Yesterday, 08:23 PM
சுசீலா தான் தொடருறேன்:
ஒரு அப்பா வீட்டுக்கு வந்தா புள்ளைங்க எப்படி சந்தோசப்படுமோ அப்படி தான் ரெண்டும் பண்ணுது நாங்க வீட்டுக்குள்ள நுழையுறப்போ. ரெண்டும் சந்தோசமா இருந்து இப்போ தான் பாக்குறேன்.
குமரேசனுக்கு புள்ளைங்க பாசம் எல்லாம் கிடையாது. ஒரு அப்பன், குடும்பத்தலைவன்னு அவன் தன்ன நெனைச்சு பார்க்கவும் இல்ல. பொறுப்பே இல்லாதவன். அவன் தப்பும் இல்லை....
கரகாட்டக்காரி பரிமளா மகன். அவங்க குடும்பத்த குறை சொல்லல.... வித ஒன்னு போட்டா சொர வேறா வருமா? அப்படியும் பரிமளா அவன ஐ.டி.ஐ. வரைக்கும் படிக்க வெச்சிருக்கா. இவனும் தொடக்கத்துல ஒழுங்கா தான் இருந்தான். முதல்ல கோயம்புத்தூர்ல ஒரு பெரிய ஹோட்டல்ல எலெக்ட்ரீஷியனா இருந்தானாம். அவன் நேரமா என் நேரமா தெரியல.... கூட்டாளி ஒருத்தன் பண்ண தப்புக்கு இவனையும் வேலைய விட்டு அனுப்பிட்டாங்க. அப்புறம் சேலம் டவுன்ல எங்களுக்கு தெரிஞ்ச பெரிய கல்யாண மண்டபத்துல வேலைக்கு இருந்தான்.... கெட்டிக்கார எலெக்ட்ரீஷியன்னு நல்ல பேரும் இருந்துச்சி.
அம்மாகாரிங்க ஆம்பள புள்ளைக்கு செல்லம் கொடுக்குறது தான். அதுலயும் இவனுக்கு அடுத்து 3 பொட்ட புள்ளைங்க. சொல்லவே வேணாம்....
ஒரு ஆம்பளைக்கு கடிவாளம் அவன் பொண்டாட்டி போடவேண்டியது. அவன் எனக்கு தாலி கட்டினானோ நானா கட்டிக்கிட்டேனோ..... நான் அவனுக்கு பொண்டாட்டியா தான வாழ்ந்தேன்.
பாவி நான் தான். அவன ஒழுங்கா கடிவாளம் போடாட்டியும் அடக்க ஒடுக்கமா இருந்திருந்தேனா நிச்சயம் அவனும் நல்லா இருந்திருப்பான்..... குடும்பமும் ஒழுங்கா இருந்திருக்கும்.
எனக்கு குமரேசன் மேல இருந்தது காதல் மட்டும் இல்ல. வெறி. என்னை விட 5 வயசு சின்னவன். ஆள் சிவப்பா இருப்பான். என் உயரம் தான். தொடக்கத்துல நான் சொல்லுறத எல்லாம் கேட்டான். சொல்லுறப்ப எல்லாம் கேட்டான்.
என்னை கூட்டிக்கிட்டு ஓடுனப்போ அவன் ஊருக்கு தான் போனோம். திண்டுக்கல் பக்கம். அந்த ஊரை விட்டு தள்ளி ஒரு சின்ன ஏரியா. மலையடிவாரத்துல. 20 வீடுங்க தான் இருந்துச்சி அந்த கலைவாணி நகர். எல்லோரும் ஆட்டக்கார குடும்பம். எப்பவும் ஏதாவது மியூசிக் கேட்டுக்கிட்டே இருக்கும்.
பரிமளாவ நானும் மாமியாரா பாக்கல, அவளும் என்னைய மருமகளா பாக்கல. அவளுக்கு முதல்ல பயம். பெரிய வீட்டு பொண்ணு. ஆளுங்க வந்து வெட்டு குத்து ஆவுமோன்னு. நான் விதவை. அதனால எங்க ஆளுங்க பெருசா கண்டுக்கலன்னு நினைச்சேன் (இப்போ தினா சொல்லித்தான் புரியுது - அம்மா தான் என்னை காத்து இருக்காங்கன்னு!).
என்னய மரியாதையா 'தாயி'ன்னு தான் கூப்பிடுவா பரிமளா. நானும் என்னமோ தெரியல... அவள 'வா போ'ன்னு கூப்பிடுவேன். அவன் 3 தங்கச்சிங்களும் ரொம்ப மரியாதையா பழகுங்க. ஒரு சின்ன ஹால். அதை விட சின்ன ரூம் ஒன்னு. கிச்சன். வெளிய தனியா சீட் போட்ட கக்கூஸ். ஒரு கிணறு இருந்துச்சி, தண்ணிய தான் காணோம். பக்கத்துல குளிச்சிக்க வேண்டியது தான்.
என்னை கூட்டிக்கிட்டு வந்ததால அவனால சேலத்துக்கு வேலைக்கும் போக முடியல. பக்கத்து ஊர்களயும் திண்டுக்கல் டவுன்லையும் கிடைச்ச வேலைகள செஞ்சான். பரிமளாவும் அவ பொண்ணுகளும் ஆடி சம்பாதிக்கிறது ஒரு பக்கம். ஒழுங்கா இருந்திருக்கலாம்......
அவன ஒழுங்கா வேலைக்கு போக விடுறதில்ல. வயித்துல 3 மாசம் இருக்குறப்போ வந்தோம். அடுத்த 3 மாசம் வர..... எனக்கு 'அந்த' மூட் அதிகம் இருந்துச்சி. பாத்துக்க தான் பரிமளா இருக்காளே... வேற வீட்டு வேலையும் இல்ல. அதுலயும் வீட்டுக்கு முன்னாடி சின்ன திடல் மாதிரி. அங்க தான் 2-3 பொம்பளைங்க அவளுங்க மவளுங்க பிராக்டீஸ் பண்ணுவாளுங்க. அதுங்க ஆடுறதை பார்த்தெல்லாம் எனக்கு மூடு வரும்! உடனே ஆள் விட்டு குமரேசனை கூட்டி வர சொல்லுவேன் (அப்போல்லாம் செல்போன் இல்ல.... அது 2001-02 வருஷம்).
நான் பெரிய வீட்டு பொண்ணு. ரொம்ப ஸ்டிரிக்ட் குடும்பம். எங்க அம்மாவை பத்தி தினா சொன்னான் இல்ல. ராணி மங்கம்மா! வீட்டுல, தோட்டத்துலன்னு வேலை ஆளுங்க இருந்தும், யார் கிட்டேயும் சகஜமா பழக முடியாது. எங்க குடும்பத்துல பொண்ணுங்களுக்கு 10வது முடிச்சாலே கல்யாணம் தான். எனக்குத்தான் பதினேழு வயசு வரை காத்திருக்க வேண்டியதாச்சு. காரணம் மாமாவோட கப்பல் வேலை. குடும்பம்னா அப்பா-அம்மா தங்கச்சிங்க மட்டும்னு இல்ல. ஊருல பாதி பேரு சொந்தக்காரன். அக்கம் பக்க ஊர்கள்லயும் பாதிப்பேரு சொந்தக்காரன். வருஷம் 12 மாசமும் ஏதாவது விசேஷம், திருவிழா, கோவில் நிகழ்ச்சின்னு கூட்டம் கூடிக்கும். ஆனாலும் எனக்கு என்னவோ இறுக்கமான சூழல்ல இருக்குறா மாதிரியே இருக்கும்.
இங்கே ரொம்ப பிரீ. வீடே எங்க வீட்டு புழக்கடைய விட சின்னது. ஆனாலும் எனக்கு பிடிச்சி இருந்துச்சி. அது போக.... இங்க என்னை பார்த்து கைகட்டுறாங்க. பரிமளாவெல்லாம் எந்த விதத்துலேயும் மாமியார் மாதிரி நடந்துக்காதவ. ரொம்ப ப்ரெண்ட்லி. அதுலேயும் பரிமளாவும் சரி சுத்துப்பக்க பொம்பளைங்களும் சரி போடுற டிரஸ் இருக்கே.... பெரும்பாலும் ஜிகுமிகு ரகம். ஷிபான் மாதிரி, பான்சி புடவைங்க மாதிரி.... ஆனா மலிவு விலை சரக்கு. ஜாக்கெட் வேற எப்பவும் லோ-ஹிப் (அந்த பழக்கம் இப்போ வரை எனக்கு தொடருது). தலையில பேன்சி கொண்டை இல்லனா பேன்சி ஜடை.
ஒருத்திக்கு ஒருத்தி பேசிக்கிறதே பல நேரம் ஆபாசமா / கிக்கா இருக்கும். அது கூட பரவாயில்ல.... மகன்காரனே அம்மாவ 'எங்கடி மினுக்கிக்கிட்டு கிளம்புற', 'எவன மயக்க இந்த சீலை' மாதிரி பேசுறது.... எனக்குள்ள என்னமோ பண்ணும். இதெல்லாம் என் குடும்பத்துல நான் நினைச்சிக்கூட பார்க்க முடியாது.
சில நேரம் வகைதொகையே இல்லாம பகல் நேரத்திலேயே பரிமளா கிட்டேயே போய் "கொஞ்சம் உன் புள்ளைய வரவழைக்கிறியா.... எனக்கு அவன் வேணும்"னு சின்ன லஜ்ஜை கூட இல்லாம கேட்டிருக்கேன்.
"என் மவன் மேல அம்புட்டு ஆசையா தாயி"ன்னு கேட்பாளே தவிர, நீயெல்லாம் பொம்பளையான்னு கேட்டதில்லை. உடனே ஏரியாவில எந்த ஆம்பிளை கிடைச்சாலும் சைக்கிள் எடுத்துக்கிட்டு போயி குமரேசன கையோட கூட்டி வர வெச்சிடுவா.
வீட்டுக்கு பின்னாடி நெருக்கமா படல் போட்டிருக்கும். காம்பவுண்டு சுவர விட பாதுகாப்பா இருக்கும். வெளிய இருந்து யாரும் உள்ள பார்க்க முடியாது. குறிப்பா குளிக்கும்போது. எனக்குன்னு பாத்ரூம் கட்டணும்னு பரிமளா சொன்னப்போ கூட வேணாம்னுட்டேன். திறந்த வெளியில குமரேசன் கூட சேர்ந்து குளிச்ச சுகமெல்லாம் இருக்கே.... (கொல்லை கதவை சாத்திட்டு தான்)
பரிமளா அப்பவும் "புள்ளத்தாச்சி பொண்ணு... சூதானமா.... தாயி"ன்னு தான் சொல்லியிருக்காளே தவிர, மத்த மாமியாருங்க மாதிரி என்னைக்கும் நடந்ததில்ல.
பரிமளா ஞாபகமா இருக்கு. எனக்கு ரெண்டு பிரசவம் பார்த்தவ. தங்கமானவ.
"ஏய்.... என்ன யோசன? கேசரின்னே கிச்சடின்னே.... சீக்கிரம் கொண்டா. பசிக்குது" தினா குரல் கேட்டு திடுக்குன்னு ஆயிடிச்சு. பழசை அப்புறம் நினைச்சிக்கலாம்....
"அண்ணா நான் இன்னைக்கு காபி போட்டுத் தரேன்" ஹரிதா ஆர்வமா கேட்டா.
"ஓகே பேபி"
என்னை இடிச்சிக்கிட்டு முந்தி போயி அடுப்பை பத்த வெச்சா. நான் தினாவுக்கு டிபன் எடுத்துக்கிட்டு வந்தேன். சங்கவி பைகளை ஆராய்ச்சி பண்ணிக்கிட்டு இருந்தா.
"இந்த ஸ்நாக்ஸ் நாளைக்கு சாப்பிடுங்க குட்டிகளா. இப்ப டிபன் சாப்பிடுவோம். (என்னை பார்த்து) இதுங்க கேசரியும் கிச்சடியும் சாப்பிட்டுச்சிங்களா"
"இன்னும் இல்லை டா.... நீ வந்து தான் சாப்பிடுவேன்னு நிக்கிதுங்க"
"அப்போ அதுங்களுக்கும் வெச்சி கொடு"
"ஏய்.... சங்கவி போயி உனக்கும் ஹரிதாவுக்கும் வெச்சி கொண்டுவா" என்று அதட்டினேன்.
தினா இரண்டிலும் ஒவ்வொரு வாய் சாப்பிட்டு "சூப்பரா இருக்கு"ன்னான். சோபால அவன் பக்கத்துல உட்கார சைகை காட்டுனான். உக்காந்தேன். எனக்கு ஊட்டி விட்டான்.
"செமையா சமைக்கிற டி"ன்னான் காது கிட்ட.
ஒரு ஸ்டூலை போட்டு 2 காபி டம்பளரை அது மேல வெச்சா ஹரிதா. "நீங்க ரெண்டு குடிச்சிட்டீங்களா குட்டிகளா?"ன்னு கேட்டான் தினா. "நான் கிளம்பும்போதே போட்டுக்க சொல்லிட்டு தான் டா வந்தேன்"ன்னு நான் சொன்னேன். "குடிச்சிட்டோம்"னு சொன்னா சங்கவி.
பாதி சாப்பிட்டுக்கிட்டு இருக்கும்போதே காபியை உறிஞ்சினான் தினா. "சூப்பர் ஹரி செல்லம். செமையா இருக்கு காபி. 3 பேருமே சமையல்ல அசத்துறீங்க (என்னை பார்த்து) காபிய குடிச்சி பாரு. சூப்பர் காபி"
"நான் சூடா குடிக்க மாட்டேன்டா. ஆறட்டும்"
"ஹரி குட்டி" ஹரிதாவை இப்படி நாங்க யாரும் கூப்பிட்டதே இல்ல.
"அண்ணா"
"அங்க ஒரு பெரிய கப் இருக்கு பாரு. கேப்ஜெமினி-ன்னு போட்டு. அதை கழுவிட்டு எடுத்து வா"
கொண்டுவந்தாள். செராமிக் கப்.
"அதோட காபிய கப்ல ஊத்து"
ஊத்தினா.
தினா தன் டம்ளர் காபியையும் அதுல ஊத்தி எடுத்து குடிக்க ஆரம்பிச்சான். ஒரு வேல நிறைய காபி குடிக்க ஆச படுறான் போல. ஒரு வாய் கேசரி, ஒரு வாய் கிச்சடி, ஒரு சிப் காபி. அப்படியே எனக்கும் அப்பப்போ ஊட்டினான். ரெண்டும் கீழ உக்காந்து சாப்பிட்டுக்கிட்டே எங்கள நோட்டம் விடுத்துங்க.
பாதி கப் காபி இருந்தப்போ என் கிட்ட கொடுத்து "ஓரளவு ஆறிடுச்சி. இனிமே நீ குடி"ன்னான். அவன் எச்சி பண்ண காபி ருசியா தான் இருந்துச்சி.
"அண்ணனுக்கு நீ சமைச்சி போட்டதே இல்லையாமா?" சங்கவி கேட்டாள். ஏன்டி பழைய கதைய எடுக்குற...
"இதுக்கு சமைக்க தெரியும்னா இந்த ரெண்டு நாளாத்தான் எனக்கு தெரியும் சங்கவி". வாஸ்தவம் தான். அவனுக்கு எப்பவும் என் அம்மா சமைச்சி கொடுப்பாங்க. என் கையால இப்போ தானே சாப்பிடுறான்.
என்னை பார்த்து - "நீ வாழ்க்கையிலேயே பண்ண பெரிய நல்ல காரியம் எது தெரியுமா?"
என்ன சொல்லப்போறானோ - ஆர்வமா அவனை பார்த்தேன்.
"இதுங்கள நல்ல புள்ளைகளா வளர்த்திருக்கே. இந்த காலத்துல வரப்பட்டிக்காட்டுல பொறந்து வளர்ந்ததுங்க கூட 'சமைக்க தெரியாது'ன்னு பேஷனா சொல்லுறாளுக. ரெண்டும் தங்க கட்டிங்க" அவன் எச்சில் கையால் என் கன்னத்தை கிள்ளினான்.
"குட்டீஸ்.... நாளைக்கும் 6.30க்குள்ள வந்திடுவேன். நாம எல்லோரும் ஷாப்பிங் போறோம். நாளைக்கு நைட்டு வெளியே சாப்பிடுவோம். சரியா"
"ஓகே ணா" ஒன்னு மாத்தி ஒன்னு.
"அப்புறம்... ஏய் ... (தோளால என் தோளை இடிச்சி) நாளையில இருந்து மதியத்துக்கு லன்ச் கட்டித்தர முடியுமா டார்லிங்"
"என்ன டா கேள்வி. நானே உன் கிட்ட சொல்லணும்னு இருந்தேன். டிபன் பாக்ஸ் தான் நாங்க தேடிக்கிட்டு இருந்தோம்." - சங்கவியும் கூட சேர்ந்து "ஆமாண்ணா. எங்கேயும் கிடைக்கல"ன்னு சொன்னா.
"ஓ... அது ஒன்னு இருக்கில்ல. சரி. நாளைக்கு சாயந்திரம் வாங்கிக்குவோம். அடுத்த வாரத்துல இருந்து கட்டித்தா"
"ம்... சரிடா. சனிக்கிழமை வேலைக்கு போமாட்டியா?"
"லீவு தான். சில நேரம் வேலை அதிகம் இருந்தா போவேன். இந்த வாரம் போவ மாட்டேன். உங்க கூடத்தான், சனியும் ஞாயிறும்"
"சூப்பர் ணா" சங்கவிக்கு உற்சாகம் தாங்கலை. "நான் சமைக்கிறேண்ணா" ஹரிதா பிட்டை போட்டாள்.
"சனிக்கிழமை லன்ச் சங்கவி செல்லம் & ஹரி குட்டி. ரெண்டு குட்டிகளும் சேர்ந்து ஒத்துமையா செய்யணும்" என்று தீர்ப்பு சொன்னான் தினா.
எனக்கு கண் கலங்கிடிச்சு. ஒரு குடும்பத்தலைவனா எல்லோரையும் அரவணைச்சு கொண்டு போறான் என் தினா. படிச்சவன் படிச்சவன் தான்.
ஒரு அப்பா வீட்டுக்கு வந்தா புள்ளைங்க எப்படி சந்தோசப்படுமோ அப்படி தான் ரெண்டும் பண்ணுது நாங்க வீட்டுக்குள்ள நுழையுறப்போ. ரெண்டும் சந்தோசமா இருந்து இப்போ தான் பாக்குறேன்.
குமரேசனுக்கு புள்ளைங்க பாசம் எல்லாம் கிடையாது. ஒரு அப்பன், குடும்பத்தலைவன்னு அவன் தன்ன நெனைச்சு பார்க்கவும் இல்ல. பொறுப்பே இல்லாதவன். அவன் தப்பும் இல்லை....
கரகாட்டக்காரி பரிமளா மகன். அவங்க குடும்பத்த குறை சொல்லல.... வித ஒன்னு போட்டா சொர வேறா வருமா? அப்படியும் பரிமளா அவன ஐ.டி.ஐ. வரைக்கும் படிக்க வெச்சிருக்கா. இவனும் தொடக்கத்துல ஒழுங்கா தான் இருந்தான். முதல்ல கோயம்புத்தூர்ல ஒரு பெரிய ஹோட்டல்ல எலெக்ட்ரீஷியனா இருந்தானாம். அவன் நேரமா என் நேரமா தெரியல.... கூட்டாளி ஒருத்தன் பண்ண தப்புக்கு இவனையும் வேலைய விட்டு அனுப்பிட்டாங்க. அப்புறம் சேலம் டவுன்ல எங்களுக்கு தெரிஞ்ச பெரிய கல்யாண மண்டபத்துல வேலைக்கு இருந்தான்.... கெட்டிக்கார எலெக்ட்ரீஷியன்னு நல்ல பேரும் இருந்துச்சி.
அம்மாகாரிங்க ஆம்பள புள்ளைக்கு செல்லம் கொடுக்குறது தான். அதுலயும் இவனுக்கு அடுத்து 3 பொட்ட புள்ளைங்க. சொல்லவே வேணாம்....
ஒரு ஆம்பளைக்கு கடிவாளம் அவன் பொண்டாட்டி போடவேண்டியது. அவன் எனக்கு தாலி கட்டினானோ நானா கட்டிக்கிட்டேனோ..... நான் அவனுக்கு பொண்டாட்டியா தான வாழ்ந்தேன்.
பாவி நான் தான். அவன ஒழுங்கா கடிவாளம் போடாட்டியும் அடக்க ஒடுக்கமா இருந்திருந்தேனா நிச்சயம் அவனும் நல்லா இருந்திருப்பான்..... குடும்பமும் ஒழுங்கா இருந்திருக்கும்.
எனக்கு குமரேசன் மேல இருந்தது காதல் மட்டும் இல்ல. வெறி. என்னை விட 5 வயசு சின்னவன். ஆள் சிவப்பா இருப்பான். என் உயரம் தான். தொடக்கத்துல நான் சொல்லுறத எல்லாம் கேட்டான். சொல்லுறப்ப எல்லாம் கேட்டான்.
என்னை கூட்டிக்கிட்டு ஓடுனப்போ அவன் ஊருக்கு தான் போனோம். திண்டுக்கல் பக்கம். அந்த ஊரை விட்டு தள்ளி ஒரு சின்ன ஏரியா. மலையடிவாரத்துல. 20 வீடுங்க தான் இருந்துச்சி அந்த கலைவாணி நகர். எல்லோரும் ஆட்டக்கார குடும்பம். எப்பவும் ஏதாவது மியூசிக் கேட்டுக்கிட்டே இருக்கும்.
பரிமளாவ நானும் மாமியாரா பாக்கல, அவளும் என்னைய மருமகளா பாக்கல. அவளுக்கு முதல்ல பயம். பெரிய வீட்டு பொண்ணு. ஆளுங்க வந்து வெட்டு குத்து ஆவுமோன்னு. நான் விதவை. அதனால எங்க ஆளுங்க பெருசா கண்டுக்கலன்னு நினைச்சேன் (இப்போ தினா சொல்லித்தான் புரியுது - அம்மா தான் என்னை காத்து இருக்காங்கன்னு!).
என்னய மரியாதையா 'தாயி'ன்னு தான் கூப்பிடுவா பரிமளா. நானும் என்னமோ தெரியல... அவள 'வா போ'ன்னு கூப்பிடுவேன். அவன் 3 தங்கச்சிங்களும் ரொம்ப மரியாதையா பழகுங்க. ஒரு சின்ன ஹால். அதை விட சின்ன ரூம் ஒன்னு. கிச்சன். வெளிய தனியா சீட் போட்ட கக்கூஸ். ஒரு கிணறு இருந்துச்சி, தண்ணிய தான் காணோம். பக்கத்துல குளிச்சிக்க வேண்டியது தான்.
என்னை கூட்டிக்கிட்டு வந்ததால அவனால சேலத்துக்கு வேலைக்கும் போக முடியல. பக்கத்து ஊர்களயும் திண்டுக்கல் டவுன்லையும் கிடைச்ச வேலைகள செஞ்சான். பரிமளாவும் அவ பொண்ணுகளும் ஆடி சம்பாதிக்கிறது ஒரு பக்கம். ஒழுங்கா இருந்திருக்கலாம்......
அவன ஒழுங்கா வேலைக்கு போக விடுறதில்ல. வயித்துல 3 மாசம் இருக்குறப்போ வந்தோம். அடுத்த 3 மாசம் வர..... எனக்கு 'அந்த' மூட் அதிகம் இருந்துச்சி. பாத்துக்க தான் பரிமளா இருக்காளே... வேற வீட்டு வேலையும் இல்ல. அதுலயும் வீட்டுக்கு முன்னாடி சின்ன திடல் மாதிரி. அங்க தான் 2-3 பொம்பளைங்க அவளுங்க மவளுங்க பிராக்டீஸ் பண்ணுவாளுங்க. அதுங்க ஆடுறதை பார்த்தெல்லாம் எனக்கு மூடு வரும்! உடனே ஆள் விட்டு குமரேசனை கூட்டி வர சொல்லுவேன் (அப்போல்லாம் செல்போன் இல்ல.... அது 2001-02 வருஷம்).
நான் பெரிய வீட்டு பொண்ணு. ரொம்ப ஸ்டிரிக்ட் குடும்பம். எங்க அம்மாவை பத்தி தினா சொன்னான் இல்ல. ராணி மங்கம்மா! வீட்டுல, தோட்டத்துலன்னு வேலை ஆளுங்க இருந்தும், யார் கிட்டேயும் சகஜமா பழக முடியாது. எங்க குடும்பத்துல பொண்ணுங்களுக்கு 10வது முடிச்சாலே கல்யாணம் தான். எனக்குத்தான் பதினேழு வயசு வரை காத்திருக்க வேண்டியதாச்சு. காரணம் மாமாவோட கப்பல் வேலை. குடும்பம்னா அப்பா-அம்மா தங்கச்சிங்க மட்டும்னு இல்ல. ஊருல பாதி பேரு சொந்தக்காரன். அக்கம் பக்க ஊர்கள்லயும் பாதிப்பேரு சொந்தக்காரன். வருஷம் 12 மாசமும் ஏதாவது விசேஷம், திருவிழா, கோவில் நிகழ்ச்சின்னு கூட்டம் கூடிக்கும். ஆனாலும் எனக்கு என்னவோ இறுக்கமான சூழல்ல இருக்குறா மாதிரியே இருக்கும்.
இங்கே ரொம்ப பிரீ. வீடே எங்க வீட்டு புழக்கடைய விட சின்னது. ஆனாலும் எனக்கு பிடிச்சி இருந்துச்சி. அது போக.... இங்க என்னை பார்த்து கைகட்டுறாங்க. பரிமளாவெல்லாம் எந்த விதத்துலேயும் மாமியார் மாதிரி நடந்துக்காதவ. ரொம்ப ப்ரெண்ட்லி. அதுலேயும் பரிமளாவும் சரி சுத்துப்பக்க பொம்பளைங்களும் சரி போடுற டிரஸ் இருக்கே.... பெரும்பாலும் ஜிகுமிகு ரகம். ஷிபான் மாதிரி, பான்சி புடவைங்க மாதிரி.... ஆனா மலிவு விலை சரக்கு. ஜாக்கெட் வேற எப்பவும் லோ-ஹிப் (அந்த பழக்கம் இப்போ வரை எனக்கு தொடருது). தலையில பேன்சி கொண்டை இல்லனா பேன்சி ஜடை.
ஒருத்திக்கு ஒருத்தி பேசிக்கிறதே பல நேரம் ஆபாசமா / கிக்கா இருக்கும். அது கூட பரவாயில்ல.... மகன்காரனே அம்மாவ 'எங்கடி மினுக்கிக்கிட்டு கிளம்புற', 'எவன மயக்க இந்த சீலை' மாதிரி பேசுறது.... எனக்குள்ள என்னமோ பண்ணும். இதெல்லாம் என் குடும்பத்துல நான் நினைச்சிக்கூட பார்க்க முடியாது.
சில நேரம் வகைதொகையே இல்லாம பகல் நேரத்திலேயே பரிமளா கிட்டேயே போய் "கொஞ்சம் உன் புள்ளைய வரவழைக்கிறியா.... எனக்கு அவன் வேணும்"னு சின்ன லஜ்ஜை கூட இல்லாம கேட்டிருக்கேன்.
"என் மவன் மேல அம்புட்டு ஆசையா தாயி"ன்னு கேட்பாளே தவிர, நீயெல்லாம் பொம்பளையான்னு கேட்டதில்லை. உடனே ஏரியாவில எந்த ஆம்பிளை கிடைச்சாலும் சைக்கிள் எடுத்துக்கிட்டு போயி குமரேசன கையோட கூட்டி வர வெச்சிடுவா.
வீட்டுக்கு பின்னாடி நெருக்கமா படல் போட்டிருக்கும். காம்பவுண்டு சுவர விட பாதுகாப்பா இருக்கும். வெளிய இருந்து யாரும் உள்ள பார்க்க முடியாது. குறிப்பா குளிக்கும்போது. எனக்குன்னு பாத்ரூம் கட்டணும்னு பரிமளா சொன்னப்போ கூட வேணாம்னுட்டேன். திறந்த வெளியில குமரேசன் கூட சேர்ந்து குளிச்ச சுகமெல்லாம் இருக்கே.... (கொல்லை கதவை சாத்திட்டு தான்)
பரிமளா அப்பவும் "புள்ளத்தாச்சி பொண்ணு... சூதானமா.... தாயி"ன்னு தான் சொல்லியிருக்காளே தவிர, மத்த மாமியாருங்க மாதிரி என்னைக்கும் நடந்ததில்ல.
பரிமளா ஞாபகமா இருக்கு. எனக்கு ரெண்டு பிரசவம் பார்த்தவ. தங்கமானவ.
"ஏய்.... என்ன யோசன? கேசரின்னே கிச்சடின்னே.... சீக்கிரம் கொண்டா. பசிக்குது" தினா குரல் கேட்டு திடுக்குன்னு ஆயிடிச்சு. பழசை அப்புறம் நினைச்சிக்கலாம்....
"அண்ணா நான் இன்னைக்கு காபி போட்டுத் தரேன்" ஹரிதா ஆர்வமா கேட்டா.
"ஓகே பேபி"
என்னை இடிச்சிக்கிட்டு முந்தி போயி அடுப்பை பத்த வெச்சா. நான் தினாவுக்கு டிபன் எடுத்துக்கிட்டு வந்தேன். சங்கவி பைகளை ஆராய்ச்சி பண்ணிக்கிட்டு இருந்தா.
"இந்த ஸ்நாக்ஸ் நாளைக்கு சாப்பிடுங்க குட்டிகளா. இப்ப டிபன் சாப்பிடுவோம். (என்னை பார்த்து) இதுங்க கேசரியும் கிச்சடியும் சாப்பிட்டுச்சிங்களா"
"இன்னும் இல்லை டா.... நீ வந்து தான் சாப்பிடுவேன்னு நிக்கிதுங்க"
"அப்போ அதுங்களுக்கும் வெச்சி கொடு"
"ஏய்.... சங்கவி போயி உனக்கும் ஹரிதாவுக்கும் வெச்சி கொண்டுவா" என்று அதட்டினேன்.
தினா இரண்டிலும் ஒவ்வொரு வாய் சாப்பிட்டு "சூப்பரா இருக்கு"ன்னான். சோபால அவன் பக்கத்துல உட்கார சைகை காட்டுனான். உக்காந்தேன். எனக்கு ஊட்டி விட்டான்.
"செமையா சமைக்கிற டி"ன்னான் காது கிட்ட.
ஒரு ஸ்டூலை போட்டு 2 காபி டம்பளரை அது மேல வெச்சா ஹரிதா. "நீங்க ரெண்டு குடிச்சிட்டீங்களா குட்டிகளா?"ன்னு கேட்டான் தினா. "நான் கிளம்பும்போதே போட்டுக்க சொல்லிட்டு தான் டா வந்தேன்"ன்னு நான் சொன்னேன். "குடிச்சிட்டோம்"னு சொன்னா சங்கவி.
பாதி சாப்பிட்டுக்கிட்டு இருக்கும்போதே காபியை உறிஞ்சினான் தினா. "சூப்பர் ஹரி செல்லம். செமையா இருக்கு காபி. 3 பேருமே சமையல்ல அசத்துறீங்க (என்னை பார்த்து) காபிய குடிச்சி பாரு. சூப்பர் காபி"
"நான் சூடா குடிக்க மாட்டேன்டா. ஆறட்டும்"
"ஹரி குட்டி" ஹரிதாவை இப்படி நாங்க யாரும் கூப்பிட்டதே இல்ல.
"அண்ணா"
"அங்க ஒரு பெரிய கப் இருக்கு பாரு. கேப்ஜெமினி-ன்னு போட்டு. அதை கழுவிட்டு எடுத்து வா"
கொண்டுவந்தாள். செராமிக் கப்.
"அதோட காபிய கப்ல ஊத்து"
ஊத்தினா.
தினா தன் டம்ளர் காபியையும் அதுல ஊத்தி எடுத்து குடிக்க ஆரம்பிச்சான். ஒரு வேல நிறைய காபி குடிக்க ஆச படுறான் போல. ஒரு வாய் கேசரி, ஒரு வாய் கிச்சடி, ஒரு சிப் காபி. அப்படியே எனக்கும் அப்பப்போ ஊட்டினான். ரெண்டும் கீழ உக்காந்து சாப்பிட்டுக்கிட்டே எங்கள நோட்டம் விடுத்துங்க.
பாதி கப் காபி இருந்தப்போ என் கிட்ட கொடுத்து "ஓரளவு ஆறிடுச்சி. இனிமே நீ குடி"ன்னான். அவன் எச்சி பண்ண காபி ருசியா தான் இருந்துச்சி.
"அண்ணனுக்கு நீ சமைச்சி போட்டதே இல்லையாமா?" சங்கவி கேட்டாள். ஏன்டி பழைய கதைய எடுக்குற...
"இதுக்கு சமைக்க தெரியும்னா இந்த ரெண்டு நாளாத்தான் எனக்கு தெரியும் சங்கவி". வாஸ்தவம் தான். அவனுக்கு எப்பவும் என் அம்மா சமைச்சி கொடுப்பாங்க. என் கையால இப்போ தானே சாப்பிடுறான்.
என்னை பார்த்து - "நீ வாழ்க்கையிலேயே பண்ண பெரிய நல்ல காரியம் எது தெரியுமா?"
என்ன சொல்லப்போறானோ - ஆர்வமா அவனை பார்த்தேன்.
"இதுங்கள நல்ல புள்ளைகளா வளர்த்திருக்கே. இந்த காலத்துல வரப்பட்டிக்காட்டுல பொறந்து வளர்ந்ததுங்க கூட 'சமைக்க தெரியாது'ன்னு பேஷனா சொல்லுறாளுக. ரெண்டும் தங்க கட்டிங்க" அவன் எச்சில் கையால் என் கன்னத்தை கிள்ளினான்.
"குட்டீஸ்.... நாளைக்கும் 6.30க்குள்ள வந்திடுவேன். நாம எல்லோரும் ஷாப்பிங் போறோம். நாளைக்கு நைட்டு வெளியே சாப்பிடுவோம். சரியா"
"ஓகே ணா" ஒன்னு மாத்தி ஒன்னு.
"அப்புறம்... ஏய் ... (தோளால என் தோளை இடிச்சி) நாளையில இருந்து மதியத்துக்கு லன்ச் கட்டித்தர முடியுமா டார்லிங்"
"என்ன டா கேள்வி. நானே உன் கிட்ட சொல்லணும்னு இருந்தேன். டிபன் பாக்ஸ் தான் நாங்க தேடிக்கிட்டு இருந்தோம்." - சங்கவியும் கூட சேர்ந்து "ஆமாண்ணா. எங்கேயும் கிடைக்கல"ன்னு சொன்னா.
"ஓ... அது ஒன்னு இருக்கில்ல. சரி. நாளைக்கு சாயந்திரம் வாங்கிக்குவோம். அடுத்த வாரத்துல இருந்து கட்டித்தா"
"ம்... சரிடா. சனிக்கிழமை வேலைக்கு போமாட்டியா?"
"லீவு தான். சில நேரம் வேலை அதிகம் இருந்தா போவேன். இந்த வாரம் போவ மாட்டேன். உங்க கூடத்தான், சனியும் ஞாயிறும்"
"சூப்பர் ணா" சங்கவிக்கு உற்சாகம் தாங்கலை. "நான் சமைக்கிறேண்ணா" ஹரிதா பிட்டை போட்டாள்.
"சனிக்கிழமை லன்ச் சங்கவி செல்லம் & ஹரி குட்டி. ரெண்டு குட்டிகளும் சேர்ந்து ஒத்துமையா செய்யணும்" என்று தீர்ப்பு சொன்னான் தினா.
எனக்கு கண் கலங்கிடிச்சு. ஒரு குடும்பத்தலைவனா எல்லோரையும் அரவணைச்சு கொண்டு போறான் என் தினா. படிச்சவன் படிச்சவன் தான்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)