[jayjay_Tales]

Thanks to all for comments

பாகம் - 13

என் பூலால் மாலாவின் கூதிக்குள் தூர்வாரிக்கொண்டிருந்த நேரத்தில், திடீரென வீட்டின் வெளிக்கதவு படபடவெனத் தட்டப்படும் சத்தம் கேட்டது. எங்களின் காம பஜனைக்கு நடுவே அந்த கதவு தட்டும் சத்தம் எங்கள் இருவரையும் உலுக்கி எடுத்தது.

மாலா தூக்கிவாரிப் போட்டவளாய்த் திடுக்கிட்டு என்னை கீழே தள்ளிவிட்டு சேலையை சுருட்டிக்கொண்டு எழுந்தாள். அவளது முகத்தில் அப்பட்டமான பயமும் பதற்றமும் படர்ந்தன.

மாலா: (நடுங்கும் குரலில் என் தோளைத் தொட்டு) "அய்யோ.. இந்த நேரத்துல யாருன்னு தெரியலையே.. ராஜிவ்... சீக்கிரம் போய்க் கட்டிலுக்கு அடியில் ஒளிஞ்சிக்கோப்பா! "

நான் ஒரு நொடி கூட யோசிக்கவில்லை. அவசர அவசரமாக என் ஆடைகளைச் எடுத்துக்கொண்டு, மீண்டும் அதே தூசு தப்பலான கட்டிலுக்கு அடியில் ஊர்ந்து போய் இருளுக்குள் ஒடுங்கிக் கொண்டேன்.  என் இதயத் துடிப்பு மளமளவென ஏறியது. மாலா தன் சேலையைச் சரிசெய்து கொண்டு, படபடக்கும் நெஞ்சோடு சென்று முன் கதவைத் திறந்தாள்.

வெளியே நின்றுகொண்டிருந்த உருவத்தைப் பார்த்த மாலாவின் முகம் அதிர்ச்சியில் வெறித்துப்போனது. வாசலில் நின்றது வேறு யாருமல்ல, மாலாவின் மகள் பாப்பா ! காலேஜுக்கு கிளம்பி சென்றவள் எப்படி இங்கே நிற்கிறாள் என்ற அதிர்ச்சியுடன் மாலா அவளை எதிர்கொண்டாள்.

மாலா: (பதற்றத்தை மறைத்துக்கொண்டு, குரலில் நடுக்கத்துடன்) "ஏய்... என்னடீ இந்த நேரத்துல வீட்டுக்கு வந்திருக்க? காலேஜுக்குப் போகலையா?"

பாப்பா தன் அம்மாவின் கேள்வியைப் பொருட்படுத்தாமல், முகத்தில் ஒரு கடுமையான கோபத்தோடும் கூர்மையான பார்வையோடும் உள்ளே நுழைந்தவள் எதையும் யோசிக்காமல் விறுவிறுவெனப் படுக்கையறைப் பக்கமாக நடக்கத் தொடங்கினாள்.

கட்டிலுக்கு அடியில் இருந்த எனக்கு இதயத் துடிப்பு எகிறியது. 'அவள் நேராக இந்த அறைக்குத்தான் வருகிறாளே... ஒருவேளை என்னை இவள் பார்த்துவிட்டால் என்னாவது?' என்ற பயம் என் நரம்புகளில் தீயாகப் பற்றியது. 

படுக்கையறை பக்கம் சென்ற பாப்பாவை பார்த்து மாலாவிற்கு பாதி உயிர் போனது. செய்வதறியாது திகைத்தவள், அவளைத் தடுக்கும் நோக்கில் அவளுக்குப் பின்னாடியே ஓடிவந்தாள்.

மாலா: "ஏய்... கேட்ட கேள்விக்கு பதில் சொல்லாம என்னடீ திமிரா உள்ளே போறே? நில்லுடீ இங்கே!" என்று அவளை வம்பிழுப்பது போலப் பேசி வழிமறிக்க முயன்றாள்.

ஆனால் பாப்பா எதையும் கேட்கும் நிலையில் இல்லை. வழிமறித்து நின்ற அம்மாவை மீறி விறுவிறுவெனப் படுக்கையறைக்குள் நுழைந்தவள், நேராகக் கட்டிலின் அருகே வந்து நின்றாள். பிறகு, கோபமும் அருவெறுப்பும் பொங்க தனது விரலால் கட்டிலுக்கு அடியைக் காட்டி மாலாவிடம் கத்தினாள். 

பாப்பா: " அம்மா.. அந்த ஆளை வெளிய வரச் சொல்லுமா... !" 

பாப்பாவின் அந்த வார்த்தை அறைக்குள் ஒரு மின்னல் வெட்டுப் போல வெடித்தது. மாலா நிலைகுலைந்துபோய் உறைந்து நின்றாள். கட்டிலின் அடியில் இருந்த எனக்கும் பதட்டத்தில் உடம்பு மரத்துப்போனது.

பாப்பா: " அம்மா.. இப்ப அந்த ஆளை வெளிய வரச்சொல்றியா.. இல்ல நான் கத்தி வெளியே இருக்கிறவங்கள வீட்டுக்குள்ள வரச்சொல்லட்டுமா !" (கோபம் கொப்பளிக்க, தன் நெத்திப்பொட்டில் கைவைத்து ஆவேசமாகக் கத்தினாள்)

அவள் எங்களை கண்காணித்து ஏற்கனவே கண்டுபிடித்து விட்டாள் என்பதை அந்த நொடியில் உணர்ந்தேன். 'முழுக்க நனைந்தாச்சு, இனி முக்காடு போட்டுப் பிரயோஜனம் இல்லை, இனிமேல் எதையும் மறைக்க முடியாது..' என்ற எண்ணம் என் மனதில் ஓடியது. அந்தத் தருணத்தில் மேலும் மறைந்திருப்பதில் அர்த்தமில்லை என்பதை உணர்ந்து, நான் மெல்ல அந்தக் கட்டிலுக்கு அடியிலிருந்து வெளியே வந்து நின்றேன்.

மாலா அவமானத்தாலும், குற்ற உணர்ச்சியாலும் தன் தலையை நிமிர்த்த முடியாமல் தரையைப் பார்த்தபடி அப்படியே நின்றுகொண்டிருந்தாள்.

18 வயது இளரத்தமான பாப்பாவின் கண்கள் எங்களை இருவரையும் சுட்டெரிப்பது போலப் பார்த்தன, அவளது உதடுகள் ஆத்திரத்தில் துடித்தன, கோபத்தை அவள் எப்படி வெளிப்படுத்துவது என்று தெரியாமல் வெடித்துச் சிதறும் நிலையில் நின்றுகொண்டிருந்தாள்.

பாப்பா: (மாலாவைப் பார்த்து அருவருப்புடன்) "அம்மா... இந்த வயசுல பண்ற வேலையாடி இது? ச்சீ... உனக்கெல்லாம் வெட்கமா இல்லை? எனக்குக் காலையிலயே டவுட் வந்துச்சு... சம்பந்தமே இல்லாம கட்டில் பக்கத்துல நான் நின்னதுக்கே ஏன் இப்படி கடுகடுன்னு விழுந்து என்னை துரத்துறேன்னு யோசிச்சேன்... நான் நினைச்சது சரியாப்போச்சு!"

அடுத்து என் பக்கம் திரும்பியவளின் கண்கள் வெறுப்பைக் கொட்டின.

பாப்பா: (என்னை நோக்கி விரல் நீட்டி) "யோவ்... உனக்கு என்ன வயசு, இவங்களுக்கு என்ன வயசு? இவங்களுக்கு உங்கம்மா வயசு இருக்கும்ல? இவங்களை போய் இப்படி... ச்சீய்! உன்னையெல்லாம் மனுஷன்னு சொல்ல முடியுமா? 

பாப்பா கோபத்தின் உச்சத்தில் எங்கள் இருவரையும் மாற்றி மாற்றி வார்த்தைகளால் சுட்டெரித்தாள்.

பாப்பா: (மாலாவைப் பார்த்து கோபமாக) உன்னை உயிரா நம்புற எங்கப்பாவுக்கு எவ்வளவு பெரிய துரோகம் பண்ணிட்டியேம்மா..!"

அதுவரை அவமானத்தில் தலைகுனிந்து நின்ற மாலா, 'அப்பாவுக்கு துரோகம்' என்ற வார்த்தையைக் கேட்டதும் அப்படியே வெடித்துச் சிதறினாள்.

மாலா: (கண்களில் காரத்துடன்) "ஏய்! வாய மூடிட்டு போடி! உங்கப்பா யோக்கியன்னு நினைச்சுகிட்டு பேசுறியா? முதல்ல எனக்குத் துரோகம் பண்ணதே உங்கப்பன் தான்டி!"

பாப்பா: "சும்மா பொய்யா எங்கப்பா மேல பழியைப் போட்டு உன்னை நியாயப்படுத்திக்காத அம்மா! எங்கப்பாவைப் பத்தி எனக்குத் தெரியும்!"

அம்மாவுக்கும் மகளுக்கும் இடையே வார்த்தைப் போர் முற்றி அனல் பறந்தது. அந்தத் திகிலான சூழலிலும், என் கண்கள் பாப்பாவின் கோபத்தில் கொதிக்கும் இளமையான தோற்றத்தையும், அவளது உணர்ச்சிவசப்பட்ட அசைவுகளையும் கவனித்து ரசித்துக் கொண்டிருந்தன.



'ஒத்தா.. சின்ன பொண்ணு உதடு செவ செவன்னு செம்மய்யா இருக்கு.. அந்த ரோஜா மொட்டு உதடுல சுன்னி மொட்ட வைச்சி தடவுனா எப்படி இருக்கும்.. அப்பப்பா.. நினைக்கும்போதே ஜிவ்வுனு ஏறுதே.. ' என் கண்கள் மெல்ல கீழிறங்க.. ' சின்ன மொலையா இருந்தாலும் பஞ்சு மாதிரி சாப்ட்டா இருக்கும்போலயே.. கையை வைச்சி அழுத்துனா பிதுங்கிடுமோ.. ஒரு கைக்கு ஒரு முலைன்னு பிடிக்க வாட்டமா இருக்கும்.. குனிய வைச்சி ரெண்டு கையில ரெண்டு முலையை பிடிச்சிகிட்டு ஷாட் அடிச்சா.. அய்யோ.. ' என் கண்களாலேயே அந்த இளம் மொட்டான பாப்பாவை ஓத்துக்கொண்டிருந்தேன். 



அம்மா மகளுக்கு இடையிலான வார்த்தை போர் முற்றி, கோபத்தின் எல்லைக்கே சென்ற பாப்பா, தன் மொபைலை அவசர அவசரமாக எடுத்தாள்.

பாப்பா: "அம்மா நீயெல்லாம் திருந்தவே மாட்ட... இரு, இப்போவே அப்பாவுக்கு போன் பண்ணி விஷயம் முழுசையும் சொல்றேன். அவரு வந்து உன்னை என்ன பண்றாருனு பாரு!"

அவள் பதற்றத்துடன் எண்ணை டயல் செய்ய முயன்றபோது, நான் குறுக்கிட்டு மெல்லிய, தீர்க்கமான குரலில் பேசினேன்.

ராஜிவ்: "பாப்பா... நீ உங்கப்பாவுக்கு தாராளமா போன் பண்ணு. ஆனா, போன் பண்றதுக்கு முன்னாடி உங்கப்பா இப்போ உண்மையிலேயே எங்க இருக்காரு, என்ன பண்ணிட்டு இருக்காருனு இதைப் பார்த்துட்டு அப்புறம் பேசு..."

நான் என் மொபைலில் இயங்கிக் கொண்டிருந்த ஸ்பை கேமராவின் லைவ் ஃபீட்டை அவளுக்கு நேராக நீட்டினேன்.

திரையில், என் வீட்டு ஹாலில் சோபாவில் மாணிக்கம் அங்கிள் என் மனைவி ஸ்வேதாவைத் தன் மடியில் சாய்த்துக்கொண்டு, கொஞ்சிக் குலாவிக் கொண்டிருக்கும் காட்சிகள் அப்பட்டமாக ஒளிர்ந்தன.

அதைப் பார்த்த பாப்பாவின் கரங்கள் அப்படியே உறைந்துபோயின. அதிர்ச்சியில் அவளது கண்கள் அகல விரிந்தன. முதலில் கோபத்தில் பரபரப்பாக போன் செய்ய நினைத்த அந்த பிஞ்சு விரல்கள் இப்போது நடுங்கத் தொடங்கின.

ராஜிவ்: (அவளது அதிர்ச்சியைப் பார்த்தபடி) "என்னை அம்மா வயசுல இருக்குற பொம்பளையோட அசிங்கம் பண்றேன்னு திட்டினியே பாப்பா... இப்போ உன் கண்ணாலேயே பாரு. உங்கப்பா, தன் மகள் வயசுல இருக்குற என் பொண்டாட்டியோட என் சொந்த வீட்டுல ஆட்டம் போட்டுக்கிட்டு இருக்காரு. இது மட்டும் சரியா?"

என் கையில் இருந்த மொபைல் திரையைப் பார்த்தபடியே, பாப்பா சிலையாக நின்றிருந்தாள். அவள் கண்களில் வழிந்த கண்ணீரைத் தாண்டி, தன் தந்தை மீது ஒரு கொப்பளிக்கும் கோபமும், தன் தாயின் நிலை கண்டு ஒரு பெரிய வெறுமையும் தேங்கியிருந்தன. அவளது உலகம் ஒரே நொடியில் தலைகீழாக மாறிவிட்டிருந்தது

தான் உயர்வாய் நினைத்த தந்தையின் அசிங்கமான பிம்பம் திரையில் அப்பட்டமாகத் தெரிந்ததும், பாப்பாவின் கோபம் ஒரே நொடியில் காற்றில் கரைந்தது. ஒருபக்கம் தந்தையின் துரோகத்தால் உண்டான பேரதிர்ச்சி, மறுபக்கம் தன் அம்மாவின் கள்ளத்தனத்திற்கு பின்னணியில் இருக்கும் கசப்பான உண்மை என இரண்டும் சேர்ந்து அவளை முற்றிலும் நிலைகுலையச் செய்தன. பேச வார்த்தைகளின்றி, அவமானத்திலும் கூச்சத்திலும் பாப்பா அப்படியே கூனிக்குறுகி நின்றாள்.

மாலா தன் மகளின் இந்த மாற்றத்தைக் கவனித்துவிட்டாள். அவளது முகத்தில் ஒரு குற்ற உணர்ச்சியும் பயமும் நிழலாடியது.

மாலா: (குனிந்த தலையுடன், நடுங்கும் குரலில்) "பாப்பா... உன்கிட்ட என்ன சொல்றதுன்னு எனக்குத் தெரியலடா... ஆனா..."

பாப்பா: (அம்மாவை இடைமறித்து, கூர்மையான பார்வையுடன்) "வேண்டாம் அம்மா... உன்னைப் பத்தி பேச எனக்கு இப்போ விருப்பமில்லை. ஆனா, அந்த மனுஷன் நம்மகிட்ட இப்படி நாடகமாடிட்டு, அங்க போய் ஜாலியா இருக்கானே... அதை என்னால தாங்க முடியல!"

அவள் கோபத்தில் முகம் சிவந்து, அழுதுகொண்டே தன் அறைக்குள் ஓடினாள். கதவு சட்டென மூடப்படும் சத்தம் அந்த வீட்டின் அமைதியைக் குலுக்கியது. ஆனால், அவள் அறைக்குச் செல்லும் முன்பு என்னை ஒருமுறை திரும்பிப் பார்த்த அந்தப் பார்வைகோபமும், அடக்க முடியாத ஒரு தவிப்பும், என்னை ஈர்த்த ஒருவித ரகசியத் தவிப்பும் கலந்த அந்தப் பார்வை—எனக்குள் ஒரு புதிய விளையாட்டின் தொடக்கத்தை உணர்த்தியது.

ஒரு பெண்ணின் ஏமாற்றமும் கோபமும், தன் குடும்பத்தை ஏமாற்றிய அந்தப் பலவீனமான தந்தைக்கு எதிராக, ஒரு வலுவான ஆளுமையை நோக்கி ஈர்க்கப்படும். அந்த இடத்திற்கு நான் பொருந்திப் போனதை அவளது பார்வை வெளிப்படுத்தியது. தன் தந்தையின் மீது இருந்த அடங்காத கோபம், ஒருபுறம் என் மீதான ஒரு மறைமுகமான ஈர்ப்பாகவும், விபரீதமான சபலமாகவும் அவளுக்குள்ளேயே வேரூன்றத் தொடங்கியது.

தொடரும்..