Adultery తడిసిన నైటీ

[Thimmappa]

స్వాతి డెలివరీకి దగ్గరలో ఉంది.
డాక్టర్లు ఆస్పత్రిలోనే ఉండమని చెప్పారు.
స్వాతిని ఆస్పత్రికి తీసుకెళ్లారు.
ఇంట్లో మిగిలిన వాళ్లు:
విక్రం (బావ)
రాహుల్ (తమ్ముడు)
మేఘన (మరదలు)
స్వాతి లేని ఇల్లు కాస్త ఖాళీగా అనిపించింది.
విక్రం సాధారణంగా ఉన్నాడు, కానీ లోపల ఏదో మార్పు మొదలైంది.
తెలుగు ఇళ్లలో చాలామంది అనుకునేలా,
భార్య ప్రెగ్నెంట్‌గా ఉన్నప్పుడు, డెలివరీ వరకు
విక్రం కామం వైపు మనసు పోనివ్వడం లేదు.
అతను ప్రశాంతంగా, నియంత్రణలో ఉన్నాడు.
కానీ…
మేఘన ఇంట్లో తిరుగుతుంటే
అతని కళ్లు అప్పుడప్పుడు ఆమె మీద పడుతున్నాయి.
మేఘన సాయంత్రం వంటగదిలో పని చేస్తుంటే
విక్రం టీ తాగడానికి వచ్చాడు.
ఆమె వంగి సామాన్ తీస్తుంటే
అతని చూపు ఆమె నడుము మీద, గుద్ద మీద పడింది.
త్వరగా కళ్లు తప్పించుకున్నాడు.
కానీ మనసులో ఏదో కదిలింది.
రాత్రి పూట
మేఘన సన్నని నైటీలో హాలులోకి వచ్చినప్పుడు
విక్రం మళ్లీ చూశాడు.
ఈసారి కాస్త ఎక్కువసేపు.
మేఘన అతని చూపు గమనించింది.
కానీ ఏమీ అనలేదు.
కేవలం నవ్వి తన గదిలోకి వెళ్లిపోయింది.
విక్రం ఒంటరిగా కూర్చుని ఉన్నాడు.
మనసులో అనుకున్నాడు:
“ఇది తప్పు…
స్వాతి డెలివరీకి వెళ్లింది.
మేఘన మరదలు.
ఇలా చూడకూడదు.”
కానీ కళ్లు మాత్రం
మేఘన వైపే వెళ్తున్నాయి.రాత్రి 10:30.
రాహుల్, మేఘన తమ గదిలో ఉన్నారు.
విక్రం హాలులో టీవీ చూస్తున్నాడు.
మేఘన తలుపు మూసి, రాహుల్ దగ్గరకు వచ్చి కూర్చుంది.
ముఖం కాస్త సీరియస్‌గా ఉంది.
“ఏమిటి?” అని రాహుల్ అడిగాడు.
మేఘన మెల్లగా అన్నది:
“నేను ఒకటి గమనించాను.
నీ అన్నయ్య… నన్ను అలా చూస్తున్నాడు.”
రాహుల్ కళ్లు వెరిగించాడు.
“అలా అంటే?”
మేఘన కాస్త ఆగి చెప్పింది:
“సాయంత్రం వంటగదిలో, రాత్రి హాలులో…
అతని చూపు నా మీద పడుతోంది.
సాధారణ చూపు కాదు.
ఏదో వేరేలా చూస్తున్నాడు.
నాకు అర్థమైంది.”
రాహుల్ ముఖం మారిపోయింది.
“విక్రం అన్నయ్యనా?
నిన్ను…?”
మేఘన తల ఊపింది.
“అవును.
నేను తప్పుగా అనుకోవడం లేదు.
రెండుసార్లు గమనించాను.
అతను కళ్లు తప్పించుకున్నాడు కానీ…
చూశాడు.”
రాహుల్ లేచి కూర్చున్నాడు.
“ఇప్పుడు ఏం చేయాలి?”
మేఘన అతని చేయి పట్టుకుంది.
“ఇంకా ఏమీ చేయాల్సిన అవసరం లేదు.
కానీ నీకు తెలియాలి అని చెప్పాను.
స్వాతి అక్క లేనప్పుడు…
అతని మనసు కాస్త తారుమారు అవుతోంది అనిపిస్తోంది.”
రాహుల్ నిట్టూర్పు విడిచాడు.
“స్వాతి డెలివరీ అయ్యేంత వరకు
జాగ్రత్తగా ఉందాం.
ఎక్కువగా ఒంటరిగా తిరగకు.”
మేఘన తల ఊపింది.
“తెలుసు.
నేను జాగ్రత్తగానే ఉంటాను.
కానీ… అతను చూస్తున్నాడు.”
గదిలో కాస్త నిశ్శబ్దం పరిచయమైంది.
ఇప్పుడు కొత్త టెన్షన్ మొదలైంది.రాత్రి 11:00.
రాహుల్, మేఘన గదిలో ఉన్నారు.
విక్రం ఇప్పటికే పడుకున్నాడు.
మేఘన తలుపు లాక్ వేసింది.
ఇద్దరం మంచం మీదకు వెళ్లారు.
బట్టలు తీసేసి, కలిసిపోయారు.
రాహుల్ మేఘనను గట్టిగా కౌగలించుకుని,
లోపలికి వెళ్లి కదపసాగాడు.
మేఘన అతని వీపు పట్టుకుని మూలుగుతోంది.
కొంతసేపు తర్వాత ఇద్దరూ కలిసి వచ్చేశారు.
ఊపిరి పాస్తూ పక్కపక్కన పడుకున్నారు.
మేఘన రాహుల్ ఛాతీ మీద తల పెట్టుకుంది.
కొన్ని నిమిషాలు నిశ్శబ్దం తర్వాత
రాహుల్ మెల్లగా అన్నాడు:
“మేఘన… నీకు ఒక విషయం చెప్పాలి.”
మేఘన తల ఎత్తి చూసింది.
“ఏమిటి?”
రాహుల్ ఆమె ముఖం చూస్తూ అన్నాడు:
“నాకు ఒక విష్ ఉంది.
నీకు ఇష్టమైతే…
మా అన్నయ్యతో కూడా సెక్స్ చేయవచ్చు.”
మేఘన కళ్లు వెరిగించింది.
“ఏమిటి రాహుల్…?
నువ్వు అలా అంటున్నావా?”
రాహుల్ తల ఊపాడు.
“అవును.
అతను నిన్ను చూస్తున్నాడని నువ్వే చెప్పావ్.
స్వాతి లేదు.
అతను కామంలో లేనట్టు ఉన్నాడు.
నీకు ఇష్టమైతే… అతనితో కూడా ఉండు.
నేను అడ్డం రాను.”
మేఘన చాలాసేపు రాహుల్ ముఖం చూస్తూ ఉంది.
ఏమీ మాట్లాడలేదు.
గదిలో నిశ్శబ్దం పరిచయమైంది.మరుసటి రోజు మధ్యాహ్నం.
రాహుల్ గదిలోకి వెళ్లి, తలుపు మూసుకుని స్వాతికి ఫోన్ చేశాడు.
స్వాతి ఆస్పత్రిలో ఉంది.
“హలో…” అని స్వాతి గొంతు వినిపించింది.
“స్వాతి… నేను రాహుల్.
ఒకటి చెప్పాలి” అన్నాడు రాహుల్.
“ఏమైంది? బాగున్నావా?” అని స్వాతి అడిగింది.
రాహుల్ కాస్త ఆగి, మెల్లగా చెప్పసాగాడు:
“ఇంట్లో ఏదో జరుగుతోంది.
నీకు తెలియాలి.
మేఘన చెప్పింది…
విక్రం అన్నయ్య ఆమెను అలా చూస్తున్నాడట.
సాధారణ చూపు కాదు.
రెండుసార్లు గమనించింది.”
స్వాతి మరోవైపు నిశ్శబ్దంగా ఉంది.
రాహుల్ కొనసాగించాడు:
“నేను మేఘనతో మాట్లాడాను.
నాకు ఒక విష్ చెప్పాను.
నీకు ఇష్టమైతే…
మేఘన విక్రంతో కూడా ఉండవచ్చు అని.
నేను అడ్డం రాను అని చెప్పాను.”
స్వాతి గొంతు కాస్త మారింది.
“నువ్వు… అలా చెప్పావా?”
“అవును” అన్నాడు రాహుల్.
“స్వాతి… నువ్వు లేవు.
అన్నయ్య ఒంటరిగా ఉన్నాడు.
మేఘనను చూస్తున్నాడు.
నేను దాచిపెట్టడం ఇష్టం లేదు.
నీకు తెలియాలి అని ఫోన్ చేశాను.”
స్వాతి చాలాసేపు మౌనంగా ఉంది.
తర్వాత మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్…
నువ్వు మేఘనతో ఏమి మాట్లాడుకున్నావో
నాకు అర్థమైంది.
నేను ఇక్కడ ఉన్నాను.
మీరు అక్కడ…
జాగ్రత్తగా ఉండండి.
ఇంకేమీ చెప్పను.
నువ్వు చూసుకో.”
ఫోన్ కాల్ అలాగే ఆగిపోయింది.
రాహుల్ ఫోన్ దించి, గోడకు ఆనుకుని నిలబడ్డాడు.
ఇప్పుడు స్వాతికి కూడా తెలిసిపోయింది.కొంతసేపు తర్వాత రాహుల్ ఫోన్ మళ్లీ మోగింది.
స్వాతి నుంచి.
రాహుల్ అటెండ్ చేశాడు.
“స్వాతి…”
స్వాతి మెల్లగా, కానీ స్పష్టంగా మాట్లాడింది:
“రాహుల్… నేను ఆలోచించాను.
నేను నీతో పండుకున్నప్పుడు…
నా మొగుడు కూడా నీ భార్యతో పండుకుంటే
తప్పు లేదు.
నేను ఒప్పుకుంటున్నాను.”
రాహుల్ ఏమీ మాట్లాడలేకపోయాడు.
కొన్ని సెకన్లు నిశ్శబ్దం అయింది.
స్వాతి కొనసాగించింది:
“ముగ్గురం కలిసి ఉన్నాం అని
మేఘన చెప్పింది కదా.
ఇప్పుడు నాలుగుగురం అయినా…
నాకు అభ్యంతరం లేదు.
నువ్వు మేఘనతో చెప్పు.
ఆమెకు ఇష్టమైతే…
విక్రంతో ఉండనివ్వు.
నేను ఒప్పుకున్నాను.”
రాహుల్ గొంతు మెల్లగా వచ్చింది.
“స్వాతి… నువ్వు నిజంగానే…?”
“అవును” అని స్వాతి సమాధానం చెప్పింది.
“నేను ఇక్కడ ఉన్నాను.
మీరు అక్కడ ఉన్నారు.
భయపడాల్సిన అవసరం లేదు.
నేను ఒప్పుకున్నాను.”
ఫోన్ కాల్ అయిన తర్వాత
రాహుల్ చాలాసేపు ఫోన్ చేతిలోనే పట్టుకుని ఉన్నాడు.
ఇప్పుడు స్వాతి కూడా ఒప్పుకుంది.
మేఘన–విక్రం విషయంలో
ఇక అడ్డు ఏమీ లేదు.