17-10-2026, 12:27 AM
(This post was last modified: 19-10-2026, 10:29 AM by 12345677889. Edited 4 times in total. Edited 4 times in total.)
వెనక గది లోంచి అడుగుల చప్పుడు ఇంకా దగ్గరికి వస్తోంది. బురద చెప్పులు సిమెంట్ నేల మీద చప్ చప్మని అంటుకుని విడిపోతున్నాయి. ఆ అడుగుల్లో తొందర లేదు.
సుధ ఆ వైపు తల తిప్పలేదు. ఆమె కళ్లు మాస్క్ చీలికల్లోని ఆ రెండు కళ్ల మీదే నిలిచిపోయాయి. ‘ఎవరొస్తే నాకేంటి. నా మాస్టర్ ఇక్కడే ఉన్నారు. నా చేయి ఆయన చేతిలోనే ఉంది. ఆయన ఉండగా నాకు ఏమీ కాదు,’ అనుకుంది. ఆమె మణికట్టు చుట్టూ ఉన్న అతని వేళ్లు ఇంకొంచెం బిగుసుకున్నాయి. ఆ బిగువే ఆమెకి ధైర్యం ఇచ్చింది.
“వెనక్కి తిరిగి చూడట్లేదే?” అని అతను మెల్లగా అడిగాడు. “ఎవరో వస్తున్నారు. నువ్వు ఈ వేషంలో ఉన్నావు. కొంచెం కూడా భయం లేదా?”
“మీరు చూడమనలేదు కదా మాస్టర్,” అంది సుధ. “మీరు ఎదురుగా ఉండగా నా కళ్లు ఇంకెక్కడికీ పోవు. వచ్చేవాడు ఎవడైనా నాకు అనవసరం.”
“అనవసరమా?” అని అతను ముసిముసిగా నవ్వాడు. “వాడు అనవసరం కాదే. ఈ రోజు నీకు అందరికంటే అవసరమైనవాడు వాడే. నిన్ను దెంగేవాడు వచ్చాడు.”
ఆ మాట సుధ చెవిలో పడగానే ఆమె తొడల మధ్య పూకు ఒక్కసారి గుంజినట్టు అయింది. ఆమెకి భయం వేయాల్సింది. కానీ ఒంట్లో వేడి మాత్రం ఇంకా పెరిగింది.
“నన్ను… దెంగేవాడా మాస్టర్?” అని ఆమె మెల్లగా అడిగింది. “నేను మీ సొత్తు అనుకున్నా. మీ సొత్తుకి వేరేవాళ్ల చేతికి కూడా తాళం చెవి ఇస్తారా?”
“తాళం నాదే. తాళం చెవి ఎవరి చేతిలో పెట్టాలో కూడా నేనే నిర్ణయిస్తా,” అన్నాడు అతను. “నువ్వు నాకు అప్పగించుకున్నది నీ ఒళ్లు. ఆ ఒంటిని ఎవరి చేత వాడించాలో, ఎంతసేపు వాడించాలో అది నా ఇష్టం. నువ్వు నా కేబుల్ కనెక్షన్ లాంటిదానివే. వైరు నాది, సిగ్నల్ నాది. ఏ ఛానల్ ఎప్పుడు పెట్టాలో రిమోట్ మాత్రం నా చేతిలోనే ఉంటుంది.”
“అయితే ఈ రోజు ఏ ఛానల్ పెడుతున్నారు మాస్టర్?” అంది సుధ. “మొన్నటి దాకా మీ గొంతు ఒక్కటే వచ్చే రేడియో స్టేషన్ ఇది. ఇప్పుడు ఏకంగా బొమ్మ కూడా కనిపిస్తుందా?”
“బొమ్మే కాదు. లైవ్ టెలికాస్ట్,” అని అతను ఆమె చెవి దగ్గరికి వంగాడు. “నువ్వు ఉదయం నుంచి నా కోసం కార్చిన ఈ రసం వృథా పోకూడదు కదా. నా మొడ్డ నీకు అందదు. అది నీ శిక్ష. కానీ నీ పూకు ఆకలితో ఎండిపోవడం నాకు ఇష్టం లేదు. అందుకే దాని ఆకలి తీర్చేవాణ్ణి పిలిపించా. వాడు నిన్ను దెంగుతుంటే నేను పక్కనే నిలబడి చూస్తా. నువ్వు ఎన్నిసార్లు మూలిగినా, ఎంత అడుక్కున్నా, నా మొడ్డ మాత్రం నా ప్యాంట్లోనే ఉంటుంది. నువ్వు దాన్ని చూస్తూ ఇంకొకడి మొడ్డ మీద ఊగాలి. అది ఈ రోజు నీ పూజ.”
“అబ్బా… మాస్టర్…” అని సుధ నిట్టూర్చింది. “మీరు పక్కన ఉండి చూస్తానంటే… ఎవడైనా పర్వాలేదు. మీ కళ్ల ముందే నేను పాడైపోతా.”
అడుగుల చప్పుడు ఆగింది. టేబుల్ వెనక గది గుమ్మంలో ఎవరో నిలబడి ఉన్నారు. చూడకపోయినా సుధకి ఆ ఉనికి తెలుస్తోంది. బీడీ పొగ, తడి గొడుగు, పాత చెమట కలిసిన ఒక ముసలి వాసన గాలిలో తేలి వచ్చింది.
మాస్టర్ ఆమె మణికట్టు వదల్లేదు. ఇంకో చేత్తో ఆమె గడ్డం పట్టుకుని, మెల్లగా ఆ వైపుకి తిప్పాడు.
“అటు చూడు.”
సుధ చూసింది.
గుమ్మం దగ్గర ఒక ముసలాయన. అరవై దాటిన వయసు. పొట్టిగా, బొద్దుగా, తల మీద సగం బట్టతల, చుట్టూ తెల్లగా నెరిసిన జుట్టు. దట్టమైన తెల్లని మీసం. మూడు రోజులుగా గీసుకోని గడ్డం, అంతా తెల్లటి ముళ్లలా పెరిగి ఉంది. తెల్ల పంచె మోకాళ్ల దాకా ఎగ కట్టి ఉంది, దాని అంచుకి బురద అంటుకుంది. లేత నీలం చొక్కా, దాని లోపల తెల్లని బనియన్. భుజం మీద ఒక తుండు. మందపాటి అద్దాల వెనక చిన్న చిన్న కళ్లు.
సుధ ఆ ముఖం చూసింది. ఒక్క క్షణం ఏమీ అర్థం కాలేదు. తర్వాత ఆమె ఒళ్లు ఒక్కసారిగా చల్లబడిపోయింది.
రద్దీ బస్సు. మార్కెట్ సంచి. వెనక నుంచి పిర్రల మీద పాకిన చేయి. తను చటుక్కున వెనక్కి తిరిగి చూసినప్పుడు కనిపించిన అదే నెరిసిన జుట్టు, అవే అద్దాలు, అదే మీసం. ఆమె అరచేయి ఈ చెంప మీద పడిన ఆ ఫట్మనే చప్పుడు. కండక్టర్ ఈయన చేయి పట్టుకుని కిందికి దింపేస్తుంటే, ఈయన వెనక్కి తిరిగి తనని చూసిన ఆ చూపు. అదే చూపు. ఇప్పుడు ఈ గోడౌన్ గుమ్మంలో.
‘ఈయనే… బస్సులో… నేను కొట్టిన ముసలాయన…’
ఆమె నోట్లోంచి మాట రాలేదు. గొంతు ఎండిపోయింది. ఆమె మోకాళ్లు వణికి, ఒక అడుగు వెనక్కి వేసింది. మాస్టర్ ఛాతికి ఆమె వీపు తగిలింది. ఆమె రెండో చేయి అలవాటుగా కొంగు దగ్గరికి వెళ్లి, ఛాతి మీద గుడ్డని గుప్పిట్లో పట్టుకుంది.
‘ఎలా? ఈయన ఇక్కడ ఎలా? మాస్టర్కి ఈయన ఎలా తెలుసు?’ ఆమె మనసు గిర్రున తిరిగింది. ‘ఆ రోజు గురించి నేనే మాస్టర్కి చెప్పా. ఆయన ఈయన్ని వెతికి పట్టుకొచ్చారా? నన్ను శిక్షించడానికా?’
ఒక వైపు అసహ్యం. ‘ఈ ముసలాడేనా ఆ రోజు నా పిర్రలు పిసికింది?’ అని ఆమె చూపు అతని వేళ్ల మీదకి వెళ్లింది. పొట్టిగా, లావుగా, గోళ్ల చివర బీడీ మరకలు ఉన్న వేళ్లు. ఇంకో వైపు భయం. ‘అందరి ముందూ కొట్టా. ఈయన పరువు తీశా. ఇప్పుడు ఈయన ముందు జాకెట్ కూడా లేకుండా నిలబడి ఉన్నా.’ అసహ్యం, భయం రెండూ ఉన్నా, ఆమెకే అర్థం కాని ఒక తిమ్మిరి కాళ్ల మధ్య మొదలైంది. మాస్టర్ మాట ఇంకా చెవిలో మోగుతోంది: ‘నిన్ను దెంగేవాడు వచ్చాడు.’ ఆ దెంగేవాడు ఈయనే. ఆ ఆలోచన రాగానే, భయంతో ఎండిపోవాల్సిన చోట మళ్లీ ఒక్క చుక్క జారింది. దానికి ఆమె తనని తానే తిట్టుకుంది. అయినా అది ఆగలేదు.
ముసలాయన గొడుగు మడిచి గుమ్మం పక్కన గోడకి ఆనించాడు. చెప్పులు అక్కడే విడిచాడు. ఒక్కో అడుగూ నెమ్మదిగా వేస్తూ టేబుల్ పక్కదాకా వచ్చి ఆగాడు.
“అబ్బాయ్,” అని అతను మాస్టర్ వైపు చూసి అన్నాడు. గొంతు బొంగురుగా, నిదానంగా. “వాన తగ్గేలా లేదు. బురదలో జారిపడకుండా వచ్చా. ఇంత దూరం రప్పించావు, సరుకు మంచిదేనా అని చూద్దామని.”
ఆ “సరుకు” అనే మాటకి సుధ బుగ్గలు చురుక్కుమన్నాయి.
“నువ్వే చూడు,” అన్నాడు మాస్టర్. “ఈవిడ పేరు సుధ. ఈయన నరసింహం. నాకు చాలా కావాల్సిన మనిషి. నువ్వు ఈయన్ని ఇంతకు ముందే చూశావు. నాకు తెలుసు.”
నరసింహం అద్దాలు సరిచేసుకుని ఆమె వైపు తిరిగాడు. అతని చూపు ఆమె ముఖం మీద ఆగి, తర్వాత ఆమె కుడి చేతి మీదకి జారింది. ఆ చేయి ఇప్పటికీ మాస్టర్ పట్టులోనే ఉంది.
“ఈ చేయే కదమ్మా,” అన్నాడు అతను మెల్లగా. తన ఎడమ చెంపని వేళ్లతో రాసుకున్నాడు. “ఆ రోజు బస్సులో ఈ చెంప మీద పడింది. ఈ వయసులో ఊరంతా చూస్తుండగా బస్సు దిగాల్సి వచ్చింది. ఆ రోజు నుంచి ఈ చెంప నీ చేతి రుచి మర్చిపోలేదు.”
సుధ గొంతు పూడుకుపోయింది. ఏదో అనబోయింది. ‘మీరే కదా ముందు…’ అనే మాట నాలుక చివరి దాకా వచ్చి ఆగిపోయింది. మాస్క్ వెనక మాస్టర్ కళ్లు ఏమీ చెప్పలేదు.
“భయపడకమ్మా. కొట్టడానికి రాలేదు,” అని నరసింహం నవ్వాడు. “ఆ దెబ్బకి వడ్డీ వసూలు చేసుకోడానికి వచ్చా.”
సుధ మాస్టర్ వైపు పూర్తిగా తిరిగింది. ఆమె కళ్లలో నీళ్లు ఊరాయి.
“మాస్టర్, మీరు చెప్పింది ఇదేనా?” అని ఆమె అడిగింది.
“ఇదే,” అన్నాడు మాస్టర్. అతని గొంతులో తొందర లేదు, కోపం లేదు. “నేను చెప్పిన మాట దాటి శాలువా కప్పుకున్నావు. నేను చూడాల్సిన నీ సళ్లని నాకు కనబడకుండా కప్పేశావు. అందుకే ఈ ఊర్లో ఎవడి ముఖం చూడాలంటేనే నీకు ఒళ్లు జలదరిస్తుందో, ఎవడిని నువ్వు ఊరందరి ముందు కొట్టావో, వాడి ముందే బట్టలు లేకుండా నిలబడాలి. వాడి మొడ్డ నీ నోట్లో ఉండాలి. మాట తప్పినదానికి ఇదే నీ శిక్ష.”
సుధ ఒక్క క్షణం కళ్లు మూసుకుంది. ఆ క్షణంలో ఆమెకి పాపారావు ముఖం గుర్తొచ్చింది. ఆ రాత్రి ఏడుస్తూ అతనికి చెప్పినప్పుడు, “ఆ ముసలోడు కనిపిస్తే చెప్పు, ఎముకలు విరగ్గొడతా” అని అతను అన్న మాట. ఆ తర్వాత గుర్తొచ్చింది, ఈ దారిలోకి తను తనంతట తానే వచ్చిందని. ఎవరూ పిలవలేదని. ఆమె కళ్లు తెరిచింది.
“పతివ్రత అనే మాట నీకు గుర్తుంది కదా,” అన్నాడు మాస్టర్. ఈసారి అతని గొంతు ఇంకా తగ్గింది. ఆమెకి మాత్రమే వినిపించేలా. “ఆ ఒక్క మాట అను. ఈ ముసలాయన ఇప్పుడే వచ్చిన దారినే వెళ్లిపోతాడు. నువ్వు ఈ శాలువా కప్పుకుని ఇంటికి వెళ్లిపోతావు. నేను నిన్ను ఒక్క మాట కూడా అనను. ఆట ఆగిపోతుంది. అంతే.”
ఆమె ఆ మాట కోసం నోరు తెరవలేదు. మెడలో రెండు సళ్ల మధ్య వేలాడుతున్న మంగళసూత్రం చల్లగా తగిలింది. ఆమె తల అడ్డంగా ఊపింది.
“అవును మాస్టర్… ఎన్ని శిక్షలైనా వేయండి, చేస్తానని నేనే చెప్పాను కదా,” అంది సుధ. ఈసారి ఆమె గొంతు వణకలేదు. “ఆ మాట నేను అనను. ఈ రోజు కాదు. ఇంకెప్పుడూ కాదేమో. మీరు దారి చూపిస్తే నేను నడుస్తా. ఆ దారి ఈయన దగ్గరికే వెళ్తే, ఈయన దగ్గరికే వెళ్తా.”
“బాగా ఆలోచించుకుని చెప్పు,” అన్నాడు మాస్టర్. “ఇప్పుడు ఒప్పుకుని, మధ్యలో వద్దనిపించినా పర్వాలేదు. అప్పుడు కూడా ఆ ఒక్క మాట చాలు.”
“ఆలోచించే చెప్తున్నా మాస్టర్,” అని ఆమె నరసింహం వైపు ఒకసారి చూసి, మళ్లీ మాస్టర్ కళ్లలోకి చూసింది. “భయంగా ఉంది. సిగ్గుగా ఉంది. ఆ రోజు గుర్తొస్తే ఇప్పటికీ ఒళ్లు మండుతోంది. కానీ నా పూకు మాత్రం మీ మాట విన్నప్పటి నుంచి ఆగకుండా కారుతోంది. మీరు ఎలా ఆడిస్తే అలా ఆడతా. నా ఇష్టంతోనే ఆడతా. ఎవరూ నన్ను బలవంతం చేయట్లేదు.”
మాస్టర్ ఆమె మణికట్టు వదిలేశాడు.
“విన్నారా నరసింహం గారూ,” అన్నాడు మాస్టర్. “మీకు అప్పు పడిన మనిషి తనంతట తానే బాకీ తీర్చడానికి ఒప్పుకుంది. ఎవరూ వసూలుకి వెళ్లాల్సిన పని లేదు.”
“ఇలాంటి ఖాతాదారులు మా రోజుల్లో దొరికేవాళ్లు కాదబ్బాయ్,” అని నరసింహం దగ్గి నవ్వాడు. “బాకీదారు తనే ఇంటికి వచ్చి, తన చేత్తోనే రసీదు రాసిస్తానంటోంది.”
మాస్టర్ ఆమె భుజం మీద ఇంకా వేలాడుతున్న హ్యాండ్బ్యాగ్ని పట్టుకుని మెల్లగా లాగి తీశాడు. జిప్ తెరిచి, లోపల మడిచి కుక్కిన గోధుమ రంగు శాలువాని బయటికి లాగాడు. సుధ కళ్ల ముందే నేల మీద, టేబుల్ ముందు పరిచాడు. బ్యాగ్ని ఫోన్తో సహా టేబుల్ మీద మానిటర్ల పక్కన పెట్టాడు.
“నా మాట దాటి నువ్వు కప్పుకున్న ఈ శాలువా, ఇప్పటి నుంచి నీ మోకాళ్ల కింద పడి ఉంటుంది,” అన్నాడు. “నువ్వు దేనితో దాక్కున్నావో, దాని మీదే మోకరిల్లాలి.”
“ముందు చిన్న పని,” అన్నాడు మాస్టర్. “నువ్వు కొట్టిన చెంప ఇంకా నీ కోసం ఎదురు చూస్తోంది. దెబ్బ ఇచ్చిన చోట ముద్దు ఇవ్వు. అప్పుడు లెక్క సరిపోతుంది.”
సుధ నరసింహం దగ్గరికి ఒక అడుగు వేసింది. కాలి పట్టీలు చిన్నగా మోగాయి. దగ్గరికి వెళ్లేకొద్దీ ఆ బీడీ వాసన ఇంకా గట్టిగా తగిలింది. అతను పొట్టి కావడంతో ఆమె కొంచెం వంగాల్సి వచ్చింది. ఆమె జుట్టు ముందుకి జారి అతని భుజం మీద పడింది.
ఆమె పెదవులు అతని ఎడమ చెంపకి తగిలాయి. గీసుకోని ఆ గడ్డం ఆమె పెదవులకి గుచ్చుకుంది. ఆమె వెనక్కి జరగబోయింది.
“అంతేనా?” అన్నాడు నరసింహం. “దెబ్బ గట్టిగా కొట్టావు. ముద్దు మాత్రం ఈక తగిలినట్టు పెట్టావు. ఆ రోజు ఆ చెంప మూడు రోజులు ఎర్రగా ఉంది తెలుసా?”
ఆమె మళ్లీ వంగింది. ఈసారి పెదవులు అక్కడే ఉంచింది. మెల్లగా, తడిగా ముద్దు పెట్టింది. అతని గడ్డం ఆమె పెదవుల మీద గీరుకుంటోంది. ఆ గరుకుదనానికి ఆమె ఒంట్లో ఏదో జివ్వుమంది. మాస్టర్ ముఖం ఆమెకి ఇంత వరకు తెలియదు. ఈ రోజు ఆమె పెదవులు తాకిన మొదటి మగ ముఖం ఈ ముసలాడిదే అయింది.
ఆమె ఇంకా చెంప మీద ముద్దు పెడుతుండగానే, నరసింహం సడన్గా తన ముఖాన్ని ఆమె వైపు తిప్పాడు. దాంతో ఆమె పెదవులు నేరుగా అతని పెదవుల మీదకి వచ్చేశాయి. ఆమె వెనక్కి జరగలేదు. అతను తన కింది పెదవితో ఆమె పై పెదవిని నెమ్మదిగా లోపలికి లాక్కున్నాడు. చీకాడు. ఆమె లిప్స్టిక్ రుచి, అతని బీడీ రుచి కలిసిపోయాయి. ఆమె కళ్లు మూసుకుపోయాయి. ఆమె గొంతులోంచి చిన్నగా “ఉమ్మ్…” అని మూలుగు వచ్చింది.
“ఇది వడ్డీలో ఒక్క పైసా కూడా కాదబ్బాయ్,” అన్నాడు నరసింహం, పెదవులు విడదీస్తూ. “అసలు ఇంకా ముట్టనే లేదు.”
“అయితే ఆ చీర మీరే విప్పండి,” అన్నాడు మాస్టర్. “కానీ తొందర పడకండి. ఒక్కో మడతా విప్పుతూ ఈమెకి గుర్తు చేయండి, ఈ చీర ఎవడి కోసం కట్టుకుందో, ఇప్పుడు ఎవడు విప్పుతున్నాడో.”
మాస్టర్ ఆమె వెనక్కి వెళ్లాడు. ఆమె విరబోసిన జుట్టుని రెండు చేతులతో పైకి ఎత్తి, మెడ దగ్గర ఒక గుత్తిగా పట్టుకున్నాడు. మల్లెపూల దండ అతని పిడికిలి కింద నలిగింది.
నరసింహం ఆమె భుజం మీద మడిచి వేసిన కొంగుని రెండు వేళ్లతో పట్టుకుని మెల్లగా లాగాడు. కొంగు ఆమె భుజం మీద నుంచి జారి, సళ్ల మీద నుంచి జారి, కిందికి పడబోయింది. అతను దాన్ని పూర్తిగా పడనివ్వలేదు. గాలిలోనే పట్టుకుని, తన చేతికి ఒకసారి చుట్టుకున్నాడు.
“పెళ్లిలో నీ మొగుడు నీ చీర కొంగుకి బ్రహ్మముడి వేసుకున్నాడు,” అన్నాడు అతను. “ఈ రోజు నీ కొంగు నా చేతికి చుట్టుకుంది.”
అతను కొంగుని లాగుతూ ఆమె చుట్టూ ఒక అడుగు తిరిగాడు. చీర ఆమె నడుము చుట్టూ ఒక చుట్టు విడిపోయింది. ఆమె ఒళ్లు ఆ లాగుడికి కొంచెం తిరిగింది. ఇంకో చుట్టు. గులాబీ జార్జెట్ ఆమె పిర్రల మీద నుంచి జారి నేల మీద గుట్టగా పడుతోంది. నరసింహం కుచ్చిళ్ల దగ్గరికి వచ్చి ఆగాడు. లంగా నాడాలో దోపిన ఆ మడతలని వేళ్లతో పట్టుకున్నాడు.
“ఈ కుచ్చిళ్లు చూడు అబ్బాయ్. ఒక్కటి కూడా వంకర లేదు. ఎంత శ్రద్ధగా పెట్టుకుందో. పరాయి మగాడి దగ్గరికి వెళ్లే ఆడది ఇంత ఓపిగ్గా కుచ్చిళ్లు పెడుతుందని నాకు ఇప్పుడే తెలిసింది,” అని అతను ఒక్కసారిగా వాటిని బయటికి లాగాడు.
కుచ్చిళ్లు విడిపోయి, చీర మొత్తం ఆమె కాళ్ల చుట్టూ గులాబీ మడుగులా పడిపోయింది.
ఆమె ఒంటి మీద ఇప్పుడు లంగా ఒక్కటే. నడుము పైన ఏమీ లేదు.
నరసింహం వెనక్కి ఒక అడుగు వేసి నిలబడ్డాడు. అతని చూపు మాస్టర్ చూపులా ఆకలిగా దూకలేదు. ఒక పాత వ్యాపారి కొత్తగా వచ్చిన సరుకుని తిప్పి తిప్పి, బరువు తూచి చూసినట్టు చూశాడు. ఏ ఆడదాని ఒంట్లో ఏ చోట ఎంత రుచి దాగి ఉంటుందో తెలిసిన అరవై ఏళ్ల చూపు అది.
ముందు ఆమె సళ్లు. జాకెట్ లేకుండా, బ్రా లేకుండా, పైకప్పు వెలుగు గీత కింద బోసిగా. చెట్టు మీదే బాగా పండి, బరువెక్కి, కొమ్మని కిందికి వంచేసిన రెండు బంగినపల్లి మామిడి పళ్లలా వేలాడుతున్నాయి. మధ్యలో రెండు సూత్రాలు, నల్లపూసలతో కలిసి, ఆ రెండిటి మధ్య లోయలో ఇరుక్కుని ఉన్నాయి. చల్లని గాలికీ, అతని చూపుకీ ఆ ముదురు చనుమొనలు ముడుచుకుని, చుట్టూ ఉన్న వలయాల మీద చిన్న చిన్న గింజలు పొడుచుకొచ్చాయి.
అతని చూపు కిందికి జారింది. సళ్ల కింద మెత్తని పొట్ట. పన్నెండేళ్ల సంసారం ఆ పొట్ట మీద ఒక చిన్న మడతగా మిగిలింది. బొడ్డు లోతుగా, గుండ్రంగా. ‘ఆ నడుము చుట్టుకొలత ముప్పై నాలుగు ఉంటుందేమో. కింద ఆ పిర్రల వెడల్పు చూస్తే అంతకంటే చాలా ఎక్కువే,’ అని అతను మనసులో లెక్క వేసుకున్నాడు. తెల్లని కాటన్ లంగా ఆమె పిర్రల మీద బిగుసుకుని, ముందు వైపు తొడల మధ్య చిన్న గుంటలా లోపలికి దిగి ఉంది. ఆ గుంట దగ్గర గుడ్డ ముదురు రంగులో తడిసి, లోపలి పెదవుల ఆకారాన్ని గుడ్డ మీద అచ్చు వేసినట్టు చూపిస్తోంది.
“అబ్బాయ్,” అని నరసింహం గొంతు సవరించుకున్నాడు. “ఆ రోజు బస్సులో చీర, జనం. ఏమీ కనిపించలేదు. చెంప దెబ్బ ఒక్కటే మిగిలింది. ఇప్పుడు చూస్తుంటే, ఈ సరుకు కోసం ఇంకో పది దెబ్బలు తిన్నా తప్పు లేదనిపిస్తోంది.”
సుధ కళ్లు మూసుకుంది. ఆ రోజు వెనక నుంచి పాకిన ఆ చేయి గుర్తొచ్చి ఆమె పిర్రలు బిగుసుకున్నాయి. మాస్టర్ ఆమె జుట్టుని కొంచెం గట్టిగా లాగాడు. ఆ జ్ఞాపకం అక్కడే తెగిపోయింది.
“లంగా కూడా,” అన్నాడు మాస్టర్.
నరసింహం ఆమె ముందు నిలబడి, నాడా ముడి కోసం ఆమె బొడ్డు కింద వేళ్లు పెట్టాడు. అతని వేళ్లు చల్లగా, గరుకుగా ఉన్నాయి. పొద్దున గబగబా కట్టుకున్నప్పుడు ఆమె రెండు ముళ్లు వేసింది. అతను గోరుతో ముడిని లాగుతూ కాసేపు తంటాలు పడ్డాడు.
“ఈ వయసులో నా వేళ్లకి ముళ్లు విప్పడం కష్టమే అమ్మా,” అన్నాడు. “కానీ ఆడదాని ముడి ఎక్కడ లాగితే విడిపోతుందో మాత్రం మర్చిపోలేదు.”
ముడి విడిపోయింది. అతను లంగాని వదిలేశాడు. అది ఆమె పిర్రల మీద ఒక్క క్షణం ఆగి, తర్వాత బరువుగా జారి, చీర గుట్ట మీదకి పడింది.
సుధ ఇప్పుడు పూర్తిగా నగ్నంగా నిలబడి ఉంది. ఒంటి మీద సూత్రం, మట్టి గాజులు, కాలి పట్టీలు, జుట్టులో నలిగిన మల్లెపూలు, కాళ్లకి చెప్పులు. అంతే.
నరసింహం చూపు ఆమె తొడల మధ్యకి వెళ్లి అక్కడే నిలిచిపోయింది. ఉబ్బిన పూకు మీద నల్లని వెంట్రుకలు తడికి అంటుకుని ఉండలు కట్టి ఉన్నాయి. ఆ వెంట్రుకల మధ్య నుంచి లోపలి పెదవులు ముదురు గులాబీ రంగులో కొంచెం బయటికి తొంగి చూస్తున్నాయి. ఎండాకాలంలో తాటి చెట్టు కింద బండి వాడు అప్పుడే కోసి, బొటనవేలితో పైపొర తీసిన తాటి ముంజలా మెరుస్తోంది ఆమె పూకు. రెండు తొడల లోపలి వైపు ఆ రసం జారి, మోకాళ్ల దాకా ఎండిన చారికలు, వాటి మీద కొత్త తడి.
“చూడబ్బాయ్,” అని నరసింహం మెల్లగా నవ్వాడు. “ఇందాక బస్సు దెబ్బ గురించి మాట్లాడుతుంటే భయపడింది అనుకున్నా. భయపడే ఆడదానికి ఇలా కారుతుందా? నోటితో భయం భయం అంటోంది. కానీ కింద దీని పూకు చూడు, నన్ను చూసి నోరూరినట్టు ఎలా రసం కారుస్తోందో.”
“ఛీ… అలా చెప్పకండి…” అని సుధ తొడలు దగ్గరికి నొక్కుకుంది.
“తొడలు తెరువు,” అన్నాడు మాస్టర్ ఆమె చెవి దగ్గర. “ఈయనకి నువ్వు దాచాల్సింది ఏమీ లేదు. ఈ రోజు నీ ఒళ్లు ఈయనకి తెరిచిన పుస్తకం.”
ఆమె కాళ్లు నెమ్మదిగా విడిపోయాయి. ఆ కదలికకి లోపలి పెదవులు విచ్చుకుని, ఒక సన్నని తీగ లాంటి రసం కిందికి సాగి, చీర మీద పడింది.
నరసింహం చేయి చాపి, తన మధ్య వేలితో ఆమె పూకు పెదవుల మధ్య కింద నుంచి పైకి ఒక్కసారి గీశాడు. ఆమె మోకాళ్లు ఒక్కసారిగా వంగిపోయాయి. మాస్టర్ జుట్టు పట్టుకుని ఉండకపోతే ఆమె కూలిపోయేదే.
“ఆహ్హ్… అమ్మో…” అని ఆమె గొంతులోంచి అరుపు లాంటి మూలుగు వచ్చింది.
నరసింహం ఆ వేలిని వెలుగులో తిప్పి చూసి, నోట్లో పెట్టుకుని చప్పరించాడు. “ఉప్పగా, కొంచెం పుల్లగా. కొత్త ఆవకాయ ఊటలా ఉంది,” అన్నాడు. “మంచి సరుకేనబ్బాయ్. కానీ నాకు ఇంకా రుచి చూపించాల్సింది ఈవిడ నోరు.”
అతను చొక్కా గుండీలు విప్పి, చొక్కా తీసి టేబుల్ మీద పెట్టాడు. బనియన్ అలాగే ఉంచుకున్నాడు. తర్వాత పంచె ముడి విప్పాడు. పంచె అతని కాళ్ల చుట్టూ జారింది. లోపల పాత పట్టాపట్టీ డ్రాయర్, దాని ముందు భాగం గుడారంలా పైకి లేచి ఉంది. అతను దాన్ని కూడా కిందికి దించి, కాళ్ల నుంచి తీసి పక్కకి తన్నాడు.
ఆ ముసలి ఒంటికి సరిపోని మొడ్డ అది. నెరిసిన వెంట్రుకల పొదలోంచి లావుగా, నల్లగా, కొంచెం ఎడమ వైపుకి వంగి నిలబడి ఉంది. మరీ పొడవు కాదు, కానీ లావు మాత్రం ఆమె మణికట్టంత. పై తోలు సగం వెనక్కి జరిగి, ఉబ్బిన ఎర్రని గుండు బయటికి వచ్చింది. గుండు చివర ఒక స్పష్టమైన చుక్క మెరుస్తోంది.
“ఏం చూస్తున్నావమ్మా?” అని నరసింహం నవ్వాడు. “ముసలోడికి ఇంకా లేస్తుందా అని అనుమానమా? ఈ వయసులో దీనికి లేవడానికి టైమ్ పడుతుంది. కానీ ఒక్కసారి లేచిందంటే, మీ కుర్ర మొగుళ్లలా రెండు నిమిషాల్లో పడుకోదు.”
నరసింహం టేబుల్ ముందు ఉన్న పాత చెక్క కుర్చీని లాగి, శాలువా అంచు దగ్గర వేసుకుని కూర్చున్నాడు. కాళ్లు విడదీశాడు. అతని మొడ్డ రెండు తొడల మధ్య నిటారుగా నిలబడింది.
మాస్టర్ ఆమె జుట్టుని కిందికి లాగాడు. ఆమె చెప్పుల్లోంచి కాళ్లు తీసి, శాలువా మీద మోకాళ్ల మీద కూలబడింది. ఎదురుగా, ముఖానికి ఒక జానెడు దూరంలో నరసింహం మొడ్డ. దాని నుంచి వస్తున్న ముసలి మగాడి ఘాటైన వాసన, ఉచ్చ పోసి కడుక్కోని ఆ ఉప్పు వాసన ఆమె ముక్కుకి కొట్టింది. ఆమె ముఖం ఒక్క క్షణం పక్కకి తిరిగింది.
మాస్టర్ ఆమె వెనకే మోకాలి మీద కూర్చున్నాడు. ఆమె జుట్టుని తన పిడికిట్లో ఇంకో చుట్టు చుట్టుకున్నాడు. అతని గొంతు ఆమె చెవి పక్కనే.
“ముఖం పక్కకి తిప్పుకుంటున్నావా?” అని అతను గుసగుసలాడాడు. “ఈ ముఖం చూసే అసహ్యంతో కొట్టానని నువ్వే నాకు చెప్పావు. ఈ రోజు ముఖం తిప్పకుండా ఊపిరి గట్టిగా పీల్చు. ఈ వాసన నీ ముక్కులో ఇంకిపోవాలి. ఈ రాత్రి నీ మొగుడి పక్కన పడుకున్నప్పుడు కూడా ఇదే గుర్తు రావాలి.”
సుధ ముఖం మెల్లగా ముందుకి తిప్పింది. కళ్లు మూసుకుని, ముక్కు ఆ గుండుకి దగ్గరగా పెట్టి, గట్టిగా ఊపిరి పీల్చింది. ఆ ఘాటు ఆమె తల లోకి ఎక్కింది.
“ఇప్పుడు నాలుక బయటికి తియ్,” అన్నాడు మాస్టర్. “మొదలు నుంచి కొస దాకా. ఒక్క అంగుళం కూడా వదలకుండా నాకు.”
ఆమె నాలుక బయటికి వచ్చింది. మొడ్డ మొదట్లో, నెరిసిన వెంట్రుకలు మొదలయ్యే చోట నాలుక పెట్టింది. ఉప్పగా, చేదుగా ఉంది. ఆమె నాలుక పైకి పాకింది. ఉబ్బిన నరాల మీదుగా, తోలు ముడతల మీదుగా, గుండు కింద ఉన్న సన్నని తాడు దగ్గరికి. అక్కడ నాలుక ఆగగానే నరసింహం తొడలు వణికాయి.
“స్స్స్… అబ్బాయ్… ఈ లంజ నాలుక పాము నాలుకలా ఉందిరా,” అని అతను కుర్చీ చేతులు పట్టుకున్నాడు.
“గుండు చుట్టూ తిప్పు. ఆ చివర మెరుస్తున్న చుక్కని నాలుకతో తీసుకుని మింగు,” అన్నాడు మాస్టర్.
ఆమె నాలుక గుండు చుట్టూ నెమ్మదిగా తిరిగి, ఆ చుక్కని తీసుకుని నోట్లోకి లాక్కుంది. ఆ జిగట రుచికి ఆమె కనురెప్పలు అల్లాడాయి. “ఉమ్మ్…” అని ఆమె గొంతులోంచి మూలుగు వచ్చింది.
“ఇప్పుడు నోరు తెరువు,” అని మాస్టర్ ఆమె జుట్టుని ముందుకి నెట్టాడు.
ఆమె పెదవులు ఆ లావైన గుండు చుట్టూ విచ్చుకుని, నల్లని తోలు మీద బిగుసుకున్నాయి. గుండు మొత్తం ఆమె నోట్లోకి వెళ్లింది. లావు ఎక్కువ కావడంతో దవడ నొప్పెట్టింది. అయినా ఆమె ఇంకొంచెం నోరు తెరిచి, ఇంకో అంగుళం లోపలికి తీసుకుంది.
“ఆహ్హ్…” అని నరసింహం తల వెనక్కి వాల్చాడు. “అబ్బాయ్… ఆ రోజు ఈ నోరు నన్ను ఊరందరి ముందు తిట్టింది. ‘ఛీ, ముసలి వెధవా, సిగ్గు లేదా’ అంది. ఇప్పుడు అదే నోరు నా మొడ్డకి తొడుగైంది.”
ఆ మాట విని సుధ నోట్లో మొడ్డ ఉండగానే కళ్లు తెరిచి అతని వైపు చూసింది. ఆ చూపులో ఒక క్షణం పాత కోపం మెరిసింది. మరుక్షణం దాని మీద మత్తు కప్పేసింది. ఆమె పెదవులు ఇంకా కిందికి జారాయి.
మాస్టర్ ఆమె జుట్టు పట్టుకుని లయగా ముందుకీ వెనక్కీ కదిలించడం మొదలుపెట్టాడు. ముందుకి నెట్టినప్పుడు ఆమె ముక్కు నెరిసిన వెంట్రుకల దాకా వెళ్లేది. వెనక్కి లాగినప్పుడు ఆమె పెదవుల మీద నుంచి తడి మొడ్డ బయటికి వచ్చి, లాలాజలం తీగలు సాగేవి. ఆమె నోట్లోంచి గుళుక్ గుళుక్మని చప్పుడు.
“ఎలా ఉంది నా బానిసా? నువ్వు కొట్టిన ముసలాడి మొడ్డ రుచి?” అని మాస్టర్ అడిగాడు. మాట్లాడనివ్వడానికి జుట్టుని వెనక్కి లాగాడు.
ఆమె మొడ్డ బయటికి వదిలింది. పెదవుల మీద లాలాజలం, లిప్స్టిక్ చెదిరిపోయింది.
“ఘాటుగా ఉంది మాస్టర్,” అంది. గొంతు బొంగురుగా. “నోరంతా ఆయన వాసనే. మొదట వాంతి వచ్చేలా అనిపించింది. ఇప్పుడు… ఇప్పుడు వదలాలనిపించట్లేదు. నా పూకు రసం కింద పరిచిన శాలువా మీద కారుతోంది మాస్టర్. ఇందాక నేను కప్పుకున్న అదే శాలువా ఇప్పుడు నా రసంతో తడిసిపోతోంది.”
“అయితే ఆయనకి చెప్పు. ఏం కావాలో.”
సుధ నరసింహం వైపు తల ఎత్తింది.
“నరసింహం గారూ…” అంది. ఆ పేరు ఆమె నోట్లోంచి మొదటిసారి వచ్చింది. “ఆ రోజు నేను మిమ్మల్ని ఊరందరి ముందు కొట్టా. ఈ రోజు ఎవరూ చూడని ఈ గోడౌన్లో మీ కాళ్ల మధ్య కూర్చున్నా. మీ మొడ్డ నా నోట్లో పెట్టి నా పొగరు దించండి. ఆ రోజు తిట్టిన ఈ నోటిని మీ మొడ్డతో కడిగేయండి.”
“అబ్బా…” అని నరసింహం ఆమె బుగ్గ మీద తన మొడ్డతో చిన్నగా కొట్టాడు. ఆ తడి గుండు ఆమె బుగ్గ మీద చప్మని తగిలింది. “ఇది ఆ రోజు దెబ్బకి బదులు. నీ చేత్తో నువ్వు కొట్టావు. నేను నా దీనితో కొడుతున్నా. ఇద్దరం సరి.”
ఆమె ఆ దెబ్బలకి కళ్లు మూసుకుంది. తర్వాత తనంతట తానే ముందుకి వంగి, ఆ మొడ్డని మళ్లీ నోట్లోకి తీసుకుంది. ఆమెనే లోతుగా దించుకుంది. గుండు ఆమె గొంతు మొదలుకి తగిలి, ఆమెకి ఒక్కసారిగా గొంతులో అడ్డం పడింది. కళ్లలో నీళ్లు తిరిగి, కాటుక కరిగి జారింది. అయినా ఆమె వెనక్కి రాలేదు.
ఆ తర్వాత ఎంతసేపు గడిచిందో ఆమెకి తెలియలేదు. మధ్యలో మాస్టర్ ఆమెకి ఊపిరి తీసుకోనిచ్చాడు. మధ్యలో నరసింహం తన మొడ్డని ఆమె సళ్ల మధ్య, పక్కన , పైకి కిందకు రాసి, “ఈ సళ్లు కూడా నా మొడ్డను రుచి చూడాలి” అని నవ్వాడు. ముసలాయన ఓర్పు మామూలుగా లేదు. ఆమె దవడ బిగిసింది, కానీ అతని మొడ్డ ఇంకా ఇనుప కడ్డీలాగే నిలబడి ఉంది.
అప్పుడే టేబుల్ మీద ఉన్న బ్యాగ్ లోంచి ఫోన్ మోగింది. ఆ రింగ్టోన్కి సుధ ఒళ్లు ఉలిక్కిపడింది. ఆ పాట ఆమె ఒకే ఒక్క నంబర్కి పెట్టుకుంది.
మాస్టర్ ఆమె జుట్టు వదలకుండానే, ఇంకో చేత్తో బ్యాగ్ జిప్ తెరిచి ఫోన్ బయటికి తీశాడు. స్క్రీన్ ఆమె కళ్ల ముందుకి తిప్పి చూపించాడు. పైన టైమ్ 12:30. కింద పెద్ద అక్షరాలతో ఒకే పేరు.
"ఏమండీ"
సుధ మొడ్డ నోట్లోంచి వదిలేసింది. పెదవుల మీద నుంచి లాలాజలం గడ్డం మీదకి కారింది. ఆమె కళ్లు భయంతో పెద్దవయ్యాయి. “మాస్టర్… ఆయన లంచ్ బ్రేక్. రోజూ పన్నెండున్నరకి ‘తిన్నావా’ అని చేస్తారు. ఎత్తకపోతే ఎదురింటి సుబ్బలక్ష్మి గారికి చేసి ‘మా ఆవిడ ఇంట్లో ఉందా చూడండి’ అంటారు…”
“అయితే ఎత్తు,” అన్నాడు మాస్టర్. ఫోన్ ఆమె చేతిలో పెట్టాడు. “కానీ చెవి దగ్గర పెట్టుకోకు. స్పీకర్ ఆన్ చెయ్. నీ మొగుడి గొంతు మేమిద్దరం కూడా వినాలి. పొద్దున వాడి గొంతు నేను ఒక్కడినే విన్నా. ఈసారి నా పార్ట్నర్కి కూడా వినిపించాలి. నువ్వు నోరు జారకపోతే వాడికి ఏమీ తెలియదు.”
నరసింహం కుర్చీలో వెనక్కి వాలి, తన తడి మొడ్డని చేత్తో పట్టుకుని నెమ్మదిగా నిమురుకుంటూ ముసిముసిగా నవ్వాడు. “ఆహా, భలే టైమ్కి చేశాడబ్బాయ్ బ్యాంకు మొగుడు. అక్కడ వాడు పెళ్లాం సర్దిన లంచ్ బాక్స్ తెరుస్తున్నాడు. ఇక్కడ వాడి పెళ్లాం నా లంచ్ బాక్స్ తెరిచి కూర
సుధ వణుకుతున్న బొటనవేలితో ఆకుపచ్చ బటన్ నొక్కి, వెంటనే స్పీకర్ గుర్తు మీద వేలు పెట్టింది. ఫోన్ని శాలువా మీద, తన మోకాళ్ల ముందు, నరసింహం కాళ్ల మధ్య పెట్టింది.
“హలో? సుధా? వినిపిస్తోందా?” పాపారావు గొంతు ఆ గోడౌన్ మొత్తం వినిపించింది. ఎవరో “రెండు మీల్స్” అని అరుస్తున్నారు.
మాస్టర్ ఆమె జుట్టుని మళ్లీ ముందుకి నెట్టాడు. ఆమె ముఖం నరసింహం మొడ్డకి తగిలింది. ఆమె నోరు తెరిచి, ఆ గుండుని మళ్లీ పెదవుల మధ్యకి తీసుకుంది.
“ఎక్కడున్నావే? ఏం చేస్తున్నావు?” అడిగాడు పాపారావు.
“ఇం… ఇంట్లోనే ఉన్నానండీ,” అంది సుధ. నోట్లో గుండు ఉండగా ఆ మాటలు ముక్కలు ముక్కలుగా వచ్చాయి. “ఎక్కడికి వెళ్తా… ఈ వానలో…”
“ఏంటే గొంతు అలా ఉంది? నోట్లో ఏదో పెట్టుకుని మాట్లాడుతున్నట్టు ఉంది.”
సుధ మొడ్డని నోట్లోంచి కొంచెం బయటికి జార్చి, గుండు మీదే పెదవులు ఆనించి అంది, “తింటున్నానండీ. మీకు సర్దగా మిగిలిన బెండకాయ వేపుడు. ఒక పెద్ద ముక్క నోట్లో పెట్టుకున్నా. మింగడానికే టైమ్ పడుతోంది. బాగా గట్టిగా వేగింది.”
నరసింహం భుజం మీది తుండు నోటికి అడ్డం పెట్టుకుని, భుజాలు ఊగేలా నవ్వు ఆపుకున్నాడు.
“సరే సరే. నెమ్మదిగా తిను. గొంతులో పట్టుకుంటుంది,” అన్నాడు పాపారావు. “ఇక్కడ ఆడిట్ వాళ్లు ప్రాణం తీస్తున్నారు. పొద్దున నువ్వు అదోలా ఉన్నావు. ఏదో ఆలోచిస్తున్నట్టు. అందుకే చేశా.”
“అదోలానా? ఏం లేదండీ…” అంటూ సుధ అతని మొడ్డ గుండు కింద నాలుకతో నెమ్మదిగా రాసింది. నరసింహం కుర్చీ చేతిని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు.
“నిజం చెప్పవే. ఇంకా ఆ బస్సు విషయమే మనసులో పెట్టుకుని బాధపడుతున్నావా? ఆ రోజు నుంచి నువ్వు మునుపటిలా లేవు. బయటికి వెళ్లాలన్నా భయపడుతున్నావు. ఆ ముసలోడి గురించే ఆలోచిస్తున్నావా?”
సుధ ఆ వైపు తల తిప్పలేదు. ఆమె కళ్లు మాస్క్ చీలికల్లోని ఆ రెండు కళ్ల మీదే నిలిచిపోయాయి. ‘ఎవరొస్తే నాకేంటి. నా మాస్టర్ ఇక్కడే ఉన్నారు. నా చేయి ఆయన చేతిలోనే ఉంది. ఆయన ఉండగా నాకు ఏమీ కాదు,’ అనుకుంది. ఆమె మణికట్టు చుట్టూ ఉన్న అతని వేళ్లు ఇంకొంచెం బిగుసుకున్నాయి. ఆ బిగువే ఆమెకి ధైర్యం ఇచ్చింది.
“వెనక్కి తిరిగి చూడట్లేదే?” అని అతను మెల్లగా అడిగాడు. “ఎవరో వస్తున్నారు. నువ్వు ఈ వేషంలో ఉన్నావు. కొంచెం కూడా భయం లేదా?”
“మీరు చూడమనలేదు కదా మాస్టర్,” అంది సుధ. “మీరు ఎదురుగా ఉండగా నా కళ్లు ఇంకెక్కడికీ పోవు. వచ్చేవాడు ఎవడైనా నాకు అనవసరం.”
“అనవసరమా?” అని అతను ముసిముసిగా నవ్వాడు. “వాడు అనవసరం కాదే. ఈ రోజు నీకు అందరికంటే అవసరమైనవాడు వాడే. నిన్ను దెంగేవాడు వచ్చాడు.”
ఆ మాట సుధ చెవిలో పడగానే ఆమె తొడల మధ్య పూకు ఒక్కసారి గుంజినట్టు అయింది. ఆమెకి భయం వేయాల్సింది. కానీ ఒంట్లో వేడి మాత్రం ఇంకా పెరిగింది.
“నన్ను… దెంగేవాడా మాస్టర్?” అని ఆమె మెల్లగా అడిగింది. “నేను మీ సొత్తు అనుకున్నా. మీ సొత్తుకి వేరేవాళ్ల చేతికి కూడా తాళం చెవి ఇస్తారా?”
“తాళం నాదే. తాళం చెవి ఎవరి చేతిలో పెట్టాలో కూడా నేనే నిర్ణయిస్తా,” అన్నాడు అతను. “నువ్వు నాకు అప్పగించుకున్నది నీ ఒళ్లు. ఆ ఒంటిని ఎవరి చేత వాడించాలో, ఎంతసేపు వాడించాలో అది నా ఇష్టం. నువ్వు నా కేబుల్ కనెక్షన్ లాంటిదానివే. వైరు నాది, సిగ్నల్ నాది. ఏ ఛానల్ ఎప్పుడు పెట్టాలో రిమోట్ మాత్రం నా చేతిలోనే ఉంటుంది.”
“అయితే ఈ రోజు ఏ ఛానల్ పెడుతున్నారు మాస్టర్?” అంది సుధ. “మొన్నటి దాకా మీ గొంతు ఒక్కటే వచ్చే రేడియో స్టేషన్ ఇది. ఇప్పుడు ఏకంగా బొమ్మ కూడా కనిపిస్తుందా?”
“బొమ్మే కాదు. లైవ్ టెలికాస్ట్,” అని అతను ఆమె చెవి దగ్గరికి వంగాడు. “నువ్వు ఉదయం నుంచి నా కోసం కార్చిన ఈ రసం వృథా పోకూడదు కదా. నా మొడ్డ నీకు అందదు. అది నీ శిక్ష. కానీ నీ పూకు ఆకలితో ఎండిపోవడం నాకు ఇష్టం లేదు. అందుకే దాని ఆకలి తీర్చేవాణ్ణి పిలిపించా. వాడు నిన్ను దెంగుతుంటే నేను పక్కనే నిలబడి చూస్తా. నువ్వు ఎన్నిసార్లు మూలిగినా, ఎంత అడుక్కున్నా, నా మొడ్డ మాత్రం నా ప్యాంట్లోనే ఉంటుంది. నువ్వు దాన్ని చూస్తూ ఇంకొకడి మొడ్డ మీద ఊగాలి. అది ఈ రోజు నీ పూజ.”
“అబ్బా… మాస్టర్…” అని సుధ నిట్టూర్చింది. “మీరు పక్కన ఉండి చూస్తానంటే… ఎవడైనా పర్వాలేదు. మీ కళ్ల ముందే నేను పాడైపోతా.”
అడుగుల చప్పుడు ఆగింది. టేబుల్ వెనక గది గుమ్మంలో ఎవరో నిలబడి ఉన్నారు. చూడకపోయినా సుధకి ఆ ఉనికి తెలుస్తోంది. బీడీ పొగ, తడి గొడుగు, పాత చెమట కలిసిన ఒక ముసలి వాసన గాలిలో తేలి వచ్చింది.
మాస్టర్ ఆమె మణికట్టు వదల్లేదు. ఇంకో చేత్తో ఆమె గడ్డం పట్టుకుని, మెల్లగా ఆ వైపుకి తిప్పాడు.
“అటు చూడు.”
సుధ చూసింది.
గుమ్మం దగ్గర ఒక ముసలాయన. అరవై దాటిన వయసు. పొట్టిగా, బొద్దుగా, తల మీద సగం బట్టతల, చుట్టూ తెల్లగా నెరిసిన జుట్టు. దట్టమైన తెల్లని మీసం. మూడు రోజులుగా గీసుకోని గడ్డం, అంతా తెల్లటి ముళ్లలా పెరిగి ఉంది. తెల్ల పంచె మోకాళ్ల దాకా ఎగ కట్టి ఉంది, దాని అంచుకి బురద అంటుకుంది. లేత నీలం చొక్కా, దాని లోపల తెల్లని బనియన్. భుజం మీద ఒక తుండు. మందపాటి అద్దాల వెనక చిన్న చిన్న కళ్లు.
సుధ ఆ ముఖం చూసింది. ఒక్క క్షణం ఏమీ అర్థం కాలేదు. తర్వాత ఆమె ఒళ్లు ఒక్కసారిగా చల్లబడిపోయింది.
రద్దీ బస్సు. మార్కెట్ సంచి. వెనక నుంచి పిర్రల మీద పాకిన చేయి. తను చటుక్కున వెనక్కి తిరిగి చూసినప్పుడు కనిపించిన అదే నెరిసిన జుట్టు, అవే అద్దాలు, అదే మీసం. ఆమె అరచేయి ఈ చెంప మీద పడిన ఆ ఫట్మనే చప్పుడు. కండక్టర్ ఈయన చేయి పట్టుకుని కిందికి దింపేస్తుంటే, ఈయన వెనక్కి తిరిగి తనని చూసిన ఆ చూపు. అదే చూపు. ఇప్పుడు ఈ గోడౌన్ గుమ్మంలో.
‘ఈయనే… బస్సులో… నేను కొట్టిన ముసలాయన…’
ఆమె నోట్లోంచి మాట రాలేదు. గొంతు ఎండిపోయింది. ఆమె మోకాళ్లు వణికి, ఒక అడుగు వెనక్కి వేసింది. మాస్టర్ ఛాతికి ఆమె వీపు తగిలింది. ఆమె రెండో చేయి అలవాటుగా కొంగు దగ్గరికి వెళ్లి, ఛాతి మీద గుడ్డని గుప్పిట్లో పట్టుకుంది.
‘ఎలా? ఈయన ఇక్కడ ఎలా? మాస్టర్కి ఈయన ఎలా తెలుసు?’ ఆమె మనసు గిర్రున తిరిగింది. ‘ఆ రోజు గురించి నేనే మాస్టర్కి చెప్పా. ఆయన ఈయన్ని వెతికి పట్టుకొచ్చారా? నన్ను శిక్షించడానికా?’
ఒక వైపు అసహ్యం. ‘ఈ ముసలాడేనా ఆ రోజు నా పిర్రలు పిసికింది?’ అని ఆమె చూపు అతని వేళ్ల మీదకి వెళ్లింది. పొట్టిగా, లావుగా, గోళ్ల చివర బీడీ మరకలు ఉన్న వేళ్లు. ఇంకో వైపు భయం. ‘అందరి ముందూ కొట్టా. ఈయన పరువు తీశా. ఇప్పుడు ఈయన ముందు జాకెట్ కూడా లేకుండా నిలబడి ఉన్నా.’ అసహ్యం, భయం రెండూ ఉన్నా, ఆమెకే అర్థం కాని ఒక తిమ్మిరి కాళ్ల మధ్య మొదలైంది. మాస్టర్ మాట ఇంకా చెవిలో మోగుతోంది: ‘నిన్ను దెంగేవాడు వచ్చాడు.’ ఆ దెంగేవాడు ఈయనే. ఆ ఆలోచన రాగానే, భయంతో ఎండిపోవాల్సిన చోట మళ్లీ ఒక్క చుక్క జారింది. దానికి ఆమె తనని తానే తిట్టుకుంది. అయినా అది ఆగలేదు.
ముసలాయన గొడుగు మడిచి గుమ్మం పక్కన గోడకి ఆనించాడు. చెప్పులు అక్కడే విడిచాడు. ఒక్కో అడుగూ నెమ్మదిగా వేస్తూ టేబుల్ పక్కదాకా వచ్చి ఆగాడు.
“అబ్బాయ్,” అని అతను మాస్టర్ వైపు చూసి అన్నాడు. గొంతు బొంగురుగా, నిదానంగా. “వాన తగ్గేలా లేదు. బురదలో జారిపడకుండా వచ్చా. ఇంత దూరం రప్పించావు, సరుకు మంచిదేనా అని చూద్దామని.”
ఆ “సరుకు” అనే మాటకి సుధ బుగ్గలు చురుక్కుమన్నాయి.
“నువ్వే చూడు,” అన్నాడు మాస్టర్. “ఈవిడ పేరు సుధ. ఈయన నరసింహం. నాకు చాలా కావాల్సిన మనిషి. నువ్వు ఈయన్ని ఇంతకు ముందే చూశావు. నాకు తెలుసు.”
నరసింహం అద్దాలు సరిచేసుకుని ఆమె వైపు తిరిగాడు. అతని చూపు ఆమె ముఖం మీద ఆగి, తర్వాత ఆమె కుడి చేతి మీదకి జారింది. ఆ చేయి ఇప్పటికీ మాస్టర్ పట్టులోనే ఉంది.
“ఈ చేయే కదమ్మా,” అన్నాడు అతను మెల్లగా. తన ఎడమ చెంపని వేళ్లతో రాసుకున్నాడు. “ఆ రోజు బస్సులో ఈ చెంప మీద పడింది. ఈ వయసులో ఊరంతా చూస్తుండగా బస్సు దిగాల్సి వచ్చింది. ఆ రోజు నుంచి ఈ చెంప నీ చేతి రుచి మర్చిపోలేదు.”
సుధ గొంతు పూడుకుపోయింది. ఏదో అనబోయింది. ‘మీరే కదా ముందు…’ అనే మాట నాలుక చివరి దాకా వచ్చి ఆగిపోయింది. మాస్క్ వెనక మాస్టర్ కళ్లు ఏమీ చెప్పలేదు.
“భయపడకమ్మా. కొట్టడానికి రాలేదు,” అని నరసింహం నవ్వాడు. “ఆ దెబ్బకి వడ్డీ వసూలు చేసుకోడానికి వచ్చా.”
సుధ మాస్టర్ వైపు పూర్తిగా తిరిగింది. ఆమె కళ్లలో నీళ్లు ఊరాయి.
“మాస్టర్, మీరు చెప్పింది ఇదేనా?” అని ఆమె అడిగింది.
“ఇదే,” అన్నాడు మాస్టర్. అతని గొంతులో తొందర లేదు, కోపం లేదు. “నేను చెప్పిన మాట దాటి శాలువా కప్పుకున్నావు. నేను చూడాల్సిన నీ సళ్లని నాకు కనబడకుండా కప్పేశావు. అందుకే ఈ ఊర్లో ఎవడి ముఖం చూడాలంటేనే నీకు ఒళ్లు జలదరిస్తుందో, ఎవడిని నువ్వు ఊరందరి ముందు కొట్టావో, వాడి ముందే బట్టలు లేకుండా నిలబడాలి. వాడి మొడ్డ నీ నోట్లో ఉండాలి. మాట తప్పినదానికి ఇదే నీ శిక్ష.”
సుధ ఒక్క క్షణం కళ్లు మూసుకుంది. ఆ క్షణంలో ఆమెకి పాపారావు ముఖం గుర్తొచ్చింది. ఆ రాత్రి ఏడుస్తూ అతనికి చెప్పినప్పుడు, “ఆ ముసలోడు కనిపిస్తే చెప్పు, ఎముకలు విరగ్గొడతా” అని అతను అన్న మాట. ఆ తర్వాత గుర్తొచ్చింది, ఈ దారిలోకి తను తనంతట తానే వచ్చిందని. ఎవరూ పిలవలేదని. ఆమె కళ్లు తెరిచింది.
“పతివ్రత అనే మాట నీకు గుర్తుంది కదా,” అన్నాడు మాస్టర్. ఈసారి అతని గొంతు ఇంకా తగ్గింది. ఆమెకి మాత్రమే వినిపించేలా. “ఆ ఒక్క మాట అను. ఈ ముసలాయన ఇప్పుడే వచ్చిన దారినే వెళ్లిపోతాడు. నువ్వు ఈ శాలువా కప్పుకుని ఇంటికి వెళ్లిపోతావు. నేను నిన్ను ఒక్క మాట కూడా అనను. ఆట ఆగిపోతుంది. అంతే.”
ఆమె ఆ మాట కోసం నోరు తెరవలేదు. మెడలో రెండు సళ్ల మధ్య వేలాడుతున్న మంగళసూత్రం చల్లగా తగిలింది. ఆమె తల అడ్డంగా ఊపింది.
“అవును మాస్టర్… ఎన్ని శిక్షలైనా వేయండి, చేస్తానని నేనే చెప్పాను కదా,” అంది సుధ. ఈసారి ఆమె గొంతు వణకలేదు. “ఆ మాట నేను అనను. ఈ రోజు కాదు. ఇంకెప్పుడూ కాదేమో. మీరు దారి చూపిస్తే నేను నడుస్తా. ఆ దారి ఈయన దగ్గరికే వెళ్తే, ఈయన దగ్గరికే వెళ్తా.”
“బాగా ఆలోచించుకుని చెప్పు,” అన్నాడు మాస్టర్. “ఇప్పుడు ఒప్పుకుని, మధ్యలో వద్దనిపించినా పర్వాలేదు. అప్పుడు కూడా ఆ ఒక్క మాట చాలు.”
“ఆలోచించే చెప్తున్నా మాస్టర్,” అని ఆమె నరసింహం వైపు ఒకసారి చూసి, మళ్లీ మాస్టర్ కళ్లలోకి చూసింది. “భయంగా ఉంది. సిగ్గుగా ఉంది. ఆ రోజు గుర్తొస్తే ఇప్పటికీ ఒళ్లు మండుతోంది. కానీ నా పూకు మాత్రం మీ మాట విన్నప్పటి నుంచి ఆగకుండా కారుతోంది. మీరు ఎలా ఆడిస్తే అలా ఆడతా. నా ఇష్టంతోనే ఆడతా. ఎవరూ నన్ను బలవంతం చేయట్లేదు.”
మాస్టర్ ఆమె మణికట్టు వదిలేశాడు.
“విన్నారా నరసింహం గారూ,” అన్నాడు మాస్టర్. “మీకు అప్పు పడిన మనిషి తనంతట తానే బాకీ తీర్చడానికి ఒప్పుకుంది. ఎవరూ వసూలుకి వెళ్లాల్సిన పని లేదు.”
“ఇలాంటి ఖాతాదారులు మా రోజుల్లో దొరికేవాళ్లు కాదబ్బాయ్,” అని నరసింహం దగ్గి నవ్వాడు. “బాకీదారు తనే ఇంటికి వచ్చి, తన చేత్తోనే రసీదు రాసిస్తానంటోంది.”
మాస్టర్ ఆమె భుజం మీద ఇంకా వేలాడుతున్న హ్యాండ్బ్యాగ్ని పట్టుకుని మెల్లగా లాగి తీశాడు. జిప్ తెరిచి, లోపల మడిచి కుక్కిన గోధుమ రంగు శాలువాని బయటికి లాగాడు. సుధ కళ్ల ముందే నేల మీద, టేబుల్ ముందు పరిచాడు. బ్యాగ్ని ఫోన్తో సహా టేబుల్ మీద మానిటర్ల పక్కన పెట్టాడు.
“నా మాట దాటి నువ్వు కప్పుకున్న ఈ శాలువా, ఇప్పటి నుంచి నీ మోకాళ్ల కింద పడి ఉంటుంది,” అన్నాడు. “నువ్వు దేనితో దాక్కున్నావో, దాని మీదే మోకరిల్లాలి.”
“ముందు చిన్న పని,” అన్నాడు మాస్టర్. “నువ్వు కొట్టిన చెంప ఇంకా నీ కోసం ఎదురు చూస్తోంది. దెబ్బ ఇచ్చిన చోట ముద్దు ఇవ్వు. అప్పుడు లెక్క సరిపోతుంది.”
సుధ నరసింహం దగ్గరికి ఒక అడుగు వేసింది. కాలి పట్టీలు చిన్నగా మోగాయి. దగ్గరికి వెళ్లేకొద్దీ ఆ బీడీ వాసన ఇంకా గట్టిగా తగిలింది. అతను పొట్టి కావడంతో ఆమె కొంచెం వంగాల్సి వచ్చింది. ఆమె జుట్టు ముందుకి జారి అతని భుజం మీద పడింది.
ఆమె పెదవులు అతని ఎడమ చెంపకి తగిలాయి. గీసుకోని ఆ గడ్డం ఆమె పెదవులకి గుచ్చుకుంది. ఆమె వెనక్కి జరగబోయింది.
“అంతేనా?” అన్నాడు నరసింహం. “దెబ్బ గట్టిగా కొట్టావు. ముద్దు మాత్రం ఈక తగిలినట్టు పెట్టావు. ఆ రోజు ఆ చెంప మూడు రోజులు ఎర్రగా ఉంది తెలుసా?”
ఆమె మళ్లీ వంగింది. ఈసారి పెదవులు అక్కడే ఉంచింది. మెల్లగా, తడిగా ముద్దు పెట్టింది. అతని గడ్డం ఆమె పెదవుల మీద గీరుకుంటోంది. ఆ గరుకుదనానికి ఆమె ఒంట్లో ఏదో జివ్వుమంది. మాస్టర్ ముఖం ఆమెకి ఇంత వరకు తెలియదు. ఈ రోజు ఆమె పెదవులు తాకిన మొదటి మగ ముఖం ఈ ముసలాడిదే అయింది.
ఆమె ఇంకా చెంప మీద ముద్దు పెడుతుండగానే, నరసింహం సడన్గా తన ముఖాన్ని ఆమె వైపు తిప్పాడు. దాంతో ఆమె పెదవులు నేరుగా అతని పెదవుల మీదకి వచ్చేశాయి. ఆమె వెనక్కి జరగలేదు. అతను తన కింది పెదవితో ఆమె పై పెదవిని నెమ్మదిగా లోపలికి లాక్కున్నాడు. చీకాడు. ఆమె లిప్స్టిక్ రుచి, అతని బీడీ రుచి కలిసిపోయాయి. ఆమె కళ్లు మూసుకుపోయాయి. ఆమె గొంతులోంచి చిన్నగా “ఉమ్మ్…” అని మూలుగు వచ్చింది.
“ఇది వడ్డీలో ఒక్క పైసా కూడా కాదబ్బాయ్,” అన్నాడు నరసింహం, పెదవులు విడదీస్తూ. “అసలు ఇంకా ముట్టనే లేదు.”
“అయితే ఆ చీర మీరే విప్పండి,” అన్నాడు మాస్టర్. “కానీ తొందర పడకండి. ఒక్కో మడతా విప్పుతూ ఈమెకి గుర్తు చేయండి, ఈ చీర ఎవడి కోసం కట్టుకుందో, ఇప్పుడు ఎవడు విప్పుతున్నాడో.”
మాస్టర్ ఆమె వెనక్కి వెళ్లాడు. ఆమె విరబోసిన జుట్టుని రెండు చేతులతో పైకి ఎత్తి, మెడ దగ్గర ఒక గుత్తిగా పట్టుకున్నాడు. మల్లెపూల దండ అతని పిడికిలి కింద నలిగింది.
నరసింహం ఆమె భుజం మీద మడిచి వేసిన కొంగుని రెండు వేళ్లతో పట్టుకుని మెల్లగా లాగాడు. కొంగు ఆమె భుజం మీద నుంచి జారి, సళ్ల మీద నుంచి జారి, కిందికి పడబోయింది. అతను దాన్ని పూర్తిగా పడనివ్వలేదు. గాలిలోనే పట్టుకుని, తన చేతికి ఒకసారి చుట్టుకున్నాడు.
“పెళ్లిలో నీ మొగుడు నీ చీర కొంగుకి బ్రహ్మముడి వేసుకున్నాడు,” అన్నాడు అతను. “ఈ రోజు నీ కొంగు నా చేతికి చుట్టుకుంది.”
అతను కొంగుని లాగుతూ ఆమె చుట్టూ ఒక అడుగు తిరిగాడు. చీర ఆమె నడుము చుట్టూ ఒక చుట్టు విడిపోయింది. ఆమె ఒళ్లు ఆ లాగుడికి కొంచెం తిరిగింది. ఇంకో చుట్టు. గులాబీ జార్జెట్ ఆమె పిర్రల మీద నుంచి జారి నేల మీద గుట్టగా పడుతోంది. నరసింహం కుచ్చిళ్ల దగ్గరికి వచ్చి ఆగాడు. లంగా నాడాలో దోపిన ఆ మడతలని వేళ్లతో పట్టుకున్నాడు.
“ఈ కుచ్చిళ్లు చూడు అబ్బాయ్. ఒక్కటి కూడా వంకర లేదు. ఎంత శ్రద్ధగా పెట్టుకుందో. పరాయి మగాడి దగ్గరికి వెళ్లే ఆడది ఇంత ఓపిగ్గా కుచ్చిళ్లు పెడుతుందని నాకు ఇప్పుడే తెలిసింది,” అని అతను ఒక్కసారిగా వాటిని బయటికి లాగాడు.
కుచ్చిళ్లు విడిపోయి, చీర మొత్తం ఆమె కాళ్ల చుట్టూ గులాబీ మడుగులా పడిపోయింది.
ఆమె ఒంటి మీద ఇప్పుడు లంగా ఒక్కటే. నడుము పైన ఏమీ లేదు.
నరసింహం వెనక్కి ఒక అడుగు వేసి నిలబడ్డాడు. అతని చూపు మాస్టర్ చూపులా ఆకలిగా దూకలేదు. ఒక పాత వ్యాపారి కొత్తగా వచ్చిన సరుకుని తిప్పి తిప్పి, బరువు తూచి చూసినట్టు చూశాడు. ఏ ఆడదాని ఒంట్లో ఏ చోట ఎంత రుచి దాగి ఉంటుందో తెలిసిన అరవై ఏళ్ల చూపు అది.
ముందు ఆమె సళ్లు. జాకెట్ లేకుండా, బ్రా లేకుండా, పైకప్పు వెలుగు గీత కింద బోసిగా. చెట్టు మీదే బాగా పండి, బరువెక్కి, కొమ్మని కిందికి వంచేసిన రెండు బంగినపల్లి మామిడి పళ్లలా వేలాడుతున్నాయి. మధ్యలో రెండు సూత్రాలు, నల్లపూసలతో కలిసి, ఆ రెండిటి మధ్య లోయలో ఇరుక్కుని ఉన్నాయి. చల్లని గాలికీ, అతని చూపుకీ ఆ ముదురు చనుమొనలు ముడుచుకుని, చుట్టూ ఉన్న వలయాల మీద చిన్న చిన్న గింజలు పొడుచుకొచ్చాయి.
అతని చూపు కిందికి జారింది. సళ్ల కింద మెత్తని పొట్ట. పన్నెండేళ్ల సంసారం ఆ పొట్ట మీద ఒక చిన్న మడతగా మిగిలింది. బొడ్డు లోతుగా, గుండ్రంగా. ‘ఆ నడుము చుట్టుకొలత ముప్పై నాలుగు ఉంటుందేమో. కింద ఆ పిర్రల వెడల్పు చూస్తే అంతకంటే చాలా ఎక్కువే,’ అని అతను మనసులో లెక్క వేసుకున్నాడు. తెల్లని కాటన్ లంగా ఆమె పిర్రల మీద బిగుసుకుని, ముందు వైపు తొడల మధ్య చిన్న గుంటలా లోపలికి దిగి ఉంది. ఆ గుంట దగ్గర గుడ్డ ముదురు రంగులో తడిసి, లోపలి పెదవుల ఆకారాన్ని గుడ్డ మీద అచ్చు వేసినట్టు చూపిస్తోంది.
“అబ్బాయ్,” అని నరసింహం గొంతు సవరించుకున్నాడు. “ఆ రోజు బస్సులో చీర, జనం. ఏమీ కనిపించలేదు. చెంప దెబ్బ ఒక్కటే మిగిలింది. ఇప్పుడు చూస్తుంటే, ఈ సరుకు కోసం ఇంకో పది దెబ్బలు తిన్నా తప్పు లేదనిపిస్తోంది.”
సుధ కళ్లు మూసుకుంది. ఆ రోజు వెనక నుంచి పాకిన ఆ చేయి గుర్తొచ్చి ఆమె పిర్రలు బిగుసుకున్నాయి. మాస్టర్ ఆమె జుట్టుని కొంచెం గట్టిగా లాగాడు. ఆ జ్ఞాపకం అక్కడే తెగిపోయింది.
“లంగా కూడా,” అన్నాడు మాస్టర్.
నరసింహం ఆమె ముందు నిలబడి, నాడా ముడి కోసం ఆమె బొడ్డు కింద వేళ్లు పెట్టాడు. అతని వేళ్లు చల్లగా, గరుకుగా ఉన్నాయి. పొద్దున గబగబా కట్టుకున్నప్పుడు ఆమె రెండు ముళ్లు వేసింది. అతను గోరుతో ముడిని లాగుతూ కాసేపు తంటాలు పడ్డాడు.
“ఈ వయసులో నా వేళ్లకి ముళ్లు విప్పడం కష్టమే అమ్మా,” అన్నాడు. “కానీ ఆడదాని ముడి ఎక్కడ లాగితే విడిపోతుందో మాత్రం మర్చిపోలేదు.”
ముడి విడిపోయింది. అతను లంగాని వదిలేశాడు. అది ఆమె పిర్రల మీద ఒక్క క్షణం ఆగి, తర్వాత బరువుగా జారి, చీర గుట్ట మీదకి పడింది.
సుధ ఇప్పుడు పూర్తిగా నగ్నంగా నిలబడి ఉంది. ఒంటి మీద సూత్రం, మట్టి గాజులు, కాలి పట్టీలు, జుట్టులో నలిగిన మల్లెపూలు, కాళ్లకి చెప్పులు. అంతే.
నరసింహం చూపు ఆమె తొడల మధ్యకి వెళ్లి అక్కడే నిలిచిపోయింది. ఉబ్బిన పూకు మీద నల్లని వెంట్రుకలు తడికి అంటుకుని ఉండలు కట్టి ఉన్నాయి. ఆ వెంట్రుకల మధ్య నుంచి లోపలి పెదవులు ముదురు గులాబీ రంగులో కొంచెం బయటికి తొంగి చూస్తున్నాయి. ఎండాకాలంలో తాటి చెట్టు కింద బండి వాడు అప్పుడే కోసి, బొటనవేలితో పైపొర తీసిన తాటి ముంజలా మెరుస్తోంది ఆమె పూకు. రెండు తొడల లోపలి వైపు ఆ రసం జారి, మోకాళ్ల దాకా ఎండిన చారికలు, వాటి మీద కొత్త తడి.
“చూడబ్బాయ్,” అని నరసింహం మెల్లగా నవ్వాడు. “ఇందాక బస్సు దెబ్బ గురించి మాట్లాడుతుంటే భయపడింది అనుకున్నా. భయపడే ఆడదానికి ఇలా కారుతుందా? నోటితో భయం భయం అంటోంది. కానీ కింద దీని పూకు చూడు, నన్ను చూసి నోరూరినట్టు ఎలా రసం కారుస్తోందో.”
“ఛీ… అలా చెప్పకండి…” అని సుధ తొడలు దగ్గరికి నొక్కుకుంది.
“తొడలు తెరువు,” అన్నాడు మాస్టర్ ఆమె చెవి దగ్గర. “ఈయనకి నువ్వు దాచాల్సింది ఏమీ లేదు. ఈ రోజు నీ ఒళ్లు ఈయనకి తెరిచిన పుస్తకం.”
ఆమె కాళ్లు నెమ్మదిగా విడిపోయాయి. ఆ కదలికకి లోపలి పెదవులు విచ్చుకుని, ఒక సన్నని తీగ లాంటి రసం కిందికి సాగి, చీర మీద పడింది.
నరసింహం చేయి చాపి, తన మధ్య వేలితో ఆమె పూకు పెదవుల మధ్య కింద నుంచి పైకి ఒక్కసారి గీశాడు. ఆమె మోకాళ్లు ఒక్కసారిగా వంగిపోయాయి. మాస్టర్ జుట్టు పట్టుకుని ఉండకపోతే ఆమె కూలిపోయేదే.
“ఆహ్హ్… అమ్మో…” అని ఆమె గొంతులోంచి అరుపు లాంటి మూలుగు వచ్చింది.
నరసింహం ఆ వేలిని వెలుగులో తిప్పి చూసి, నోట్లో పెట్టుకుని చప్పరించాడు. “ఉప్పగా, కొంచెం పుల్లగా. కొత్త ఆవకాయ ఊటలా ఉంది,” అన్నాడు. “మంచి సరుకేనబ్బాయ్. కానీ నాకు ఇంకా రుచి చూపించాల్సింది ఈవిడ నోరు.”
అతను చొక్కా గుండీలు విప్పి, చొక్కా తీసి టేబుల్ మీద పెట్టాడు. బనియన్ అలాగే ఉంచుకున్నాడు. తర్వాత పంచె ముడి విప్పాడు. పంచె అతని కాళ్ల చుట్టూ జారింది. లోపల పాత పట్టాపట్టీ డ్రాయర్, దాని ముందు భాగం గుడారంలా పైకి లేచి ఉంది. అతను దాన్ని కూడా కిందికి దించి, కాళ్ల నుంచి తీసి పక్కకి తన్నాడు.
ఆ ముసలి ఒంటికి సరిపోని మొడ్డ అది. నెరిసిన వెంట్రుకల పొదలోంచి లావుగా, నల్లగా, కొంచెం ఎడమ వైపుకి వంగి నిలబడి ఉంది. మరీ పొడవు కాదు, కానీ లావు మాత్రం ఆమె మణికట్టంత. పై తోలు సగం వెనక్కి జరిగి, ఉబ్బిన ఎర్రని గుండు బయటికి వచ్చింది. గుండు చివర ఒక స్పష్టమైన చుక్క మెరుస్తోంది.
“ఏం చూస్తున్నావమ్మా?” అని నరసింహం నవ్వాడు. “ముసలోడికి ఇంకా లేస్తుందా అని అనుమానమా? ఈ వయసులో దీనికి లేవడానికి టైమ్ పడుతుంది. కానీ ఒక్కసారి లేచిందంటే, మీ కుర్ర మొగుళ్లలా రెండు నిమిషాల్లో పడుకోదు.”
నరసింహం టేబుల్ ముందు ఉన్న పాత చెక్క కుర్చీని లాగి, శాలువా అంచు దగ్గర వేసుకుని కూర్చున్నాడు. కాళ్లు విడదీశాడు. అతని మొడ్డ రెండు తొడల మధ్య నిటారుగా నిలబడింది.
మాస్టర్ ఆమె జుట్టుని కిందికి లాగాడు. ఆమె చెప్పుల్లోంచి కాళ్లు తీసి, శాలువా మీద మోకాళ్ల మీద కూలబడింది. ఎదురుగా, ముఖానికి ఒక జానెడు దూరంలో నరసింహం మొడ్డ. దాని నుంచి వస్తున్న ముసలి మగాడి ఘాటైన వాసన, ఉచ్చ పోసి కడుక్కోని ఆ ఉప్పు వాసన ఆమె ముక్కుకి కొట్టింది. ఆమె ముఖం ఒక్క క్షణం పక్కకి తిరిగింది.
మాస్టర్ ఆమె వెనకే మోకాలి మీద కూర్చున్నాడు. ఆమె జుట్టుని తన పిడికిట్లో ఇంకో చుట్టు చుట్టుకున్నాడు. అతని గొంతు ఆమె చెవి పక్కనే.
“ముఖం పక్కకి తిప్పుకుంటున్నావా?” అని అతను గుసగుసలాడాడు. “ఈ ముఖం చూసే అసహ్యంతో కొట్టానని నువ్వే నాకు చెప్పావు. ఈ రోజు ముఖం తిప్పకుండా ఊపిరి గట్టిగా పీల్చు. ఈ వాసన నీ ముక్కులో ఇంకిపోవాలి. ఈ రాత్రి నీ మొగుడి పక్కన పడుకున్నప్పుడు కూడా ఇదే గుర్తు రావాలి.”
సుధ ముఖం మెల్లగా ముందుకి తిప్పింది. కళ్లు మూసుకుని, ముక్కు ఆ గుండుకి దగ్గరగా పెట్టి, గట్టిగా ఊపిరి పీల్చింది. ఆ ఘాటు ఆమె తల లోకి ఎక్కింది.
“ఇప్పుడు నాలుక బయటికి తియ్,” అన్నాడు మాస్టర్. “మొదలు నుంచి కొస దాకా. ఒక్క అంగుళం కూడా వదలకుండా నాకు.”
ఆమె నాలుక బయటికి వచ్చింది. మొడ్డ మొదట్లో, నెరిసిన వెంట్రుకలు మొదలయ్యే చోట నాలుక పెట్టింది. ఉప్పగా, చేదుగా ఉంది. ఆమె నాలుక పైకి పాకింది. ఉబ్బిన నరాల మీదుగా, తోలు ముడతల మీదుగా, గుండు కింద ఉన్న సన్నని తాడు దగ్గరికి. అక్కడ నాలుక ఆగగానే నరసింహం తొడలు వణికాయి.
“స్స్స్… అబ్బాయ్… ఈ లంజ నాలుక పాము నాలుకలా ఉందిరా,” అని అతను కుర్చీ చేతులు పట్టుకున్నాడు.
“గుండు చుట్టూ తిప్పు. ఆ చివర మెరుస్తున్న చుక్కని నాలుకతో తీసుకుని మింగు,” అన్నాడు మాస్టర్.
ఆమె నాలుక గుండు చుట్టూ నెమ్మదిగా తిరిగి, ఆ చుక్కని తీసుకుని నోట్లోకి లాక్కుంది. ఆ జిగట రుచికి ఆమె కనురెప్పలు అల్లాడాయి. “ఉమ్మ్…” అని ఆమె గొంతులోంచి మూలుగు వచ్చింది.
“ఇప్పుడు నోరు తెరువు,” అని మాస్టర్ ఆమె జుట్టుని ముందుకి నెట్టాడు.
ఆమె పెదవులు ఆ లావైన గుండు చుట్టూ విచ్చుకుని, నల్లని తోలు మీద బిగుసుకున్నాయి. గుండు మొత్తం ఆమె నోట్లోకి వెళ్లింది. లావు ఎక్కువ కావడంతో దవడ నొప్పెట్టింది. అయినా ఆమె ఇంకొంచెం నోరు తెరిచి, ఇంకో అంగుళం లోపలికి తీసుకుంది.
“ఆహ్హ్…” అని నరసింహం తల వెనక్కి వాల్చాడు. “అబ్బాయ్… ఆ రోజు ఈ నోరు నన్ను ఊరందరి ముందు తిట్టింది. ‘ఛీ, ముసలి వెధవా, సిగ్గు లేదా’ అంది. ఇప్పుడు అదే నోరు నా మొడ్డకి తొడుగైంది.”
ఆ మాట విని సుధ నోట్లో మొడ్డ ఉండగానే కళ్లు తెరిచి అతని వైపు చూసింది. ఆ చూపులో ఒక క్షణం పాత కోపం మెరిసింది. మరుక్షణం దాని మీద మత్తు కప్పేసింది. ఆమె పెదవులు ఇంకా కిందికి జారాయి.
మాస్టర్ ఆమె జుట్టు పట్టుకుని లయగా ముందుకీ వెనక్కీ కదిలించడం మొదలుపెట్టాడు. ముందుకి నెట్టినప్పుడు ఆమె ముక్కు నెరిసిన వెంట్రుకల దాకా వెళ్లేది. వెనక్కి లాగినప్పుడు ఆమె పెదవుల మీద నుంచి తడి మొడ్డ బయటికి వచ్చి, లాలాజలం తీగలు సాగేవి. ఆమె నోట్లోంచి గుళుక్ గుళుక్మని చప్పుడు.
“ఎలా ఉంది నా బానిసా? నువ్వు కొట్టిన ముసలాడి మొడ్డ రుచి?” అని మాస్టర్ అడిగాడు. మాట్లాడనివ్వడానికి జుట్టుని వెనక్కి లాగాడు.
ఆమె మొడ్డ బయటికి వదిలింది. పెదవుల మీద లాలాజలం, లిప్స్టిక్ చెదిరిపోయింది.
“ఘాటుగా ఉంది మాస్టర్,” అంది. గొంతు బొంగురుగా. “నోరంతా ఆయన వాసనే. మొదట వాంతి వచ్చేలా అనిపించింది. ఇప్పుడు… ఇప్పుడు వదలాలనిపించట్లేదు. నా పూకు రసం కింద పరిచిన శాలువా మీద కారుతోంది మాస్టర్. ఇందాక నేను కప్పుకున్న అదే శాలువా ఇప్పుడు నా రసంతో తడిసిపోతోంది.”
“అయితే ఆయనకి చెప్పు. ఏం కావాలో.”
సుధ నరసింహం వైపు తల ఎత్తింది.
“నరసింహం గారూ…” అంది. ఆ పేరు ఆమె నోట్లోంచి మొదటిసారి వచ్చింది. “ఆ రోజు నేను మిమ్మల్ని ఊరందరి ముందు కొట్టా. ఈ రోజు ఎవరూ చూడని ఈ గోడౌన్లో మీ కాళ్ల మధ్య కూర్చున్నా. మీ మొడ్డ నా నోట్లో పెట్టి నా పొగరు దించండి. ఆ రోజు తిట్టిన ఈ నోటిని మీ మొడ్డతో కడిగేయండి.”
“అబ్బా…” అని నరసింహం ఆమె బుగ్గ మీద తన మొడ్డతో చిన్నగా కొట్టాడు. ఆ తడి గుండు ఆమె బుగ్గ మీద చప్మని తగిలింది. “ఇది ఆ రోజు దెబ్బకి బదులు. నీ చేత్తో నువ్వు కొట్టావు. నేను నా దీనితో కొడుతున్నా. ఇద్దరం సరి.”
ఆమె ఆ దెబ్బలకి కళ్లు మూసుకుంది. తర్వాత తనంతట తానే ముందుకి వంగి, ఆ మొడ్డని మళ్లీ నోట్లోకి తీసుకుంది. ఆమెనే లోతుగా దించుకుంది. గుండు ఆమె గొంతు మొదలుకి తగిలి, ఆమెకి ఒక్కసారిగా గొంతులో అడ్డం పడింది. కళ్లలో నీళ్లు తిరిగి, కాటుక కరిగి జారింది. అయినా ఆమె వెనక్కి రాలేదు.
ఆ తర్వాత ఎంతసేపు గడిచిందో ఆమెకి తెలియలేదు. మధ్యలో మాస్టర్ ఆమెకి ఊపిరి తీసుకోనిచ్చాడు. మధ్యలో నరసింహం తన మొడ్డని ఆమె సళ్ల మధ్య, పక్కన , పైకి కిందకు రాసి, “ఈ సళ్లు కూడా నా మొడ్డను రుచి చూడాలి” అని నవ్వాడు. ముసలాయన ఓర్పు మామూలుగా లేదు. ఆమె దవడ బిగిసింది, కానీ అతని మొడ్డ ఇంకా ఇనుప కడ్డీలాగే నిలబడి ఉంది.
అప్పుడే టేబుల్ మీద ఉన్న బ్యాగ్ లోంచి ఫోన్ మోగింది. ఆ రింగ్టోన్కి సుధ ఒళ్లు ఉలిక్కిపడింది. ఆ పాట ఆమె ఒకే ఒక్క నంబర్కి పెట్టుకుంది.
మాస్టర్ ఆమె జుట్టు వదలకుండానే, ఇంకో చేత్తో బ్యాగ్ జిప్ తెరిచి ఫోన్ బయటికి తీశాడు. స్క్రీన్ ఆమె కళ్ల ముందుకి తిప్పి చూపించాడు. పైన టైమ్ 12:30. కింద పెద్ద అక్షరాలతో ఒకే పేరు.
"ఏమండీ"
సుధ మొడ్డ నోట్లోంచి వదిలేసింది. పెదవుల మీద నుంచి లాలాజలం గడ్డం మీదకి కారింది. ఆమె కళ్లు భయంతో పెద్దవయ్యాయి. “మాస్టర్… ఆయన లంచ్ బ్రేక్. రోజూ పన్నెండున్నరకి ‘తిన్నావా’ అని చేస్తారు. ఎత్తకపోతే ఎదురింటి సుబ్బలక్ష్మి గారికి చేసి ‘మా ఆవిడ ఇంట్లో ఉందా చూడండి’ అంటారు…”
“అయితే ఎత్తు,” అన్నాడు మాస్టర్. ఫోన్ ఆమె చేతిలో పెట్టాడు. “కానీ చెవి దగ్గర పెట్టుకోకు. స్పీకర్ ఆన్ చెయ్. నీ మొగుడి గొంతు మేమిద్దరం కూడా వినాలి. పొద్దున వాడి గొంతు నేను ఒక్కడినే విన్నా. ఈసారి నా పార్ట్నర్కి కూడా వినిపించాలి. నువ్వు నోరు జారకపోతే వాడికి ఏమీ తెలియదు.”
నరసింహం కుర్చీలో వెనక్కి వాలి, తన తడి మొడ్డని చేత్తో పట్టుకుని నెమ్మదిగా నిమురుకుంటూ ముసిముసిగా నవ్వాడు. “ఆహా, భలే టైమ్కి చేశాడబ్బాయ్ బ్యాంకు మొగుడు. అక్కడ వాడు పెళ్లాం సర్దిన లంచ్ బాక్స్ తెరుస్తున్నాడు. ఇక్కడ వాడి పెళ్లాం నా లంచ్ బాక్స్ తెరిచి కూర
సుధ వణుకుతున్న బొటనవేలితో ఆకుపచ్చ బటన్ నొక్కి, వెంటనే స్పీకర్ గుర్తు మీద వేలు పెట్టింది. ఫోన్ని శాలువా మీద, తన మోకాళ్ల ముందు, నరసింహం కాళ్ల మధ్య పెట్టింది.
“హలో? సుధా? వినిపిస్తోందా?” పాపారావు గొంతు ఆ గోడౌన్ మొత్తం వినిపించింది. ఎవరో “రెండు మీల్స్” అని అరుస్తున్నారు.
మాస్టర్ ఆమె జుట్టుని మళ్లీ ముందుకి నెట్టాడు. ఆమె ముఖం నరసింహం మొడ్డకి తగిలింది. ఆమె నోరు తెరిచి, ఆ గుండుని మళ్లీ పెదవుల మధ్యకి తీసుకుంది.
“ఎక్కడున్నావే? ఏం చేస్తున్నావు?” అడిగాడు పాపారావు.
“ఇం… ఇంట్లోనే ఉన్నానండీ,” అంది సుధ. నోట్లో గుండు ఉండగా ఆ మాటలు ముక్కలు ముక్కలుగా వచ్చాయి. “ఎక్కడికి వెళ్తా… ఈ వానలో…”
“ఏంటే గొంతు అలా ఉంది? నోట్లో ఏదో పెట్టుకుని మాట్లాడుతున్నట్టు ఉంది.”
సుధ మొడ్డని నోట్లోంచి కొంచెం బయటికి జార్చి, గుండు మీదే పెదవులు ఆనించి అంది, “తింటున్నానండీ. మీకు సర్దగా మిగిలిన బెండకాయ వేపుడు. ఒక పెద్ద ముక్క నోట్లో పెట్టుకున్నా. మింగడానికే టైమ్ పడుతోంది. బాగా గట్టిగా వేగింది.”
నరసింహం భుజం మీది తుండు నోటికి అడ్డం పెట్టుకుని, భుజాలు ఊగేలా నవ్వు ఆపుకున్నాడు.
“సరే సరే. నెమ్మదిగా తిను. గొంతులో పట్టుకుంటుంది,” అన్నాడు పాపారావు. “ఇక్కడ ఆడిట్ వాళ్లు ప్రాణం తీస్తున్నారు. పొద్దున నువ్వు అదోలా ఉన్నావు. ఏదో ఆలోచిస్తున్నట్టు. అందుకే చేశా.”
“అదోలానా? ఏం లేదండీ…” అంటూ సుధ అతని మొడ్డ గుండు కింద నాలుకతో నెమ్మదిగా రాసింది. నరసింహం కుర్చీ చేతిని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు.
“నిజం చెప్పవే. ఇంకా ఆ బస్సు విషయమే మనసులో పెట్టుకుని బాధపడుతున్నావా? ఆ రోజు నుంచి నువ్వు మునుపటిలా లేవు. బయటికి వెళ్లాలన్నా భయపడుతున్నావు. ఆ ముసలోడి గురించే ఆలోచిస్తున్నావా?”


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)