Incest மோகமுள் : அப்பாவின் ரகசியமும்... உடன் பிறவா சகோதரிகளும்...

[AvanAvalAvarkal]

03

---

நித்யா (நிழல்) மற்றும் தன்யா (தென்றல்)

"கவுத்து போட்டு அடிச்சாலும் ஆமை ஓடு உடையாது" இதுக்கு அர்த்தம் அதுதான என நிழல் (நித்யா) குரூப்பில் மெசேஜ் அனுப்பியிருந்தாள்.

"யோசிப்பது" போல ஒரு ஸ்மைலியை தென்றல் அனுப்பினாள்.

இருவருக்கும் என்னருகில் அக்னி இருக்கிறாள் எனத் தெரியாது என நினைக்கிறேன். தெரிந்திருந்தால் இப்படி மெசேஜ் அனுப்பியிருக்க வாய்ப்பில்லை.

---

தன்யா (தென்றல்)

இந்த அத்தையின் மூன்று மகள்களில், அழகானவள் இவள்தான். முகவெட்டிலும், விழிகளின் அமைப்பிலும் அக்னியின் அச்சு அசலான பிரதியாக இருந்தாலும், குணத்தில் அவளுக்கு முற்றிலும் மாறுபட்டவள் தன்யா.

தென்றலின் குளிர் காற்றைப் போல எந்தச் சூழலிலும் அமைதியானவள். அவளது அந்த மென்மையான அழகே ஒரு தனி வசீகரம். எப்போது பார்த்தாலும் முகத்தில் சுடர்விடும் ஒரு வெட்கம் கலந்த புன்னகை, அடக்கமான பார்வை, அவசரம் அறியாத நடனம் போன்ற நடை—இவை அனைத்தும் சேர்ந்து தன்யாவை ஒரு தேவதையைப் போலக் காட்டின.
[/size]

---

நித்யா (நிழல்)

நித்யாவின் தன் அக்காவைப் போல ஒரே மாதிரியான முக அமைப்பைக் கொண்டவள். கண்களில் எப்போதும் ஒரு குறும்பும், துடுக்குத்தனமும் மின்னும். அக்னி மற்றும் தென்றல் இருவரும் கலந்த ஒரு வசீகரமான ஆபத்து.

சில நேரங்களில், அக்னியைப் போல எதையும் ஒளிவுமறைவின்றிப் பேசும் தைரியமும், சுற்றியிருப்பவர்களைக் கலாய்க்கும் சுபாவமும் அவளை எப்போதுமே ஒரு துடுக்குத்தனமான துடிப்பான பெண்ணாகக் காட்டியது.

பெரும்பாலும் தன்யாவைப் போல யார் என்ன பேசினாலும் அமைதியாக கேட்டுக் கொண்டிருப்பாள்.

---

இரட்டையர்கள் இருவருமே ப்ளஸ் டூ முடித்துவிட்டு, தற்போது மருத்துவப் படிப்பிற்கான கவுன்சிலிங்குக்காக காத்திருக்கிறார்கள். மருத்துவராக வேண்டும் என்ற லட்சியத்துடன் படிப்பில் கவனம் செலுத்தினாலும், வாரத்திற்கு ஒருமுறையாவது அத்தை மொபைலில் இருந்து என்னை அழைத்து ஸ்பீக்கரில் போட்டு பேசுவார்கள். அந்த அளவுக்கு, அவர்களுக்கும் என்னைப் பிடிக்கும்.

சிறு வயதிலிருந்தே எனக்கு அக்னியைப் பிடிக்காது. ஊருக்கு செல்லும் நேரங்களில் என் பாட்டி மற்றும் சில உறவினர்கள், ரெண்டு (நிழல் & தென்றல்) பேரையும் கட்டிக்க என கிண்டல் செய்வதுண்டு. சிறு வயதில் எனக்கும் அந்த ஆசையும் உண்டு.

எனக்கு விவரம் பெரிதாக தெரியாத  காலங்களில், சிலர் பேசியதைக் கேட்டு, அவர்களிடம் செய்த சில விஷயங்களை இப்போது நினைத்தாலும் எனக்கு ரொம்ப ரொம்ப அசிங்கமாக இருக்கும்.

அதனால்தான் என்னவோ, விவரம் தெரிந்த காலத்திலிருந்து அவர்களிடமிருந்து சற்று விலகியே இருக்க விரும்பினேன். ஆனால் அது நடக்கவில்லை. .சுவரில் அடித்த ரப்பர் பந்து போலத்தான் எங்கள் உறவு அமைந்திருந்தது. எவ்வளவுதான் தூரமாக ஓட நினைத்தாலும், அல்லது அவர்களைத் தவிர்க்க முயன்றாலும், ஏதோ ஒரு விசை என்னை மீண்டும் அவர்கள் பக்கமே இழுத்து வந்து நிறுத்தும்.

சிறு வயது தவறுகளோ என்னவோ, அதன் பிறகு சிறிது சிறிதாக என்ஜாய் பண்ண பல வாய்ப்புக்கள் கிடைத்தும் அதை தவிர்த்தேன். ஆனால் நானும் இளைஞன் தானே! பல நேரங்களில், "பிளஸ் டூ முடிச்ச பிறகு, இப்படி எதாவது பேசுனீங்க, உங்களை" என்று மிரட்டல் விடுப்பது போல பேசுவதுடன் முடித்து விடுவேன்.

சில நேரம், ஐயோ அண்ணா என்பார்கள். சில நேரம் ப்ராமிஸ் கேட்பார்கள். இந்தச் சூழலில், "இரண்டு வாரங்கள் அவர்கள் எங்கள் வீட்டில் வந்து தங்குனால் என்ன ஆகும்?" என்ற கேள்வி என் மனதுக்குள் ஒரு எதிர்பாராத மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சியது.

அப்பா ஹாஸ்பிட்டல் ஐசியு-வில் இருக்கிறார் என்பதைத் தாண்டி, இரட்டையர்களை நினைத்தாலே உள்ளம் ஒரு கணத்திற்கு விவரிக்க முடியாத படபடப்பில் தத்தளிக்கிறது. ஒரே கூரையின் கீழ், நேருக்கு நேர் அந்த இரட்டையர்கள் வந்து நின்றால்.? அதுவும் அத்தை ஹாஸ்பிட்டலலும் நானும் இரட்டையர்கள் மட்டும் வீட்டில் என்றால்?

"என்ன ரெண்டு பேரையும் சேர்த்து.. ம்ஹூம். ம்ஹூம்" என என் மனதைப் படிந்தது போல கிண்டல் செய்தாள் அக்னி. நானும் சுய நினைவுக்கு திரும்பினேன்.

ரெண்டு பேரையும் எப்படிடா கரெக்ட் பண்ணுன என்ற அக்னியின் கேள்விக்கு என்னிடம் பதில் இல்லை.

சின்ன வயசுல நீங்க மூணு பேரும் பயங்கர நெருக்கம். ஆனா அது இப்படி ககன்டினியூ ஆகும்னு நினைக்கல என்றாள் அக்னி.

வினய் பதில் சொல்லும் முன்னே, "ஐ நோ, ஐ நோ" என்று தன் கண்களைச் சுருக்கி ஒரு குறும்பான சிரிப்போடு  தன் கேள்விக்கு தானே பதில் சொல்வது போல, "ரொம்ப ஸ்டிரிக்ட்டா இருந்துட்டோம" என்றாள்.

அக்னிக்கு பயந்து பசங்க யாரும் இருவரையும் நெருங்கியதில்லை. அக்னி காலேஜ் போன பிறகு, டாக்டர் கனவுடன் படிப்பில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தியவர்கள், ஊரில் இல்லாத ஆண் என அதிகம் தொடர்பில் இரு‌ந்தது வினயுடன் தானே!

ரெண்டு பேரும் வர்றாளுங்க என சொன்ன பிறகு, மூஞ்சி சரியில்லை. அவளுகள ஏதோ பண்ண பிளான் பண்ற போல என ரொம்ப நேரம் கிண்டல் செய்தாள் அக்னி.

ஆனால், அதே நேரம், அவளுககிட்ட ரொம்ப ஓவரா எதாவது பண்ணுன, எல்லாத்தையும் வெட்டி எடுத்துடுவேன் பார்த்துக்க. நான் அவங்க அக்கா என வார்னிங்கும் கொடுத்தாள்.

அக்னியின் அந்த வார்த்தையில் பாசமும் இருந்தது, அதே சமயம் ஒரு கடுமையான எச்சரிக்கையும் கலந்திருந்தது. வினய்க்கு அவள் எதைச் சொல்கிறாள் என்பது நன்றாகவே புரிந்தது.

"சரியான ராட்சசி..." என்று மனதிற்குள் நினைத்துக் கொண்டாலும், அக்னி அந்த இக்கட்டான சூழலில் தனக்கு ஒரு அரணாக நிற்பதை அவனால் மறுக்க முடியவில்லை. அவளது அந்த அதட்டல் வினய்யின் பதற்றத்தை சற்று குறைத்தது என்றே சொல்ல வேண்டும்.

இரவு நேரம் நெருங்க நெருங்க, மருத்துவமனை வளாகம் மேலும் பரபரப்பானது. ஊரிலிருந்து புறப்பட்ட அந்த 'இரண்டு வேன்' பயணிகளும் சென்னை மருத்துவமனைக்கு வந்து சேர்ந்தனர். பெரியவர்கள், உறவினர்கள் என வந்திருந்தாலும் வினயின் சித்தப்பா, அத்தை மற்றும் சிலரால் மட்டுமே வினயின் அப்பாவை பார்க்க முடிந்தது..

ஹாஸ்பிட்டல் வளாகத்தில் நுழைந்த நேரத்திலிருந்து, அண்ணா அண்ணா என தன் மருமகன் வினயுடன் பேசிக் கொண்டிருந்த தன்னுடைய மகள்களை அத்தை கவனிக்க தவறவில்லை.

"கவுன்சிலிங் போகும் போது அங்க போகணும், இங்க போகணும்னு இப்போவே பேசிட்டு இருந்தாளுங்க. மாமா இங்க ஐ.சி.யு-ல உயிருக்குப் போராடிட்டு இருக்காரு, இவளுகளுக்கு இதைப் பத்திலாம் கொஞ்சம்கூடக் கவலை இல்லை. எப்படியாவது கொஞ்சம் இவங்களைச் கண்டிச்சு வை! நீ சொன்னா கேப்பாளுக.." என்று அக்னியிடம் கடிந்து கொண்டாள் அவர்களின் அம்மா.

அம்மாவின் பேச்சில் இருந்த நியாயம் அக்னிக்குப் புரிந்தது. அப்பா இறந்த பிறகு ஒரு சிறு டூர் கூட சென்றிராதவர்கள், பல வருடங்களுக்குப் பிறகு முதல்முறையாக ஊரை விட்டு வெளியே வந்திருக்கும்போது இந்த நகரத்தைப் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆர்வம் இருப்பதும் இயல்புதான்.

ஆனால், அந்த ஆசையைத் தாண்டி அங்கே ஆழமானதொரு சிக்கல் இருந்தது. இருவரும் வினயின் மீது தீராத காதல் கொண்டவர்கள். ஒருவேளை வினய் தன் தங்கைகளில் ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுத்தால், மற்றொருவர் தன் வாழ்க்கையை மொத்தமாக அழித்துக் கொள்வார்கள் என்பது அக்னிக்கு நன்றாகவே தெரியும். கல்லூரிக் காலத்தில் தன் தோழி ஒருத்தி சொன்ன வார்த்தைகள் அவள் நினைவுக்கு வந்தன—மருத்துவம் படிக்க வரும் பலரும் முதல் வருடத்திற்குள் தங்கள் கன்னித் தன்மையை இழந்துவிடுவதாகப் பேசிக் கொண்ட அந்த யதார்த்தம் அவள் மனதில் நிழலாடியது.

"எவனோ ஒருத்தன்கிட்ட ஃபர்ஸ்ட் டைம் என்பதைவிட , அவர்களுக்கு ரொம்பப் பிடிச்ச வினய் கூடவே... ஃபர்ஸ்ட் டைம்" என்றால் என்ன தவறு என்பதாலேயே,  வினய்யிடம் வெளிப்படையாக, "ரெண்டு பேரையும் கட்டிக்க முடியாது; ஆனா வேணும்னா என்ஜாய் பண்ணிக்கங்க, எனக்குப் பிரச்சினை இல்லை" என்று சொல்லியிருந்தாள்.

அம்மாவின் எச்சரிப்புக் குரல் ஓய்ந்ததும், அக்னி தன் கண்களால் தேடித் தன் தங்கைகள் இருவரையும் அருகில் அழைத்தாள். "என் கூட கேன்டீன் வரைக்கும் வாங்களேன்" என்றவள், அவர்களை மருத்துவமனை வெளியே ஒரு ஓரத்திற்கு அழைத்துச் சென்றாள்.

அங்கிருந்து அவர்கள் கிளம்பிய நேரம், இரட்டையர்கள் முகத்தில் தெரிந்த பயம் மற்றும் ஏமாற்றத்தை, வினய் கவனிக்கத் தவறவில்லை.

அக்னி நேராக விஷயத்திற்கு வந்தாள். "உங்க பிளான் என்னடி ரெண்டு பேருக்கும்?" என்றார் கறாரான குரலில்.

அக்காவுக்குப் பயந்த இரட்டையர்கள் இருவரும் தலைகுனிந்தபடி அமைதியாக இருந்தனர். எதையும் வாய் திறந்து பேசத் துணியவில்லை.

அக்னி பெருமூச்சு விட்டாள். தான் வினய்யிடம் பேசிய அத்தனை விஷயங்களையும், எந்தவித ஒளிவுமறைவும் இன்றி தன் தங்கைகளிடம் அப்படியே வெளிப்படையாகப் பேசினாள்.

இறுதியில், "என்ஜாய் பண்ணனும்னா பண்ணிக்குங்க. பட் நோ மேரேஜ் தாட்ஸ். அதை மட்டும் யோசிச்சீங்கன்னா, அது நம்ம குடும்பத்தை மொத்தமா அழிச்சிடும்!"
என்றாள் அக்னி.

நித்யாவும் தன்யாவும் ஒருவருக்கொருவர் அதிர்ச்சியுடன் பார்த்துக் கொண்டனர். எப்போதும் தங்களை அதட்டி உருட்டும் அதே அக்கா தான், இன்று அவர்களின் இரகசிய ஆசைகளையும் உணர்வுகளையும் புரிந்து கொண்டவள் போல இவ்வளவு வெளிப்படையாகப் பேசி, அதே நேரத்தில் ஒரு விசித்திரமான சுதந்திரத்தையும் வழங்குவாள் என்று அவர்கள் கனவிலும் எதிர்பார்த்திருக்க மாட்டார்கள்.

அப்பாவின் பாலிய காலத்துக் காதலி யார் என்ற சிந்தனையில் இருந்த வினயிடம், எல்லாரையும் வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போ, காலையில வா என பணித்தார் சித்தப்பா...