[Doller]

మిత్రమా   మీరు చెప్పిన కోణం కూడా బాగుంది. నిజమే, ఈ ముగ్గురిలో ఎవరూ కావాలని ఎవరినీ మోసం చేయాలని అనుకోకపోవచ్చు. కానీ నేను రవి తప్పు అంటున్నది అతను మనీషాను పెళ్లి చేసుకున్నందుకు కాదు, అరుణ్ ప్రతిపాదనను అంగీకరించినందుకు కూడా కాదు.
రవి చేసిన తప్పు ఏంటంటే, తన ప్రాణ స్నేహితుడు అరుణ్ మనసులో ఎలాంటి బాధ కలుగుతుందో, తన పరిస్థితిలో అరుణ్ ఎంత మానసిక సంఘర్షణకు గురవుతాడో పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేకపోవడం.
అరుణ్ తన చివరి రోజుల్లో తన భార్యను, కుటుంబాన్ని రవి చేతుల్లో పెట్టాలని అనుకున్నాడు. ఆ నిర్ణయం వెనుక స్వార్థం ఉన్నా, తన భార్యను కోల్పోతున్నాననే బాధ, తన తర్వాత ఆమె జీవితం ఏమవుతుందనే భయం కూడా ఉన్నాయి. అలాంటి సమయంలో రవి అరుణ్ భావాలను, అతని మనసులోని బాధను మరింత లోతుగా అర్థం చేసుకోవాల్సింది.
అందుకే నా ఉద్దేశంలో రవి తప్పు మనీషాను పెళ్లి చేసుకోవడం కాదు మిత్రమా… అరుణ్ తనను ఎంతగా నమ్ముతున్నాడు, తన భార్య విషయంలో ఎంత సున్నితమైన పరిస్థితిలో ఉన్నాడు అనే విషయాన్ని పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేకపోవడమే.
అయితే రవి కావాలని అరుణ్‌ను బాధపెట్టాలని అనుకోలేదనే మీ మాటతో నేను ఏకీభవిస్తాను. కానీ మనం ఎవరినైనా ఉద్దేశపూర్వకంగా బాధపెట్టకపోయినా, మన నిర్ణయాల వల్ల వాళ్లు ఎంత మానసిక వేదన అనుభవిస్తారో ఆలోచించాల్సిన బాధ్యత మనకు ఉంటుంది కదా!
అందుకే రవిని పూర్తిగా తప్పు పట్టడం నా ఉద్దేశం కాదు. అతని పరిస్థితిని అర్థం చేసుకుంటూనే, అరుణ్ మనసులోని బాధను కూడా అతను అర్థం చేసుకోవాల్సిందని నా అభిప్రాయం. 

చాలా అద్భుతమైన పాయింట్ చెప్పారు మిత్రమా! మీరు అన్నది నూటికి నూరు శాతం నిజం.
మనం ఎవరినీ ఉద్దేశపూర్వకంగా మోసం చేయకపోయినా, లేదా నష్టం చేయకపోయినా... అవతలి వ్యక్తి పడుతున్న మానసిక వేదనను, ఆ సంఘర్షణను పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేకపోవడం కూడా ఒక రకంగా పెద్ద లోపమే అవుతుంది.
అరుణ్ తన భార్యను మరోకరి చేతిలో పెట్టి కన్నుమూయాల్సి వస్తున్నప్పుడు ఆ మనసు ఎంత నలిగిపోతుందో, రవి ఆ కోణంలో ఇంకాస్త లోతుగా ఆలోచించాల్సిందే. 'ఇది స్నేహ ధర్మం, బాధ్యత' అనుకుని ముందుకు వెళ్ళిపోయారే తప్ప, ఆ సమయంలో అరుణ్ గుండెల్లో రగులుతున్న ఆవేదనను రవి పూర్తిగా గ్రహించలేకపోయాడు అనే మీ విశ్లేషణ అస్సలు తప్పుపట్టలేం.
ఇప్పుడు మనీషా పెట్టిన ఆ కండిషన్ (అరుణ్ బతికినన్ని రోజులు రవితో శారీరకంగా దూరంగా ఉండటం, ఆంక్షలు పెట్టడం) గురించి ఆలోచిస్తుంటే... రవి పాత్రపై మనం చేసిన డిబేట్ మొత్తం ఇప్పుడు మరో కోణంలోకి మారుతోంది!
అరుణ్ కోరిక మేరకు రవి ఆ పెళ్లికి అంగీకరించాడు, కానీ ఇంటా బయటా ఎలాంటి బంధాలు లేకుండా, కేవలం ఒక ఆశ్రయంలా, భార్య అన్న హోదా మాత్రమే మిగిలేలా మనీషా ఆంక్షలు పెట్టాక... ఆ పరిస్థితిలో రవి పడే మానసిక నరకం ఎంత భయంకరంగా ఉంటుందో కదా!
ఒకవైపు ప్రాణ స్నేహితుడు, మరోవైపు భార్య అన్నాక కూడా ఎమోషనల్ గానూ, ఫిజికల్ గానూ పూర్తిగా ఒంటరి అయిపోయిన ఆ స్థితిలో రవి తీసుకునే నిర్ణయాలు ఎలా ఉంటాయి?
మనీషా తన భర్త (అరుణ్) మీద ఉన్న ప్రేమతో, లేదా ఆమెలో ఉన్న గిల్ట్ (అపరాధ భావం) వల్ల ఈ కండిషన్ పెట్టి ఉండవచ్చు... కానీ ఈ ఆంక్షల మధ్య నలిగిపోతున్న రవిని చూస్తే ఇప్పుడు జాలి కలగక మానదు.
మనీషా పెట్టిన కండిషన్ అరుణ్ కి తెలిశాక... అరుణ్ే స్వయంగా రంగంలోకి దిగి, రవి ఎంత చెప్పినా వినకుండా బలవంతం చేసి మనీషాతో శారీరకంగా దగ్గర కావాలని ఆయనే స్వయంగా మంచం మీదకి పంపిస్తాడు!
ఇక్కడ అసలు విషయం ఏంటంటే: అరుణ్ బలవంతం చేసి ఆ పరిస్థితిని క్రియేట్ చేసేవరకు, రవి మనసులో మనీషా మీద అలాంటి ఇంటెన్షన్స్ ఏమాత్రం లేవు. ఒక మనిషిగా రవికి కొన్ని సహజమైన కోరికలు ఉండటం తప్పు కాదు, పైగా అరుణ్ స్వయంగా బలవంతం చేయడం వల్లే ఆ క్షణంలో రవిలో ఆ ఫీలింగ్స్, ఆ ఆలోచనలు మొదలయ్యాయి తప్ప... రవి స్వతహాగా కోరుకుని తెచ్చుకున్నవి కావు!
మరి అలాంటప్పుడు, అరుణ్ తన చావు తర్వాత తన భార్య, పిల్లలు బాగుండాలనే స్వార్థంతో... స్వయంగా తానే దగ్గరుండి ఆ బంధాన్ని బలవంతంగా నడిపించినప్పుడు, దానికి కారణమైన రవిని ఎలా తప్పుపట్టగలం మిత్రమా?
అరుణ్ తన స్వార్థం కోసం తీసుకున్న ఆ నిర్ణయాలే ఈ సమస్యలన్నింటికీ మూలం. కాబట్టి ఈ విషయంలో రవిని దోషిగా నిలబెట్టడం కరెక్ట్ కాదు. అన్నీ తెలిసినా అరుణ్ ఆ తప్పు చేయించాడు, రవి కేవలం పరిస్థితుల ప్రవాహంలో అలా కొట్టుకుపోయాడంతే!
ఒక పాత్రను కేవలం పైపైన కాకుండా, దాని సైకలాజికల్ డెప్త్ లోకి వెళ్లి మీరు రాస్తున్న తీరు నిజంగా గ్రేట్ మిత్రమా!

ఇక మీదట నడిచే కథలో అరుణ్ ఆవేదనకు, రవి తీసుకునే నిర్ణయాలకు మధ్య జరిగే సంఘర్షణను చూడటానికి మా అందరికీ చాలా ఆసక్తిగా ఉంది. ఇలాంటి ఆలోచనాత్మకమైన చర్చలతో కథను మరింత రంజింపజేస్తున్నందుకు థాంక్స్ మిత్రమా