே இல்ல கார்த்திக்."

நான் ஒரு பெரிய பாஸ் விட்டேன்.

கார்த்திக்கோட கண்கள் என்னை விட்டு ஒரு இன்ச் கூட நகரல.

"அவர் தன் ரெண்டு கைகளால..."

"நான் அவ்ளோ டைட்டா இறுக்கி வெச்சுருந்த... என்னோட ரெண்டு முழங்கால்களையும் பலமாப் பிடிச்சாருங்க."

நான் அப்படிச் சொல்லும்போதே, கார்த்திக்கோட விரல்கள் என் இடுப்புல லேசாப் பதிஞ்சுச்சு.

"பிடிச்சு... நான் என்னனு சுதாரிக்குறதுக்குள்ள..."

"அவ்ளோ முரட்டுத்தனமா, அவ்ளோ ஃபோர்ஸா..."

"என்னோட ரெண்டு தொடைகளையும்... அப்படியே இரண்டா, அகலமா விரிச்சு விட்டாரு கார்த்திக்!"

நான் அந்த வார்த்தைகளைச் சொல்லி முடிச்சதும்... கார்த்திக்கோட கண்கள் ஷாக்ல அப்படியே அகலமா விரிஞ்சுது.

அவரு மூச்சு விடுற வேகம் பைத்தியக்காரத்தனமா எகிறிடுச்சு.

நான் ஒரு விக்டிம் மாதிரி, என் முகத்தை அவ்ளோ வலியோட வெச்சுக்கிட்டு விவரிச்சேன்.

"அது... அது அவ்ளோ பெரிய பலம் கார்த்திக்."

"ஒரு பொம்பளையால, அதுவும் அடிபட்டு பயத்துல இருக்குற என்னால..."

"அவரோட அந்த பலத்துக்கு முன்னாடி ஒண்ணுமே பண்ண முடியலங்க."

"என் தொடைகள் ரெண்டும் அகலமா... ரெண்டா விரிஞ்சு கிடந்துச்சு கார்த்திக்."

"நான் அவ்ளோ ஹெல்ப்லெஸ்ஸா... தரைல மல்லாக்கப் படுத்துக்கிடந்தேன்."

"என் கால்கள் ரெண்டும் 'V' ஷேப்ல அகலமா விரிஞ்சுருக்கு..."

"நான் ஏதோ என்னோட மானத்தைக் காப்பாத்திக்கிற மாதிரி..."

"என் ரெண்டு கைகளால மட்டும்... என்னோட அந்த சென்டர் பகுதியை அவ்ளோ டெஸ்பரேட்டா மறைச்சுக்கிட்டுப் படுத்துருந்தேங்க."

நான் அந்த விசுவலை பச்சையா, ஆனா டீசண்டான வார்த்தைகள்ல அவர் கண்ணுக்கு முன்னாடி வரைஞ்சு காட்டுனேன்.

கார்த்திக் இப்போ முழுசா ஒரு ட்ரான்ஸ்-Trance ஸ்டேட்டுக்குப் போயிட்டாரு.

அவருக்குள்ள இப்போ ஓடுற விசுவல்!

தன் இன்னசென்ட்டான பொண்டாட்டி...

உள்ளாடை கூட இல்லாம, தரைல மல்லாக்கப் படுத்துக்கிடக்க...

அவளோட கால்களை, ஒரு வாட்ச்மேன் தன் கைகளால அகலமா விரிச்சு வெச்சுருக்கான்!

அவ கையால மட்டும் தன்னோட புண்டையை மறைச்சுக்கிட்டு கிடக்கறா!

இந்த நெனப்பு கார்த்திக்கை என்ன பண்ணுதுனு எனக்குத் தெளிவாப் புரிஞ்சுது.

ஏன்னா... அவர் பேண்ட்டுக்குள்ள இருந்த அவரோட சுண்ணி...

இப்போ, ஒரு இரும்பு ராடு மாதிரி விறைச்சுப் போய்... என்னோட தொடையில அவ்ளோ வயலன்ட்டா இடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு!

அவரோட உடம்பே அந்த எக்சைட்மென்ட்ல லேசா நடுங்குச்சு.

"அ... அப்புறம்... என்ன பண்ணான் அவன்?"

அவரு குரல் நடுக்கத்தோட, தவிப்போட, காத்து மாதிரி வந்துச்சு.

நான் என் கீழ் உதட்டை மறுபடியும் லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

நான் இப்போ அவரோட நரம்புகளை இன்னும் கொஞ்சம் அறுக்கப் போறேன்.

"என் தொடைகளை அப்படி முரட்டுத்தனமா விரிச்சு விட்டதும்..."

"அவர் அப்படியே முன்னாடி நகர்ந்து..."

"என்னோட அந்த விரிஞ்ச கால்களுக்கு நடுவுல வந்துட்டாரு கார்த்திக்."

நான் அந்த லொகேஷனைச் சொன்னதும், கார்த்திக் உடம்பு சிலிர்த்துச்சு.

"அவர்... என் ரெண்டு தொடைகளுக்கும் சென்டர்ல..."

"அவ்ளோ நெருக்கமா முட்டி போட்டு உக்காந்துட்டாருங்க."

என் தொடைகளுக்கு நடுவுல, அந்த வாட்ச்மேன் முட்டி போட்டு உக்காந்துருக்கான்ங்குற அந்த இமேஜ்... கார்த்திக்கை அப்படியே பைத்தியமாக்கிச்சு.

நான் என் குரலை அவ்ளோ மெதுவாக்கி, தொடர்ந்தேன்.

"அவர்... முழங்கால்ல இருந்து செக் பண்ண ஆரம்பிச்சாருங்க."

"அவரோட விரல்களை..."

"என்னோட தொடை சதையில அவ்ளோ ஆழமாப் பதிச்சு... பிரஸ் பண்ணிப் பாத்தாரு."

"என்னோட ரெண்டு தொடைகளையும்... ஒரே நேரத்துல... அவர் கைகளால அவ்ளோ அழுத்தமாப் பிசைஞ்சு செக் பண்ணிக்கிட்டே..."

"இன்ச் பை இன்ச்-ஆ... மேல... என் இடுப்பை நோக்கி வந்தாரு கார்த்திக்."

நான் சொல்லச் சொல்ல, கார்த்திக் மூச்சை இழுத்து விடுற சத்தம் ஒரு புலி உறுமுற மாதிரி இருந்துச்சு.

"என்னோட உள் தொடை ஸ்கின் மேல..."

"அவரோட கைகள் பட்டப்போ... எனக்கு அவ்ளோ ஓவர்-வெல்மிங்கா இருந்துச்சு கார்த்திக்."

நான் வெளிய பயந்த மாதிரிச் சொல்லிக்கிட்டு இருக்கேன்...

"அவர் அப்படி அழுத்திச் செக் பண்ணிக்கிட்டே வந்து..."

"ரொம்ப மெதுவா... மேல வந்து..."

"நான் கையால மறைச்சு வெச்சுருந்த... என்னோட பிரைவேட் பார்ட்டுக்கு..."

"ஜஸ்ட் ஒரு இன்ச் கேப்ல... அவர் கைகளை நிப்பாட்டிட்டாருங்க."

நான் அந்த 'ஒரு இன்ச் கேப்'னு சொன்னதை முணுமுணுப்பாச் சொன்னேன்.

கார்த்திக்... என்னோட முகத்துக்கு கிட்ட, மூச்சு காத்து என் உதட்டுல படுற அளவுக்கு நெருங்கி வந்தாரு.

அவரு கண்கள் வெறியா என்னையே பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"அவர்... என் முகத்தைப் பாத்து ரொம்பச் சீரியஸாச் சொன்னாரு கார்த்திக்."

"'தொடை எலும்புலாம் ஃபைன் மேடம்... எந்த ஃபிராக்சரும் இல்லை.'"

"'ஆனா... உங்க குரோயின் போன் , அதாவது அந்த இடுப்பு எலும்பும்... உங்க பெல்விக் சென்டரும் ...'"

"'உள்ளுக்குள்ள ஏதாவது இம்பாக்ட் வாங்கியிருக்கானு எனக்குச் சந்தேகமா இருக்கு.'"

"'நான் அங்க செக் பண்ணியாகணும்'னு அவர் உறுதியாச் சொன்னாருங்க கார்த்திக்."

நான் அப்படிச் சொன்னதும்... கார்த்திக் அப்படியே ஃப்ரீஸ் ஆகிட்டாரு.

அவரு மூச்சு காத்து அப்படியே நின்னு போச்சு.

"அங்க... அங்க செக் பண்ணனும்னு கேட்டானா?"

கார்த்திக் அவ்ளோ அதிர்ச்சியோட கேட்டாரு.

நான் உடனே அவ்ளோ பயந்து போன மாதிரித் தலையாட்டுனேன்.

"ஆமா கார்த்திக்... ஆமா!"

"அவர் அவ்ளோ கேஷுவலா, 'உங்க கைகளை எடுங்க மேடம்'னு என்கிட்ட சொன்னாருங்க."

நான் அந்த நிமிஷத்துல எவ்ளோ பேனிக் ஆனேங்குறத விவரிச்சேன்.

"எனக்கு அப்படியே உசுரு தொண்டைக்கு வந்துருச்சு கார்த்திக்."

"நான் 'நோ... வேணாம்!'னு கத்துனேன்."

"அவரைப் பிடிச்சுத் தள்ளி விடலாம்னு... நான் தரைல இருந்து எந்திரிக்கப் போனேன் கார்த்திக்."

"நான் அப்படி எந்திரிச்சுத் தள்ளி விடலாம்னு நெனச்சேன்... ஆனா..."

நான் ஒரு பெரிய கேப் விட்டேன்.

கார்த்திக் இப்போ என் உதட்டையே பாத்துக்கிட்டு, அடுத்த வார்த்தைக்காக உசுரைக் கையில பிடிச்சுக்கிட்டுக் காத்துக்கிட்டு இருக்காரு.

"நான் சுதாரிச்சு, அவரைத் தள்ளி விடுறதுக்குள்ள..."

"அவர் அவ்ளோ அக்ரஸிவ்வா... என் ரெண்டு மணிக்கட்டையும் தன் கையால பிடிச்சாருங்க கார்த்திக்."

"நான் கையால என்னோட பிரைவேட் பார்ட்டை மறைச்சு வெச்சுருந்தேன்ல?"

"அந்த ரெண்டு கையையும் பலமாப் பிடிச்சு..."

"ஒரே இழுப்பா... ஒரே முரட்டுத்தனமான இழுப்பா இழுத்து..."

"என் கைகளை ரெண்டையும் விலக்கி... வயித்துக்கு மேல வெச்சு பலமா அமுக்கிப் பிடிச்சுட்டாருங்க."

நான் அப்படிச் சொல்லி முடிச்சதும்... கார்த்திக் மூச்சு விடுறதே நின்னு போச்சு.

அவரு கண்கள் பிதுங்கி வெளிய வர்ற அளவுக்கு விரிஞ்சுது.

நான் அவர் கண்ணை அவ்ளோ ஆழமா, ஊடுருவிப் பாத்தேன்.

என் குரலை அவ்ளோ மெதுவாக்கி, ஒரு ரகசியம் சொல்ற மாதிரிச் சொன்னேன்.

"என் கைகள் விலகிடுச்சு கார்த்திக்."

"என் தொடைகள்... முதலேயே அகலமா, இரண்டா விரிஞ்சு கிடந்துச்சு."

"நான் பேண்ட்டி போடல..."

"அவர்... என் விரிஞ்ச கால்களுக்கு நடுவுல... என்னை விட்டு ஜஸ்ட் ஒரு அடி தூரத்துல... முட்டி போட்டு உக்காந்துருந்தாரு."

"அவரோட கண்கள்..."

"எந்த ஒரு மறைவும் இல்லாம... முழுசாத் திறந்து கிடந்த..."

"என்னோட... என்னோட பிரைவேட் பார்ட்டை..."

"அவ்ளோ க்ளோஸ்-அப்ல... நேரா உத்து பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு கார்த்திக்."