Incest அரவணைப்பு

[meenafan]

அன்று மாலை ஆஃபீஸ் விட்டு வரும்போது செம பசி. மணி 8. 
 
டிவி பார்த்துக்கொண்டு இருந்த 2 குட்டிகளும் எழுந்து அட்டென்சன் பொசிஷனில் நின்றன.
 
"வா தினா" அம்மா சாயம் போய் என்ன கலர் என்று கண்டுபிடிக்க முடியாத புடவையில்.
 
காலையில் டிபன் வாங்கிக்கொடுத்து, வீட்டிற்கு டாக்சியில் அழைத்து வந்து விட்டுவிட்டு, 2 கிலோ சிக்கென் & 2 பால் பாக்கெட்டுகள் வாங்கி கொடுத்துவிட்டு ஆஃபீஸ் போய் விட்டேன். முந்தய தினமே மளிகை & காய்கறிகள் வாங்கி வைத்திருந்தேன்.
 
"காபி போடவா தினா"
 
"வேண்டாம். பசிக்குது. என்ன சாப்பாடு".
 
"சிக்கன் குழம்பும் வறுவலும் பண்ணிட்டேன். சாதமும் சூடா இருக்கு"
 
"இரு. freshup ஆகிட்டு வரேன்"
 
அம்மா புரியாமல் விழிக்க... அவள் கன்னத்தை கிள்ளி "குளிச்சிட்டு வரேன். பட்டிக்காடு" என்று சொல்லிவிட்டு ரூமிற்குள் போனேன். ரூமில் கொடி கட்டி இருந்தது. ஒரு இத்துப்போன புடவை, தொட்டால் கிழிந்துவிடும் ஜாக்கெட், இது என்ன டீ வடிகட்டியா.... ஓ! பிளாட்பார கடையில் வாங்கி அம்மா உடுத்தி போட்ட பிரா, யாரும் சொல்லாமே கிராமத்திரமாக அடையாளம் காட்டிக்கொள்ளும் இரண்டு செட் சுடிதார்கள்.....
 
என் சட்டையை அதே கொடியில் போட்டுவிட்டு, பேண்ட்டை ஹாங்கரில் மாட்டினேன். துண்டை கட்டிக்கொண்டு ஜட்டி பனியனையும் கொடியில் போடும்போது தான் ஞாபகம் வந்தது..... இந்த வாரம் வாஷிங் மெஷின் வாங்கணும்.
 
குளித்து ஷார்ட்ஸ் போட்டுக்கொண்டு வந்தேன்.  
 
"சாப்பாடு போடவா தினா"
 
"இரு" ஏனோ 'அம்மா' என்ற சொல்லை தவிர்த்தே வந்தேன். சொல்ல வரவில்லை, தோன்றவில்லை.
 
"இதுங்க சாப்பிட்டிச்சிங்களா" தலையை துவட்டியபடியே கேட்டேன்.
 
"இன்னும் இல்ல. நீ சாப்பிட்ட பின்னாடி சாப்பிடுங்க"
 
"எல்லோரும் சேர்ந்தே சாப்பிடுவோம். மதியம் என்ன செஞ்சே"
 
"தக்காளி குழம்பாட்டம் வெச்சேன்"
 
"சிக்கன் செய்யலை?"
 
"நீ சாயந்திரம் தானே வருவேன்னு சொன்னே. அதான் இப்போ செஞ்சேன்"
 
அம்மாவை முறைத்தேன். "பாவம் இதுகளுக்கு தானே வாங்கினேன். (இருவர் பக்கம் திரும்பி).... குட்டிகளா இங்க வாங்க"
 
இரண்டும் சற்றே மிரண்டபடி வந்தன.
 
"என்ன செல்லங்களா அப்படி பார்க்குறீங்க? நான் யாரு?"
 
"அண்ணா" ஒன்றன் பின் ஒன்றாக சொல்லின.
 
இருவரையும் இழுத்து அணைத்துக் கொண்டேன். "இனிமே உங்களுக்கு நான் தான் எல்லாம். இப்படி பயப்பட கூடாது". யாரை நான் அருவருப்பாக நினைத்தேனோ அந்த பெண்களின் நிலை என் மனதை மாற்றிவிட்டது. நல்ல அழகான அம்சமான பிள்ளைகள். வறுமையின் காரணமாக சத்துக்குறைவு. சன்னமாக இருந்தன இரண்டும்.
 
அம்மா கண்களில் நீர் வழிந்தது. அவளைப்பார்த்து புன்னகைத்து தலையசைத்தேன். அவளும் வந்து என்னை கட்டிக்கொண்டாள். பெண்களின் சராசரி உயரத்தை விட சற்று கூடுதல் உயரம் அம்மாவிற்கு. 5'6" இருப்பாள். பாட்டி, சித்திகள் எல்லோருமே இதே உயரம் இருப்பார்கள்.
 
ஆனால், இரண்டு பெண்களும் 5'1" தான் இருக்கும். ஒவ்வொருத்தியும் 30-35 கிலோ தான் இருப்பார்கள் போல. 
 
"அண்ணன் கால்ல விழுங்கடி" என்றாள் அம்மா.
 
"எதுக்கு" என்றேன்
 
"உன் பெரிய மனசுக்கு.... (கை கூப்பினாள்).... நாதியத்த ஜென்மங்க இதுங்க...."

 
 
"அதுங்க என்ன தப்பு பண்ணிச்சிங்க. பாவம். விழுறதுன்னா நீ தான் விழணும்." சொன்ன அடுத்த நொடி என் காலில் விழுந்துவிட்டாள் அம்மா... "ஹேய்.... ச்சீ ச்சீ.... எழுந்திரு. அசிங்கமா என் கால்ல விழுற" வலுக்கட்டாயமாக தூக்கினேன். அவள் கைகள் கூப்பியபடியே இருந்தது. "எனக்கு மன்னிப்பெல்லாம் கிடையாது தினா. தெரியும். இருந்தாலும் வெட்கத்தை விட்டு கேக்குறேன். என்ன மன்னிச்சிடுப்பா". கூப்பிய கைகளோடு என் மார்பில் சாய்ந்தாள். அழைத்தும் என்று விட்டுவிட்டேன். அவளை இதமாக அணைத்து தலையை வருடிவிட்டேன்.
 
"எவ்ளோ நேரம் அழுவே..... பசிக்குது..... 3 பேத்துக்கும் சாப்பாடு எடுத்து வை". அழுகையை துடைத்துக்கொண்டு, "சாரி பா.... சாரி" என்று புடவையை தூக்கி சொருகிக்கொண்டு கிச்சனுக்கு போனாள்.
 
என் இருபக்கமும் ஒவ்வொருத்தியை உட்கார வைத்தேன்.
 
3 தட்டுகளில் சோற்றை போட்டாள் அம்மா. என் தட்டில் 4 பீஸ்கள் + குழம்பு ஊற்றினாள். மற்ற இரண்டு தட்டுகளில் தலா ஒரு சின்ன பீஸ் & குழம்பு. என் தட்டில் கை நிறைய (கரண்டி இருந்தும் கையில் எடுக்கும் பட்டிக்காடு) வறுத்த சிக்கன் பீஸ்கள்.
 
நான் பொறுமையாக இரண்டு குழம்பு பீஸ்களை பெரியவள் தட்டிலும், இரண்டை சின்னவள் தட்டிலும் வைத்தேன். வறுத்த சிக்கனையும் அவ்வாறே பிரித்து வைத்தேன்.
 
"என்ன தினா.... சிக்கன் வேணாமா?"
 
அவளுக்கு பதில் சொல்லவில்லை. 
 
"என்ன படிக்கிறீங்க செல்லங்களா"
 
இருவரையும் முந்திக்கொண்டு அம்மா சொன்னாள் "பெரியவா +2 எழுதி இருக்கா, சின்னவ 10வது எழுதி இருக்கா". அவளுக்கு என்னுடன் ஒரு உரையாடலை நடத்தவேண்டும். புரிந்தது. இருந்தாலும் நான் தவிர்த்தேன்.
 
"பரீட்சை எழுதிட்டு தான் தற்கொலைக்கு பிளான் பண்ணீங்களா?"
 
இரண்டும் என்னை வெறித்தன.
 
"சரி, சரி, சாப்பிடுங்க... (அம்மாவை பார்த்து...) ரெண்டு கிலோ சிக்கன் வாங்கி வந்தேனே. இவ்வளவு தான் இருக்கு"
 
"பிரிட்ஜில வெச்சிருக்கேன் பா. 4 நாளைக்கு வருமே"
 
தலையில் அடித்துக்கொண்டேன். "பஞ்சத்துல அடிப்பட்டா மாதிரி வந்திருக்கீங்களே 3 பேரும். இன்னைக்கு சாப்பிட தானே வாங்கி வந்தேன். சரி.... உனக்கு இருக்கா" என்று குழம்பு சட்டியை பார்த்தேன்.
 
"இருக்கு தினா. நீ சாப்பிடு"
 
குழம்பு ருசியாக இருந்தது. எனக்கென்று வைத்துக்கொண்ட ஒரே சிக்கன் வறுவலும் நன்றாக இருந்தது. அம்மா கைமணம் எனக்கு நினைவில்லை. பாட்டி கைமணம் தான் நினைவில் உண்டு. பாட்டியை ஞாபக படுத்தும் ருசி.
 
அம்மாவை பார்த்தேன். துவண்டு இருந்தாள். தோள்களும் மார்பகங்களும் தளர்ந்து இருந்தது. இருந்து அழகாக இருந்தாள். ஆன்ட்டி விரும்பிகளுக்கு குறைவில்லாத கிளர்ச்சி கொடுக்கக்கூடியவளாக இருந்தாள். (ஜனனியோடு ப்ளூ பிலிம் பார்க்கையில் நான் அதிகம் ஆன்ட்டி வகை பெண்களை விரும்பிப்பார்ப்பேன். நீ சரியான aunty-heroடா என்பாள்!)
 
"வீடு பிடிச்சிருக்கா" இருவரையும் கேட்டேன்.
 
"ம்...பிடிச்சிருக்கு" பெரியவள். "சூப்பரா இருக்குன்னா" சின்னவள். அம்மாவை பார்த்தேன் "ரொம்ப நல்லா இருக்கு தினா"
 
"நீயும் சாப்பிடு. மணியாகுதில்ல" கனிவாக சொன்னேன்.
 
மறுபேச்சில்லாமல் தட்டை வைத்துக்கொண்டாள். மூன்று பேரும் சிந்தாமல் சிதறாமல் சாப்பிட்டது என் மனதை பிசைந்தது. நல்ல சாப்பாடு சாப்பிட்டு எத்தனை நாட்கள் ஆனதோ. நல்ல குடும்பத்தில் பிறந்தவள், இப்படி சீரழிந்து நிற்பது வேதனையாக இருந்தது. இதுகள் இரண்டும் பாவம். பிறந்ததில் இருந்தே கஷ்டப்படுகின்றனவோ?
 
"நல்ல டிரஸ் எதுவும் இருக்கா"
 
"ஒன்னு ரெண்டு இருக்கும் தினா"
 
"வர்ற வெள்ளிக்கிழமை சாயந்திரம் போட்டுக்கோங்க. ஷாப்பிங் போறோம். முதல்ல உங்க 3 பேத்துக்கும் நல்ல டிரஸ் எடுக்கணும்."
 
மூவர் முகத்திலும் ஒளி வெளிச்சம்.
 
"செல்லங்களா, சாப்பிட்டு போய் தூங்குங்க"
 
நான் கைகழுவி விட்டு பால்கனிக்கு சென்றேன். பெங்களூரின் மிதமான குளிர் சிகரெட்டை ஞாபகப்படுத்தியது. ஒன்றை பற்றவைத்தேன். நண்பன் ஒருவனின் போன் கால். பேசிக்கொண்டு இருந்தேன். ஜனனி பற்றி பேசத்தான் அழைத்திருக்கிறான். முடிந்துபோன கதையை பற்றி பேச ஒன்றும் இல்லை என்றேன்.
 
"விடு மச்சான். அவளை விட பெட்டரா கிடைக்கும். உன்னை தேடி வரும்" என்று போனை வைத்தான்.
 
அரைமணி நேரம் இருக்கும். பாத்திரங்கள் கழுவப்படும் ஓசையும் எடுக்கப்படும் ஓசையும் கேட்டுக்கொண்டே நண்பனுடன் பேசிக்கொண்டு இருந்தேன். இப்போது லைட்கள் அணைக்கப்பட்டு இருந்தன. 
 
அம்மா அருகில் வந்து நின்றாள்.
 
பால்கனி இடுப்பளவு சுவரும், அதற்கு மேலே இரும்பு க்ரில்லும் போட்டிருக்கும்.
 
"ரெண்டும் தூங்கிடிச்சிங்களா"
 
"ம்"
 
"நீ தூங்கல?"
 
ஒன்றும் சொல்லாமல் என்னை பார்த்துக்கொண்டு இருந்தாள்.
 
அவள் தோளில் கைபோட்டு என் பக்கம் இழுத்தேன். அவள் கண்களில் மீண்டும் கண்ணீர்.
 
"ஏய்..... என்ன திரும்ப அழுகை?"
 
என் மீது சாய்ந்துக் கொண்டாள். நான் ஒரு சிகரெட்டை எடுத்து பற்ற வைத்தேன். அம்மா முன்னால் சிகரெட் குடிக்கும் மகன்.
 
பால்கனியின் ஒரு கோடியில் சிறிய திண்டு இருந்தது. பூந்தொட்டிகள் வைப்பதற்காக இருக்கும். அவளை இடுப்போடு அணைத்தபடி திண்டிற்கு சென்றேன். நான் உட்கார்ந்துக் கொண்டு அம்மாவை அருகில் நிற்கவைத்தேன்.
 
5'11" உயரமான நான் உட்கார அவள் நிற்க ஒரே உயரத்தில் இருந்தோம். அவள் என் தலையை கோதினாள்.
 
கொஞ்சம் கிண்டிப்பார்க்க நினைத்தேன்.
 
"நீ உன் அப்பா மாதிரியே இருக்கே". நான் அதற்கு பதில் சொல்லவில்லை.
 
"இதுங்க ரெண்டு இனி இங்கேயே இருக்கட்டும். நான் பார்த்துக்குறேன். நீ கவலைப்படாதே"
 
எச்சில் விழுங்கினாள். "உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்றதுன்னு தெரியல தினா"
 
"நன்றி எல்லாம் அப்புறம் சொல்லு.... (அவள் முகத்தின் அருகே புகை விட்ட படியே).... நீ அவன் கிட்ட திரும்ப போறதுன்னா போய்க்கோ"

 
 
மிரண்டு என்னை பார்த்தாள். "யார் கிட்ட"
 
"குமரேசன் கூடத்தானே வாழ்ந்து வந்தே.... இல்ல வேற யாராச்சுமா"
 
பாவமாக என்னைப்பார்த்தாள். "ஏன் தினா இப்படி எல்லாம் பேசுற. அந்த ஆளை நம்பி போய் நேத்து வரைக்கு சீரழிஞ்சேன்"
 
நான் அவளை பார்த்துக்கொண்டு இருந்தேன். தேம்பித்தேம்பி அழுதாள். நல்ல அழு. உன்னால் எவ்வளவு கேவலப்பட்டு இருப்பேன். 
 
"ஒரு வேலைக்காரியா இருந்துட்டு போறேன் தினா. என்னை விட்டுடாதே"
 
"உன்னால குமரேசன் இல்லாம இருக்க முடியுமா?"
 
"அந்த ஆள் எங்களை விட்டு போய் 3-4 மாசம் ஆகுது"
 
"ஆம்பள சுகம் இல்லாம உன்னால இருக்க முடியாதே"
 
அதிர்ச்சியோடு என்னை பார்த்தால்.
 
"என்ன அப்படி பார்க்கிறே.... நல்லா கிளம்பிப்போன என் அப்பா ஆக்சிடெண்ட்ல இறந்து 2 மாசத்துக்கெல்லாம் குமரேசனுக்கு லவ் லெட்டர் கொடுத்து விட்டவ தான நீ?"
 
தலை குனித்து விம்மினாள்.
 
"ஒரு பொண்ணு ரெண்டாவது கல்யாணம் பண்ணிக்கிறது தப்பில்லை. நீ பண்ண கூத்தெல்லாம் ரொம்ப தப்பு. ராணியாட்டம் வெச்சிருந்த மனுஷன் செத்து 2 மாசம் கூட உன்னால உன் உணர்வுகளை அடக்க முடியலையா?"
 
அப்படியே என் காலடியில் குத்துக்காலிட்டு உட்கார்ந்துக் கொண்டு அவள் கால்களை கட்டிக்கொண்டு தலை குனிந்து அழுதாள்.
 
மேலும் ஒரு சிகரெட் காலியானது.
 
"எழுந்திரி"
 
நிமிர்ந்து பார்த்தாள்.
 
"அடச்சீ எழுந்திரி"
 
கை கொடுத்தேன். பிடித்து எழுந்தாள்.
 
"உன்னை மாதிரியே இன்னொருத்தியும் என்னை ஏமாத்திட்டு ஓடிட்டா"
 
"ஆங்...?" நிமிர்ந்து என்னை பார்த்தாள்.
 
"ம்.... 8 வருஷமா காதலிச்சோம். 2 வருஷம் கூட சேர்ந்து வாழ்ந்தோம்.... லிவ்-இன் தெரியுமா..... கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி சேர்ந்து வாழறது.... நம்பினேன்..."
 
என் மார்பை தடவிக்கொடுத்தாள்.
 
"என்னாச்சி தினா"
 
"எவனோ அமெரிக்க மாப்பிள்ளையாம்...."
 
"அடிப்பாவி...."
 
அவள் கழுத்தில் மங்கிப்போய் இருந்த மஞ்சள் கயிற்றை தூக்கினேன். மஞ்சள் கிழங்கில் கட்டி இருந்தது.... "குமரேசன் கட்டின தாலிய இன்னும் நெஞ்சுல சுமக்கிறியே.... அதான் அவன் மேல இன்னும் காதோல் இருக்கோன்னு கேட்டேன்"
 
"நானே கட்டிக்கிட்டது..." சன்னமான குரலில் சொன்னாள்.
 
"அடிப்பாவி.... தாலி கூட கட்டாதவனுக்கு தான் ரெண்டு புள்ளை பெத்து கொடுத்தியா..."
 
தலைகுனிந்து நின்றாள்.
 
"உன்னை கட்டிக்கிட்டு இருந்தாலும் பரவாயில்லை. வெச்சிருந்திருக்கான். ச்சை"
 
இன்னொரு சிகரெட்டை எடுத்தேன்.
 
"ஏண்டி முண்ட.... அவன் ஒரு ஆளுன்னு அவனுக்கு வெப்பாட்டியா இருந்திருக்கே..... எவனாவது பெரிய மனுஷனுக்கு வெப்பாட்டியா இருந்திருந்தாலும் பிரயோஜனம் உண்டு!"     
 
வேறென்ன செய்வாள்.... விசும்பினாள்.
 
குனிந்திருந்த அவள் முகத்தை நிமிர்த்தினேன். "ரெண்டு வருஷம் கூட வாழ்ந்தவ கொடுத்த சொகத்தை மறக்க முடியல. அவளை கட்டிக்கிட்டு படுத்து பழகிட்டேன்..... இப்போ தூக்கம் வரமாட்டேங்குது. உன் கஷ்டம் புரியுது..... இந்த காலத்துல ரெண்டாவது கல்யாணத்துக்கு நிறைய மேட்ரிமோனி சைட்டுகள் இருக்கு. மாப்பிள்ளை பாக்கலாமா..... "
 
"ஐயோ... அதெல்லாம் வேண்டாம்டா. இந்த வயசுக்கு மேல.... ச்சீ ச்சீ...."
 
"என்ன வயசாயிடிச்சி உனக்கு. 42-43 தானே..."
 
"ஐயோ... வேண்டாம்டா. உனக்கு கல்யாணம் பண்ணனும். இதுங்க ரெண்டு இருக்கு. இதுங்களை நினைச்சா தான்...."
 
"அதுங்கள பத்தி கவலைப்படாதே..... நான் பார்த்துக்கிறேன். நீ பண்ண பாவத்தை நான் தானே சுமக்கனும். பரவாயில்லை. கெட்டத்தலையும் நல்லது.... ரெண்டும் நல்ல குணமான குட்டிங்க தான். என் பொறுப்பு. உன்ன பத்தி தான்...."
 
"உன் காலடியில கிடக்கிறேன் டா..."
 
"உன்னை நம்பலாமா"
 
"சத்தியம் தினா. என்னை நம்பு"
 
"நான் என்ன சொன்னாலும் கேட்பியா?"
 
கேள்விக் குறியோடு என்னை பார்த்தாள்.
 
"என் பேச்சை கேட்டு நடப்பியா"
 
"நிச்சயமா தினா"
 
"ஓடிப்போக மாட்டியே"
 
மீண்டும் அழ முயற்சித்தாள். அவள் உச்சந்தலை, கன்னங்கள், மூக்கு, தாவாங்கட்டை என்று முத்த மழைப்பொழிந்தேன்.