15-10-2026, 07:18 PM
விஷாலின் உண்மை முகம்
விஷால் வீட்டுக்குச் சென்றபோது, அவனுடைய தந்தை அவனை அழைத்தார். சண்முகம் குடும்பத்தினரிடம் சில தகவல்கள் சென்றிருந்ததால் வீட்டில் அமைதி இல்லை.
விஷாலின் தந்தை: “விஷால், உன்னைப் பற்றி சில விஷயங்கள் கேள்விப்பட்டேன். கம்பெனியில் உன்னை வேலையிலிருந்து நீக்கியதுக்கு ஏதோ காரணம் இருந்ததாம். பெண்களைப் பற்றி தவறான முறையில் நடந்துகிட்டதாகவும் சொல்றாங்க. இது உண்மையா? நீ என்ன செய்திருக்கேன்னு எனக்கு நேரா சொல்லு. மற்றவர்கள் சொல்வதை வைத்து உன்னை முடிவு செய்ய நான் விரும்பலை.”
விஷால்: “அப்பா, எல்லாரும் என்னைத் தப்பானவனாகத்தான் பார்க்கிறாங்க. நான் என்ன சொன்னாலும் யாரும் நம்ப மாட்டாங்க. அகிலா என்னை வேலையிலிருந்து நீக்கியதிலிருந்து எல்லாமே மோசமாகிப் போச்சு. நான் கோபத்தில் சில தவறுகள் செய்திருக்கலாம். ஆனா இப்போ எல்லாரும் என்னை முழுமையாக அழிக்கப் பார்க்கிறாங்க.”
விஷாலின் தந்தை: “கோபத்தில் தவறு செய்திருக்கலாம் என்று சொல்வது ஒரு விஷயம். அந்தத் தவறை ஒத்துக்கொண்டு பொறுப்பேற்பது வேறு விஷயம். நீ யாரையாவது மிரட்டியிருந்தா, அவர்களுடைய அனுமதி இல்லாமல் அவர்களைப் பற்றிய பதிவுகளை வைத்திருந்தா, அது என்ன மாதிரியான செயல்? உனக்கு வேலை போனது கஷ்டம்தான். அதற்காக மற்றவர்களின் வாழ்க்கையைப் பாதிக்க உனக்கு உரிமை கிடையாது.”
விஷால்: “நீங்களும் என்னை நம்ப மாட்டீங்களா? நான் உங்க மகன். என்ன நடந்துச்சுன்னு முழுசா தெரியாம என்னைத் தப்புன்னு சொல்றீங்க.”
விஷாலின் தந்தை: “நீ என் மகன் என்பதற்காக நீ செய்த தவறைச் சரி என்று சொல்ல முடியாது. நான் உனக்கு உதவணும்னு நினைக்கிறேன். ஆனா பொய் சொல்லி உன்னைப் பாதுகாக்க மாட்டேன். உனக்கு சட்ட உதவி தேவைப்பட்டா ஏற்பாடு செய்கிறேன். ஆனால் பாதிக்கப்பட்டவர்களை மீண்டும் தொடர்புகொண்டு மிரட்டக் கூடாது. எந்த ஆதாரத்தையும் அழிக்கக் கூடாது. நடந்ததை மறைக்க இன்னொரு தவறு செய்யக் கூடாது.”
விஷால் கோபமாக எழுந்தான்.
விஷால்: “எல்லாரும் எனக்கு எதிராகத்தான் இருக்கீங்க. சண்முகம் என்னை உறவுக்காரனாகப் பார்க்கலை. நீங்களும் என்னை மகனாகப் பார்க்கலை. அப்புறம் நான் யாரிடம் போவேன்?”
விஷாலின் தந்தை: “உனக்கு உதவத் தயாராக இருக்கிறவர்களை நீயே தள்ளிவிடாதே. நான் உன்னை மகனாகத்தான் பார்க்கிறேன். அதனால்தான் நீ செய்ததைப் பற்றி நேராகக் கேட்கிறேன். நீ உண்மையைச் சொல்லி பொறுப்பேற்றால், சட்டப்படி உனக்கு என்ன உதவி தேவைப்படுகிறதோ அதைச் செய்வேன். ஆனால் நீ மறுபடியும் யாருக்காவது தீங்கு செய்யப் போனால், அதற்கு நான் ஆதரவாக இருக்க மாட்டேன்.”
விஷால் எதுவும் பேசாமல் வெளியே சென்றான். அவனுக்கு எல்லோரும் தன்னைக் கைவிட்டுவிட்டார்கள் என்ற எண்ணம் வந்தது. ஆனால் அவன் இன்னும் ஒரு முடிவை எடுக்கவில்லை: தன் தவறுகளை ஒத்துக்கொண்டு பொறுப்பேற்பதா, அல்லது பழைய கோபத்திலேயே தொடர்ந்து இருப்பதா?
அகிலாவுக்கு புதிய நம்பிக்கை
சில நாட்கள் கடந்தன. அகிலா மெதுவாக வழக்கமான வேலைகளைச் செய்ய ஆரம்பித்தாள். சில நேரங்களில் அவளுக்கு பயம் வந்தது. சில நேரங்களில் எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக இருந்தாள். சண்முகம் அவளிடம் அவசரப்படுத்தாமல் நடந்துகொண்டான்.
ஒரு நாள் மாலை, இருவரும் வீட்டின் முன்புறம் உட்கார்ந்திருந்தார்கள்.
அகிலா: “சண்முகம், நான் இப்போ கொஞ்சம் பரவாயில்லைன்னு நினைக்கிறேன். ஆனா சில நேரம் அந்த நாளை நினைச்சா உடனே பயம் வந்துடுது. நான் வேலைக்குப் போகணும்னு நினைக்கிறேன். வீட்டிலேயே இருந்தா நடந்த விஷயத்தைப் பற்றியே யோசிச்சுக்கிட்டு இருப்பேன். ஆனா வெளியே போனா யாரையாவது பார்த்து பயப்படுவேனோன்னு தெரியலை.”
சண்முகம்: “நீ வேலைக்குப் போகணும்னு நினைக்கிறதைக் கேட்டு எனக்கு சந்தோஷம். ஆனா உடனே எல்லாத்தையும் பழைய மாதிரி செய்யணும்னு உன்னை நீயே கட்டாயப்படுத்தாதே. உனக்கு வசதியான அளவிலிருந்து ஆரம்பிக்கலாம். முதலில் உனக்குப் பிடித்த ஒருத்தரைச் சந்திக்கலாம். பிறகு வேலைக்குப் போகலாமா, எப்போ போகலாம்னு நீயே முடிவு செய். உனக்கு பாதுகாப்பு தேவைப்பட்டா அதையும் ஏற்பாடு செய்யலாம்.”
அகிலா: “நான் இப்படி பயந்துகிட்டே இருந்தா, நீங்க என்னைப் பார்த்து சலிப்படைய மாட்டீங்களா? உங்களுக்கும் நிறைய வேலை இருக்கு. கம்பெனியைப் பார்த்துக்கணும். இப்போ என் விஷயத்தையும் கவனிக்கணும். நான் உங்களுக்கு இன்னொரு சுமையாக இருக்கேனோன்னு தோணுது.”
சண்முகம்: “அகிலா, நீ எனக்குச் சுமை இல்லை. ஆனா உனக்கு உதவுறதுன்னு சொல்லிட்டு உன்னுடைய எல்லா பிரச்சனைகளையும் நான் ஒருத்தனாகத் தீர்த்துவிட முடியும்னு நினைக்கவும் மாட்டேன். நீ விரும்பினா உனக்கு நம்பிக்கை தரக்கூடிய நண்பர்களிடம் பேசலாம். தேவையானால் ஒரு நல்ல ஆலோசகரிடம் பேசலாம். நான் உன்னோடு இருப்பேன். உனக்கு என்ன உதவி வேண்டும்னு நீ சொல்லு. உன் வாழ்க்கையை மறுபடியும் நீயே நம்பிக்கையோடு நடத்த ஆரம்பிக்கணும்.”
அகிலா: “நான் உங்களிடம் ஒரு வேண்டுகோள் வைக்கலாமா? விஷாலைப் பற்றிய விஷயத்தில் என்ன முடிவு எடுக்கிறீங்கன்னு எனக்குச் சொல்லிக்கிட்டே இருங்க. எல்லாத்தையும் விவரமாகச் சொல்ல வேண்டியதில்லை. ஆனா என்ன நடக்குது என்று தெரியாம இருந்தா எனக்குப் பயம் அதிகமாகுது. யாராவது திடீர்னு வந்து ஏதாவது சொன்னா என்ன செய்வதுன்னு தெரியாது.”
சண்முகம்: “கண்டிப்பா. உன்னைப் பாதிக்கக்கூடிய தகவலை உன்னிடம் மறைக்க மாட்டேன். சட்ட நடவடிக்கை பற்றிய முக்கியமான விஷயங்களை உனக்கு புரியும்படி சொல்றேன். உனக்கு ஏதாவது கேள்வி இருந்தா தயங்காமல் கேளு. உன்னுடைய பாதுகாப்பைப் பற்றிய முடிவுகளிலும் உன்னுடைய கருத்து முக்கியம்.”
அகிலா அவனைப் பார்த்துச் சிரிக்க முயன்றாள்.
அகிலா: “நான் கொஞ்சம் கொஞ்சமா சரியாக முயற்சி செய்கிறேன். ஒரே நாளில் எல்லாத்தையும் மறக்க முடியாது. ஆனா இனிமேல் பயத்துக்காக என் வாழ்க்கையை நிறுத்தி வைக்க விரும்பலை.”
சண்முகம்: “அதுதான் எனக்குத் தேவை. நீ மெதுவா முன்னே போ. ஒரு நாள் கஷ்டமா இருந்தா அந்த நாளில் ஓய்வெடு. மறுநாள் மீண்டும் முயற்சி செய். நீ தனியாக இல்லை, அகிலா.”
அகிலா அவனுடைய வார்த்தைகளைக் கேட்டபடி அமைதியாக இருந்தாள். அவளுடைய பிரச்சனை முழுவதும் தீர்ந்துவிடவில்லை. ஆனால் மீண்டும் தன் வாழ்க்கையைத் தொடங்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் அவளுக்குள் வளர ஆரம்பித்தது.
அடுத்த ஆபத்து யாரிடமிருந்து?
அன்று இரவு சண்முகம் கம்பெனி வேலைகளை முடித்துவிட்டு வீட்டுக்கு வந்தான். அகிலா தூங்கச் சென்றிருந்தாள். அவளுக்கு இடையூறு செய்யாமல் அவன் ஹாலில் உட்கார்ந்து கைபேசியைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
அப்போது தெரியாத எண்ணிலிருந்து ஒரு செய்தி வந்தது.
“விஷாலை மட்டும் குற்றவாளியாக நினைக்காதே. அவன் செய்த விஷயங்களைப் பற்றி உனக்குத் தெரிந்திருக்கும். ஆனால் அவனுக்கு உதவியவர்கள் யார் என்று உனக்குத் தெரியாது. நீ விசாரணையைத் தொடர்ந்தால் இன்னும் சில உண்மைகள் வெளியே வரும்.”
சண்முகம் அந்தச் செய்தியை மீண்டும் படித்தான். உடனே ராஜுக்கு அழைத்தான்.
சண்முகம்: “ராஜ், எனக்கு இன்னொரு செய்தி வந்திருக்கு. யாரோ விஷாலுக்கு உதவியவர்கள் இருக்காங்கன்னு சொல்றாங்க. இது நம்மை பயமுறுத்துறதுக்காக அனுப்பப்பட்ட செய்தியாகவும் இருக்கலாம். ஆனா யாரு அனுப்பினாங்கன்னு தெரியாமல் விட முடியாது.”
ராஜ்: “செய்தியை அழிக்காதே. அந்த எண்ணையும் நேரத்தையும் அப்படியே வைத்திரு. பதில் அனுப்பி அவர்களைத் தூண்ட வேண்டாம். நாளைக்கு வழக்கறிஞரிடம் இதையும் காட்டுவோம். அந்த ஆள் சொன்னது உண்மையா இல்லையா என்பது ஆதாரம் கிடைத்த பிறகுதான் தெரியும்.”
சண்முகம்: “அப்படித்தான் செய்வோம். ஆனா விஷால் ஒருத்தன் மட்டும் இதற்குப் பின்னால் இல்லையென்றால், அவனுக்கு யார் உதவி செய்திருக்காங்கன்னு கண்டுபிடிக்கணும். கம்பெனியில் அவனோடு நெருக்கமாக இருந்தவர்கள் யார், அவன் பெண்களைப் பற்றிய தகவல்களை யாரிடமாவது பகிர்ந்திருக்கானா என்பதெல்லாம் விசாரிக்க வேண்டியிருக்கும். யாரையும் சந்தேகத்தின் பேரில் குற்றவாளியாகச் சொல்ல மாட்டேன். ஆதாரம் கிடைத்தால் சட்டப்படி நடவடிக்கை எடுப்போம்.”
ராஜ்: “மச்சான், இன்னொரு விஷயம். அகிலாவுக்கு இந்தச் செய்தியை இப்போவே சொல்லணுமா என்று யோசிச்சுப் பார். அவளைப் பயமுறுத்துற விதத்தில் சொல்ல வேண்டாம். ஆனா அவளுடைய பாதுகாப்பைப் பாதிக்கக்கூடிய உண்மையான ஆபத்து ஏதாவது இருந்தா அவளிடம் மறைக்கக் கூடாது. அவளுக்கு என்ன தெரிஞ்சிருக்கணும்னு தெளிவாகப் பேசு.”
சண்முகம் ஒத்துக்கொண்டான். அவன் கைபேசியை வைத்துவிட்டு அகிலா இருந்த அறைக்குச் சென்றான். அவள் விழித்திருந்தாள்.
அகிலா: “என்னங்க, இன்னும் தூங்கலையா? ஏதாவது பிரச்சனையா?”
சண்முகம்: “ஒரு செய்தி வந்திருக்கு. விஷாலுக்கு உதவியவர்கள் இருக்கலாம் என்று யாரோ சொல்றாங்க. அது உண்மையா என்று இன்னும் தெரியாது. நான் நாளைக்கு வழக்கறிஞரிடம் பேசப் போறேன். உனக்கு இதைச் சொல்லணும்னு நினைச்சேன். உன்னைப் பயமுறுத்தணும்னு இல்லை. உன்னைப் பாதிக்கக்கூடிய விஷயத்தை மறைக்கக் கூடாதுன்னு நீ சொன்னதால் சொல்றேன்.”
அகிலா: “அப்படின்னா விஷால் மட்டும் இல்லாமல் இன்னொருத்தரும் இருக்காங்களா? எனக்கு மறுபடியும் ஏதாவது நடக்குமோன்னு பயமா இருக்கு.”
சண்முகம்: “அந்தச் செய்தியை மட்டும் வைத்து அப்படி முடிவு செய்ய வேண்டாம். யாரோ பொய் சொல்லியிருக்கலாம். நாம ஆதாரம் கிடைக்கும் வரை காத்திருந்து, தேவையான பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை எடுப்போம். நீ பயப்படுறதை நான் புரிஞ்சிக்கிறேன். உனக்கு ஏதாவது சந்தேகம் இருந்தா என்னிடம் சொல்லு. நாம சேர்ந்து பார்த்துக்கலாம்.”
அகிலா சில நொடிகள் யோசித்தாள்.
அகிலா: “நான் இனிமேல் எதையும் தெரியாம இருக்க விரும்பலை. உண்மை என்னவோ அது தெரியணும். விஷால் செய்ததுக்கு அவன் பதில் சொல்லணும். அவனுக்கு யாராவது உதவி செய்திருந்தாலும் அது தெரியணும். ஆனா இந்த விஷயத்துக்காக நம்ம வாழ்க்கை முழுவதும் பயத்தோட இருக்கக் கூடாது.”
சண்முகம்: “அதுதான் நம்ம முடிவு. உண்மையைத் தெரிஞ்சிக்கலாம். சட்டப்படி நடவடிக்கை எடுக்கலாம். அதே நேரத்தில் நம்ம வாழ்க்கையையும் தொடர்ந்து நடத்தலாம். உன்னுடைய நிம்மதியும் பாதுகாப்பும்தான் முதலில் முக்கியம்.”
அதே நேரத்தில், நகரத்தின் இன்னொரு பகுதியில் ஒருவர் கைபேசியில் அந்தச் செய்தி சென்றதை உறுதி செய்தார். அவர் விஷாலின் நண்பரா? உறவினரா? அல்லது இதுவரை யாருக்கும் தெரியாத ஒருவரா?
அந்தக் கேள்விக்கான பதில் இன்னும் யாருக்கும் தெரியவில்லை. ஆனால் அகிலாவையும் சண்முகத்தையும் சுற்றி இருந்த பிரச்சனை, அவர்கள் நினைத்ததைவிடப் பெரியதாக இருக்கலாம் என்ற சந்தேகம் மட்டும் அதிகரித்தது.
My telegram id Msivamuruganm
தொடரும்…
விஷால் வீட்டுக்குச் சென்றபோது, அவனுடைய தந்தை அவனை அழைத்தார். சண்முகம் குடும்பத்தினரிடம் சில தகவல்கள் சென்றிருந்ததால் வீட்டில் அமைதி இல்லை.
விஷாலின் தந்தை: “விஷால், உன்னைப் பற்றி சில விஷயங்கள் கேள்விப்பட்டேன். கம்பெனியில் உன்னை வேலையிலிருந்து நீக்கியதுக்கு ஏதோ காரணம் இருந்ததாம். பெண்களைப் பற்றி தவறான முறையில் நடந்துகிட்டதாகவும் சொல்றாங்க. இது உண்மையா? நீ என்ன செய்திருக்கேன்னு எனக்கு நேரா சொல்லு. மற்றவர்கள் சொல்வதை வைத்து உன்னை முடிவு செய்ய நான் விரும்பலை.”
விஷால்: “அப்பா, எல்லாரும் என்னைத் தப்பானவனாகத்தான் பார்க்கிறாங்க. நான் என்ன சொன்னாலும் யாரும் நம்ப மாட்டாங்க. அகிலா என்னை வேலையிலிருந்து நீக்கியதிலிருந்து எல்லாமே மோசமாகிப் போச்சு. நான் கோபத்தில் சில தவறுகள் செய்திருக்கலாம். ஆனா இப்போ எல்லாரும் என்னை முழுமையாக அழிக்கப் பார்க்கிறாங்க.”
விஷாலின் தந்தை: “கோபத்தில் தவறு செய்திருக்கலாம் என்று சொல்வது ஒரு விஷயம். அந்தத் தவறை ஒத்துக்கொண்டு பொறுப்பேற்பது வேறு விஷயம். நீ யாரையாவது மிரட்டியிருந்தா, அவர்களுடைய அனுமதி இல்லாமல் அவர்களைப் பற்றிய பதிவுகளை வைத்திருந்தா, அது என்ன மாதிரியான செயல்? உனக்கு வேலை போனது கஷ்டம்தான். அதற்காக மற்றவர்களின் வாழ்க்கையைப் பாதிக்க உனக்கு உரிமை கிடையாது.”
விஷால்: “நீங்களும் என்னை நம்ப மாட்டீங்களா? நான் உங்க மகன். என்ன நடந்துச்சுன்னு முழுசா தெரியாம என்னைத் தப்புன்னு சொல்றீங்க.”
விஷாலின் தந்தை: “நீ என் மகன் என்பதற்காக நீ செய்த தவறைச் சரி என்று சொல்ல முடியாது. நான் உனக்கு உதவணும்னு நினைக்கிறேன். ஆனா பொய் சொல்லி உன்னைப் பாதுகாக்க மாட்டேன். உனக்கு சட்ட உதவி தேவைப்பட்டா ஏற்பாடு செய்கிறேன். ஆனால் பாதிக்கப்பட்டவர்களை மீண்டும் தொடர்புகொண்டு மிரட்டக் கூடாது. எந்த ஆதாரத்தையும் அழிக்கக் கூடாது. நடந்ததை மறைக்க இன்னொரு தவறு செய்யக் கூடாது.”
விஷால் கோபமாக எழுந்தான்.
விஷால்: “எல்லாரும் எனக்கு எதிராகத்தான் இருக்கீங்க. சண்முகம் என்னை உறவுக்காரனாகப் பார்க்கலை. நீங்களும் என்னை மகனாகப் பார்க்கலை. அப்புறம் நான் யாரிடம் போவேன்?”
விஷாலின் தந்தை: “உனக்கு உதவத் தயாராக இருக்கிறவர்களை நீயே தள்ளிவிடாதே. நான் உன்னை மகனாகத்தான் பார்க்கிறேன். அதனால்தான் நீ செய்ததைப் பற்றி நேராகக் கேட்கிறேன். நீ உண்மையைச் சொல்லி பொறுப்பேற்றால், சட்டப்படி உனக்கு என்ன உதவி தேவைப்படுகிறதோ அதைச் செய்வேன். ஆனால் நீ மறுபடியும் யாருக்காவது தீங்கு செய்யப் போனால், அதற்கு நான் ஆதரவாக இருக்க மாட்டேன்.”
விஷால் எதுவும் பேசாமல் வெளியே சென்றான். அவனுக்கு எல்லோரும் தன்னைக் கைவிட்டுவிட்டார்கள் என்ற எண்ணம் வந்தது. ஆனால் அவன் இன்னும் ஒரு முடிவை எடுக்கவில்லை: தன் தவறுகளை ஒத்துக்கொண்டு பொறுப்பேற்பதா, அல்லது பழைய கோபத்திலேயே தொடர்ந்து இருப்பதா?
அகிலாவுக்கு புதிய நம்பிக்கை
சில நாட்கள் கடந்தன. அகிலா மெதுவாக வழக்கமான வேலைகளைச் செய்ய ஆரம்பித்தாள். சில நேரங்களில் அவளுக்கு பயம் வந்தது. சில நேரங்களில் எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக இருந்தாள். சண்முகம் அவளிடம் அவசரப்படுத்தாமல் நடந்துகொண்டான்.
ஒரு நாள் மாலை, இருவரும் வீட்டின் முன்புறம் உட்கார்ந்திருந்தார்கள்.
அகிலா: “சண்முகம், நான் இப்போ கொஞ்சம் பரவாயில்லைன்னு நினைக்கிறேன். ஆனா சில நேரம் அந்த நாளை நினைச்சா உடனே பயம் வந்துடுது. நான் வேலைக்குப் போகணும்னு நினைக்கிறேன். வீட்டிலேயே இருந்தா நடந்த விஷயத்தைப் பற்றியே யோசிச்சுக்கிட்டு இருப்பேன். ஆனா வெளியே போனா யாரையாவது பார்த்து பயப்படுவேனோன்னு தெரியலை.”
சண்முகம்: “நீ வேலைக்குப் போகணும்னு நினைக்கிறதைக் கேட்டு எனக்கு சந்தோஷம். ஆனா உடனே எல்லாத்தையும் பழைய மாதிரி செய்யணும்னு உன்னை நீயே கட்டாயப்படுத்தாதே. உனக்கு வசதியான அளவிலிருந்து ஆரம்பிக்கலாம். முதலில் உனக்குப் பிடித்த ஒருத்தரைச் சந்திக்கலாம். பிறகு வேலைக்குப் போகலாமா, எப்போ போகலாம்னு நீயே முடிவு செய். உனக்கு பாதுகாப்பு தேவைப்பட்டா அதையும் ஏற்பாடு செய்யலாம்.”
அகிலா: “நான் இப்படி பயந்துகிட்டே இருந்தா, நீங்க என்னைப் பார்த்து சலிப்படைய மாட்டீங்களா? உங்களுக்கும் நிறைய வேலை இருக்கு. கம்பெனியைப் பார்த்துக்கணும். இப்போ என் விஷயத்தையும் கவனிக்கணும். நான் உங்களுக்கு இன்னொரு சுமையாக இருக்கேனோன்னு தோணுது.”
சண்முகம்: “அகிலா, நீ எனக்குச் சுமை இல்லை. ஆனா உனக்கு உதவுறதுன்னு சொல்லிட்டு உன்னுடைய எல்லா பிரச்சனைகளையும் நான் ஒருத்தனாகத் தீர்த்துவிட முடியும்னு நினைக்கவும் மாட்டேன். நீ விரும்பினா உனக்கு நம்பிக்கை தரக்கூடிய நண்பர்களிடம் பேசலாம். தேவையானால் ஒரு நல்ல ஆலோசகரிடம் பேசலாம். நான் உன்னோடு இருப்பேன். உனக்கு என்ன உதவி வேண்டும்னு நீ சொல்லு. உன் வாழ்க்கையை மறுபடியும் நீயே நம்பிக்கையோடு நடத்த ஆரம்பிக்கணும்.”
அகிலா: “நான் உங்களிடம் ஒரு வேண்டுகோள் வைக்கலாமா? விஷாலைப் பற்றிய விஷயத்தில் என்ன முடிவு எடுக்கிறீங்கன்னு எனக்குச் சொல்லிக்கிட்டே இருங்க. எல்லாத்தையும் விவரமாகச் சொல்ல வேண்டியதில்லை. ஆனா என்ன நடக்குது என்று தெரியாம இருந்தா எனக்குப் பயம் அதிகமாகுது. யாராவது திடீர்னு வந்து ஏதாவது சொன்னா என்ன செய்வதுன்னு தெரியாது.”
சண்முகம்: “கண்டிப்பா. உன்னைப் பாதிக்கக்கூடிய தகவலை உன்னிடம் மறைக்க மாட்டேன். சட்ட நடவடிக்கை பற்றிய முக்கியமான விஷயங்களை உனக்கு புரியும்படி சொல்றேன். உனக்கு ஏதாவது கேள்வி இருந்தா தயங்காமல் கேளு. உன்னுடைய பாதுகாப்பைப் பற்றிய முடிவுகளிலும் உன்னுடைய கருத்து முக்கியம்.”
அகிலா அவனைப் பார்த்துச் சிரிக்க முயன்றாள்.
அகிலா: “நான் கொஞ்சம் கொஞ்சமா சரியாக முயற்சி செய்கிறேன். ஒரே நாளில் எல்லாத்தையும் மறக்க முடியாது. ஆனா இனிமேல் பயத்துக்காக என் வாழ்க்கையை நிறுத்தி வைக்க விரும்பலை.”
சண்முகம்: “அதுதான் எனக்குத் தேவை. நீ மெதுவா முன்னே போ. ஒரு நாள் கஷ்டமா இருந்தா அந்த நாளில் ஓய்வெடு. மறுநாள் மீண்டும் முயற்சி செய். நீ தனியாக இல்லை, அகிலா.”
அகிலா அவனுடைய வார்த்தைகளைக் கேட்டபடி அமைதியாக இருந்தாள். அவளுடைய பிரச்சனை முழுவதும் தீர்ந்துவிடவில்லை. ஆனால் மீண்டும் தன் வாழ்க்கையைத் தொடங்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் அவளுக்குள் வளர ஆரம்பித்தது.
அடுத்த ஆபத்து யாரிடமிருந்து?
அன்று இரவு சண்முகம் கம்பெனி வேலைகளை முடித்துவிட்டு வீட்டுக்கு வந்தான். அகிலா தூங்கச் சென்றிருந்தாள். அவளுக்கு இடையூறு செய்யாமல் அவன் ஹாலில் உட்கார்ந்து கைபேசியைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
அப்போது தெரியாத எண்ணிலிருந்து ஒரு செய்தி வந்தது.
“விஷாலை மட்டும் குற்றவாளியாக நினைக்காதே. அவன் செய்த விஷயங்களைப் பற்றி உனக்குத் தெரிந்திருக்கும். ஆனால் அவனுக்கு உதவியவர்கள் யார் என்று உனக்குத் தெரியாது. நீ விசாரணையைத் தொடர்ந்தால் இன்னும் சில உண்மைகள் வெளியே வரும்.”
சண்முகம் அந்தச் செய்தியை மீண்டும் படித்தான். உடனே ராஜுக்கு அழைத்தான்.
சண்முகம்: “ராஜ், எனக்கு இன்னொரு செய்தி வந்திருக்கு. யாரோ விஷாலுக்கு உதவியவர்கள் இருக்காங்கன்னு சொல்றாங்க. இது நம்மை பயமுறுத்துறதுக்காக அனுப்பப்பட்ட செய்தியாகவும் இருக்கலாம். ஆனா யாரு அனுப்பினாங்கன்னு தெரியாமல் விட முடியாது.”
ராஜ்: “செய்தியை அழிக்காதே. அந்த எண்ணையும் நேரத்தையும் அப்படியே வைத்திரு. பதில் அனுப்பி அவர்களைத் தூண்ட வேண்டாம். நாளைக்கு வழக்கறிஞரிடம் இதையும் காட்டுவோம். அந்த ஆள் சொன்னது உண்மையா இல்லையா என்பது ஆதாரம் கிடைத்த பிறகுதான் தெரியும்.”
சண்முகம்: “அப்படித்தான் செய்வோம். ஆனா விஷால் ஒருத்தன் மட்டும் இதற்குப் பின்னால் இல்லையென்றால், அவனுக்கு யார் உதவி செய்திருக்காங்கன்னு கண்டுபிடிக்கணும். கம்பெனியில் அவனோடு நெருக்கமாக இருந்தவர்கள் யார், அவன் பெண்களைப் பற்றிய தகவல்களை யாரிடமாவது பகிர்ந்திருக்கானா என்பதெல்லாம் விசாரிக்க வேண்டியிருக்கும். யாரையும் சந்தேகத்தின் பேரில் குற்றவாளியாகச் சொல்ல மாட்டேன். ஆதாரம் கிடைத்தால் சட்டப்படி நடவடிக்கை எடுப்போம்.”
ராஜ்: “மச்சான், இன்னொரு விஷயம். அகிலாவுக்கு இந்தச் செய்தியை இப்போவே சொல்லணுமா என்று யோசிச்சுப் பார். அவளைப் பயமுறுத்துற விதத்தில் சொல்ல வேண்டாம். ஆனா அவளுடைய பாதுகாப்பைப் பாதிக்கக்கூடிய உண்மையான ஆபத்து ஏதாவது இருந்தா அவளிடம் மறைக்கக் கூடாது. அவளுக்கு என்ன தெரிஞ்சிருக்கணும்னு தெளிவாகப் பேசு.”
சண்முகம் ஒத்துக்கொண்டான். அவன் கைபேசியை வைத்துவிட்டு அகிலா இருந்த அறைக்குச் சென்றான். அவள் விழித்திருந்தாள்.
அகிலா: “என்னங்க, இன்னும் தூங்கலையா? ஏதாவது பிரச்சனையா?”
சண்முகம்: “ஒரு செய்தி வந்திருக்கு. விஷாலுக்கு உதவியவர்கள் இருக்கலாம் என்று யாரோ சொல்றாங்க. அது உண்மையா என்று இன்னும் தெரியாது. நான் நாளைக்கு வழக்கறிஞரிடம் பேசப் போறேன். உனக்கு இதைச் சொல்லணும்னு நினைச்சேன். உன்னைப் பயமுறுத்தணும்னு இல்லை. உன்னைப் பாதிக்கக்கூடிய விஷயத்தை மறைக்கக் கூடாதுன்னு நீ சொன்னதால் சொல்றேன்.”
அகிலா: “அப்படின்னா விஷால் மட்டும் இல்லாமல் இன்னொருத்தரும் இருக்காங்களா? எனக்கு மறுபடியும் ஏதாவது நடக்குமோன்னு பயமா இருக்கு.”
சண்முகம்: “அந்தச் செய்தியை மட்டும் வைத்து அப்படி முடிவு செய்ய வேண்டாம். யாரோ பொய் சொல்லியிருக்கலாம். நாம ஆதாரம் கிடைக்கும் வரை காத்திருந்து, தேவையான பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை எடுப்போம். நீ பயப்படுறதை நான் புரிஞ்சிக்கிறேன். உனக்கு ஏதாவது சந்தேகம் இருந்தா என்னிடம் சொல்லு. நாம சேர்ந்து பார்த்துக்கலாம்.”
அகிலா சில நொடிகள் யோசித்தாள்.
அகிலா: “நான் இனிமேல் எதையும் தெரியாம இருக்க விரும்பலை. உண்மை என்னவோ அது தெரியணும். விஷால் செய்ததுக்கு அவன் பதில் சொல்லணும். அவனுக்கு யாராவது உதவி செய்திருந்தாலும் அது தெரியணும். ஆனா இந்த விஷயத்துக்காக நம்ம வாழ்க்கை முழுவதும் பயத்தோட இருக்கக் கூடாது.”
சண்முகம்: “அதுதான் நம்ம முடிவு. உண்மையைத் தெரிஞ்சிக்கலாம். சட்டப்படி நடவடிக்கை எடுக்கலாம். அதே நேரத்தில் நம்ம வாழ்க்கையையும் தொடர்ந்து நடத்தலாம். உன்னுடைய நிம்மதியும் பாதுகாப்பும்தான் முதலில் முக்கியம்.”
அதே நேரத்தில், நகரத்தின் இன்னொரு பகுதியில் ஒருவர் கைபேசியில் அந்தச் செய்தி சென்றதை உறுதி செய்தார். அவர் விஷாலின் நண்பரா? உறவினரா? அல்லது இதுவரை யாருக்கும் தெரியாத ஒருவரா?
அந்தக் கேள்விக்கான பதில் இன்னும் யாருக்கும் தெரியவில்லை. ஆனால் அகிலாவையும் சண்முகத்தையும் சுற்றி இருந்த பிரச்சனை, அவர்கள் நினைத்ததைவிடப் பெரியதாக இருக்கலாம் என்ற சந்தேகம் மட்டும் அதிகரித்தது.
My telegram id Msivamuruganm
தொடரும்…


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)