[MadanaRathri]

చాలా అద్భుతమైన పాయింట్ చెప్పారు మిత్రమా! మీరు అన్నది నూటికి నూరు శాతం నిజం.
మనం ఎవరినీ ఉద్దేశపూర్వకంగా మోసం చేయకపోయినా, లేదా నష్టం చేయకపోయినా... అవతలి వ్యక్తి పడుతున్న మానసిక వేదనను, ఆ సంఘర్షణను పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేకపోవడం కూడా ఒక రకంగా పెద్ద లోపమే అవుతుంది.
అరుణ్ తన భార్యను మరోకరి చేతిలో పెట్టి కన్నుమూయాల్సి వస్తున్నప్పుడు ఆ మనసు ఎంత నలిగిపోతుందో, రవి ఆ కోణంలో ఇంకాస్త లోతుగా ఆలోచించాల్సిందే. 'ఇది స్నేహ ధర్మం, బాధ్యత' అనుకుని ముందుకు వెళ్ళిపోయారే తప్ప, ఆ సమయంలో అరుణ్ గుండెల్లో రగులుతున్న ఆవేదనను రవి పూర్తిగా గ్రహించలేకపోయాడు అనే మీ విశ్లేషణ అస్సలు తప్పుపట్టలేం.
ఇప్పుడు మనీషా పెట్టిన ఆ కండిషన్ (అరుణ్ బతికినన్ని రోజులు రవితో శారీరకంగా దూరంగా ఉండటం, ఆంక్షలు పెట్టడం) గురించి ఆలోచిస్తుంటే... రవి పాత్రపై మనం చేసిన డిబేట్ మొత్తం ఇప్పుడు మరో కోణంలోకి మారుతోంది!
అరుణ్ కోరిక మేరకు రవి ఆ పెళ్లికి అంగీకరించాడు, కానీ ఇంటా బయటా ఎలాంటి బంధాలు లేకుండా, కేవలం ఒక ఆశ్రయంలా, భార్య అన్న హోదా మాత్రమే మిగిలేలా మనీషా ఆంక్షలు పెట్టాక... ఆ పరిస్థితిలో రవి పడే మానసిక నరకం ఎంత భయంకరంగా ఉంటుందో కదా!
ఒకవైపు ప్రాణ స్నేహితుడు, మరోవైపు భార్య అన్నాక కూడా ఎమోషనల్ గానూ, ఫిజికల్ గానూ పూర్తిగా ఒంటరి అయిపోయిన ఆ స్థితిలో రవి తీసుకునే నిర్ణయాలు ఎలా ఉంటాయి?
మనీషా తన భర్త (అరుణ్) మీద ఉన్న ప్రేమతో, లేదా ఆమెలో ఉన్న గిల్ట్ (అపరాధ భావం) వల్ల ఈ కండిషన్ పెట్టి ఉండవచ్చు... కానీ ఈ ఆంక్షల మధ్య నలిగిపోతున్న రవిని చూస్తే ఇప్పుడు జాలి కలగక మానదు.
మనీషా పెట్టిన కండిషన్ అరుణ్ కి తెలిశాక... అరుణ్ే స్వయంగా రంగంలోకి దిగి, రవి ఎంత చెప్పినా వినకుండా బలవంతం చేసి మనీషాతో శారీరకంగా దగ్గర కావాలని ఆయనే స్వయంగా మంచం మీదకి పంపిస్తాడు!
ఇక్కడ అసలు విషయం ఏంటంటే: అరుణ్ బలవంతం చేసి ఆ పరిస్థితిని క్రియేట్ చేసేవరకు, రవి మనసులో మనీషా మీద అలాంటి ఇంటెన్షన్స్ ఏమాత్రం లేవు. ఒక మనిషిగా రవికి కొన్ని సహజమైన కోరికలు ఉండటం తప్పు కాదు, పైగా అరుణ్ స్వయంగా బలవంతం చేయడం వల్లే ఆ క్షణంలో రవిలో ఆ ఫీలింగ్స్, ఆ ఆలోచనలు మొదలయ్యాయి తప్ప... రవి స్వతహాగా కోరుకుని తెచ్చుకున్నవి కావు!
మరి అలాంటప్పుడు, అరుణ్ తన చావు తర్వాత తన భార్య, పిల్లలు బాగుండాలనే స్వార్థంతో... స్వయంగా తానే దగ్గరుండి ఆ బంధాన్ని బలవంతంగా నడిపించినప్పుడు, దానికి కారణమైన రవిని ఎలా తప్పుపట్టగలం మిత్రమా?
అరుణ్ తన స్వార్థం కోసం తీసుకున్న ఆ నిర్ణయాలే ఈ సమస్యలన్నింటికీ మూలం. కాబట్టి ఈ విషయంలో రవిని దోషిగా నిలబెట్టడం కరెక్ట్ కాదు. అన్నీ తెలిసినా అరుణ్ ఆ తప్పు చేయించాడు, రవి కేవలం పరిస్థితుల ప్రవాహంలో అలా కొట్టుకుపోయాడంతే!
ఒక పాత్రను కేవలం పైపైన కాకుండా, దాని సైకలాజికల్ డెప్త్ లోకి వెళ్లి మీరు రాస్తున్న తీరు నిజంగా గ్రేట్ మిత్రమా!

ఇక మీదట నడిచే కథలో అరుణ్ ఆవేదనకు, రవి తీసుకునే నిర్ణయాలకు మధ్య జరిగే సంఘర్షణను చూడటానికి మా అందరికీ చాలా ఆసక్తిగా ఉంది. ఇలాంటి ఆలోచనాత్మకమైన చర్చలతో కథను మరింత రంజింపజేస్తున్నందుకు థాంక్స్ మిత్రమా

మిత్రమా   మీరు రవి కోణంలో ఆలోచించి చెప్పిన ప్రతి పాయింట్ అర్థమైంది. రవి కూడా ఎన్నో మానసిక సంఘర్షణలు ఎదుర్కొంటున్నాడని, అతని పరిస్థితి కూడా అంత సులభం కాదని నేను ఒప్పుకుంటాను. కానీ ఇక్కడ మనం ఒక్కసారి అరుణ్ మనసులోకి వెళ్లి కూడా ఆలోచించాలి కదా మిత్రమా!

అసలు నిజమైన స్నేహం అంటే ఏమిటి? మన ప్రాణ స్నేహితుడు మనల్ని నమ్మి తన జీవితంలోనే అత్యంత విలువైన బంధాన్ని మన చేతుల్లో పెట్టినప్పుడు, ఆ నమ్మకాన్ని కాపాడటం కూడా స్నేహధర్మంలో భాగం కాదా?

అరుణ్ తన భార్యను రవికి అప్పగించాడంటే, రవి తన భార్యను పెళ్లి చేసుకోవాలని మాత్రమే కాదు… తన తర్వాత కూడా ఆమెకు అండగా ఉండాలని, తన కుటుంబం విచ్ఛిన్నం కాకూడదని ఆశపడ్డాడు. ఆ నిర్ణయం వెనుక అరుణ్‌కు స్వార్థం ఉండొచ్చు, తన కుటుంబ భవిష్యత్తుపై ఆందోళన ఉండొచ్చు. కానీ అదే సమయంలో రవిపై అతనికి ఉన్న నమ్మకం, ప్రేమ కూడా ఉన్నాయి కదా!

ఇప్పుడు రవి పరిస్థితిని మాత్రమే చూసి అతన్ని సమర్థిస్తే, అరుణ్ భావాలకు విలువ ఎక్కడ ఇస్తాం మిత్రమా? రవి పడుతున్న బాధ నిజమే కావచ్చు. కానీ తనను ప్రాణానికి ప్రాణంగా నమ్మిన స్నేహితుడి మనసులో ఏమి జరుగుతుందో, అతను ఎంతటి వేదనను అనుభవిస్తున్నాడో రవి ఆలోచించాల్సిన అవసరం లేదా?

నా ఉద్దేశంలో రవి చేసిన తప్పు మనీషాను పెళ్లి చేసుకోవడం కాదు… అరుణ్ తనను నమ్మి అప్పగించిన బంధం వెనుక ఉన్న భావాలను, తన స్నేహితుడి మనసును పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేకపోవడం.

అరుణ్ స్వయంగా రవిని బలవంతం చేశాడని మీరు అంటున్నారు. సరే, ఆ విషయంలో రవిని పూర్తిగా తప్పుపట్టలేం. కానీ అరుణ్ బలవంతం చేశాడని చెప్పి, రవి మనసులోని భావాల వల్ల అరుణ్‌కు కలిగే బాధను పూర్తిగా పక్కన పెట్టలేం కదా!

ఇక్కడ నేను అడిగే ప్రశ్న ఒక్కటే మిత్రమా…

అరుణ్ రవిని నమ్మి తన భార్య బాధ్యతను అప్పగించాడు. కానీ రవి మనసులో మనీషాపై ప్రేమ పెరిగితే, ఆ విషయం అరుణ్‌కు ఎంతటి మానసిక వేదన కలిగిస్తుందో ఆలోచించాడా?

రవి అరుణ్‌ను ఉద్దేశపూర్వకంగా మోసం చేయాలని అనుకోకపోయినా, తన స్నేహితుడి భావాలను అర్థం చేసుకోలేకపోవడం వల్ల ఆ నమ్మకానికి గాయం చేయలేదా? నా దృష్టిలో ఇక్కడ అరుణ్‌ను మాత్రమే స్వార్థపరుడిగా చూడలేం. రవి పరిస్థితిని అర్థం చేసుకోవడంతోపాటు, అరుణ్ మనసులోని బాధను కూడా అర్థం చేసుకోవాలి.

ఎందుకంటే మిత్రమా… ఒక స్నేహితుడి బాధ్యతను స్వీకరించడం ఒక ఎత్తయితే, ఆ స్నేహితుడి మనసును గాయపరచకుండా ఆ బాధ్యతను నిర్వర్తించడం మరో ఎత్తు.

రవి పరిస్థితి పట్ల నాకు సానుభూతి లేదని కాదు. కానీ అరుణ్ తన ప్రాణ స్నేహితుడిని నమ్మినప్పుడు, ఆ నమ్మకానికి ఉన్న విలువను కూడా మనం మర్చిపోకూడదనేదే నా అభిప్రాయం. 

ఇదే మన మధ్య ఉన్న అసలైన డిబేట్ మిత్రమా!  మీరు రవి వైపు నుంచి ఆలోచిస్తున్నారు… నేను అరుణ్ మనసులోని బాధను కూడా చూడమంటున్నాను. చివరికి ఎవరి వాదన సరైనదో పాఠకులే నిర్ణయించాలి!