6 hours ago
சுசீலா தான் தொடர்கிறேன்:
சாயந்திரம் கேசரி செஞ்சேன். அதே சேமியாலயே கொஞ்சம் கிச்சடியும் செஞ்சேன். தினாவிற்கு ஈவினிங் ஸ்நாக்ஸ் ஆகுமே!
தினாவிற்கு என்ன பிடிக்கும், பிடிக்காதுன்னு கூட எனக்கு தெரியாது. என்ன அம்மா நான். அது சரி, அவனுக்கும் எனக்கும் அம்மா-மகன்ற உறவு இருக்குதா என்ன? அவன என் வயிற்றில் பெத்தேன், என் முலைப்பால குழந்தையாக அவன் இருந்தப்போ கொடுத்தேன். அவ்ளோ தானே எங்களுக்குள்ள இருக்குற பந்தம்.
அவன் 2 வயது ஆகுற வர மாமா (என் முதல் கணவர் / அவன் அப்பா) மெர்ச்சண்ட் நேவியில் இருந்தார். கடல்ல 6 மாசம், கரையில 6 மாசம். நான் என் அம்மா வீட்டில் தானே இருந்தேன். அதுக்கப்புறம் தானே அந்த ஆக்சிடென்ட்..... சரி, இப்போ அதை பத்தி பேசல. பெறவு சொல்றேன்.
மதியம் போன் பண்ணான். 6.30க்கெல்லாம் வந்திடுவேன். நாம ரெண்டு பேரும் வெளிய போகணும்னு. என் கிட்ட இருந்த 2 நல்ல சேலையில ஒன்னை எடுத்தேன். முகம் கழுவுனேன். சேலை மாத்தினேன். ரெண்டும் பொறாமையா பாக்குதுங்க. இதுங்களும் இதுங்க சத்தியமும்.
மணி 6.25. போன் வந்துச்சி. அவன் தான். "கீழே நிக்கிறேன். வா."
"வீட்டுக்கு வந்து காபி டிபன் சாப்பிட்டு கிளம்பலாமே தினா"
"டிஃபனா? என்ன டிபன்?"
"சேமியா கேசரி செஞ்சிருக்கேன். கொஞ்சம் சேமியா கிச்சடியும் செஞ்சேன்"
"ம்.... சூப்பர். இருந்தாலும் நேரம் ஆகுது. வந்து பொறுமையா சாப்பிடுறேன். நீ ரெடியா இருக்கியா இல்லையா?"
"நான் ரெடி. இதோ வரேன்"
"குட்டிங்கள நல்லா தாழ்ப்பாழ் போட்டுக்க சொல்லு"
"ம்.... சரி".
ரெண்டுகிட்டேயும் சொல்லிவிட்டு கிளம்பினேன்.
லிப்டில் கீழே போகணும். நாங்க இருக்குறது 4வது மாடி. எந்த பட்டனை அமுத்தனும்? எதுக்கு வம்பு.... படியில இறங்கிட்டேன்.
பைக்கில நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.
"ஏன் லிப்ட்ல வரல"
"எந்த பட்டன அமுக்கணும்னு தெரியல டா"
"சரி வண்டியில ஏறு. வீட்டுக்கு போகும்போது சொல்லித்தரேன்"
ஏறினேன்.
பைக்கில் பின்னால் உட்கார்ந்து பயணம். எத்தன வருஷமாச்சு! இவன் அப்பா கூட போனது. குமரேசன் கூட சில சமயம் ஓசி பைக் கிடைச்சா உண்டு. அதுவும் ரொம்ப வருஷமாச்சு.
சிங்கர் ஷோரூம். தையல் மெஷின் வாங்கவா வந்திருக்கோம்? சொன்னாத்தானே!
"தையல் மெஷினா வாங்கப்போறோம்"
"ம்... நீ சொன்னியே தைப்பேன்னு"
"ஆமா தினா. எனக்கு நல்லா தெரிஞ்ச வேலை அதான். ஆரி வர்க் கூட பண்ணுவேன்"
"அது யார் ஆரி?"
"அது மணிங்க எல்லாம் வெச்சி பண்ணுற ஒரு எம்பிராயிடறி"
"சரி.... வா பார்ப்போம்"
என் தோள்ல கைபோட்டு கூட்டிக்கிட்டு போனான். கொஞ்சம் சங்கடமா இருந்துச்சி.
சின்ன வயசுலயே தையல் கத்துக்கிட்டவ நான். டெயிலரிங் எக்ஸாம் லோயர் பாஸ் பண்ணேன். ஹயர் கிளாஸ் போனேன்... எக்ஸாம் போகல. திருப்பூர்ல நிறைய கத்துக்கிட்டேன். நல்லதா போச்சு.... வீட்டுல இருந்து சம்பாதிக்கலாம். அவனுக்கும் உதவியா இருப்பேன்.
நல்ல மாடலா பார்த்துட்டோம். விலை அதிகமாயிடுச்சி போல. 'பார்த்துக்கலாம்'னு கண்ணை காட்டினான்.
"இருக்குற காசெல்லாம் போட்டு வாங்குறேன். உருப்படியா சம்பாதிச்சு குடு"
"சரி டா"
"அப்புறம்...."
"ம்..."
"இரு"
சேல்ஸ் ஆள் நகர்ந்ததும்.... "கும்முன்னு இருக்க இந்த புடவையில" என்று கண்ணடித்தான். எனக்கு உடம்பெல்லாம் என்னவோ மாதிரியாயிடிச்சி.
திரும்ப சேல்ஸ் மேன் வந்தான். "முடிவு பண்ணிட்டீங்களா சார்"
"பண்ணிட்டோம் ப்ரோ. இந்த மாடல்"
"உங்க வைஃப்புக்கு டிரைனிங் தேவைப்படுமா?"
"இல்ல என் வைஃப் நல்லா தைப்பாங்க" என் தோள் மேல் கைபோட்டு சொன்னான் தினா. அடப்பாவி. வைஃப்பா. நான் சின்னதா முறைத்தேன்.
"நாளைக்கு மத்தியானம் டெலிவரி கொடுத்திடுவோம் சார்"
"நோ ப்ராபளம்"
பில் போட சேல்ஸ்மேன் நகர்ந்ததும் "என்ன முறைப்பு"
நான் ஒன்னும் சொல்லலை.
"உன்னை என்னையும் பார்த்தா அப்படி தோனியிருக்கு போல இருக்கு. நான் என்ன பண்ண"
"நீ சொல்ல வேண்டியது தான"
"என்னன்னு...."
என்னன்னா? அடப்பாவி. நான் உனக்கு அம்மா டா. சொல்லத்துடித்தாலும்.... சும்மா இருந்தேன்.
"இரு. பில் பே பண்ணிட்டு வரேன்"
எனக்கு உணர்ச்சி வேகமா இருந்துச்சி. இவன் என்னைப்பத்தி என்ன தான் நினைக்கிறான்? என்னை பார்த்தா இவனுக்கு வைஃப் மாதிரியா இருக்கு. பார்க்க வயசு குறைவா தெரிவேன் தான். அதுக்கு?
"வா கிளம்புவோம். பக்கத்துல புடவை கடை இருக்கு" மறுபடியும் என் தோள்ல கைபோட்டு நடந்தான். வேணும்னு தான் பண்ணுறான் போல.
"வீட்டுல நீ புடவை தான் கட்டுவியா"
"இல்ல டா. நைட்டி போடுவேன்"
"எது.... இந்த தலைகாணி உறை மாதிரி இருக்குமே அதா?"
சிரித்தேன்.
புடவைகள் பார்த்தோம். நான் உடுத்தி இருந்த மாதிரி (ஹாஃப்-வாயில்) புடவைகளை காட்டச்சொன்னான். நல்ல கலெக்ஷன். 2 எடுத்தேன். இன்னும் 2 எடு என்றான். அடுத்து ஒரு காட்டன் சில்க் - அவனே செலக்ட் பண்ணான். பில் என்ன வருமோன்னு எனக்கு கவலை. அங்கேயே 4 நைட்டிகள் எடுத்தோம்.
"வேற"
"போதும் தினா"
"முண்டம். இப்போதைக்கு போதும்னு சொல்லு"
"சரி. இப்போதைக்கு போதும்"
விலை பரவாயில்லை. வெளியே வந்தோம். மல்லிகைப் பூ வாங்குனோம். சாமி படத்துக்கும் அம்மா படத்துக்கும் போட கதம்பம் வாங்குனோம். 3 பப்ஸ் & 3 சுவீட் பண், கொஞ்சம் மிக்ச்சர் வாங்கினான் தினா.
"நைட்டு என்ன சாப்பாடு"
"நீ சப்பாத்தி கேட்டியே"
"ஆமாம்..."
"ஹரிதா சப்பாத்தி போட்டிருக்கா, சங்கவி சிக்கன் கிரேவி செஞ்சிருக்கா"
"நீ கேசரியும் கிச்சடியும் செஞ்சிருக்கே"
"ம்... ஆமான்டா"
"சூப்பர் செல்லம். ம்..... 8 வருசமா ஹாஸ்டல், பேச்சிலர் லைப் தான். ஜனனி கூட இருந்தப்பயும் பேச்சிலர் லைப் மாதிரி தான். என்ன பொம்பள சுகம் கிடைச்சுது. மத்தபடி ஒரு வேலையும் செய்யமாட்டா மூதேவி. இப்போ எனக்கு கனவா நனவாண்னே தெரியல"
"ஏன் டா அப்படி சொல்றே"
"3 தேவதைங்க என் வாழ்க்கையில வந்திருக்கீங்க..... நிலைச்சு இருப்பீங்களா.... இல்ல நட்டாத்துல விட்டுட்டு ஓடிடுவீங்களான்னு பயமா இருக்கு"
முனுக்குன்னு என் கண் குளமாயிடிச்சி. "ஏன் தினா இப்படி பேசுற.... நான் தான் சொன்னேன்ல..."
"அதில்ல டி.... என் பயத்தை சொன்னேன்" பேச்சு வாக்குல டி போட்டு பேசுனது சுருக்குன்னிச்சி.
நான் மவுனமா நடந்தேன்.
"என்ன... டி போட்டு பேசுறானேன்னு கோவமா"
அவன திரும்பி பார்த்தேன்... என் தோள்ல கைபோட்டு என்னை அவன் பக்கம் அணைச்சிக்கிட்டு நடந்தான். "உன்னை அம்மாவா மட்டும் நினைச்சிருந்தேன்னா.... பழசெல்லாம் தான் நியாபகம் வரும். ஒரு பிரெண்டா பார்க்க விரும்பறேன். ஒரு துணையா.... அப்போ தான் நாம புது லைஃபை தொடங்க முடியும். பழசெல்லாம் மறந்திடுவோம். என்ன சொல்றே" அணைப்பை இறுக்கினான்.
நான் டக்குன்னு ஒன்னும் சொல்லல. யோசிச்சா.... இதுவும் சரிதான். எதுக்கு பழய பேச்செல்லாம்? அப்போ.... பழைய பேச்சோட பழைய உறவுகளையும் மறக்கணும். பழைய உறவு முறைகளையும்.... இல்லையா.....
பன்னிக்குட்டியோட சேர்ந்து கன்னுக்குட்டியும் கெட்டுப்போனதுன்னு எங்க ஊர் பக்கம் சொல்வாங்க. சாக்கடையில உழண்டுட்டு வந்த கன்னுக்குட்டி நான். என்னை கழுவி தொழுவத்துல கட்டுனாலும் சரி, வாசல்ல நாய்க்குட்டிய கட்டுற இடத்துல கட்டுனாலும் சரி...
"என்ன யோசன பலமா இருக்கு?"
"ஒன்னும் இல்ல டா... நீ சொல்றது ரொம்ப சரின்னு படுது"
"இவன் சொல்லுறத கேட்டு தான ஆகணும். வேற வழி இல்லையேன்னு சொல்றே.... புரியுது"
"ச்ச ச்ச.... நீ சொல்றதோட ஞாயம் புரியுது"
"நான் உன்ன கம்பெல் பண்ணல...." பைக்கில் ஏறினான்.
"இல்ல தினா. உனக்கும் எனக்கும் அம்மா-மகனா சொல்லிருக்கிறா மாதிரி ஏதும் இல்ல. உனக்கு அம்மாவா நான் ஒன்னும் செய்யல..." பைக் ஸ்டார்ட் ஆகிடிச்சி. ஏறிக்கிட்டேன்.
"நான் உன்ன குத்தம் சொல்லல.... பழச பேசவே விரும்பல. புது லைஃபா பார்ப்போமே..."
"எனக்கும் அது சரின்னு படுது"
"அப்புறம் இன்னொரு விஷயம் இருக்கு..... "
"என்ன தினா..."
"ஹேய்..... இரு ஒரு நிமிஷம்" வண்டியை ஓரம் கட்டினான். ஒரு போஸ்டரை படித்தான். நம்பர் நோட் பண்ணிக்கிட்டான். எல்லாம் இங்கிலீஷுல இருந்துச்சி.... போன் செஞ்சி முதல்ல இங்கிலீஷிலே பேசினான். அப்புறம் தமிழ்ல பேசுனான். 'பீஸ் எவ்வளவு?' 'எவ்ளோ மாசம்' இப்படி போச்சு அவன் பேச்சு.
பேசி முடிச்சதும் கேட்டேன் "என்ன தினா"
"தமிழ் பசங்களுக்கு கன்னடா கிளாஸ் எடுக்குறாங்களாம். நம்ம அபார்ட்மெண்ட் பக்கம் தான் அட்ரஸ் போட்டிருக்கு. அதான் ரெண்டையும் சேர்த்து விடலாம்னு"
"அதுக்கு வேற தனி செலவு ஆவுமே"
"இங்க தான் அதுங்கள படிக்க வெக்க போறோம். கன்னடம் தெரிஞ்சா தான் நல்லது"
"உனக்கு எது சரின்னு படுதோ..."
அப்பார்ட்மெண்ட் வந்தாச்சு. பைக்கை நிறுத்திட்டு வந்தான். "என்னமோ சொல்ல வந்தே. அந்த போஸ்டரை பார்த்துட்டு விட்டுட்டே" என்றேன்.
"ஓ... இரு" லிப்ட்ல ஏறாம என்னை தனியா கூட்டி போனான். சுத்தி முத்தி பார்த்துட்டு.... "ஒன்னு சொல்வேன். ப்ளீஸ் என்னை தப்பா நினைச்சிக்காத"
"என்ன தினா"
"சத்தியமா உனக்கு வலிக்கனும்னு இல்ல.... வேற வழி இல்லாம...."
"என்ன சொல்ல வர"
"வந்து.... ரொம்ப சாரி... நான் ஒரு பொய்யை சுத்தி இருக்குற எல்லார் கிட்டையும் பல வருஷமா சொல்லிக்கிட்டு இருக்கேன். இன்னும் சொல்ல போனா என் காலேஜ், வேலையிடம் எல்லார் கிட்டேயும்..."
"என்ன பொய்"
"வருத்தப்படாத.... சாரி.... வந்து...."
"பரவாயில்ல தினா சொல்லு...."
"பாட்டி மட்டும் தான் எனக்கு. அப்பா-அம்மா இல்ல. பாட்டி தான் வளர்த்தாங்க. அப்படின்னு சொல்லிட்டேன்.... சாரி..."
செருப்பால அடிச்சா மாதிரி இருந்தாலும்.... ஞாயம் தானே. பொய் இல்லையே. "இதுல என்ன பொய் இருக்கு தினா?" நான் அவன் கண்ணை நேருக்கு நேரா பார்த்தேன். என் கண் கலக்குது தான்.... "உண்மையா தானே சொல்லியிருக்கே...."
அவன் ரெண்டு கையிலும் பைகள் இருந்துச்சி. என் கையிலும் பை. என் கிட்டே வந்தான். முகத்துக்கு கிட்ட அவன் முகம்....
"தினா.."
"ம்..."
"என்னை என்னன்னு இங்க சொல்லியிருக்க"
"ஹவுஸ் ஓனர் கிட்ட.... என் கசின்ஸ் வர்றாங்க. அவங்களுக்கு இப்போ யாரும் இல்ல. நான் தான் பாத்துக்குறேன்னு சொல்லியிருக்கேன்"
"கசின்ஸ் னா? புரியல" போன்ல அந்த கன்னடம் கிளாஸ் எடுக்குறவங்க கிட்டேயும் இந்த கசின்ஸ் வார்த்தையை 4-5 வாட்டி சொன்னான்.
"நீ ஒரு பட்டிக்காடு. கசின்ஸ்னா அத்த பொண்ணு, மாமா பொண்ணு, பெரியப்பா பொண்ணு, சித்தப்பா பொண்ணு, பெரியம்மா பொண்ணு, சித்தி பொண்ணு.... இதான் கசின்ஸ். பையனையும் குறிக்கும்."
"இதுல நான் என்ன மாதிரி கசின்ஸ் தினா?"
"கசின்ஸ் plural. கசின் singular"
"புரியல டா"
"உனக்கு போயி க்ராமர் கிளாஸ் எடுக்குறேன் பாரு"
"அதை விடு. நான் உனக்கு யாரோட பொண்ணு?"
"யாரோடதா இருந்தா என்ன. அவ்ளோ டீப்பா யாரும் கேட்க போறதில்ல"
"இருந்தாலும் மாமா பொண்ணு கசினும் பெரியப்பா பொண்ணு கசினும் வேறவேற இல்லையா"
"ufff.... நீ சொல்லு என்னன்னு சொல்லட்டும்.."
"அதுங்க ரெண்டும் எனக்கு என்ன வேணும்?"
"உன் தங்கச்சிங்க"
"கூட பொறந்த தங்கச்சிங்களா"
"ம்..."
நான் தலை குனிஞ்சேன். புரியுது. அவன் என்னை யார் கிட்டேயும் அம்மான்னு அறிமுகம் செய்ய முடியாது. அம்மா செத்துட்டதா எல்லார் கிட்டேயும் சொல்லியிருக்கான். செத்த அவன் அம்மா செத்தவளாவே இருக்கட்டும்.... நான் என்னவா அவன் வாழ்க்கைக்குள்ள போக?
"என்னை சித்தின்னோ அத்தைன்னோ சொல்லலாமே.... அதுங்க என் மகள்களாவே இருக்கட்டுமே..."
"அத்தை sounds better"
"ம்?"
"முண்டம் முண்டம்.... நீ என் மாமா பொண்டாட்டி. இல்லாத மாமாவோட பொண்டாட்டி."
யோசிச்சி பார்த்தா.... யார் கிட்டேயும் என் அழுக்கு கதைய சொல்லவேண்டியது இல்ல. அதுங்க ரெண்டும் எப்போ யாருக்கு பொறந்துச்சுன்னும் சொல்ல வேண்டியதில்லை.... முக்கியமா நான் தினாவுக்கு ரத்த சொந்தம் இல்ல. ரத்த சொந்தமான மாமாவ கட்டினவ. எல்லாம் சரி. ஆனா....
"தினா" லிப்ட் பட்டனை அழுத்தினான்.
"இரு... முதல்ல என்ன பட்டன் பிரெஸ் பண்ணனும்னு சொல்றேன். மேல போக 4-அ அழுத்து. மேல இருந்து கீழ வர இந்த B பட்டன அழுத்து. அவ்ளோ தான். ம்..... இப்போ சொல்லு"
"நான் உன் மாமா பொண்டாட்டி. அதுங்க ரெண்டுக்கும் நீ...."
"அத்தான்"!
சாயந்திரம் கேசரி செஞ்சேன். அதே சேமியாலயே கொஞ்சம் கிச்சடியும் செஞ்சேன். தினாவிற்கு ஈவினிங் ஸ்நாக்ஸ் ஆகுமே!
தினாவிற்கு என்ன பிடிக்கும், பிடிக்காதுன்னு கூட எனக்கு தெரியாது. என்ன அம்மா நான். அது சரி, அவனுக்கும் எனக்கும் அம்மா-மகன்ற உறவு இருக்குதா என்ன? அவன என் வயிற்றில் பெத்தேன், என் முலைப்பால குழந்தையாக அவன் இருந்தப்போ கொடுத்தேன். அவ்ளோ தானே எங்களுக்குள்ள இருக்குற பந்தம்.
அவன் 2 வயது ஆகுற வர மாமா (என் முதல் கணவர் / அவன் அப்பா) மெர்ச்சண்ட் நேவியில் இருந்தார். கடல்ல 6 மாசம், கரையில 6 மாசம். நான் என் அம்மா வீட்டில் தானே இருந்தேன். அதுக்கப்புறம் தானே அந்த ஆக்சிடென்ட்..... சரி, இப்போ அதை பத்தி பேசல. பெறவு சொல்றேன்.
மதியம் போன் பண்ணான். 6.30க்கெல்லாம் வந்திடுவேன். நாம ரெண்டு பேரும் வெளிய போகணும்னு. என் கிட்ட இருந்த 2 நல்ல சேலையில ஒன்னை எடுத்தேன். முகம் கழுவுனேன். சேலை மாத்தினேன். ரெண்டும் பொறாமையா பாக்குதுங்க. இதுங்களும் இதுங்க சத்தியமும்.
மணி 6.25. போன் வந்துச்சி. அவன் தான். "கீழே நிக்கிறேன். வா."
"வீட்டுக்கு வந்து காபி டிபன் சாப்பிட்டு கிளம்பலாமே தினா"
"டிஃபனா? என்ன டிபன்?"
"சேமியா கேசரி செஞ்சிருக்கேன். கொஞ்சம் சேமியா கிச்சடியும் செஞ்சேன்"
"ம்.... சூப்பர். இருந்தாலும் நேரம் ஆகுது. வந்து பொறுமையா சாப்பிடுறேன். நீ ரெடியா இருக்கியா இல்லையா?"
"நான் ரெடி. இதோ வரேன்"
"குட்டிங்கள நல்லா தாழ்ப்பாழ் போட்டுக்க சொல்லு"
"ம்.... சரி".
ரெண்டுகிட்டேயும் சொல்லிவிட்டு கிளம்பினேன்.
லிப்டில் கீழே போகணும். நாங்க இருக்குறது 4வது மாடி. எந்த பட்டனை அமுத்தனும்? எதுக்கு வம்பு.... படியில இறங்கிட்டேன்.
பைக்கில நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.
"ஏன் லிப்ட்ல வரல"
"எந்த பட்டன அமுக்கணும்னு தெரியல டா"
"சரி வண்டியில ஏறு. வீட்டுக்கு போகும்போது சொல்லித்தரேன்"
ஏறினேன்.
பைக்கில் பின்னால் உட்கார்ந்து பயணம். எத்தன வருஷமாச்சு! இவன் அப்பா கூட போனது. குமரேசன் கூட சில சமயம் ஓசி பைக் கிடைச்சா உண்டு. அதுவும் ரொம்ப வருஷமாச்சு.
சிங்கர் ஷோரூம். தையல் மெஷின் வாங்கவா வந்திருக்கோம்? சொன்னாத்தானே!
"தையல் மெஷினா வாங்கப்போறோம்"
"ம்... நீ சொன்னியே தைப்பேன்னு"
"ஆமா தினா. எனக்கு நல்லா தெரிஞ்ச வேலை அதான். ஆரி வர்க் கூட பண்ணுவேன்"
"அது யார் ஆரி?"
"அது மணிங்க எல்லாம் வெச்சி பண்ணுற ஒரு எம்பிராயிடறி"
"சரி.... வா பார்ப்போம்"
என் தோள்ல கைபோட்டு கூட்டிக்கிட்டு போனான். கொஞ்சம் சங்கடமா இருந்துச்சி.
சின்ன வயசுலயே தையல் கத்துக்கிட்டவ நான். டெயிலரிங் எக்ஸாம் லோயர் பாஸ் பண்ணேன். ஹயர் கிளாஸ் போனேன்... எக்ஸாம் போகல. திருப்பூர்ல நிறைய கத்துக்கிட்டேன். நல்லதா போச்சு.... வீட்டுல இருந்து சம்பாதிக்கலாம். அவனுக்கும் உதவியா இருப்பேன்.
நல்ல மாடலா பார்த்துட்டோம். விலை அதிகமாயிடுச்சி போல. 'பார்த்துக்கலாம்'னு கண்ணை காட்டினான்.
"இருக்குற காசெல்லாம் போட்டு வாங்குறேன். உருப்படியா சம்பாதிச்சு குடு"
"சரி டா"
"அப்புறம்...."
"ம்..."
"இரு"
சேல்ஸ் ஆள் நகர்ந்ததும்.... "கும்முன்னு இருக்க இந்த புடவையில" என்று கண்ணடித்தான். எனக்கு உடம்பெல்லாம் என்னவோ மாதிரியாயிடிச்சி.
திரும்ப சேல்ஸ் மேன் வந்தான். "முடிவு பண்ணிட்டீங்களா சார்"
"பண்ணிட்டோம் ப்ரோ. இந்த மாடல்"
"உங்க வைஃப்புக்கு டிரைனிங் தேவைப்படுமா?"
"இல்ல என் வைஃப் நல்லா தைப்பாங்க" என் தோள் மேல் கைபோட்டு சொன்னான் தினா. அடப்பாவி. வைஃப்பா. நான் சின்னதா முறைத்தேன்.
"நாளைக்கு மத்தியானம் டெலிவரி கொடுத்திடுவோம் சார்"
"நோ ப்ராபளம்"
பில் போட சேல்ஸ்மேன் நகர்ந்ததும் "என்ன முறைப்பு"
நான் ஒன்னும் சொல்லலை.
"உன்னை என்னையும் பார்த்தா அப்படி தோனியிருக்கு போல இருக்கு. நான் என்ன பண்ண"
"நீ சொல்ல வேண்டியது தான"
"என்னன்னு...."
என்னன்னா? அடப்பாவி. நான் உனக்கு அம்மா டா. சொல்லத்துடித்தாலும்.... சும்மா இருந்தேன்.
"இரு. பில் பே பண்ணிட்டு வரேன்"
எனக்கு உணர்ச்சி வேகமா இருந்துச்சி. இவன் என்னைப்பத்தி என்ன தான் நினைக்கிறான்? என்னை பார்த்தா இவனுக்கு வைஃப் மாதிரியா இருக்கு. பார்க்க வயசு குறைவா தெரிவேன் தான். அதுக்கு?
"வா கிளம்புவோம். பக்கத்துல புடவை கடை இருக்கு" மறுபடியும் என் தோள்ல கைபோட்டு நடந்தான். வேணும்னு தான் பண்ணுறான் போல.
"வீட்டுல நீ புடவை தான் கட்டுவியா"
"இல்ல டா. நைட்டி போடுவேன்"
"எது.... இந்த தலைகாணி உறை மாதிரி இருக்குமே அதா?"
சிரித்தேன்.
புடவைகள் பார்த்தோம். நான் உடுத்தி இருந்த மாதிரி (ஹாஃப்-வாயில்) புடவைகளை காட்டச்சொன்னான். நல்ல கலெக்ஷன். 2 எடுத்தேன். இன்னும் 2 எடு என்றான். அடுத்து ஒரு காட்டன் சில்க் - அவனே செலக்ட் பண்ணான். பில் என்ன வருமோன்னு எனக்கு கவலை. அங்கேயே 4 நைட்டிகள் எடுத்தோம்.
"வேற"
"போதும் தினா"
"முண்டம். இப்போதைக்கு போதும்னு சொல்லு"
"சரி. இப்போதைக்கு போதும்"
விலை பரவாயில்லை. வெளியே வந்தோம். மல்லிகைப் பூ வாங்குனோம். சாமி படத்துக்கும் அம்மா படத்துக்கும் போட கதம்பம் வாங்குனோம். 3 பப்ஸ் & 3 சுவீட் பண், கொஞ்சம் மிக்ச்சர் வாங்கினான் தினா.
"நைட்டு என்ன சாப்பாடு"
"நீ சப்பாத்தி கேட்டியே"
"ஆமாம்..."
"ஹரிதா சப்பாத்தி போட்டிருக்கா, சங்கவி சிக்கன் கிரேவி செஞ்சிருக்கா"
"நீ கேசரியும் கிச்சடியும் செஞ்சிருக்கே"
"ம்... ஆமான்டா"
"சூப்பர் செல்லம். ம்..... 8 வருசமா ஹாஸ்டல், பேச்சிலர் லைப் தான். ஜனனி கூட இருந்தப்பயும் பேச்சிலர் லைப் மாதிரி தான். என்ன பொம்பள சுகம் கிடைச்சுது. மத்தபடி ஒரு வேலையும் செய்யமாட்டா மூதேவி. இப்போ எனக்கு கனவா நனவாண்னே தெரியல"
"ஏன் டா அப்படி சொல்றே"
"3 தேவதைங்க என் வாழ்க்கையில வந்திருக்கீங்க..... நிலைச்சு இருப்பீங்களா.... இல்ல நட்டாத்துல விட்டுட்டு ஓடிடுவீங்களான்னு பயமா இருக்கு"
முனுக்குன்னு என் கண் குளமாயிடிச்சி. "ஏன் தினா இப்படி பேசுற.... நான் தான் சொன்னேன்ல..."
"அதில்ல டி.... என் பயத்தை சொன்னேன்" பேச்சு வாக்குல டி போட்டு பேசுனது சுருக்குன்னிச்சி.
நான் மவுனமா நடந்தேன்.
"என்ன... டி போட்டு பேசுறானேன்னு கோவமா"
அவன திரும்பி பார்த்தேன்... என் தோள்ல கைபோட்டு என்னை அவன் பக்கம் அணைச்சிக்கிட்டு நடந்தான். "உன்னை அம்மாவா மட்டும் நினைச்சிருந்தேன்னா.... பழசெல்லாம் தான் நியாபகம் வரும். ஒரு பிரெண்டா பார்க்க விரும்பறேன். ஒரு துணையா.... அப்போ தான் நாம புது லைஃபை தொடங்க முடியும். பழசெல்லாம் மறந்திடுவோம். என்ன சொல்றே" அணைப்பை இறுக்கினான்.
நான் டக்குன்னு ஒன்னும் சொல்லல. யோசிச்சா.... இதுவும் சரிதான். எதுக்கு பழய பேச்செல்லாம்? அப்போ.... பழைய பேச்சோட பழைய உறவுகளையும் மறக்கணும். பழைய உறவு முறைகளையும்.... இல்லையா.....
பன்னிக்குட்டியோட சேர்ந்து கன்னுக்குட்டியும் கெட்டுப்போனதுன்னு எங்க ஊர் பக்கம் சொல்வாங்க. சாக்கடையில உழண்டுட்டு வந்த கன்னுக்குட்டி நான். என்னை கழுவி தொழுவத்துல கட்டுனாலும் சரி, வாசல்ல நாய்க்குட்டிய கட்டுற இடத்துல கட்டுனாலும் சரி...
"என்ன யோசன பலமா இருக்கு?"
"ஒன்னும் இல்ல டா... நீ சொல்றது ரொம்ப சரின்னு படுது"
"இவன் சொல்லுறத கேட்டு தான ஆகணும். வேற வழி இல்லையேன்னு சொல்றே.... புரியுது"
"ச்ச ச்ச.... நீ சொல்றதோட ஞாயம் புரியுது"
"நான் உன்ன கம்பெல் பண்ணல...." பைக்கில் ஏறினான்.
"இல்ல தினா. உனக்கும் எனக்கும் அம்மா-மகனா சொல்லிருக்கிறா மாதிரி ஏதும் இல்ல. உனக்கு அம்மாவா நான் ஒன்னும் செய்யல..." பைக் ஸ்டார்ட் ஆகிடிச்சி. ஏறிக்கிட்டேன்.
"நான் உன்ன குத்தம் சொல்லல.... பழச பேசவே விரும்பல. புது லைஃபா பார்ப்போமே..."
"எனக்கும் அது சரின்னு படுது"
"அப்புறம் இன்னொரு விஷயம் இருக்கு..... "
"என்ன தினா..."
"ஹேய்..... இரு ஒரு நிமிஷம்" வண்டியை ஓரம் கட்டினான். ஒரு போஸ்டரை படித்தான். நம்பர் நோட் பண்ணிக்கிட்டான். எல்லாம் இங்கிலீஷுல இருந்துச்சி.... போன் செஞ்சி முதல்ல இங்கிலீஷிலே பேசினான். அப்புறம் தமிழ்ல பேசுனான். 'பீஸ் எவ்வளவு?' 'எவ்ளோ மாசம்' இப்படி போச்சு அவன் பேச்சு.
பேசி முடிச்சதும் கேட்டேன் "என்ன தினா"
"தமிழ் பசங்களுக்கு கன்னடா கிளாஸ் எடுக்குறாங்களாம். நம்ம அபார்ட்மெண்ட் பக்கம் தான் அட்ரஸ் போட்டிருக்கு. அதான் ரெண்டையும் சேர்த்து விடலாம்னு"
"அதுக்கு வேற தனி செலவு ஆவுமே"
"இங்க தான் அதுங்கள படிக்க வெக்க போறோம். கன்னடம் தெரிஞ்சா தான் நல்லது"
"உனக்கு எது சரின்னு படுதோ..."
அப்பார்ட்மெண்ட் வந்தாச்சு. பைக்கை நிறுத்திட்டு வந்தான். "என்னமோ சொல்ல வந்தே. அந்த போஸ்டரை பார்த்துட்டு விட்டுட்டே" என்றேன்.
"ஓ... இரு" லிப்ட்ல ஏறாம என்னை தனியா கூட்டி போனான். சுத்தி முத்தி பார்த்துட்டு.... "ஒன்னு சொல்வேன். ப்ளீஸ் என்னை தப்பா நினைச்சிக்காத"
"என்ன தினா"
"சத்தியமா உனக்கு வலிக்கனும்னு இல்ல.... வேற வழி இல்லாம...."
"என்ன சொல்ல வர"
"வந்து.... ரொம்ப சாரி... நான் ஒரு பொய்யை சுத்தி இருக்குற எல்லார் கிட்டையும் பல வருஷமா சொல்லிக்கிட்டு இருக்கேன். இன்னும் சொல்ல போனா என் காலேஜ், வேலையிடம் எல்லார் கிட்டேயும்..."
"என்ன பொய்"
"வருத்தப்படாத.... சாரி.... வந்து...."
"பரவாயில்ல தினா சொல்லு...."
"பாட்டி மட்டும் தான் எனக்கு. அப்பா-அம்மா இல்ல. பாட்டி தான் வளர்த்தாங்க. அப்படின்னு சொல்லிட்டேன்.... சாரி..."
செருப்பால அடிச்சா மாதிரி இருந்தாலும்.... ஞாயம் தானே. பொய் இல்லையே. "இதுல என்ன பொய் இருக்கு தினா?" நான் அவன் கண்ணை நேருக்கு நேரா பார்த்தேன். என் கண் கலக்குது தான்.... "உண்மையா தானே சொல்லியிருக்கே...."
அவன் ரெண்டு கையிலும் பைகள் இருந்துச்சி. என் கையிலும் பை. என் கிட்டே வந்தான். முகத்துக்கு கிட்ட அவன் முகம்....
"தினா.."
"ம்..."
"என்னை என்னன்னு இங்க சொல்லியிருக்க"
"ஹவுஸ் ஓனர் கிட்ட.... என் கசின்ஸ் வர்றாங்க. அவங்களுக்கு இப்போ யாரும் இல்ல. நான் தான் பாத்துக்குறேன்னு சொல்லியிருக்கேன்"
"கசின்ஸ் னா? புரியல" போன்ல அந்த கன்னடம் கிளாஸ் எடுக்குறவங்க கிட்டேயும் இந்த கசின்ஸ் வார்த்தையை 4-5 வாட்டி சொன்னான்.
"நீ ஒரு பட்டிக்காடு. கசின்ஸ்னா அத்த பொண்ணு, மாமா பொண்ணு, பெரியப்பா பொண்ணு, சித்தப்பா பொண்ணு, பெரியம்மா பொண்ணு, சித்தி பொண்ணு.... இதான் கசின்ஸ். பையனையும் குறிக்கும்."
"இதுல நான் என்ன மாதிரி கசின்ஸ் தினா?"
"கசின்ஸ் plural. கசின் singular"
"புரியல டா"
"உனக்கு போயி க்ராமர் கிளாஸ் எடுக்குறேன் பாரு"
"அதை விடு. நான் உனக்கு யாரோட பொண்ணு?"
"யாரோடதா இருந்தா என்ன. அவ்ளோ டீப்பா யாரும் கேட்க போறதில்ல"
"இருந்தாலும் மாமா பொண்ணு கசினும் பெரியப்பா பொண்ணு கசினும் வேறவேற இல்லையா"
"ufff.... நீ சொல்லு என்னன்னு சொல்லட்டும்.."
"அதுங்க ரெண்டும் எனக்கு என்ன வேணும்?"
"உன் தங்கச்சிங்க"
"கூட பொறந்த தங்கச்சிங்களா"
"ம்..."
நான் தலை குனிஞ்சேன். புரியுது. அவன் என்னை யார் கிட்டேயும் அம்மான்னு அறிமுகம் செய்ய முடியாது. அம்மா செத்துட்டதா எல்லார் கிட்டேயும் சொல்லியிருக்கான். செத்த அவன் அம்மா செத்தவளாவே இருக்கட்டும்.... நான் என்னவா அவன் வாழ்க்கைக்குள்ள போக?
"என்னை சித்தின்னோ அத்தைன்னோ சொல்லலாமே.... அதுங்க என் மகள்களாவே இருக்கட்டுமே..."
"அத்தை sounds better"
"ம்?"
"முண்டம் முண்டம்.... நீ என் மாமா பொண்டாட்டி. இல்லாத மாமாவோட பொண்டாட்டி."
யோசிச்சி பார்த்தா.... யார் கிட்டேயும் என் அழுக்கு கதைய சொல்லவேண்டியது இல்ல. அதுங்க ரெண்டும் எப்போ யாருக்கு பொறந்துச்சுன்னும் சொல்ல வேண்டியதில்லை.... முக்கியமா நான் தினாவுக்கு ரத்த சொந்தம் இல்ல. ரத்த சொந்தமான மாமாவ கட்டினவ. எல்லாம் சரி. ஆனா....
"தினா" லிப்ட் பட்டனை அழுத்தினான்.
"இரு... முதல்ல என்ன பட்டன் பிரெஸ் பண்ணனும்னு சொல்றேன். மேல போக 4-அ அழுத்து. மேல இருந்து கீழ வர இந்த B பட்டன அழுத்து. அவ்ளோ தான். ம்..... இப்போ சொல்லு"
"நான் உன் மாமா பொண்டாட்டி. அதுங்க ரெண்டுக்கும் நீ...."
"அத்தான்"!


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)