16-10-2026, 04:34 PM
எதிர்பாராத சந்திப்பு
மணி காலை 8 எப்பொழுதும் காலை 6:00 மணிக்கு குளிப்பவள் இன்னும் குளிக்காமல்இருந்தால் ஏன் என்று கேட்டேன்
“அந்த ஸ்விம்மிங் பூல நாம ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து குளிக்கலாமா”
சந்தோஷத்தோடு “வா” என்றேன்
“நீங்க முதல்ல போங்க, நான் வரேன்”
சுபித்ரா நான் வாங்கித் தந்த பிகினி உடையில் வந்தாள். எனக்கு மிகவும் சந்தோஷமாகஇருந்தது இருவரும் அந்த ஸ்விம்மிங் பூலில் குதித்து, நீந்தி கட்டிப்பிடித்து விளையாடினோம் சுபித்ராவை திருப்பி நிற்க வைத்து ஸ்விம்மிங் பூலின் செவற்றை மீது சாய்த்து அவளது பிக்னிபாட்டமை ஒதுக்கி எனது சுன்னியை அவளது சூத்திற்குள் நுழைத்தேன் அவள் புண்டையிலும்எனது சுன்னியை நுழைத்து எங்கள் காம அட்டத்தை செய்தோம் முதல்முறையாக ஒருஸ்விம்மிங் பூவில் எங்கள் ஓள் ஆட்டத்தை செய்தது எங்களுக்கு மிகுந்த சந்தோஷத்தை தந்தது
“இப்படி ஒரு சந்தோஷத்தை என் வாழ்க்கையில் நான் அனுபவிச்சதே இல்ல மாமா…ரொம்பநன்றிங்க… என்று அவள் புண்டையில் குத்து வாங்கிக் கொண்டே என்னிடம் சொன்னால். நாங்கள் இருவரும் உச்சம் அடைந்தோம் எனது விந்தை அவள் புண்டைக்குள் செலுத்தினேன்
“சுபித்ரா எனக்கு ஒரு ஆசை”
“சொல்லுங்க “
“இந்த தண்ணிக்குள்ளார போய் என்னோட சுன்னியில ஊம்புறியா?” என்று கேட்டேன். அவள்சிரித்துக் கொண்டே தண்ணீருக்குள் பொய் எனது சுன்னியை அவள் வாய்க்குள் வைத்து ஊம்பஆரம்பித்தால் ஒரு பத்து நொடி மட்டும் தான் அவளால் முடிந்தது அதன் பிறகு வெளியே வந்துவிட்டாள் மிகவும் கஷ்டப்பட்டால்
“என்னால முடியல மாமா கஷ்டமா இருக்கு போதும்… என்றாள் சரி போதும் வா என்று ஸ்விம்மிங் பூலை விட்டு வெளியே வந்து உடலை துடைத்து துணி அணிந்து அன்று முழுக்கவெளியே சுற்றி மீண்டும் இரவு வந்து எங்கள் ஓலா ஆட்டத்தை முடித்து
மூன்றாம் நாள் காலையில் எழுந்து பார்த்தேன் சுபித்ரா ஏதோ ஒரு யோசனையில் இருந்தால்
"என்ன யோசிக்கிற?"
"தமிழ் பத்திதான்," என்றாள் மெல்ல. "அவ எங்கே இருக்காளோ, நல்லா இருக்காளான்னு தெரியல?. கோபம் இருந்தாலும் அவ என் பொண்ணுதானே."
நான் சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்தேன். "ஒருநாள் அவளே வருவா சுபி. அப்போ கதவுதிறந்திருக்கணும்."
சுபித்ரா என் கையை அழுத்திப் பிடித்தாள். "நீங்க இவ்வளவு பெரிய மனசோட இருக்கறதாலதான் நான் உங்களை நம்பினேன்."
மூன்றாம் நாள் காலை கடற்கரையோர உணவகத்தில் காலை உணவு சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தோம். குழந்தைக்கு இட்லியை ஊட்டிக்கொண்டிருந்த சுபித்ரா திடீரென்று அசையாமல் நின்றாள்.
"என்ன ஆச்சு?"
அவள் பார்வை எதிர் மேசையில் தட்டுகளை எடுத்துக்கொண்டிருந்த ஒரு பெண்ணின் மேல் நிலைத்திருந்தது. எளிய காட்டன் புடவை, கலைந்த தலை, மெலிந்த முகம். அந்தப் பெண் நிமிர்ந்தாள். தட்டு அவள் கையிலிருந்து நழுவி விழுந்தது.
"அம்மா..." என்றாள் தமிழ்.
சுபித்ரா எழுந்து நின்றாள், ஆனால் ஒரு அடி கூட எடுத்து வைக்கவில்லை. அவள் உதடுகள் நடுங்கின.
தமிழ் ஓடிவந்து அவள் காலில் விழுந்தாள். "அம்மா, என்னை மன்னிச்சிடுங்க. நான் பெரிய தப்பு பண்ணிட்டேன்."
"எழுந்திரு" என்றாள் சுபித்ரா, குரல் கல்லாக இருந்தது. "எல்லாரும் பார்க்கிறாங்க."
உணவக ஓனர் எங்களை உள்ளறைக்கு அனுப்பினார். தமிழ் அழுதுகொண்டே சொன்னாள்.
"அவன் பேச்சை நம்பினேன். பாண்டிச்சேரிக்கு வந்து கல்யாணம் பண்றதா சொன்னான். மூணு மாசம் ஒரு வாடகை வீட்ல இருந்தோம். நகையை வித்தான், என் கையில இருந்த பணத்தையும் வாங்கிட்டான். ஒரு நாள் காலை எழுந்தா அவன் இல்லை. போனும் அணைச்சு வச்சிருந்தான். வீட்டுக்காரர் வாடகை கேட்டு விரட்டினார். இந்த ஹோட்டல்ல தட்டு கழுவுற வேலை கிடைச்சுது. தங்க இடமும் இங்கேயே."
அவள் என்னைப் பார்த்தாள். "மாமா, உங்களுக்கும் நான் பெரிய துரோகம் பண்ணிட்டேன். நான் உங்க முகத்துல விழிக்கவே தகுதி இல்லாதவ."
சுபித்ரா நெற்றியில் குங்குமமும் கழுத்தில் மஞ்ச கயிறும் காலில் மெட்டியும் தமிழ் கவனித்தால்
"நீ..." என்று அவள் உதடுகள் நடுங்கின. "நீ என்ன இங்க... அம்மா, இது என்ன கோலம்?"
நான் அமைதியாக இருந்தேன். எனக்குக் கோபம் இல்லை, ஆனால் உடனே ஆறுதல் சொல்லவும் மனம் வரவில்லை. சுபித்ரா என்னைப் பார்த்தாள். அந்தப் பார்வையில் ஒரு கேள்வி இருந்தது. நான் மெதுவாகத் தலையசைத்தேன்: "நீ முடிவு பண்ணு, நான் உன்கூட இருக்கேன்."
சுபித்ரா ஆழமாக மூச்சு விட்டாள்.
"தமிழ், நீ எனக்குப் பண்ணின அவமானத்தை நான் மறக்க மாட்டேன். அன்னைக்கு ராத்திரி நான் தூக்குல தொங்கப் போனேன், அதுக்குக் காரணம் நீ. ஆனா நீ என் வயித்துல பிறந்த பொண்ணு. உன்னை தெருவுல விட்டுப் போக என்னால முடியாது."
தமிழ் தேம்பி அழுதாள்.
"ஆனா ஒண்ணு தெளிவா சொல்றேன்" என்று சுபித்ரா தொடர்ந்தாள். "இப்போ இவர் என் கணவர். நான் இவரைக் கல்யாணம் பண்ணி இருக்கேன். இதை நீ ஏத்துக்கணும். இல்லன்னா..."
தமிழ் அதிர்ச்சியோடு எங்கள் இருவரையும் பார்த்தாள். சுபித்ராவின் கழுத்தில் தாலி, நெற்றியில் குங்குமம், கையில் வளையல்கள். "அம்மா... நீங்களும் மாமாவும்...?"
"ஆமா. உன்னால தான் எங்களுக்கு இந்த வாழ்க்கை கிடைச்சுது. அதுக்கு மட்டும் நன்றி சொல்றேன்."
மணி காலை 8 எப்பொழுதும் காலை 6:00 மணிக்கு குளிப்பவள் இன்னும் குளிக்காமல்இருந்தால் ஏன் என்று கேட்டேன்
“அந்த ஸ்விம்மிங் பூல நாம ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து குளிக்கலாமா”
சந்தோஷத்தோடு “வா” என்றேன்
“நீங்க முதல்ல போங்க, நான் வரேன்”
சுபித்ரா நான் வாங்கித் தந்த பிகினி உடையில் வந்தாள். எனக்கு மிகவும் சந்தோஷமாகஇருந்தது இருவரும் அந்த ஸ்விம்மிங் பூலில் குதித்து, நீந்தி கட்டிப்பிடித்து விளையாடினோம் சுபித்ராவை திருப்பி நிற்க வைத்து ஸ்விம்மிங் பூலின் செவற்றை மீது சாய்த்து அவளது பிக்னிபாட்டமை ஒதுக்கி எனது சுன்னியை அவளது சூத்திற்குள் நுழைத்தேன் அவள் புண்டையிலும்எனது சுன்னியை நுழைத்து எங்கள் காம அட்டத்தை செய்தோம் முதல்முறையாக ஒருஸ்விம்மிங் பூவில் எங்கள் ஓள் ஆட்டத்தை செய்தது எங்களுக்கு மிகுந்த சந்தோஷத்தை தந்தது
“இப்படி ஒரு சந்தோஷத்தை என் வாழ்க்கையில் நான் அனுபவிச்சதே இல்ல மாமா…ரொம்பநன்றிங்க… என்று அவள் புண்டையில் குத்து வாங்கிக் கொண்டே என்னிடம் சொன்னால். நாங்கள் இருவரும் உச்சம் அடைந்தோம் எனது விந்தை அவள் புண்டைக்குள் செலுத்தினேன்
“சுபித்ரா எனக்கு ஒரு ஆசை”
“சொல்லுங்க “
“இந்த தண்ணிக்குள்ளார போய் என்னோட சுன்னியில ஊம்புறியா?” என்று கேட்டேன். அவள்சிரித்துக் கொண்டே தண்ணீருக்குள் பொய் எனது சுன்னியை அவள் வாய்க்குள் வைத்து ஊம்பஆரம்பித்தால் ஒரு பத்து நொடி மட்டும் தான் அவளால் முடிந்தது அதன் பிறகு வெளியே வந்துவிட்டாள் மிகவும் கஷ்டப்பட்டால்
“என்னால முடியல மாமா கஷ்டமா இருக்கு போதும்… என்றாள் சரி போதும் வா என்று ஸ்விம்மிங் பூலை விட்டு வெளியே வந்து உடலை துடைத்து துணி அணிந்து அன்று முழுக்கவெளியே சுற்றி மீண்டும் இரவு வந்து எங்கள் ஓலா ஆட்டத்தை முடித்து
மூன்றாம் நாள் காலையில் எழுந்து பார்த்தேன் சுபித்ரா ஏதோ ஒரு யோசனையில் இருந்தால்
"என்ன யோசிக்கிற?"
"தமிழ் பத்திதான்," என்றாள் மெல்ல. "அவ எங்கே இருக்காளோ, நல்லா இருக்காளான்னு தெரியல?. கோபம் இருந்தாலும் அவ என் பொண்ணுதானே."
நான் சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்தேன். "ஒருநாள் அவளே வருவா சுபி. அப்போ கதவுதிறந்திருக்கணும்."
சுபித்ரா என் கையை அழுத்திப் பிடித்தாள். "நீங்க இவ்வளவு பெரிய மனசோட இருக்கறதாலதான் நான் உங்களை நம்பினேன்."
மூன்றாம் நாள் காலை கடற்கரையோர உணவகத்தில் காலை உணவு சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தோம். குழந்தைக்கு இட்லியை ஊட்டிக்கொண்டிருந்த சுபித்ரா திடீரென்று அசையாமல் நின்றாள்.
"என்ன ஆச்சு?"
அவள் பார்வை எதிர் மேசையில் தட்டுகளை எடுத்துக்கொண்டிருந்த ஒரு பெண்ணின் மேல் நிலைத்திருந்தது. எளிய காட்டன் புடவை, கலைந்த தலை, மெலிந்த முகம். அந்தப் பெண் நிமிர்ந்தாள். தட்டு அவள் கையிலிருந்து நழுவி விழுந்தது.
"அம்மா..." என்றாள் தமிழ்.
சுபித்ரா எழுந்து நின்றாள், ஆனால் ஒரு அடி கூட எடுத்து வைக்கவில்லை. அவள் உதடுகள் நடுங்கின.
தமிழ் ஓடிவந்து அவள் காலில் விழுந்தாள். "அம்மா, என்னை மன்னிச்சிடுங்க. நான் பெரிய தப்பு பண்ணிட்டேன்."
"எழுந்திரு" என்றாள் சுபித்ரா, குரல் கல்லாக இருந்தது. "எல்லாரும் பார்க்கிறாங்க."
உணவக ஓனர் எங்களை உள்ளறைக்கு அனுப்பினார். தமிழ் அழுதுகொண்டே சொன்னாள்.
"அவன் பேச்சை நம்பினேன். பாண்டிச்சேரிக்கு வந்து கல்யாணம் பண்றதா சொன்னான். மூணு மாசம் ஒரு வாடகை வீட்ல இருந்தோம். நகையை வித்தான், என் கையில இருந்த பணத்தையும் வாங்கிட்டான். ஒரு நாள் காலை எழுந்தா அவன் இல்லை. போனும் அணைச்சு வச்சிருந்தான். வீட்டுக்காரர் வாடகை கேட்டு விரட்டினார். இந்த ஹோட்டல்ல தட்டு கழுவுற வேலை கிடைச்சுது. தங்க இடமும் இங்கேயே."
அவள் என்னைப் பார்த்தாள். "மாமா, உங்களுக்கும் நான் பெரிய துரோகம் பண்ணிட்டேன். நான் உங்க முகத்துல விழிக்கவே தகுதி இல்லாதவ."
சுபித்ரா நெற்றியில் குங்குமமும் கழுத்தில் மஞ்ச கயிறும் காலில் மெட்டியும் தமிழ் கவனித்தால்
"நீ..." என்று அவள் உதடுகள் நடுங்கின. "நீ என்ன இங்க... அம்மா, இது என்ன கோலம்?"
நான் அமைதியாக இருந்தேன். எனக்குக் கோபம் இல்லை, ஆனால் உடனே ஆறுதல் சொல்லவும் மனம் வரவில்லை. சுபித்ரா என்னைப் பார்த்தாள். அந்தப் பார்வையில் ஒரு கேள்வி இருந்தது. நான் மெதுவாகத் தலையசைத்தேன்: "நீ முடிவு பண்ணு, நான் உன்கூட இருக்கேன்."
சுபித்ரா ஆழமாக மூச்சு விட்டாள்.
"தமிழ், நீ எனக்குப் பண்ணின அவமானத்தை நான் மறக்க மாட்டேன். அன்னைக்கு ராத்திரி நான் தூக்குல தொங்கப் போனேன், அதுக்குக் காரணம் நீ. ஆனா நீ என் வயித்துல பிறந்த பொண்ணு. உன்னை தெருவுல விட்டுப் போக என்னால முடியாது."
தமிழ் தேம்பி அழுதாள்.
"ஆனா ஒண்ணு தெளிவா சொல்றேன்" என்று சுபித்ரா தொடர்ந்தாள். "இப்போ இவர் என் கணவர். நான் இவரைக் கல்யாணம் பண்ணி இருக்கேன். இதை நீ ஏத்துக்கணும். இல்லன்னா..."
தமிழ் அதிர்ச்சியோடு எங்கள் இருவரையும் பார்த்தாள். சுபித்ராவின் கழுத்தில் தாலி, நெற்றியில் குங்குமம், கையில் வளையல்கள். "அம்மா... நீங்களும் மாமாவும்...?"
"ஆமா. உன்னால தான் எங்களுக்கு இந்த வாழ்க்கை கிடைச்சுது. அதுக்கு மட்டும் நன்றி சொல்றேன்."


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)