[jayjay_Tales]

பாகம் - 12

கட்டவிழந்த உண்மை
கண்களில் கட்டப்பட்டிருந்த கருப்புத் துணியின் இறுக்கமும், உச்சக்கட்ட சுகத்தின் மயக்கமும் சுதாவையும் லதாவையும் எங்கோ ஒரு மாய உலகத்திற்கு அழைத்துச் சென்றிருந்தன. தங்கள் உடலைத் தீண்டிக் கொண்டிருப்பது தங்களின் புதுப் புருஷர்கள்தான் என்ற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையில், இருவரும் தங்களை முழுமையாக அந்தத் தீண்டலில் தொலைத்திருந்தனர்.

ஆனால், விநாடிகளுக்கு விநாடி வேகம் அதிகரித்தபோது, சுதாவிற்குள் ஏதோ ஒரு விவரிக்க முடியாத சந்தேகம் லேசாகத் தலைதூக்கியது. அதுநாள் வரையிலும் வினோத்திடம் அனுபவித்தபோது கிடைத்த தொடுகையின் விதம், வினோத்தின் உடம்பு வியர்வை வாசம், மூச்சுக்காற்றின் விதம் போன்றவையில் இருந்து இன்றைய ஓலாட்டம் வித்தியாசமாக இருந்தது அவளுக்கு சந்தேகத்தை அதிகரித்தது.

இது கண்கட்டி வித்தையால் ஏற்படும் மாற்றமா இல்லை வேறேதுமா எனும் சந்தேகம் தலைக்கு ஏற , கண்கள் கட்டப்பட்டிருந்த அந்தத் துணியை அப்படியே பிடித்துத் தன் தலையிலிருந்து விலக்கி வீசினாள் சுதா!

அதுவரை கட்டப்பட்டு இருளில் இருந்த கண்களுக்கு மங்கலான விளக்கு வெளிச்சம் கூட கூசியது, கண்கள் படபடக்க அவளுக்கு மேலே அமர்ந்து அவளை ஆவேசமாக அனுபவித்துக்கொண்டிருந்த அந்த முகத்தைப் பார்த்ததும், சுதாவின் இதயம் ஒரு வினாடி நின்றுவிட்டது போல் அதிர்ந்தது.

அங்கு சுதாவை ஓத்துக்கொண்டிருந்தது புது புருசனான வினோத் அல்ல! அவளது சொந்த இரத்தமான, அவளது மகன் கார்த்திக்!

"கா... கார்த்திக்?!"

சுதாவின் தொண்டையிலிருந்து வெளிவந்த அந்த அலறல், அறை முழுவதும் ஒரு மரண பீதியைப் போல எதிரொலித்தது. 

சுதாவின் அலறலை கேட்டு, அருகில் படுத்திருந்த லதாவும் தன் கண்ணில் கட்டப்பட்டிருந்த blindfold துணியை கழட்டிவிட்டு திரும்பி பார்த்தாள். தன் புது புருஷனான கார்த்திக் சுதாவின் மீது படர்ந்திருக்க, அப்போ என்னை ஓத்துக்கிட்டு இருக்கிறது யாரு?? என சுகத்தின் மயக்கத்தில் இருந்தவள் திரும்பி, தனக்கு மேலே ஆக்ரோஷமாக இயங்கிக்கொண்டிருந்தவனின் முகத்தைப் பார்த்தாள்.

லதாவிற்கும் அதே பேரதிர்ச்சி! லதாவிற்கு மேலே இருந்தது அவளது சொந்த மகனான வினோத்!

"வினோத்... நீ... நீயா?!" லதா அதிர்ச்சியில் மூச்சுத் திணறினாள். 



கண்கள் கட்டப்பட்டிருந்த போது, தங்களை ஆட்கொண்டது வேறு யாருமல்ல... தங்களை ஈன்றெடுத்த, தாங்கள் சீராட்டி வளர்த்த சொந்த மகன்கள்தான் என்ற பேருண்மை அம்மாக்கள் இருவரின் இதயத்தை ஈட்டியாய்க் கிழித்தது.

சுதா தன் கைகளால் முகத்தை மூடிக்கொண்டு, வெறி பிடித்தவள் போல் பின்னோக்கி நகர்ந்தாள். அவளது கண்கள் கலங்கி வழிந்தன; உதடுகள் மரத்துப் போயிருந்தன.

"கார்த்திக்... நீ... என் சொந்த மகன்டா! இது என்ன கோரம்... என்ன பாவம் இது?" என்று சுதா கதறி அழுதபடி படுக்கை விரிப்பால் தன் உடலை மறைக்க முயன்றாள்.

அதேபோல், லதாவும் "வினோத்... உனக்கு என்னடா புத்தி பேதலிச்சுப் போச்சா? என் பெத்த பிள்ளையே.. அம்மாவ.. ஐயோ, என்னை இந்தக் நிலைக்கு ஆளாக்கிட்டீங்களேடா!" என்று தன் தலையில் அடித்துக்கொண்டு அலறினாள்.

ஆனால், காமத்தின் உச்சக் கட்டத்தை நெருங்க இன்னும் சில நொடி சொருகல்களே பாக்கி என்ற நிலையில் இருந்த  வினோத்தின் ரத்த ஓட்டத்திலோ, பயத்திற்கு இடமில்லை. 

"நடப்பது நடக்கட்டும்... இன்னும் கொஞ்சம்டா.. இழுத்து பிடிச்சி சொருகிடு..!" என வினோத்தின் உள்ளே இருந்த காம மிருகம் வெறி ஏற்றியது. 

வினோத் லதாவின் அதிர்ச்சியைக் காதில்கூட வாங்கவில்லை. உண்மையை எதிர்கொள்ளும் தைரியமின்றி, கண்களை இறுக மூடிக்கொண்டு, தன் கடைசி இலக்கை அடைய அம்மாவின் கூதிக்குள் சுன்னியை சொருகி முரட்டுத்தனமாக தொடர்ந்து இயங்கினான்.

"வினோத்... நிறுத்து... நான்... நான் உன் அம்மாடா... என்ன பண்ற நீ..." என்று லதா தன் மனதை தைரியப்படுத்தி, கையால் அவனது மார்பைப் பிடித்துத் தள்ள முயன்றாள். அவளது குரலில் தாயின் ஆத்திரமும் பதற்றமும் எதிரொலித்தன.

ஆனால், வினோத்தின் முரட்டுப் பிடியும், அவனது உடலின் அதீத வெப்பமும் லதாவின் அந்தச் சொற்பமான எதிர்ப்பை நொடியில் சுக்குநூறாக உடைத்தன.  தடையற்ற அந்த இன்பத்தின் அடிமைப்பட்ட நரம்புகள் அவளது மூளையின் எச்சரிக்கையைக் கைகழுவி விட்டு, உடல் அவனுக்கு முழுமையாக ஈடுகொடுத்து இழைந்து, அந்த சுகம் அவளைச் சம்ஹாரம் செய்ய, லதா அதிர்ச்சியிலும் உச்சக்கட்டக் கிளர்ச்சியிலும் கண்மூடித் துடித்தாள்.

வினோத்தின் வெறிபிடித்த முரட்டு ஓழாட்டத்தை அருகில் பார்த்துக் கொண்டிருந்த கார்த்திக்குக்கு ஒருவித குரூரமான, குருட்டுத் தைரியம் வந்து, அவனது மூளையைச் சூடாக்கியது.

கார்த்திக் திரும்பி தன் அம்மா சுதாவை பார்த்தான். அவள் அதிர்ச்சியில் உறைந்துபோய் வினோத்தின் காம வெறியாட்டத்தையும் லதாவின் கையாலாகாத நிலையையும் வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

"அம்மா... என்னை மன்னிச்சிடும்மா..!" என்று தன் தாய் சுதாவின் கண்களைப் பார்த்து, வெறித்தனமாக முழங்கியபடியே  கார்த்திக் எந்தவிதத் தயக்கமும் இன்றி தன் தாயின் உடலை மீண்டும் அதிரடியாக ஆக்கிரமித்தான்.

" ஏய்.. கார்த்திக்.. வேண்டாம்.. நான் உன் அம்மாடா.. விடுடா.. " என சுதாவின் உதடுகள் அதிர்ச்சியால் நடுங்கின. 

கார்த்திக் சுதாவின் வார்த்தைகளை காதிலேயே வாங்காமல் இயந்திரம் போல அம்மாவின் கூதிக்குள் தன் சுன்னியில் சொருகல்களை மிக வேகமாகவும் முரட்டுத்தனமாகவும் நிகழ்த்தினான்.

கார்த்திக்கின் அந்த முரட்டுத் தீண்டல் அவளது பெண்மையைத் தாக்கிய வினாடியில், அவள் உடலும் மனமும் அந்த விபரீதத் தீயில் முற்றிலுமாகக் கருகின. அவளது அலறல்  தொண்டைக்குள் அடங்கியது.  தன் மகனின் ஆக்கிரமிப்பைத் தடுத்து நிறுத்த வேண்டியவள், அவனது அதிரடி இயக்கத்தில் தன் கண்களைச் சொருகி, "கார்த்திக்... ஆஆஹ்...இதென்ன கொடுமை கடவுளே..." என்று சுகத்தில் துடிதுடித்துக் கிடந்தாள். 



ஒருபக்கம் வினோத் தன் அம்மா லதாவின் கூதிக்குள் முரட்டு சொருகல்கள் சொருகி ஓத்துக்கொண்டிருக்க, மறுபக்கம் கார்த்திக் தன் அம்மா சுதாவின் கூதிக்குள் குத்தாட்டம் போட்டுக்கொண்டிருந்தான். மகன்கள் இருவரும் அம்மாக்களின் முலைகள் குலுங்க குலுங்க ஓத்துக்கொண்டிருக்க, இரண்டு அம்மாக்களும் தன்னை ஓத்துக்கொண்டிருப்பது தான் பெற்ற மகன் என உள்மனதுக்குள் குமுறினாலும் அவர்களின் உடலில் இரசாயன மாற்றத்தினால் அன்னிச்சையாக அவர்களின் ஓழாட்டத்திற்கு ஒத்துழைத்து கொண்டிருந்தார்கள். 

காமவெறியில் இயங்கிய கார்த்திக் அம்மா சுதாவின் கூதிக்குள் சுன்னி வெடித்து விந்து தண்ணியை வடித்து அவள்மீது சாய்ந்த அடுத்த சில நொடிகளில், வினோத்தும் தன் தாயான லதாவின் ஆழத்திற்குள் தன் உச்சக்கட்ட விந்தைப் பாய்ச்சி கதறினான். இரு இளைஞர்களும் தங்கள் சொந்தத் தாய்மார்களின் உடல்களுக்குள்ளேயே தங்களின் காமத் தாகத்தைத் தீர்த்து, ஒரு அமானுஷ்யமான, எல்லை மீறிய இன்பப் பேரலைக்குள் வீழ்ந்தனர். 


அந்த அறையில்... எல்லாமே ஸ்தம்பித்தது. அந்தக் காட்டேஜ் அறையின் குளிர்காற்றும் நடுங்கச் செய்ய, அங்கே உறைந்துபோன மௌனத்தை அந்தத் தாய்மார்களின் நடுங்கும் மூச்சுக்காற்று மட்டுமே உடைத்தது.

அந்த அறையில் இப்போது காமத்தின் சூடு முற்றிலும் மறைந்து, ஒரு மரண பயமும், தர்மசங்கடமும், மீள முடியாத குற்ற உணர்ச்சியும் பிரதானமாக நின்றன. தாய்மார்கள் இருவரும் தாங்கள் செய்த பாவத்த நினைத்து நடுங்கினர். ஆனால், கார்த்திக்கும் வினோத்தும் எந்தவிதப் பயமும் குற்ற உணர்ச்சியுமின்றி, ஒருவித பைத்தியக்காரத் தனமான அமைதியோடு அவர்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.

சுதா தன் முகத்தில் கைகளை மூடிக்கொண்டு சத்தமில்லாமல் கதறி அழுதாள். "கார்த்திக்... என்னடா காரியம் பண்ணிட்ட? பெத்த தாயோட... கடவுளே!" என்று உடலெல்லாம் நடுங்கப் புலம்பினாள்.

லதாவும் அதே அதிர்ச்சியில், "வினோத்... உன்னை என் கையால தூக்கி வளர்த்தேனேடா... எனக்கு இந்த துரோகத்தை பண்ணிட்டியே..." என்று கண்ணீர் விட்டு அழுதாள்.

காம வெறியில் தடையின்றி இயங்கிய மகன்-களின் வக்ர மனசு, இப்போது அடுத்தகட்ட உளவியல் தாக்குதலைத் தொடங்கியது.

"அம்மா... இப்போ என்ன தப்பு நடந்துடுச்சு?" கார்த்திக்கின் குரல் மிகவும் அமைதியாகவும், அதே சமயம் கூர்மையாகவும் அந்த அறையில் ஒலித்தது. "கண்கள் கட்டப்பட்டிருந்தபோது நான் உன்னைத் தொட்டப்போ... என் விரல்கள் உன் உடலை வருடியப்போ... உன் உடம்பு சிலிர்த்தது உண்மைதானே? நீ அடைந்த அந்த உச்சக்கட்ட சுகம் பொய் இல்லையே?" என கார்த்திக் அடிமனது விசியத்தில் கை வைத்தபோது, சுதா அதிர்ந்து போய் அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தாள்.

கார்த்திக் தொடர்ந்தான், "நான் வேற யாரோனு நினைச்சு நீ அனுபவிச்ச அதே சுகம்தான், உன்னை ஓக்குறது உன் மகன் தான்னு தெரிஞ்சும் உனக்குக் கிடைச்சது. இப்போ மட்டும் என்ன கெட்டுப் போச்சு?" என்ற போது சுதாவிடம் பதில் பேச வார்த்தையின்றி தலை குனிந்தாள். 

மறுபுறம், வினோத்தும் தன் தாயான லதாவிடம் அதே வக்ரமான குரலில் பேசினான். " அம்மா.. உங்களை ஆக்கிரமிச்சது உங்க சொந்த மகன்னு தெரிஞ்ச பிறகும், உங்க உடம்பு எங்க இயக்கத்துக்கு ஈடுகொடுத்து உச்சத்தை அடையலையா? அப்போவே உங்க மனசுக்குள்ள இருந்த அம்மா மகன் உறவுங்கிற கன்றாவி எல்லாம் அழிஞ்சு போச்சு! "

தங்கள் மகன்கள் செய்தது மாபெரும் பாவம் என்ற உணர்வு ஒருபுறம் இருந்தாலும், சில நிமிடங்களுக்கு முன்பு வரை தன் சொந்த மகனின் தீண்டலில் தாங்கள் அடைந்த அந்தத் தடையற்ற, எல்லை மீறிய இன்பம் அவர்களின் ரத்த நாளங்களில் இன்னும் ஓடிக்கொண்டிருந்ததை அம்மாக்களால் மறுக்க முடியவில்லை. 

 "அம்மா... உன்னை சந்தோசப்படுத்தி பார்க்கனும்னு முதல்ல ஆசைப்பட்டேன்.. என் நண்பன் மூலமா அது நடந்துடுச்சி.. அதுக்கப்புறம் உன் உடம்பையும் முனகலையும் பார்த்தப்போ உன்னை அனுபவிக்கனும்னு ஆசைப்பட்டேன்.. இப்ப அதுவும் நடந்துடுச்சி.. இனிமே நீ செத்துப்போனாலும் சரி.. இல்லை என்னை சாகடிச்சாலும் சரி.. நிம்மதியா செத்துப்போக தயார்.. என்னோட வாழ் நாள் கனவு நிறைவேறிடுச்சி.. இனி நான் நிம்மதியா சாவேன்.. " என்ற வினோத்தை லதா அதிர்ச்சியில் உறைந்து பார்த்தாள்

மகன்களின் அந்த 'இனி செத்தாலும் நிம்மதியா சாவேன்..' எனும் பேச்சு, அந்தத் தாய்மார்களின் மனசை சுக்குநூறாக உடைத்துத் நொறுக்கியது.

சுதாவின் உடல் நடுங்குவது நின்று, கார்த்திக்கின் முகத்தை உற்று நோக்கினாள். அந்த இருபது வயது இளைஞனின் கண்களில் இருந்த காம வெறியும், தன் மீதான முடங்காத காதலும் அவளது எதிர்ப்பைக் கரைத்தன.

"இதெல்லாம் தப்பு டா..? இந்த உலகம் என்ன சொல்லும்?" என லதா தன் கடைசி ஆயுதமாக சமூக கட்டுப்பாடை கையில் எடுத்தாள். 

" இங்க பாரும்மா.. விதவையா இருந்த உங்களை இந்தச் சமூகம் எப்படி நடத்துச்சுன்னு உங்களுக்குத் தெரியாதா? உங்களுக்கு ஒரு நல்ல வாழ்க்கையைக் கொடுத்து, உடம்புக்கும் மனசுக்கும் சந்தோஷத்தைக் கொடுத்தது நாங்கதான். நண்பனோட அம்மாவைக் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டப்பவே நாம இந்தச் சமூகத்தின் எல்லா விதிகளையும் உடைச்சுட்டோம்! இனிமே.. நம்ம நாலு பேர்தான் உலகம்.. சமூகம்.. எல்லாம்.." என்று வினோத் அவளை மெல்லத் தன் மார்போடு அணைத்துக் கொண்டான்.

அதே கணத்தில், சுதாவும் தன் கண்ணீரைத் துடைத்துவிட்டு, கார்த்திக்கின் பலமான கரங்களுக்குள் தன்னை முழுமையாக ஒப்படைத்தாள். 

கார்த்திக், சுதா, வினோத், லதா என நால்வரும் ஒன்றாக இணைந்து அணைத்து தங்களின் ஒற்றுமையையும் ஒப்புதலையும் நிறுவினார்கள். 

சமூகத்தின் அனைத்து எல்லைகளும், மதமும், ஒழுக்கமும் தகர்க்கப்பட்டு, தாய்-மகன் என்ற புனித பந்தமும் காமம் என்ற நெருப்பில் ஒன்றோடு ஒன்று கலந்து உருமாறிய அந்த விபரீத உலகத்தில், அந்த நான்கு உயிர்களும் மீள முடியாத ஒரு புதிய, இருண்ட உலகத்திற்குள் முழுமையாக நுழைந்தன.

தொடரும்... 
(இனி தான் ஆட்டமே ஆரம்பிக்குது.. )