Incest அரவணைப்பு

[meenafan]

மீண்டும் சுசீலா தான்.


வெள்ளிக்கிழமை. காலையிலயே நானும் ரெண்டு குட்டிகளும் குளிச்சிட்டு சாமிக்கு விளக்கு ஏத்திட்டோம். காலையில இட்லி சாம்பார். மதியத்துக்கு அதே சாம்பார். அவன் இன்னைக்கு ஆபீஸ்லேயே  சாப்பிட்டுக்குவானே. எங்களுக்கு உருளை கிழங்கு வறுவல். காலையில 10 மணிக்கெல்லாம் எல்லா வேலையும் முடிஞ்சிடிச்சு. அவளுங்க ரெண்டு பேரும் ஏதோ படம் பார்த்தாலுங்க. நான் பால்கனியில் உட்கார்ந்து வெளிய வேடிக்கை பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

போன் வந்துச்சி. பரிமளா. இவளுக்கு ஏன் மூக்கு வேர்க்குது?

"ஹலோ"

"தாயி.... நல்லாருக்கியா?"

"இருக்கேன். நீ எப்படி இருக்க"

"ஏதோ இருக்கேன்"

"ம்..."

"எங்க இருக்க இப்போ. வேணி போன் பண்ணுச்சி. வீட்டை காலி பண்ணிட்டியாம். ஆளை காணம்னு. எனக்கு பதட்டமாயிடிச்சி" வேணி திருப்பூரில் எங்கள் ஏரியாவில் இருந்த பரிமளாவோட சொந்தக்காரி. நாங்க பெங்களூரு வந்ததை யாருகிட்டேயும் சொல்லலை. கடன் எல்லாம் ஒன்னும் இல்ல. கடைசி பொட்டு தங்கம் வரைக்கும் செலவான பெறவு தானே பெங்களூரு வந்தோம். இவ கிட்ட என்ன சொல்றது?

"தாயி..."

"ம்..."

"எங்க இருக்க. நான் வாரேன்"

"ஒரு மயிரும் வேணாம். உன் மவன் உன் முன்னாடி தானே சொன்னான் - நீ போரடிச்சி போயிட்ட டி. எனக்கு இளசா வேணும்னு. நீ வாய மூடிக்கிட்டு தானே இருந்த. என் சக்காளத்திய வீட்டுக்கு கூட்டி போயி விருந்து வெச்சியாமே..."

"விருந்தா.... யாரு சொன்னா. அந்த தேவடியா மவன் அவள வீட்டுல விட்டுட்டு - நான் வார வரைக்கும் பாத்துக்கன்னு சொல்லிட்டு 4 நா(ள்) எங்கேயோ போயிட்டான். பெறவு வந்து கூட்டி போயிட்டான். அவ்வளவு தான். விருந்தெல்லாம் ஒன்னும் வெக்கலை" அவ தான் மவனையே தேவடியாமவன்னு சொன்னது எனக்கு சிரிப்பு வந்துடிச்சி.

"அந்த 4 நாள் நீ தானே ஆக்கிப் போட்டே"

"வாயும் வயிறுமா இருக்குற புள்ளைக்கு சோறாக்கி போட்டது குத்தமா"

சுரீர்ணிச்சி. தாயோளி. எத்தனை புள்ளைக்கி இந்த மன்மதகுஞ்சி அப்பா ஆவும்?

"தாயி..."

"என்ன சொல்லு"

"என்னகையா இருக்கீங்க.... என் பேத்திங்கள பாக்கணும்"

"எதுக்கு? தொழிலுக்கு ஆள் சேர்க்கவா"

"இப்படி எல்லாம் பேசாத..."

"அவளுங்களுக்கு கரகாட்டமும் கத்துக்கொடுத்த. நான் விடல. அந்த கோவத்துல உன் மவனுக்கு வேறொருத்திய செட் பண்ணி கொடுத்திட்ட" ஸ்கூல் லீவ் விட்டா அங்கே அனுப்பிடுவேன். அப்போ காத்துக்கொடுத்தா. 

"அபாண்டமான பேசாத தாயி. இப்பவும் நீ பெரிய வீட்டு பொண்ணுன்னு நான் கண்ணியமா போறேன்..."

"இல்லன்னா என்ன பண்ணுவ"

"தாயி...." விசும்புனா. என்ன டிராமா வேணா பண்ணு. 

"உன்ன கையெடுத்து கும்பிட்டு கேட்டுக்குறேன். என்னையும் என் மவள்களையும் விட்டுடு. எங்களுக்கு இப்போ தான் நல்ல காலம் வந்திருக்கு"

"தாயி.... போன கொடைக்கு நீ வந்து புலம்புனப்போ நான் என்ன சொன்னே(ன்)? குமரேசன் என் மவனா இருந்தாலும், அந்த தாயோளி கெட்டு குட்டிச்செவுராயிட்டான். நீ உன் கூடப்பெறந்தவக பக்கம் போயிடுன்னு சொன்னே(ன்). நீ தான்.... அதுக்கு வழியே இல்ல. எல்லாம் வெறி பிடிச்ச நாயிங்க. கொன்னாலும் கொன்னுடுவாளுகன்னே. சரி... வேற நல்ல ஆளா பார்த்துக்கோ.... உனக்கு வாழ நாள் இருக்கு. இவன் போறான் போன்னு சொன்னே(ன்). எத்தன பெத்தவளுக இப்படி சொல்லுவாளுக. உன் வாழ்க்க நல்ல இருக்கட்டும்னு நினைக்கிற சீவன் நான். நீ என்ன எப்படி நெனச்சாலும் சரி" திரும்ப விசும்பினா....

"இங்க பாரு.... நான் ஒன்னு சொல்வேன். நீ உனக்குள்ளேயே வெச்சிக்கோ. நான் மெட்றாஸ் வந்துட்டேன். இங்க ஒரு நல்ல மனுசன் எங்களுக்கு அடைக்கலம் கொடுத்திருக்கார்" (குறிப்பு: கிராம வழக்கில் பெண்ணுக்கு அடைக்கலம் கொடுப்பது என்பது nothing but 'வெச்சிக்கிறது')

ஏன் எனக்கு இப்படி ஒரு பொய் சொல்ல தோணுச்சின்னு தெரியல. என் மவன் கிட்ட வந்துட்டேன்னு சொல்ல வரல. ஏன்னு தெரியல.

"ஓ... சரி தாயி. நல்ல சேதி தான். ஆமா குட்டிகள என்ன பண்ணே?"

"அதுகளும் இங்க இருக்குங்க. அவரே படிக்க வெக்கிறேன்னு சொல்லிட்டார்"

"நீ வேணா அதுகளை இங்க அனுப்பிடேன். தொந்தரவு இல்லாம இருங்க..."

"அதெல்லாம் வேணாம்..."

"வீடு புடிச்சி வெச்சிருக்காரா"

"ம்.."

"அடிக்கடி வந்து போறாமாதிரியா..."

"அவருக்கு கல்யாணம் ஆகல...."

"இள வயசா?"

"ம்..."

"ஓ..." பரிமளா குரல் தேஞ்சிக்கிட்டு போச்சி.

"ஏன் இழுக்கிற"

"இந்த கண்டாரவொலி மவனே இளசு வேணும்னு போயிட்டான். அந்த மனுசன் எத்தனை நாளைக்கு உன்ன காப்பாத்துவாரு... குட்டிக மேலதான் கண்ணு போவும்..." 

"இங்க பாரு.... நான் சாக்கடையில் விழுந்து 18 வருஷம் ஆச்சு. இனி திரும்ப எங்க ஊர் பக்கமும் போவ முடியாது. அம்மாவும் இல்ல. என்ன பண்ண. நடக்குறது நடக்கட்டும். கட்டாயம் இதுகளை படிக்க வெச்சிருவேன்னு சத்தியம் பண்ணியிருக்காரு. இதுகளும் படிச்சிட்டா போதும்.... ஏதாவது வேலை வேட்டிக்கு போயிக்குங்க. இந்த காலத்துல எவ பத்தினியா இருக்கா... அப்படியும் எவனாவது இளிச்சவாயன் கட்டிக்க கிடைக்கிறான் இல்ல. அப்படி எவனாவது ஒவ்வொருத்திக்கும் கிடைப்பான். அப்போ கட்டிக்கிட்டு வாழட்டும். உன் மவன் இதுகளை படிக்க வெக்க போறதில்ல. நீயும் ஆட்டத்துல தான் விடுவ.... வேணாம் சாமி. எங்கள பத்தி இனி கவல படாத..... தயவு சேஞ்சி தொந்தரவும் பண்ணாத.... புண்ணியவான் தயவுல நல்ல சோறு திங்கிறோம். மண்ணள்ளி போட்டுடாத..."

"எனக்கேன் அந்த பாவம் தாயி. எனக்கு நிம்மதிதேன். என் ஒத்தாச தேவைப்பட்டா கூப்பிடு. நான் இருக்கேன்.... அப்புறம்.... " இதான் பரிமளா. நல்லவ. 

"என்ன அப்புறம்?"

"அந்தப் பய சொன்னான்னு குடும்பக்கட்டுப்பாடு பண்ணிக்காம டியூப் போட்டுக்கிட்டியே. எடையில் ஒரு வாட்டி மாத்துன.... இன்னும் போட்டிருக்கியா.... இல்ல.... "

ஐயோ. இப்போ தான் ஞாபகம் வருது. காப்பர்-டி போட்டிருக்கேன். மாத்தணும். ஒரு தடவ இல்ல. ரெண்டு தடவ மாத்தி இருக்கேன். அஞ்சு வருசத்துக்கு ஒருக்க மாத்தணும். இல்ல.... எடுத்திட்டு குடும்பக்கட்டுப்பாடு பண்ணிக்கணும்.

"தாயி..."

"ஆங்.... மாத்தணும்"

"உன் ஆம்பள ஆசைப்பட்ட ஒன்னு பெத்து தான் கொடேன். நீயும் திடமாத்தானே இருக்கே. நானெல்லா(ம்) 4 பெத்துக்கலையா..."

"ஆமா.... இந்த வயசுலயா.... "

"என்ன பெருசா வயசாயிடிச்சி. 40 இருக்குமா"

"43"

"எல்லாம் பெத்துக்கலாம்..."

என் பாவாடை ஈரமாயிடிச்சி.... பாவி முண்ட..... சிரிப்பும் வெக்கமும் வந்துச்சி. இன்னொன்னா.... ச்சீய்.

"சரி சரி. வெச்சிடுறேன். நீ ஒரு வெக்கம் கெட்ட முண்ட..."

"சரி தாயி.... உனக்கு சவுரியப்படுறப்போ பேசு. பிரசவ நேரத்துல ஒத்தாசைக்கு வர நா(ன்) ரெடி"

"ச்சீ.... வெய் போன"

கட் செய்திட்டேன். எனக்கு சிரிப்பு நிக்கல. ஒரு பொய் சொன்னா அது எவ்வளவு தூரம் கொண்டு போவுது. 

ம்.... பெருமூச்சு வந்துச்சி. ஒடம்பு சொவம் கொடுக்கவே ஆள் இல்லையாம். பிள்ளை வரம் யார்கிட்ட கேட்க! போன மாசம் வரைக்கும் அடுத்து என்ன பண்ணுறதுக்கு பயம். போன வாரம் வரைக்கும் தினா அனுப்புனா காசை முழுசா செலவு பண்ணாம சாப்பாட்டை பாத்துக்கணும்னு கவல. இப்போ.... நல்ல சோறு தின்ன உடனே.... கவட்டை நமச்சல். 

கேரட் ஒன்னு இருக்கு.... (மிச்சத்தை சாம்பார்ல போட்டுட்டேன்). சத்தம் காட்டாம சமயல் கட்டுக்கு போயி கேரட்ட எடுத்தேன். சேலை கட்டுறதுல இரு சவுரியும்.... இடுப்புல சொருகிக்கிட்டு, முந்தானைய மேல சொருகிக்கிட்டு பாத்ரூம் போனேன். சேலைய உருவி போட்டு... ஜாக்கெட்ட அவுத்துப்போட்டு.... (வீட்டுல பிரா போடமாட்டேன்), பாவாடைய தூக்கி.... கேரட்டை சொருகுனேன்.... சுத்திலும் டைல்ஸ் வெச்ச செவுரு.... மொலை காம்பை அதுல தேய்ச்சேன்... ஜில்லுன்னுச்சி..... கேரட்டை சொருவி எடுத்தேன்.... யப்பா.... எவ்ளோ நாளாச்சு. 6 மாசம் இருக்கும் ஆம்பள கைபட்டு. இந்த கேரட்டுக்கும் வழி இல்லையே அப்போ!

தினா சொன்னா மாதிரி இன்னொரு கல்யாணம் பண்ணிவெக்கிறதா இருந்தா பிகு பண்ணிக்காம பண்ணிக்கணும். என் முலை ரெண்டும் ஆம்பள வாய் படாம வாடி கெடக்கே! வேக வேகமா கேரட்டை விட்டு எடுத்தேன். முடியல டா சாமி! நல்லவனோ கெட்டவனா.... படுக்கைக்கு ஒரு ஆம்பள வேணும்! இனிமே முடியாது. 

"அம்மா எங்க இருக்க... அம்மா..." சங்கவி குரல்.

"அம்மா" பாத்ரூம் கதவு தட்டப்படுது... தட்டுறது ஹரிதா.

என்னாச்சி சனியங்களுக்கு.... "ம்..." முனகினேன்.

"தையல் மெஷின் கொண்டுவந்திருக்காங்க..." 

"வர்றேன்" நிம்மதியா விடுறாங்களா. அப்படியும் அடிச்சி திரவம் வரவெச்சிட்டேன். கேரட்டை நல்லா கழுவி.... ஜாக்கெட் புடவை உடுத்தி, கேரட்டை ஜாக்கிரதையா இடுப்புல சொருவிக்கிட்டு வந்தேன்.

வந்தவன் தமிழ மென்னு முழுங்கி மெஷின் பத்தி விளக்கினான். ஒரு வழியா அவன் போனதும்....

"என்ன ஆச்சி. எவ்ளோ நேரம் பாத் ரூம்ல?" கேட்டா சங்கவி. இதுங்க எப்பவும் பொது கக்கூஸ் போயே பழகிடிச்சிங்க. அங்க 2-3 நிமிஷம் தானே....

"வயிறு சரி இல்லடி"          

ரெண்டும் மெஷினை பார்க்குறதுல பிசி. நான் கிச்சன் வந்து, இன்னொருக்கா கேரட்டை கழுவி..... துருகி வெச்சேன். கொஞ்சம் தயிர் இருந்திச்சி. கேரட்டை அதுல போட்டு, கொஞ்சம் தாளிச்சு கொட்டி உப்பு போட்டு.... கேரட் பச்சடி ரெடி!

 

சாப்பிடும்போது ஹரிதா கேட்டா "இது என்னம்மா தயிர்ல கேரட் போட்டிருக்க "

"கேரட் பச்சடி புள்ள"

"நல்லா இருக்கு. இது வர செஞ்சதே இல்லையே..."

"இது வரைக்கும் ரொம்ப கேரட் வாங்குனதே இல்லையே. அதான். சாப்பிடுங்க"

நானும் ஒரு வாய் சாப்பிட்டு பார்த்தேன். நால்லா தான் இருந்துச்சி.

"அண்ணனுக்கு இல்லையா" சங்கவி கேட்டா....

"அவனுக்கு இன்னொரு நாள் செஞ்சி தரேன். "