[12345677889]

ఏదో వెచ్చగా, బరువుగా ఆమె పెదవుల మీద ఆనింది. పైన మెత్తని చర్మం. లోపల గట్టితనం. అది ఆమె పెదవుల మీద ఒక చివర నుంచి ఇంకో చివరకి నెమ్మదిగా రాసుకుంది. తర్వాత కుడి బుగ్గ మీద. గడ్డం కింద. మెడ మీదుగా జారి, రెండు సళ్ల మధ్య దిగి ఆగింది. ఆ బరువుకి సూత్రాలు ఆమె రొమ్ము ఎముకకి నొక్కుకున్నాయి. ఆ మొడ్డ అక్కడే ఒక్కసారి ఎగిరింది.

అది మొడ్డ అని మొదటి క్షణంలోనే తెలిసింది. ఎవరిది అన్నదే ప్రశ్న.

ఆమె మనసు గబగబా లెక్క వేసింది. ‘గదిలో మగాళ్లు ఇద్దరే. మాస్టర్ ఈ రోజు నాకు అందనని చెప్పారు. ప్యాంట్ మీద చేయి వేయబోతేనే మణికట్టు పట్టి ఆపేశారు. ఆయన ఇలా ఇవ్వరు. ఆయన నన్ను ఇంకొకడికే ఇస్తారు.’ ఆ మొడ్డ మళ్లీ పెదవుల దగ్గరికి వచ్చింది. ఉప్పగా, మగ వాసన. ఇందాకటి ఘాటుని చాలాసేపు పీల్చిన ఆమె ముక్కుకి తేడా అందలేదు. ‘పెద్దాయన మళ్లీ లేపుకున్నారు. ఇందాక కార్చినా ఆయన ఆకలి తీరలేదు.’

అది ఆమె పెదవుల మధ్య ఒక్క క్షణం ఆగింది. ఆమె నోరు దాన్ని లోపలికి తీసుకోవాలని తెరుచుకుంది. అది వెంటనే వెనక్కి జరిగిపోయింది. గుండు చివర మాత్రమే పెదవులకి ఒకసారి తగిలి వెళ్లింది.

“చెప్పు. ఎవరిది?” అన్నాడు మాస్టర్. ఆ గొంతు ఆమె నెత్తి మీద నుంచి వచ్చింది. ఆమె ఆలోచనంతా తన లెక్క మీదే ఉండటంతో ఆ సంగతి ఆమె పట్టించుకోలేదు.

“నరసింహం గారిది,” అంది నమ్మకంగా. “ఇందాక నా అరచేతిలో కార్చి పడుకున్నారు. మళ్లీ లేచి వచ్చారు. ముసలి మొడ్డ రెండోసారి లేచింది. నా పువ్వు మీద మళ్లీ ఆయనే తన గుర్తు పెడుతున్నారు.”

ఎవరూ మాట్లాడలేదు. తర్వాత ఆమె వెనక, దూరంగా పరుపు దగ్గర నుంచి నరసింహం దగ్గుతూ నవ్విన చప్పుడు.

“అమ్మా, ఇందాక వేళ్లు పెట్టి వెళ్లాక నేను మళ్లీ పరుపు మీదే కూర్చున్నా. పంచె ఇంకా నా ఒళ్లోనే ఉంది,” అన్నాడు. “ఈ రోజు ఈ ముసలి మొడ్డకి రెండోసారి లేచే ఓపిక ఎక్కడిదే తల్లీ.”

సుధ ఒళ్లు గడ్డకట్టుకుపోయింది.

ఆ మొడ్డ ఆమె పెదవుల మీద ఇంకోసారి నెమ్మదిగా రాసుకుంది. మాస్టర్ గొంతు ఆమె చెవి పక్కకి దిగింది.

“మూడో తప్పు,” అన్నాడు. “నీ పెదవుల మీద ఉన్నది నీ మాస్టర్ మొడ్డ. రెండు నెలలుగా రాత్రుళ్లు ఊహించుకుని నువ్వు వేళ్లు పెట్టుకున్న మొడ్డ. పొద్దున్నుంచి ‘ఒక్కసారి’ అని నువ్వు అడుక్కున్న మొడ్డ. అది నీ పెదవుల మీదకి వస్తే దానికి ఇంకొకడి పేరు పెట్టావు.”

“లేదు… లేదు మాస్టర్… అయ్యో…” సుధ గొంతు పగిలింది. ఆమె చేతులు కదలబోయాయి. లలిత, చిన్ని రెండు వైపుల నుంచి ఆమె మణికట్లని మోకాళ్ల మీదే నొక్కి పట్టుకున్నారు. ఆమె ముఖం ముందుకి చాపింది. పెదవులు గాలిలో వెతికాయి. “ఒక్కసారి… ఇంకొక్కసారి పెట్టండి… ఈసారి గుర్తుపడతా… నా ప్రాణమా… నా దొరా… మీదే అని తెలిసుంటే ఒక్క క్షణంలో నోట్లోకి లాక్కునేదాన్ని… ఒక్కసారి నాలుకతో రుచి చూడనివ్వండి… ప్లీజ్…”

ఆమె పెదవులకి గాలి తప్ప ఏమీ తగలలేదు.

“ఆట అయిపోయింది,” అంది లలిత. పెన్ మూడోసారి గీసిన చప్పుడు. లెడ్జర్ టప్‌మని మూసిన చప్పుడు. “మూడో బాకీ. ‘సొంత మాస్టర్ మొడ్డని ముసలోడిది అనుకుంది.’ అయిదింట్లో రెండే ఒప్పు. ఖాతా ఎర్రలోకి వెళ్లింది సార్. 34 సైజు కనెక్షన్ ఓడిపోయింది.”

కుర్చీ కీచుమంది. మాస్టర్ మళ్లీ కూర్చున్నాడు. “ఓడిపోయిన బానిసకి ఏమవుతుందో తెలుసు కదా.”

“శిక్ష,” అంది సుధ. చున్నీ కింద ఆమె కనురెప్పలు అల్లాడుతున్నాయి.

లలిత సుధ తల వెనక ముళ్లు విప్పింది. చున్నీ జారి సుధ ఒడిలో పడింది. రెండుసార్లు రెప్పలు ఆర్పాక ఎదురుగా కుర్చీ కనిపించింది.

మాస్టర్ ఆ కుర్చీలో కూర్చుని ఉన్నాడు. ముఖం మీద మాస్క్ అలాగే ఉంది. ప్యాంట్ జిప్ తెరిచి ఉంది. అందులోంచి అతని మొడ్డ బయటికి వచ్చి నిటారుగా నిలబడి ఉంది.

సుధ దాన్ని మొదటిసారి చూసింది. పొడవుగా, నున్నగా, గోధుమ రంగు తోలు. పైన ఒక నరం గుండు దాకా ఉబ్బి ఉంది. ఎర్రని గుండు మీద ఆమె పెదవుల లిప్‌స్టిక్ ఇంకా గులాబీ రంగులో అంటుకుని ఉంది. తన మాస్టర్ మొడ్డ. ఇందాక తన పెదవుల మీదే ఉంది. తను దానికి ఇంకొకడి పేరు పెట్టింది. ఆమె కళ్లు చెమర్చాయి.

“నీ శిక్ష ఇది,” అన్నాడు మాస్టర్. “నువ్వు గుర్తుపట్టలేని ఈ మొడ్డని దాన్ని బాగా ఎరిగినవాళ్లు ఎలా వాడుకుంటారో ఎదురుగా కూర్చుని చూడాలి. వేలు పెట్టకూడదు. కళ్లు తిప్పుకోకూడదు. లలితా.”

లలిత చున్నీని సుధ ఒడిలోంచి తీసుకుని తన మెడ మీద వేసుకుంది. కళ్లజోడు తీసి మడిచి, లెడ్జర్‌తో పాటు టేబుల్ మీద పెట్టింది. తర్వాత మాస్టర్ రెండు మోకాళ్ల మధ్య, శాలువా అంచు మీద మోకాళ్లు ఆనించి కూర్చుంది. సుధ చూపుకి అడ్డం రాకుండా కొంచెం పక్కకి జరిగింది.

“చూడు,” అంది సుధ వైపు తిరిగి. “ఖాతా ఎవరిదో తెలిసినవాళ్లే దాని మీద డ్రా చేస్తారు.”

ఆమె మొడ్డ మొదలుని పట్టుకుని, గుండు మీది గులాబీ మరకని నాలుకతో నాకి తీసేసింది. తర్వాత పెదవులు గుండ్రంగా చేసి గుండుని నోట్లోకి తీసుకుంది.

మాస్టర్ ఊపిరి బరువుగా బయటికి వచ్చింది. అతని వేళ్లు కుర్చీ చేతుల మీద బిగుసుకున్నాయి.

లలిత తొందర పడలేదు. ఆమె పెదవులు సగం దాకా జారి, అక్కడ ఆగి, బుగ్గలు లోపలికి లాగి చీకాయి. పైకి లేచి గుండు చుట్టూ నాలుక తిప్పింది. ఆమె కుడి చేయి మొదలు మీద కదులుతోంది. ఎడమ చేయి జిప్ లోంచి అతని వట్టలని బయటికి తీసి నలుపుతోంది. తడిగా చప్పరించే చప్పుడు. ఆమె ముక్కులోంచి “ఉమ్మ్… ఉమ్మ్…” అనే మూలుగు.

సుధ నోట్లో లాలాజలం ఊరింది. ఆమె గుటక మింగింది. ‘అది నాకు రావాల్సింది…’ అని ఆమె గుండె కొట్టుకుంది. కానీ ఆమె అంగుళం కూడా కదల్లేదు.

చిన్ని సుధ వెనక మోకాళ్ల మీద కూర్చుని, చంకల కింది నుంచి చేతులు ముందుకి తెచ్చి రెండు సళ్లనీ పట్టుకుంది. “బాగా చూడు అమ్మగారూ,” అని చెవిలో అంది. “నువ్వు ఒక్క పేరు తప్పు చెప్పావు. ఆ ఒక్క తప్పుకి ఆ మొడ్డ నీ పెదవుల మీంచి లలితమ్మ గొంతులోకి వెళ్లిపోయింది.”

“ఆహ్… చెప్పకు చిన్నీ… తట్టుకోలేను…” అని సుధ మూలిగింది. ఆమె పూకులోంచి రసం శాలువా మీదకి కారుతోంది.

లలిత వేగం పెంచింది. ఇప్పుడు ఆమె పెదవులు మొడ్డ మొదలు దాకా దిగుతున్నాయి. గొంతులోంచి గుళుక్ గుళుక్ చప్పుడు. కళ్ల చివర నీళ్లు. మాస్టర్ ఒక చేత్తో ఆమె జడ మొదలుని పట్టుకున్నాడు. అతని తొడలు బిగుసుకున్నాయి.

“లలితా… వస్తోంది.”

లలిత ఆగలేదు. ఆమె పెదవులు గుండు దగ్గర బిగుసుకున్నాయి. మాస్టర్ నడుము కుర్చీ మీంచి ఒక్కసారి పైకి లేచింది. మాస్క్ లోంచి ఒక లోతైన “హ్మ్మ్మ్…” వచ్చింది. లలిత గొంతు ఒకసారి, రెండుసార్లు, మూడుసార్లు గుటకలు వేసింది.

మాస్టర్ ఒళ్లు కుర్చీలో వదులైంది. లలిత చివరి చుక్క దాకా చీకి నెమ్మదిగా తల ఎత్తింది. మొడ్డ ఆమె పెదవుల మధ్యనుంచి బయటికి వచ్చిన క్షణంలో, ఆమె కింది పెదవి మీంచి ఒక తెల్లని చుక్క జారి, మాస్టర్ తొడల మధ్య కుర్చీ చెక్క అంచు మీద పడింది.

లలిత సుధ వైపు తిరిగి నోరు తెరిచి చూపించింది. లోపల నాలుక తప్ప ఏమీ లేదు. ఆమె పెదవులు తుడుచుకుని నవ్వింది. “మొత్తం జమ చేసుకున్నా. ఒక్క పైసా వదల్లేదు.” వేలితో కుర్చీ అంచు మీది చుక్కని చూపించింది. “ఇది మాత్రం జారింది.”

“నాకు,” అన్నాడు మాస్టర్. “చేతులు నేల మీద. నోటితోనే.”

చిన్ని సుధ సళ్లని వదిలింది. సుధ ముందుకి వంగి, రెండు అరచేతులూ శాలువా మీద ఆనించి, మోకాళ్ల మీదే కుర్చీ దగ్గరికి జరిగింది. ఆమె ముఖం ఇప్పుడు మాస్టర్ మోకాళ్ల మధ్య ఉంది. కుర్చీ అంచుకి ఒక జానెడు పైనే తెరిచిన జిప్ లోంచి వేలాడుతున్న అతని మొడ్డ. ఆమె దాని వైపు కళ్లు ఎత్తలేదు. ఎత్తితే అక్కడే ఆగిపోతానని ఆమెకి తెలుసు.

ఆమె నాలుక బయటికి తీసి, చెక్క మీది ఆ తెల్లని చుక్కని నాకింది. పాత చెక్క రుచి మీద ఉప్పగా, చిక్కగా ఒక చిన్న రుచి. చెక్క మీద తడి తప్ప ఏమీ మిగలలేదు. గిన్నె అడుగున మిగిలింది కుక్కపిల్ల నాకినట్టు.

లలిత లేచి టేబుల్ దగ్గరికి వెళ్లి, కళ్లజోడు పెట్టుకుని, లెడ్జర్ తెరిచి ఒక గీత గీసింది.

“రాసుకోండి సార్,” అంది. “ఈ రోజు మీ ఖాతాలోంచి వచ్చిన మొత్తం నేను డ్రా చేసుకున్నా. బ్యాంకోడి పెళ్లానికి దక్కింది కుర్చీ మీద పడిన ఒక్క చుక్క వడ్డీ. అది కూడా కింద వంగి నాకి వసూలు చేసుకుంది.”

నరసింహం పరుపు మీద ఒళ్లు ఊగేలా నవ్వాడు. చిన్ని నేల మీద చేయి కొట్టి నవ్వింది. లలిత పెన్ను పెదవికి ఆనించుకుని నవ్వు ఆపుకోలేకపోయింది. మాస్టర్ మాస్క్ లోంచి గరగరగా నవ్వాడు. ఆ నవ్వుల మధ్య సుధ కుర్చీ ముందు అలాగే వంగి ఉంది. సిగ్గుతో ఆమె ముఖం ఎర్రబడిపోయింది. కానీ ఆ నవ్వులకే ఆమె పూకు బిగుసుకుని ఇంకో చుక్క కార్చింది.

మాస్టర్ వంగి ఆమె గడ్డం పట్టుకుని ముఖం పైకి ఎత్తాడు.

“గుర్తుపెట్టుకో,” అన్నాడు. “నేను నిన్ను ఎప్పటికీ దెంగను. ఎవడు నిన్ను దెంగాలో, ఎవతె నీ ముందు నా మొడ్డ చీకాలో నేనే నిర్ణయిస్తా. నువ్వు అడుక్కుంటూ ఉంటావు. నేను చూస్తూ ఉంటా. నా బలం అదే.”

“అలాగే మాస్టర్,” అంది సుధ. ఆమె పెదవులు వణికాయి. “మీరు చూస్తూ ఉండండి. నేను అడుక్కుంటూనే ఉంటా.”

అతను ఆమె గడ్డం వదిలి, మొడ్డని లోపల పెట్టుకుని జిప్ పైకి లాగాడు.

నరసింహం మోకాళ్లు పట్టుకుంటూ పరుపు మీంచి లేచాడు. నేల మీది పట్టాపట్టీ డ్రాయర్ వేసుకుని, పంచె చుట్టుకుని ఎగ కట్టాడు. టేబుల్ మీది చొక్కా వేసుకుని గుండీలు పెట్టుకున్నాడు. “రెండు దాటింది అబ్బాయ్,” అన్నాడు గోడ గడియారం వైపు చూస్తూ. “దీని మొగుడు ఇంటికి వచ్చేలోపు ఈ సరుకుని గూటికి చేర్చాలి.”

“చిన్నీ, బట్టలు తీసుకురా,” అన్నాడు మాస్టర్.

చిన్ని గోడ దగ్గర పేర్చిన పెట్టెల్లో కింది నుంచి మూడోదాన్ని బయటికి లాగి, మూత తెరిచి, సెట్‌టాప్ బాక్సుల మధ్య నుంచి నలిగిన గులాబీ జార్జెట్, తెల్లని లంగా తీసింది. మాస్టర్ చీరని సుధ వైపు విసిరాడు. అది ఆమె ఒడిలో పడింది. లంగాని మాత్రం అతను వదల్లేదు. దాన్ని విప్పి వెలుగుకి ఎదురుగా పట్టుకున్నాడు. ముందు భాగంలో, తొడల మధ్య ఉండే చోట, తడి ఆరి గట్టిపడిన మరక. “ఇది నా దగ్గరే ఉంటుంది,” అని దాన్ని మడిచి, టేబుల్ సొరుగులో పెట్టి మూశాడు.

“మాస్టర్… లంగా లేకుండా ఈ చీర ఒక్కటే…” అని సుధ జార్జెట్‌ని గుండెలకి హత్తుకుంది.

“తాకట్టు,” అంది లలిత. ఆమె ‘34 సైజు కనెక్షన్’ పేజీలోనే కింద రాసింది. “తాకట్టు వస్తువు: తెల్ల కాటన్ లంగా ఒకటి. ముందు భాగంలో మరక.” తర్వాత సుధ వైపు చూసింది. “బ్యాంకోడి పెళ్లానివి కదా, తాకట్టు అంటే తెలుసుగా. ఇది ఇక్కడే ఉంటుంది. నెల నెలా వచ్చి వడ్డీ కట్టాలి. డబ్బుతో కాదు. ఇవాళ కట్టావు చూడు, అలా. విడిపించుకోవాలంటే అసలు కూడా కట్టాలి. ఆ అసలు ఎంతో సార్ చెప్తారు. అప్పటిదాకా నువ్వు మళ్లీ మళ్లీ రావాల్సిందే.”

“విడిపించుకోకపోతే?” అని సుధ సన్నగా అడిగింది.

“విడిపించుకోవాలని ఉందా?” అని లలిత కళ్లజోడు పైనుంచి చూసింది.

సుధ జవాబు చెప్పలేదు. పెదవి కొరుక్కుని తల వంచుకుంది.

“చూశారా సార్,” అని లలిత నవ్వింది. “విడిపించుకునే తొందర లేదు. వడ్డీ కట్టే తొందర మాత్రం ఉంది.”

సుధ లేచి నిలబడి చీర మడతలు విప్పింది. లంగా లేకపోవడంతో కుచ్చిళ్లు దోపుకోడానికి నడుము దగ్గర ఆధారం లేదు. ఆమె చీర లోపలి చివరని నడుము చుట్టూ ఒకసారి తిప్పి, ఆ చివరని చుట్టిన భాగంతో కలిపి బొడ్డు పక్కన గట్టిగా ముడి వేసింది. ఆ ముడిలోనే కుచ్చిళ్లు మడిచి దోపింది. ఇంకో చుట్టు తిప్పి కొంగుని సళ్ల మీదుగా భుజం మీదకి వేసుకుంది. ఆ పల్చటి గులాబీ పొర కింద ఇప్పుడు ఏదీ దాగలేదు. సళ్లు, చనుమొనలు, బొడ్డు, దాని పక్కన ముడి, తొడల మధ్య నల్లని ఆతులు, అన్నీ నీడల్లా తేలుతున్నాయి.

చిన్ని నేల మీది శాలువాని చుట్టచుట్టి, టేబుల్ మీది సుధ హ్యాండ్‌బ్యాగ్‌లో దూర్చి జిప్ వేసింది. “మాస్టర్ మాట దాటిన గుడ్డ ఇది. ఇంటికెళ్లి నీ చేత్తోనే ఉతుక్కో.” చెప్పులు సుధ కాళ్ల ముందు పెట్టింది. సుధ కాళ్లు వాటిలోకి దూర్చి, టేబుల్ మీది ఫోన్, క్లిప్ తీసి బ్యాగ్‌లో వేసుకుంది. జుట్టు మాత్రం విరబోసుకునే ఉంది.

మాస్టర్ సొరుగులోంచి ఒక చిన్న గోధుమ రంగు కవర్ బయటికి తీశాడు. మూత అతికించి ఉంది. పైన ఏమీ రాసి లేదు. సుధ దాన్ని అందుకుంది. పల్చగా ఉంది.

“ఇంటికి వెళ్లాక తెరువు. అందులో ఉన్న పని…” అని అతను ఆగి ఆమె కళ్లలోకి చూశాడు. “…నీ మొగుడు ఇంటికి వచ్చాకే తెరువు. అంతకు ముందు సీల్ ముట్టుకోకు. నేను పెట్టిన సీల్ ఎలా ఉందో నాకు తెలుసు.”

“అలాగే మాస్టర్,” అని సుధ కవర్‌ని బ్యాగ్ లోపలి జిప్ అరలో పెట్టి, బ్యాగ్ భుజాన వేసుకుంది.

మాస్టర్ జేబులోంచి ఫోన్ తీసి ఒక నంబర్ నొక్కాడు. “రాము. గోడౌన్ దగ్గరికి రా. సవారీ రెడీ. పొద్దుటి రూల్ మర్చిపోకు.” అతను కట్ చేశాడు. లలిత తలుపు గడియలు తీసింది. పది నిమిషాలకి బయట ఆటో ఆగిన చప్పుడు. రెండుంబావు అయింది.

బయట చినుకులు ఆగి, మబ్బుల వెనక ఎండ పల్చగా కాస్తోంది. మాస్టర్ గుమ్మంలో నిలబడ్డాడు. రాము అతనికి తల ఊపాడు. సుధ ఎక్కాక ఆటో గోడౌన్ ముందు నుంచి కదిలింది.

మొదటి మలుపు దాకా రాము మాట్లాడలేదు. అద్దంలో అతని కళ్లు ఆమె జుట్టు మీంచి కిందికి తిరుగుతున్నాయి.

“పొద్దున ఎక్కినప్పుడు జుట్టు నిండా మల్లెపూలు మేడమ్. ఇప్పుడు ఒక్క పువ్వు కూడా లేదు,” అన్నాడు.

“వాడిపోయాయి,” అంది సుధ.

“వాడిపోయాయా? నలిగిపోయాయా?” అని నవ్వాడు. ఆటో ఒక గుంతలో దిగింది. అతని చూపు అద్దంలో కిందికి జారి ఆగింది. “అమ్మో. పొద్దున ఈ గులాబీ చీర కింద తెల్లని లంగా ఉండేది. నీ తొడలు దాని వెనక దాక్కునేవి. ఇప్పుడు ఆ లంగా లేదు. నీ తొడల మధ్య ఏ రంగు ఉందో అద్దంలోంచే కనిపిస్తోంది.”

సుధ తొడలు నొక్కుకుంది. చేతులు మాత్రం ఒళ్లో నుంచి కదపలేదు. “తాకట్టులో ఉంది,” అంది. ఆ మాట అన్నాక ఆమెకే నవ్వొచ్చింది.

రాము హ్యాండిల్ మీద చేయి కొట్టి నవ్వాడు. “తాకట్టా! నా ఆటో కూడా ఒకసారి ఫైనాన్స్ వాళ్ల దగ్గర తాకట్టులో ఉంది. వాయిదా కట్టకపోతే బండి లాక్కెళ్లారు. నువ్వు మాత్రం లోపలి బట్ట అక్కడ వదిలేసి, బండి మొత్తం బయటికి తెచ్చేశావు. మాస్టర్ పంపిన సవారీకి మీటర్ వేయను. కానీ నా లోపల మీటర్ మాత్రం గిర్రున తిరుగుతోంది. పొద్దున నీ ఒంటి మీద రెండు పొరలు. ఇప్పుడు ఒక్కటే. ఈ లెక్కన ఛార్జీ డబుల్ కావాలి.”

“ఛార్జీ మాస్టర్ ఖాతాలో వేసుకోండి,” అంది సుధ. ఆమె గొంతులో సిగ్గుతో పాటు ఒక చిన్న ధైర్యం.

“ఆయన ఖాతాలో నా కూలి ఇప్పటికే బాకీ మేడమ్,” అని రాము అద్దాన్ని కొంచెం వంచాడు. “పొద్దున్నుంచి నిన్ను చూసి చూసి నా గేర్ ఫస్ట్‌లోనే ఇరుక్కుపోయింది. న్యూట్రల్‌కి రావట్లేదు. ఆ బాధ ఎవరికి చెప్పుకోవాలి?”

సుధ పెదవి కొరుక్కుని నవ్వు ఆపుకుంది.

“ఇంకోటి మేడమ్,” అని రాము ముక్కుతో గాలి గట్టిగా పీల్చాడు. “పొద్దున నువ్వు ఎక్కినప్పుడు నా ఆటో నిండా మల్లెపూల వాసన. ఇప్పుడు ఆ వాసన లేదు. బీడీ వాసన, ఇంకేదో మగాడి సరుకు వాసన. నీ జాకెట్ మీద ఆ తెల్లగా ఎండిపోయింది ఏంటి? అది నీ మొగుడిది కాదని మాత్రం నాకు తెలుసు.”

“ఎలా తెలుసు?” అంది సుధ. ఆమె చేయి జాకెట్ అంచు దాకా వెళ్లి ఆగిపోయింది.

“మొగుడి సరుకైతే ఇంట్లో మంచం మీదే ఎండిపోతుంది మేడమ్. ఇలా హైవే మీద ఆటోలో ఊరేగదు,” అని నవ్వాడు. “పొద్దున నా ఆటో ఎక్కింది షోరూమ్ బండి. ఇప్పుడు దిగబోయేది ఎవరెవరో ఎక్కి తొక్కి వదిలేసిన బండి. నంబర్ ప్లేట్ మాత్రం అదే.”

“అవును. ఈ రోజు ఆ బండికి ఫుల్ సర్వీసింగ్ అయింది,” అంది సుధ. ఇప్పుడు ఆమెలో సిగ్గు కంటే మత్తే ఎక్కువ.

ఆటో హైవే ఎక్కింది. సుధ తొడల మధ్య జార్జెట్ తడికి అంటుకుంటోంది. ఈసారి ఆ తడి నేరుగా సీట్ మీదకి దిగుతోంది. మధ్యలో ఆపడానికి లంగా లేదు. ఆమె సీట్ మీద అటూ ఇటూ జరిగింది.

“బ్రేక్ వేయనా మేడమ్?” అని రాము అడిగాడు. “ఇంజన్ కాదు, నువ్వే హీటెక్కినట్టు ఉంది.”

“ఆపకండి,” అంది సుధ. తర్వాత చాలా సన్నగా, “ఆపితే నేనే ఏదో అడిగేస్తానేమో అని భయంగా ఉంది.”

“అడిగినా ఇవ్వలేను మేడమ్. నా వేలు నీ మీద పడితే మాస్టర్ నా ఆటో చక్రాలు ఊడదీస్తాడు,” అన్నాడు రాము. “ఇలాంటి సరుకు వెనక సీట్లో ఉంటే చూడటం తప్ప ఏమీ చేయలేని నాలాంటి లంజకొడుకు ఖర్మ ఏ డ్రైవర్‌కీ రాకూడదు.”

ఊరు దగ్గరపడింది. మున్సిపల్ ఆఫీస్ దాటాక సుధ ముందుకి వంగింది. “ఆ గుడి దగ్గర ఆపండి.”

“ఇల్లు ఇక్కడ కాదేమో,” అని రాము ఆటో పక్కకి తీశాడు. “పర్వాలేదు. నువ్వు ఎక్కడ ఉంటావో నాకు అక్కర్లేదు. మాస్టర్ ఎక్కడ ఎక్కించుకోమంటే అక్కడ ఎక్కించుకుంటా. నువ్వు ఎక్కడ దిగుతానంటే అక్కడ దింపుతా. అదే నా రూట్.”

సుధ దిగింది. వెనక సీట్ మీద, తను కూర్చున్న చోట ఒక తడి గుర్తు మెరుస్తోంది. రాము వెనక్కి తిరిగి దాన్ని చూశాడు.

“పొద్దుటిది ఆరిపోయింది మేడమ్. ఇది రిటర్న్ ట్రిప్ రసీదు,” అన్నాడు. “మాస్టర్ మళ్లీ పిలిస్తే ఈ సీటు నీ కోసమే ఖాళీగా ఉంటుంది.”

ఆటో వెనక్కి తిరిగి హైవే వైపు వెళ్లిపోయింది.

మరోవైపు, ఆటో చప్పుడు దూరమయ్యాక మాస్టర్ ఇనుప తలుపు మూసి గడియ పెట్టాడు. లలిత కలెక్షన్ డబ్బుల సంచి, లెడ్జర్ తీసుకుని వెనక గదిలోకి వెళ్లింది. చిన్ని తుడుపు గుడ్డ తీసుకుని వెనక తలుపు బయట ఉన్న కుళాయి దగ్గరికి వెళ్లింది.

సురేష్ మాస్క్ తీశాడు.

దాన్ని టేబుల్ మీద పడేసి కుర్చీలో కూలబడ్డాడు.

నరసింహం పరుపు అంచున కూర్చుని బీడీ వెలిగించాడు. “ఏంట్రా సురేష్, ఆ పిల్ల ‘నరసింహం గారిది’ అన్నప్పుడు ముసుగు లోపల నవ్వు ఎలా ఆపుకున్నావు?”

“ఆపుకోలేదు. నవ్వాను. ఆమెకి వినిపించలేదు అంతే,” అని సురేష్ నవ్వాడు. “రెండు నెలలు నా గొంతు విని కార్చుకుంది. నా మొడ్డ పెదవుల మీద పెడితే మీ పేరు చెప్పింది. ఇంతకంటే మంచి రిపోర్ట్ ఏ సర్వేలోనూ రాదు.”

“సరుకు మాత్రం మంచిదేరా,” అని నరసింహం పొగ వదిలాడు. “ఒక్క రోజులో ఫ్రీ ట్రయల్ నుంచి ఫుల్ ప్యాకేజీకి వచ్చేసింది.”

“ఇది ఇంకా బేసిక్ ప్యాకేజీనే,” అన్నాడు సురేష్. “ఈ రోజు రెండు ఛానల్సే చూపించా. మిమ్మల్ని, మా ఆఫీస్ ఆడవాళ్లని. ఇంకా చాలా ఛానల్స్ ఉన్నాయి. ఒక్కొక్కటీ యాడ్ చేస్తూ పోవాలి. ఒకసారి అలవాటైన కస్టమర్ కనెక్షన్ కట్ చేయించుకోదు. బిల్లు ఎంత పెంచినా కడుతుంది.”

“ఆ బ్యాంకు మొగుడి సంగతేంటి?”

“వాడి ఇంటికి కేబుల్ ఇచ్చేది మనమే కదా,” అని సురేష్ కళ్లు చిట్లించాడు. “ఆ ఇంట్లో రిమోట్ తన చేతిలో ఉందని వాడు అనుకుంటాడు. అనుకోనివ్వండి.”

“ఆ కవర్‌లో ఏం పెట్టావురా?”

సురేష్ ఒక్క క్షణం ఆగి నవ్వాడు. “రేపటి ఎపిసోడ్ ప్రోమో. ఈ రాత్రి ఆ ఇంట్లో అది ఎలా ఆడుతుందో చూద్దాం.”

“నువ్వు మామూలోడివి కాదురా,” అని నరసింహం బీడీ పొగతో పాటు నవ్వాడు. సురేష్ కూడా నవ్వాడు. ఇద్దరి నవ్వూ గోడౌన్ నిండా మోగింది. వెనక గదిలోంచి లలిత నోట్లు లెక్కపెడుతున్న చప్పుడు ఆగకుండా వస్తోంది.

గుడి దగ్గర నుంచి సుధ వాళ్ల ఇల్లు పది నిమిషాల నడక. సుధ పైట కొంగుని రెండు భుజాల మీదకీ లాగి, ఛాతీ మీద గట్టిగా పట్టుకుని నడవడం మొదలుపెట్టింది. లోపల జాకెట్ లేదు, లంగా లేదు. వాన తడికి పల్చటి జార్జెట్ చీర ఒంటికి అతుక్కుపోయింది. అడుగు వేసిన ప్రతిసారీ చీర తొడల మధ్యకి దూరి, పిర్రల ఆకారం బయటికి తెలుస్తోంది.

గుడి పక్కన టీ కొట్టు దగ్గర ముగ్గురు కాలేజీ కుర్రాళ్లు సిగరెట్ తాగుతూ నిలబడి ఉన్నారు. ఆమె దగ్గరికి రాగానే వాళ్ల మాటలు ఆగిపోయాయి. ఒకడు సిగరెట్ నోటి దగ్గరే పట్టుకుని ఆగిపోయాడు. “రేయ్… లోపల ఏమీ లేదురా,” అని ఇంకొకడు గుసగుసగా అన్నాడు, కానీ ఆమెకి వినిపించేంత గట్టిగానే. సుధ తల దించుకుని అడుగులు వేగం చేసింది. వెనక నుంచి వాళ్ల చూపులు తన పిర్రల మీదే ఉన్నాయని ఆమెకి తెలుసు. సిగ్గుతో చచ్చిపోవాలనిపించింది. కానీ తొడల మధ్య మళ్లీ తడి జారింది.

మలుపు దగ్గర కూరగాయల బండి అతను బండి తోస్తూ ఎదురొచ్చాడు. పక్కకి తప్పుకుంటుంటే పైట జారి, ఒక సన్ను పక్క నుంచి తెల్లగా కనిపించింది. అతను బండి ఆపేసి, నోరు తెరిచి చూస్తూ ఉండిపోయాడు. సుధ గబుక్కున పైట సరిచేసుకుంది. ‘మాస్టర్ ఇది చూసి ఉంటే ఎంత సంతోషపడేవారో,’ అని ఆమెకి అనిపించింది. ఆ ఆలోచన రాగానే ఆమె పెదవుల మీద చిన్న నవ్వు వచ్చింది.

తమ వీధిలోకి వచ్చేసరికి మూడు దాటింది. మధ్యాహ్నం కావడంతో, పైగా వాన తడికి, ఇళ్ల తలుపులన్నీ మూసి ఉన్నాయి. సుబ్బలక్ష్మి గారి ఇంట్లోంచి టీవీ సీరియల్ పాట మాత్రమే వినిపిస్తోంది. సుధ తాళం తీసి లోపలికి వెళ్లి, గడియ పెట్టి, తలుపుకి ఆనుకుని ఒక్క నిమిషం కళ్లు మూసుకుంది.

తర్వాత బ్యాగ్ లోపలి అరలోంచి కవర్ తీసి సీల్ చూసింది. అలాగే ఉంది. దాన్ని బెడ్‌రూమ్ బీరువాలో తన చీరల అడుగున పెట్టి తాళం వేసింది.

బాత్రూమ్‌లో చీర ముడి విప్పింది. జార్జెట్‌ని, బ్యాగ్‌లోంచి తీసిన శాలువాని ఒక బకెట్‌లో వేసి, సర్ఫ్ చల్లి, నీళ్లు పోసి నానబెట్టింది. గీజర్ వేసి ఇంకో బకెట్‌లో వేడి నీళ్లు పట్టుకుని, చెంబుతో నీళ్లు తల మీద పోసుకుంది. కుడి సన్ను మీద ఎండిన మరక నీళ్లకి మళ్లీ జిగటగా మారింది. ఆమె సబ్బు రాసి అరచేత్తో గట్టిగా రుద్ది కడిగింది. గాజుల మధ్య ఇరుక్కున్న మరకని గోరుతో గీకింది. తొడల లోపలి చారికలని సబ్బుతో రుద్దింది. బీడీ వాసన, పరుపు వాసన పోయేదాకా జుట్టుకి రెండుసార్లు షాంపూ పెట్టింది. చివర రెండు చెంబుల చల్లని నీళ్లు పోసుకుని టవల్‌తో ఒళ్లు తుడుచుకుంది.

అప్పుడు చూసింది. సళ్ళ మధ్య ఇంకా ఒక చిన్న తెల్లని ముద్ద ఇరుక్కుని ఉంది. 
బీరువాలోంచి లేత నీలం కాటన్ చీర, జాకెట్ తీసింది. ప్యాంటీ వేసుకుంది. బ్రా వేసుకుని హుక్స్ పెట్టింది. ముప్పై నాలుగు సైజు. ఎప్పటిలాగే బిగుసుకుంది. ‘34 సైజు కనెక్షన్’ అనే నీలి అక్షరాలు ఒక్క క్షణం గుర్తొచ్చాయి. ఇంకో లంగా కట్టుకుని, జాకెట్ వేసుకుని, పైట సర్దుకుంది. చీర కట్టుకుని కుచ్చిళ్లు దోపుకుంది. జుట్టు ఆరబెట్టి, దువ్వి, జడ వేసుకుంది. నుదుట కుంకుమ బొట్టు పెట్టుకుంది. అద్దంలో ఒక మామూలు ఇల్లాలు.

తర్వాత హాల్లో బీరువా అర తెరిచింది. CDల కట్ట అక్కడే ఉంది. పైన మూడింటి అట్టల మీద దేవుడి సినిమాల పేర్లు. ఒకటి తెరిచి చూస్తే, లోపలి CD మీద మార్కర్‌తో ఇంగ్లీష్‌లో వేరే పేరు. ఆమె ఒక్కసారిగా నవ్వింది. మధ్యాహ్నం నోటికి వచ్చిన అబద్ధం నిజంగానే ఈ బీరువాలో దాగి ఉంది. ఆ మూడు CDలనీ తీసి హాల్ టేబుల్ మీద పెట్టింది.

నానిన జార్జెట్‌ని, శాలువాని ఉతికి, పిండి, వెనక వరండా దండెం మీద ఆరేసింది. సాయంత్రం ఆరింటికి దేవుడి ముందు దీపం పెట్టింది. ఏడింటికల్లా అన్నం, చారు, బంగాళాదుంప వేపుడు చేసింది.

ఏడున్నరకి బయట బైక్ ఆగింది. పాపారావు హెల్మెట్ ఒక చేతిలో, ఒక చిన్న ప్లాస్టిక్ కవర్ ఇంకో చేతిలో పట్టుకుని లోపలికి వచ్చాడు. ఆ కవర్‌లోంచి మల్లెపూల వాసన హాలంతా పాకింది.

“సుధా,” అన్నాడు, సిగ్గుగా నవ్వుతూ. “ఆడిట్ త్వరగానే అయిపోయింది. వస్తూ వస్తూ గుడి దగ్గర… ఇవి తెచ్చా.” అతను కవర్ ఆమె ముందుకి చాపాడు.

సుధ అందుకోలేదు. ఆమె చూపు హాల్ టేబుల్ మీది మూడు CDల వైపు వెళ్లింది. పాపారావు చూపు కూడా అటే వెళ్లింది. అతని నవ్వు ఆగిపోయింది.

“అలాంటి CDలు ఎందుకు తెచ్చావు?” అంది సుధ. ఆమె గొంతు చల్లగా ఉంది. “నేను పొద్దున్నే పూజ చేసే ఇంట్లో, దేవుడి అట్టల్లో పెట్టి దాచావు. సిగ్గుగా లేదా?”

“అవి సుబ్బారావు గాడివే…” పాపారావు హెల్మెట్ సోఫా మీద పెట్టాడు. తర్వాత గొంతు తగ్గించి, ఆశగా అన్నాడు. “అయినా మధ్యాహ్నం నువ్వే బాగా మాట్లాడావు కదా. ఫోన్‌లో. ‘ఈ రాత్రి’ అని… అందుకే పూలు…”

సుధ నడుము మీద చేతులు పెట్టుకుంది. “అది నిన్ను టెస్ట్ చేయడానికే. నువ్వు ఏం చూస్తావో, ఏం దాచుకుంటావో తెలుసుకోవడానికి.”

“టెస్టా?” పాపారావు ముఖం ఎర్రబడింది. “నేను నిజమే అనుకున్నా.”

‘మాస్టర్ ఇలా మాట్లాడితే ఇతను ఎలా రియాక్ట్ అవుతాడో చూద్దాం,’ అని సుధ మనసులో అనుకుంది. ఆమె సోఫా మీద కూర్చుని కాలు మీద కాలు వేసుకుంది. గోడౌన్‌లో కుర్చీలో మాస్టర్ కూర్చున్నట్టే.

“నిజమే అనుకున్నారా?” అంది మెల్లగా. “మీకు నిజానికీ సినిమాకీ తేడా తెలియదు. అందుకే CDల్లో వేరేవాళ్లు ఏం చేస్తున్నారో చూస్తూ కూర్చుంటారు. నీకేం చేస్తున్నావో తెలుసా అసలు? బ్యాంకులో రోజంతా ఊరివాళ్ల అకౌంట్లు చూస్తారు. ఒక అకౌంట్‌లో రెండేళ్లు ఒక్క లావాదేవీ కూడా జరగకపోతే ఏం చేస్తారు మీ బ్యాంకులో?”

“డార్మెంట్ అని పెట్టి ఫ్రీజ్ చేస్తాం,” అన్నాడు పాపారావు, అర్థం కాక. “ఎందుకే?”

“ఊరికే,” అంది సుధ. “మరి ఆ అకౌంట్ తెరిచినవాడికి అది అక్కడ పడి ఉందని గుర్తుంటుందా?”

“చాలామందికి గుర్తుండదు. ఆ అకౌంట్ అలాగే పడి ఉంటుంది. ఎవరికీ పనికి రాదు.” అతను సోఫా అంచున కూర్చుని పూల కవర్ ఒళ్లో పెట్టుకున్నాడు.

“ఎవరికీ పనికి రాదా?” అని సుధ కళ్లు చిట్లించింది. ‘ఈయనకి తెలియదు. ఆ అకౌంట్ ఈ రోజు ఊరి బయట ఎంత బిజీగా నడిచిందో.’ ఆమె తొడల మధ్య ఒక్కసారి గుంజినట్టు అయింది. “సరే. మీరు చెక్కుల మీద సంతకాలు చేస్తారు కదా. చెక్ బౌన్స్ అయితే ఏమవుతుంది?”

“ఫైన్ వేస్తారు.”

“ఒక్కోసారి ఇంట్లో కూడా చెక్కులు బౌన్స్ అవుతుంటాయి. రాత్రి లైట్ తీసేశాక,” అంది సుధ. ఆమె మాటల్లో కోపం లేదు. తీయని ఎగతాళి. “అక్కడ ఎవరూ ఫైన్ వేయరు.పెళ్లాం నోరు మూసుకుని అటు తిరిగి పడుకుంటుంది.”

పాపారావుకి ఆ మాట అర్థమైందో లేదో అతని ముఖం చూస్తే తెలియలేదు. “నువ్వు ఈ రోజు ఏదోలా మాట్లాడుతున్నావే. పొద్దున ఒకలా, మధ్యాహ్నం ఒకలా, ఇప్పుడు ఒకలా.”

“పొద్దున మీకు ఇడ్లీ పెట్టా. మధ్యాహ్నం మీ CD చూశా. ఇప్పుడు మీ లెక్కలు అడుగుతున్నా. అంతే,” అని సుధ లేచి, టేబుల్ మీది CDలు తీసి అతని ఒళ్లో, పూల కవర్ మీద పెట్టింది. “ఇవి మీ సుబ్బారావు గారికే ఇచ్చేయండి. లేదా మీరే పడేయండి. నేను ముట్టుకోను. ఇంకోసారి ఇలాంటివి ఇంట్లో కనిపిస్తే మీ అమ్మగారికి ఫోన్ చేసి చెప్తా.”

“అయ్యో, అమ్మకి వద్దే. రేపే పడేస్తా. ఒట్టు,” అని పాపారావు CDలని గబుక్కున పట్టుకున్నాడు.

“బయటివాళ్లు చేసేది చూస్తూ కూర్చునే బదులు, ఇంట్లో మీ పని మీరు చూసుకుంటే ఇలాంటివి అవసరమే ఉండవు,” అంది సుధ. “భోజనం రెడీ. చేతులు కడుక్కుని రండి.”

పాపారావు మారు మాట్లాడలేదు. CDలు తన బ్యాంకు బ్యాగ్‌లో దూర్చి, పూల కవర్‌ని టేబుల్ మీద పెట్టి, తల వంచుకుని బాత్రూమ్ వైపు వెళ్లాడు.

‘మాస్టర్ ఒక్క మాటతో నన్ను మోకాళ్ల మీద కూర్చోబెడతారు. నేను ఇన్ని మాటలు అన్నా ఈయన తల వంచుకుని వెళ్లిపోయారు. ఈయనకి ఏమీ తెలియదు,’ అనుకుంది సుధ. ఆమె పూల కవర్ తీసి ఫ్రిజ్‌లో పెట్టింది. జుట్టులో పెట్టుకోలేదు.

భోజనం దగ్గర సుధ “ఊ” అంటూ వడ్డించింది. ఆమె మనసు మాత్రం బీరువాలో చీరల అడుగున ఉన్న కవర్ దగ్గరే ఉంది. ‘నీ మొగుడు ఇంటికి వచ్చాకే తెరువు.’ ఆయన వచ్చి గంట అయింది.

భోజనం అయ్యాక పాపారావు హాల్లో టీవీ ఆన్ చేసి న్యూస్ ఛానల్ పెట్టాడు. స్క్రీన్ కింద మూలలో "SR కేబుల్ నెట్‌వర్క్స్" అనే చిన్న అక్షరాలు మెరుస్తున్నాయి. సుధ వాటి వైపు ఒక్క క్షణం చూసింది.

“నేను పడుకుంటా. తల నొప్పిగా ఉంది,” అంది.

“సరే,” అన్నాడు పాపారావు, టీవీ వైపే చూస్తూ.

సుధ బెడ్‌రూమ్‌లోకి వెళ్లి తలుపు మూసి, గడియ పెట్టింది. బీరువా తాళం తీసి, చీరల అడుగున చేయి పెట్టింది. ఆ గోధుమ రంగు కవర్ ఆమె వేళ్లకి తగిలింది. దాన్ని బయటికి తీసి బీరువా మూసింది.