꧁༺ అనుమానాల నీడలో … దాగిన నిజాలెన్నో ༻꧂

[12345677889]

ఇంతలో లక్ష్మి వెంకటేశ్ మొడ్డని నోటి నుంచి తీసి, నాలుకతో చివరి వరకు నాకి, లేచి నిలబడి చీర పైకి ఎత్తుకుంది. ఆమె పూకు మీద దట్టమైన ఆతులు, వాటి మధ్య తడి మెరుస్తోంది. పూపెదాలు విడిపోయి, లోపలి గులాబీ రంగు కనిపిస్తోంది.

వెంకటేశ్ పేకా పక్కకి విసిరి లేచి నిలబడ్డాడు. రెండు చేతులూ లక్ష్మి పిర్రల కింద పెట్టి, ఆమెని ఒక్కసారిగా గాల్లోకి ఎత్తాడు. ఆమె కాళ్లు నేలని వదిలాయి. ఆమె అతని మెడ చుట్టూ చేతులు వేసి, రెండు కాళ్లూ అతని నడుము చుట్టూ బిగించింది. వెంకటేశ్ ఆమెని కాస్త పైకి లేపి, తన మొడ్డ మొగ్గని ఆమె పూకు బొక్క దగ్గర నిలిపి, చేతులు వదులు చేశాడు. ఆమె బరువుకే ఆమె పూకు అతని మొడ్డ మీదకి జారి, అడుగు దాకా దిగిపోయింది.

“హాఁఆఁఆఁ… సర్పంచ్ గారూ… ఆఁ… గాల్లోనే… అమ్మో… మొత్తం లోపలికి దిగిపోయింది…” అని లక్ష్మి అతని మెడని గట్టిగా పట్టుకుని అరిచింది.

అక్కడ ఉన్నవాళ్లంతా ఒక్కసారి ఆగిపోయారు. రాంబాబు నోట్లో బీడీ అలాగే ఉండిపోయింది. చంటి పేకా చేతిలోనే పట్టుకుని నోరు తెరిచాడు. పిచ్చయ్య కూడా నాగేశ్వరమ్మ వెనక పోట్లు ఆపి తల తిప్పి చూశాడు.

“ఏంటి రా ఇది… నలభై ఐదేళ్ల వయసులో ఆడదాన్ని గాల్లో ఎత్తి దెంగుతున్నాడు,” అని రాంబాబు ఆశ్చర్యంగా అన్నాడు.

వెంకటేశ్ ఆమె పిర్రల్ని పట్టుకుని పైకి లేపి, మళ్లీ కిందికి వదిలాడు. లేపి, వదిలాడు. ప్రతిసారి ఆమె పూకు అతని మొడ్డ మీద పడి టప్… టప్… అని శబ్దం. ఆమె ఆతుల మీది తడి అతని పొట్ట మీదకి అంటుకుంటోంది.

“ఆఁ… ఆఁ… సర్పంచ్ గారూ… ఆపకండి… ప్లీజ్… ఇంకా ఎత్తి దించండి… నా పూకుని మీ మొడ్డ మీద కొట్టండి… హాఁ… మీ కాళ్లు పట్టుకుంటా… ఇంకా దెంగండి…” అని లక్ష్మి బతిమాలుతోంది. “నా మొగుడు నన్ను ముట్టుకుని నెలలైంది… మీ రసాలతో నా పూకు నింపండి… ఆఁఆఁ… వదలకండి…”

“నీ మొగుడు పొలంలో నాట్లు కూడా సరిగా వేయలేడే… అందుకే సర్పంచ్ దగ్గరికి వచ్చావు,” అని వెంకటేశ్ ఆమెని ఇంకా పైకి లేపి దించుతూ అన్నాడు. “సంఘం మీటింగ్‌లో ఆడవాళ్లందరికీ నీతులు చెప్పే లక్ష్మి, ఇప్పుడు నా మొడ్డ మీద ఎగురుతూ మూలుగుతోంది. ఇంకా బిగించు లక్ష్మీ… నీ పూకు నా మొడ్డని పిండేస్తోంది…”

“సర్పంచ్ గారు ఊరికి బోరు వేయిస్తానని మాటిచ్చారు రా,” అని చంటి నవ్వుతూ అన్నాడు. “ఇప్పుడు చూడు, ఇక్కడే లోతుగా వేస్తున్నారు. నీళ్లు కూడా పడుతున్నాయి.”

అందరూ ఒక్కసారిగా గొల్లున నవ్వారు.

“సంఘానికి లోన్ ఇస్తానన్నారు కదా,” అని రాంబాబు అందుకున్నాడు. “అసలు ఇప్పుడే లోపలికి ఇస్తున్నారు. వడ్డీ తర్వాత కడతారు.”

మళ్లీ నవ్వులు.

ఒంగి ఉన్న నాగేశ్వరమ్మ తల తిప్పి వెంకటేశ్ వైపు చూసింది. “సర్పంచ్ గారూ… నన్ను కూడా ఒక్కసారి అలా ఎత్తుకోండి… నేనూ మీ ఊరిదాన్నే కదా… నాకూ ఆ ఊయల ఊపండి…” అని మూలుగు మధ్యలో అంది.

“నిన్ను ఎత్తాలంటే నాకు ట్రాక్టర్ కావాలే నాగి,” అని వెంకటేశ్ నవ్వాడు. “నువ్వు అక్కడే ఒంగి ఉండు. పిచ్చయ్య నీ పొలం దున్నుతున్నాడు కదా.”

“దున్నుతున్నా సర్పంచ్ గారూ… ఈ పొలం ఎంత దున్నినా నీళ్లు ఆగడం లేదు,” అని పిచ్చయ్య మళ్లీ పోట్లు మొదలుపెట్టాడు. నాగేశ్వరమ్మ “ఆఁ… హాఁ…” అని మూలుగుతూనే నవ్వింది.

లక్ష్మి మాత్రం ఏమీ వినిపించుకోవడం లేదు. “ఆఁఆఁ… సర్పంచ్ గారూ… నన్ను లంజని చేయండి… హాఁ… ఇంకా ఎత్తండి… ఇంకా లోతుగా దెంగండి… ఉమ్మ్ ఆఁ… నా గుద్దలో కూడా పెట్టండి… రెండూ నింపండి…” అని తల వెనక్కి వేసుకుని అరుస్తోంది. ఆమె జుట్టు విడిపోయి గాల్లో ఊగుతోంది.

నాగేశ్వరమ్మ ఇంకా ఒంగి ఉండగానే శంకర్ ముందుకు వచ్చి, తన మొడ్డని ఆమె పెదాల మీద రుద్ది, నోరు తెరిపించి లోపలికి నెట్టాడు. “నాకు కూడా రా నాగి… ఇందాక పూకులో దెంగాను కదా… ఇప్పుడు నోట్లో పట్టుకో… లోతుగా దించు,” అన్నాడు.

నాగేశ్వరమ్మ నోట్లో మొడ్డ ఉండగానే “హ్మ్మ్… హ్మ్మ్… ఉమ్మ్…” అని మూలుగుతూ, కన్నీళ్లు కారుస్తూ అతని మొడ్డని గొంతు దాకా దించుకుంది. లాలాజలం నోటి నుంచి జారి గడ్డి మీద పడింది. పిచ్చయ్య వెనక నుంచి పూకులో పోట్లు వేస్తుంటే, శంకర్ ముందు నుంచి ఆమె తల పట్టుకుని నోట్లో ఊపుతున్నాడు. రెండు వైపుల నుంచి ఆమె ఒళ్లు ముందుకు వెనక్కి కదులుతోంది.

“హ్మ్మ్… హ్మ్మ్… ఆఁ…” అని ఆమె నోట్లోనే అరుస్తోంది. పిచ్చయ్య “నోట్లోనూ పూకులోనూ నిండిపోయావు నాగి… ఇంకా లంజలా అరువు,” అంటే, శంకర్ “పళ్లు వద్దు… నాలుకతో నాకు… ఆఁ… అలాగే…” అన్నాడు.

రాంబాబు ప్యాంటు మీద చేయి రుద్దుకుంటూ, “రెండు రంధ్రాలూ నింపేశారు. ఇంకా గుద్ద మిగిలింది. ఎవడైనా పెట్టు,” అన్నాడు.

“నాకు తర్వాత నాగి, సిద్ధంగా ఉంచు. నీ పూకు నా వంతు,” అని చంటి నవ్వుతూ అన్నాడు. “సర్పంచ్ గారు సంఘం ముండాని ఎగరేస్తుంటే, మనం పొలం ముండాని పంచుకుందాం.”

ఈ మాటలన్నీ, ఈ మూలుగులన్నీ చెట్టు చాటున నిలబడి ఉన్న జానకి చెవుల్లోకి స్పష్టంగా పడుతున్నాయి. ‘లక్ష్మీ… నాగేశ్వరమ్మ… పగలు… పొలంలో…’ అని ఆమె మనసు తిరగబడింది. అదే సమయంలో తొడల మధ్య ఒక్కసారిగా దట్టమైన తడి మొదలైంది. చీర కింద పూకు వేడెక్కి, లోపలి బట్ట తడిసి ఒంటికి అతుక్కుంది. కాళ్లు బలహీనపడ్డాయి.

‘శ్రీనివాస్ అంత పెద్ద తప్పు చేశాడు. నేను నాకు నేనే చేసుకుంటే తప్పేంటి?’ అని ఆమె మనసులో అనుకుంది.

ఆ మాటతోపాటే ఆమె చేయి చీర కుచ్చిళ్ల కిందికి జారింది. లోపలి బట్ట అప్పటికే తడిసి ఉంది. బట్టని పక్కకి జరిపి, పూపెదాల మీద వేలు పెట్టింది. వేలు తగలగానే ఒళ్లంతా ఝల్లుమంది. “స్…” అని గాలి లోపలికి లాక్కుంది. ఇంకో చేత్తో నోరు మూసుకుంది.

మొదట పెదాల మీద పైనుంచి కిందికి, కిందినుంచి పైకి నెమ్మదిగా రుద్దింది. తర్వాత పైన ఉన్న గొల్లికాయని వేలి కొనతో గుండ్రంగా తిప్పింది. ప్రతి తిప్పుకి తొడలు బిగుసుకుంటున్నాయి.

షెడ్ దగ్గర నుంచి లక్ష్మి అరుపు వినిపించింది. జానకి మధ్య వేలుని పూకు బొక్కలోకి మెల్లగా దించింది. లోపల వేడిగా, జారుడుగా ఉంది. వేలు లోపలికి, బయటికి. కాసేపటికి రెండో వేలు కూడా దించింది.

నిలబడలేక చెట్టుకి వీపు ఆనించి, మెల్లగా కిందికి జారి మట్టి మీద కూర్చుంది. మోకాళ్లు పైకి మడిచి, కాళ్లు తెరుచుకుంది. చీర మోకాళ్ల మీదకి జారింది.

ఇప్పుడు వేళ్లు వేగం అందుకున్నాయి. రెండు వేళ్లు లోపల ముందుకు వెనక్కి, బొటనవేలు గొల్లికాయ మీద. చిక్ చిక్ మని తడి శబ్దం ఆమెకే వినిపిస్తోంది. ‘ఎవరైనా ఇటు వస్తే…’ అనే భయం ఒక పక్క. కానీ చేయి ఆగలేదు.

అక్కడ చంటి, రాంబాబుల డబుల్ మీనింగ్ మాటలు, అందరి నవ్వులు, నాగేశ్వరమ్మ మూలుగులు. ఆ మాటలు జానకికి కొత్తగా వినిపించాయి. సిగ్గు అనిపించాల్సిన చోట ఒక కొత్త హాయి పాకుతోంది.

“ఉమ్మ్… హ్మ్… ఆఁ…” నోటి మీద చేయి ఉన్నా మూలుగు బయటికి జారుతోంది. నుదుటి మీద చెమట జారి పెదవుల మీదకి వచ్చింది.

వేళ్లు ఇంకా వేగంగా కదిలాయి. పొట్ట కింద ఏదో ముడి బిగుసుకుంటున్నట్టు అనిపించింది. కాళ్లు వణికాయి. కాలి వేళ్లు మట్టిలోకి నొక్కుకున్నాయి. ఒక్కసారిగా ఆ ముడి తెగిపోయింది. ఒళ్లు రెండుసార్లు ఝటకలు తింది. పూకు ఆమె వేళ్లని లోపల పిండేసింది. రసాలు వేళ్ల మీదుగా కారి, తొడల మధ్య చీర మీద పడ్డాయి. ఆమె అరుపుని చేతిలోనే అణిచిపెట్టుకుని, తల చెట్టుకి ఆనించి కళ్లు మూసుకుంది.

కాసేపు ఊపిరి మాత్రమే వినిపించింది. వేళ్లు బయటికి తీసింది. అవి తడితో మెరుస్తున్నాయి. లోపలి బట్ట, చీర కింది భాగం రెండూ తడిసిపోయాయి.

అప్పుడు గుర్తొచ్చింది. ఆ రోజు గోడౌన్ దగ్గర నుంచి వచ్చినప్పుడు కూడా ఇలాగే అయింది. స్కర్టు మీద రసాలు కారి, ఆమెకు ఇబ్బంది అయింది. ఈరోజు కూడా అదే పరిస్థితి.

జానకి లేవడానికి ప్రయత్నించింది. కాళ్లలో బలం లేదు. చెట్టు కొమ్మ పట్టుకుని మెల్లగా లేచి నిలబడింది. చీర వెనక భాగం అంతా తడి మట్టి అంటుకుని ఉంది. పిర్రల మీద, కుచ్చిళ్ల మీద బురద మరకలు. చేత్తో దులుపుకుంటే మరక ఇంకా పరుచుకుంది. ‘ఇలా ఆఫీస్‌కి ఎలా వెళ్లాలి?’ అని గుండె దడదడలాడింది. కొంగుని వెనక్కి తిప్పి మరక కనిపించకుండా కప్పుకుంది. వేళ్లని కొంగు అంచుతో తుడుచుకుంది.

షెడ్ వైపు ఒక్కసారి చూసింది. ఇంకా అదే దెంగుడు, అదే మూలుగులు, అదే నవ్వులు. ఆమె ముఖం తిప్పుకుని కాలి బాట పట్టింది. కారు దగ్గరికి వచ్చేసరికి కాళ్లు ఇంకా వణుకుతూనే ఉన్నాయి.

ఆఫీస్‌కి వెళ్లింది. కుర్చీలో కూర్చుంది. ముందు ఫైళ్లు తెరిచి ఉన్నాయి. కానీ ఒక్క అక్షరం కూడా తలకెక్కలేదు. చీర కింద తడి బట్ట ఇంకా ఒంటికి అతుక్కుని ఉంది. కుర్చీలో కదిలిన ప్రతిసారీ అది గుర్తు చేస్తోంది.

కళ్లు మూసుకుంటే లక్ష్మి గాల్లో ఊగుతున్నట్టు, నాగేశ్వరమ్మ మూలుగులు, ఆ నవ్వులు. ఒక్క క్షణం ‘మళ్లీ అక్కడికి వెళ్తేనో…’ అనే ఆలోచన వచ్చింది. ఆమె ఉలిక్కిపడి కళ్లు తెరిచింది. గ్లాసు నీళ్లు తాగింది.

‘నేను ఏం చేశాను? ఎవరినీ తాకలేదు. ఎవరూ నన్ను తాకలేదు. నాకు నేనే…’ అని మనసులో సమర్థించుకుంది. వెంటనే ఇంకో గొంతు అడిగింది: ‘మరి పొలంలో చెట్టు చాటున కూర్చుని, వాళ్లని చూస్తూ… అది ఏంటి? ఒక ఆఫీసర్‌వి నువ్వు. ఒక కూతురికి తల్లివి.’

సాయంత్రం వరకు ఆ రెండు గొంతుల మధ్యే ఆమె రోజు గడిచింది. ఇంటికి బయలుదేరేటప్పుడు కూడా మనసులో ఒకే ప్రశ్న తిరుగుతోంది.

‘నేను చేసింది తప్పా?’